-
1 aegrōtus
-
2 Genius loci
-
3 consueta
customary, usual. -
4 Nouo-Portu Connecticutensium
New Haven (Conn.) [ctu] -
5 Acrisione
Ācrĭsĭōnē, es, f., Akrisiônê, the daughter of Acrisius, i. e. Danaë, Verg. Cat. 11, 33. -
6 Amazona agilis
ENG black-billed parrot -
7 mactus
1.mactus, a, um, adj. [root mak, in makar, blessed; cf. makros].I.In relig. lang., of the gods, glorified, worshipped, honored, adored (only in the voc. macte, and rarely in the nom.):II.Juppiter te bonas preces precor, uti sies volens propitius mihi liberisque meis, mactus hoc fercto. Jove pater, macte vino inferio esto,
Cato, R. R. 134, 2 and 3; cf. id. ib. 132, 2;for which: mactus hoc vino inferio esto,
Arn. 7, 296:macte hoc porco piaculo immolando esto,
Cato, R. R. 139 fin.:macte hisce suovitaurilibus lactentibus immolandis esto,
id. ib. 141, 3 sq.:macte hac dape esto,
id. ib. 132.—Transf., beyond the relig. sphere, with or without esto, as an exclamation of applause or congratulation: macte, macte virtute (esto), macti virtute este, etc.; and as a standing formula, macte, even with acc. (v. infra), Engl. good luck! hail to thee! etc.; in responses, bravo! well done! that's right! go on! tantumne ab re tua est oti tibi, ut etiam Oratorem legas? Macte virtute! increase in, go on in, Cic. Att. 12, 6, 2; id. Tusc. 1, 17, 40:(β).macte virtute esto sanguinolentis et ex acie redeuntibus dicitur,
Sen. Ep. 66 fin.:macte virtute esto,
Hor. S. 1, 2, 31: macte novā virtute, puer;sic itur ad astra!
Verg. A. 9, 641:macte virtute diligentiāque esto,
Liv. 10, 40: macte virtute simulque his versibus esto, Lucil. ap. Serv. Verg. A. 9, 641:macte animo,
Stat. Th. 7, 280; cf.:macte bonis animi,
id. S. 1, 3, 106:macte toris,
id. ib. 1, 2, 201:macte hac gloriā,
Plin. Pan. 46:macte uterque ingenti in rempublicam merito,
id. ib. 89:macte esto taedis, o Hymenaee, tuis,
Mart. 4, 13, 2.—In plur.:macti virtute milites Romani este,
Liv. 7, 36, 5:macti ingenio este,
Plin. 2, 12, 9, § 54:vos macti virtute estote,
Curt. 4, 1, 18:juberem macte virtute esse, si pro meā patriā ista virtus staret,
Liv. 2, 12, 14.—With acc.:macte fortissimam et meo judicio beatissimam in ipsis malis civitatem!
Flor. 2, 18, 16.—With gen. ( poet.):(γ).macte animi,
Mart. 12, 6, 7; Stat. S. 5, 1, 37; id. Th. 2, 495.—With abl.:macte animo, juvenis,
Stat. Th. 7, 280.—Absol.:2.Macte!
that's right! well done! good! Cic. Att. 15, 29 fin.mactus, a, um, P. a. of maco, q. v., and cf. macto fin. -
8 abnuo
ab-nŭo, ŭi, ŭĭtum (hence abnŭĭturus, Sall. Fragm. 1, 37 Kritz), or ūtum, 3, v. a. and n. (abnueo, Enn. ap. Diom. p. 378 P. or Ann. v. 283 Vahl.:I.abnuebunt,
id. ib. or Trag. v. 371 id.), lit., to refuse by a nod (cf. Nigid. ap. Gell. 10, 4 fin.); hence, to deny, refuse, to decline doing a thing, to reject.Lit.A. (α).Absol.:(β).non recuso, non abnuo,
Cic. Mil. 36, 100; so Plaut. Capt. 3, 1, 21; id. Truc. prol. 6; Hor. S. 2, 5, 52; Tac. A. 11, 12; id. Agr. 4 al.—With acc. (in Cic. only with general objects, as quid, nihil):(γ).cum intellegas, quid quisque concedat, quid abnuat,
Cic. Fin. 2, 1, 3:nihil umquam abnuit meo studio voluntas tua,
refused, id. Fat. 2, 3; so,aliquid alicui: regi pacem neque abnuere neque pollicere,
Sall. J. 47 fin.:alia (opp. probo),
id. ib. 83 fin.:abnuere cognomen Bruti,
Liv. 1, 56, 8:imperium,
id. 3, 66, 3; cf.:imperium auspiciumque,
to reject, id. 28, 27, 4:regulae rationem,
Quint. 1, 6, 33:omen,
Verg. A. 5, 531:aliquem comitem inceptis,
Sil. 3, 110. —With inf.:* (δ).certare abnueo, Enn. l. l.: nec abnuebant melioribus parere,
Liv. 22, 13 fin.; so id. 22, 37, 4.—With acc. and inf.:aeternam sibi naturam abnuit esse,
Lucr. 3, 641; cf.:abnueret a se commissum esse facinus,
Cic. Leg. 1, 14, 40; and:haud equidem abnuo egregium ducem fuisse Alexandrum,
Liv. 9, 17, 5; so id. 5, 33, 4; 30, 20, 6; Quint. 5, 8, 3; 6, 2, 11 (opp. concedo); Verg. A. 10, 8 al.; cf.also: manu abnuit quidquam opis in se esse,
Liv. 36, 34, 6.— Impers.:nec abnuitur ita fuisse,
Liv. 3, 72, 6. —With quin:* (ε).non abnuere se quin cuncta mala patefierent,
Tac. A. 13, 14.—With de:B.neque illi senatus de ullo negotio abnuere audebat,
Sall. J. 84, 3.Esp., abnuens, like the Gr. apeipôn, declining service, giving up (very rare):II.milites fessos itineris magnitudine et jam abnuentes omnia,
Sall. J. 68, 3; cf.:fessos abnuentesque taedio et labore,
declining the combat, Liv. 27, 49, 3.Transf., of abstract subjects, not to admit of, to be unfavorable ( poet. and in post-Aug. prose):quod spes abnuit,
Tib. 4, 1, 25:quando impetus et subita belli locus abnueret,
Tac. H. 5, 13:hoc videretur, nisi abnueret duritia,
Plin. 37, 10, 54, § 145. -
9 Argius
Argŏs, n. (only nom. and acc.), more freq. in the plur. Argi, ōrum, m. (Varr. L. L. 9, § 89 Müll.: Graecanice hoc Argos, cum Latine Argei; cf. Prob. p. 1447 P.; Phocae Ars, p. 1707 P.), = Argos.I.A.. Argos, the capital of Argolis, in the Peloponnesus, sacred to Juno, also called Argos Hippium and Argos Dipsium or Inachium, Plin. 4, 5, 9; 7, 56, 57; cf.B.Mann. Gr. p. 641 sq.: quaerit Argos Amymonen,
Ov. M. 2, 240; so id. ib. 6, 414; Hor. C. 1, 7, 9:securum per Argos,
Ov. H. 14, 34; so Luc. 10, 60:patriis ab Argis Pellor,
Ov. M. 14, 476; 15, 164; Verg. A. 7, 286; Hor. S. 2, 3, 132; id. Ep. 2, 2, 128; id. A. P. 118; Liv. 34, 25 et saep.—The acc. Argos, occurring in the histt., is best considered as plur., since the sing. seems rather to belong to the poets and geographers (e. g. Plin. above cited); cf. Daehne and Bremi ad Nep. Them. 8, 1.—Poet., Argos is sometimes put for the whole of Greece, Luc. 10, 60.—Hence,II.Derivv., the adjj.,A.1.. Argīvus, a, um (i. e. ArgiFus from ArgeiFos, like Achivus from Achaios), of Argos, Argive, Plaut. Am. 1, 1, 53:2.Argivus orator,
Cic. Brut. 13, 50:augur,
i.e. Amphiaraus, Hor. C. 3, 16, 12 [p. 159] — An epithet of Juno (as in the Iliad Argeia is an appel. of Here) as tutelary goddess of Argos, Verg. A. 3, 547.—Poet. for Greek or Grecian in gen.:B.castra,
Verg. A. 11, 243:phalanx,
id. ib. 2, 254:ensis,
id. ib. 2, 393:Thalia,
Hor. C. 4, 6, 25 (cf. id. ib. 2, 16, 38: Graja Camena).—And so Argivi for the Greeks:classis Argivūm,
Verg. A. 1, 40; 5, 672; Hor. C. 3, 3, 67; Val. Max. 5, 1, ext. 4.—Without digamma, Argēus ( Argī-), a, um, Argive or Grecian:C.Argia sacerdos,
Cic. Tusc. 1, 47, 113 (B. and K., Argiva): Tibur Argeo positum colono (cf. Serv. ad Verg. A. 7, 670), Hor. C. 2, 6, 5 K. and H.; so,Tibur Argeum,
Ov. Am. 3, 6, 46 Merk. —Argŏlis, ĭdis, f., = Argolis.1. 2.Subst. (sc. terra), the province of Argolis, in Peloponnesus, Plin. 4 prooem.; Mel. 2, 3.—Hence, Argŏlĭ-cus, a, um, adj., = Argolikos, Argolic:* D.sinus,
Plin. 4, 5, 9, § 17:mare,
Verg. A. 5, 52:urbes,
id. ib. 3, 283:leo,
the Nemean lion, Sen. Herc. Oet. 1932 al. —Also Grecian in gen.:duces,
the Grecian leaders in the Trojan war, Ov. M. 12, 627:classis,
id. ib. 13, 659 al.—Argus, a, um, adj., Argive:Argus pro Argivus, Plaut. Am. (prol. 98): Amphitruo natus Argis ex Argo patre,
Non. p. 487, 31. (So the much-contested passage seems to be better explained than when, with Gronov. Observv. 4, 298, Argo is considered as abl. from Argos, begotten of a father from Argos, to which Argis in the plur. does not correspond.) -
10 Argos
Argŏs, n. (only nom. and acc.), more freq. in the plur. Argi, ōrum, m. (Varr. L. L. 9, § 89 Müll.: Graecanice hoc Argos, cum Latine Argei; cf. Prob. p. 1447 P.; Phocae Ars, p. 1707 P.), = Argos.I.A.. Argos, the capital of Argolis, in the Peloponnesus, sacred to Juno, also called Argos Hippium and Argos Dipsium or Inachium, Plin. 4, 5, 9; 7, 56, 57; cf.B.Mann. Gr. p. 641 sq.: quaerit Argos Amymonen,
Ov. M. 2, 240; so id. ib. 6, 414; Hor. C. 1, 7, 9:securum per Argos,
Ov. H. 14, 34; so Luc. 10, 60:patriis ab Argis Pellor,
Ov. M. 14, 476; 15, 164; Verg. A. 7, 286; Hor. S. 2, 3, 132; id. Ep. 2, 2, 128; id. A. P. 118; Liv. 34, 25 et saep.—The acc. Argos, occurring in the histt., is best considered as plur., since the sing. seems rather to belong to the poets and geographers (e. g. Plin. above cited); cf. Daehne and Bremi ad Nep. Them. 8, 1.—Poet., Argos is sometimes put for the whole of Greece, Luc. 10, 60.—Hence,II.Derivv., the adjj.,A.1.. Argīvus, a, um (i. e. ArgiFus from ArgeiFos, like Achivus from Achaios), of Argos, Argive, Plaut. Am. 1, 1, 53:2.Argivus orator,
Cic. Brut. 13, 50:augur,
i.e. Amphiaraus, Hor. C. 3, 16, 12 [p. 159] — An epithet of Juno (as in the Iliad Argeia is an appel. of Here) as tutelary goddess of Argos, Verg. A. 3, 547.—Poet. for Greek or Grecian in gen.:B.castra,
Verg. A. 11, 243:phalanx,
id. ib. 2, 254:ensis,
id. ib. 2, 393:Thalia,
Hor. C. 4, 6, 25 (cf. id. ib. 2, 16, 38: Graja Camena).—And so Argivi for the Greeks:classis Argivūm,
Verg. A. 1, 40; 5, 672; Hor. C. 3, 3, 67; Val. Max. 5, 1, ext. 4.—Without digamma, Argēus ( Argī-), a, um, Argive or Grecian:C.Argia sacerdos,
Cic. Tusc. 1, 47, 113 (B. and K., Argiva): Tibur Argeo positum colono (cf. Serv. ad Verg. A. 7, 670), Hor. C. 2, 6, 5 K. and H.; so,Tibur Argeum,
Ov. Am. 3, 6, 46 Merk. —Argŏlis, ĭdis, f., = Argolis.1. 2.Subst. (sc. terra), the province of Argolis, in Peloponnesus, Plin. 4 prooem.; Mel. 2, 3.—Hence, Argŏlĭ-cus, a, um, adj., = Argolikos, Argolic:* D.sinus,
Plin. 4, 5, 9, § 17:mare,
Verg. A. 5, 52:urbes,
id. ib. 3, 283:leo,
the Nemean lion, Sen. Herc. Oet. 1932 al. —Also Grecian in gen.:duces,
the Grecian leaders in the Trojan war, Ov. M. 12, 627:classis,
id. ib. 13, 659 al.—Argus, a, um, adj., Argive:Argus pro Argivus, Plaut. Am. (prol. 98): Amphitruo natus Argis ex Argo patre,
Non. p. 487, 31. (So the much-contested passage seems to be better explained than when, with Gronov. Observv. 4, 298, Argo is considered as abl. from Argos, begotten of a father from Argos, to which Argis in the plur. does not correspond.) -
11 astrum
astrum, i, n. [perh. astron borrowed; cf. astêr; Sanscr. staras (plur.); Engl. star; Germ. Stern; Goth. stairno; and stella; Kuhn compares: Sanscr. star, Lat. sterno, Gr. strônnumi, Engl. strew, the stars being so called as strewn over the vault of heaven, as in Hor. S. 1, 5, 10], a star, a constellation ( poet. or in more elevated prose).I.Lit., Verg. E. 9, 47; id. A. 4, 352; 5, 838; 8, 590; Ov. M. 1, 73; 11, 309; Hor. C. 3, 21, 24; 3, 27, 31; id. Epod. 16, 61; id. Ep. 2, 2, 187; Prop. 2, 32, 50; 3, 16, 15; Mart. 8, 21 al.; Cic. Rep. 6, 22, 24; id. N. D. 2, 46, 118; id. Tusc. 1, 25, 62; id. Tim. 12.—In Vulg. only plur.: astra caeli, Deut. 4, 10; 10, 22; 28, 62: donec egrediantur astra, 2 Esdr. 4, 21: astra matutina, Job, 38, 7.—II.Trop.A.For height:B.turris educta sub astra,
Verg. A. 2, 460:Ter spumam elisam et rorantia vidimus astra,
id. ib. 3, 567:Mons ibi verticibus petit arduus astra duobus,
Ov. M. 1, 316:super astra Dei exaltabo solium meum,
Vulg. Isa. 14, 13 al. —Heaven, and the immortality of the glory connected with it:sic itur ad astra,
Verg. A. 9, 641:aliquem inferre astris,
Ov. M. 9, 272; 15, 846: Daphnimque tuum tollemus ad astra;Daphnim ad astra feremus,
Verg. E. 5, 52:educere in astra,
Hor. C. 4, 2, 23:absentem rusticus urbem Tollit ad astra,
praises to the skies, id. S. 2, 7, 29 al.:Hortalus nostras laudes in astra sustulit,
extolled to the skies, Cic. Att. 2, 25, 1 (cf. the opp.:decidere ex astris, i. e. summam gloriam perdere,
id. ib. 2, 21, 4). -
12 aura
aura, ae ( gen. sing. aurāï, Verg. A. 6, 747; v. Neue, Formenl. I. p. 11; also, auras, like familias, custodias, terras, etc.; Servius gives this in Verg. A. 11, 801; still all the MSS. give aurae, and so Rib.), f., = aura [AÔ, auô, to blow].I.The air, as in gentle motion, a gentle breeze, a breath of air (syn.:II.aër, ventus, spiritus): agitatus aër auram facit,
Isid. Orig. 13, 11, 17: semper aër spiritu aliquo movetur;frequentius tamen auras quam ventos habet,
Plin. Ep. 5, 6, 5:flatus, qui non aura, non procella, sed venti sunt,
Plin. 2, 45, 45, § 116:et me... nunc omnes terrent aurae,
now every breeze terrifies me, Verg. A. 2, 728:Concutiat tenerum quaelibet aura,
Ov. A. A. 2, 650.— Hence,Transf.A.In gen., a breeze, a wind (even when violent):B.Et reserata viget genitabilis aura Favoni,
Lucr. 1, 11; cf.: Aura parit flores tepidi fecunda Favoni. Cat. 64, 282:omnes, Aspice, ventosi ceciderunt murmuris aurae,
Verg. E. 9, 58:aurae Vela vocant,
id. A. 3, 356:aura post meridiem,
Vulg. Gen. 3, 8:aura tenuis,
ib. 3 Reg. 19, 12:lenis, ib. Job, 4, 16: petulans,
Lucr. 6, 111:ignarae,
brutish, Cat. 64, 164, ubi v. Ellis:rapida,
Ov. M. 3, 209:stridens,
Val. Fl. 2, 586:violentior,
Stat. Th. 6, 157:aurae flatus,
Vulg. Act. 27, 40:omnes eos tollet aura,
ib. Isa. 57, 13 et saep.—Also breath:flammas exsuscitat aura,
Ov. F. 5, 507.—Trop.: dum flavit velis aura secunda meis, while a favorable breeze breathed on my sails, i. e. so long as I was in prosperity, Ov. P. 2, 3, 26:C.totam opinionem parva non numquam commutat aura rumoris,
Cic. Mur. 17:tenuis famae aura,
Verg. A. 7, 646:quem neque periculi tempestas neque honoris aura potuit umquam de suo cursu aut spe aut metu demovere,
Cic. Sest. 47 fin.:levi aurā spei objectā,
Liv. 42, 39, 1:sperat sibi auram posse aliquam adflari in hoc crimine voluntatis defensionisque eorum, quibus, etc.,
token of favor, Cic. Verr. 2, 1, 13:nescius aurae (sc. amoris) Fallacis,
Hor. C. 1, 5, 11:incerta Cupidinis aura,
Ov. Am. 2, 9, 33.—Hence freq. aura popularis, the popular breeze, popular favor, Cic. Har. Resp. 20 fin.; Liv. 3, 33, 7; 30, 45, 6 al.; Hor. C. 3, 2, 20; Quint. 11, 1, 45 (cf.:ventus popularis,
Cic. Clu. 47, 130); so,aura favoris popularis,
Liv. 22, 26, 4.—Also in plur.:nimium gaudens popularibus auris,
Verg. A. 6, 816; and absol.:adliciendo ad se plebem jam aurā non consilio ferri,
Liv. 6, 11, 7.—1.. The air (mostly poet. and plur.):2.cum Nubila portabunt venti transversa per auras,
Lucr. 6, 190:Tenvis enim quaedam moribundos deserit aura,
id. 3, 232:Aurarumque leves animae calidique vapores,
id. 5, 236:(anima) discedit in auras,
id. 3, 400; 6, 1129 et saep.—Hence, aurae aëris or aëriae aurae freq. in Lucr.: (res) Aëris in teneras possint proferrier auras, 1, 207; 1, 783; 1, 801; 1, 803; 1, 1087; 2, 203; 3, 456; 3, 570; 3, 591;4, 693: liquidissimus aether Atque levissimus aërias super influit auras,
id. 5, 501; 1, 771; 4, 933:Nulla nec aërias volucris perlabitur auras,
Tib. 4, 1, 127:Qui tamen aërias telum contorsit in auras,
Verg. A. 5, 520.—Esp., the vital air:3.Vivit et aetherias vitalīs suscipit auras,
breathes a breath of ethereal air, Lucr. 3, 405;imitated by Verg.: haud invisus caelestibus auras Vitales carpis, A. 1, 387: vesci vitalibus auris, i. e. vivere,
Lucr. 5, 857; imitated by Verg., A. 1, 546, and 3, 339; so,haurire auram communem,
Quint. 6, prooem. §12: captare naribus auras,
to snuff the air, Verg. G. 1, 376.— Trop.: libertatis auram captare, to catch at the air of freedom, i. e. to seize upon any hope of liberty, Liv 3, 37, 1.—Meton.a.The upper air, Heaven, on high:b.assurgere in auras,
Verg. G. 3, 109; so id. A. 4, 176:dum se laetus ad auras Palmes agit,
id. G. 2, 363:ad auras Aetherias tendit,
id. ib. 2, 291; so id. A. 4, 445: stat ferrea turris ad auras, poet. for ad alta, rises high, id. ib. 6, 554: Sorbet in abruptum fluctus, rursusque sub auras Erigit alternos, id. ib. 3, 422; 7, 466; 2, 759; 5, 427 al.; cf. Wagner, Quaest. Verg. X. 1.—In opp. to the lower world, the upper world (cf. aether, I. B. 3.):D.Eurydice superas veniebat ad auras,
Verg. G. 4, 486; so id. A. 6, 128:Ortygiam, quae me superas eduxit prima sub auras,
Ov. M. 5, 641; 10, 11 (cf. Verg. A. 6, 481: ad superos);so of childbirth: pondus in auras expulit,
Ov. M. 9, 704.—In gen. for publicity, daylight:ferre sub auras,
i. e. to make known, Verg. A. 2, 158:reddere ad auras,
to restore, id. ib. 2, 259: fugere auras, to seclude or hide one ' s self, id. ib. 4, 388.—Transf. to other atmospheric objects which exert an influence on bodies, as light, heat, sound, vapor, etc.1.A bright light, a gleam, glittering (cf. phaeos aütmê, Callim. Hymn. Dian. 117):2.discolor unde auri per ramos aura refulsit,
Verg. A. 6, 204 (splendor auri, Serv.).—The warmth of sunlight: solis calidior visa est aura, Varr. ap. Non. p. 275, 25.—3.Sound, tone, voice, echo:4.Si modo damnatum revocaverit aura puellae,
Prop. 3, 23, 15:at illi Nomen ab extremis fontibus aura refert,
id. 1, 20, 50.—Vapor, mist, odor, exhalation:inolentis olivi Naturam, nullam quae mittat naribus auram,
Lucr. 2, 851:at illi Dulcis compositis spiravit crinibus aura,
a sweet odor exhaled, Verg. G. 4, 417; so Mart. 3, 65; Val. Fl. 5, 589; cf. Heins. ad Ov. M. 15, 394:si tantum notas odor attulit auras,
Verg. G. 3, 251:pingues ab ovilibus aurae,
Stat. Th. 10, 46. -
13 caelicola
caelĭcŏla ( coel-), ae ( gen. plur. caelicolūm, Enn. ap. Prisc. p. 1103 P., or Ann. v 483 Vahl.; Verg. A. 3, 21; Prud. Sym. 1, 170:I.caelicolarum,
Juv. 13, 42), adj. [caelumcolo].Dwelling in heaven, poet. designation of a deity, a god, Enn. l. l.; Verg. A. 2, 641; 6, 554; 6, 787; Ov. M. 1, 174; 8, 637; Val. Fl. 5, 111; App. de Deo Socr. 6.—II.A worshipper of the heavens, Cod. Th. 16, 5, 43; 16, 8, 19; Cod. Just. 1, 9; cf. Juv. 14, 97. -
14 calcariarius
calcārĭārĭus, a, um, adj. [calcarius], of or pertaining to burning lime:NEGOTIANS,
Inscr. Grut. 641, 1:EXONERATOR,
ib. 1117, 5. -
15 celero
cĕlĕro, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [id.] (mostly poet., or in post-Aug. prose).I.Act., to quicken, hasten, accelerate; syn.:II.festinare, properare): casus,
Lucr. 2, 231:fugam in silvas,
Verg. A. 9, 378:gradum,
id. ib. 4, 641:iter inceptum,
id. ib. 8, 90:viam,
id. ib. 5, 609:gressum,
Sil. 1, 574:vestigia,
id. 7, 720:opem,
Val. Fl. 3, 251: haec celerans, hastening, executing this ( message), Verg. A. 1, 656; cf.:imperium alicujus,
to execute quickly, Val. Fl. 4, 80:obpugnationem,
Tac. A. 12, 46.—In pass.:itineribus celeratis,
Amm. 31, 11, 3:celerandae victoriae intentior,
Tac. A. 2, 5.—Neutr., to hasten, make haste, be quick (cf. accelero and propero):circum celerantibus auris,
Lucr. 1, 388; Cat. 63, 26; Sil. 12, 64; Tac. A. 12, 64; id. H. 4, 24; Eutr. 4, 20 (but not Cic. Univ. 10; v. Orell. N. cr.). -
16 Cithaeron
Cĭthaeron ( Cĭthĕron, Aus. Idyll. 11, 32), ōnis, m., = Kithairôn, a mountain of Bœotia, now Elatia, sacred to Bacchus and the Muses, and famous for the death of Pentheus and Actœon, Mel. 2, 3, 4; Plin. 4, 7, 12, § 25; Verg. G. 3, 43; id. A. 4, 303; Ov. M. 2, 223; 3, 702 sq.; Sen. Oedip. 930; id. Phoen. 256; Val. Fl. 5, 81 (in all these passages only in nom.).— Gen. Cithaeronis, Prop. 3 (4), 1, 43; 3 (4), 15, 25; Liv. 31, 26, 1.— Acc. Cithaeronem, Lact. 1, 22, 15; Serv. ad Verg. A. 7, 641; 10, 163; id. G. 3, 291. -
17 Citheron
Cĭthaeron ( Cĭthĕron, Aus. Idyll. 11, 32), ōnis, m., = Kithairôn, a mountain of Bœotia, now Elatia, sacred to Bacchus and the Muses, and famous for the death of Pentheus and Actœon, Mel. 2, 3, 4; Plin. 4, 7, 12, § 25; Verg. G. 3, 43; id. A. 4, 303; Ov. M. 2, 223; 3, 702 sq.; Sen. Oedip. 930; id. Phoen. 256; Val. Fl. 5, 81 (in all these passages only in nom.).— Gen. Cithaeronis, Prop. 3 (4), 1, 43; 3 (4), 15, 25; Liv. 31, 26, 1.— Acc. Cithaeronem, Lact. 1, 22, 15; Serv. ad Verg. A. 7, 641; 10, 163; id. G. 3, 291. -
18 claudo
1.claudo ( * clōdo:I. (α).clodunt ita (oculos),
Plin. 18, 33, 76, § 330 fin.; but some refer clodo to claudeo; and more freq., although not in Cic., clūdo, as always in the compounds; v. infra), si, sum, 3, v. a. [root sklu-, klu-, to shut; cf. kleiô, kleis, clavis; O. H. Germ. scliuzu; M. H. Germ. schliessen; also claudus, clavus], to shut.Claudo:(β).forem cubiculi,
Cic. Tusc. 5, 20, 59; cf. Quint. 10, 3, 25;and, clausae fores,
Tib. 1, 9, 44; Suet. Ner. 47:conventus portus Varroni clausit,
Caes. B. C. 2, 19:januam serā,
Tib. 1, 2, 6:domum,
Ov. P. 1, 7, 36 sq.:ostia,
Cat. 6, 231:portas,
Cic. Fl. 25, 61; Hor. C. 3, 5, 23; cf. Cic. Verr. 2, 5, 27, § 68:omnes aditus,
id. Phil. 1, 10, 25; Tac. A. 12, 68; Stat. Th. 6, 752:rivos,
to dam up, Verg. E. 3, 111:ad claudendas pupulas, ne quid incideret, et ad aperiendas, etc.,
Cic. N. D. 2, 57, 142:ocellos (in dying),
Prop. 2 (3), 13, 17; so,oculos,
Luc. 5, 28:lumina,
Verg. A. 10, 746; Ov. M. 3, 503:clausis foribus,
Lucr. 4, 598.—Cludo:2.domum,
Tac. H. 1, 33:Janum Quirinum ter clusit,
Suet. Aug. 22; Flor. 4, 12, 64:animam clusit dolor,
Luc. 8, 59.—Trop.:B.nec ita claudenda est res familiaris, ut eam benignitas aperire non possit,
Cic. Off. 2, 15, 55:domus clausa contra cupiditatem,
id. Verr. 2, 5, 15, § 39:habere domum clausam pudori et sanctimoniae, patentem cupiditati et voluptatibus,
id. Quint. 30, 93; cf. id. Fam. 4, 13, 6:aures ad doctissimas voces,
id. Tusc. 4, 1, 2; cf. Liv. 40, 8, 20:cludendae sunt aures malis vocibus,
Sen. Ep. 123, 9:horum ferocia vocem Euandri clausit,
Liv. 44, 45, 11: fugam hostibus, q. s. to block up, to cut off, prevent, id. 27, 18, 20; so Ov. M. 6, 572:alicui iter,
id. F. 1, 272; id. M. 8, 548:alios incessus,
Tac. A. 6, 33:sideritis sanguinem claudit,
i. e. stops, stanches, Plin. 26, 13, 83, § 135:cluso corpore adversum vim veneni,
Tac. A. 15, 64:clausa consilia habere,
i. e. to conceal, Cic. Verr. 2, 3, 25, § 63; cf. Sall. C. 10, 5; Ov. M. 2, 641; id. F. 4, 846; Sil. 1, 140.— Poet.: animam laqueo, i. e. to end one ' s life, Ov. M. 7, 604 (cf.:vitalesque vias et respiramina clausit,
id. ib. 2, 828).—To close, end, conclude (so, except the milit. expression, agmen, only poet. or in post-Aug. prose; most freq. in Quint.).(α).Claudo:(β).cujus octavum trepidavit aetas Claudere lustrum,
Hor. C. 2, 4, 24:opus,
Ov. F. 3, 384:jus,
Luc. 5, 44:labores ingentis belli,
Sil. 15, 655:epistulam,
Ov. H. 13, 165; 20, 242:cenas lactucā,
Mart. 13, 14; Quint. 9, 4, 13:cum ventum est ad ipsum illud, quo veteres tragoediae comoediaeque clauduntur, Plaudite,
id. 6, 1, 52; cf. id. 1, 8, 1; 2, 15, 27.—Cludo:2.cludere bella,
Stat. Th. 11, 58:cludendi incohandique sententias ratio,
Quint. 9, 4, 18; cf.opp. incipere,
id. 9, 4, 67 (as claudere, opp. incipere, id. 1, 8, 1):cum versus cluditur,
id. 9, 4, 65; cf. id. 9, 4, 26; 9, 4, 71; 9, 4, 73; 9, 4, 93; 9, 4, 102; 9, 4, 104; 9, 4, 105; 12, 10, 31.—Agmen, in milit. lang., to close the procession or train, to bring up the rear, Caes. B. G. 1, 25; Curt. 3, 3, 21; 4, 12, 4; so,II.aciem,
Sil. 7, 590; cf. cogo, I. B. 3.—(For the compounds includo, concludo.) Claudere aliquid aliquā re, to shut up or in something by something, to enclose, encompass, surround, imprison, hide, confine (class., esp. freq. in poetry and in the historians).(α).Claudo, with abl.:(β).locum aquā,
Varr. R. R. 3, 14, 1:quae (Syracusarum urbs) loci naturā terrā marique clauderetur,
Cic. Verr. 2, 2, 2, § 4:(animae) clausae tenebris et carcere caeco,
Verg. A. 6, 734:stabulis armenta,
id. G. 3, 352:claudens textis cratibus pecus,
Hor. Epod. 2, 45; cf. Ov. M. 2, 554; 4, 646:ensem vaginā,
Luc. 5, 245:aliquem Gyaro,
Tac. A. 4, 30; 14, 63:clausus domo,
id. ib. 15, 53; cf.:intra domum,
id. H. 4, 49:rivus praealtis utrimque clausus ripis,
Liv. 21, 54, 1; cf. id. 21, 43, 4; 41, 27, 12; Quint. 1, 10, 45:clauditur cubiculo aliquis,
Tac. A. 15, 69; cf.: in atras et profundas tenebras eum claudebant, Tubero ap. Gell. 7 (6), 4, 3:in arcā,
Hor. S. 2, 7, 59:claudam in curiā vos,
Liv. 23, 2, 9:in tectis,
Ov. M. 3, 697:(apes) in arbore inani,
id. F. 3, 743:aquilonem in antris,
id. M. 1, 262.—Without abl.:nihil se tam clausum posse habere, quod non istius cupiditati apertissimum esset,
Cic. Verr. 2, 4, 20, § 42:insula ea sinum ab alto claudit,
Liv. 30, 24, 9; cf. Tac. G. 34; Quint. 1, 10, 42; Ov. M. 1, 568 al.—In milit. lang., of a hostile encompassing, to encompass, invest, besiege, blockade, etc.:praestare arbitrabatur, unum locum... quam omnia litora ac portus custodiā clausos teneri,
Caes. B. C. 3, 23:urbem operibus,
Nep. Milt. 7, 2; Liv. 25, 22, 12 al.; cf.:urbem obsidione,
Nep. Epam. 8, 5:adversarios locorum angustiis,
id. Dat. 8, 4; cf. id. Epam. 7, 1; id. Ham. 2, 4:multitudine,
id. Milt. 5, 3:hinc Tusco claudimur amni,
are hemmed in, Verg. A. 8, 473.—So of hunting:nemorum saltus,
Verg. E. 6, 56:indagine collis,
Tib. 4, 3, 7:silvas vastasque feras indagine,
Luc. 6, 42; Stat. Th. 2, 553:insidiis altas valles,
Tib. 1, 4, 49:cur tibi clauduntur rete Imbelles capr eae,
Ov. F. 5, 371.—Cludo, Varr. R. R. 3, 3, 5:B.venti clusi Nubibus,
Lucr. 6, 197; Flor. 3, 20, 13.—Trop.:2.numcubi meam Benignitatem sensisti in te claudier?
Ter. Eun. 1, 2, 84:nolo tibi ullum commodum in me claudier,
id. And. 3, 3, 41; cf.I. A. 2. supra.—Esp. of speech and rhythm: qui non claudunt numeris sententias,
Cic. Or. 68, 229; 58, 198:pedibus verba,
i. e. to compose verses, Hor. S. 2, 1, 28; cf. id. ib. 1, 10, 59:quod clausae hieme Alpes essent,
Liv. 27, 36, 4; cf. Verg. G. 2, 317: rura gelu tum claudit hiems (and id. A. 2, 111: illos aspera ponti interclusit hiems).—Hence, P.a. as subst.: clausum ( clūsum), i, n., an enclosed place (for confining or keeping any thing):clausa effringere,
Sall. J. 12, 5:in clauso linquere,
in confinement, Verg. G. 4, 303:fructus clauso custodire,
Col. 12, praef. §3: sub uno clauso,
id. 7, 6, 5:clausa domorum,
Lucr. 1, 354:clausa viarum,
id. 4, 612.claudo, ĕre, v. claudeo. -
19 clusum
1.claudo ( * clōdo:I. (α).clodunt ita (oculos),
Plin. 18, 33, 76, § 330 fin.; but some refer clodo to claudeo; and more freq., although not in Cic., clūdo, as always in the compounds; v. infra), si, sum, 3, v. a. [root sklu-, klu-, to shut; cf. kleiô, kleis, clavis; O. H. Germ. scliuzu; M. H. Germ. schliessen; also claudus, clavus], to shut.Claudo:(β).forem cubiculi,
Cic. Tusc. 5, 20, 59; cf. Quint. 10, 3, 25;and, clausae fores,
Tib. 1, 9, 44; Suet. Ner. 47:conventus portus Varroni clausit,
Caes. B. C. 2, 19:januam serā,
Tib. 1, 2, 6:domum,
Ov. P. 1, 7, 36 sq.:ostia,
Cat. 6, 231:portas,
Cic. Fl. 25, 61; Hor. C. 3, 5, 23; cf. Cic. Verr. 2, 5, 27, § 68:omnes aditus,
id. Phil. 1, 10, 25; Tac. A. 12, 68; Stat. Th. 6, 752:rivos,
to dam up, Verg. E. 3, 111:ad claudendas pupulas, ne quid incideret, et ad aperiendas, etc.,
Cic. N. D. 2, 57, 142:ocellos (in dying),
Prop. 2 (3), 13, 17; so,oculos,
Luc. 5, 28:lumina,
Verg. A. 10, 746; Ov. M. 3, 503:clausis foribus,
Lucr. 4, 598.—Cludo:2.domum,
Tac. H. 1, 33:Janum Quirinum ter clusit,
Suet. Aug. 22; Flor. 4, 12, 64:animam clusit dolor,
Luc. 8, 59.—Trop.:B.nec ita claudenda est res familiaris, ut eam benignitas aperire non possit,
Cic. Off. 2, 15, 55:domus clausa contra cupiditatem,
id. Verr. 2, 5, 15, § 39:habere domum clausam pudori et sanctimoniae, patentem cupiditati et voluptatibus,
id. Quint. 30, 93; cf. id. Fam. 4, 13, 6:aures ad doctissimas voces,
id. Tusc. 4, 1, 2; cf. Liv. 40, 8, 20:cludendae sunt aures malis vocibus,
Sen. Ep. 123, 9:horum ferocia vocem Euandri clausit,
Liv. 44, 45, 11: fugam hostibus, q. s. to block up, to cut off, prevent, id. 27, 18, 20; so Ov. M. 6, 572:alicui iter,
id. F. 1, 272; id. M. 8, 548:alios incessus,
Tac. A. 6, 33:sideritis sanguinem claudit,
i. e. stops, stanches, Plin. 26, 13, 83, § 135:cluso corpore adversum vim veneni,
Tac. A. 15, 64:clausa consilia habere,
i. e. to conceal, Cic. Verr. 2, 3, 25, § 63; cf. Sall. C. 10, 5; Ov. M. 2, 641; id. F. 4, 846; Sil. 1, 140.— Poet.: animam laqueo, i. e. to end one ' s life, Ov. M. 7, 604 (cf.:vitalesque vias et respiramina clausit,
id. ib. 2, 828).—To close, end, conclude (so, except the milit. expression, agmen, only poet. or in post-Aug. prose; most freq. in Quint.).(α).Claudo:(β).cujus octavum trepidavit aetas Claudere lustrum,
Hor. C. 2, 4, 24:opus,
Ov. F. 3, 384:jus,
Luc. 5, 44:labores ingentis belli,
Sil. 15, 655:epistulam,
Ov. H. 13, 165; 20, 242:cenas lactucā,
Mart. 13, 14; Quint. 9, 4, 13:cum ventum est ad ipsum illud, quo veteres tragoediae comoediaeque clauduntur, Plaudite,
id. 6, 1, 52; cf. id. 1, 8, 1; 2, 15, 27.—Cludo:2.cludere bella,
Stat. Th. 11, 58:cludendi incohandique sententias ratio,
Quint. 9, 4, 18; cf.opp. incipere,
id. 9, 4, 67 (as claudere, opp. incipere, id. 1, 8, 1):cum versus cluditur,
id. 9, 4, 65; cf. id. 9, 4, 26; 9, 4, 71; 9, 4, 73; 9, 4, 93; 9, 4, 102; 9, 4, 104; 9, 4, 105; 12, 10, 31.—Agmen, in milit. lang., to close the procession or train, to bring up the rear, Caes. B. G. 1, 25; Curt. 3, 3, 21; 4, 12, 4; so,II.aciem,
Sil. 7, 590; cf. cogo, I. B. 3.—(For the compounds includo, concludo.) Claudere aliquid aliquā re, to shut up or in something by something, to enclose, encompass, surround, imprison, hide, confine (class., esp. freq. in poetry and in the historians).(α).Claudo, with abl.:(β).locum aquā,
Varr. R. R. 3, 14, 1:quae (Syracusarum urbs) loci naturā terrā marique clauderetur,
Cic. Verr. 2, 2, 2, § 4:(animae) clausae tenebris et carcere caeco,
Verg. A. 6, 734:stabulis armenta,
id. G. 3, 352:claudens textis cratibus pecus,
Hor. Epod. 2, 45; cf. Ov. M. 2, 554; 4, 646:ensem vaginā,
Luc. 5, 245:aliquem Gyaro,
Tac. A. 4, 30; 14, 63:clausus domo,
id. ib. 15, 53; cf.:intra domum,
id. H. 4, 49:rivus praealtis utrimque clausus ripis,
Liv. 21, 54, 1; cf. id. 21, 43, 4; 41, 27, 12; Quint. 1, 10, 45:clauditur cubiculo aliquis,
Tac. A. 15, 69; cf.: in atras et profundas tenebras eum claudebant, Tubero ap. Gell. 7 (6), 4, 3:in arcā,
Hor. S. 2, 7, 59:claudam in curiā vos,
Liv. 23, 2, 9:in tectis,
Ov. M. 3, 697:(apes) in arbore inani,
id. F. 3, 743:aquilonem in antris,
id. M. 1, 262.—Without abl.:nihil se tam clausum posse habere, quod non istius cupiditati apertissimum esset,
Cic. Verr. 2, 4, 20, § 42:insula ea sinum ab alto claudit,
Liv. 30, 24, 9; cf. Tac. G. 34; Quint. 1, 10, 42; Ov. M. 1, 568 al.—In milit. lang., of a hostile encompassing, to encompass, invest, besiege, blockade, etc.:praestare arbitrabatur, unum locum... quam omnia litora ac portus custodiā clausos teneri,
Caes. B. C. 3, 23:urbem operibus,
Nep. Milt. 7, 2; Liv. 25, 22, 12 al.; cf.:urbem obsidione,
Nep. Epam. 8, 5:adversarios locorum angustiis,
id. Dat. 8, 4; cf. id. Epam. 7, 1; id. Ham. 2, 4:multitudine,
id. Milt. 5, 3:hinc Tusco claudimur amni,
are hemmed in, Verg. A. 8, 473.—So of hunting:nemorum saltus,
Verg. E. 6, 56:indagine collis,
Tib. 4, 3, 7:silvas vastasque feras indagine,
Luc. 6, 42; Stat. Th. 2, 553:insidiis altas valles,
Tib. 1, 4, 49:cur tibi clauduntur rete Imbelles capr eae,
Ov. F. 5, 371.—Cludo, Varr. R. R. 3, 3, 5:B.venti clusi Nubibus,
Lucr. 6, 197; Flor. 3, 20, 13.—Trop.:2.numcubi meam Benignitatem sensisti in te claudier?
Ter. Eun. 1, 2, 84:nolo tibi ullum commodum in me claudier,
id. And. 3, 3, 41; cf.I. A. 2. supra.—Esp. of speech and rhythm: qui non claudunt numeris sententias,
Cic. Or. 68, 229; 58, 198:pedibus verba,
i. e. to compose verses, Hor. S. 2, 1, 28; cf. id. ib. 1, 10, 59:quod clausae hieme Alpes essent,
Liv. 27, 36, 4; cf. Verg. G. 2, 317: rura gelu tum claudit hiems (and id. A. 2, 111: illos aspera ponti interclusit hiems).—Hence, P.a. as subst.: clausum ( clūsum), i, n., an enclosed place (for confining or keeping any thing):clausa effringere,
Sall. J. 12, 5:in clauso linquere,
in confinement, Verg. G. 4, 303:fructus clauso custodire,
Col. 12, praef. §3: sub uno clauso,
id. 7, 6, 5:clausa domorum,
Lucr. 1, 354:clausa viarum,
id. 4, 612.claudo, ĕre, v. claudeo. -
20 coturnix
cō̆turnix (ō, * Lucr. 4, 641;ŏ,
Ov. Am. 2, 6, 27; Juv. 12, 97), īcis, f. [a sono vocis, Paul. ex Fest. p. 37, 4 Müll.], a quail, Plin. 10, 23, 33, § 64 sq.; Plaut. Capt. 5, 4, 6; Varr. R. R. 3, 5, 7 al.—As a term of endearment, Plaut. As. 3, 3, 76.
См. также в других словарях:
641 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 6. Jahrhundert | 7. Jahrhundert | 8. Jahrhundert | ► ◄ | 610er | 620er | 630er | 640er | 650er | 660er | 670er | ► ◄◄ | ◄ | 637 | 638 | 639 | … Deutsch Wikipedia
641 — Années : 638 639 640 641 642 643 644 Décennies : 610 620 630 640 650 660 670 Siècles : VIe siècle VIIe siècle … Wikipédia en Français
-641 — Cette page concerne l année 641 du calendrier julien proleptique. Années : 644 643 642 641 640 639 638 Décennies : 670 660 650 640 630 620 610 Siècles : VIII … Wikipédia en Français
641 — yearbox in?= cp=6th century c=7th century cf=8th century yp1=638 yp2=639 yp3=640 year=641 ya1=642 ya2=643 ya3=644 dp3=610s dp2=620s dp1=630s d=640s dn1=650s dn2=660s dn3=670s NOTOC EventsBy PlaceEurope* Chindaswinth deposes Tulga, and becomes… … Wikipedia
641 — Años: 638 639 640 – 641 – 642 643 644 Décadas: Años 610 Años 620 Años 630 – Años 640 – Años 650 Años 660 Años 670 Siglos: Siglo VI – … Wikipedia Español
641.º Regimiento Antiaéreo — 641° Regimiento Antiaéreo Activa Junio de 1941 Octubre de 1941 País Al … Wikipedia Español
641 Agnes — is a minor planet orbiting the Sun.External links* [http://cfa www.harvard.edu/iau/lists/NumberedMPs.txt Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets] * [http://www.asteroidoccultation.com/2006 10/1024 641 5923.htm Occultation of Star HIP… … Wikipedia
(641) Agnes — Descubrimiento Descubridor Max Wolf Fecha 8 de septiembre de 1907 Nombre Provisional 1907 ZX … Wikipedia Español
641 год — Годы 637 · 638 · 639 · 640 641 642 · 643 · 644 · 645 Десятилетия 620 е · 630 е 640 е 650 е · … Википедия
(641) Agnes — Asteroid (641) Agnes Eigenschaften des Orbits (Animation) Orbittyp Hauptgürtel Große Halbachse 2,22 AE … Deutsch Wikipedia
(641) Agnès — Pour les articles homonymes, voir Agnès. L astéroïde (641) Agnès a été découvert le 8 septembre 1907 par l astronome allemand Max Wolf. Sa désignation provisoire était 1907 ZX. Voir aussi Liens internes Liste des astéroïdes (1 1000)… … Wikipédia en Français