Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

torques

  • 1 torques

    torquis or torques (the first form, Naev. ap. Charis. p. 118 P.; Liv. 44, 14, 2; Prop. 4 (5), 10, 44;

    the latter form,

    Val. Fl. 2, 111; Stat. Th. 10, 517; cf. Charis. 1. 1.; acc. torquim, Phoc. de Nom. 1711 P.; abl. torqui, App. Flor. 2, 12), m. and f. [torqueo], a twisted neck-chain, necklace, collar.
    I.
    Lit.:

    T. Manlius, qui Galli torque detracto, Torquati cognomen invenit,

    Cic. Fin. 1, 7, 23; id. Off. 3, 31, 112; cf. of the same: torquem detraxit, Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 18:

    Q. Rubrium coronā et phaleris et torque donasti,

    Cic. Verr. 2, 3, 80, § 185:

    aureus,

    Liv. 44, 14, 2; Quint. 6, 3, 79; Auct. B. Hisp. 26, 1; Suet. Aug. 43 (al. aurea): aureae, Varr. ap. Non. 228, 2:

    unca,

    Prop. 4 (5), 10, 44:

    adempta,

    Ov. F. 1, 601:

    adjecisse praedam Torquibus exiguis renidet,

    Hor. C. 3, 6, 12.—
    II.
    Transf.
    A.
    A coupling-collar for oxen:

    ipsis e torquibus aptos Junge pares,

    Verg. G. 3, 168.—
    B.
    A wreath, ring, in gen.:

    avis torque miniato in cervice distincta,

    Plin. 10, 42, 58, § 117:

    saepe deum nexis ornatae torquibus arae,

    Verg. G. 4, 276:

    hinc vastis urgent immensi torquibus orbes (ceti natantis),

    i. e. rings, circles, Manil. 5, 584.

    Lewis & Short latin dictionary > torques

  • 2 torques

    collar/necklace of twisted metal (often military); wreath, ring, chaplet

    Latin-English dictionary > torques

  • 3 bracchiale

    bracchĭālis ( brāch-), e, adj. [bracchium], of or belonging to the arm:

    nervus,

    Plaut. Poen. 5, 4, 99:

    crassitudo,

    the thickness of an arm, Plin. 17, 17, 27, § 123:

    torques,

    Vop. Aur. 7.—Hence,
    II.
    Subst.: bracchĭāle, is, n. (sc. ornamentum):

    argenteum,

    Plin. 28, 7, 23, § 82 sq.; 25, 10, 80, § 129; 32, 1, 3, § 8; and bracchĭālis, is, m. (sc. torques), Treb. Claud. 14, 5 (class. armillae); an armlet, bracelet; cf. Prisc. p. 1220 P.

    Lewis & Short latin dictionary > bracchiale

  • 4 bracchialis

    bracchĭālis ( brāch-), e, adj. [bracchium], of or belonging to the arm:

    nervus,

    Plaut. Poen. 5, 4, 99:

    crassitudo,

    the thickness of an arm, Plin. 17, 17, 27, § 123:

    torques,

    Vop. Aur. 7.—Hence,
    II.
    Subst.: bracchĭāle, is, n. (sc. ornamentum):

    argenteum,

    Plin. 28, 7, 23, § 82 sq.; 25, 10, 80, § 129; 32, 1, 3, § 8; and bracchĭālis, is, m. (sc. torques), Treb. Claud. 14, 5 (class. armillae); an armlet, bracelet; cf. Prisc. p. 1220 P.

    Lewis & Short latin dictionary > bracchialis

  • 5 brachialis

    bracchĭālis ( brāch-), e, adj. [bracchium], of or belonging to the arm:

    nervus,

    Plaut. Poen. 5, 4, 99:

    crassitudo,

    the thickness of an arm, Plin. 17, 17, 27, § 123:

    torques,

    Vop. Aur. 7.—Hence,
    II.
    Subst.: bracchĭāle, is, n. (sc. ornamentum):

    argenteum,

    Plin. 28, 7, 23, § 82 sq.; 25, 10, 80, § 129; 32, 1, 3, § 8; and bracchĭālis, is, m. (sc. torques), Treb. Claud. 14, 5 (class. armillae); an armlet, bracelet; cf. Prisc. p. 1220 P.

    Lewis & Short latin dictionary > brachialis

  • 6 stāmen

        stāmen inis, n    [STA-].—In weaving, the foundation threads, basis, warp: gracile, O.: de stamine pampinus exit, O.— A thread, string: stamina pollice versant, O.: digitis dum torques stamina, O.: stamina Pollice sollicitat (of the lyre), O.: Stamina fatalia (of the Fates), O.: queri nimio de stamine, too long a thread of life, Iu.: Puniceo canas stamine vincta comas, i. e. fillet, Pr.
    * * *
    warp (in the loom); thread (on distaff); thread of life spun by the Fates

    Latin-English dictionary > stāmen

  • 7 torquātus

        torquātus adj.    [torques], adorned with a necklace, collared: Alecto brevibus colubris, with snakes coiled about her neck, O.
    * * *
    torquata, torquatum ADJ

    Latin-English dictionary > torquātus

  • 8 aureus

    aurĕus, a, um, adj. [id.].
    I.
    Lit.
    A.
    Of gold, golden (syn.:

    aureolus, auratus, aurifer): patera,

    Plaut. Am. 1, 1, 104 and 263:

    vasa,

    Vulg. Exod. 12, 35; ib. 2 Tim. 2, 20:

    torulus,

    Plaut. Am. prol. 144:

    imber,

    Ter. Eun. 3, 5, 37:

    funis,

    Lucr. 2, 1154: torques. Vulg. Gen. 41, 42:

    simulacra,

    Lucr. 2, 24:

    mala Hesperidum,

    id. 5, 33:

    aurea mala,

    Varr. R. R. 2, 1, 6:

    pelles,

    id. ib.:

    corona (a gift for distinction in war),

    Liv. 7, 37, 1; Inscr. Orell. 363; 3453; 3475:

    corona,

    Vulg. Exod. 25, 11:

    candelabra,

    ib. Apoc. 1, 12: nummus, and absol.: aurĕus, i, m., the standard gold coin of Rome, a gold piece (first struck in the second Punic war), of the value of 25 denarii or 100 sestertii (weighing about 120 grains, and being about equal to £1, 1 s. 1 d. or $5.10), Cic. Phil. 12, 8: si (tibi) contigit aureus unus. Juv. 7, 122;

    fully, aureus nummus,

    Plin. 33, 3, 13, § 47; Suet. Calig. 42; id. Claud. 21; id. Vit. 16; id. Oth. 4; id. Dom. 7 al.—Of the Hebrew shekels (eccl. Lat.), Vulg. 4 Reg. 5, 5; ib. 2 Par. 9, 15; 9, 16.— Poet.:

    vis aurea tinxit Flumen,

    i. e. the power of changing every thing to gold, Ov. M. 11, 142.—
    B.
    Furnished with gold, wrought, interwoven, or ornamented with gold, gilded:

    victimam auream polcram immolabat,

    i. e. with gilded horns, Naev. 1, 12 (cf. Hom. Od. 3, 426):

    sella,

    Cic. Phil. 2, 34, and Prop. 5, 10, 28:

    cingula,

    Verg. A. 1, 492:

    Capitolia,

    id. ib. 8, 347. templa, Prop. 5, 1, 5:

    cuspis,

    Ov. M. 7, 673:

    Pactolus,

    whose waters flowed with gold, id. ib. 11, 87; cf: Lucr 5, 911 sq.—
    C.
    Of the color of gold, glittering like gold, golden:

    liquidi color aureus ignis,

    Lucr. 6, 205:

    Barba erat incipiens, barbae color aureus,

    Ov. M. 12, 395; Plin. 37, 5, 20, § 76; Gell. 2, 26, 5; Pall. Mart. 13, 4:

    lumina solis,

    Lucr. 5, 461; so,

    aurea Phoebe,

    Verg. G. 1, 431; Ov. M. 2, 723:

    luna,

    id. ib. 10, 448; Hor. Epod 17, 41:

    aureus sol,

    Verg. G 1, 232; 4, 51; so Ov. M. 7, 663: sidera, Verg A. 2, 488;

    11, 832: caesaries,

    golden locks, id. ib. 8, 659:

    coma,

    Cat. 61, 95, and Ov. M. 12, 395:

    aurea mala,

    Verg. E. 3, 71, and 8, 52: Aurea pavonum ridenti imbuta lepore Saecla, the golden species of peacock, full of laughing beauty, Lucr 2, 502.—
    II.
    Trop., of physical and mental excellences or attractions, golden, beautiful, splendid:

    aurea Venus,

    Verg. A. 10, 16; Ov M. 10, 277;

    15, 761: Amor,

    id. Am. 2, 18, 36:

    Copia,

    Hor. Ep. 1, 12, 28:

    Aurea Phoebi porticus,

    Prop. 3, 29, 1:

    litus,

    Mart. 11, 80:

    aether,

    Ov. M. 13, 587:

    medicamentum,

    Col. 6, 14, 5 al.:

    dicta, vita,

    Lucr. 3, 12 and 13:

    mores,

    Hor. C 4, 2, 23:

    Qui nunc te fruitur credulus aureā,

    id. ib. 1, 5, 9:

    tua mater Me movet atque iras aurea vincit anus,

    Tib. 1, 6, 58:

    mediocritas,

    the golden mean, Hor. C. 2, 10, 5:

    aetas,

    the golden age, Ov. M. 1, 89:

    tempus,

    Hor. Epod. 16, 64.—Hence, Virgo = Astraea, Albin. 2, 23.

    Lewis & Short latin dictionary > aureus

  • 9 exiguo

    exĭgŭus, a, um, adj. [exigo, II. B. 5.; cf. contiguus, from contingo; lit., weighed, exact; hence opp. to abundant, beyond measure; cf.: parvus, pusillus, minutus], scanty in measure or number, small, little, petty, short, poor, mean.
    I.
    Adj. (freq. [p. 687] and class.):

    exile et exiguum et vietum cor et dissimile cordis fuisse,

    Cic. Div. 2, 16, 37; cf.:

    me corporis exigui, etc.,

    Hor. Ep. 1, 20, 24;

    and, mus,

    Verg. G. 1, 181:

    oratorem ex immenso campo in exiguum sane gyrum compellitis,

    Cic. de Or. 3, 19, 70; cf.:

    quoniam exiguis quibusdam finibus totum oratoris munus circumdedisti,

    id. ib. 1, 62, 264:

    finis,

    Hor. C. 1, 18, 10:

    alteram partem nimis exiguam atque angustam esse voluisti,

    Cic. Rab. Perd. 3, 9:

    litterae tuae exiguam significationem tuae erga me voluntatis habebant,

    id. Fam. 5, 7, 2;

    exigua et infirma civitas,

    Caes. B. G. 7, 17, 2; cf.:

    pars terrae,

    Cic. Rep. 1, 17:

    campi,

    Hor. C. 2, 9, 24:

    castra,

    Caes. B. G. 5, 49, 7:

    aedificia,

    Hirt. B. G. 8, 5, 1:

    locus eloquentiae,

    Quint. 2, 17, 28:

    toga,

    Hor. Ep. 1, 19, 13; cf.:

    torques,

    id. C. 3, 6, 12:

    elegi,

    id. A. P. 77 et saep.:

    numerus oratorum,

    Cic. de Or. 1, 4, 16; cf.:

    copiae amicorum,

    id. Quint. 1, 2:

    malorum particula,

    Juv. 13, 13:

    copiae,

    Caes. B. C. 2, 39, 3:

    fructus,

    Cic. Par. 6, 3, 49:

    cibus,

    Juv. 14, 301:

    animus,

    id. 13, 190:

    facultates,

    Caes. B. C. 1, 78, 2:

    census,

    Hor. Ep. 1, 1, 43:

    pulvis,

    id. C. 1, 28, 3:

    tempus,

    Cic. de Or. 1, 20, 92; cf.:

    pars unius anni,

    id. Rep. 6, 23:

    pars aestatis,

    Caes. B. G. 4, 20, 1:

    laus,

    Cic. Agr. 2, 2, 5:

    grandis aut exigua (vox),

    Quint. 11, 3, 15; so,

    vox,

    Suet. Ner. 20.—With gen.: abundans corporis exiguusque animi, Claud. ap. Eutr. 2, 381.— Comp.:

    aqua exiguior facta,

    Dig. 43, 11, 1, § 15; ib. 29, 5, 1, § 27; Front. Aquaed. 32:

    cytisum aridum si dabis, exiguius dato,

    Col. Arb. 28; Dig. 30, 1, 14 fin.—Sup.:

    pars exiguissima,

    Ov. H. 14, 115:

    legata,

    Plin. Ep. 7, 24, 7.
    II.
    Subst.
    A.
    exĭgŭum, i, n., a little, a trifle (post-Aug.).—With gen.:

    exiguum campi ante castra erat,

    Liv. 27, 27, 13:

    exiguum spatii,

    id. 22, 24, 8:

    aquae,

    Ov. Tr. 5, 2, 20:

    mellis,

    Plin. 28, 9, 37, § 139:

    temporis,

    id. Ep. 7, 27, 13:

    salutis,

    Sil. 4, 248:

    exiguum de naturae patriaeque veneno,

    Juv. 3, 123: exiguo (sc. tempore) post obitum ipsius, a short time after, etc., Plin. 31, 2, 3, § 7; cf.:

    perquam exiguum sapere,

    Plin. Ep. 3, 6, 1.— Plur.:

    res hodie minor est here quam fuit, atque eadem cras Deteret exiguis aliquid,

    Juv. 3, 23 sq. —
    B.
    exĭgŭus, i, m., a poor man:

    exiguo conceditur misericordia,

    Vulg. Sap. 6, 7.— Adv., shortly, briefly; slightly, scantily, sparingly.
    (α).
    Form exĭgŭe (class.):

    hoc quidem est nimis exigue et exiliter ad calculos revocare amicitiam,

    too narrowly, Cic. Lael. 16, 58:

    exigue sumptum praebent (parentes),

    Ter. Heaut. 1, 2, 33; cf.:

    ratione inita frumentum se exigue dierum XXX. habere,

    hardly, Caes. B. G. 7, 71, 4:

    celeriter exigueque dicere,

    slightly, briefly, Cic. de Or. 3, 36, 144; cf.:

    epistola exigue scripta,

    id. Att. 11, 16, 1:

    exigue atque frigide laudari,

    Gell. 19, 3, 1: Vergilius hunc Homeri versum exigue secutus est, to a slight degree, i. e. not closely, id. 9, 9, 16.—
    (β).
    Form exĭgŭum (post-Aug.):

    dormire,

    Plin. 10, 77, 97, § 209:

    sapere,

    Plin. Ep. 3, 6, 1:

    tument vela,

    Luc. 5, 431.—
    * (γ).
    Form exĭgŭo:

    tangere aliquid,

    Scrib. Comp. 240.

    Lewis & Short latin dictionary > exiguo

  • 10 exiguum

    exĭgŭus, a, um, adj. [exigo, II. B. 5.; cf. contiguus, from contingo; lit., weighed, exact; hence opp. to abundant, beyond measure; cf.: parvus, pusillus, minutus], scanty in measure or number, small, little, petty, short, poor, mean.
    I.
    Adj. (freq. [p. 687] and class.):

    exile et exiguum et vietum cor et dissimile cordis fuisse,

    Cic. Div. 2, 16, 37; cf.:

    me corporis exigui, etc.,

    Hor. Ep. 1, 20, 24;

    and, mus,

    Verg. G. 1, 181:

    oratorem ex immenso campo in exiguum sane gyrum compellitis,

    Cic. de Or. 3, 19, 70; cf.:

    quoniam exiguis quibusdam finibus totum oratoris munus circumdedisti,

    id. ib. 1, 62, 264:

    finis,

    Hor. C. 1, 18, 10:

    alteram partem nimis exiguam atque angustam esse voluisti,

    Cic. Rab. Perd. 3, 9:

    litterae tuae exiguam significationem tuae erga me voluntatis habebant,

    id. Fam. 5, 7, 2;

    exigua et infirma civitas,

    Caes. B. G. 7, 17, 2; cf.:

    pars terrae,

    Cic. Rep. 1, 17:

    campi,

    Hor. C. 2, 9, 24:

    castra,

    Caes. B. G. 5, 49, 7:

    aedificia,

    Hirt. B. G. 8, 5, 1:

    locus eloquentiae,

    Quint. 2, 17, 28:

    toga,

    Hor. Ep. 1, 19, 13; cf.:

    torques,

    id. C. 3, 6, 12:

    elegi,

    id. A. P. 77 et saep.:

    numerus oratorum,

    Cic. de Or. 1, 4, 16; cf.:

    copiae amicorum,

    id. Quint. 1, 2:

    malorum particula,

    Juv. 13, 13:

    copiae,

    Caes. B. C. 2, 39, 3:

    fructus,

    Cic. Par. 6, 3, 49:

    cibus,

    Juv. 14, 301:

    animus,

    id. 13, 190:

    facultates,

    Caes. B. C. 1, 78, 2:

    census,

    Hor. Ep. 1, 1, 43:

    pulvis,

    id. C. 1, 28, 3:

    tempus,

    Cic. de Or. 1, 20, 92; cf.:

    pars unius anni,

    id. Rep. 6, 23:

    pars aestatis,

    Caes. B. G. 4, 20, 1:

    laus,

    Cic. Agr. 2, 2, 5:

    grandis aut exigua (vox),

    Quint. 11, 3, 15; so,

    vox,

    Suet. Ner. 20.—With gen.: abundans corporis exiguusque animi, Claud. ap. Eutr. 2, 381.— Comp.:

    aqua exiguior facta,

    Dig. 43, 11, 1, § 15; ib. 29, 5, 1, § 27; Front. Aquaed. 32:

    cytisum aridum si dabis, exiguius dato,

    Col. Arb. 28; Dig. 30, 1, 14 fin.—Sup.:

    pars exiguissima,

    Ov. H. 14, 115:

    legata,

    Plin. Ep. 7, 24, 7.
    II.
    Subst.
    A.
    exĭgŭum, i, n., a little, a trifle (post-Aug.).—With gen.:

    exiguum campi ante castra erat,

    Liv. 27, 27, 13:

    exiguum spatii,

    id. 22, 24, 8:

    aquae,

    Ov. Tr. 5, 2, 20:

    mellis,

    Plin. 28, 9, 37, § 139:

    temporis,

    id. Ep. 7, 27, 13:

    salutis,

    Sil. 4, 248:

    exiguum de naturae patriaeque veneno,

    Juv. 3, 123: exiguo (sc. tempore) post obitum ipsius, a short time after, etc., Plin. 31, 2, 3, § 7; cf.:

    perquam exiguum sapere,

    Plin. Ep. 3, 6, 1.— Plur.:

    res hodie minor est here quam fuit, atque eadem cras Deteret exiguis aliquid,

    Juv. 3, 23 sq. —
    B.
    exĭgŭus, i, m., a poor man:

    exiguo conceditur misericordia,

    Vulg. Sap. 6, 7.— Adv., shortly, briefly; slightly, scantily, sparingly.
    (α).
    Form exĭgŭe (class.):

    hoc quidem est nimis exigue et exiliter ad calculos revocare amicitiam,

    too narrowly, Cic. Lael. 16, 58:

    exigue sumptum praebent (parentes),

    Ter. Heaut. 1, 2, 33; cf.:

    ratione inita frumentum se exigue dierum XXX. habere,

    hardly, Caes. B. G. 7, 71, 4:

    celeriter exigueque dicere,

    slightly, briefly, Cic. de Or. 3, 36, 144; cf.:

    epistola exigue scripta,

    id. Att. 11, 16, 1:

    exigue atque frigide laudari,

    Gell. 19, 3, 1: Vergilius hunc Homeri versum exigue secutus est, to a slight degree, i. e. not closely, id. 9, 9, 16.—
    (β).
    Form exĭgŭum (post-Aug.):

    dormire,

    Plin. 10, 77, 97, § 209:

    sapere,

    Plin. Ep. 3, 6, 1:

    tument vela,

    Luc. 5, 431.—
    * (γ).
    Form exĭgŭo:

    tangere aliquid,

    Scrib. Comp. 240.

    Lewis & Short latin dictionary > exiguum

  • 11 exiguus

    exĭgŭus, a, um, adj. [exigo, II. B. 5.; cf. contiguus, from contingo; lit., weighed, exact; hence opp. to abundant, beyond measure; cf.: parvus, pusillus, minutus], scanty in measure or number, small, little, petty, short, poor, mean.
    I.
    Adj. (freq. [p. 687] and class.):

    exile et exiguum et vietum cor et dissimile cordis fuisse,

    Cic. Div. 2, 16, 37; cf.:

    me corporis exigui, etc.,

    Hor. Ep. 1, 20, 24;

    and, mus,

    Verg. G. 1, 181:

    oratorem ex immenso campo in exiguum sane gyrum compellitis,

    Cic. de Or. 3, 19, 70; cf.:

    quoniam exiguis quibusdam finibus totum oratoris munus circumdedisti,

    id. ib. 1, 62, 264:

    finis,

    Hor. C. 1, 18, 10:

    alteram partem nimis exiguam atque angustam esse voluisti,

    Cic. Rab. Perd. 3, 9:

    litterae tuae exiguam significationem tuae erga me voluntatis habebant,

    id. Fam. 5, 7, 2;

    exigua et infirma civitas,

    Caes. B. G. 7, 17, 2; cf.:

    pars terrae,

    Cic. Rep. 1, 17:

    campi,

    Hor. C. 2, 9, 24:

    castra,

    Caes. B. G. 5, 49, 7:

    aedificia,

    Hirt. B. G. 8, 5, 1:

    locus eloquentiae,

    Quint. 2, 17, 28:

    toga,

    Hor. Ep. 1, 19, 13; cf.:

    torques,

    id. C. 3, 6, 12:

    elegi,

    id. A. P. 77 et saep.:

    numerus oratorum,

    Cic. de Or. 1, 4, 16; cf.:

    copiae amicorum,

    id. Quint. 1, 2:

    malorum particula,

    Juv. 13, 13:

    copiae,

    Caes. B. C. 2, 39, 3:

    fructus,

    Cic. Par. 6, 3, 49:

    cibus,

    Juv. 14, 301:

    animus,

    id. 13, 190:

    facultates,

    Caes. B. C. 1, 78, 2:

    census,

    Hor. Ep. 1, 1, 43:

    pulvis,

    id. C. 1, 28, 3:

    tempus,

    Cic. de Or. 1, 20, 92; cf.:

    pars unius anni,

    id. Rep. 6, 23:

    pars aestatis,

    Caes. B. G. 4, 20, 1:

    laus,

    Cic. Agr. 2, 2, 5:

    grandis aut exigua (vox),

    Quint. 11, 3, 15; so,

    vox,

    Suet. Ner. 20.—With gen.: abundans corporis exiguusque animi, Claud. ap. Eutr. 2, 381.— Comp.:

    aqua exiguior facta,

    Dig. 43, 11, 1, § 15; ib. 29, 5, 1, § 27; Front. Aquaed. 32:

    cytisum aridum si dabis, exiguius dato,

    Col. Arb. 28; Dig. 30, 1, 14 fin.—Sup.:

    pars exiguissima,

    Ov. H. 14, 115:

    legata,

    Plin. Ep. 7, 24, 7.
    II.
    Subst.
    A.
    exĭgŭum, i, n., a little, a trifle (post-Aug.).—With gen.:

    exiguum campi ante castra erat,

    Liv. 27, 27, 13:

    exiguum spatii,

    id. 22, 24, 8:

    aquae,

    Ov. Tr. 5, 2, 20:

    mellis,

    Plin. 28, 9, 37, § 139:

    temporis,

    id. Ep. 7, 27, 13:

    salutis,

    Sil. 4, 248:

    exiguum de naturae patriaeque veneno,

    Juv. 3, 123: exiguo (sc. tempore) post obitum ipsius, a short time after, etc., Plin. 31, 2, 3, § 7; cf.:

    perquam exiguum sapere,

    Plin. Ep. 3, 6, 1.— Plur.:

    res hodie minor est here quam fuit, atque eadem cras Deteret exiguis aliquid,

    Juv. 3, 23 sq. —
    B.
    exĭgŭus, i, m., a poor man:

    exiguo conceditur misericordia,

    Vulg. Sap. 6, 7.— Adv., shortly, briefly; slightly, scantily, sparingly.
    (α).
    Form exĭgŭe (class.):

    hoc quidem est nimis exigue et exiliter ad calculos revocare amicitiam,

    too narrowly, Cic. Lael. 16, 58:

    exigue sumptum praebent (parentes),

    Ter. Heaut. 1, 2, 33; cf.:

    ratione inita frumentum se exigue dierum XXX. habere,

    hardly, Caes. B. G. 7, 71, 4:

    celeriter exigueque dicere,

    slightly, briefly, Cic. de Or. 3, 36, 144; cf.:

    epistola exigue scripta,

    id. Att. 11, 16, 1:

    exigue atque frigide laudari,

    Gell. 19, 3, 1: Vergilius hunc Homeri versum exigue secutus est, to a slight degree, i. e. not closely, id. 9, 9, 16.—
    (β).
    Form exĭgŭum (post-Aug.):

    dormire,

    Plin. 10, 77, 97, § 209:

    sapere,

    Plin. Ep. 3, 6, 1:

    tument vela,

    Luc. 5, 431.—
    * (γ).
    Form exĭgŭo:

    tangere aliquid,

    Scrib. Comp. 240.

    Lewis & Short latin dictionary > exiguus

  • 12 sanguinolentus

    sanguĭnŏlentus (collat. form san-guĭlentus, Scrib. Comp. 182), a, um, adj. [sanguis]
    I.
    Lit., full of blood, bloody (class., but, like sanguineus, mostly poet.; not in Cic.): torques, Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 18; so,

    soror,

    Tib. 2, 6, 40:

    pectora,

    Ov. H. 3, 50:

    ille,

    id. F. 4, 844:

    Erinys,

    id. H. 6, 46:

    (Curetes) inter se armis Ludunt in numerumque exsultant sanguinolenti,

    Lucr. 2, 631;

    v. Lachm. ad h. l.: Allia...vulneribus Latiis,

    Ov. A. A. 1, 414: seditiones, Varr. ap. Non. 465, 33.—
    B.
    Transf., bloodred:

    color,

    Ov. Am. 1, 12, 12.—
    II.
    Trop., full of blood, bloody, sanguinary:

    palma,

    Auct. Her. 4, 39, 51: centesimae, qs. bloodsucking, Sen. Ben. 7, 10, 3:

    littera,

    i. e. offensive, injurious, Ov. Ib. 4.

    Lewis & Short latin dictionary > sanguinolentus

  • 13 stamen

    stāmen, ĭnis, n. [sto], the warp in the upright loom of the ancients (cf.: trama, subtemen).
    I.
    Lit., Varr. L. L. 5, § 113 Müll.; Tib. 1, 3, 86; Ov. M. 6, 54 sq.; 6, 576; 4, 275; 4, 397 al.—
    II.
    Transf., in gen.
    A.
    A thread hanging from the distaff:

    aut ducunt lanas aut stamina pollice versant,

    Ov. M. 4, 34; 4, 179; 4, 221;

    12, 475: operoso stamine,

    id. A. A. 1, 695:

    et minuent plenas stamina nostra colos,

    id. H. 3, 76:

    deducere plenā stamina longa colu,

    Tib. 1, 3, 86; 1, 6, 78:

    digitis dum torques stamina duris,

    Ov. H. 9, 79.—Of the threads of the Parcae, Tib. 1, 7, 2; 3, 3, 36; Ov. M. 8, 453; id. Tr. 5, 13, 24; 4, 1, 63; Luc. 3, 19; 6, 777. —Hence, de legibus queri Fatorum et nimio de stamine, too long a thread of life, Juv. 10, 252.— Poet.:

    fallebam stamine somnum,

    i. e. by spinning, Prop. 1, 3, 41.—
    B.
    Of threads of other sorts;

    thus, of the thread of Ariadne,

    Prop. 4 (5), 4, 42;

    of the spider,

    Ov. M. 6, 145; Plin. 11, 24, 28, § 80;

    of a net,

    id. 19, 1, 2, § 11; of the stamina of the lily, id. 21, 5, 11, § 23; the fibres of wood, id. 16, 38, 73, § 186; the strings of an instrument, Ov. M. 11, 169.—
    C.
    (Pars pro toto.) A cloth made of threads; so the fillets of priests, Prop. 4 (5), 9, 52; Sil. 3, 25.— A garment, Claud. in Eutr. 1, 304; id. Laud. Stil. 2, 346; id. Rapt. Pros. 2, 34.

    Lewis & Short latin dictionary > stamen

  • 14 tores

    tŏres, is, m., = torques, a chain: aureus, Serv. ap. Charis. p. 118 P.

    Lewis & Short latin dictionary > tores

  • 15 Torquatus

    1.
    torquātus, a, um, adj. [torques], adorned with a neck-chain or collar. In gen.:

    miles,

    presented with a chain for his bravery, Veg. Mil. 2, 7 fin.:

    affuit Alecto brevibus torquata colubris,

    with snakes coiled about her neck, Ov. H. 2, 119:

    palumbus,

    the ring-dove, Mart. 13, 67, 1: quid de aliis dicimus, qui calamistratos et torquatos habeant in ministerio, Amhros. Ep. 69, 7.
    2.
    Torquātus, i, m. [1. torquatus], the surname of T. Manlius, so called because he put on the neck-chain of a Gaul whom he slew in single combat; also, of his descendants, Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 19; Cic. Fin. 1, 7, 23; id. Off. 3, 31, 112; Liv. 7, 10; Flor. 1, 13.— Adj.:

    Torquata nomina,

    Luc. 7, 584.—Hence, Torquātĭānus, a, um, of or belonging to a Torquatus, Torquatian:

    horti,

    Front. Aquaed. 5.

    Lewis & Short latin dictionary > Torquatus

  • 16 torquatus

    1.
    torquātus, a, um, adj. [torques], adorned with a neck-chain or collar. In gen.:

    miles,

    presented with a chain for his bravery, Veg. Mil. 2, 7 fin.:

    affuit Alecto brevibus torquata colubris,

    with snakes coiled about her neck, Ov. H. 2, 119:

    palumbus,

    the ring-dove, Mart. 13, 67, 1: quid de aliis dicimus, qui calamistratos et torquatos habeant in ministerio, Amhros. Ep. 69, 7.
    2.
    Torquātus, i, m. [1. torquatus], the surname of T. Manlius, so called because he put on the neck-chain of a Gaul whom he slew in single combat; also, of his descendants, Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 19; Cic. Fin. 1, 7, 23; id. Off. 3, 31, 112; Liv. 7, 10; Flor. 1, 13.— Adj.:

    Torquata nomina,

    Luc. 7, 584.—Hence, Torquātĭānus, a, um, of or belonging to a Torquatus, Torquatian:

    horti,

    Front. Aquaed. 5.

    Lewis & Short latin dictionary > torquatus

  • 17 torqueo

    torquĕo, torsi, tortum, 2 (archaic inf. torquerier, Hor. S. 2, 8, 67), v. a. [Gr. trepô, to turn; cf. atrekês; also Sanscr. tarkus; Gr. atraktos, a spindle; and strephô, to twist], to turn, turn about or away; to twist, bend, wind (class.; syn. converto).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    cervices oculosque,

    Cic. Leg. 2, 15, 39:

    oculum,

    to roll, distort, id. Ac. 2, 25, 80:

    ora,

    to twist awry, id. Off. 1, 36, 131:

    ab obscenis sermonibus aurem,

    Hor. Ep. 2, 1, 127:

    oculos ad moenia,

    Verg. A. 4, 220:

    ad sonitum vocis vestigia,

    id. ib. 3, 669:

    serpens squamosos orbes Torquet,

    Ov. M. 3, 42; cf.

    anguis,

    Verg. G. 3, 38:

    capillos ferro,

    i. e. to curl, frizzle, Ov. A. A. 1, 505:

    stamina pollice,

    id. M. 12, 475:

    remis aquas,

    id. F. 5, 644:

    spumas,

    Verg. A. 3, 208:

    taxos in arcus,

    to bend, id. G. 2, 448:

    tegumen torquens immane leonis,

    winding about him, id. A. 7, 666:

    cum terra circum axem se convertat et torqueat,

    Cic. Ac. 2, 39, 123:

    torta circum bracchia vestis,

    Tac. H. 5, 22.—
    B.
    In partic.
    1.
    To whirl around, to whirl in the act of throwing, to wield, brandish, to fling with force, to hurl (mostly poet.):

    torquet nunc lapidem, nunc ingens machina tignum,

    Hor. Ep. 2, 2, 73:

    amnis torquet sonantia saxa,

    Verg. A. 6, 551:

    stuppea torquentem Balearis verbera fundae,

    id. G. 1, 309:

    jaculum in hostem,

    id. A. 10, 585; Ov. M. 12, 323: hastam in hunc, id. ib 5, 137;

    for which: hastam alicui,

    Val. Fl. 3, 193:

    telum aurata ad tempora,

    Verg. A. 12, 536:

    tela manu,

    Ov. M. 12, 99:

    valido pila lacerto,

    id. F. 2, 11:

    glebas, ramos,

    id. M. 11, 30:

    cum fulmina torquet (Juppiter),

    Verg. A. 4, 208;

    and trop.: cum Juppiter horridus austris Torquet aquosam hiemem,

    id. ib. 9, 671; cf.:

    Eurus nubes in occiduum orbem,

    Luc. 4, 63.—In prose:

    torquere amentatas hastas lacertis,

    Cic. de Or. 1, 57, 242.—
    2.
    To twist awry, misplace, turn aside, distort:

    negat sibi umquam, cum oculum torsisset, duas ex lucernā flammulas esse visas,

    Cic. Ac. 2, 25, 80:

    ora Tristia temptantum sensu (sapor) torquebit amaro,

    Verg. G. 2, 247.—
    3.
    To wrench the limbs upon the rack, to put to the rack or to the torture, to rack, torture (class.):

    ita te nervo torquebo, itidem uti catapultae solent,

    Plaut. Curc. 5, 3, 12:

    eculeo torqueri,

    Cic. Fin. 3, 13, 42:

    aliquem servilem in modum,

    Suet. Aug. 27; cf.:

    ira torquentium,

    Tac. A. 15, 57:

    servum in caput domini,

    against his master, Dig. 48, 18, 1: vinctus tortusve, [p. 1880] Suet. Aug. 40 fin.
    II.
    Trop.
    A.
    In gen., to twist, wrest, distort, turn, bend, direct (a favorite expression of Cicero):

    versare suam naturam et regere ad tempus atque huc et illuc torquere ac flectere,

    Cic. Cael. 6, 13:

    torquere et flectere imbecillitatem animorum,

    id. Leg. 1, 10, 29:

    oratio ita flexibilis, ut sequatur, quocumque torqueas,

    id. Or. 16, 52:

    omnia ad suae causae commodum,

    id. Inv. 2, 14, 46:

    verbo ac litterā jus omne torqueri,

    wrested, perverted, id. Caecin. 27, 77:

    sonum,

    to inflect, Auct. Her. 3, 14, 25:

    cuncta tuo qui bella, pater, sub numine torques,

    Verg. A. 12, 180:

    versare sententias, et huc atque illuc torquere,

    Tac. H. 1, 85.—
    B.
    In partic. (acc. to A. 2.), to rack, torment, torture (syn.:

    ango, crucio): tuae libidines te torquent,

    Cic. Par. 2, 18:

    mitto aurum coronarium, quod te diutissime torsit,

    id. Pis. 37, 90: acriter nos tuae supplicationes torserunt, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 1:

    equidem dies noctesque torqueor,

    Cic. Att. 7, 9, 4:

    verbi controversia jam diu torquet Graeculos homines,

    id. de Or. 1, 11, 47; 3, 9, 33:

    stulti malorum memoriā torquentur,

    id. Fin. 1, 17, 57:

    sollicitudine, poenitentia, etc., torquetur mens,

    Quint. 12, 1, 7:

    invidiā vel amore vigil torquebere,

    Hor. Ep. 1, 2, 37; Ov. H. 20, 123:

    torqueor, infesto ne vir ab hoste cadat,

    id. ib. 9, 36; cf. Hor. S. 2, 8, 67:

    Aeacus torquet umbras,

    holds inquisition over, Juv. 1, 9.— Transf.: (reges) dicuntur torquere mero, quem perspexisse laborant, qs. to rack with wine, i. e. to try or test with wine, Hor. A. P. 435; so,

    vino tortus et irā,

    id. Ep. 1, 18, 38.—
    C.
    To hurl, fling (of language):

    curvum sermone rotato enthymema,

    Juv. 6, 449.—Hence, tortus, a, um, P. a., twisted, crooked, contorted, distorted.
    A.
    Lit.:

    via (labyrinthi),

    Prop. 4 (5), 4, 42:

    quercus,

    i. e. a twisted oakgarland, Verg. G. 1, 349.—Hence,
    2.
    Subst.: torta, ae, f., a twisted loaf, a twist, Vulg. 1 Par. 16, 3. —
    * B.
    Trop.:

    condiciones,

    confused, complicated, Plaut. Men. 4, 2, 25. — Adv.: tortē, awry, crookedly:

    torte penitusque remota,

    Lucr. 4, 305 (329).

    Lewis & Short latin dictionary > torqueo

  • 18 torquis

    torquis or torques (the first form, Naev. ap. Charis. p. 118 P.; Liv. 44, 14, 2; Prop. 4 (5), 10, 44;

    the latter form,

    Val. Fl. 2, 111; Stat. Th. 10, 517; cf. Charis. 1. 1.; acc. torquim, Phoc. de Nom. 1711 P.; abl. torqui, App. Flor. 2, 12), m. and f. [torqueo], a twisted neck-chain, necklace, collar.
    I.
    Lit.:

    T. Manlius, qui Galli torque detracto, Torquati cognomen invenit,

    Cic. Fin. 1, 7, 23; id. Off. 3, 31, 112; cf. of the same: torquem detraxit, Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 18:

    Q. Rubrium coronā et phaleris et torque donasti,

    Cic. Verr. 2, 3, 80, § 185:

    aureus,

    Liv. 44, 14, 2; Quint. 6, 3, 79; Auct. B. Hisp. 26, 1; Suet. Aug. 43 (al. aurea): aureae, Varr. ap. Non. 228, 2:

    unca,

    Prop. 4 (5), 10, 44:

    adempta,

    Ov. F. 1, 601:

    adjecisse praedam Torquibus exiguis renidet,

    Hor. C. 3, 6, 12.—
    II.
    Transf.
    A.
    A coupling-collar for oxen:

    ipsis e torquibus aptos Junge pares,

    Verg. G. 3, 168.—
    B.
    A wreath, ring, in gen.:

    avis torque miniato in cervice distincta,

    Plin. 10, 42, 58, § 117:

    saepe deum nexis ornatae torquibus arae,

    Verg. G. 4, 276:

    hinc vastis urgent immensi torquibus orbes (ceti natantis),

    i. e. rings, circles, Manil. 5, 584.

    Lewis & Short latin dictionary > torquis

См. также в других словарях:

  • torques — (del lat. «torques») f. *Collar usado por los antiguos romanos como *insignia o adorno. * * * torques. (Del lat. torques, voz de or. celta). f. Collar que como insignia o adorno usaban los antiguos. * * * ► femenino Collar usado por los romanos… …   Enciclopedia Universal

  • torques — TÓRQUES s.n. (Latinism; ist.] Colier sau colan metalic, de obicei în formă de torsadă şi terminat cu două ornamente. [pron. tor cves, pl. invar. / cf. lat. torques < torquere – a răsuci, it., fr. torque] …   Dicționar Român

  • torques — (Del lat. torques, voz de or. celta). f. Collar que como insignia o adorno usaban los antiguos …   Diccionario de la lengua española

  • Torques — Tor ques, n. [L., a necklace. See {Torque}, 1.] (Zo[ o]l.) A cervical ring of hair or feathers, distinguished by its color or structure; a collar. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Torques — (lat.), 1) Halskette; 2) so v.w. Halskrause 4) …   Pierer's Universal-Lexikon

  • torquês — s. f. [Brasil] Instrumento de metal formado de duas peças com as quais se pode arrancar ou apertar um objeto. = TENAZES, TURQUÊS • Plural: torqueses …   Dicionário da Língua Portuguesa

  • torques — [tôr′kwēz΄] n. [L, twisted necklace < torquere, to twist: see TORT] a ring of hair, feathers, or modified skin around the neck of an animal or bird, of a distinctive color or form …   English World dictionary

  • Torques — Bronze Torques, gefunden in Somme Suippe im französischen Département Marne, datiert ins 4. Jh. v. Chr. Als Wendelring oder Torques (von lateinisch torquere = „drehen“; Plural gleichlautend; engl. torc, franz. torque) wird in der Archäologie …   Deutsch Wikipedia

  • Torques — Tọrques   [lateinisch, zu torquere »drehen«] der, / , gedrehter metallener Halsring, um 1200 v. Chr. von Osteuropa bis Britannien verbreitet, typisch besonders für die Kunst der Kelten. Unterschieden werden v. a. der stabgedrehte Torques, wobei… …   Universal-Lexikon

  • torques — /tawr kweez/, n. Zool. a ringlike band or formation about the neck, as of feathers, hair, or integument of distinctive color or appearance; a collar. [1560 70; < L torques twisted necklace or collar, equiv. to torqu(ere) to twist (akin to Gk… …   Universalium

  • Torques — Tor|ques [...kvɛs] der; , <aus gleichbed. lat. torques, eigtl. »das Gedrehte, Gewundene«, zu torquere, vgl. ↑torquieren> aus frühgeschichtlicher Zeit stammender offener Hals od. Armring aus Gold, Bronze od. Eisen …   Das große Fremdwörterbuch

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»