-
1 adversārius (advor-)
adversārius (advor-) adj. [adversor], opposite, hostile, contrary: duces: multitudinis temeritati: rebus nox, unfavorable, Cs.: oratori opinio, injurious. — As substt. m. and f an opponent, adversary, enemy: acerrimus: multitudo adversariorum, N.: mulierum: adversaria, a female opponent. — Plur. n., the opponent's arguments, C.— Memoranda, a temporary note-book: negligenter scribere. -
2 Felix qui potuit rerum cognoscere causas
• Happy is he who has been able to learn the causes of things. (Vergil)Latin Quotes (Latin to English) > Felix qui potuit rerum cognoscere causas
-
3 congrue
adv, suitably -
4 Monacensis
see Monachii -
5 aclassis
aclassis, is, f., “tunica ab humeris non consuta,” Paul. ex Fest. p. 20 Müll. -
6 Amaurornis moluccanus
ENG rufous-tailed waterhen -
7 adsum
ad-sum (Ribbeck has written assum in Novius by conj. from suum of the MSS., Com. Trag. p. 262; in Plaut. Poen. 1, 2, 67, adsum must be pronounced assum, as the pun on the word requires, Roby, I. p. 49), adfui (affui, Merkel, L. Müller), adesse, v. n. (arfui = adfui, S. C. de Bacch.; arf = adfuerunt, ib.; arfuise = adfuisse, ib.; v. ad init.;I.adsiem = adsim,
Verg. Cat. 5, 6 ( dicam, Rib.):adsiet,
Cato, R. R. 141, 4; Plaut. As. 2, 4, 9; Ter. Ad. 4, 4, 11:adsient,
id. Phorm. 2, 18, 3: adfore now and then takes the place of adfuturus esse, and adforem of adessem, which is written with one s, adesent, in S. C. de Bacch.), to be at or near a person or place, to be somewhere, to be present (opp. absum, to be distant, removed, absent).Lit.(α).Absol.: visus Homerus adesse poëta, Enn. ap. Cic. Ac. 2, 16, 51 (Ann. v. 6 Vahl.), imitated by Verg. A. 2, 271, and Ov. M. 7, 635; v. below: Hegio adsum;(β).si quid me vis, impera,
Plaut. Capt. 5, 3, 1; so id. Truc. 2, 6, 33; 4, 3, 52:quasi adfuerim simulabo,
id. Am. 1, 1, 45. —With adv. or adj.:(γ).etsi abest, hic adesse erum Arbitror,
Plaut. Ps. 4, 7, 11:Philolaches jam hic aderit,
id. Most. 5, 1, 29; and id. Ps. 1, 2, 48:quod adest praesto,
Lucr. 5, 1412:ut quasi coram adesse videare, cum scribo aliquid ad te,
Cic. Fam. 15, 16; id. Att. 5, 18, 3; Verg. A. 1, 595:non quia ades praesens dico hoc,
Ter. Ad. 3, 3, 39.—With prepp.:(δ).ad exercitum,
Plaut. Am. 1, 3, 6:in tabernaculo,
id. ib. 1, 1, 269:adsum apud te,
id. Poen. 1, 2, 67:mulier ad eam rem divinam ne adsit,
Cato, R. R. 83:ad portam,
Cic. Div. 1, 27, 57:ante oculos maestissimus Hector Visus adesse mihi,
Verg. A. 2, 271:ante oculos eadem mihi quercus adesse... visa est,
Ov. M. 7, 635. —With dat.:II.adsum praesens praesenti tibi,
Plaut. Ps. 5, 1, 27:DVM. NE. MINVS. SENATORIBVS. C. ADESENT. S. C. de Bacch. (see Append. to this dictionary): portis,
Verg. A. 2, 330:senatui,
Tac. A. 4, 55:convivio,
Suet. Tib. 61 fin.:quaestioni,
id. ib. 62: pugnae. id. Oth. 9.Trop.A.Of time, to be present, be at hand:B.dum tempestates adsunt,
Lucr. 1, 178:Vesper adest,
Cat. 62, 1:jamque dies aderit,
Ov. M. 3, 519; 9, 285; 12, 150:aderat judicio dies,
Liv. 3, 12:cum jam partus adesset,
Ov. M. 9, 674.—Of other abstr. things, to be present, to be at hand (incorrectly made syn. with the simple esse).(α).Absol.:(β).nunc adest occasio benefacta cumulare,
Plaut. Capt. 2, 3, 63:ad narrandum argumentum adest benignitas,
id. Men. prol. 16:omnia adsunt bona, quem penes est virtus,
id. Am. 2, 2, 21:ut tranquillitas animi et securitas adsit,
Cic. Off. 1, 20:tanti aderant morbi vesicae et viscerum, ut, etc.,
Cic. Fin. 2, 30.—With dat.:C.hominum quīs pudor paulum adest,
Ter. And. 4, 1, 6:vigilantibus hinc aderant solacia somni,
Lucr. 5, 1405:vis ad resistendum nulli aderat,
Vell. 2, 61; 2, 21:vim adfore verbo Crediderat,
Verg. A. 10, 547:tantus decor adfuit arti,
Ov. M. 6, 18:simplicitas puerilibus adfuit annis,
id. ib. 5, 400:quantus adest equis Sudor,
Hor. C. 1, 15, 9:uti mox Nulla fides damnis adsit,
id. Ep. 1, 17, 57:quousque patieris, Caesar, non adesse caput reipublicae?
to be in his place, to be present, Tac. A. 1, 13 et saep.—Animo or animis, to be present in mind, with attention, interest, sympathy; also, with courage (cf. animus); to give attention to something, to give heed, observe, attend to; also, to be fearless, be of good courage:D.ut intellegeretis eum non adfuisse animo, oum ab illis causa ageretur,
Cic. Caecin. 10 fin.:adestote omnes animis, qui adestis corporibus,
id. Sull. 11, 33; id. Phil. 8, 10, 30 (cf. Ter. And. prol. 24, and Phorm. prol. 30: adeste aequo animo): [p. 46] quam ob rem adeste animis, judices, et timorem, si quem habetis, deponite, Cic. Mil. 2, 4:ades animo et omitte timorem,
id. Rep. 6, 10 fin. —Poet., to be present with one, to be associated with, to attend:E.Tu ducibus Latiis aderis, cum laeta Triumphum Vox canet,
Ov. M. 1, 560;of the cypress: aderis dolentibus,
id. ib. 10, 142. —To be present with one's aid or support; to stand by, to assist, aid, help, protect, defend, sustain (esp. freq. of advocati; cf.F.absum): ibo ad forum atque aliquot mihi amicos advocabo, ad hanc rem qui adsient,
Ter. Phorm. 2, 1, 82; id. Eun. 4, 6, 26:omnes enim hi, quos videtis adesse in hac causa, etc.,
Cic. Rosc. Am. 1; id. Verr. 2, 2, 29; id. Sull. 29; id. Phil. 2, 37, 95; Quint. 1, 4; 8, 30 et saep.:ego tamen tuis rebus sic adero ut difficillimis,
Cic. Fam. 6, 14 fin.; so id. Att. 1, 1:Camulogenus suis aderat atque eos cohortabatur,
Caes. B. G. 7, 62:dictator intercessioni adero,
Liv. 6, 38:cui sententiae adest Dicaearchus,
Plin. 2, 65, 65:Aderam Arrionillae, Timonis uxori,
Plin. Ep. 1, 5, 5; 2, 11, 2:quod ille adversus privatum se intemperantius adfuisset,
had taken part, Suet. Claud. 38 Bremi.—With inf.:non Teucros delere aderam,
Sil. 9, 532;so of a protecting, aiding divinity, esp. in invocations, adsis, adsit, etc.: adsis, o Tegeaee, favens,
Verg. G. 1, 18; id. A. 4, 578:adsis, o Cytherea,
id. Cat. 6, 11:ades, Dea, muneris auctor,
Ov. M. 10, 673; so,Huc ades,
Tib. 1, 7, 49:di omnes nemorum, adeste,
Ov. M. 7, 198:nostris querelis adsint (dii),
Liv. 3, 25:frugumque aderit mea Delia custos,
Tib. 1, 5, 21:si vocata partubus Lucina veris adfuit,
Hor. Epod. 5, 6:origini Romanae et deos adfuisse et non defuturam virtutem,
Liv. 1, 9; 5, 51 al.— To be present as a witness:(testes) adsunt cum adversariis,
Cic. Fl. 23;promissi testis adesto,
Ov. M. 2, 45; hence the t. t. scribendo adesse, to be present as a witness to some writing or contract (usually placed at the beginning of the writing), S. C. de Bacch. ap. Cic. Fam. 8, 8, 5 and 6 al.—Involving the idea of motion, to come, to appear (most freq. in post-Aug. prose): adsum atque advenio Acherunte, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37;G.jam ego hic adero,
Plaut. Aul. 2, 3, 7; Ter. And. 4, 2, 32; id. Heaut. 3, 1, 96; id. Eun. 4, 7, 41:hi ex Africa jam adfuturi videntur,
Cic. Att. 11, 15:Hymen ades o Hymenaee,
Cat. 62, 5:Galli per dumos aderant,
Verg. A. 8, 657; 11, 100:huc ades, o formose puer,
id. E. 2, 45; 7, 9; Ov. M. 8, 598; 2, 513 (cf. also adesdum):ecce Arcas adest,
appears, is arrived, id. ib. 2, 497; so 3, 102; 528; 4, 692; 5, 46; 8, 418; 9, 200, 304, 363, 760; 11, 349; 12, 341;13, 73, 82, 662, 906: adfore tempus, quo, etc.,
id. ib. 1, 256;cum hostes adessent, i. e. appropinquarent,
Liv. 2, 10:truci clamore aderant semisomnos in barbaros,
Tac. A. 4, 25:infensi adesse et instare,
Sall. J. 50:quod serius adfuisset,
Suet. Aug. 94 al. —In App. with acc.:cubiculum adero, Met. 2, p. 119 Elm.: scopulum aderunt,
ib. 5, p. 160.—As judicial t. t., to appear before a tribunal:H.C. Verrem altera actione responsurum non esse, neque ad judicium adfuturum... quod iste certe statuerat non adesse,
Cic. Verr. 2, 1, 1:augures adsunt,
id. Dom. 34:augurem adesse jusserunt,
Vell. 2, 10; cf. Brisson. de Form. V. p. 446.—Of the senate, to attend, to convene:edixit ut adesset senatus frequens a. d. viii. Kal. Decembris,
Cic. Phil. 3, 19:ne sine causa videretur edixisse, ut senatus adcsset,
id. ib. 24. -
8 aetas
aetas, ātis, f. [contr. from the anteclass. aevitas from aevum, q. v.; Prisc. 595 P.; cf. Welsh oet] ( gen. plur. aetatum;I.but freq. also aetatium,
Liv. 1, 43; 9, 17; 26, 9; cf. Oud. ad Suet. Aug. 31; Vell. 2, 89; Sen. Brev. Vit. 12, 2; Gell. 14, 1).The period of life, time of life, life, age (divided, acc. to Varr. ap. Censor. 14, into pueritia, from birth to the 15th year; adulescentia, from that time to the 30th; juventus, to the 45th; the age of the seniores, to the 60th; and, finally, senectus, from that time till death. Others make a different division, v. Flor. 1 prooem.; Isid. Orig. 11, 2; Gell. 10, 28; 15, 20):II.a primo tempore aetatis,
Cic. Leg. 1, 4, 13:prima aetas,
id. Off. 2, 13:ineuntis aetatis inscientia,
id. ib. 1, 34;so 2, 13: flos aetatis,
the bloom of life, id. Phil. 2, 2; Liv. 21; Suet. Caes. 49; so,bona aetas,
Cic. Sen. 14; and poet. in the plur.:ambo florentes aetatibus,
Verg. E. 7, 4: quamquam aetas senet, satis habeo tamen virium, ut te arā arceam, Pac. ap. Prisc. 1, 10; id. ap. Non. 159, 19:mala aetas,
old age, Plaut. Men. 5, 2, 6; and absol.: aetas, aevitas = senectus, old age, SI MORBVS AEVITASVE VITIVM ESCIT, Fragm. of the XII. Tab. ap. Gell. 20, 1, 25: aetate ( through age) non quis obtuerier, Plaut. Most. 3, 2, 154; 1, 3, 130; id. Bacch. 3, 3, 5:sed ipse morbo atque aetate confectus,
Sall. J. 9:graves aetate,
Liv. 7, 39.—Sometimes also absol. = adulescentia, youth:fui ego illā aetate et feci illa omnia,
Plaut. Bacch. 4, 10, 4; id. Most. 5, 2, 27:damna, dedecora aetas ipsius pertulit,
Cic. Verr. 2, 1, 12:tua autem aetas (of his son),
id. Off. 2, 13:(mulier) non formā, non aetate, non opibus maritum invenerit,
Tac. G. 19:expers belli propter aetatem,
Suet. Aug. 8: aetas consularis, the legal age for the consulship, i. e. the 43d year, Cic. Phil. 5, 17:id aetatis jam sumus,
we have now reached that time of life, id. Fam. 6, 20, 3.—Transf.A.In gen., the lifetime of man, without reference to its different stages; life, Enn. ap. Gell. 18, 2, 16:B.aetas acta honeste et splendide,
Cic. Tusc. 3, 25:gerere,
id. Fam. 4, 5 al.:tempus aetatis,
id. Sen. 19:aetatem consumere in studio aliquo,
id. Off. 1, 1:conterere in litibus,
id. Leg. 1, 20:degere omnem in tranquillitate,
id. Fin. 2, 35; cf. id. Rosc. Am. 53 al.—In Ov. M. 12, 188, aetas = centum annos.—A space of time, an age, generation, time:C.heroicae aetates,
Cic. Tusc. 5, 3, 7:haec aetas,
id. ib. 1, 3, 5; id. Rep. 1, 1:alia,
id. Lael. 27, 101 Beier:nostrā aetate,
in our times, Quint. 1, 4, 20:cum primis aetatis suae comparabatur,
Nep. Iphicr. 1; Vell. 1, 16:incuriosa suorum aetas,
Tac. Agr. 1:omnia fert aetas,
time, Verg. E. 9, 51; so Hor. C. 4, 9, 10:crastina aetas,
the morrow, Stat. Th. 3, 562. — Of the four ages of the world ( the golden age, silver age, etc.), Ov. M. 1, 89 sq.; v. aureus, argenteus, etc.—Abstr. pro concreto, the time or period of life, for the man himself, the age, for the men living in it (mostly poet., and in prose after the Aug. per.; cf.D.saeculum): sibi inimicus magis quam aetati tuae, i. e. tibi,
Plaut. Men. 4, 3, 1:vae aetati tuae,
id. Capt. 4, 2, 105:quid nos dura refugimus Aetas?
Hor. C. 1, 35, 34:impia,
id. Epod. 16, 9:veniens,
Ov. F. 6, 639:omnis aetas currere obviam,
Liv. 27, 51:omnis sexus, omnis aetas,
Tac. A. 13, 16:innoxiam liberorum aetatem miserarentur, i. e. innocentes liberos,
id. H. 3, 68:sexum, aetatem, ordinem omnem,
Suet. Calig. 4.—Also of things without life, e. g. of wine, its age: bibite Falernum hoc: annorum quadraginta est. Bene, inquit, aetatem fert, it keeps well, Cic. ap. Macr. S. 2, 2, 3; Plin. 23, 1, 20, § 33; 15, 2, 3, § 7.—So of buildings:E.aetates aedificiorum,
Dig. 30, 58.—Aetatem, a dverb. (ante-class.).1.= semper, perpetuo, through the whole of life, during lifetime, continually:2.ut aetatem ambo nobis sint obnoxii,
Plaut. As. 2, 2, 18:at tu aegrota, si lubet, per me aetatem quidem,
id. Curc. 4, 3, 22:Quid, malum, me aetatem censes velle id adsimularier,
Ter. Heaut. 4, 3, 38.—= diu, longo tempore, an age, a long time, a long while:F.an abiit jam a milite? Jamdudum aetatem,
Ter. Eun. 4, 5, 8:quod solis vapor aetatem non posse videtur efficere,
what the heat of the sun cannot perhaps effect for years, Lucr. 6, 236.—In aetate, adverb. (ante-class.).1. 2. -
9 alumnus
ălumnus, a, um, adj. [qs. contr. of alomenos, from alo].I. A. 1.Lit. (most freq. in the poets.): desiderio alumnūm ( = alumnorum), Pac. ap. Non. 243, 6 (Trag. Rel. p. 116 Rib.):2.erus atque alumnus tuus sum,
Plaut. Merc. 4, 5, 7:quid voveat dulci nutricula majus alumno?
Hor. Ep. 1, 4, 8; Verg. A. 11, 33:Tityon, terrae omniparentis alumnum,
id. ib. 6, 595; so Ov. M. 4, 524; cf.with 421: legionum alumnus,
i. e. brought up in the camp, Tac. A. 1, 44; cf. id. 1, 41:Vatinius sutrinae tabernae alumnus,
id. ib. 15, 34:suum flevit alumnum,
Val. Fl. 8, 94: alumni hominum peccatorum, * Vulg. Num. 32, 14.—Of the inhabitants of a country (cf. altrix):Italia alumnum suum summo supplicio fixum videret,
Cic. Verr. 2, 5, 66;of cattle: Faune, abeas parvis Aequus alumnis,
Hor. C. 3, 18, 3; so id. ib. 3, 23, 7.—Trop.:B.ego itaque pacis, ut ita dicam, alumnus,
Cic. Phil. 7, 3:alumnus fortunae,
a child of fortune, Plin. 7, 7, 5, § 43.—Hence, of pupils:Platonis alumnus,
pupil, disciple, Cic. Fin. 4, 26:alumnus disciplinae meae,
id. Fam. 9, 14.—ălumna, ae, f., a foster-daughter, a pupil:C.nostra haec alumna,
Plaut. Cist. 4, 2, 96:Italia omnium terrarum alumna eadem et parens (i. e. quae ab aliis terris alitur),
Plin. 3, 5, 6, § 39:aliquam filiam et alumnam praedicare,
Suet. Claud. 39:trepidam hortatur alumnam,
Val. Fl. 5, 358.—Of frogs: aquai dulcis alumnae, Poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15.— Trop.: cana veritas Atticae philosophiae alumna, truth, the foster-child of Attic philosophy, Varr. ap. Non. 243, 2: jam bene constitutae civitatis quasi alumna quaedam, eloquentia, the foster-child of an already well-ordered state, * Cic. Brut. 12, 45:cliens et alumna Urbis Ostia (as a colony of the same),
Flor. 3, 21.—The neutr.:II.numen alumnum,
Ov. M. 4, 421.—In late Lat., act., nourishing; or subst., nourisher, one who brings up or educates:cygnus alumna stagna petierat,
Mart. Cap. 1, p. 11.—Hence Isidorus: et qui alit et alitur, alumnus dici potest, Orig. 10, 1. -
10 Andecavi
1.Andes, ium, or Andecāvi or Andicāvi, ōrum, m., a Gallic tribe in the region of the present Anjou, with a town of the same name, now Angors; form Andes, Caes. B. G. 2, 35.—Form Andecāvi, Tac. A. 3, 41.—Form Andi-cāvi, Plin. 4, 18, 32, § 107 Jan; cf. Mann. Gall. 163.2.Andes, is, m., a village near Mantua, the birthplace of Vergil, now Pietola; hence, Andīnus, a, um, of or from Andes:Andinus,
i. e. Vergil, Sil. 8, 595. -
11 Andes
1.Andes, ium, or Andecāvi or Andicāvi, ōrum, m., a Gallic tribe in the region of the present Anjou, with a town of the same name, now Angors; form Andes, Caes. B. G. 2, 35.—Form Andecāvi, Tac. A. 3, 41.—Form Andi-cāvi, Plin. 4, 18, 32, § 107 Jan; cf. Mann. Gall. 163.2.Andes, is, m., a village near Mantua, the birthplace of Vergil, now Pietola; hence, Andīnus, a, um, of or from Andes:Andinus,
i. e. Vergil, Sil. 8, 595. -
12 Andicavi
1.Andes, ium, or Andecāvi or Andicāvi, ōrum, m., a Gallic tribe in the region of the present Anjou, with a town of the same name, now Angors; form Andes, Caes. B. G. 2, 35.—Form Andecāvi, Tac. A. 3, 41.—Form Andi-cāvi, Plin. 4, 18, 32, § 107 Jan; cf. Mann. Gall. 163.2.Andes, is, m., a village near Mantua, the birthplace of Vergil, now Pietola; hence, Andīnus, a, um, of or from Andes:Andinus,
i. e. Vergil, Sil. 8, 595. -
13 Atesis
Ăthĕsis or Ătĕsis, is, m. (acc. Athesim; abl. Athesi; v. Neue, Formenl. I. pp. 210, 228), = Atagis, Strabo, a river in Upper Italy, now the Adige:Atesis,
Plin. 3, 16, 20, § 121 Jan:Athesim propter amoenum,
Verg. A. 9, 680 Rib.; Sil. 8, 595; Claud. VI. Cons. Hon. 196; cf. Mann. Ital. I. p. 143. -
14 Athesis
Ăthĕsis or Ătĕsis, is, m. (acc. Athesim; abl. Athesi; v. Neue, Formenl. I. pp. 210, 228), = Atagis, Strabo, a river in Upper Italy, now the Adige:Atesis,
Plin. 3, 16, 20, § 121 Jan:Athesim propter amoenum,
Verg. A. 9, 680 Rib.; Sil. 8, 595; Claud. VI. Cons. Hon. 196; cf. Mann. Ital. I. p. 143. -
15 aut
aut, conj. [aut, Osc. auti, Umbr. ote, ute, may be a modification of autem, as at of et, the suffix -t being a relic of the demonstrative -tem, which appears in item, and is the same as -dem in quidem, and -dam in quondam, and of which the demonstrative adverbs, tam and tum, are absolute forms; the first part of these words may be compared with the Gr. au (cf. aute and autar), and with the Sanscr. vā = or, with which again may be compared ve and vel; v. Corss. Ausspr. II. p. 595, and also pp. 130, 223, 411], or; and repeated: aut... aut, either... or; so in Sanscr. vā... vā.I.In gen. it puts in the place of a previous assertion another, objectively and absolutely antithetical to it, while vel indicates that the contrast rests upon subjective opinion or choice; i. e. aut is objective, vel subjective, or aut excludes one term, vel makes the two indifferent.a.Used singly, or:b.omnia bene sunt ei dicenda, qui hoc se posse profitetur aut eloquentiae nomen relinquendum est,
Cic. de Or. 2, 2, 5:quibusnam manibus aut quibus viribus,
Caes. B. G. 2, 30:Vinceris aut vincis,
Prop. 2, 8, 10:cita mors venit aut victoria laeta,
Hor. S. 1, 1, 8:ruminat herbas aut aliquam in magno sequitur grege,
Verg. E. 6, 55 et persaep. (cf. on the contrary, Tac. G. 8: quae neque confirmare argumentis, neque refellere in animo est: ex ingenio suo quisque demat vel addat fidem).—Repeated, aut... aut, either... or:c.Ubi enim potest illa aetas aut calescere vel apricatione melius vel igni, aut vicissim umbris aquisve refrigerari salubrius?
Cic. Sen. 16, 57:Nam ejus per unam, ut audio, aut vivam aut moriar sententiam,
Ter. Phorm. 3, 1, 19; id. Heaut. 3,1,11 sq.:aut, quicquid igitur eodem modo concluditur, probabitis, aut ars ista nulla est,
Cic. Ac. 2, 30, 96:partem planitiae aut Jovis templum aut oppidum tenet,
Liv. 44, 6, 15:terra in universum aut silvis horrida aut paludibus foeda,
Tac. G. 5:hoc bellum quis umquam arbitraretur aut ab omnibus imperatoribus uno anno aut omnibus annis ab uno imperatore confici posse?
Cic. Imp. Pomp. 11,31.—More than twice repeated:d.aut equos Alere aut canes ad venandum, aut ad philosophos, Ter And. 1, 1, 29: Uxor, si cesses, aut te amare cogitat Aut tete amare aut potare atque animo obsequi,
id. Ad. 1, 1, 7 sq.; so four times in Lucr. 4, 935 sq.; five times in Cic. Off. 1, 9, 28; id. N. D. 3, 12, 30; and Prop. 4, 21, 26 sqq.; and six times in Plin. 17, 10, 9, § 58.—Sometimes double disjunctive phrases with aut... aut are placed together:e.Adsentior Crasso, ne aut de C. Laelii soceri mei aut de hujus generi aut arte aut gloriā detraham,
Cic. de Or. 1, 9, 35:res ipsa et rei publicae tempus aut me ipsum, quod nolim, aut alium quempiam aut invitabit aut dehortabitur,
id. Pis. 39, 94.—Repeated after negatives:f.ne aut ille alserit Aut ceciderit atque aliquid praefregerit,
Ter. Ad. 1, 1, 11:ne tanti facinoris immanitas aut exstitisse aut non vindicata esse videatur,
Cic. Cat. 1, 6, 14; id. Sull. 43; id. Sest. 37; 39:neque enim sunt aut obscura aut non multa post commissa,
id. Cat. 1, 6, 15; id. Off. 1, 20, 66; 1, 11, 36; 1, 20, 68; id. de Or. 2, 45, 189:nec milites ad scelus missos aut numero validos aut animo promptos,
Tac. A. 14, 58; id. H. 1, 18; id. Or. 12:nec erit mirabilis illic Aut Stratocles aut cum molli Demetrius Haemo,
Juv. 3, 98 sq.:neque aut quis esset ante detexit aut gubernatorem cedere adversae tempestati passus est,
Suet. Caes. 58; id. Ner. 34:Nec aut Persae aut Macedones dubitavere,
Curt. 4, 15, 28: Non sum aut tam inhumanus aut tam alienus a Sardis. Cic. Scaur. 39; id. Cat. 1, 13:Nihil est tam aut fragile aut flexibile quam etc.,
id. Mil. 36 al. —In interrogations:g.quo modo aut geometres cernere ea potest, quae aut nulla sunt aut internosci a falsis non possunt aut is, qui fidibus utitur, explere numeros et conficere versus?
Cic. Ac. 2, 7, 22; so id. de Or. 1, 9, 37; id. Rosc. Am. 40, 118; id. N. D. 1, 43, 121.—In comparative clauses:II.talis autem simulatio vanitati est conjunctior quam aut liberalitati aut honestati,
Cic. Off. 1, 15, 44.—Esp.A.Placed singly, to connect to something more important that which is less so, or at least.a.Absol.:b.Incute vim ventis submersasque obrue puppes, Aut age diversos et dissice corpora ponto,
Verg. A. 1, 69 sq. Rib. (furens Juno et irata, quod gravissimum credebat, optavit, deinde quod secundum intulit, Diom. p. 411 P.):quaero, num injuste aut improbe fecerit,
or at least unfairly, Cic. Off. 3, 13, 54:a se postulari aut exspectari aliquid suspicantur,
id. ib. 2, 20, 69:quā re vi aut clam agendum est,
or at least by stealth, id. Att. 10, 12:profecto cuncti aut magna pars Siccensium fidem mutavissent,
Sall. J. 56, 6:Audendum est aliquid universis aut omnia singulis patienda,
Liv. 6, 18, 7:pars a centurionibus aut praetoriarum cohortium militibus caesi,
Tac. A. 1, 30:potentiā suā numquam aut raro ad impotentiam usus,
Vell. 2, 29.—With certe, etc., v. infra, F. 2.—B.To connect something which must take place, if that which is previously stated does not, or, otherwise, or else, in the contrary case, = alioqui:C.Redduc uxorem, aut quam obrem non opus sit cedo,
Ter. Hec. 4, 4, 76:id (principium) nec nasci potest nec mori, aut concidat omne caelum etc.,
Cic. Tusc. 1, 23, 54 (Seyffert ad h. l., but preferring ut non; B. and K. and Kühner, vel):nunc manet insontem gravis exitus: aut ego veri Vana feror,
Verg. A. 10, 630:effodiuntur bulbi ante ver: aut deteriores fiunt,
Plin. 19, 5, 30, § 96:Mutatione recreabitur sicut in cibis... Aut dicant iste mihi, quae sit alia ratio discendi,
Quint. 1, 12, 6; 2, 17, 9.—To restrict or correct an expression which is too general or inaccurate, or, or rather, or more accurately.a.Absol.:b.de hominum genere, aut omnino de animalium loquor,
Cic. Fin. 5, 11, 33; 5, 20, 57; id. Ac. 2, 8, 23:Aut scilicet tua libertas disserendi amissa est, aut tu is es, qui in disputando non tuum judicium sequare,
id. Leg. 1, 13, 36: cenaene causā, aut tuae mercedis gratiā Nos nostras aedīs postulas comburere? or rather, etc., Plaut. Aul. 2, 6, 11.—In this signification aut sometimes begins a new clause: Potestne igitur quisquam dicere, inter eum, qui doleat, et inter eum, qui in voluptate sit, nihil interesse? Aut, ita qui sentiet, non apertissime insaniat? or is not rather, etc., Cic. Ac. 2, 7, 20:Quid est enim temeritate turpius? Aut quid tam temerarium tamque indignum sapientis gravitate atque constantiā, quam, etc.,
id. N. D. 1, 1, 1; id. Fin. 4, 26, 72; Plin. Ep. 1, 10, 3.—With potius (v. infra, F. 4.).—D.Neque... aut sometimes, but chiefly in the poets, takes the place of neque... neque: Neque ego hanc abscondere furto Speravi, ne finge, fugam;E.nec conjugis umquam Praetendi taedas aut haec in foedera veni,
Verg. A. 4, 339:Si neque avaritiam neque sordes aut mala lustra Obiciet vere quisquam mihi,
Hor. S. 1, 6, 68 Bentl., but ac, K. and H.:Nunc neque te longi remeantem pompa triumphi Excipit aut sacras poscunt Capitolia lauros,
Luc. 1, 287:Nam neque plebeiam aut dextro sine numine cretam Servo animam,
Stat. S. 1, 4, 66:Neque enim Tyriis Cynosura carinis Certior aut Grais Helice servanda magistris,
Val. Fl. 1, 17; so also Tacitus: nec litore tenus adcrescere aut resorberi, Agr. 10; G. 7 ter; H. 1, 32; so after non:Non eo dico, quo mihi veniat in dubium tua fides, aut quo etc.,
Cic. Quinct. 5:non jure aut legibus cognoscunt,
Tac. Or. 19; id. Agr. 41; id. G. 24; after haud:Haud alias populus plus occultae vocis aut suspicacis silentii permisit,
id. A. 3, 11; after nihil:nihil caedis aut praedae,
id. A. 15, 6; 13, 4; id. H. 1, 30.—The poets connect by aut... vel, vel... aut, instead of aut... aut, or vel... vel: Quotiens te votui Argu [p. 211] rippum Conpellare aut contrectare conloquive aut contui? Plaut. As. 3, 1, 19:F.aut appone dapes, Vare, vel aufer opes,
Mart. 4, 78, 6 (this epigram is rejected by Schneid.):Non ars aut astus belli vel dextera deerat,
Sil. 16, 32.—In connection with other particles.1.Aut etiam, to complete or strengthen an assertion, or also, or even:2.quid ergo aut hunc prohibet, aut etiam Xenocratem, etc.,
Cic. Tusc. 5, 18, 51:conjectura in multas aut diversas, aut etiam in contrarias partes,
id. Div. 2, 26, 55; id. Off. 1, 9, 28:si aut ambigue aut inconstanter aut incredibiliter dicta sunt, aut etiam aliter ab alio dicta,
id. Part. Or. 14, 51:etsi omnia aut scripta esse a tuis arbitror, aut etiam nuntiis ac rumore perlata,
id. Att. 4, 1.—So with one aut:quod de illo acceperant, aut etiam suspicabantur,
Cic. Fam. 1, 19, 36; Cels. 4, 18:si modo sim (orator), aut etiam quicumque sim,
Cic. Or. 3, 12; id. de Or. 1, 17, 76.—Aut certe, aut modo, aut quidem, or aut sane, to restrict a declaration, or at least (cf. II. A.).a.Aut certe:b.ac video hanc primam ingressionem meam aut reprehensionis aliquid, aut certe admirationis habituram,
Cic. Or. 3, 11; id. Top. 17, 64:quo enim uno vincebamur a victā Graeciā, id aut ereptum illis est, aut certe nobis cum illis communicatum,
id. Brut. 73, 254; so Dolabella ap. Cic. Fam. 9, 9, 1; Liv. 2, 1, 4; 40, 46, 2; Cels. 1, 2; 5, 26; Prop. 4, 21, 29.—Aut modo:c.Si umquam posthac aut amasso Casinam, aut obcepso modo,
Plaut. Cas. 5, 4, 22.—Aut quidem:d.Proinde desinant quidam quaerere ultra aut opinari... aut quidem vetustissimā nave impositos jubebo avehi,
Suet. Caes. 66.—Aut sane:3.Afer aut Sardus sane,
Cic. Scaur. 15.—Aut vero, to connect a more important thought, or indeed, or truly:4.Quem tibi aut hominem, aut vero deum, auxilio futurum putas?
Cic. Verr. 2, 4, 78:Quis enim tibi hoc concesserit, aut initio genus hominum se oppidis moenibusque saepsisse? Aut vero etc.,
id. de Or. 1, 9, 36.—Aut potius, for correction or greater definiteness, or rather (cf. II. C.):5.Erravit, aut potius insanivit Apronius?
Cic. Verr. 2, 3, 119:proditores aut potius apertos hostes,
id. Sest. 35:nemo est injustus, aut incauti potius habendi sunt improbi,
id. Leg. 1, 14, 40:Quae est ergo ista ratio, aut quae potius ista amentia?
id. Verr. 3, 173.—Aut ne... quidem:► Aut regularly precedes the words of its clause, but sometimes in the poets it takes the second place:ego jam aut rem aut ne spem quidem exspecto,
Cic. Att. 3, 22 fin.Saturni aut sacram me tenuisse diem,
Tib.1, 3, 18 Lachm.:justos aut reperire pedes,
id. 2, 5, 112:Persequar aut studium linguae etc.,
Prop. 4, 21, 27:Fer pater, inquit, opem! Tellus aut hisce, vel istam, etc.,
Ov. M. 1, 545 (Merk., ait):Balteus aut fluxos gemmis adstrinxit amictus,
Luc. 2, 362, where some read haud. See more upon this word in Hand, Turs. I. pp. 525-558. -
16 bracchium
bracchĭum (less correctly brāchĭ-um; gen. bracchi, Lucr. 6, 434), ii, n. [perh. kindr. with Gr. brachiôn; but cf. Sanscr. bāhu; like frango, Sanscr. bhang, Bopp, Gloss. p. 239 a], the arm; particularly,I.Lit., the forearm, from the hand to the elbow (while lacertus is the upper arm, from the elbow to the shoulder), Lucr. 4, 830; 6, 397:II.bracchia et lacerti,
Ov. M. 1, 501; 1, 550 sq.:subjecta lacertis bracchia,
id. ib. 14, 305; Curt. 8, 9, 21; 9, 1, 29:(feminae) nudae bracchia et lacertos,
Tac. G. 17 (opp. umerus); Cels. 8, 1, § 79 sqq.; 8, 10, § 55 sqq.—Far oftener,Transf.A.In gen., the arm, the whole arm, from the shoulder to the fingers, Pac. ap. Non. p. 87, 26, and Varr. L. L. 5, 7, p. 4 Müll.; id. ap. Gell. 16, 16, 4:2.quod eum bracchium fregisse diceret,
Cic. de Or. 2, 62, 253; cf. Cels. 1, 10, 3:multi ut diu jactato bracchio praeoptarent scutum manu emittere et nudo corpore pugnare,
Caes. B. G. 1, 25:bracchium (sc. dextrum) cohibere togā,
Cic. Cael. 5, 11 (cf. Sen. Contr. 5, 6:bracchium extra togam exserere): eodem ictu bracchia ferro exsolvunt (i.e. venas incidunt, as, soon after, crurum et poplitum venas abrumpit),
Tac. A. 15, 63; 1, 41.—Of embraces:collo dare bracchia circum,
to throw the arms round the neck, Verg. A. 6, 700; cf.:circumdare collo,
Ov. M. 9, 459:implicare collo,
id. ib. 1, 762:inicere collo,
id. ib. 3, 389:cervici dare,
Hor. C. 3, 9, 2:lentis adhaerens bracchiis,
id. Epod. 15, 6: Hephaestionis bracchium hastā ictum est, Curt. 4, 16, 31:ut in jaculando bracchia reducimus,
Quint. 10, 3, 6:sinisteriore bracchio,
Suet. Dom. 17:bracchia ad superas extulit auras,
Verg. A. 5, 427:alternaque jactat Bracchia protendens (Dares),
id. ib. 5, 377:juventus horrida bracchiis,
Hor. C. 3, 4, 50.—Of a rower:si bracchia forte remisit,
Verg. G. 1, 202:matri bracchia tendere,
Ov. M. 3, 723:patrio tendens bracchia caelo,
id. ib. 9, 210:tendens ad caelum bracchia,
id. ib. 9, 293:precando Bracchia sustulerat,
id. ib. 6, 262.—Prov.:dirigere bracchia contra Torrentem,
to swim against the current, Juv. 4, 89.—Of the movement of the arms in speaking:3.bracchii projectione in contentionibus, contractione in remissis,
Cic. Or. 18, 59; so Quint. 11, 3, 84:extento bracchio paululum de gestu addidit,
Cic. de Or. 2, 59, 242:demissa bracchia,
Quint. 2, 13, 9:a latere modice remota,
id. 11, 3, 159:ut bracchio exserto introspiciatur latus,
id. 11, 3, 118:aliqui transversum bracchium proferunt et cubito pronunciant,
id. 11, 3, 93:bracchium in latus jactant,
id. 4, 2, 39:si contendemus per continuationem, bracchio celeri, mobili vultu utemur,
Auct. Her. 3, 15, 27.—Of the motion of the arms in dancing:4.bracchia in numerum jactare,
Lucr. 4, 769;imitated by Ov.: numerosa bracchia jactat (ducit, Jahn),
Ov. Am. 2,4,29, and id. R. Am. 754; Lucr. 4, 790; imitated in Ov. A. A. 1, 595; Prop. 2 (3), 22, 6; imitated in Stat. S. 3, 5, 66; cf.of the labors of the Cyclopes: illi inter sese magnā vi bracchia tollunt In numerum,
Verg. G. 4, 174.—Trop.: levi or molli bracchio agere aliquid, to do any thing superficially, negligently, remissly (prob. peculiar to the lang. of conversation), Cic. Att. 4, 16, 6; so,B.molli bracchio aliquem objurgare,
id. ib. 2, 1, 6.—Prov.:praebuerim sceleri bracchia nostra tuo,
lend a hand, Ov. H. 7, 126.—The limbs of animals analogous to the arms of men; of the claws of crawfish, etc., Ov. M. 4, 625; 10, 127; 15, 369; Plin. 9, 31, 51, § 97: hence also of the sign Cancer, Ov. M. 2, 83; also of Scorpio, Verg. G. 1, 34; Ov. M. 2, 82; 2, 195.—Of the claws of the nautilus, Plin. 9, 29, 47, § 88, and other sea-fish, id. 11, 48, 108, § 258.—Of the lion:2.in feminum et bracchiorum ossibus,
Plin. 11, 37, 86, § 214.—Comicé for armus or femur (as inversely armus = bracchium): Ar. Edepol vel elephanto in Indiā Quo pacto pugno perfregisti bracchium. Py. Quid? bracchium? Ar. Illud dicere volui femur, the shoulder, the shoulder-blade of the elephant, Plaut. Mil. 1, 1, 26 sq. Brix ad loc.—C.Objects resembling arms.1.The branches of trees (cf. Ov. M. 1, 550: in ramos bracchia crescunt;2.v. also manus and coma): vitem sub bracchia ungito,
Cato, R. R. 95 fin.;of the vine,
Verg. G. 2, 368; Col. 4, 24, 2; 7, 8 sq.; 5, 5, 9 sq.; Pall. Febr. 9, 6;id. Mai, 2, 1: quatiens bracchia Quercus,
Cat. 64, 105:differt quod in bracchia ramorum spargitur,
Plin. 13, 9, 18, § 62:(aesculus) Tum fortes late ramos et bracchia tendens, etc.,
Verg. G. 2, 296; Ov. M. 14, 630; Val. Fl. 8, 114.—An arm of the sea:3.nec bracchia longo Margine terrarum porrexerat Amphitrite,
Ov. M. 1, 13; Curt. 6, 4, 16.—The collateral branches or ridges of a mountain:4.Taurus ubi bracchia emittit,
Plin. 5, 27, 27, § 98.—Poet., = antenna, the sail-yards:5.jubet intendi bracchia velis,
Verg. A. 5, 829; cf. Stat. S. 5, 1, 244.—In milit. lang., a ( natural or artificial) outwork or line for connecting two points in fortifications, etc.; Gr. skelê:6.aliā parte consul muro Ardeae bracchium injunxerat,
a line of communication, Liv. 4, 9, 14; 38, 5, 8; 22, 52, 1 Drak.; 44, 35, 13; Hirt. B. Alex. 30; id. B. Afr. 38; 49; 51; 56; id. B. Hisp. 5; 6; 13; Curt. 6, 4, 16; Luc. 3, 387; 4, 266.—So of the side-works, moles, dikes, in the fortification of a harbor, Liv. 31, 26, 8; cf. Just. 5, 8, 5 Gron.; Plin. Ep. 6, 31, 15; Suet. Claud. 20.—The arm of a catapult or ballista, Vitr. 1, 1; 10, 15 sq. -
17 brachium
bracchĭum (less correctly brāchĭ-um; gen. bracchi, Lucr. 6, 434), ii, n. [perh. kindr. with Gr. brachiôn; but cf. Sanscr. bāhu; like frango, Sanscr. bhang, Bopp, Gloss. p. 239 a], the arm; particularly,I.Lit., the forearm, from the hand to the elbow (while lacertus is the upper arm, from the elbow to the shoulder), Lucr. 4, 830; 6, 397:II.bracchia et lacerti,
Ov. M. 1, 501; 1, 550 sq.:subjecta lacertis bracchia,
id. ib. 14, 305; Curt. 8, 9, 21; 9, 1, 29:(feminae) nudae bracchia et lacertos,
Tac. G. 17 (opp. umerus); Cels. 8, 1, § 79 sqq.; 8, 10, § 55 sqq.—Far oftener,Transf.A.In gen., the arm, the whole arm, from the shoulder to the fingers, Pac. ap. Non. p. 87, 26, and Varr. L. L. 5, 7, p. 4 Müll.; id. ap. Gell. 16, 16, 4:2.quod eum bracchium fregisse diceret,
Cic. de Or. 2, 62, 253; cf. Cels. 1, 10, 3:multi ut diu jactato bracchio praeoptarent scutum manu emittere et nudo corpore pugnare,
Caes. B. G. 1, 25:bracchium (sc. dextrum) cohibere togā,
Cic. Cael. 5, 11 (cf. Sen. Contr. 5, 6:bracchium extra togam exserere): eodem ictu bracchia ferro exsolvunt (i.e. venas incidunt, as, soon after, crurum et poplitum venas abrumpit),
Tac. A. 15, 63; 1, 41.—Of embraces:collo dare bracchia circum,
to throw the arms round the neck, Verg. A. 6, 700; cf.:circumdare collo,
Ov. M. 9, 459:implicare collo,
id. ib. 1, 762:inicere collo,
id. ib. 3, 389:cervici dare,
Hor. C. 3, 9, 2:lentis adhaerens bracchiis,
id. Epod. 15, 6: Hephaestionis bracchium hastā ictum est, Curt. 4, 16, 31:ut in jaculando bracchia reducimus,
Quint. 10, 3, 6:sinisteriore bracchio,
Suet. Dom. 17:bracchia ad superas extulit auras,
Verg. A. 5, 427:alternaque jactat Bracchia protendens (Dares),
id. ib. 5, 377:juventus horrida bracchiis,
Hor. C. 3, 4, 50.—Of a rower:si bracchia forte remisit,
Verg. G. 1, 202:matri bracchia tendere,
Ov. M. 3, 723:patrio tendens bracchia caelo,
id. ib. 9, 210:tendens ad caelum bracchia,
id. ib. 9, 293:precando Bracchia sustulerat,
id. ib. 6, 262.—Prov.:dirigere bracchia contra Torrentem,
to swim against the current, Juv. 4, 89.—Of the movement of the arms in speaking:3.bracchii projectione in contentionibus, contractione in remissis,
Cic. Or. 18, 59; so Quint. 11, 3, 84:extento bracchio paululum de gestu addidit,
Cic. de Or. 2, 59, 242:demissa bracchia,
Quint. 2, 13, 9:a latere modice remota,
id. 11, 3, 159:ut bracchio exserto introspiciatur latus,
id. 11, 3, 118:aliqui transversum bracchium proferunt et cubito pronunciant,
id. 11, 3, 93:bracchium in latus jactant,
id. 4, 2, 39:si contendemus per continuationem, bracchio celeri, mobili vultu utemur,
Auct. Her. 3, 15, 27.—Of the motion of the arms in dancing:4.bracchia in numerum jactare,
Lucr. 4, 769;imitated by Ov.: numerosa bracchia jactat (ducit, Jahn),
Ov. Am. 2,4,29, and id. R. Am. 754; Lucr. 4, 790; imitated in Ov. A. A. 1, 595; Prop. 2 (3), 22, 6; imitated in Stat. S. 3, 5, 66; cf.of the labors of the Cyclopes: illi inter sese magnā vi bracchia tollunt In numerum,
Verg. G. 4, 174.—Trop.: levi or molli bracchio agere aliquid, to do any thing superficially, negligently, remissly (prob. peculiar to the lang. of conversation), Cic. Att. 4, 16, 6; so,B.molli bracchio aliquem objurgare,
id. ib. 2, 1, 6.—Prov.:praebuerim sceleri bracchia nostra tuo,
lend a hand, Ov. H. 7, 126.—The limbs of animals analogous to the arms of men; of the claws of crawfish, etc., Ov. M. 4, 625; 10, 127; 15, 369; Plin. 9, 31, 51, § 97: hence also of the sign Cancer, Ov. M. 2, 83; also of Scorpio, Verg. G. 1, 34; Ov. M. 2, 82; 2, 195.—Of the claws of the nautilus, Plin. 9, 29, 47, § 88, and other sea-fish, id. 11, 48, 108, § 258.—Of the lion:2.in feminum et bracchiorum ossibus,
Plin. 11, 37, 86, § 214.—Comicé for armus or femur (as inversely armus = bracchium): Ar. Edepol vel elephanto in Indiā Quo pacto pugno perfregisti bracchium. Py. Quid? bracchium? Ar. Illud dicere volui femur, the shoulder, the shoulder-blade of the elephant, Plaut. Mil. 1, 1, 26 sq. Brix ad loc.—C.Objects resembling arms.1.The branches of trees (cf. Ov. M. 1, 550: in ramos bracchia crescunt;2.v. also manus and coma): vitem sub bracchia ungito,
Cato, R. R. 95 fin.;of the vine,
Verg. G. 2, 368; Col. 4, 24, 2; 7, 8 sq.; 5, 5, 9 sq.; Pall. Febr. 9, 6;id. Mai, 2, 1: quatiens bracchia Quercus,
Cat. 64, 105:differt quod in bracchia ramorum spargitur,
Plin. 13, 9, 18, § 62:(aesculus) Tum fortes late ramos et bracchia tendens, etc.,
Verg. G. 2, 296; Ov. M. 14, 630; Val. Fl. 8, 114.—An arm of the sea:3.nec bracchia longo Margine terrarum porrexerat Amphitrite,
Ov. M. 1, 13; Curt. 6, 4, 16.—The collateral branches or ridges of a mountain:4.Taurus ubi bracchia emittit,
Plin. 5, 27, 27, § 98.—Poet., = antenna, the sail-yards:5.jubet intendi bracchia velis,
Verg. A. 5, 829; cf. Stat. S. 5, 1, 244.—In milit. lang., a ( natural or artificial) outwork or line for connecting two points in fortifications, etc.; Gr. skelê:6.aliā parte consul muro Ardeae bracchium injunxerat,
a line of communication, Liv. 4, 9, 14; 38, 5, 8; 22, 52, 1 Drak.; 44, 35, 13; Hirt. B. Alex. 30; id. B. Afr. 38; 49; 51; 56; id. B. Hisp. 5; 6; 13; Curt. 6, 4, 16; Luc. 3, 387; 4, 266.—So of the side-works, moles, dikes, in the fortification of a harbor, Liv. 31, 26, 8; cf. Just. 5, 8, 5 Gron.; Plin. Ep. 6, 31, 15; Suet. Claud. 20.—The arm of a catapult or ballista, Vitr. 1, 1; 10, 15 sq. -
18 Cadmea
Cadmus, i, m., = Kadmos.I.Son of the Phœnician king Agenor, brother of Europa, husband of Harmonia, father of Polydorus, Ino, Semele, Autonoë, and Agave; founder of the Cadmea, the citadel of the Bœotian Thebes, Cic. Tusc. 1, 12, 28; id. N. D. 3. 19, 48; Ov. M. 3, 14 sq.; id. F. 1, 490; id. P. 4, 10, 55; the inventor of alphabetic writing, Plin. 7, 56, 57, § 192 sqq. (hence letters are called Cadmi filiolae atricolores, Aus. Ep. 29;B.and Cadmi nigellae filiae,
id. ib. 21). He and his wife. Harmonia were at last changed into serpents, Ov. M. 4, 572 sq.; Hor. A. P. 187; cf. Hyg. Fab. 6; 148; 179;274.—Hence, Cadmi soror,
i. e. Europa, Ov. P. 4, 10, 55.—Derivv.1.Cadmēus, a, um, adj., = Kadmeios, of or pertaining to Cadmus, Cadmean:b.Thebae,
Prop. 1, 7, 1:juventus, i. e. Thebana,
Theban, Stat. Th. 8, 601:Dirce (because in the neighborhood of Thebes),
Luc. 3, 175:mater,
i. e. Agave, the mother of Pentheus, Sen. Oedip. 1005: cistae, i. e. of Bacchus (because Bacchus was the grandson of Cadmus by Semele), id. Herc. Oet. 595:Tyros (because Cadmus came from Phœnicia),
Prop. 3 (4), 13, 7.—Also Carthaginian:gens, stirps, manus = Carthaginiensis,
Sil. 1, 6; 1, 106; 17, 582.—Subst.: Cadmēa, ae, f. (sc. arx), the citadel of Thebes founded by Cadmus, Nep. Pelop. 1, 2; id. Epam. 10, 3.—2.Cadmēĭus, a, um, adj., Cadmean:3.genitrix,
i. e. Agave, Stat. Th. 4, 565: seges, i. e. the armed men that sprang from the dragon ' s teeth sown by Cadmus, Val. Fl. 7, 282:heros,
i. e. the Theban, Polynices, Stat. Th. 3, 366; so,Haemon,
id. 8, 458 and 520.—Cadmēïs, ĭdis, f. adj. (acc. Cadmeidem and Cadmeida, Neue, Formenl. 1, 211; 1, 305; voc. Cadmei, ib. 1, 293), = Kadmêïs, of Cadmus, Cadmean:b.domus,
Ov. M. 4, 545:arx,
id. ib. 6, 217:matres,
i. e. Theban women, id. ib. 9, 304.—Subst., a female descendant of Cadmus; so of Semele, Ov. M. 3, 287; of Ino, id. F. 6, 553.— Plur. Cadmeïdes, the daughters of Cadmus, Agave, Ino, and Autonoë, Sen. Herc. Fur. 758.—II.An historian of Miletus, said to have been the earliest prose writer, Plin. 5, 29, 31, § 112; 7, 56, 57, § 205.—III.A bloodthirsty executioner in the time of Horace, Hor. S. 1, 6, 39; Schol. Crucq.—IV.A mountain in Caria, Plin. 5, 29, 31, § 118. -
19 Cadmeius
Cadmus, i, m., = Kadmos.I.Son of the Phœnician king Agenor, brother of Europa, husband of Harmonia, father of Polydorus, Ino, Semele, Autonoë, and Agave; founder of the Cadmea, the citadel of the Bœotian Thebes, Cic. Tusc. 1, 12, 28; id. N. D. 3. 19, 48; Ov. M. 3, 14 sq.; id. F. 1, 490; id. P. 4, 10, 55; the inventor of alphabetic writing, Plin. 7, 56, 57, § 192 sqq. (hence letters are called Cadmi filiolae atricolores, Aus. Ep. 29;B.and Cadmi nigellae filiae,
id. ib. 21). He and his wife. Harmonia were at last changed into serpents, Ov. M. 4, 572 sq.; Hor. A. P. 187; cf. Hyg. Fab. 6; 148; 179;274.—Hence, Cadmi soror,
i. e. Europa, Ov. P. 4, 10, 55.—Derivv.1.Cadmēus, a, um, adj., = Kadmeios, of or pertaining to Cadmus, Cadmean:b.Thebae,
Prop. 1, 7, 1:juventus, i. e. Thebana,
Theban, Stat. Th. 8, 601:Dirce (because in the neighborhood of Thebes),
Luc. 3, 175:mater,
i. e. Agave, the mother of Pentheus, Sen. Oedip. 1005: cistae, i. e. of Bacchus (because Bacchus was the grandson of Cadmus by Semele), id. Herc. Oet. 595:Tyros (because Cadmus came from Phœnicia),
Prop. 3 (4), 13, 7.—Also Carthaginian:gens, stirps, manus = Carthaginiensis,
Sil. 1, 6; 1, 106; 17, 582.—Subst.: Cadmēa, ae, f. (sc. arx), the citadel of Thebes founded by Cadmus, Nep. Pelop. 1, 2; id. Epam. 10, 3.—2.Cadmēĭus, a, um, adj., Cadmean:3.genitrix,
i. e. Agave, Stat. Th. 4, 565: seges, i. e. the armed men that sprang from the dragon ' s teeth sown by Cadmus, Val. Fl. 7, 282:heros,
i. e. the Theban, Polynices, Stat. Th. 3, 366; so,Haemon,
id. 8, 458 and 520.—Cadmēïs, ĭdis, f. adj. (acc. Cadmeidem and Cadmeida, Neue, Formenl. 1, 211; 1, 305; voc. Cadmei, ib. 1, 293), = Kadmêïs, of Cadmus, Cadmean:b.domus,
Ov. M. 4, 545:arx,
id. ib. 6, 217:matres,
i. e. Theban women, id. ib. 9, 304.—Subst., a female descendant of Cadmus; so of Semele, Ov. M. 3, 287; of Ino, id. F. 6, 553.— Plur. Cadmeïdes, the daughters of Cadmus, Agave, Ino, and Autonoë, Sen. Herc. Fur. 758.—II.An historian of Miletus, said to have been the earliest prose writer, Plin. 5, 29, 31, § 112; 7, 56, 57, § 205.—III.A bloodthirsty executioner in the time of Horace, Hor. S. 1, 6, 39; Schol. Crucq.—IV.A mountain in Caria, Plin. 5, 29, 31, § 118. -
20 Cadmeus
Cadmus, i, m., = Kadmos.I.Son of the Phœnician king Agenor, brother of Europa, husband of Harmonia, father of Polydorus, Ino, Semele, Autonoë, and Agave; founder of the Cadmea, the citadel of the Bœotian Thebes, Cic. Tusc. 1, 12, 28; id. N. D. 3. 19, 48; Ov. M. 3, 14 sq.; id. F. 1, 490; id. P. 4, 10, 55; the inventor of alphabetic writing, Plin. 7, 56, 57, § 192 sqq. (hence letters are called Cadmi filiolae atricolores, Aus. Ep. 29;B.and Cadmi nigellae filiae,
id. ib. 21). He and his wife. Harmonia were at last changed into serpents, Ov. M. 4, 572 sq.; Hor. A. P. 187; cf. Hyg. Fab. 6; 148; 179;274.—Hence, Cadmi soror,
i. e. Europa, Ov. P. 4, 10, 55.—Derivv.1.Cadmēus, a, um, adj., = Kadmeios, of or pertaining to Cadmus, Cadmean:b.Thebae,
Prop. 1, 7, 1:juventus, i. e. Thebana,
Theban, Stat. Th. 8, 601:Dirce (because in the neighborhood of Thebes),
Luc. 3, 175:mater,
i. e. Agave, the mother of Pentheus, Sen. Oedip. 1005: cistae, i. e. of Bacchus (because Bacchus was the grandson of Cadmus by Semele), id. Herc. Oet. 595:Tyros (because Cadmus came from Phœnicia),
Prop. 3 (4), 13, 7.—Also Carthaginian:gens, stirps, manus = Carthaginiensis,
Sil. 1, 6; 1, 106; 17, 582.—Subst.: Cadmēa, ae, f. (sc. arx), the citadel of Thebes founded by Cadmus, Nep. Pelop. 1, 2; id. Epam. 10, 3.—2.Cadmēĭus, a, um, adj., Cadmean:3.genitrix,
i. e. Agave, Stat. Th. 4, 565: seges, i. e. the armed men that sprang from the dragon ' s teeth sown by Cadmus, Val. Fl. 7, 282:heros,
i. e. the Theban, Polynices, Stat. Th. 3, 366; so,Haemon,
id. 8, 458 and 520.—Cadmēïs, ĭdis, f. adj. (acc. Cadmeidem and Cadmeida, Neue, Formenl. 1, 211; 1, 305; voc. Cadmei, ib. 1, 293), = Kadmêïs, of Cadmus, Cadmean:b.domus,
Ov. M. 4, 545:arx,
id. ib. 6, 217:matres,
i. e. Theban women, id. ib. 9, 304.—Subst., a female descendant of Cadmus; so of Semele, Ov. M. 3, 287; of Ino, id. F. 6, 553.— Plur. Cadmeïdes, the daughters of Cadmus, Agave, Ino, and Autonoë, Sen. Herc. Fur. 758.—II.An historian of Miletus, said to have been the earliest prose writer, Plin. 5, 29, 31, § 112; 7, 56, 57, § 205.—III.A bloodthirsty executioner in the time of Horace, Hor. S. 1, 6, 39; Schol. Crucq.—IV.A mountain in Caria, Plin. 5, 29, 31, § 118.
См. также в других словарях:
595 — Années : 592 593 594 595 596 597 598 Décennies : 560 570 580 590 600 610 620 Siècles : Ve siècle VIe siècle … Wikipédia en Français
595 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 5. Jahrhundert | 6. Jahrhundert | 7. Jahrhundert | ► ◄ | 560er | 570er | 580er | 590er | 600er | 610er | 620er | ► ◄◄ | ◄ | 591 | 592 | 593 | … Deutsch Wikipedia
-595 — Cette page concerne l année 595 du calendrier julien proleptique. Années : 598 597 596 595 594 593 592 Décennies : 620 610 600 590 580 570 560 Siècles … Wikipédia en Français
595 — ГОСТ 595{ 79} Целлюлоза хлопковая. Технические условия. ОКС: 71.100.30 КГС: Л71 Пороха Взамен: ГОСТ 595 73 Действие: С 01.07.80 Изменен: ИУС 3/82, 9/87, 6/89, 5/91 Примечание: переиздание 2002 Текст документа: ГОСТ 595 «Целлюлоза хлопковая.… … Справочник ГОСТов
595 — Años: 592 593 594 – 595 – 596 597 598 Décadas: Años 560 Años 570 Años 580 – Años 590 – Años 600 Años 610 Años 620 Siglos: Siglo V – … Wikipedia Español
595 — yearbox in?= cp=5th century c=6th century cf=7th century yp1=592 yp2=593 yp3=594 year=595 ya1=596 ya2=597 ya3=598 dp3=560s dp2=570s dp1=580s d=590s dn1=600s dn2=610s dn3=620s NOTOC EventsBy PlaceEurope* Theudebert II becomes king of Austrasia. *… … Wikipedia
(595) Polyxene — (595) Polyxène L astéroïde (595) Polyxène a été ainsi baptisé en référence à la princesse troyenne Polyxène. Lien externe (en) Caractéristiques et simulation d orbite sur la page Small Body Database du JPL [java] … Wikipédia en Français
(595) polyxène — L astéroïde (595) Polyxène a été ainsi baptisé en référence à la princesse troyenne Polyxène. Lien externe (en) Caractéristiques et simulation d orbite sur la page Small Body Database du JPL [java] … Wikipédia en Français
595 Polyxena — is a minor planet orbiting the Sun.External links* [http://cfa www.harvard.edu/iau/lists/NumberedMPs.txt Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets] … Wikipedia
(595) Políxena — Descubrimiento Descubridor August Kopff Fecha 27 de marzo de 1906 Nombre Provisional 1906 TZ … Wikipedia Español
595 год — Годы 591 · 592 · 593 · 594 595 596 · 597 · 598 · 599 Десятилетия 570 е · 580 е 590 е 600 е · 610 е … Википедия