Перевод: с польского на русский

с русского на польский

kare

  • 1 łupnąć karę

    = łupnąć mandat влепи́ть штраф

    Słownik polsko-rosyjski > łupnąć karę

  • 2 wymierzyć karę komuś

    наказа́ть кого́-л.

    Słownik polsko-rosyjski > wymierzyć karę komuś

  • 3 kara

    сущ.
    • боль
    • горе
    • кара
    • мука
    • мучение
    • наказание
    • страдание
    • штраф
    * * *
    kar|a
    ♀ наказание ň;

    \kara administracyjna административное взыскание; \kara pieniężna денежный штраф; wymiar \karay мера наказания; \kara śmierci смертная казнь; za \karaę в наказание; pod \karaą sądową под угрозой судебной ответственности; skazać na \karaę więzienia приговорить к тюремному заключению; odbyć (odsiedzieć) \karaę отбыть срок наказания;
    ławka kar спорт. штрафная скамья (в хоккее)
    * * *
    ж
    наказа́ние n

    kara administracyjna — администрати́вное взыска́ние

    kara pieniężna — де́нежный штраф

    wymiar kary — ме́ра наказа́ния

    kara śmierci — сме́ртная казнь

    za karę — в наказа́ние

    pod karą sądową — под угро́зой суде́бной отве́тственности

    skazać na karę więzienia — приговори́ть к тюре́мному заключе́нию

    odbyć (odsiedzieć) karę — отбы́ть срок наказа́ния

    ławka kar — спорт. штрафна́я скамья́ ( в хоккее)

    Słownik polsko-rosyjski > kara

  • 4 odbyć

    глаг.
    • совершить
    * * *
    1) провести, пройти, совершить
    2) odbyć (np. karę, służbę) отбыть (напр. службу, срок наказания)
    odjechać, wyjechać отбыть (уехать)
    * * *
    odb|yć
    \odbyćędę, \odbyćędzie, \odbyćądź, \odbyćył, \odbyćyty сов. 1. совершить; провести;

    \odbyć wycieczkę совершить экскурсию; \odbyć zebranie провести собрание;

    2. отбыть, пройти;

    \odbyć kurację пройти курс лечения; \odbyć karę отбыть наказание

    * * *
    odbędę, odbędzie, odbądź, odbył, odbyty сов.
    1) соверши́ть; провести́

    odbyć wycieczkę — соверши́ть экску́рсию

    odbyć zebranie — провести́ собра́ние

    2) отбы́ть, пройти́

    odbyć kurację — пройти́ курс лече́ния

    odbyć karę — отбы́ть наказа́ние

    Słownik polsko-rosyjski > odbyć

  • 5 darować

    глаг.
    • воздать
    • выдавать
    • давать
    • дарить
    • даровать
    • дать
    • жертвовать
    • задавать
    • извинить
    • извинять
    • издавать
    • испускать
    • одарять
    • оправдывать
    • отдавать
    • отдать
    • отпускать
    • подавать
    • подарить
    • подать
    • пожаловать
    • пожертвовать
    • предоставить
    • предоставлять
    • преподать
    • простить
    • прощать
    • уделить
    • уделять
    * * *
    dar|ować
    \darowaćowany сов. 1. подарить, даровать;

    \darować życie даровать жизнь, помиловать;

    2. простить, извинить;

    \darowaćuj mi прости меня; nie mogę sobie \darować я не могу себе простить; \darować karę освободить от наказания;

    ● \darowaćowanemu koniowi w zęby się nie patrzy погов. дарёному коню в зубы не смотрят
    +

    1. podarować, ofiarować 2. przebaczyć, odpuścić

    * * *
    darowany сов.
    1) подари́ть, дарова́ть

    darować życie — дарова́ть жизнь, поми́ловать

    2) прости́ть, извини́ть

    daruj mi — прости́ меня́

    nie mogę sobie darować — я не могу́ себе́ прости́ть

    darować karę — освободи́ть от наказа́ния

    •
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > darować

  • 6 grzywna

    сущ.
    • кара
    • наказание
    • штраф
    * * *
    grzyw|na
    ♀, мн. Р. \grzywnaien денежный штраф;

    skazać na \grzywnanę (karę \grzywnany) присудить к денежному штрафу

    * * *
    ж, мн Р grzywien
    де́нежный штраф

    skazać na grzywnę (karę grzywny) — присуди́ть к де́нежному штра́фу

    Słownik polsko-rosyjski > grzywna

  • 7 łupnąć

    глаг.
    • треснуть
    * * *
    сов. разг. треснуть, грохнуть;

    ● \łupnąć karę, mandat влепить штраф

    + walnąć, trzasnąć, huknąć

    * * *
    сов. разг.
    тре́снуть, гро́хнуть
    - łupnąć mandat
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > łupnąć

  • 8 odcierpieć

    глаг.
    • искупать
    • искупить
    • поплатиться
    * * *
    odcierpi|eć
    \odcierpiećany сов. со, га со поплатиться, расплатиться за что;

    \odcierpieć karę отбыть наказание; \odcierpieć za swoje получить по заслугам

    + od boleć, odpokutować

    * * *
    odcierpiany сов. co, za co
    поплати́ться, расплати́ться за что

    odcierpieć karę — отбы́ть наказа́ние

    odcierpieć za swoje — получи́ть по заслу́гам

    Syn:
    odboleć, odpokutować

    Słownik polsko-rosyjski > odcierpieć

  • 9 skazać

    глаг.
    • бесчестить
    • наказать
    • обрекать
    • обречь
    • осудить
    • осуждать
    • порицать
    • приговаривать
    • приговорить
    • присуждать
    * * *
    1) приговорить, осудить
    2) przen. skazać обречь
    powiedzieć сказать
    * * *
    ska|zać
    \skazaćżę, \skazaćzany сов. па со 1. приговорить к чему;

    \skazać na śmierć (na karę śmierci) приговорить к смертной казни;
    2. перен. обречь на что:

    \skazać na samotność обречь на одиночество
    * * *
    skażę, skazany сов. na co
    1) приговори́ть к чему

    skazać na śmierć (na karę śmierci) — приговори́ть к сме́ртной ка́зни

    2) перен. обре́чь на что

    skazać na samotność — обре́чь на одино́чество

    Słownik polsko-rosyjski > skazać

  • 10 ukarać

    глаг.
    • карать
    • наказать
    • наказывать
    • покарать
    * * *
    uka|rać
    \ukaraćrze, \ukaraćrz, \ukaraćrany сов. наказать;

    \ukarać mandatem оштрафовать

    + skarać, pokarać, wymierzyć karę

    * * *
    ukarze, ukarz, ukarany сов.
    наказа́ть

    ukarać mandatem — оштрафова́ть

    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > ukarać

  • 11 więzienie

    сущ.
    • тюрьма
    * * *
    więzieni|e
    ☼ 1. тюрьма ž;
    2. тюремное заключение;

    skazać na karę \więzienieа приговорить к тюремному заключению; \więzienie dożywotnie пожизненное заключение

    * * *
    c
    1) тюрьма́ ż
    2) тюре́мное заключе́ние

    skazać na karę więzienia — приговори́ть к тюре́мному заключе́нию

    więzienie dożywotnie — пожи́зненное заключе́ние

    Słownik polsko-rosyjski > więzienie

  • 12 wymierzyć

    глаг.
    • вымерить
    • замерить
    • измерить
    • измерять
    • мерить
    • отмеривать
    • причинить
    • смерить
    * * *
    wymierz|yć
    \wymierzyćony сов. 1. измерить, обмерить;

    \wymierzyć pole обмерить поле;

    2. отмерить;

    \wymierzyć odległość отмерить расстояние;

    3. do kogo-czego прицелиться в кого, что;
    \wymierzyć do kogoś z pistoletu направить дуло пистолета на кого-л.; 4. нанести (удар etc.);

    \wymierzyć policzek дать пощёчину;
    ● \wymierzyć karę komuś наказать кого-л.;
    \wymierzyć komuś podatek, grzywnę обложить налогом кого-л., наложить штраф на кого-л.
    +

    3. wycelować

    * * *
    wymierzony сов.
    1) изме́рить, обме́рить

    wymierzyć pole — обме́рить по́ле

    2) отме́рить

    wymierzyć odległość — отме́рить расстоя́ние

    3) do kogo-czego прице́литься в кого, что

    wymierzyć do kogoś z pistoletu — напра́вить ду́ло пистоле́та на кого́-л.

    4) нанести́ (удар и т. п.)
    •
    - wymierzyć komuś podatek
    - grzywnę
    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > wymierzyć

  • 13 zasłużyć

    глаг.
    • зарабатывать
    • заработать
    • заслуживать
    • заслужить
    • подзаработать
    * * *
    сов. na со заслужить что;

    \zasłużyć na nagrodę заслужить награду; \zasłużyć na pochwałę быть (оказаться) достойным похвалы; \zasłużyć na karę заслуживать наказания
    * * *
    сов. na co
    заслужи́ть что

    zasłużyć na nagrodę — заслужи́ть награ́ду

    zasłużyć na pochwałę — быть (оказа́ться) досто́йным похвалы́

    zasłużyć na karę — заслу́живать наказа́ния

    Słownik polsko-rosyjski > zasłużyć

  • 14 zatrzeć

    глаг.
    • затереть
    • изгладить
    * * *
    zat|rzeć
    \zatrzećrę, \zatrzećrze, \zatrzećrzyj, \zatrzećarł, \zatrzećarty сов. 1. затереть, стереть;

    \zatrzeć napis стереть надпись;

    2. перен. сгладить; замять, затушевать;

    \zatrzeć niemiłe (przykre) wrażenie сгладить неприятное (дурное) впечатление; \zatrzeć ślad(y) замести след(ы);

    \zatrzeć karę снять судимость
    +

    1. zamazać 2. zatuszować

    * * *
    zatrę, zatrze, zatrzyj, zatarł, zatarty сов.
    1) затере́ть, стере́ть

    zatrzeć napis — стере́ть на́дпись

    2) перен. сгла́дить; замя́ть, затушева́ть

    zatrzeć niemiłe (przykre) wrażenie — сгла́дить неприя́тное (дурно́е) впечатле́ние

    zatrzeć ślad(y) — замести́ след(ы́)

    zatrzeć karę — снять суди́мость

    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > zatrzeć

  • 15 zawiesić

    глаг.
    • вешать
    • висеть
    • завесить
    • завешивать
    • навесить
    • навешивать
    • обвешивать
    • откладывать
    • отложить
    • отсрочивать
    • отсрочить
    • повесить
    • подвесить
    • подвешивать
    • прекратить
    • прекращать
    • приостановить
    * * *
    zawie|sić
    \zawiesićszę, \zawiesićszony сов. 1. повесить;

    \zawiesić na ścianie повесить на стене (стену); \zawiesić na haku повесить на крюк;

    2. завесить;
    3. перен. приостановить, отсрочить; временно отменить;

    \zawiesić posiedzenie отсрочить заседание; \zawiesić wykłady временно отменить лекции; \zawiesić w czynnościach (służbowych) временно отстранить от дел;

    \zawiesić karę вынести условный приговор
    +

    1. powiesić 2. zasłonić 3. wstrzymać

    * * *
    zawieszę, zawieszony сов.
    1) пове́сить

    zawiesić na ścianie — пове́сить на стене́ (сте́ну)

    zawiesić na haku — пове́сить на крюк

    2) заве́сить
    3) перен. приостанови́ть, отсро́чить; вре́менно отмени́ть

    zawiesić posiedzenie — отсро́чить заседа́ние

    zawiesić wykłady — вре́менно отмени́ть ле́кции

    zawiesić w czynnościach (służbowych) — вре́менно отстрани́ть от дел

    zawiesić karę — вы́нести усло́вный пригово́р

    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > zawiesić

  • 16 łupnąć mandat

    = łupnąć karę

    Słownik polsko-rosyjski > łupnąć mandat

  • 17 odbywać

    глаг.
    • занимать
    • совершать
    * * *
    1) проводить, проходить, совершать
    2) odbywać (np. karę, służbę) отбывать (напр. службу, срок наказания)
    odjeżdżać, wyjeżdżać отбывать (уезжать)
    * * *
    odbywa|ć
    \odbywaćny несов. 1. совершать; проводить;
    2. отбывать, проводить; ср. odbyć
    * * *
    odbywany несов.
    1) соверша́ть; проводи́ть
    2) отбыва́ть, проводи́ть; ср. odbyć

    Słownik polsko-rosyjski > odbywać

  • 18 skażać

    глаг.
    • бесчестить
    • наказать
    • обрекать
    • обречь
    • осудить
    • осуждать
    • порицать
    • приговаривать
    • приговорить
    • присуждать
    * * *
    1) приговорить, осудить
    2) przen. skazać обречь
    powiedzieć сказать
    * * *
    ska|zać
    \skazaćżę, \skazaćzany сов. па со 1. приговорить к чему;

    \skazać na śmierć (na karę śmierci) приговорить к смертной казни;
    2. перен. обречь на что:

    \skazać na samotność обречь на одиночество
    * * *
    skażany несов.
    1) по́ртить
    2) (teren itp.) заража́ть ( химическими средствами)

    Słownik polsko-rosyjski > skażać

  • 19 zasądzić

    глаг.
    • засадить
    • посадить
    * * *
    zasadz|ić
    \zasadzićę, \zasadzićony сов. 1. засадить;

    \zasadzić drzewami засадить деревьями; насадить деревья;

    2. посадить (дерево etc.);
    3. усадить; ● \zasadzić kogoś do czegoś засадить (посадить) кого-л. за что-л. (за работу, учёбу etc.) U 1. wysadzić 2. posadzić 3. usadowić
    * * *
    zasądzę, zasądzony сов.
    присуди́ть; приговори́ть

    zasądzić na karę śmierci — приговори́ть (присуди́ть) к сме́ртной ка́зни

    zasądzić na czyjąś korzyść (rzecz) coś — присуди́ть кому́-л. (в по́льзу кого́-л.) что́-л.

    zasądzić odszkodowanie — присуди́ть возмеще́ние уще́рба

    Syn:

    Słownik polsko-rosyjski > zasądzić

См. также в других словарях:

  • Karē — Raisu Katsu Karē …   Deutsch Wikipedia

  • Kåre — (oder Kaare) ist ein norwegischer und dänischer männlicher Vorname, abgeleitet vom altnordischen Namen Kári mit der Bedeutung „lockig“.[1][2] Bekannte Namensträger Kåre Hedebrant (* 1995), schwedischer Schauspieler Kaare Klint (1888–1954),… …   Deutsch Wikipedia

  • Kare — ist der Familienname von: Susan Kare (* 1954), US amerikanische Grafikdesignerin Karē ist eine Curry Variante aus der japanischen Küche, siehe Karē Kåre ist ein skandinavischer männlicher Vorname, siehe Kåre Siehe auch Khare Karre …   Deutsch Wikipedia

  • Kare — Каре Administration Pays  Serbie …   Wikipédia en Français

  • Kare — Bandera …   Wikipedia Español

  • kare — kàrē (karȇ) m <G karèa> DEFINICIJA v. kotlet (1) [svinjski kare] ETIMOLOGIJA fr. carré …   Hrvatski jezični portal

  • kàrē — (karê) m 〈G karèa〉, {{c=1}}v. {{ref}}kotlet (1){{/ref}} [svinjski ∼] ✧ {{001f}}fr …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • Kare — Kare, so v.w. Kahre …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Kare — (Kahre), in Schweden Botner, in den Pyrenäen Zirkustäler, Kesselböden des Hochgebirges in früher oder noch jetzt vergletscherten Gebieten, mit steiler Umrandung, meist schluchtenartigem Ausgang und flachem Boden, häufig kleine Seen enthaltend …   Kleines Konversations-Lexikon

  • Kåre — m Scandinavian: from the Old Norse personal name Kári, originally a byname meaning ‘curly haired’ …   First names dictionary

  • kare — karȅ m DEFINICIJA v. kara (1) …   Hrvatski jezični portal

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
… Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»