-
1 alternō
alternō āvī, —, āre [alternus], to do by turns, interchange: vices, to exchange parts, O.: alternanti potior sententia visa, hesitating, V.: alternantes proelia miscent, fight by turns, V.* * *alternare, alternavi, alternatus Vdo by turns, vary; alternate, waver, ebb and flow; bear/crop in alternate years -
2 Iure humano
-
3 defero
I.to hand over, carry down, communicate, offer, refer.II.to carry, to bear, to bring -
4 Venetum
see Venetiis -
5 adfectatio
affectātĭo (better adf-), ōnis, f. [adfecto], a striving after something (in a good or bad sense; for the most part only in post-Aug. prose).I.In gen.:II.philosophia sapientiae amor est et adfectatio,
Sen. Ep. 89:magna caeli adfectatione compertum, i. e. perscrutatione,
investigation, Plin. 2, 20, 18, § 82 (but Jan reads adsectatio):decoris,
id. 11, 37, 56, § 154: Nervii circa adfectationem Germanicae originis ( in the endeavor to pass for Germans), ultro ambitiosi sunt, Tac. G. 28:imperii,
aspiring to the empire, Suet. Tit. 9.—Esp., in rhetoric, a striving to give a certain character or quality to discourse without possessing the ability to do it, also an inordinate desire to say something striking, affectation, conceit:(ad malam adfectationem) pertinent, quae in oratione sunt tumida, exsilia, praedulcia, abundantia, arcessita, exsultantia,
Quint. 8, 3, 56:nihil est odiosius adfectatione,
id. 1, 6, 11; 8, 3, 27; 9, 3, 54; 10, 1, 82; Suet. Gram. 10; id. Tib. 70. -
6 Anisognathus igniventris lunulatus
ENG black-bellied mountain-tanagerAnimal Names Latin to English > Anisognathus igniventris lunulatus
-
7 adlicio
al-lĭcĭo ( adl-), lexi, lectum, 3 (acc. to Charis. 217, and Diom. 364 P., also adliceo, ēre, perf. allicui, Piso ap. Prisc. 877 P., and Hyg. Astr. 2, 7), v. a. [lacio].I.Lit., to draw to one's self, to attract (in Cic. freq., elsewhere rare;II.never in Ter., Hor., or Juv.): Si magnetem lapidem dicam, qui ferrum ad se adliciat et attrahat,
Cic. Div. 1, 39, 86.—Trop.: rex sum, si ego illum hodie hominem ad me adlexero, * Plaut. Poen. 3, 3, 58: adlicit aurīs, * Lucr. 6, 183 (Lachm. here reads adficit):adlicere ad misericordiam,
Cic. Imp. Pomp. 9, 24:nostris officiis benevolentiam,
id. Verr. 2, 5, 71, § 182; so id. Mur. 35, 74; id. Planc. 4, 11:adlicere hominum mentes dicendo,
id. Orat. 1, 8, 30: quae adliciant animum, * Vulg. Deut. 17, 17; Cic. Off. 2, 14, 48; id. Tusc. 1, 3, 6; id. Div. 1, 39, 86; id. Lael. 8, 28; id. Fam. 1, 9; 2, 15 al.:adliciunt somnos tempus motusque merumque,
Ov. F. 6, 681:comibus est oculis adliciendus amor,
id. A. A. 3, 510:gelidas nocturno frigore pestes,
Luc. 9, 844:Gallias,
Tac. H. 1, 61; 2, 5. -
8 adpareo
ap-pārĕo ( adp-, Ritschl, Fleck., B. and K.; app-, Lachm., Merk., Weissenb., Halm, Rib.), ui, itum, 2, v. n., to come in sight, to appear, become visible, make one's appearance (class. in prose and poetry).I.A.. Lit.:B.ego adparebo domi,
Plaut. Capt. 2, 3, 97:ille bonus vir nusquam adparet,
Ter. Eun. 4, 3, 18; Lucr. 3, 25; so id. 3, 989:rem contra speculum ponas, apparet imago,
id. 4, 157: unde tandem adpares, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 706 P.; id. Fl. 12 fin.:equus mecum una demersus rursus adparuit,
id. Div. 2, 68; so id. Sull. 2, 5:cum lux appareret (Dinter, adpeteret),
Caes. B. G. 7, 82:de sulcis acies apparuit hastae,
Ov. M. 3, 107:apparent rari nantes,
Verg. A. 1, 118, Hor. C. S. 59 al.—With dat.:anguis ille, qui Sullae adparuit immolanti,
Cic. Div. 2, 30 fin.; id. Clu. 53:Quís numquam candente dies adparuit ortu,
Tib. 4, 1, 65.—Once in Varro with ad: quod adparet ad agricolas, R. R. 1, 40.—In gen., to be seen, to show one's self, be in public, appear:II.pro pretio facio, ut opera adpareat Mea,
Plaut. Ps. 3, 2, 60:fac sis nunc promissa adpareant,
Ter. Eun. 2, 3, 20; cf. id. Ad. 5, 9, 7:illud apparere unum,
that this only is apparent, Lucr. 1, 877; Cato, R. R. 2, 2:ubi merces apparet? i. e. illud quod pro tantā mercede didiceris,
Cic. Phil. 2, 34:quo studiosius opprimitur et absconditur, eo magis eminet et apparet,
id. Rosc. Am. 41 fin.:Galbae orationes evanuerunt, vix jam ut appareant,
id. Brut. 21, 82:apparet adhuc vetus mde cicatrix,
Ov. M. 12, 444; 2, 734:rebus angustis animosus atque fortis appare,
Hor. C. 2, 10, 22:cum lamentamur, non apparere labores Nostros,
are not noticed, considered, id. Ep. 2, 1, 224, so id. ib. 2, 1, 250 al.; Plaut. Men. 2, 1, 14; cf. id. Am. 2, 2, 161 and 162.—Hence, apparens (opp. latens), visible, evident:tympana non apparentia Obstrepuere,
Ov. M. 4, 391:apparentia vitia curanda sunt,
Quint. 12, 8, 10; so id. 9, 2, 46.—Trop.: res apparet, and far more freq. impers. apparet with acc. and inf. or rel.-clause, the thing (or it) is evident, clear, manifest, certain, dêlon esti, phainetai (objective certainty, while videtur. dokei, designates subjective belief, Web. Uebungssch. 258):III.ratio adparet,
Plaut. Trin. 2, 4, 17:res adparet, Ter Ad. 5, 9, 7: apparet id etiam caeco, Liv 32, 34. cui non id apparere, id actum esse. etc.,
id. 22, 34; 2, 31 fin.:ex quo adparet antiquior origo,
Plin. 36, 26, 67, § 197 al.:adparet servom nunc esse domini pauperis,
Ter. Eun. 3, 2, 33:non dissimulat, apparet esse commotum,
Cic. Phil. 2, 34: apparet atque exstat, utrum simus earum (artium) rudes, id. de Or. 1, 16, 72:quid rectum sit, adparet,
id. Fam. 5, 19; 4, 7:sive confictum est, ut apparet, sive, etc.,
id. Fl. 16 fin.; Nep. Att. 4, 1; Liv. 42, 43:quo adparet antiquiorem hanc fuisse scientiam,
Plin. 35, 12, 44, § 153 al. —Also with dat. pers.:quas impendere jam apparebat omnibus,
Nep. Eum. 10, 3; and, by attraction, with nom. and inf., as in Gr. dêlos esti, Varr. R. R. 1, 6, 2:membra nobis ita data sunt, ut ad quandam rationem vivendi data esse adpareant,
Cic. Fin. 3, 7, 23, ubi v. Otto:apparet ita degenerāsse Nero,
Suet. Ner. 1; or without the inf., with an adj. as predicate:apparebat atrox cum plebe certamen (sc. fore, imminere, etc.),
Liv. 2, 28; Suet. Rhet. 1.—To appear as servant or aid ( a lictor, scribe, etc.), to attend, wait upon, serve; cf. apparitor (rare):sacerdotes diis adparento,
Cic. Leg. 2, 8, 21:cum septem annos Philippo apparuisset,
Nep. Eum. 13, 1:cum appareret aedilibus,
Liv. 9, 46 Drak.:lictores apparent consulibus,
id. 2, 55:collegis accensi,
id. 3, 33: tibi appareo atque aeditumor in templo tuo, Pompon. ap. Gell. 12, 10:Jovis ad solium Apparent,
Verg. A. 12, 850 (= praestant ad obsequium, Serv.). -
9 allicio
al-lĭcĭo ( adl-), lexi, lectum, 3 (acc. to Charis. 217, and Diom. 364 P., also adliceo, ēre, perf. allicui, Piso ap. Prisc. 877 P., and Hyg. Astr. 2, 7), v. a. [lacio].I.Lit., to draw to one's self, to attract (in Cic. freq., elsewhere rare;II.never in Ter., Hor., or Juv.): Si magnetem lapidem dicam, qui ferrum ad se adliciat et attrahat,
Cic. Div. 1, 39, 86.—Trop.: rex sum, si ego illum hodie hominem ad me adlexero, * Plaut. Poen. 3, 3, 58: adlicit aurīs, * Lucr. 6, 183 (Lachm. here reads adficit):adlicere ad misericordiam,
Cic. Imp. Pomp. 9, 24:nostris officiis benevolentiam,
id. Verr. 2, 5, 71, § 182; so id. Mur. 35, 74; id. Planc. 4, 11:adlicere hominum mentes dicendo,
id. Orat. 1, 8, 30: quae adliciant animum, * Vulg. Deut. 17, 17; Cic. Off. 2, 14, 48; id. Tusc. 1, 3, 6; id. Div. 1, 39, 86; id. Lael. 8, 28; id. Fam. 1, 9; 2, 15 al.:adliciunt somnos tempus motusque merumque,
Ov. F. 6, 681:comibus est oculis adliciendus amor,
id. A. A. 3, 510:gelidas nocturno frigore pestes,
Luc. 9, 844:Gallias,
Tac. H. 1, 61; 2, 5. -
10 appareo
ap-pārĕo ( adp-, Ritschl, Fleck., B. and K.; app-, Lachm., Merk., Weissenb., Halm, Rib.), ui, itum, 2, v. n., to come in sight, to appear, become visible, make one's appearance (class. in prose and poetry).I.A.. Lit.:B.ego adparebo domi,
Plaut. Capt. 2, 3, 97:ille bonus vir nusquam adparet,
Ter. Eun. 4, 3, 18; Lucr. 3, 25; so id. 3, 989:rem contra speculum ponas, apparet imago,
id. 4, 157: unde tandem adpares, Cic. Fragm. ap. Prisc. p. 706 P.; id. Fl. 12 fin.:equus mecum una demersus rursus adparuit,
id. Div. 2, 68; so id. Sull. 2, 5:cum lux appareret (Dinter, adpeteret),
Caes. B. G. 7, 82:de sulcis acies apparuit hastae,
Ov. M. 3, 107:apparent rari nantes,
Verg. A. 1, 118, Hor. C. S. 59 al.—With dat.:anguis ille, qui Sullae adparuit immolanti,
Cic. Div. 2, 30 fin.; id. Clu. 53:Quís numquam candente dies adparuit ortu,
Tib. 4, 1, 65.—Once in Varro with ad: quod adparet ad agricolas, R. R. 1, 40.—In gen., to be seen, to show one's self, be in public, appear:II.pro pretio facio, ut opera adpareat Mea,
Plaut. Ps. 3, 2, 60:fac sis nunc promissa adpareant,
Ter. Eun. 2, 3, 20; cf. id. Ad. 5, 9, 7:illud apparere unum,
that this only is apparent, Lucr. 1, 877; Cato, R. R. 2, 2:ubi merces apparet? i. e. illud quod pro tantā mercede didiceris,
Cic. Phil. 2, 34:quo studiosius opprimitur et absconditur, eo magis eminet et apparet,
id. Rosc. Am. 41 fin.:Galbae orationes evanuerunt, vix jam ut appareant,
id. Brut. 21, 82:apparet adhuc vetus mde cicatrix,
Ov. M. 12, 444; 2, 734:rebus angustis animosus atque fortis appare,
Hor. C. 2, 10, 22:cum lamentamur, non apparere labores Nostros,
are not noticed, considered, id. Ep. 2, 1, 224, so id. ib. 2, 1, 250 al.; Plaut. Men. 2, 1, 14; cf. id. Am. 2, 2, 161 and 162.—Hence, apparens (opp. latens), visible, evident:tympana non apparentia Obstrepuere,
Ov. M. 4, 391:apparentia vitia curanda sunt,
Quint. 12, 8, 10; so id. 9, 2, 46.—Trop.: res apparet, and far more freq. impers. apparet with acc. and inf. or rel.-clause, the thing (or it) is evident, clear, manifest, certain, dêlon esti, phainetai (objective certainty, while videtur. dokei, designates subjective belief, Web. Uebungssch. 258):III.ratio adparet,
Plaut. Trin. 2, 4, 17:res adparet, Ter Ad. 5, 9, 7: apparet id etiam caeco, Liv 32, 34. cui non id apparere, id actum esse. etc.,
id. 22, 34; 2, 31 fin.:ex quo adparet antiquior origo,
Plin. 36, 26, 67, § 197 al.:adparet servom nunc esse domini pauperis,
Ter. Eun. 3, 2, 33:non dissimulat, apparet esse commotum,
Cic. Phil. 2, 34: apparet atque exstat, utrum simus earum (artium) rudes, id. de Or. 1, 16, 72:quid rectum sit, adparet,
id. Fam. 5, 19; 4, 7:sive confictum est, ut apparet, sive, etc.,
id. Fl. 16 fin.; Nep. Att. 4, 1; Liv. 42, 43:quo adparet antiquiorem hanc fuisse scientiam,
Plin. 35, 12, 44, § 153 al. —Also with dat. pers.:quas impendere jam apparebat omnibus,
Nep. Eum. 10, 3; and, by attraction, with nom. and inf., as in Gr. dêlos esti, Varr. R. R. 1, 6, 2:membra nobis ita data sunt, ut ad quandam rationem vivendi data esse adpareant,
Cic. Fin. 3, 7, 23, ubi v. Otto:apparet ita degenerāsse Nero,
Suet. Ner. 1; or without the inf., with an adj. as predicate:apparebat atrox cum plebe certamen (sc. fore, imminere, etc.),
Liv. 2, 28; Suet. Rhet. 1.—To appear as servant or aid ( a lictor, scribe, etc.), to attend, wait upon, serve; cf. apparitor (rare):sacerdotes diis adparento,
Cic. Leg. 2, 8, 21:cum septem annos Philippo apparuisset,
Nep. Eum. 13, 1:cum appareret aedilibus,
Liv. 9, 46 Drak.:lictores apparent consulibus,
id. 2, 55:collegis accensi,
id. 3, 33: tibi appareo atque aeditumor in templo tuo, Pompon. ap. Gell. 12, 10:Jovis ad solium Apparent,
Verg. A. 12, 850 (= praestant ad obsequium, Serv.). -
11 bini
bīni, ae, a (in sing. only twice, Lucr. 4, 452, and 5, 877; gen. plur. always binūm, Sisenn. ap. Non. p. 80, 4; Sall. H. 3, 22 Dietsch; Plin. 31, 6, 31, § 57; Scrib. Comp. 8), num. distr. [bis].I.Two by two, two to each, two each, two at a time:B.nam ex his praediis talenta argenti bina Statim capiebat,
every year two talents, Ter. Phorm. 5, 3, 6:describebat censores binos in singulas civitates,
Cic. Verr. 2, 2, 53, § 133:si unicuique bini pedes (campi) assignentur,
two to each, id. Agr. 2, 31, 84:distribuit binos (gladiatores) singulis patribus familiarum,
id. Att. 7, 14, 2; Caes. B. C. 1, 25 fin.:annua imperia binosque imperatores sibi fecere,
Sall. C. 6, 7:Carthagine quotannis annui bini reges creabantur,
Nep. Hann. 7, 4:illos binas aut amplius domos continuare,
Sall. C. 20, 11:si inermes cum binis vestimentis velitis ab Sagunto exire,
Liv. 21, 13, 7:bini senatores singulis cohortibus propositi,
id. 3, 69, 8; 10, 30, 10:dentes triceni bini viris attribuuntur,
Plin. 7, 16, 15, § 71; 36, 9, 14, § 69.—Taking the place of the cardinal number duo, with substt. which are plur. only, or with those which have a diff. signif. in the plur. from the sing. (cf. Serv. ad Verg. A. 8, 168):II.binae (litterae),
two, Cic. Att. 6, 1, 9:bina castra,
id. Phil. 12, 11, 27:binae hostium copiae,
id. Imp. Pomp. 4, 9; Val. Max. 1, 6, 2:inter binos ludos,
Cic. Verr. 2, 2, 52, § 130; cf.:binis centesimis faeneratus est,
id. ib. 2, 3, 70, §165: bini codicilli,
Suet. Oth. 10.—Esp.: bina milia, two thousand, Sisenn. ap. Non. p. 80, 4:bina milia passuum,
Quint. 6, 3, 77.—Of things that are in pairs or double, a pair, double, two:B.boves bini,
a yoke of oxen, Plaut. Pers. 2, 5, 16; Lucr. 5, 1299:si forte oculo manus uni subdita supter Pressit eum... Omnia quae tuimur fieri tum bina tuendo, bina lumina, Binaque supellex, etc.,
Lucr. 4, 449 sqq.:corpus,
id. 5, 879:binos (scyphos) habebam,
a pair, two of like form, Cic. Verr. 2, 4, 14, § 32:per binos tabellarios,
id. Att. 6, 1, 9; id. Fam. 10, 33, 3:aeribus binis,
Lucr. 4, 292:bina hastilia,
Verg. A. 1, 313:aures,
id. G. 1, 172:frena,
id. A. 8, 168:fetus,
id. E. 3, 30.—Without subst.:III.nec findi in bina secando,
into two parts, Lucr. 1, 534:si bis bina quot essent didicisset,
Cic. N. D. 2, 18, 49.—Bini, in mal. part. (cf. binei), Cic. Fam. 9, 22, 3. -
12 colluo
col-lŭo ( conl-), lŭi, lūtum, 3, v. a., to wash thoroughly, wash out, rinse (mostly post-Aug.; not in Cic.); constr. aliquid, or aliquid aliquā re; rarely aliquid de aliquā re:* II.metretam amurcā,
Cato, R. R. 100; Pers. 1, 18:os de oleo,
Plin. 23, 4, 38, § 77:decocto,
id. 23, 6, 56, § 105:dentes aquā,
id. 20, 6, 23, § 53:gemma melle colluta,
id. 37, 10, 56, § 155.— Poet.: ora, to moisten, wet, i. e. to quench thirst, * Ov. M. 5, 447 (cf.:abluere sitim,
Lucr. 4, 877).— -
13 conluo
col-lŭo ( conl-), lŭi, lūtum, 3, v. a., to wash thoroughly, wash out, rinse (mostly post-Aug.; not in Cic.); constr. aliquid, or aliquid aliquā re; rarely aliquid de aliquā re:* II.metretam amurcā,
Cato, R. R. 100; Pers. 1, 18:os de oleo,
Plin. 23, 4, 38, § 77:decocto,
id. 23, 6, 56, § 105:dentes aquā,
id. 20, 6, 23, § 53:gemma melle colluta,
id. 37, 10, 56, § 155.— Poet.: ora, to moisten, wet, i. e. to quench thirst, * Ov. M. 5, 447 (cf.:abluere sitim,
Lucr. 4, 877).— -
14 contineo
con-tĭnĕo, tĭnŭi, tentum, 2, v. a. and n. [teneo].I.Act., to hold or keep together.A.In gen. (rare).1.Lit. (syn.:b.coërceo, conjungo): contine quaeso caput,
Plaut. Rud. 2, 6, 26:quod omnem continet amplexu terram,
Lucr. 5, 319; cf.:mundus omnia conplexu suo coërcet et continet,
Cic. N. D. 2, 22, 58:vitem levi nodo,
Plin. 17, 22, 35, § 187:magni refert primordia saepe cum quibus... contineantur,
Lucr. 1, 818; 1, 908; 2, 761;2, 1008: pars oppidi, mari dijuncta angusto, ponte adjungitur et continetur,
Cic. Verr. 2, 4, 52, § 117.—Of places, to bound, limit, enclose (very rare in act.):2.reliquum spatium mons continet,
Caes. B. G. 1, 38:Oceanus ponto qua continet orbem,
Tib. 4, 1, 147; but more freq. in pass., to be comprised, enclosed, surrounded, encompassed, environed by:qui vicus altissimis montibus undique continetur,
Caes. B. G. 3, 1; so,undique loci naturā Helvetii,
id. ib. 1, 2:mare montibus angustis,
id. ib. 4, 23:una pars Galliae Garumnā flumine, Oceano, finibus Belgarum,
id. ib. 1, 1.—Trop.:B.omnes artes quasi cognatione quādam inter se continentur,
hang together, Cic. Arch. 1, 2.—Far more freq. in all periods and species of composition.,With partic. access. ideas.1.With the access. idea of firmness, quiet, permanence, etc., to hold or keep together, to keep, hold fast, preserve, retain (syn. servo).a.Lit.:b.(alvus) arcet et continet... quod recepit,
Cic. N. D. 2, 54, 136:merces (opp. partiri),
id. Vatin. 5, 12; cf.exercitum (opp. dividere),
Liv. 28, 2, 16:arida continent odorem diutius,
Plin. 21, 7, 18, § 39.—Trop.:2.nec ulla res vehementius rem publicam continet quam fides,
Cic. Off. 2, 24, 84:Remos reliquosque Belgas in officio,
Caes. B. G. 3, 11:in officio Dumnorigem,
id. ib. 5, 7:te in exercitatione,
Cic. Fam. 7, 19 fin.:te in tuis perenuibus studiis,
id. Brut. 97, 332:ceteros in armis (plaga),
Liv. 9, 41, 15:alicujus hospitio,
Nep. Lys. 1, 5.—With the access. idea of hindering, preventing motion, to keep, keep still, detain, restrain, repress, enclose.a.Lit.: milites [p. 449] sub pellibus, Caes. B. G. 3, 29; cf.:b.pecudem sub tecto,
Col. 7, 10, 3:exercitum castris,
Caes. B. G. 1, 48; 2, 11; Liv. 31, 26, 6; 28, 9, 14 al.; cf.:nostros in castris (tempestates),
Caes. B. G. 4, 34; 6, 36; and:copias in castris,
id. B. C. 1, 66; 3, 30; Auct. B. Afr. 1; 7; Liv. 36, 17, 9:Pompeium quam angustissime,
Caes. B. C. 3, 45:aliquem limine,
Liv. 34, 1, 5:ora frenis,
Phaedr. 3, 6, 7:ventos carcere,
Ov. M. 11, 432:animam in dicendo,
Cic. de Or. 1, 61, 261 et saep.:se ruri,
to stay, remain, Ter. Phorm. 2, 3, 17; cf.:se domi,
Suet. Caes. 81:suo se loco,
Caes. B. G. 4, 34:oppido sese,
id. ib. 2, 30:castris se continere,
id. B. C. 3, 37:se vallo,
id. B. G. 5, 44:se finibus Romanis,
Liv. 39, 17, 4; 34, 58, 3:moenibus sese,
id. 42, 7, 4:agrorum suorum terminis se,
id. 38, 40, 2:se moenibus,
Ov. M. 13, 208:sese intra silvas,
Caes. B. G. 2, 18:suos intra munitionem,
id. ib. 5, 57;5, 58: milites intra castrorum vallum,
id. B. C. 3, 76; Liv. 31, 34, 9;Auct. B. Afr. 24: intra castra militem,
Tac. H. 4, 19:praesidibus provinciarum propagavit imperium, ut a peritis et assuetis socii continerentur,
Suet. Aug. 23 et saep.:an te auspicium commoratum est? an tempestas continet?
Plaut. Am. 2, 2, 67.—Trop., to hold back, detain, repress, hold in check, curb, check, stay, stop, tame, subdue, etc. (syn. cohibeo):3.adpetitiones animi,
Cic. Tusc. 4, 9, 22:omnis cupiditates,
id. Q. Fr. 1, 1, 11, § 32:modeste insolentiam suam,
id. Agr. 1, 6, 18:risum,
id. Fin. 4, 25, 71 et saep.:formido mortales omnes,
Lucr. 1, 151:Etruriam non tam armis quam judiciorum terrore,
Liv. 29, 36, 10:oppida magis metu quam fide,
id. 30, 20, 5; cf.:quosdam continet metus,
Quint. 1, 3, 6:solo metu,
id. 12, 7, 2 et saep.:animum a consuetā libidine,
Sall. J. 15, 3:temeritatem ab omni lapsu (with cohibere),
Cic. Ac. 1, 12, 45:suos a proelio,
Caes. B. G. 1, 15:manum juventus Metu deorum,
Hor. C. 1, 35, 37 al.:se ab adsentiendo,
Cic. Ac. 2, 32, 104; so,se ab exemplis,
id. Fin. 2, 19, 62:temperans, qui se in aliquā libidine continuerit,
id. Par. 3, 1, 21:se male continet amens,
Ov. M. 4, 351:male me, quin vera faterer, Continui,
id. ib. 7, 729:nequeo continere quin loquar,
Plaut. Men. 2, 1, 28.—Mid.: contineri, quin complectar, non queo,
restrain myself, refrain, Plaut. Rud. 4, 4, 128; cf.:vix me contineo, quin, etc.,
Ter. Eun. 5, 2, 20:jam nequeo contineri,
Plaut. Capt. 3, 4, 60; cf.:vix contineor,
Ter. Hec. 4, 3, 9:quae vera audivi, taceo et contineo optime,
keep it to myself, conceal it, id. Eun. 1, 2, 23:ea quae continet, neque adhuc protulit, explicet nobis,
Cic. de Or. 1, 47, 206:dicta,
id. ib. 2, 55, 222.—With the access. idea of containing, to comprise, contain, involve, comprehend something in itself (syn. complector):b.(aqua gelum) quod continet in se, mittit,
Lucr. 6, 877; cf.:ut omnia, quae aluntur et crescunt, contineant in se vim caloris,
Cic. N. D. 2, 9, 23; so,in se,
Quint. 1, 6, 31; 2, 10, 2:Quattuor aeternus genitalia corpora mundus Continet,
Ov. M. 15, 240:rem militarem,
Liv. 5, 52, 16:panis innumeras paene continet medicinas,
Plin. 22, 25, 68, § 138:(linea) centum continet (pedes),
Quint. 1, 10, 44:Idus Martiae magnum mendum continent,
Cic. Att. 14, 22, 2:paucas species (vox),
Quint. 11, 3, 18:tales res, quales hic liber continet,
Cic. Or. 43, 148; Plin. Ep. 5, 9, 1:narrationes, quae summam criminis contineant,
Quint. 4, 2, 10:fabula stultorum regum et populorum continet aestus,
Hor. Ep. 1, 2, 8; cf.:liber primus ea continebit, quae, etc., Quint. prooem. § 21: tertia epistula continebat, etc.,
Plin. Ep. 9, 28, 5.—With subj.-clause:quando ipsos loqui deceat, quartus liber continet,
Quint. 11, 1, 59.—Esp. freq.,In pass.: contineri aliquā re, to be contained in something, be composed of, consist of or in, to rest upon, to be supported by, etc.:II.terreno corpore,
Lucr. 1, 1085:non venis et nervis et ossibus continentur (dii),
Cic. N. D. 2, 23, 59:artem negabat esse ullam, nisi quae cognitis penitusque perspectis... rebus contineretur,
id. de Or. 1, 20, 92:forma honestatis, quae tota quattuor his virtutibus... continetur,
id. Fin. 2, 15, 48:versus paucis (pedibus) continetur,
Quint. 9, 4, 60: quae philosophorum libris continentur, id. prooem. § 11; cf. id. 5, 10, 111 et saep.: artes, quae conjecturā continentur et sunt opinabiles, Cic. Div. 1, 14, 24:foedere,
Liv. 41, 23, 9:actu,
Quint. 2, 18, 5; 12, 9, 1; 3, 7, 28.—Rarely with in and abl.:forum, in quo omnis aequitas continetur,
Cic. Cat. 4, 1, 2; cf.:quibus (legibus) in singulis civitatibus res publica continetur,
id. Off. 3, 5, 23.—Neutr., to hold together in itself, to hang together (in the verb. finit. very rare; but freq. as P. a.; cf. also the deriv. continuus):1.per hortum utroque commeatus continet,
Plaut. Stich. 3, 1, 43.—Hence,contĭnens, entis, P. a.A.(Acc. to II.) Holding or hanging together (freq. and class.).1.Bordering upon, neighboring, contiguous, lying near, adjacent (syn.: junctus, adjunctus, contiguus); constr. with dat., cum, or absol.a.Prop.:b.aër mari,
Cic. N. D. 2, 45, 117:continentia atque adjuncta praedia huic fundo,
id. Caecin. 4, 11:(mare) dissimile est proximo ei continenti,
id. Ac. 2, 33, 105 al.:Cappadociae pars ea, quae cum Cilicià continens est,
id. Fam. 15, 2, 2:(Morini) continentes silvas ac paludes habebant,
Caes. B. G. 3, 28; cf. so absol.:parum locuples continente ripā,
Hor. C. 2, 18, 22; cf.:pars eorum, qui propiores erant continenti litori,
Liv. 44, 28, 12.— Subst.: contĭnentĭa, ĭum, n. (sc. loca), adjoining places, the neighborhood:Cherronesum et continentia usque Atho montem,
Plin. 18, 25, 57, § 215 al.:urbis,
the suburbs, Dig. 50, 16, 147.—Trop., in time, following, next:2.continentibus diebus,
Caes. B. C. 3, 84;and of other abstract things: motus sensui junctus et continens,
Cic. N. D. 1, 11, 26:timori perpetuo ipsum malum continens fuit,
followed at its heels, Liv. 5, 39, 8.—Holding together, cohering in itself, connected, continuous, uninterrupted.a.Prop.:b.continens agmen migrantium,
Liv. 1, 29, 4:agmen,
id. 2, 50, 7; 8, 8, 13 al.:ruinae,
id. 21, 8, 5; terra, the mainland, continent, Varr. ap. Charis. p. 100 P.; Cic. Fragm. ap. Non. p. 274, 6; Nep. Them. 3, 2; and in the same sense far more freq. subst.: contĭnens, entis, f. (rarely masc., Curt. 4, 2, 1 Zumpt, dub.; abl. in e and i equally used;v. the 4th and 5th books of Caes. B. G.),
Caes. B. G. 4, 27; 4, 28; 4, 31; 4, 36 bis et saep.; Nep. Milt. 7, 3; Liv. 35, 43, 4; Plin. 5, 31, 34, § 128; Suet Aug. 65; id. Tib. 40 et saep.—Trop., in time, continual, consecutive, uninterrupted:B.labor omnium dierum,
Caes. B. C. 3, 63; Liv. 42, 54, 3:bella,
Caes. B. G. 5, 11 fin.:imperium usque ad nos,
Liv. 7, 30, 8:imber per noctem totam,
id. 23, 44, 6:biduo,
Suet. Calig. 19:febres sine intermissione,
Cels. 3, 5 fin.:e continenti genere,
in continuous descent, Cic. Fin. 2, 19, 61:spiritus,
id. de Or. 3, 57, 216 et saep.: ex continenti (sc. tempore), instantly, immediately, = continuo, statim, Just. 1, 9; so,in continenti,
Dig. 44, 5, 1.—(Acc. to I. B. 2. b.) That restrains his passions, continent, moderate, temperate, enkratês (rare, but in good prose):C.continentior in vitā hominum quam in pecuniā,
Caes. B. C. 1, 23:cum reges tam sint continentes, multo magis consularis esse oportere,
Cic. Fam. 9, 19, 1:puer,
id. Att. 6, 6, 3:Epaminondas,
Nep. Epam. 3, 2 al. — Sup., Cic. Par. 1, 1, 7; Suet. Aug. 71.—(Acc. to I. B. 3.) In rhet., subst.: contĭnens, entis, n., that on which something rests or depends, the chief point, hinge:1.causae,
Cic. Part. Or. 29, 103; id. Top. 25, 95:intuendum videtur, quid sit quaestio, ratio, judicatio, continens, vel ut alii vocant, firmamentum,
Quint. 3, 11, 1; cf. id. ib. § 18 sqq.— Adv.: contĭnen-ter.(Acc. to A. 2.)a.In space, in unbroken succession, in a row. continenter sedetis, Cat. 37, 6.—More freq. and class.,b.In time, continuously, without interruption:2.totā nocte ierunt,
Caes. B. G. 1, 26:jam amplius horis sex pugnaretur,
id. ib. 3, 5:biduum lapidibus pluit,
Liv. 25, 7, 7:usque ad ipsum negotium,
Cic. Inv. 1, 26, 37:ferri imagines,
id. N. D. 1, 39, 109.—(Acc. to B.) Temperately, moderately (rare):2.vivere,
Cic. Off. 1, 30, 106; in sup.:vivere,
Aug. Ep. 199; id. Conf. 6, 12.—Hence also,contentus, a, um, P. a. (acc. to I. B. 2. b.); medial., satisfying one's self with, contented, satisfied, content (freq. in all periods and species of composition); constr. in gen. with the abl.; more rarely absol.; after the Aug. per. very freq. with the inf.(α).With abl.: his versibus, Lucil. ap. Non. p. 264, 3:(β).suis rebus,
Cic. Par. 6, 3, 51:paucis,
Hor. S. 1, 3, 16:illā (sorte),
id. ib. 1, 1, 3:viverem uti contentus eo quod mī ipse parasset,
id. ib. 1, 4, 108; cf. Suet. Aug. 82:solā Dianā,
Verg. A. 11, 582.—Absol.:(γ).cum ipsum audires sine comparatione, non modo contentus esses, sed melius non quaereres,
Cic. Brut. 35, 134; so comp., Plaut. Poen. 2, 15.—With inf.:indagare,
Ov. M. 1, 461:edidicisse,
id. ib. 2, 638:retinere titulum provinciae,
Vell. 2, 49:hostes sustinuisse,
id. 2, 112:indicare,
Quint. 4, 2, 128:ostendere,
id. 5, 10, 31:id consequi, quod imiteris,
id. 10, 2, 7 et saep.— Adv.: contentē (ante-and post-class., and rare), in a restrained manner, closely:arte contenteque habere aliquem,
Plaut. As. 1, 1, 63:parce contenteque vivere,
Pacat. Pan. Theod. 13. -
15 eicio
ē-ĭcĭo (or ejicio), jēci, jectum, 3 (eicit, dissyl., Lucr. 3, 877; 4, 1272), v. a. [jacio], to cast, thrust, or drive out; to eject, expel (class.).I.Lit.A.In gen.:2.aliquem e senatu,
Cic. de Sen. 12 fin.; Liv. 43, 15; cf.:ex oppido,
Caes. B. C. 1, 30, 3:de senatu,
Liv. 40, 51; 41, 26:de collegio,
Cic. Q. Fr. 2, 5:a suis diis penatibus,
id. Quint. 26, 83:finibus,
Sall. J. 14, 8:domo,
Plaut. As. 1, 3, 9; Caes. B. G. 4, 7, 3; cf.:aedibus foras,
Plaut. As. 1, 2, 1:omnes amasios foras,
id. Truc. 3, 1, 14:aliquem,
Cic. Rep. 1, 42; id. Mil. 38 fin.; Caes. B. G. 7, 4, 4; id. B. C. 2, 19 fin.:aliquem in exsilium,
Cic. Cat. 2, 7; cf.:o fortunatum rem publicam, si hanc sentinam hujus urbis ejecerit,
id. ib. 2, 4, 7; so,eicere alone,
Nep. Lys. 1, 5 et saep.; cf.of a rider,
to throw, Verg. A. 10, 894:vitem ex se,
to shoot forth, Varr. R. R. 1, 31, 3:sanguinem,
to throw up, to vomit, Plin. 24, 5, 10, § 15; cf. Cic. Fam. 14, 7; Cels. 1, 3; Quint. 11, 3, 27.— Absol. (sc. fetum), to miscarry, Dig. 9, 2, 27, § 22; cf. Lucr. 4, 1272:linguam,
to thrust out, Cic. de Or. 2, 66, 266: cervicem, to dislocate (luxare), Veg. Vet. 3, 41, 1; cf.armum,
id. ib. 2, 45, 7; Verg. A. 10, 984:oculum,
Vulg. Marc. 9, 46:coxas,
Hyg. Fab. 57:voces pectore ab imo,
to utter, Lucr. 3, 58:fauces, e quibus eici vocem et fundi videmus,
Cic. Tusc. 2, 24, 57 (al. elicere, v. elicio).—Se (ex aliquo loco), to rush out, sally forth, Caes. B. G. 4, 15, 1; 5, 15, 3; 5, 21, 5; id. B. C. 3, 16, 3; Cic. Cat. 1, 12 fin. et saep.; cf.:B.sese in terram e navi,
Cic. Verr. 2, 5, 35:se in agros,
Liv. 6, 3 (also in Caes. B. G. 5, 19, 2, inst. of the vulg. reading effunderet):se foras,
id. 1, 40 fin. —In partic., as a naut. t. t., to drive a ship to land.1.To bring to land:2. (α).naves,
Caes. B. C. 3, 25, 4; cf.:navem in terram,
id. ib. 3, 28, 5:naves ad Chium,
Liv. 44, 28.—Far more freq.,Of vessels, etc.:(β).scapham,
Plaut. Rud. 1, 2, 80 sq. (v. the passage in connection):naves in litore,
Caes. B. G. 5, 10, 2; cf.:naves in litora,
Liv. 29, 18:classem ad Baleares insulas,
id. 23, 34 fin.:naves apud insulas,
Tac. A. 2, 24 et saep.—Of persons, esp. in perf. part. pass., wrecked, Plaut. Rud. 2, 7, 4; 2, 3, 78; 1, 5, 14; Ter. And. 1, 3, 18; 5, 4, 20; Cic. Rosc. Am. 26, 72; Verg. A. 4, 373; Ov. M. 13, 536; id. H. 7, 89 et saep.—Hence,b.Meton. (causa pro effectu):II.ejectus homo,
a broken, ruined man, Cic. Quint. 19 fin. (Acc. to others, an outcast, acc. to II. B.)Trop.A.In gen., to expel:b.curam ex animo,
Plaut. Cas. prol. 23; cf. Cic. Rosc. Am. 19, 53; Liv. 28, 28; 30, 13:mollitiem animi,
Ter. Eun. 2, 1, 16:superstitionis stirpes,
Cic. Div. 2, 72.— Poet.:ejectus die,
i. e. deprived of light, Stat. Th. 4, 617. —With se: voluptates subito se nonnumquam [p. 635] profundunt atque eiciunt universae, etc., rush forth, break forth or out, Cic. Cael. 31, 75.—B.In partic., like ekballein, to reject disapprovingly:Cynicorum ratio tota est eicienda,
Cic. Off. 1, 41, 148; cf. id. Clu. 31, 86; id. Fin. 5, 8, 23 (in both passages with explodere), id. de Or. 1, 32, 146; id. Att. 2, 24, 2.—Esp. of players, public speakers, etc., to hiss or hoot off, Cic. de Or. 3, 50 fin.; Auct. Her. 4, 47 (with deridere); cf.:cantorum ipsorum vocibus eiciebatur,
Cic. Sest. 55, 118. -
16 Eos
Ēōs (only in nom.), f., = Êôs, the dawn (pure Lat. Aurora), Ov. F. 3, 877; 4, 389; Sen. Herc. Oet. 615.—B.Meton., the East, the Orient, Luc. 9, 544.—II.Derivv. Ē̆ōus, a, um.A.Adj.1.Belonging to the morning, morning-:2.Atlantides absconduntur,
i. e. disappear, set in the morning, Verg. G. 1, 221.—More freq.,Belonging to the east, eastern, orient (a favorite word of the Aug. poets):B.domus Aurorae,
Prop. 2, 14, 10 (3, 10, 8 M.):equus,
id. 4 (5), 3, 10:Arabes,
Tib. 3, 2, 24; cf.:domus Arabum,
Verg. G. 2, 115:acies,
id. A. 1, 489:caelum,
Ov. M. 4, 197:ripa,
Prop. 4 (5), 5, 21:mare,
Tib. 2, 2, 16; cf.fluctus,
Hor. Epod. 2, 51:partes,
id. C. 1, 35, 31; Ov. F. 1, 140; cf.orbis,
id. ib. 3, 466; 5, 557 et saep.—Subst.: Ē̆ōus, i, m.1.Like êôios (sc. astêr), the morning-star, Verg. G. 1, 288; id. A. 3, 588; 11, 4.—2.An inhabitant of the East, an Oriental, Ov. Tr. 4, 9, 22 Jahn; id. Am. 1, 15, 29; Prop. 2, 3, 43 sq.—3.The name of one of the horses of the sun, Ov. M. 2, 153. -
17 Eous
Ēōs (only in nom.), f., = Êôs, the dawn (pure Lat. Aurora), Ov. F. 3, 877; 4, 389; Sen. Herc. Oet. 615.—B.Meton., the East, the Orient, Luc. 9, 544.—II.Derivv. Ē̆ōus, a, um.A.Adj.1.Belonging to the morning, morning-:2.Atlantides absconduntur,
i. e. disappear, set in the morning, Verg. G. 1, 221.—More freq.,Belonging to the east, eastern, orient (a favorite word of the Aug. poets):B.domus Aurorae,
Prop. 2, 14, 10 (3, 10, 8 M.):equus,
id. 4 (5), 3, 10:Arabes,
Tib. 3, 2, 24; cf.:domus Arabum,
Verg. G. 2, 115:acies,
id. A. 1, 489:caelum,
Ov. M. 4, 197:ripa,
Prop. 4 (5), 5, 21:mare,
Tib. 2, 2, 16; cf.fluctus,
Hor. Epod. 2, 51:partes,
id. C. 1, 35, 31; Ov. F. 1, 140; cf.orbis,
id. ib. 3, 466; 5, 557 et saep.—Subst.: Ē̆ōus, i, m.1.Like êôios (sc. astêr), the morning-star, Verg. G. 1, 288; id. A. 3, 588; 11, 4.—2.An inhabitant of the East, an Oriental, Ov. Tr. 4, 9, 22 Jahn; id. Am. 1, 15, 29; Prop. 2, 3, 43 sq.—3.The name of one of the horses of the sun, Ov. M. 2, 153. -
18 festum
1.festus, a, um, adj. [Sanscr. bhas, shine; lengthened from bha-; Gr. pha-, phainô, v. for; cf. feriae (fes-iae)], orig., of or belonging to the holidays (in opp. to the working-days), solemn, festive, festal, joyful, merry.I.Lit.A.Adj. (syn.: sollennis, fastus).1.With expressions of time:2.festo die si quid prodegeris, profesto egere liceat,
Plaut. Aul. 2, 8, 10:die festo celebri nobilique,
id. Poen. 3, 5, 13:qui (dies) quasi deorum immortalium festi atque sollennes, apud omnes sunt celebrati,
Cic. Pis. 22, 51:Syracusani festos dies anniversarios agunt,
id. Verr. 2, 4, 48, § 107; id. Q. Fr. 2, 1, 1:dies festus ludorum celeberrimus et sanctissimus,
id. Verr. 2, 4, 67, § 151; id. Fin. 5, 24, 70:lux,
Ov. Tr. 5, 5, 42; Hor. C. 4, 6, 42:tempus,
id. Ep. 2, 1, 140; Juv. 15, 38:observare festa sabbata,
id. 6, 159.—Hence,Transf., of everything relating to holidays:B.chori,
Ov. Tr. 5, 12, 8:clamores,
Plin. Ep. 2, 17, 24:corona,
Ov. M. 10, 598; cf.fronde,
Verg. A. 4, 459:dapes,
Hor. Epod. 9, 1:mensae,
Sil. 7, 198; Val. Fl. 3, 159:lusus,
Mart. 1, 1:pagus,
Hor. C. 3, 18, 11:urbs,
gay, merry, Sil. 11, 272; 12, 752:theatra,
Ov. M. 3, 111:Lares,
Mart. 3, 58, 23:licentiae,
of the holidays, Quint. 6, 3, 17:pax,
Ov. M. 2, 795; Plin. 14, 1, 1, § 23:plebs,
Tac. A. 2, 69:domus ornatu,
id. ib. 3, 9:ritus,
id. H. 5, 5:omina,
id. A. 5, 4:cespes,
Juv. 12, 2:janua,
id. 12, 91.—As a term of endearment:mi animule, mea vita, mea festivitas, meus dies festus, etc.,
my holiday, Plaut. Cas. 1, 49.—Subst.: festum, i, n., a holiday, festival; a festal banquet, feast ( poet. and late Lat. for dies festus):II.cur igitur Veneris festum Vinalia dicant, Quaeritis?
Ov. F. 4, 877; 1, 190; id. M. 4, 390:forte Jovi festum Phoebus sollenne parabat,
feast, id. F. 2, 247:cum dii omnes ad festum magnae matris convenissent,
Lact. 1, 21, 25.—In plur.:Idaeae festa parentis erunt,
Ov. F. 4, 182:festa venatione absumi,
Plin. 6, 22, 24, § 91; Ov. M. 4, 33; 10, 431; Hor. Epod. 2, 59; id. Ep. 2, 2, 197; Vulg. Exod. 23, 14 al.; Greg. Mag. Homil. in Evang. 2, 26, 10; Lact. 1, 22, 24.—Meton., public, solemn, festal, festive, joyous (post-Aug. and rare):2.dolor,
Stat. S. 2, 7, 134:festior annus,
Claud. III. Cons. Hon. 3:festissimi dies,
Vop. Tac. 11:aures,
i. e. gladdened, Claud. B. G. 206 (but in Stat. S. 2, 7, 90 the right read. is fata).Festus, i, m., a Roman surname.I.Sex. Pompeius Festus, a Roman grammarian of the fourth century A. D., author of a lexicographical work, De verborum significatione, in twenty books, of which only the last nine, in a very imperfect form, remain to us; with an abstract of the whole compiled by Paulus Diaconus in the eighth century. (Edited by Ottfr. Müller.)—II.Portius Festus, Governor of the Roman Province of Judea, Vulg. Acts, 25, 32 al. -
19 Festus
1.festus, a, um, adj. [Sanscr. bhas, shine; lengthened from bha-; Gr. pha-, phainô, v. for; cf. feriae (fes-iae)], orig., of or belonging to the holidays (in opp. to the working-days), solemn, festive, festal, joyful, merry.I.Lit.A.Adj. (syn.: sollennis, fastus).1.With expressions of time:2.festo die si quid prodegeris, profesto egere liceat,
Plaut. Aul. 2, 8, 10:die festo celebri nobilique,
id. Poen. 3, 5, 13:qui (dies) quasi deorum immortalium festi atque sollennes, apud omnes sunt celebrati,
Cic. Pis. 22, 51:Syracusani festos dies anniversarios agunt,
id. Verr. 2, 4, 48, § 107; id. Q. Fr. 2, 1, 1:dies festus ludorum celeberrimus et sanctissimus,
id. Verr. 2, 4, 67, § 151; id. Fin. 5, 24, 70:lux,
Ov. Tr. 5, 5, 42; Hor. C. 4, 6, 42:tempus,
id. Ep. 2, 1, 140; Juv. 15, 38:observare festa sabbata,
id. 6, 159.—Hence,Transf., of everything relating to holidays:B.chori,
Ov. Tr. 5, 12, 8:clamores,
Plin. Ep. 2, 17, 24:corona,
Ov. M. 10, 598; cf.fronde,
Verg. A. 4, 459:dapes,
Hor. Epod. 9, 1:mensae,
Sil. 7, 198; Val. Fl. 3, 159:lusus,
Mart. 1, 1:pagus,
Hor. C. 3, 18, 11:urbs,
gay, merry, Sil. 11, 272; 12, 752:theatra,
Ov. M. 3, 111:Lares,
Mart. 3, 58, 23:licentiae,
of the holidays, Quint. 6, 3, 17:pax,
Ov. M. 2, 795; Plin. 14, 1, 1, § 23:plebs,
Tac. A. 2, 69:domus ornatu,
id. ib. 3, 9:ritus,
id. H. 5, 5:omina,
id. A. 5, 4:cespes,
Juv. 12, 2:janua,
id. 12, 91.—As a term of endearment:mi animule, mea vita, mea festivitas, meus dies festus, etc.,
my holiday, Plaut. Cas. 1, 49.—Subst.: festum, i, n., a holiday, festival; a festal banquet, feast ( poet. and late Lat. for dies festus):II.cur igitur Veneris festum Vinalia dicant, Quaeritis?
Ov. F. 4, 877; 1, 190; id. M. 4, 390:forte Jovi festum Phoebus sollenne parabat,
feast, id. F. 2, 247:cum dii omnes ad festum magnae matris convenissent,
Lact. 1, 21, 25.—In plur.:Idaeae festa parentis erunt,
Ov. F. 4, 182:festa venatione absumi,
Plin. 6, 22, 24, § 91; Ov. M. 4, 33; 10, 431; Hor. Epod. 2, 59; id. Ep. 2, 2, 197; Vulg. Exod. 23, 14 al.; Greg. Mag. Homil. in Evang. 2, 26, 10; Lact. 1, 22, 24.—Meton., public, solemn, festal, festive, joyous (post-Aug. and rare):2.dolor,
Stat. S. 2, 7, 134:festior annus,
Claud. III. Cons. Hon. 3:festissimi dies,
Vop. Tac. 11:aures,
i. e. gladdened, Claud. B. G. 206 (but in Stat. S. 2, 7, 90 the right read. is fata).Festus, i, m., a Roman surname.I.Sex. Pompeius Festus, a Roman grammarian of the fourth century A. D., author of a lexicographical work, De verborum significatione, in twenty books, of which only the last nine, in a very imperfect form, remain to us; with an abstract of the whole compiled by Paulus Diaconus in the eighth century. (Edited by Ottfr. Müller.)—II.Portius Festus, Governor of the Roman Province of Judea, Vulg. Acts, 25, 32 al. -
20 festus
1.festus, a, um, adj. [Sanscr. bhas, shine; lengthened from bha-; Gr. pha-, phainô, v. for; cf. feriae (fes-iae)], orig., of or belonging to the holidays (in opp. to the working-days), solemn, festive, festal, joyful, merry.I.Lit.A.Adj. (syn.: sollennis, fastus).1.With expressions of time:2.festo die si quid prodegeris, profesto egere liceat,
Plaut. Aul. 2, 8, 10:die festo celebri nobilique,
id. Poen. 3, 5, 13:qui (dies) quasi deorum immortalium festi atque sollennes, apud omnes sunt celebrati,
Cic. Pis. 22, 51:Syracusani festos dies anniversarios agunt,
id. Verr. 2, 4, 48, § 107; id. Q. Fr. 2, 1, 1:dies festus ludorum celeberrimus et sanctissimus,
id. Verr. 2, 4, 67, § 151; id. Fin. 5, 24, 70:lux,
Ov. Tr. 5, 5, 42; Hor. C. 4, 6, 42:tempus,
id. Ep. 2, 1, 140; Juv. 15, 38:observare festa sabbata,
id. 6, 159.—Hence,Transf., of everything relating to holidays:B.chori,
Ov. Tr. 5, 12, 8:clamores,
Plin. Ep. 2, 17, 24:corona,
Ov. M. 10, 598; cf.fronde,
Verg. A. 4, 459:dapes,
Hor. Epod. 9, 1:mensae,
Sil. 7, 198; Val. Fl. 3, 159:lusus,
Mart. 1, 1:pagus,
Hor. C. 3, 18, 11:urbs,
gay, merry, Sil. 11, 272; 12, 752:theatra,
Ov. M. 3, 111:Lares,
Mart. 3, 58, 23:licentiae,
of the holidays, Quint. 6, 3, 17:pax,
Ov. M. 2, 795; Plin. 14, 1, 1, § 23:plebs,
Tac. A. 2, 69:domus ornatu,
id. ib. 3, 9:ritus,
id. H. 5, 5:omina,
id. A. 5, 4:cespes,
Juv. 12, 2:janua,
id. 12, 91.—As a term of endearment:mi animule, mea vita, mea festivitas, meus dies festus, etc.,
my holiday, Plaut. Cas. 1, 49.—Subst.: festum, i, n., a holiday, festival; a festal banquet, feast ( poet. and late Lat. for dies festus):II.cur igitur Veneris festum Vinalia dicant, Quaeritis?
Ov. F. 4, 877; 1, 190; id. M. 4, 390:forte Jovi festum Phoebus sollenne parabat,
feast, id. F. 2, 247:cum dii omnes ad festum magnae matris convenissent,
Lact. 1, 21, 25.—In plur.:Idaeae festa parentis erunt,
Ov. F. 4, 182:festa venatione absumi,
Plin. 6, 22, 24, § 91; Ov. M. 4, 33; 10, 431; Hor. Epod. 2, 59; id. Ep. 2, 2, 197; Vulg. Exod. 23, 14 al.; Greg. Mag. Homil. in Evang. 2, 26, 10; Lact. 1, 22, 24.—Meton., public, solemn, festal, festive, joyous (post-Aug. and rare):2.dolor,
Stat. S. 2, 7, 134:festior annus,
Claud. III. Cons. Hon. 3:festissimi dies,
Vop. Tac. 11:aures,
i. e. gladdened, Claud. B. G. 206 (but in Stat. S. 2, 7, 90 the right read. is fata).Festus, i, m., a Roman surname.I.Sex. Pompeius Festus, a Roman grammarian of the fourth century A. D., author of a lexicographical work, De verborum significatione, in twenty books, of which only the last nine, in a very imperfect form, remain to us; with an abstract of the whole compiled by Paulus Diaconus in the eighth century. (Edited by Ottfr. Müller.)—II.Portius Festus, Governor of the Roman Province of Judea, Vulg. Acts, 25, 32 al.
См. также в других словарях:
877 — Années : 874 875 876 877 878 879 880 Décennies : 840 850 860 870 880 890 900 Siècles : VIIIe siècle IXe siècle … Wikipédia en Français
877 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 8. Jahrhundert | 9. Jahrhundert | 10. Jahrhundert | ► ◄ | 840er | 850er | 860er | 870er | 880er | 890er | 900er | ► ◄◄ | ◄ | 873 | 874 | 875 | … Deutsch Wikipedia
877 — Años: 874 875 876 – 877 – 878 879 880 Décadas: Años 840 Años 850 Años 860 – Años 870 – Años 880 Años 890 Años 900 Siglos: Siglo VIII – … Wikipedia Español
877 (число) — 877 восемьсот семьдесят семь 874 · 875 · 876 · 877 · 878 · 879 · 880 Факторизация: Простое Римская запись: DCCCLXXVII Двоичное: 1101101101 Восьмеричное: 1555 Шестнадцатеричное: 36D … Википедия
877 Валькирия — [[Файл:|275px|]] Открытие A Первооткрыватель Григорий Неуймин Дата обнаружения 13 сентября 1915 Альтернативные обозначения … Википедия
(877) Валькирия — 877 Валькирия Открытие Первооткрыватель Григорий Неуймин Дата обнаружения 13 сентября 1915 Альтернативные обозначения 1915 S7 A909 GC Категория Главное кольцо Орбитальные характеристики … Википедия
877 Walküre — is a minor planet orbiting the Sun.External links* [http://cfa www.harvard.edu/iau/lists/NumberedMPs.txt Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets] … Wikipedia
(877) Walküre — est un astéroïde évoluant dans la ceinture principale, découvert le 13 septembre 1915 par l astronome russe Grigori Neujmin à l observatoire de Simeiz. Il est nommé en référence aux Valkyries de la mythologie nordique[1]. Notes et… … Wikipédia en Français
877 год — Эта статья о годе. См. также статью о числе 877. Годы 873 · 874 · 875 · 876 877 878 · 879 · 880 · 881 Десятилетия 850 е · 860 е 870 е … Википедия
877-й гаубичный артиллерийский полк — Награды … Википедия
877-й отдельный сапёрный батальон — Не следует путать с 877 м отдельным сапёрным батальоном 36 го стрелкового корпуса 2 го формирования 877 й отдельный сапёрный батальон Войска: сухопутные … Википедия