-
61 fuga
fŭga, ae (archaic gen. sing. fugaï, Lucr. 1, 1047; 4, 713), f. [Sanscr. bhug'-, bend; Gr. pheugô, phugê, flight, phuza, terror; Germ. biegen, bend. On fugere and flectere, AngloSax. būgan and fleon; Germ. biegen and fliehen, v. Grimm, Deutsch. Wörterb. 1, 1814], a fleeing, flight, a running away (cf.: effugium, exsilium).I.Lit.A.In gen.: quove nunc Auxilio aut exili aut fugae freta sim? Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. v. 113 Vahl.):2.mittam illa, fugam ab urbe turpissimam,
Cic. Att. 7, 21, 1:desperata,
id. Phil. 5, 11, 30:dant sese in fugam milites,
take flight, id. Verr. 2, 4, 43, § 95; so,in fugam se conferre,
id. Caecin. 8, 22:se conicere,
id. Cael. 26, 63:fugam capere,
Caes. B. G. 7, 26, 3:petere,
id. ib. 2, 24, 1:parare,
Cic. Att. 7, 26, 1:fugae sese mandare,
Caes. B. G. 2, 24, 2:hostes dare in fugam,
to put to flight, id. ib. 2, 23, 2; 5, 51 fin.;for which: convertere aciem in fugam,
id. ib. 1, 52, 6:conicere hostes in fugam,
id. ib. 6, 8, 6;7, 70, 3: impellere in fugam,
Cic. Rab. Perd. 8, 22: facere fugam, to make or cause flight, put to flight, Liv. 1, 56, 4; 21, 5, 16 Drak.; 21, 52, 10; 22, 24, 8; 26, 4, 8; but also to take flight, to flee, Sall. J. 53, 3; 58, 4; Liv. 8, 9, 12; cf.in Verg., dare fugam, under B.: esse in fuga,
Cic. Att. 7, 23, 2; 7, 24:reprimere fugam,
to prevent, id. ib. 7, 26, 1; Caes. B. G. 3, 14, 1:spem fugae tollere,
id. ib. 1, 25: exercitum fuga, formidine terroreque complere, Ser. Samm. ap. Macr. S. 3, 9, 9.— Plur. (mostly poet.):quantae in periculis fugae proximorum,
Cic. Mil. 26, 69:celeres fugae,
Hor. C. 4, 8, 15:notusque fugarum Vertit terga Has drubal,
Sil. 17, 148; cf.:fugas servorum ri det,
Hor. Ep. 2, 1, 121.—In partic., flight from one's native land, expatriation, exile, banishment:B.sibi exsilium et fugam deprecari,
Cic. de Or. 3, 3, 9; id. Off. 2, 6, 20; cf. id. Rep. 1, 3; Ov. P. 2, 8, 68:latā fugā damnari,
Amm. 19, 12, 9.—In plur.:quoties fugas et caedes jussit princeps,
Tac. A. 14, 64:exsilia et fugae,
id. Agr. 45.—Transf., in gen., a flying, swift course or motion, speed ( poet.):2.qualis equos Threissa fatigat Harpalyce volucremque fugā praevertitur Hebrum,
Verg. A. 1, 317:cui cesserit incitus amnis: Tanta fuga est,
Sil. 3, 307:latumque fuga superabitis amnem,
Grat. Cyn. 378:exspectet facilemquo fugam ventosque ferentes,
a swift voyage, Verg. A. 4, 430; cf.: (Neptunus) fugam dedit et praeter [p. 788] vada fervida vexit, gave a swift passage, id. ib. 7, 24;but different: fugam dant nubila caelo,
hasten away, flee away, id. ib. 12, 367:fuga temporum,
a fleeing away, flight, Hor. C. 3, 30, 5:quaere fugam morbi,
seek the removal of the disorder, id. Ep. 1, 6, 29:nobilis hic (equus), cujus clara fuga ante alios,
Juv. 8, 61.—In plur., they who flee, runaways:3.signa fugarum, Col. poët. 10, 125: plane fugae merae,
Petr. 45 fin. —A place of banishment or refuge, Ov. H. 6, 158; id. P. 1, 2, 130.—II.Trop., a fleeing from, avoiding, escape from an evil; disinclination, aversion (class.):simili sunt in culpa, qui officia deserunt mollitia animi, id est laborum et dolorum fuga,
Cic. Fin. 1, 10, 33:fuga laboris desidiam coarguit,
id. Mur. 4, 9:turpitudinis (opp. appetentia honestatis),
id. Rep. 1, 2:hanc ignominiam, vel exsilio vel morte, si alia fuga honoris non esset, vitassem,
Liv. 3, 67, 2:culpae,
Hor. A. P. 31:leti,
id. S. 2, 6, 95:paupertatis,
id. Ep. 1, 18, 24:pericli,
Verg. A. 8, 251:ipsius lucis (with taedium),
Quint. 1, 3, 66:quomodo enim vester Axilla Ala factus est, nisi fugā litterae vastioris?
Cic. Or. 45, 153. -
62 habitantes
hăbĭto, āvi, ātum, 1 ( gen. plur. of the part. pres. habitantum, Ov. M. 14, 90), v. freq. a. and n. [habeo].I.In gen., to have frequently, to be wont to have (anteclass. and very rare): epicrocum, Varr. ap. Non. 318, 25:II.comas,
id. ib. 27.—In partic., to have possession of, to inhabit a place; and more freq. neut., to dwell, abide, reside, live anywhere (the class. signif. of the word; cf.: colo, incolo, commoror).A.Lit.1.Act.:2.centum urbes habitant magnas,
Verg. A. 3, 106:silvas,
id. E. 6, 2:hoc nemus, hunc collem (deus),
id. A. 8, 352:humiles casas,
id. E. 2, 29:terras,
Ov. H. 1, 66; id. M. 1, 195:pruinas,
Val. Fl. 2, 177:locum,
Tac. Agr. 11; cf. Liv. 5, 51, 3. — Pass.:colitur ea pars (urbis) et habitatur frequentissime,
Cic. Verr. 2, 4, 53, § 119; cf. Quint. 1, 4, 28:arx procul iis, quae habitabantur,
Liv. 24, 3, 2:applicata colli habitatur colonia Corinthus,
Plin. 4, 4, 5, § 11; 5, 7, 7, § 42:Scythiae confinis est regio habitaturque pluribus vicis,
Curt. 8, 2, 14:nobis habitabitur orbis Ultimus,
Ov. Tr. 1, 1, 127:tellus Bistoniis habitata viris,
id. M. 13, 430; cf.:nec patria est habitata tibi,
id. Tr. 5, 3, 21; Sil. 2, 654:raris habitata mapalia tectis,
Verg. G. 3, 340; cf.:(agellus) habitatus quinque focis,
Hor. Ep. 1, 14, 2:campi olim uberes magnisque urbibus habitati,
Tac. H. 5, 7:quae sit tellus habitanda (sibi), requirit,
Ov. M. 3, 9; cf.:cesserunt nitidis habitandae piscibus undae,
id. ib. 1, 74:habitandaque fana Apris reliquit et rapacibus lupis,
Hor. Epod. 16, 19:proavis habitatas linquere silvas,
Juv. 15, 152.—Neutr.:B.in illisce habitat aedibus Amphitruo,
Plaut. Am. prol. 97; cf.:cujus hic in aediculis habitat decem, ut opinor, milibus,
Cic. Cael. 7, 17:in gurgustio,
id. N. D. 1, 9, 22:in via,
on the high-road, id. Phil. 2, 41, 106:in Sicilia,
id. Verr. 2, 3, 41, § 95:in arboribus (aves),
Plin. 18, 35, 87, § 363:Lilybaei,
Cic. Verr. 2, 4, 18, § 38:lucis opacis,
Verg. A. 6, 673:vallibus imis,
id. ib. 3, 110:casa straminea,
Prop. 2, 16 (3, 8), 20; cf.:sub terra habitare,
Cic. N. D. 2, 37, 95:apud aliquem,
id. Ac. 2, 26, 115; cf. id. Brut. 90, 309; id. Cael. 21, 51; id. Clu. 12, 33; id. Verr. 2, 2, 34, § 83:cum aliquo,
id. ib. 2, 1, 25, §64: cum illa apud te,
Ter. Phorm. 5, 7, 41.— Absol.:triginta milibus dixistis eum habitare,
Cic. Cael. 7, 17; cf.:nunc si quis tanti (i. e. sex milibus) habitet,
Vell. 2, 10, 1:bene,
to have a good habitation, Nep. Att. 13; so,dum sic ergo habitat Cetronius,
so splendidly, Juv. 14, 92:avecta est peregre hinc habitatum,
Plaut. Cist. 2, 3, 37; cf.:is habitatum huc commigravit,
id. Trin. 4, 3, 77; and:rus habitatum abii,
Ter. Hec. 2, 1, 27:commorandi natura deversorium nobis, non habitandi locum dedit,
Cic. de Sen. 23, 84:habitandi causa,
Caes. B. C. 3, 112, 8.—Part. as subst.: hăbĭtantes, ium, the inhabitants: numquam tecta subeamus: super habitantes aliquando procumbunt, Quint. 2, 16, 6; Ov. M. 14, 90:oppidum valetudine habitantium infame,
Mel. 1, 16, 1:ad occasum,
Plin. 2, 70, 82, § 180.— Pass. impers.:vides, habitari in terra raris et angustis in locis, et in ipsis quasi maculis, ubi habitatur, vastas solitudines interjectas,
Cic. Rep. 6, 19:habitari ait Xenophanes in luna,
that the moon is inhabited, id. Ac. 2, 39, 123:vicorum, quibus frequenter habitabatur,
Liv. 2, 62, 4.—Transf., to stay, remain, dwell, or keep in any place; to keep to, dwell upon a thing (a favorite expression with Cicero):cum iis, qui in foro habitarunt, de dignitate contendas?
Cic. Mur. 9, 21; cf.:habitare in Rostris,
id. Brut. 89, 305:in subselliis,
id. de Or. 1, 62, 264; cf.also: in oculis,
to be always in public, id. Planc. 27, 66:illi qui hoc solum colendum ducebant, habitarunt in hac una ratione tractanda,
id. de Or. 2, 38, 160:in bonis haerebit et habitabit suis,
to dwell upon, id. Or. 15, 49; cf. id. de Or. 2, 72, 292:qui potest igitur habitare in beata vita summi mali metus?
id. Fin. 2, 28, 92:cum his habitare pernoctareque curis (i. e. studiis)!
id. Tusc. 5, 24, 69:quorum in vultu habitant oculi mei,
id. Phil. 12, 1, 2:animus habitat in oculis,
Plin. 11, 37, 54, § 145; cf.:mens ibi (in corde) habitat,
id. 11, 37, 69, § 182:qui tibi (Amori) jucundumst, siccis habitare medullis,
Prop. 2, 11 (3, 3), 17:peregrinatus est hujus animus in nequitia, non habitavit,
Val. Max. 6, 9, ext. 1:tecum habita,
i. e. retire within thyself, examine thyself, Pers. 4, 52. -
63 habito
hăbĭto, āvi, ātum, 1 ( gen. plur. of the part. pres. habitantum, Ov. M. 14, 90), v. freq. a. and n. [habeo].I.In gen., to have frequently, to be wont to have (anteclass. and very rare): epicrocum, Varr. ap. Non. 318, 25:II.comas,
id. ib. 27.—In partic., to have possession of, to inhabit a place; and more freq. neut., to dwell, abide, reside, live anywhere (the class. signif. of the word; cf.: colo, incolo, commoror).A.Lit.1.Act.:2.centum urbes habitant magnas,
Verg. A. 3, 106:silvas,
id. E. 6, 2:hoc nemus, hunc collem (deus),
id. A. 8, 352:humiles casas,
id. E. 2, 29:terras,
Ov. H. 1, 66; id. M. 1, 195:pruinas,
Val. Fl. 2, 177:locum,
Tac. Agr. 11; cf. Liv. 5, 51, 3. — Pass.:colitur ea pars (urbis) et habitatur frequentissime,
Cic. Verr. 2, 4, 53, § 119; cf. Quint. 1, 4, 28:arx procul iis, quae habitabantur,
Liv. 24, 3, 2:applicata colli habitatur colonia Corinthus,
Plin. 4, 4, 5, § 11; 5, 7, 7, § 42:Scythiae confinis est regio habitaturque pluribus vicis,
Curt. 8, 2, 14:nobis habitabitur orbis Ultimus,
Ov. Tr. 1, 1, 127:tellus Bistoniis habitata viris,
id. M. 13, 430; cf.:nec patria est habitata tibi,
id. Tr. 5, 3, 21; Sil. 2, 654:raris habitata mapalia tectis,
Verg. G. 3, 340; cf.:(agellus) habitatus quinque focis,
Hor. Ep. 1, 14, 2:campi olim uberes magnisque urbibus habitati,
Tac. H. 5, 7:quae sit tellus habitanda (sibi), requirit,
Ov. M. 3, 9; cf.:cesserunt nitidis habitandae piscibus undae,
id. ib. 1, 74:habitandaque fana Apris reliquit et rapacibus lupis,
Hor. Epod. 16, 19:proavis habitatas linquere silvas,
Juv. 15, 152.—Neutr.:B.in illisce habitat aedibus Amphitruo,
Plaut. Am. prol. 97; cf.:cujus hic in aediculis habitat decem, ut opinor, milibus,
Cic. Cael. 7, 17:in gurgustio,
id. N. D. 1, 9, 22:in via,
on the high-road, id. Phil. 2, 41, 106:in Sicilia,
id. Verr. 2, 3, 41, § 95:in arboribus (aves),
Plin. 18, 35, 87, § 363:Lilybaei,
Cic. Verr. 2, 4, 18, § 38:lucis opacis,
Verg. A. 6, 673:vallibus imis,
id. ib. 3, 110:casa straminea,
Prop. 2, 16 (3, 8), 20; cf.:sub terra habitare,
Cic. N. D. 2, 37, 95:apud aliquem,
id. Ac. 2, 26, 115; cf. id. Brut. 90, 309; id. Cael. 21, 51; id. Clu. 12, 33; id. Verr. 2, 2, 34, § 83:cum aliquo,
id. ib. 2, 1, 25, §64: cum illa apud te,
Ter. Phorm. 5, 7, 41.— Absol.:triginta milibus dixistis eum habitare,
Cic. Cael. 7, 17; cf.:nunc si quis tanti (i. e. sex milibus) habitet,
Vell. 2, 10, 1:bene,
to have a good habitation, Nep. Att. 13; so,dum sic ergo habitat Cetronius,
so splendidly, Juv. 14, 92:avecta est peregre hinc habitatum,
Plaut. Cist. 2, 3, 37; cf.:is habitatum huc commigravit,
id. Trin. 4, 3, 77; and:rus habitatum abii,
Ter. Hec. 2, 1, 27:commorandi natura deversorium nobis, non habitandi locum dedit,
Cic. de Sen. 23, 84:habitandi causa,
Caes. B. C. 3, 112, 8.—Part. as subst.: hăbĭtantes, ium, the inhabitants: numquam tecta subeamus: super habitantes aliquando procumbunt, Quint. 2, 16, 6; Ov. M. 14, 90:oppidum valetudine habitantium infame,
Mel. 1, 16, 1:ad occasum,
Plin. 2, 70, 82, § 180.— Pass. impers.:vides, habitari in terra raris et angustis in locis, et in ipsis quasi maculis, ubi habitatur, vastas solitudines interjectas,
Cic. Rep. 6, 19:habitari ait Xenophanes in luna,
that the moon is inhabited, id. Ac. 2, 39, 123:vicorum, quibus frequenter habitabatur,
Liv. 2, 62, 4.—Transf., to stay, remain, dwell, or keep in any place; to keep to, dwell upon a thing (a favorite expression with Cicero):cum iis, qui in foro habitarunt, de dignitate contendas?
Cic. Mur. 9, 21; cf.:habitare in Rostris,
id. Brut. 89, 305:in subselliis,
id. de Or. 1, 62, 264; cf.also: in oculis,
to be always in public, id. Planc. 27, 66:illi qui hoc solum colendum ducebant, habitarunt in hac una ratione tractanda,
id. de Or. 2, 38, 160:in bonis haerebit et habitabit suis,
to dwell upon, id. Or. 15, 49; cf. id. de Or. 2, 72, 292:qui potest igitur habitare in beata vita summi mali metus?
id. Fin. 2, 28, 92:cum his habitare pernoctareque curis (i. e. studiis)!
id. Tusc. 5, 24, 69:quorum in vultu habitant oculi mei,
id. Phil. 12, 1, 2:animus habitat in oculis,
Plin. 11, 37, 54, § 145; cf.:mens ibi (in corde) habitat,
id. 11, 37, 69, § 182:qui tibi (Amori) jucundumst, siccis habitare medullis,
Prop. 2, 11 (3, 3), 17:peregrinatus est hujus animus in nequitia, non habitavit,
Val. Max. 6, 9, ext. 1:tecum habita,
i. e. retire within thyself, examine thyself, Pers. 4, 52. -
64 imperditus
imperdĭtus ( inp-), a, um, adj. [2. inperditus], not destroyed, not slain ( poet.):et vos, o Graiis imperdita corpora, Teucri,
Verg. A. 10, 430:pectora Tydeo,
Stat. Th. 3, 84:ego Sidoniis,
Sil. 9, 161. -
65 incilo
-
66 includo
in-clūdo, si, sum, 3, v. a. [claudo], to shut up, shut in, confine, enclose, imprison, keep in (class.).—Constr. with in and abl., in and acc., rarely with the simple abl., dat., or absol.I.Lit.(α).With in and abl.:(β).habemus senatusconsultum inclusum in tabulis, tamquam in vagina reconditum,
Cic. Cat. 1, 2, 4:armatos in cella Concordiae,
id. Phil. 3, 12, 31:in uno cubiculo,
id. Verr. 2, 2, 53, § 133:in curia,
id. Att. 6, 1, 6; 6, 2, 8:omne animal in mundo intus,
id. Univ. 10:dum sumus inclusi in his compagibus corporis,
id. de Sen. 21, 77:consule in carcere incluso,
id. Att. 2, 1, 8; cf.:avis inclusa in cavea,
id. Div. 2, 35, 73; cf.:(Animus) inclusus in corpore,
id. Rep. 6, 26:veriti, ne includerentur vento in hostium orā,
weather-bound on the coast, Liv. 37, 24, 9.—With in and acc.:(γ).aliquem in custodias,
Cic. Verr. 2, 5, 55, § 144:aliquem in carcerem,
Liv. 38, 59 fin. —With the simple abl.:(δ).inclusi parietibus,
Cic. Rep. 3, 9; cf.:aliquem carcere,
Liv. 38, 60, 6:vim terrae cavernis,
Cic. Div. 1, 36, 79; id. de Sen. 15, 51:inclusus caveā,
Ov. Ib. 521:minora castra inclusa majoribus,
Caes. B. C. 3, 66, 5; cf. id. ib. 3, 67 fin.:grandes zmaragdos auro,
i. e. to set, Lucr. 4, 1127; cf.:suras auro,
to sheathe, Verg. A. 11, 488; 12, 430:inclusus carcere nassae,
caught, Juv. 12, 123.—With dat.:(ε).corpora furtim Includunt caeco lateri,
Verg. A. 2, 19:publicae custodiae aliquem,
Val. Max. 4, 6, ext. 3.—Absol., or with acc.:B.inclusum atque abditum latere in occulto,
Cic. Rab. Perd. 7, 21:fila numerata porri,
Juv. 14, 133:intrat positas inclusa per aequora moles,
id. 12, 75:pars Heracleae incluserunt sese,
Liv. 36, 17, 9;for which: Aetolorum utraeque manus Heracleam sese incluserunt,
id. 36, 16, 5:si quis alienum hominem aut pecudem incluserit et fame necaverit,
Gai. Inst. 3, 219.— Poet.:huc aliena ex arbore germen Includunt,
ingraft, Verg. G. 2, 76. —Transf.1.To obstruct, hinder, stop up (rare, and mostly post-Aug.):2.dolor includit vocem,
Cic. Rab. Post. 17, 48:consuli primo tam novae rei admiratio incluserat vocem,
Liv. 2, 2, 8:spiritum,
id. 21, 58, 4; Plin. 11, 37, 84, § 209:lacrimas (dolor),
Stat. Th. 12, 318:os alicui insertā spongiā, Sen. de Ira, 3, 10: post inclusum volatum,
Pall. 1, 26, 1; cf. 7, 5, 4.—To bound, limit:II.Asiam in duas partes Agrippa divisit: unam inclusit ab oriente Phrygia... alteram determinavit ab oriente Armenia minore, etc.,
Plin. 5, 27, 28, § 102. —Trop.A. (α).With in and abl.:(β).qua de re agitur illud, quod multis locis in jurisconsultorum includitur formulis,
Cic. Brut. 79, 275:similem sui speciem in clipeo Minervae,
id. Tusc. 1, 15, 34:animorum salus inclusa in ipsa est,
id. ib. 4, 27, 58.—With in and acc.:(γ).in hujus me tu consilii societatem tamquam in equum Trojanum cum principibus includis?
Cic. Phil. 2, 13, 32:quam (opinationem) in omnes definitiones superiores inclusimus,
id. Tusc. 4, 7, 15; id. Att. 13, 19, 3:eos in eam formam,
id. Or. 5, 19: [p. 924] orationem in epistulam, id. Att. 1, 16, 10; id. Q. Fr. 1, 7, 24.—With abl. (freq. in Liv.):(δ).illa quae mihi sunt inclusa medullis,
Cic. Att. 15, 4, 3; cf. Liv. 36, 17, 11; 6, 8, 9:oratio libro inclusa,
id. 45, 25, 3:verba versu includere,
Cic. de Or. 3, 48, 184:si aperias haec, quae verbo uno inclusa erant,
Quint. 8, 3, 68; 12, 10, 66:antiquo me includere ludo quaeris,
Hor. Ep. 1, 1, 3.—With dat.: topothesian quam postulas, includam orationi meae, Cic. Att. 1, 13, 5; cf. Liv. 45, 25, 3:(ε).quas aureae armillae inclusas gestavit,
Suet. Ner. 6 fin.:portae,
Val. Max. 5, 6, 3.—With adv. of place:B.intus inclusum periculum est,
Cic. Cat. 2, 5, 11.—In partic.1.Of time, to close, finish, end ( poet. and in post-Aug. prose):2.sic nobis, qui nunc magnum spiramus amantes, Forsitan includet crastina fata dies,
Prop. 2, 15 (3, 7), 54; cf. Sil. 13, 686:tempora quae semel Notis condita fastis Inclusit (= consignavit), volucris dies,
Hor. C. 4, 13, 16; so,hujus actionem (vespera),
Plin. Ep. 2, 11, 18:mellationem idibus Nov. fere,
Plin. 11, 16, 15, § 42:omnes potiones aqua frigida,
Cels. 1, 8 fin. —To restrain, control:adversus imperatorem, nullis neque temporis nec juris inclusum angustiis,
Liv. 24, 8, 7. -
67 infectus
1.infectus, a, um, adj. [2. in-factus].I.Not made or done, unwrought, unmade, undone, unperformed, unfinished (class.):II.ubi cognovit, opera quae facta infectaque sient,
Cato, R. R. 2, 1:ea, quae sunt facta, infecta refert,
Plaut. Am. 3, 2, 3:et id, quod indicatum non sit, pro infecto haberi oportere,
Cic. Inv. 2, 27, 80:omnia pro infecto sint,
let all be regarded as undone, Liv. 9, 11, 3:infecta pace,
without having effected a peace, Ter. Eun. 1, 1, 8; Liv. 37, 1, 6; 32, 37, 5: damnum infectum, a loss which has not yet happened, but is only anticipated:qui in pariete communi demoliendo damni infecti (nomine) promiserit,
Cic. Top. 4, 22; id. Verr. 2, 1, 56, § 146; so,damni infecti,
Plin. 36, 2, 2, § 6; cf. Dig. 39, 2, 2; 43, 15, 1, § 5; Gai. 4, 31 al. (for Verg. A. 6, 742, v. inficio):infectis iis, quae agere destinaverat, ab urbe proficiscitur,
without having accomplished those things, Caes. B. C. 1, 33; so,re infectā,
without accomplishing the matter, id. B. G. 7, 17, 5; Liv. 9, 32, 6; Quint. 9, 3, 73; cf.:infecta dicta re eveniant tua,
Plaut. Am. 2, 1, 85:infectis rebus,
Sall. J. 28, 4; Nep. Milt. 7, 5; and:infecto negotio,
Sall. J. 58 fin.:victoriā,
without having gained the victory, Liv. 9, 23, 11:argentum,
uncoined, id. 34, 10, 4; cf.aurum,
Verg. A. 10, 528:infecta dona facere,
to render unmade, to revoke, Plaut. Most. 1, 3, 27:infectum reddere,
to make void, of no effect, id. ib. 4, 3, 23: facta atque infecta, things done and not done, i. e. true and false, Verg. A. 4, 190; Stat. Th. 3, 430:rudis atque infecta materies,
unwrought, Petr. 114:telasque calathosque infectaque pensa reponunt,
unfinished, Ov. M. 4, 10.—Impossible:2.nihil jam infectum Metello credens,
Sall. J. 76, 1; so,mira et paene infecta,
App. M. 1, p. 111, 25.infectus, a, um, Part., from inficio.3. -
68 inperditus
imperdĭtus ( inp-), a, um, adj. [2. inperditus], not destroyed, not slain ( poet.):et vos, o Graiis imperdita corpora, Teucri,
Verg. A. 10, 430:pectora Tydeo,
Stat. Th. 3, 84:ego Sidoniis,
Sil. 9, 161. -
69 Iolaus
Ĭŏlāŭs, i, m., = Iolaos, a son of Iphiclus, and constant companion of his uncle Hercules, Ov. M. 8, 310; 9, 399; 430. -
70 jurgium
jurgĭum, i, n. [jurgo], a quarrel, strife, dispute, altercation, contention (class.):II.jurgio tandem uxorem abegi ab janua,
Plaut. Men. 1, 2, 18; 5, 2, 21:jam jurgio enicabit, si intro rediero,
id. Merc. 3, 2, 14:benevolorum concertatio, non lis inimicorum, jurgium dicitur,
Cic. Rep. 4, 8, 8 (ap. Non. p. 430):in jurgio respondere,
Cic. de Sen. 3, 8:optimum quemque jurgio lacessere,
Tac. A. 14, 40:quempiam jurgio invadere,
id. H. 2, 53:petulantibus jurgiis illudere,
id. ib. 3, 32:jurgia jactare,
to quarrel, Verg. A. 10, 95:tecum jurgia nectere,
engage in mutual strife, Ov. Am. 2, 2, 35:per jurgia dicere aliquid,
in the heat of a dispute, id. Tr. 5, 11, 1:jurgia prima sonare incipiunt,
Juv. 15, 51:alterna jurgia,
id. 6, 268:facere,
Plin. 16, 44, 89, § 239:erumpere in jurgia,
to break out into railing, Just. 10, 2, 5:jurgio aliquem corripere,
Suet. Galb. 5:inter Helvidium et Eprium acre jurgium,
Tac. H. 4, 6:vixit cum uxore sine jurgio,
without a quarrel, Plin. Ep. 8, 5, 1.—Law t. t. A legal dispute, a separation between husband and wife (cf. divortium):quod si non divortium sed jurgium fuit, dos ejusdem matrimonii manebit,
Dig. 23, 3, 31. -
71 jurgo
jurgo, āvi, ātum (ante-class. jurigo, Plaut. Merc. 1, 2, 9; Brix ad Trin. 1, 2, 30), 1, v. n. and a. [from jus, not a compound of ago, v. Ritschl. Opusc. 2, 427].I. A.To quarrel, brawl, dispute, scold:B.cedo, quid jurgabit tecum?
Ter. Andr. 2, 3, 15:cum Davo egomet vidi jurgantem ancillam,
id. ib. 5, 1, 19; Suet. Ner. 5:jurgare igitur lex putat inter se vicinos, non litigare,
Cic. Rep. 4, 8, 4 (ap. Non. p. 430):ne jurgares quod,
Hor. Ep. 2, 2, 22.—To sue at law:II.apud aediles adversus lenones jurgare (al. jurgari),
Just. 21, 5, 7: in proprio foro, Cod. Th. 2, 1, 6; 11, 33, 1.—Act., to chide, censure, blame:haec jurgans,
Liv. 8, 33; 10, 35:istis Jurgatur verbis,
Hor. S. 2, 2, 100. -
72 Juvencus
1.jŭvencus, a, um ( gen. plur. juvencūm, Verg. A. 9, 609), adj. [contr. from juvenicus, from juvenis], young (mostly poet.):II. A.ecus,
Lucr. 5, 1074:gallinae,
Plin. 10, 53, 74, § 146.—More freq.,jŭvencus, i, m.1.Sc. bos, a young bullock:b.aspice, aratra jugo referunt suspensa juvenci,
Verg. E. 2, 66; 7, 11; id. A. 6, 38:est in juvencis, est in Equis patrum virtus,
Hor. C. 4, 4, 30:fessi juvenci,
Ov. M. 14, 648; Varr. R. R. 2, 5, 6.—Poet. transf., neat's leather:2.clipeum vestisse juvenco,
Stat. Th. 3, 591.—Sc. homo, a young man:B.te suis matres metuunt juvencis,
Hor. C. 2, 8, 21.—jŭvenca, ae, f.1.(Sc. bos.) A young cow, heifer:2. 2.pascitur in magna Sila formosa juvenca,
Verg. G. 3, 219; Hor. C. 2, 5, 6; id. Ep. 1, 3, 36; Juv. 6, 49.—Jŭvencus, i, m., a priest in Spain in the time of Constantine the Great, who made a metrical version of the four Gospels, Hier. Ep. 70, 5 (I. p. 430 Vall.); v. Teuffel, Röm. Lit. p. 912 sq. -
73 juvencus
1.jŭvencus, a, um ( gen. plur. juvencūm, Verg. A. 9, 609), adj. [contr. from juvenicus, from juvenis], young (mostly poet.):II. A.ecus,
Lucr. 5, 1074:gallinae,
Plin. 10, 53, 74, § 146.—More freq.,jŭvencus, i, m.1.Sc. bos, a young bullock:b.aspice, aratra jugo referunt suspensa juvenci,
Verg. E. 2, 66; 7, 11; id. A. 6, 38:est in juvencis, est in Equis patrum virtus,
Hor. C. 4, 4, 30:fessi juvenci,
Ov. M. 14, 648; Varr. R. R. 2, 5, 6.—Poet. transf., neat's leather:2.clipeum vestisse juvenco,
Stat. Th. 3, 591.—Sc. homo, a young man:B.te suis matres metuunt juvencis,
Hor. C. 2, 8, 21.—jŭvenca, ae, f.1.(Sc. bos.) A young cow, heifer:2. 2.pascitur in magna Sila formosa juvenca,
Verg. G. 3, 219; Hor. C. 2, 5, 6; id. Ep. 1, 3, 36; Juv. 6, 49.—Jŭvencus, i, m., a priest in Spain in the time of Constantine the Great, who made a metrical version of the four Gospels, Hier. Ep. 70, 5 (I. p. 430 Vall.); v. Teuffel, Röm. Lit. p. 912 sq. -
74 marmor
marmor, ŏris (also marmur; plur. marmura, Antonius Gripho ap. Quint. 1, 6, 23; abl. marmori, Corp. Inscr. L. 1012; m., Plin. Val. 3, 14), n. [root mar-, gleam, glimmer (v. mare), the white or gleaming stone; cf. margarita, = marmaros], marble.I.Lit.:II.in omni marmore,
Cic. Div. 2, 21, 48:Parium marmor,
Quint. 2, 19, 3; 5, 11, 30:tu secanda marmora Locas,
Hor. C. 2, 18, 17:templum de marmore ponam,
Verg. G. 3, 13; cf.:vivos ducent de marmore vultus,
id. A. 6, 848:parietes crusta marmoris operire totius domus,
Plin. 36, 6, 7, § 48:A MARMORIBVS,
one whose office it was to superintend the purchasing and working of marble, Inscr. Grut. 593, 7:marmora,
kinds of marble, Sen. Ep. 100, 5; Plin. 36, 7, 11, § 54; 36, 16, 25, § 126; but blocks or pieces of marble, Hor. l. l.; Luc. 10, 114; Plin. 24, 17, 102, § 160; 36, 1, 1, § 2; Quint. 5, 11, 30; Mart. 5, 22, 8; v. infra.—Transf.A.Pulverized marble, marble-dust, Cato, R. R. 2, 3; Col. 12, 20 fin.; Plin. 14, 19, 24, § 120; 23, 1, 24, § 45.—B.A marble, i. e.,1.A piece of wrought marble, marble statue, etc.:2.Praxiteles marmore nobilitatus est Gnidiaque Venere,
Plin. 7, 38, 39, § 127; Hor. C. 4, 8, 13; Ov. M. 5, 234; 12, 487:duo marmora,
id. ib. 7, 790; cf.:lacrimas marmora manant,
id. ib. 6, 312; so plur., Sen. Ep. 90, 26; Plin. 12, 1, 5, § 9; 33, 7, 40, § 122; Stat. Silv. 1, 3, 36; Juv. 1, 12; 14, 40 et saep.—A building of marble, Mart. 8, 3, 6; 10, 63, 1.—3.In plur., a marble pavement, Mart. 10, 2, 9; 12, 60, 12; Claud. ap. Eutr. 2, 360; Juv. 6, 430.—C. D.A marble slab upon a sideboard, Juv. 3, 205.—E.A hard, stony tumor in the joints of the horse:F. G.plerumque in genibus aut phlegmon oritur, aut marmora,
Veg. Vet. 2, 48, 1:tumor obduratione convertitur in marmor,
id. ib. 2, 48, 10.—Poet., the bright level surface of the sea; hence, the surface of the sea, the sea in gen.: verrunt extemplo placide mare marmore flavo, Enn. ap. Gell. 2, 26, 21 (Ann. v. 377 Vahl.); Lucr. 2, 767:lento luctantur marmore tonsae,
Verg. A. 7, 28; id. G. 1, 254:Libycum,
id. A. 7, 718:spumant vada marmore verso,
id. ib. 10, 208:marmora pelagi,
Cat. 63, 88:infidum,
Sil. 14, 464:medium,
the surface of a lake, Val. Fl. 6, 568. -
75 marmur
marmor, ŏris (also marmur; plur. marmura, Antonius Gripho ap. Quint. 1, 6, 23; abl. marmori, Corp. Inscr. L. 1012; m., Plin. Val. 3, 14), n. [root mar-, gleam, glimmer (v. mare), the white or gleaming stone; cf. margarita, = marmaros], marble.I.Lit.:II.in omni marmore,
Cic. Div. 2, 21, 48:Parium marmor,
Quint. 2, 19, 3; 5, 11, 30:tu secanda marmora Locas,
Hor. C. 2, 18, 17:templum de marmore ponam,
Verg. G. 3, 13; cf.:vivos ducent de marmore vultus,
id. A. 6, 848:parietes crusta marmoris operire totius domus,
Plin. 36, 6, 7, § 48:A MARMORIBVS,
one whose office it was to superintend the purchasing and working of marble, Inscr. Grut. 593, 7:marmora,
kinds of marble, Sen. Ep. 100, 5; Plin. 36, 7, 11, § 54; 36, 16, 25, § 126; but blocks or pieces of marble, Hor. l. l.; Luc. 10, 114; Plin. 24, 17, 102, § 160; 36, 1, 1, § 2; Quint. 5, 11, 30; Mart. 5, 22, 8; v. infra.—Transf.A.Pulverized marble, marble-dust, Cato, R. R. 2, 3; Col. 12, 20 fin.; Plin. 14, 19, 24, § 120; 23, 1, 24, § 45.—B.A marble, i. e.,1.A piece of wrought marble, marble statue, etc.:2.Praxiteles marmore nobilitatus est Gnidiaque Venere,
Plin. 7, 38, 39, § 127; Hor. C. 4, 8, 13; Ov. M. 5, 234; 12, 487:duo marmora,
id. ib. 7, 790; cf.:lacrimas marmora manant,
id. ib. 6, 312; so plur., Sen. Ep. 90, 26; Plin. 12, 1, 5, § 9; 33, 7, 40, § 122; Stat. Silv. 1, 3, 36; Juv. 1, 12; 14, 40 et saep.—A building of marble, Mart. 8, 3, 6; 10, 63, 1.—3.In plur., a marble pavement, Mart. 10, 2, 9; 12, 60, 12; Claud. ap. Eutr. 2, 360; Juv. 6, 430.—C. D.A marble slab upon a sideboard, Juv. 3, 205.—E.A hard, stony tumor in the joints of the horse:F. G.plerumque in genibus aut phlegmon oritur, aut marmora,
Veg. Vet. 2, 48, 1:tumor obduratione convertitur in marmor,
id. ib. 2, 48, 10.—Poet., the bright level surface of the sea; hence, the surface of the sea, the sea in gen.: verrunt extemplo placide mare marmore flavo, Enn. ap. Gell. 2, 26, 21 (Ann. v. 377 Vahl.); Lucr. 2, 767:lento luctantur marmore tonsae,
Verg. A. 7, 28; id. G. 1, 254:Libycum,
id. A. 7, 718:spumant vada marmore verso,
id. ib. 10, 208:marmora pelagi,
Cat. 63, 88:infidum,
Sil. 14, 464:medium,
the surface of a lake, Val. Fl. 6, 568. -
76 Myron
-
77 myron
-
78 myrum
-
79 Nigrina
Nī̆grīnus, i, m., Nī̆grīna, ae, f. [1. niger, swarthy], a Roman surname:C Pontius Nigrinus,
Suet. Tib. 73.— Fem.:Nigrina,
Mart. 4, 75; Inscr. Grut. 430, 3. -
80 Nigrinus
Nī̆grīnus, i, m., Nī̆grīna, ae, f. [1. niger, swarthy], a Roman surname:C Pontius Nigrinus,
Suet. Tib. 73.— Fem.:Nigrina,
Mart. 4, 75; Inscr. Grut. 430, 3.
См. также в других словарях:
430 av. J.-C. — 430 Années : 433 432 431 430 429 428 427 Décennies : 460 450 440 430 420 410 400 Siècles : VIe siècle … Wikipédia en Français
430 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 4. Jahrhundert | 5. Jahrhundert | 6. Jahrhundert | ► ◄ | 400er | 410er | 420er | 430er | 440er | 450er | 460er | ► ◄◄ | ◄ | 426 | 427 | 428 | … Deutsch Wikipedia
430 — Années : 427 428 429 430 431 432 433 Décennies : 400 410 420 430 440 450 460 Siècles : IVe siècle Ve siècle … Wikipédia en Français
430-е — V век: 430 439 годы 410 е · 420 е 430 е 440 е · 450 е 430 · 431 · 432 · 433 · 434 · 435 · 436 · 437 · 438 · … Википедия
-430 — Années : 433 432 431 430 429 428 427 Décennies : 460 450 440 430 420 410 400 Siècles : VIe siècle av. J.‑C. … Wikipédia en Français
430-е до н. э. — V век до н. э.: 439 430 годы до н. э. 450 е · 440 е 430 е до н. э. 420 е · 410 е 439 до н. э. · 438 до н. э. · 437 до н. э. · 436 до н. э … Википедия
430 a. C. — Años: 433 a. C. 432 a. C. 431 a. C. – 430 a. C. – 429 a. C. 428 a. C. 427 a. C. Décadas: Años 460 a. C. Años 450 a. C. Años 440 a. C. – Años 430 a. C. – Años 420 a. C. Años 410 a. C. Años 400 a. C. Siglos … Wikipedia Español
430 — Años: 427 428 429 – 430 – 431 432 433 Décadas: Años 400 Años 410 Años 420 – Años 430 – Años 440 Años 450 Años 460 Siglos: Siglo IV – … Wikipedia Español
430 — yearbox in?= cp=4th century c=5th century cf=6th century yp1=427 yp2=428 yp3=429 year=430 ya1=431 ya2=432 ya3=433 dp3=400s dp2=410s dp1=420s d=430s dn1=440s dn2=450s dn3=460s NOTOC EventsBy PlaceAsia* Feng Ba abdicates as emperor of the Northern… … Wikipedia
430-53-5 — 1,1 dichloro 2 fluoroéthane 1,1 dichloro 2 fluoroéthane Général Nom IUPAC 1,1 dichloro 2 fluoroéthane … Wikipédia en Français
430 (число) — 430 Четыреста тридцать 427 · 428 · 429 · 430 · 431 · 432 · 433 400 · 410 · 420 · 430 · 440 · 450 · 460 Факторизация: Римская запись … Википедия