Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

legged

  • 1 lōripēs

        lōripēs pedis, adj.    [lorum+pes], club-footed, crook-footed, bandy-legged: iuvenis, Iu.
    * * *
    (gen.), loripedis ADJ

    Latin-English dictionary > lōripēs

  • 2 tripūs

        tripūs podis, m, τρίπουσ, a three-footed seat, tripod: Donarem tripodas, praemia fortium Graiorum, H.: sacri tripodes, V.—The tripod of Pythia at Delphi: concertare cum Apolline de tripode, V., O.: Mittitur ad tripodas, i. e. to the Delphic oracle, O.
    * * *
    I
    three-legged stand, tripod; the oracle at Delphi; oracles in general
    II
    tripodos/is N M
    three-legged stand, tripod; the oracle at Delphi; oracles in general

    Latin-English dictionary > tripūs

  • 3 loripes

    lōrĭpēs, pĕdis, adj. [lorum-pes], strapfooted, i. e. limber-footed, lithe-legged; acc. to others, crook-footed, bandy-legged:

    proci loripedes, tardissimi,

    Plaut. Poen. 3, 1, 7:

    loripedem rectus derideat,

    Juv. 2, 23:

    juvenis,

    id. 10, 308:

    gentem inter Nomadas Indos, anguium modo loripedem,

    Plin. 7, 2, 2, § 25; cf. id. 5, 8, 8, § 46; Petr. 45, 11.

    Lewis & Short latin dictionary > loripes

  • 4 monocnemos

    mŏnocnēmos, i, m., = monoknêmos, one-legged, a one-legged man, Petr. 83 dub.

    Lewis & Short latin dictionary > monocnemos

  • 5 scambus

    scambus, a, um, adj., = skambos, bow-legged, bandy-legged (pure Lat. varus), Suet. Oth. 12.

    Lewis & Short latin dictionary > scambus

  • 6 Buteo lagopus

    ENG rough-legged buzzerd, rough-legged hawk
    NLD ruigpootbuizerd
    GER Raufußbussard
    FRA buse pattue

    Animal Names Latin to English > Buteo lagopus

  • 7 grȳps

        grȳps grȳpis, m, γρύψ, a griffin (a fabulous four-legged bird).—Prov.: Iungentur iam grypes equis (of an impossibility), V.
    * * *
    grypos/is N M

    Latin-English dictionary > grȳps

  • 8 tripēs

        tripēs edis, adj.    [ter+pes], with three feet, three-footed: mensa, H.: mulus natus, L.
    * * *
    (gen.), tripedis ADJ

    Latin-English dictionary > tripēs

  • 9 vārus

        vārus adj.    [CVR-], bent, turned awry, crooked: a pectore manūs, O.—Poet.: Alterum (genus hominum) huic varum, i. e. different from this, H. —With legs bent inward, knock-kneed: hunc varum distortis cruribus Balbutit, H.
    * * *
    vara, varum ADJ
    bent-outwards; bandy; bow-legged; contrasting

    Latin-English dictionary > vārus

  • 10 vatius

    vatia, vatium ADJ
    kept-outwards; bow-legged

    Latin-English dictionary > vatius

  • 11 bipes

    bĭpēs (˘˘, Aus. Idyll. 11, 39; neutr. plur. bipedia, Aug. Mor. Manich. 9), pĕdis, adj. [bis-pes], two-footed (mostly poet. or in post-Aug. prose):

    equi,

    Verg. G. 4, 389:

    mensa,

    Mart. 12, 32, 11:

    Aegyptii mures bipedes ambulant,

    on two feet, Plin. 10, 65, 85, § 187:

    alium bipedem sibi quaerit asellum,

    two legged ass, Juv. 9, 92:

    animal genus, mortale species, terrenum vel bipes differens,

    Quint. 5, 10, 61.—
    II.
    Subst., mostly contemptuously, of men:

    hoc ministro omnium non bipedum solum sed etiam quadripedum impurissimo,

    Cic. Dom. 18, 48: Regulus omnium bipedum nequissimus, as great a rogue as walks on two legs, Modest. ap. Plin. Ep. 1, 5, 14; Cic. Dom. 18, 48; Lampr. Alex. Sev. 9; cf.:

    bipes asellus, of a simple man,

    Juv. 9, 92: replevit eam (terram) bipedibus et quadrupedibus. Vulg. Baruch. 3, 32.

    Lewis & Short latin dictionary > bipes

  • 12 falcipedius

    falcĭpĕdĭus, a, um, adj. [falx + pes], bandy-legged, Petr 75 dub. (al. fulcipedius).

    Lewis & Short latin dictionary > falcipedius

  • 13 flecto

    flecto, xi, xum, 3, v. a. and n. [root in Gr. pholkos, bandy-legged; phalkês, the bent rib of a ship; L. falx; falco, so called from the curve of its claws or beak; cf. Germ. Falke; Engl. falcon].
    I.
    Act., to bend, bow, curve, turn, turn round (freq. and class.; syn.: plecto, plico, curvo).
    A.
    Lit.
    1.
    In gen.:

    animal omne membra quocumque vult, flectit, contorquet, porrigit, contrahit,

    Cic. Div. 1, 53, 120:

    ora retro,

    Ov. M. 3, 188:

    vultus ad illum,

    id. ib. 4, 265;

    10, 236: lumina a gurgite in nullam partem,

    id. ib. 8, 367:

    geminas acies huc,

    to turn, direct, Verg. A. 6, 789; cf.

    oculos,

    id. ib. 8, 698:

    equos brevi moderari ac flectere,

    Caes. B. G. 4, 33 fin.:

    equum,

    Hor. C. 3, 7, 25:

    currum de foro in Capitolium,

    Cic. Verr. 2, 5, 30, § 77:

    plaustrum,

    Ov. M. 10, 447: navem, Auct. B. Alex. 64 fin.:

    habenas,

    Ov. M. 2, 169:

    cursus in orbem,

    id. ib. 6, 225; cf.:

    cursus in laevum,

    id. Tr. 1, 10, 17:

    iter ad Privernum,

    Liv. 8, 19, 13 Drak. N. cr.:

    iter Demetriadem,

    id. 35, 31, 3:

    tu (Bacche) flectis amnes, tu mare barbarum,

    Hor. C. 2, 19, 17:

    arcus,

    to bend, Ov. M. 4, 303; cf.:

    flexos incurvant viribus arcus,

    Verg. A. 5, 500:

    flexum genu,

    Ov. M. 4, 340:

    artus,

    Liv. 21, 58, 9:

    flexi crines,

    curled, Mart. 3, 63, 3; 10, 65, 6; Juv. 6, 493:

    flexum mare,

    i.e. a bay, Tac. A. 14, 4:

    flexi fractique motus,

    contorted, Cic. Fin. 5, 12, 35:

    hinc (silva) se flectit sinistrorsus,

    Caes. B. G. 6, 25, 3.—Mid.: quasi amnis celeris rapit, sed tamen inflexu flectitur, Naev. ap. Non. 191, 34 (Trag. Rel. v. 42 Rib.):

    (milvus) flectitur in gyrum,

    wheels, Ov. M. 2, 718:

    modo flector in anguem,

    I bend, wind myself into a snake, id. ib. 8, 883:

    sol ab ea (Cancri) meta incipit flecti,

    Plin. 18, 28, 68, § 264: Euphrates ad meridiem flectitur, id. 6, 26, 30, § 125.—
    2.
    In partic., naut. t. t., to go round or double a promontory:

    cum in flectendis promontoriis ventorum mutationes maximas saepe sentiant,

    Cic. Div. 2, 45, 94:

    Leucaten flectere molestum videbatur,

    id. Att. 5, 9, 1.—
    B.
    Trop.
    1.
    In gen., to bend, turn, direct:

    ducere multimodis voces et flectere cantus,

    Lucr. 5, 1406:

    vocem,

    Ov. Am. 2, 4, 25:

    qui teneros et rudes cum acceperunt, inficiunt et flectunt, ut volunt,

    Cic. Leg. 1, 17, 47; cf.:

    imbecillitatem animorum torquere et flectere,

    id. ib. 1, 10, 29:

    suam naturam huc et illuc torquere ac flectere,

    id. Cael. 6, 13:

    vitam flectere fingereque,

    id. Sull. 28, 79:

    mentes suas ad nostrum imperium nomenque,

    id. Balb. 17, 39:

    aliquem a proposito,

    Liv. 28, 22, 11:

    scribentis animum a vero,

    id. 1 praef. 5:

    animus ab aliqua opinione flectendus,

    Quint. 4, 2, 80:

    animos ad publica carmina,

    Ov. Tr. 5, 1, 23: quo vobis mentes... dementes sese flexere viaï? Enn. ap. Cic. de Sen. 6, 16 (Ann. v. 209 ed. Vahl.):

    est viri et ducis oblata casu flectere ad consilium,

    Liv. 28, 44, 8:

    juvenis cereus in vitium flecti,

    Hor. A. P. 163:

    quod procul a nobis flectat Fortuna gubernans,

    turn aside, avert, Lucr. 5, 108.—
    2.
    In partic.
    a.
    To bend (in opinion or in will), to move, persuade, prevail upon, overcome, soften, appease (cf.:

    moveo, afficio): quibus rebus ita flectebar animo atque frangebar, ut, etc.,

    Cic. Sull. 6, 18:

    sed quid te oratione flectam?... qua re flecte te, quaeso,

    id. Phil. 1, 14, 35: facile Achivos flexeris, Enn. ap. Gell. 11, 4, 3 (Trag. v. 229 ed. Vahl.):

    judices,

    Quint. 6, 1, 9:

    flectere mollibus jam durum imperiis,

    Hor. C. 4, 1, 6:

    precibus si flecteris ullis,

    Verg. A. 2, 689:

    flectere si nequeo Superos, Acheronta movebo,

    id. ib. 7, 312; cf.:

    nisi dii immortales suo numine prope fata ipsa flexissent,

    Cic. Cat. 3, 8, 19:

    desine fata deum flecti sperare precando,

    Verg. A. 6, 376:

    animos commutare atque omni ratione flectere,

    Cic. de Or. 2, 52 fin.:

    ingenium alicujus aversum,

    Sall. J. 102, 3:

    si quem a proposito spes mollitiave animi flexisset,

    divert, dissuade, Liv. 28, 22, 11: dictis nostris sententia flexa est, Enn. ap. Fest. p. 257 Müll. (Ann. v. 264 ed. Vahl.):

    si flectitur ira deorum,

    Ov. M. 1, 378: cf. id. Tr. 3, 5, 41:

    hortaturque simul flectitque labores,

    soothes, Stat. S. 5, 1, 119:

    ad deditionem primos,

    Liv. 5, 43, 1.—Mid.:

    plurimum valet miseratio, quae judicem flecti non tantum cogit, sed, etc.,

    to let himself be moved, Quint. 6, 1, 23:

    flexi in misericordiam,

    Amm. 12, 27.—
    b.
    (Acc. to I. A. 2.) To turn aside from, to avoid a thing:

    ut eam (viam) flectas, te rogo,

    Cic. Att. 11, 18, 2 (but B. and K. ex conj. C. F. Hermann read ira, v. a. sup.); cf.:

    flexit viam,

    Liv. 1, 60, 1:

    dolo a se flexos imputavit civilis,

    Tac. H. 5, 24.—
    c.
    To refer to or apply to any one:

    versus qui in Tiberium flecterentur,

    Tac. A. 6, 29:

    Augustus quaedam ex horrida illa antiquitate ad praesentem usum flexisset,

    id. ib. 4, 16.—
    d.
    In grammar.
    (α).
    To form a word from another language:

    verba derivare, flectere, conjungere,

    Quint. 8, 3, 36:

    hoc vocabulum (pollex) de Graeco flexum est,

    Gell. 4, 3 fin.
    (β).
    To decline, conjugate, inflect, Varr. L. L. 10, 2, 29 al.—
    (γ).
    Flectere syllabam, to mark with the circumflex accent, and hence, to lengthen, Quint. 1, 5, 23 Spald. and Zumpt.
    II.
    Neutr., to turn, go, or march in any direction (post-Aug.).
    A.
    Lit.:

    cum procul hos laevo flectentes limite cernunt,

    Verg. A. 9, 372:

    ex Gabino in Tusculanos flexere colles,

    Liv. 3, 8, 6;

    Hasdrubal ad Oceanum flectit,

    id. 28, 16, 3:

    inde Vitellius Cremonam flexit,

    Tac. H. 2, 70:

    in Capitolium,

    Suet. Tib. 20.—
    B.
    Trop., of thought or speech, to turn in any direction:

    ad providentiam sapientiamque,

    Tac. A. 13, 3:

    in ambitionem,

    id. ib. 4, 37:

    a veneratione Augusti orsus flexit ad victorias Tiberii,

    id. ib. 1, 34.—Hence, flexus, a, um, P. a.
    A.
    Lit., bent, winding:

    error,

    Ov. M. 8, 160:

    zodiacus circa Cancrum Capricornumque flexior,

    Mart. Cap. 8, § 878.—In neutr. plur. subst.: collium flexa, Minuc. Fel. Octav. 17.—
    B.
    Trop., of tones, lengthened:

    infinito magis illa flexa et circumducta sunt,

    Quint. 11, 3, 172.

    Lewis & Short latin dictionary > flecto

  • 14 Himantopodes

    hĭmantŏpūs, pŏdis, m., = himantopous, podos, Lat. loripes, thongfoot, a kind of long-legged water-fowl, Plin. 10, 47, 64, § 130.—
    II.
    Plur.: Hĭmantŏpŏdes, um, m., a people of Æthiopia, Plin. 5, 8, 8, § 46; Mel. 3, 10, 3; Sol. 31, 6; Jul. Val. Res. Gest. Alex. 3, 19.

    Lewis & Short latin dictionary > Himantopodes

  • 15 himantopus

    hĭmantŏpūs, pŏdis, m., = himantopous, podos, Lat. loripes, thongfoot, a kind of long-legged water-fowl, Plin. 10, 47, 64, § 130.—
    II.
    Plur.: Hĭmantŏpŏdes, um, m., a people of Æthiopia, Plin. 5, 8, 8, § 46; Mel. 3, 10, 3; Sol. 31, 6; Jul. Val. Res. Gest. Alex. 3, 19.

    Lewis & Short latin dictionary > himantopus

  • 16 tripetia

    trĭpĕtĭa, ae, f. [tripes], a three-legged stool among the Gallic peasantry, Sulp. Sev. Dial. 2, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > tripetia

  • 17 valgus

    valgus, a, um, adj. [root varg, to turn awry, twist; Sanscr. vrginas, twisted; cf. ruga, for fruga, and Anglo-Sax. wrinkle], having the calves of the legs bent outwards, bow-legged.
    I.
    Lit.:

    valgos Opilius Aurelius aliique complures aiunt dici, qui diversas suras habeant,

    Fest. p. 375 Müll.; cf. Cels. 8, 20; Plaut. Fragm. ap. Fest. l. l.; Nov. ap. Non. 25, 12.—
    * II.
    Transf.:

    suavia,

    wry mouths, Plaut. Mil. 2, 1, 16.—Cf. adv.: valgĭter, awry, wryly:

    valgiter commovebat labra,

    Petr. 26: obtorto valgiter labello, id. Fragm. ap. Fulg. Prisc. serm. 566, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > valgus

  • 18 Alectoris rufa

    ENG red-legged partridge
    NLD rode patrijs
    GER Rothuhn
    FRA perdrix rouge

    Animal Names Latin to English > Alectoris rufa

  • 19 Anthus pallidiventris

    ENG long-legged pipit

    Animal Names Latin to English > Anthus pallidiventris

  • 20 Basileuterus signatus

    ENG pale-legged warbler

    Animal Names Latin to English > Basileuterus signatus

См. также в других словарях:

  • -legged — UK [leɡɪd] US [leɡəd] suffix used with some adjectives and with numbers for describing someone or something with legs of a particular kind or with a particular number of legs a long legged girl a three legged stool Thesaurus: describing and… …   Useful english dictionary

  • Legged — (l[e^]gd or l[e^]g g[e^]d), a. [From {Leg}.] Having (such or so many) legs; used in composition; as, a long legged man; a two legged animal. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • -legged — [leg′id, legd] combining form having (a specified number or kind of) legs [long legged, four legged] * * * …   Universalium

  • legged — [ legəd ] suffix used with some adjectives and with numbers for describing someone or something with a particular number of legs or with legs of a particular kind: a three legged stool a long legged girl …   Usage of the words and phrases in modern English

  • -legged — [leg′id, legd] combining form having (a specified number or kind of) legs [long legged, four legged] …   English World dictionary

  • legged — adjective having legs of a specified kind or number (Freq. 1) four legged animals a peg legged man • Ant: ↑legless • Similar to: ↑leglike, ↑straight legged, ↑three leg …   Useful english dictionary

  • legged — /leg id, legd/, adj. 1. having a specified number or kind of legs (often used in combination): two legged; long legged. 2. fitted with legs: a legged desk. [1425 75; late ME; see LEG, ED3] * * * …   Universalium

  • -legged — suffix (in adjectives) having legs of a particular type or number: four legged animals | a long legged runner …   Longman dictionary of contemporary English

  • legged — bow·legged; legged; …   English syllables

  • -legged — UK [leɡɪd] / US [leɡəd] suffix used with some adjectives and with numbers for describing someone or something with legs of a particular kind or with a particular number of legs a long legged girl a three legged stool …   English dictionary

  • legged — leg•ged [[t]ˈlɛg ɪd, lɛgd[/t]] adj. having a specified number or kind of legs (often used in combination): two legged; long legged[/ex] • Etymology: 1425–75 …   From formal English to slang

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»