-
1 panicum
pānĭcum, i, n., Italian panic-grass: panicum Italicum, Linn.; Caes. B. C. 2, 22; cf. Plin. 18, 7, 10, § 53. -
2 pānicum
-
3 antīquitus
antīquitus adv. [antiquus], in former times, of old, anciently, long ago: Belgas Rhenum antiquitus traductos, Cs.: tectum antiquitus constitutum, N.: insita pertinacia familiae, L.: panicum paratum, long before, Cs.* * *Iformerly, in former/ancient/olden times, from antiquity; long ago/beforeIIantiquita -um, antiquitior -or -us, antiquitissimus -a -um ADJold/ancient/aged; time-honored; simple/classic; venerable; archaic/outdated -
4 panicus
panica, panicum ADJ -
5 acervo
ăcervo, āvi, ātum, 1, v. a. [acervus], to form a heap, to heap or pile up, to amass (rare, not in Cic.; per. not before the Aug. period).I.Prop.:II.jam pigritiā singulos sepeliendi promiscue acervatos cumulos hominum urebant,
Liv. 5, 48, 3:aggerem,
Sen. Here. Fur. 1216:panicum praedensis acervatur granis,
Plin. 18, 7, 10: acervantur muricum modo, they gather or collect together, id. 32, 9, 31.—Trop., to accumulate, to multiply:leges,
Liv. 3, 34; Quint. 9, 3, 47; Plin. 26, 4, 10, § 21; 36, 15, 24, § 101 al. -
6 Canaria insula
cănārĭus, a, um, adj. [canis], of or pertaining to dogs, dog-: augurium, i. e. in which dogs were offered, Auct. ap. Plin. 18, 3, 3, § 14; Fest. s. v. rutilae, p. 285 Müll. (cf. Ov. F. 4, 936; Col. 10, 342 sq.; Paul. ex Fest. s. v. catularia, p. 45 Müll.): herba, a kind of grass; acc. to Sprengel, fingerformed panic:II.Panicum dactylon, Linn.: lappa,
Plin. 24, 19, 116, § 176.—Transf.A.As adj. prop.: Cănārĭa insula, one of the Insulae Fortunatae in the Atlantic Ocean, so called from its large dogs, Plin. 6, 32, 37, § 205; Sol. 56, 17.— Plur.:B.Canariae insulae,
the Canary islands, Arn. 6, 5.— -
7 Canarii
cănārĭus, a, um, adj. [canis], of or pertaining to dogs, dog-: augurium, i. e. in which dogs were offered, Auct. ap. Plin. 18, 3, 3, § 14; Fest. s. v. rutilae, p. 285 Müll. (cf. Ov. F. 4, 936; Col. 10, 342 sq.; Paul. ex Fest. s. v. catularia, p. 45 Müll.): herba, a kind of grass; acc. to Sprengel, fingerformed panic:II.Panicum dactylon, Linn.: lappa,
Plin. 24, 19, 116, § 176.—Transf.A.As adj. prop.: Cănārĭa insula, one of the Insulae Fortunatae in the Atlantic Ocean, so called from its large dogs, Plin. 6, 32, 37, § 205; Sol. 56, 17.— Plur.:B.Canariae insulae,
the Canary islands, Arn. 6, 5.— -
8 canarius
cănārĭus, a, um, adj. [canis], of or pertaining to dogs, dog-: augurium, i. e. in which dogs were offered, Auct. ap. Plin. 18, 3, 3, § 14; Fest. s. v. rutilae, p. 285 Müll. (cf. Ov. F. 4, 936; Col. 10, 342 sq.; Paul. ex Fest. s. v. catularia, p. 45 Müll.): herba, a kind of grass; acc. to Sprengel, fingerformed panic:II.Panicum dactylon, Linn.: lappa,
Plin. 24, 19, 116, § 176.—Transf.A.As adj. prop.: Cănārĭa insula, one of the Insulae Fortunatae in the Atlantic Ocean, so called from its large dogs, Plin. 6, 32, 37, § 205; Sol. 56, 17.— Plur.:B.Canariae insulae,
the Canary islands, Arn. 6, 5.— -
9 contribuo
con-trĭbŭo, trĭbŭi, trĭbūtum, 3, v. a., to throw together, bring together, unite, incorporate, impart.I.Of a part added to or united with a whole.A.In gen.1.With acc. alone:2.nec non Penëus, nec non Spercheïdes undae Contribuere aliquid,
Ov. M. 7, 231.—With cum and abl.:3.proprios ego tecum, Sit modo fas, annos contribuisse velim,
Tib. 1, 6, 64.—With dat.:B.prodesse putat apibus vetustate corruptis examen novum contribuere,
Col. 9, 13, 9:suos (annos) tibi contribuit,
Sen. Brev. Vit. 15, 1; cf. Dig. 35, 2, 15 pr.: CONTRIBVTVS EX LEGIONE III. GALLICAE (LEGIONI), Inscr. Afric. ap. Renier, 1357.—Esp.1.Publicists' t. t., to add, join a district, city, etc., to a people, government, etc., to annex.a.With cum and abl.:b.Oscenses et Calagurritani, qui erant cum Oscensibus contributi,
Caes. B. C. 1, 60 init. Kramer ad loc.—With dat.:2.Phocenses Locrenseque... iis (Aetolis) contribuerunt,
Liv. 33, 34, 8:Epirotis Ambraciam placebat adgredi, quae tum contribuerat se Aetolis,
id. 38, 3, 9; 39, 26, 2: Uxiorum dein gentem subactam Susianorum satrapae contribuit, Curt. 5, 3, 16:in (agro) Gallico, qui nunc Piceno contribuitur,
Col. 3, 3, 2:Urbana colonia Sullana nuper Capua contributa,
Plin. 14, 6, 8, § 62; cf. id. 3, 1, 3, § 14:(regna) isdem quibus ademerat reddidit, aut alienigenis contribuit,
Suet. Aug. 48.—To admit, bring into a league or union:II.polliceri... Corinthum contributuros in anticum gentis concilium,
Liv. 32, 19, 4:Elei, nuper in Achaicum (concilium) contributi,
id. 42, 37, 9; cf.:Elei per se ipsi quam per Romanos maluerunt Achaïco contribui concilio,
id. 36, 35, 7.—Of several objects united in one whole.A.In gen., to bring together, unite, collect:B.ubi simul plura contribuuntur, ex quibus unum medicamentum fit,
Dig. 41, 1, 27, § 1: utilius est... contributa habere remedia, to have them treated together in one place, instead of scattered through the work, Plin. 32, 4, 15, § 42:quondam pagatim habitantes... in unam urbem contributi majores sui,
Liv. 31, 30, 6 Weissenb. ad loc.:una ex iis (urbibus) quae ad condendam Megalen polin ex concilio Arcadum contributae forent,
id. 32, 5, 5.—Esp., to dispose, arrange, classify:ut in octo tribus contribuerentur novi cives,
Vell. 2, 20, 2:inter frumenta panicum et milium ponenda sunt, quamvis jam leguminibus ea contribuerim,
Col. 2, 9, 17:in unam cohortem eos (milites) contribuit,
Just. 12, 5, 8. -
10 dapis
daps or dăpis, dăpis (nom. daps obsol. Paul. Diac. p. 68, 3: dapis, Juvenc. ap. Auct. de gen. nom. p. 78.—The gen. pl. and dat. sing. do not occur, but are supplied by epulae, cena, convivium, q. v.), f. [stem, dap-, Gr. dapanê, expense: cf. deipnon; R. da-, Gr. daiô, to distribute; Sanscr. dapajami, to cause to divide], a solemn feast for religious purposes, a sacrificial feast (before beginning to till the ground; the Greek proêrosia, made in honor of some divinity, in memory of departed friends, etc. Thus distinguished from epulae, a meal of any kind: convivium, a meal or feast for company; epulum, a formal or public dinner, v. h. v.).I.Prop.:II.dapem pro bubus piro florente facito... postea dape facta serito milium, panicum, alium, lentim,
Cato R. R. 131 and 132; id. ib. 50 fin.:pro grege,
an offering for the protection of the flock, Tib. 1, 5, 28; Liv. 1, 7 ad fin.:ergo obligatam redde Jovi dapem,
Hor. Od. 2, 7, 17:nunc Saliaribus Ornare pulvinar deorum Tempus erat dapibus,
id. ib. 1, 37, 4:sollemnis dapes et tristia dona,
Verg. A. 3, 301.Transf. by the poets and post-Augustan prose-writers beyond the sphere of religion, and used of every (esp. rich, sumptuous) meal, a feast, banquet, in the sing. and plur. (in Verg. passim, in Tibul. in this signif. only plur.).—(α).Sing.: ne cum tyranno quisquam... eandem vescatur dapem, Att. ap. Non. 415, 25 (v. 217 Ribbeck): quae haec daps est? qui festus dies? Liv. Andr. ap. Prisc. p. 752 P. (transl. of Hom. Od. 1, 225: tis daïs, tis de homilos hod epleto); so Catull. 64, 305; Hor. Od. 4, 4, 12; id. Epod. 5, 33; id. Ep. 1, 17, 51: of a simple, poor meal, Ov. H. 9, 68; 16, 206. Opp. to wine:(β).nunc dape, nunc posito mensae nituere Lyaeo,
Ov. F. 5, 521; cf.so in plur.,
id. M. 8, 571; Verg. A. 1, 706.—Plur.: Tib. 1, 5, 49; 1, 10, 8; Verg. E. 6, 79; id. G. 4, 133; id. A. 1, 210 et saep.; Hor. Od. 1, 32, 13; id. Epod. 2, 48; Ov. M. 5, 113; 6, 664; Tac. A. 14, 22 et saep.:humanae,
human excrement, Plin. 17, 9, 6, § 51. -
11 daps
daps or dăpis, dăpis (nom. daps obsol. Paul. Diac. p. 68, 3: dapis, Juvenc. ap. Auct. de gen. nom. p. 78.—The gen. pl. and dat. sing. do not occur, but are supplied by epulae, cena, convivium, q. v.), f. [stem, dap-, Gr. dapanê, expense: cf. deipnon; R. da-, Gr. daiô, to distribute; Sanscr. dapajami, to cause to divide], a solemn feast for religious purposes, a sacrificial feast (before beginning to till the ground; the Greek proêrosia, made in honor of some divinity, in memory of departed friends, etc. Thus distinguished from epulae, a meal of any kind: convivium, a meal or feast for company; epulum, a formal or public dinner, v. h. v.).I.Prop.:II.dapem pro bubus piro florente facito... postea dape facta serito milium, panicum, alium, lentim,
Cato R. R. 131 and 132; id. ib. 50 fin.:pro grege,
an offering for the protection of the flock, Tib. 1, 5, 28; Liv. 1, 7 ad fin.:ergo obligatam redde Jovi dapem,
Hor. Od. 2, 7, 17:nunc Saliaribus Ornare pulvinar deorum Tempus erat dapibus,
id. ib. 1, 37, 4:sollemnis dapes et tristia dona,
Verg. A. 3, 301.Transf. by the poets and post-Augustan prose-writers beyond the sphere of religion, and used of every (esp. rich, sumptuous) meal, a feast, banquet, in the sing. and plur. (in Verg. passim, in Tibul. in this signif. only plur.).—(α).Sing.: ne cum tyranno quisquam... eandem vescatur dapem, Att. ap. Non. 415, 25 (v. 217 Ribbeck): quae haec daps est? qui festus dies? Liv. Andr. ap. Prisc. p. 752 P. (transl. of Hom. Od. 1, 225: tis daïs, tis de homilos hod epleto); so Catull. 64, 305; Hor. Od. 4, 4, 12; id. Epod. 5, 33; id. Ep. 1, 17, 51: of a simple, poor meal, Ov. H. 9, 68; 16, 206. Opp. to wine:(β).nunc dape, nunc posito mensae nituere Lyaeo,
Ov. F. 5, 521; cf.so in plur.,
id. M. 8, 571; Verg. A. 1, 706.—Plur.: Tib. 1, 5, 49; 1, 10, 8; Verg. E. 6, 79; id. G. 4, 133; id. A. 1, 210 et saep.; Hor. Od. 1, 32, 13; id. Epod. 2, 48; Ov. M. 5, 113; 6, 664; Tac. A. 14, 22 et saep.:humanae,
human excrement, Plin. 17, 9, 6, § 51. -
12 evolvo
ē-volvo, volvi, vŏlūtum, 3 ( per diaeresin ēvŏlŭam, Cat. 66, 74:I.ēvŏlŭisse,
Ov. H. 12, 4), v. a., to roll out, roll forth; to unroll, unfold (class.).Lit.:b.(vis venti) Arbusta evolvens radicibus haurit ab imis,
Lucr. 6, 141; cf.silvas,
Ov. M. 12, 519:cadavera turribus,
Luc. 6, 171:montes corpore,
Ov. M. 5, 355:saxa nudis lacertis,
Luc. 3, 481:intestina,
Cels. 7, 16 et saep.:vestes,
to open, unfold, Ov. M. 6, 581:volumen epistolarum,
to open, Cic. Att. 9, 10, 4:panicum furfure,
i. e. to cleanse, purge, Col. 2, 9 fin.:quae postquam evolvit,
unfolds, evolves, Ov. M. 1, 24 et saep.:amnis prorutam in mare evolvendo terram praealtas voragines facit,
Liv. 44, 8; cf.aquas (Araxes),
Curt. 5, 4, 7.—Evolvere se, or mid. evolvi, to roll out, roll forth, glide away:B.evolvere posset in mare se Xanthus,
discharge itself, Verg. A. 5, 807; cf.:Danubius in Pontum vastis sex fluminibus evolvitur,
empties, Plin. 4, 12, 24, § 79:species (anguis) evoluta repente,
Liv. 26, 19, 7:per humum evolvuntur,
roll themselves along, Tac. G. 39.—Transf.1.To unroll and read a book:2.evolve diligenter ejus eum librum qui est de animo,
Cic. Tusc. 1, 11, 24:volumina,
Quint. 2, 15, 24:fastos,
Hor. S. 1, 3, 112; Ov. F. 1, 657:versus,
id. Tr. 2, 307:jocos,
id. ib. 2, 238; cf.transf.: poëtas,
Cic. Fin. 1, 21, 72; cf.auctores,
Suet. Aug. 89:auctores penitus,
Quint. 12, 2, 8:antiquitatem,
Tac. Or. 29 fin. —To draw out a thread, i. e. to spin, said of the Fates:3.quae seriem fatorum pollice ducunt Longaque ferratis evolvunt saecula pensis,
Claud. Rapt. Pros. 1, 53; and pregn., to spin out, i. e. to spin to an end, said of the Fates:tunc, quae dispensant mortalia fata, sorores Debuerant fusos evoluisse meos,
Ov. H. 12, 4.—To obtain, raise:II.in hoc triduo Aut terra aut mari alicunde aliqua evolvam argentum tibi,
Plaut. Ps. 1, 3, 83.—Trop.A.In gen.: si qui voluerit animi sui complicatam notionem evolvere, to unroll, i. e. to clear up (the figure being taken from a book), Cic. Off. 3, 19, 76; cf.:B.exitum criminis,
id. Cael. 23:promissa evolvit somni,
i. e. turns over, revolves, Sil. 3, 216; cf.:secum femineos dolos,
Sen. Agam. 116:evolutus integumentis dissimulationis (with nudatus),
unwrapped, stripped, Cic. de Or. 2, 86, 350:evolutus bonis,
robbed, Sen. Ep. 74; cf.:sede patria rebusque summis,
Tac. A. 13, 15:ex praeda clandestina,
driven away, Liv. 6, 15:nullo possum remedio me evolvere ex his turbis,
Ter. Ph. 5, 4, 5:se omni turba,
id. Eun. 4, 4, 56.—In partic., to unfold, disclose, narrate:C.naturam rerum omnium,
Cic. Ac. 2, 36: oras belli, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 178 ed. Vahl.):totam deliberationem accuratius,
Cic. Att. 9, 10, 7:rem propositam,
Quint. 1, 1, 20:condita pectoris,
Cat. 66, 74:seriem fati,
Ov. M. 15, 152:haec,
Verg. G. 4, 509 et saep.; cf. with a rel.-clause, Lucr. 1, 954.—To roll away, of time, i. e. to pass, elapse:evolutis multis diebus,
Vulg. Gen. 38, 12:cum evolutus esset annus,
id. 2 Par. 24, 23:evoluto tempore,
id. Esth. 2, 15. -
13 frigo
1.frīgo, xi (acc. to Diom. p. 369 P.), ctum (frixum, Sid. Ep. 8, 14), 3, v. a. [cf. phrugô], to roast, parch, fry (syn.:II.torreo, coquo): sesquilibram salis frigito,
Cato, R. R. 106, 1:frictae nuces,
Plaut. Poen. 1, 2, 113:frigunt hordeum, deinde molis frangunt,
Plin. 18, 7, 14, § 72:fabas,
Ov. Med. 70:triticum frictum,
Varr. R. R. 2, 4, 21:frictum panicum, milium,
Cels. 2, 30:frictum cicer, nux,
Hor. A. P. 249:fricta faba,
Plin. 22, 25, 69, § 140:ova fricta ex oleo,
id. 29, 3, 11, § 44:simila frixa in sartagine,
Sid. Ep. 8, 14; Vulg. Lev. 6, 21 al.—Trop.:2.Tam frictum ego illum reddam, quam frictumst cicer,
Plaut. Bacch. 4, 5, 7; cf. Hor. A. P. 249 supra.frĭgo, ĕre, v. n. [the root of friguttio], to denote the natural sound of little children, to squeak, squeal: Afran. ap. Non. 308, 16 (Fragm. Com. v. 247 Rib.).3. -
14 nec non
I.And also, and yet, and in fact, to connect sentences:II.nec vero non eadem ira deorum hanc ejus satellitibus injecit amentiam,
Cic. Mil. 32, 86:neque meam mentem non domum saepe revocat exanimata uxor,
id. Cat. 4, 2, 3:neque tamen illa non ornant,
id. de Or. 2, 85, 347:nec vero Aristoteles non laudandus in eo, quod, etc.,
id. N. D. 2, 16, 44:neque non me tamen mordet aliquid,
id. Fam. 3, 12, 2.—In gen., likewise, also (mostly poet. and in post-Aug. prose):necnon etiam precor Lympham et Bonum eventum,
Varr. R. R. 1, 1, 6; 2, 5, 9:nec non et Tyrii... frequentes Convenere,
Verg. A. 1, 707:tunc mihi praecipue, nec non tamen ante, placebas,
Ov. H. 4, 69:granum letale animalibus: nec non et in folio eadem vis,
Plin. 13, 22, 38, § 118; cf.:gratissima est et esca panicum et milium, nec non hordeum,
Col. 8, 15, 6:nec non etiam poëmata faciebat ex tempore,
Suet. Gram. 23. -
15 necnon
I.And also, and yet, and in fact, to connect sentences:II.nec vero non eadem ira deorum hanc ejus satellitibus injecit amentiam,
Cic. Mil. 32, 86:neque meam mentem non domum saepe revocat exanimata uxor,
id. Cat. 4, 2, 3:neque tamen illa non ornant,
id. de Or. 2, 85, 347:nec vero Aristoteles non laudandus in eo, quod, etc.,
id. N. D. 2, 16, 44:neque non me tamen mordet aliquid,
id. Fam. 3, 12, 2.—In gen., likewise, also (mostly poet. and in post-Aug. prose):necnon etiam precor Lympham et Bonum eventum,
Varr. R. R. 1, 1, 6; 2, 5, 9:nec non et Tyrii... frequentes Convenere,
Verg. A. 1, 707:tunc mihi praecipue, nec non tamen ante, placebas,
Ov. H. 4, 69:granum letale animalibus: nec non et in folio eadem vis,
Plin. 13, 22, 38, § 118; cf.:gratissima est et esca panicum et milium, nec non hordeum,
Col. 8, 15, 6:nec non etiam poëmata faciebat ex tempore,
Suet. Gram. 23. -
16 neque non
I.And also, and yet, and in fact, to connect sentences:II.nec vero non eadem ira deorum hanc ejus satellitibus injecit amentiam,
Cic. Mil. 32, 86:neque meam mentem non domum saepe revocat exanimata uxor,
id. Cat. 4, 2, 3:neque tamen illa non ornant,
id. de Or. 2, 85, 347:nec vero Aristoteles non laudandus in eo, quod, etc.,
id. N. D. 2, 16, 44:neque non me tamen mordet aliquid,
id. Fam. 3, 12, 2.—In gen., likewise, also (mostly poet. and in post-Aug. prose):necnon etiam precor Lympham et Bonum eventum,
Varr. R. R. 1, 1, 6; 2, 5, 9:nec non et Tyrii... frequentes Convenere,
Verg. A. 1, 707:tunc mihi praecipue, nec non tamen ante, placebas,
Ov. H. 4, 69:granum letale animalibus: nec non et in folio eadem vis,
Plin. 13, 22, 38, § 118; cf.:gratissima est et esca panicum et milium, nec non hordeum,
Col. 8, 15, 6:nec non etiam poëmata faciebat ex tempore,
Suet. Gram. 23. -
17 panicium
pānĭcĭum, ii, n. [id.].I. II.= panicum, Italian panic-grass, Paul. Nol. Ep. 3 ad Sev.; Edict. Diocl. p. 27; cf. Not. Tir. p. 112. -
18 panicula
pānĭcŭla (also pānŭcŭla, Paul. ex Fest. p. 220 Müll.; and contr. pānŭcla, Non. 149, 22), ae, f.; also pānĭcŭlus, i, m. dim. [panus], a tuft, a panicle on plants.I.Lit.: tu legiones difflavisti spiritu, quasi ventus folia aut paniculum tectorium, a tuft of thatch, i. e. of reeds used for thatching, Plaut. Mil. 1, 1, 17; cf. id. Rud. 1, 2, 34; Plin. 16, 10, 19, § 49:II.Graecula rosa convolutis foliorum paniculis,
id. 21, 4, 10, § 18:panicum a paniculis dictum,
id. 18, 7, 9, § 53.—Transf., a swelling, tumor, Scrib. Comp. 82; App. Herb. 13. -
19 panucula
pānĭcŭla (also pānŭcŭla, Paul. ex Fest. p. 220 Müll.; and contr. pānŭcla, Non. 149, 22), ae, f.; also pānĭcŭlus, i, m. dim. [panus], a tuft, a panicle on plants.I.Lit.: tu legiones difflavisti spiritu, quasi ventus folia aut paniculum tectorium, a tuft of thatch, i. e. of reeds used for thatching, Plaut. Mil. 1, 1, 17; cf. id. Rud. 1, 2, 34; Plin. 16, 10, 19, § 49:II.Graecula rosa convolutis foliorum paniculis,
id. 21, 4, 10, § 18:panicum a paniculis dictum,
id. 18, 7, 9, § 53.—Transf., a swelling, tumor, Scrib. Comp. 82; App. Herb. 13. -
20 pinso
pinso ( pīso), pinsi and pinsŭi, pinsum, pinsĭtum, and pistum (pisatum, Fest. p. 158 Müll.), 3 (also in Varr. R. R. 1, 63 fin., the reading is pinsatur; archaic form of the imperf. pinsibant, Enn. ap. Varr. L. L. 5, § 23 Müll.; v. Enn. p. 147 fin. Vahl.), v. a. [p. 1379] [pissô, ptissô], to beat, pound, bray, crush: pinsunt terram genibus, Enn. ap. Diom. p. 370 P. (Ann. v. 354 Vahl.):flagro,
to scourge, Plaut. Merc. 2, 3, 81:si communiter pisunt,
Cato, R. R. 136:pilum, quod eo far pisunt: a quo ubi id fit dicitur pistrinum,
Varr. L. L. 5, § 138 Müll.: farinam, id. ap. Non. 152, 15:uvam passam,
id. R. R. 3, 16:panicum pinsitum,
Col. 2, 9, 19; 6, 6, 5:pisente pilo,
Plin. 18, 10, 23, § 97; 18, 10, 20, § 93:qui far pisebant,
id. 18, 11, 28, § 107:o Jane, a tergo quem nulla ciconia pinsit (v. ciconia),
Pers. 1, 58.
См. также в других словарях:
panicum — ● panicum nom masculin Nom générique du millet des oiseaux. panicum n. m. BOT Genre de graminées comprenant les millets communs … Encyclopédie Universelle
Panicum — Pan i*cum, n. [L., panic grass.] (Bot.) A genus of grasses, including several hundred species, some of which are valuable; panic grass. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Panĭcum — (P. L., Fennich od. Hirse), Pflanzengattung aus der Familie der Gramineae Paniceae, 3. Kl. 2. Ordn. L.; Ährchen auf dem Rücken convex, vorn mehr od. weniger flach, einblüthig, mit einer unteren einspelzigen, geschlechtslosen od. seltener… … Pierer's Universal-Lexikon
Panĭcum — L., Gattung der Gräser, ein oder mehrjährige Gräser mit ein bis zweiblütigen Ährchen in Ähren, Trauben oder Rispen und verhärtenden, wehrlosen oder mit Spitzchen versehenen Deck und Vorspelzen. 300 Arten in allen wärmern, wenige in den gemäßigten … Meyers Großes Konversations-Lexikon
Panicum — Panĭcum L., Pflanzengattg. der Gramineen, größtenteils in den Tropen; hierher die Hirse und das Guineagras oder Moha (s. Hirse) … Kleines Konversations-Lexikon
Panicum — [lateinisch], die Pflanzengattung Hirse. … Universal-Lexikon
Panicum — , panicum L. panis, bread; icum, belonging to. In Roman times the vernacular name of the grass used for making bread … Etymological dictionary of grasses
Panicum — Taxobox name = Panicum image width = 240px image caption = Panicum virgatum regnum = Plantae divisio = Magnoliophyta classis = Liliopsida ordo = Poales familia = Poaceae subfamilia = Panicoideae genus = Panicum genus authority = L. subdivision… … Wikipedia
Panicum — Ver texto Panicum es un género de plantas de la familia de las Poaceas, orden Poales, subclase Liliidae, clase Liliopsida, división Magnoliophyta. ● Panicum aculeatum Hitchc. et Chase ● Panicum addiconii Nash ● Panicum agrostis Doell. ● Panicum… … Enciclopedia Universal
Panicum — Panic (plante) Pour les articles homonymes, voir Panic … Wikipédia en Français
Panicum — Rispenhirsen Haarästige Rispenhirse (Panicum capillare) Systematik Klasse: Einkeimblättrige (Liliopsida) … Deutsch Wikipedia