Перевод: с немецкого на турецкий

с турецкого на немецкий

f+fig

  • 21 Dreck

    Dreck m <Drecks; o pl> fam kir, stärker pislik; fig çöp;
    fig jemanden (etwas) in den Dreck ziehen b-ne (-e) kara çalmak;
    jemanden wie (den letzten) Dreck behandeln aşağılamak, b-ne kötü davranmak;
    fam fig er hat (viel) Dreck am Stecken onun çok kirli işleri var;
    pop er kümmert sich einen Dreck darum ona vız geliyor (tırıs gidiyor);
    pop das geht dich einen Dreck an! bu seni nah şu kadar ilgilendirmez

    Deutsch-Türkisch Wörterbuch > Dreck

  • 22 Eisen

    Eisen n <-s; -> demir;
    fig ein heißes Eisen nazik konu;
    fig mehrere Eisen im Feuer haben birkaç ata birden oynamak;
    fig zum alten Eisen gehören eski toprak olmak

    Deutsch-Türkisch Wörterbuch > Eisen

  • 23 landen

    1. v/i <sn> (yere) inmek, (karaya) çıkmak;
    auf dem 4. Platz landen SPORT 4. sıraya düşmek;
    fam fig damit kannst du bei ihr nicht landen onu bununla tavlayamazsın;
    landen in fig -e düşmek
    2. v/t <h> fig Erfolg kazanmak, elde etmek

    Deutsch-Türkisch Wörterbuch > landen

  • 24 Luft

    Luft f <Luft; Lüfte> hava;
    an der frischen Luft açık havada;
    an die frische Luft gehen dışarıya çıkmak;
    die Luft ablassen aus -in havasını boşaltmak;
    (frische) Luft schöpfen (temiz) hava almak;
    (tief) Luft holen (derin) nefes almak;
    fig sich in Luft auflösen sırra kadem basmak;
    jemanden wie Luft behandeln b-ni görmezden gelmek;
    (völlig) aus der Luft gegriffen sein tamamen hayal mahsulü olmak;
    fam mir blieb die Luft weg vor Schreck yüreğim ağzıma geldi;
    fam fig in die Luft gehen küplere binmek;
    fig in der Luft hängen henüz kesinleşmemiş olmak;
    sich (D) Luft machen bağırıp vs rahatlamak;
    in die Luft fliegen havaya uçmak;
    in die Luft sprengen havaya uçurmak

    Deutsch-Türkisch Wörterbuch > Luft

  • 25 platzen

    platzen v/i <sn> patlamak; fig ( vor -den) patlamak; (reißen) çatlamak, yarılmak; fig Plan suya düşmek; ÖKON Wechsel karşılıksız çıkmak;
    fam vor Neugier platzen meraktan çatlamak;
    fam fig ins Zimmer platzen odaya dalmak

    Deutsch-Türkisch Wörterbuch > platzen

  • 26 Punkt

    Punkt m <Punkts; Punkte> nokta; (Tupfen) benek; (Spiel) puan; Liste madde;
    Punkt für Punkt madde madde;
    um Punkt zehn (Uhr) saat tam onda;
    fig bis zu einem gewissen Punkt belli bir raddeye/noktaya kadar;
    in vielen Punkten birçok hususta;
    fig der springende Punkt canalıcı nokta;
    fig die Sache auf den Punkt bringen işin özüne inmek; wunder Punktbamteli

    Deutsch-Türkisch Wörterbuch > Punkt

  • 27 Decke

    Decke <-n> ['dɛkə] f
    1) (Woll\Decke) battaniye; (Bett\Decke) yorgan; (Tages\Decke) örtü; (Pferde\Decke) örtü;
    mit jdm unter einer \Decke stecken ( fig) o ( fam) biriyle danışık dövüşlü olmak
    2) (Tisch\Decke) örtü
    3) (Zimmer\Decke) tavan;
    an die \Decke gehen ( fig) o ( fam) küplere binmek;
    jdm fällt die \Decke auf den Kopf ( fig) o ( fam) birine sıkıntı basmak
    4) (Asphalt\Decke) kaplama

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Decke

  • 28 dick

    dick [dık] adj
    1) ( von großer Masse) kalın; ( beleibt) şişman; ( umfangreich) çok;
    \dick werden şişmanlamak;
    ein \dickes Fell haben ( fig) vurdumduymaz olmak;
    \dick auftragen ( pej) o ( fam) ( übertreiben) abartmak
    2) ( fam) ( geschwollen) şiş
    3) ( Flüssigkeit) koyu; ( Qualm, Nebel) sık;
    es herrscht \dicke Luft ( fig) o ( fam) havada gerginlik var;
    das ist ein \dicker Hund! ( fig) o ( fam) bu ne boktan iş!;
    sie sind \dick befreundet ( fam) sıkı fıkı dostlar, çok içli dışlılar

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > dick

  • 29 Eisen

    Eisen <-s, -> ['aızən] nt
    demir;
    zwei \Eisen im Feuer haben ( fam) o ( fig) elinde iki imkân bulunmak;
    zum alten \Eisen gehören ( fig) o ( fam) emektar [o demirbaş] olmak;
    ein heißes \Eisen anfassen ( fig) nazik bir meseleye el atmak;
    man muss das \Eisen schmieden, solange es heiß ist ( prov) demir tavında dövülür

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Eisen

  • 30 Fell

    Fell <-(e) s, -e> [fɛl] nt
    1) post; ( von Pferd) don;
    ein dickes \Fell haben ( fig) o ( fam) vurdumduymaz olmak;
    jdm das \Fell über die Ohren ziehen ( fig) o ( fam) birini yolmak;
    das \Fell des Bären verkaufen, ehe man ihn hat ( fig) ayıyı vurmadan postunu satmak
    2) anat (Brust\Fell, Rippen\Fell) zar

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Fell

  • 31 Kehle

    Kehle <-n> ['ke:lə] f
    gırtlak;
    jdm das Messer an die \Kehle setzen ( fig) o ( fam) birinin gırtlağına bıçağı dayamak;
    jdm die \Kehle durchschneiden birinin gırtlağını kesmek, birini boğazlamak;
    jdm an die \Kehle springen ( fig) o ( fam) birinin boğazına sarılmak;
    aus voller \Kehle avaz avaz, avazı çıktığı kadar;
    mir war die \Kehle wie zugeschnürt ( fig) boğazım düğümlenmiş gibiydi

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Kehle

  • 32 Kopf

    Kopf <-(e) s, Köpfe> [kɔpf, pl 'kœpfə] m
    1) ( Körperteil, Nagel\Kopf, Nadel\Kopf) kafa, baş;
    zehn Euro pro \Kopf adam başına on euro;
    \Kopf an \Kopf kafa kafaya, başa baş;
    aus dem \Kopf kafadan;
    \Kopf hoch! üzme tatlı canını!;
    etw auf den \Kopf stellen bir şeyi altüst etmek;
    sie stellten das ganze Haus auf den \Kopf bütün evi altüst ettiler;
    sich auf den \Kopf stellen ( fig) o ( fam) ağzıyla kuş tutmak;
    \Kopf und Kragen riskieren kellesini koltuğuna almak, başını ortaya koymak;
    sich dat etw aus dem \Kopf schlagen bir şeyi aklından [o kafasından] çıkarmak;
    sich dat etw in den \Kopf setzen bir şeyi aklına [o kafasına] koymak;
    das will mir nicht in den \Kopf bunu aklım almıyor;
    das kann ich im \Kopf rechnen bunu kafamdan hesaplayabilirim;
    mit rotem \Kopf dastehen kıpkırmızı kesilmek;
    von \Kopf bis Fuß baştan aşağı;
    sie ist ein kluger \Kopf o akıllı birisidir;
    sie hat ihren eigenen \Kopf o kendi bildiğini okur;
    er ist nicht auf den \Kopf gefallen kafası boş değil;
    den \Kopf in den Sand stecken deve kuşu gibi başını kuma sokmak [o gömmek];
    mit dem \Kopf durch die Wand wollen kafasının dikine gitmek;
    es kann nicht immer nur nach deinem \Kopf gehen her şey senin istediğin gibi olamaz;
    wir redeten uns dat die Köpfe heiß konuşmaktan kafamız şişti;
    einen kühlen \Kopf bewahren serin kanlı olmak;
    nicht ganz richtig im \Kopf sein ( fam) kafadan kontak olmak, aklından zoru olmak;
    das geht mir durch den \Kopf bu, aklımdan geçiyor;
    mir brummt der \Kopf ( fam) başım çok ağrıyor;
    mir raucht der \Kopf ( fam) kafam dumanlandı;
    der Erfolg ist ihm zu \Kopf(e) gestiegen başarı onun başına vurdu;
    ich war wie vor den \Kopf gestoßen beynimden vurulmuşa döndüm;
    jdm den \Kopf verdrehen ( fam) birinin beynine girmek, birini baştan çıkarmak;
    sich dat den \Kopf zerbrechen ( fam) kafa yormak [o patlatmak];
    das kann dich den \Kopf kosten (a. fig) bu, senin başını yakabilir;
    er hat sein ganzes Geld auf den \Kopf gehauen ( fam) bütün parasını har vurup harman savurdu;
    was man nicht im \Kopf hat, das hat man in den Beinen ( fig) o ( fam) akılsız başın cezasını ayak çeker, akılsız iti [o köpeği] yol kocatır
    2) (Brief\Kopf) başlık; ( bei Münze) tu(ğ) ra;
    \Kopf oder Zahl? tura mı yazı mı?

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Kopf

  • 33 Licht

    Licht <-(e) s, -er> [lıçt] nt
    ışık;
    das \Licht anmachen/ausmachen ışığı açmak/kapamak, ışığı yakmak/söndürmek;
    das \Licht der Welt erblicken ( geh) dünyaya gözlerini açmak;
    sein \Licht ( nicht) unter den Scheffel stellen ( fig) o ( fam) meziyetlerini belli et(me) mek, fazla alçak gönüllülük göster(me) mek;
    \Licht in eine Sache bringen bir meseleye ışık tutmak, bir soruna açıklık getirmek [o kazandırmak];
    etw ans \Licht bringen bir şeyi açığa çıkarmak;
    für etw grünes \Licht geben ( fig) o ( fam) bir şey için yeşil ışık yakmak;
    etw ins rechte \Licht rücken bir şeyi düzeltmek;
    jdm geht ein \Licht auf ( fig) o ( fam) birinde şafak atmak

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Licht

  • 34 Luft

    Luft [lʊft] f
    1) ( Gasgemisch, Atem\Luft) hava;
    \Luft aufpumpen hava basmak [o vermek];
    an die ( frische) \Luft gehen açık havaya çıkmak;
    die \Luft aus etw dat herauslassen bir şeyin havasını boşaltmak, bir şeyi söndürmek;
    die \Luft ist rein ( fam) ortada kimsecikler yok, tehlike yok;
    es herrscht dicke \Luft ( fam) hava fena esmek;
    aus etw dat ist die \Luft raus ( fam) bir şey güncelliğini yitirmek;
    sich in \Luft auflösen ( fam) yok [o toz] olmak;
    jdn wie \Luft behandeln ( fam) birini hiçe saymak;
    jdn an die ( frische) \Luft setzen ( fam) birini kapı dışarı etmek;
    etw ist ( völlig) aus der \Luft gegriffen ( fig) bir şeyin aslı astarı olmamak
    2) ( Atem) nefes, soluk;
    nach \Luft schnappen ( fam) soluk alamaz olmak;
    die \Luft anhalten nefesini tutmak;
    ( tief) \Luft holen (derin) soluk [o nefes] almak;
    keine \Luft bekommen soluk alamamak;
    mir blieb vor Schreck die \Luft weg ( fam) korkudan soluğum kesildi;
    jdm die \Luft zum Atmen nehmen birine nefes aldırmamak;
    von \Luft und Liebe leben ( fam) havadan yaşamak
    3) ( fam)
    seinem Ärger \Luft machen öfkesini gidermek
    2. < Lüfte> [lʊft, pl 'lʏftə] f ( Raum über dem Erdboden) hava;
    etw in die \Luft sprengen bir şeyi havaya uçurmak;
    vor Freude in die \Luft springen sevinçten havalara uçmak;
    das ist völlig aus der \Luft gegriffen bu tamamen uydurma;
    in der \Luft hängen ( fam) havada kalmak;
    schnell in die \Luft gehen ( fig) o ( fam) çok çabuk tepesi atmak;
    ich könnte ihn in der \Luft zerreißen ( fig) o ( fam) onu bir kaşık suda boğabilirim

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Luft

  • 35 Rand

    Rand <-(e) s, Ränder> [rant, pl 'rɛndɐ] m
    1) (a. fig) ( an Gefäß, Straße, Abgrund) kenar; (Tisch\Rand) kenar; (Stadt\Rand) kenar, kenar mahalleler pl;
    am \Rande des Grabes stehen ( fig) o ( fam) bir ayağı çukurda olmak;
    bis zum \Rand voll ağzına kadar dolu, ağız ağıza dolu;
    dunkle Ränder um die Augen haben gözleri halkalı olmak;
    etw am \Rande vermerken bir şeyi derkenar etmek
    2) typo kenar, marj
    3) ( fig);
    außer \Rand und Band sein ( fam) ( Kinder) ele avuca sığmaz olmak; ( vor Freude) kendinden geçmek;
    mit etw dat ( nicht) zu \Rande kommen ( fam) bir şeyle baş (edememek) etmek, bir şeyin üstesinden gel(eme) mek;
    mit jdm dat ( nicht) zu \Rande kommen ( fam) bir kimseyle geçin(eme) mek

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Rand

  • 36 Rechnung

    Rechnung <- en> f
    1) ( das Rechnen) hesap(lama)
    2) (Ab\Rechnung) hesap; (Waren\Rechnung) hesap pusulası, fatura; (Proforma\Rechnung) fatura; ( im Restaurant, Hotel\Rechnung) adisyon, hesap;
    die \Rechnung begleichen hesabı kapamak [o temizlemek], faturayı ödemek;
    mit jdm eine alte \Rechnung begleichen ( fig) biriyle eski bir hesabı kapamak;
    jdm die \Rechnung für etw präsentieren bir şeyin faturasını birine çıkarmak [o ödetmek], birinden bir şeyin hesabını sormak;
    eine \Rechnung ausstellen fatura kesmek;
    eine \Rechnung über 1000 Euro 1000 euroluk bir hesap [o fatura];
    die \Rechnung, bitte! hesabı lütfen!;
    jdm etw in \Rechnung stellen birinin hesabına bir şeyi yazmak;
    auf eigene \Rechnung kendi hesabına;
    das geht auf meine \Rechnung bunu benim hesabıma yazın;
    etw dat \Rechnung tragen bir şeyi hesaba almak;
    die \Rechnung ohne den Wirt machen ( fig) kendi kendine gelin güvey olmak;
    er hatte die \Rechnung ohne den Wirt gemacht ( fig) evdeki hesabı çarşıya uymadı

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Rechnung

  • 37 Stange

    Stange <-n> ['ʃtaŋə] f
    1) ( Stab) sırık; (Reck\Stange, Salz\Stange) çubuk; (Fahnen\Stange) gönder, direk; (Hühner\Stange) tünek; (Gardinen\Stange) korniş; (Kolben\Stange) biyel; (Salz\Stange) çubuk, batonsale;
    etw von der \Stange kaufen ( fam) bir şeyi hazır (satın) almak; ( Kleider) konfeksiyon malı (satın) almak;
    bei der \Stange bleiben ( fig) o ( fam) sonuna kadar dayanmak;
    jdn bei der \Stange halten ( fig) o ( fam) birini sonuna kadar desteklemek;
    jdm die \Stange halten ( fig) o ( fam) birinin tarafını tutmak
    2) (Zigaretten\Stange) karton
    3) ( fam)
    eine \Stange Geld çok para

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Stange

  • 38 Strich

    Strich <-(e) s, -e> [ʃtrıç] m <- (e) s> m
    1. ( Linie) çizgi; ( auf Skalen) kerte; (\Strichkode) bar; (Pinsel\Strich) darbe;
    jdm einen \Strich durch die Rechnung machen ( fig) o ( fam) birinin plan(lar) ını bozmak;
    einen \Strich unter etw ziehen ( fig) bir şeye çizgi çekmek;
    unter dem \Strich ( als Ergebnis) sonuçta, hesap kitap;
    unter dem \Strich sein ( fam) ( sehr schlecht) berbat olmak
    1) ( der Haare, des Fells) yön;
    die Haare gegen den \Strich bürsten/kämmen saçları tersine fırçalamak/taramak;
    das geht mir gegen den \Strich ( fam) bu benim işime gelmiyor;
    jdn nach \Strich und Faden verprügeln ( fig) o ( fam) birini adamakıllı dövmek
    2) ( fam) ( Prostitution) fuhuş;
    auf den \Strich gehen sokakta fuhuş yapmak

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Strich

  • 39 Strom

    Strom <-(e) s, Ströme> [ʃtro:m] m
    1) ( Fluss) ırmak, nehir ( Strömung); akıntı; (a. fig) akıntı, su;
    in Strömen gießen/regnen bardaktan boşanırcasına yağmak/yağmur yağmak;
    der Wein floss in Strömen şarap su gibi aktı [o akardı], su gibi şarap içildi;
    gegen den \Strom schwimmen ( fig) akıntıya kürek çekmek;
    mit dem \Strom schwimmen ( fig) suyuna gitmek
    2) elek akım, cereyan, elektrik;
    unter \Strom stehen ( Kabel, Zaun) elektrikli olmak;
    der \Strom ist ausgefallen elektrik [o cereyan] kesildi
    3) (Menschen\Strom) akın

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Strom

  • 40 Tasche

    Tasche <-n> ['taʃə] f
    1) ( an Kleidung) cep;
    etw aus der eigenen \Tasche bezahlen ( fam) bir şeyi cepten vermek, bir şeyi kendi kesesinden ödemek;
    etw in die eigene \Tasche stecken ( fam) bir şeyi cebe indirmek [o atmak]
    2) (Hand\Tasche, Akten\Tasche, Schul\Tasche) çanta;
    in die eigene \Tasche wirtschaften ( fam) cebini doldurmak;
    jdm auf der \Tasche liegen ( fam) birinin sırtından geçinmek;
    jdn in der \Tasche haben ( fig) o ( fam) birini avcunun içinde tutmak;
    jdn in die \Tasche stecken ( fig) o ( fam) birini cebinden çıkarmak
    3) a. zool (Backen\Tasche, Begattungs\Tasche) kese;
    tief in die \Tasche greifen ( fig) o ( fam) kesenin ağzını açmak

    Wörterbuch Deutsch-Türkisch Kompakt > Tasche

См. также в других словарях:

  • Fig — (f[i^]g), n. [F. figue the fruit of the tree, Pr. figa, fr. L. ficus fig tree, fig. Cf. {Fico}.] 1. (Bot.) A small fruit tree ({Ficus Carica}) with large leaves, known from the remotest antiquity. It was probably native from Syria westward to the …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Fig dust — Fig Fig (f[i^]g), n. [F. figue the fruit of the tree, Pr. figa, fr. L. ficus fig tree, fig. Cf. {Fico}.] 1. (Bot.) A small fruit tree ({Ficus Carica}) with large leaves, known from the remotest antiquity. It was probably native from Syria… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Fig faun — Fig Fig (f[i^]g), n. [F. figue the fruit of the tree, Pr. figa, fr. L. ficus fig tree, fig. Cf. {Fico}.] 1. (Bot.) A small fruit tree ({Ficus Carica}) with large leaves, known from the remotest antiquity. It was probably native from Syria… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Fig gnat — Fig Fig (f[i^]g), n. [F. figue the fruit of the tree, Pr. figa, fr. L. ficus fig tree, fig. Cf. {Fico}.] 1. (Bot.) A small fruit tree ({Ficus Carica}) with large leaves, known from the remotest antiquity. It was probably native from Syria… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Fig leaf — Fig Fig (f[i^]g), n. [F. figue the fruit of the tree, Pr. figa, fr. L. ficus fig tree, fig. Cf. {Fico}.] 1. (Bot.) A small fruit tree ({Ficus Carica}) with large leaves, known from the remotest antiquity. It was probably native from Syria… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Fig marigold — Fig Fig (f[i^]g), n. [F. figue the fruit of the tree, Pr. figa, fr. L. ficus fig tree, fig. Cf. {Fico}.] 1. (Bot.) A small fruit tree ({Ficus Carica}) with large leaves, known from the remotest antiquity. It was probably native from Syria… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Fig tree — Fig Fig (f[i^]g), n. [F. figue the fruit of the tree, Pr. figa, fr. L. ficus fig tree, fig. Cf. {Fico}.] 1. (Bot.) A small fruit tree ({Ficus Carica}) with large leaves, known from the remotest antiquity. It was probably native from Syria… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • FIG — (Heb. תְּאֵנָה, te enah), one of the seven species with which Ereẓ Israel was blessed (Deut. 8:8). It is mentioned in the Bible 16 times together with the vine as the most important of the country s fruit. The saying every man under his vine and… …   Encyclopedia of Judaism

  • Fig parrot — Edward s Fig Parrot Scientific classification Kingdom: Animalia …   Wikipedia

  • fig — (n.) early 13c., from O.Fr. figue (12c.), from O.Prov. figa, from V.L. *fica, from L. ficus fig tree, fig, from a pre I.E. Mediterranean language, possibly Semitic (Cf. Phoenician pagh half ripe fig ). A reborrowing of a word that had been taken… …   Etymology dictionary

  • fig — fig1 [fig] n. [ME fige < OFr < VL * fica, for L ficus, fig tree, fig] 1. the hollow, pear shaped false fruit (syconium) of the fig tree, with sweet, pulpy flesh containing numerous tiny, seedlike true fruits (achenes) 2. any of a genus… …   English World dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»