-
1 ad-fīrmō (aff-)
ad-fīrmō (aff-) āvī, ātus, āre, to strengthen.— Fig., to confirm, encourage: Troianis spem, L.— Meton., to confirm, maintain, aver, positively assert, give solemn assurance of: nihil: rem pro certo, L.: se plus non daturam: Cornelium id bellum gessisse, L.: de altero: ut adfirmatur, Ta. -
2 Crimen falsi
• Perjury -
3 bellus
beautiful, pretty, charming, handsome. -
4 Goettingae*
Göttingen (Germany) [gw] -
5 Acanthius
1.† ăcanthus, i, m., = akanthos.I.The plant bear's-breech, bear's-foot, or brankursine: Acanthus mollis, Linn.; Verg. E. 3, 45; 4, 20; id. G. 4, 123; id. A. 1, 649; Plin. 22, 22, 34, § 76 al.—II.Fem., a thorny evergreen tree of Egypt, Verg. G. 2, 119; Vell. 2, 56, 2; Plin. 24, 12, 66 sq. -
6 Agamia agami
ENG agami heron -
7 macto
macto, āvi, ātum, 1 (old form of perf. subj. mactassint, Enn., Afran., and Pompon. ap. Non. 342, 12 sq.), v. freq. a. [macto, kindr. to Sanscr. makh, mah; intens. māmahyata, to slaughter, sacrifice; maha, victim; the ct in macto like vectum from veho; hence],I.Within the religious sphere, to offer, sacrifice, immolate any thing in honor of the gods:II.ferctum Jovi moveto et mactato sic,
Cato, R. R. 134, 2; so id. ib. § 4: pultem dis mactat, Varr. ap. Non. 341, 28:nigras pecudes,
Lucr. 3, 52:lectas de more bidentes Cereri,
Verg. A. 4, 57; Varr. ap. Non. 114, 27:mactatus vitulus concidit propter aras,
Lucr. 2, 353:manibus divis mactata,
id. 6, 759:mactata veniet lenior hostia,
Hor. C. 1, 19, 16:mactata Polyxena,
Ov. M. 13, 448:trecenti ex dediticiis hostiarum more mactati,
Suet. Aug. 15:vite caper morsa Bacchi mactandus ad aras,
Ov. M. 15, 114:suovetaurilia mactanda, Fronto de Fer. Als. 3 Mai.: se Orco,
Liv. 9, 40:hostium legiones Telluri ac diis Manibus mactandas dabo,
id. 10, 28; cf.:ruptores pacis ultioni et gloriae,
Tac. A. 2, 13.—Beyond the relig. sphere.A.To present, reward, honor with any thing good or bad: Livius inde redit magno mactatu' triumpho, Enn. ap. Serv. Verg. A. 9, 641 (Ann. v. 302 Vahl.):B.eos ferunt laudibus et mactant honoribus,
heap honors on, extol, Cic. Rep. 1, 43, 67 (also ap. Non. 342, 5); id. Vatin. 6, 14; id. Div. 1, 11, 18.—Far more freq. in a bad sense, to afflict, trouble, punish with any thing: illum di deaeque magno mactassint malo, Enn. ap. Non. 342, 15 (Trag. v. 377 Vahl.); Afran. ib. 16; Cic. Vatin. 15, 36; cf. without abl., Pompon. ib. 12:C.dotatae mactant et malo et damno viros,
Plaut. Aul. 3, 5, 61; cf.:mactare malo adficere significat,
Non. 342, 8:aliquem infortunio,
Plaut. Poen. 3, 1, 14: faxo tali eum mactatum, atque hic est, infortunio, * Ter. Phorm. 5, 9, 39:hostes patriae aeternis suppliciis vivos mortuosque mactabis,
pursue, punish, Cic. Cat. 1, 13, 33; cf.:divisores omnium tribuum domi ipse suae crudelissima morte mactaret,
id. Harusp. Resp. 20, 42:aliquem summo supplicio,
id. ib. 1, 11, 27:aliquem morte,
id. Rep. 2, 35, 60:mactantur comminus uno exitio,
Sil. 17, 500.—To kill, slaughter, put to death:D.hic mactat Ladona, Pheretaque Demodocumque,
Verg. A. 10, 413:illigatas mollibus damas plagis,
Mart. 1, 50, 24: haec dextra Lernam taetra mactata excetra Pacavit, Cic. poët. Tusc. 2, 9, 22.—To magnify; trop, to extol, glorify, honor; esp. to glorify [p. 1094] honor a deity with sacrifices, to worship:E.Liberum patrem fanorum consecratione mactatis,
Arn. 1, 24:puerorum extis deos manes mactare,
Cic. Vatin. 6, 14.—Poet., to give splendor to a festival: lacte Latinas, Cic. poët. Div. 1, 11, 18.—F.Aliquem or aliquid, to overthrow, ruin, destroy, Cic. Fl. 22, 52:quorum ego furori nisi cessissem, in Catilinae busto vobis ducibus mactatus essem,
should have been sacrificed, id. ib. 7, 16:perfidos et ruptores pacis ultioni et gloriae mactandos,
to offer up, immolate, Tac. A. 2, 13:cum videant jus civitatis illo supplicio esse mactatum,
Cic. Verr. 2, 4, 11, § 26: aut naves uram, aut castra mactabo, to destroy, Att. ap. Non. 341, 18.—Hence, mactus, a, um, Part., sync. for mactatus:boves mactae,
Lucr. 5, 1339 (better referred to maco, q. v.). -
8 vibro
vī̆bro, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [cf. Sanscr. vip, to tremble].I.Act., to set in tremulous motion, to move rapidly to and fro, to brandish, shake, agitate (class.; syn.: quatio, ventilo).A.Lit.:2.hastas ante pugnam,
Cic. de Or. 2, 80, 325:hastam,
id. Off. 2, 8, 29:flamina vestes,
to cause to flutter, Ov. M. 1, 528:faces,
Claud. Epith. 97:multifidas linguas (draco),
Val. Fl. 1, 61:tremor vibrat ossa,
makes tremble, Claud. Rapt. Pros. 3, 152:viscera vibrantur (equitando),
are shaken about, Tac. A. 12, 51:impositus scuto more gentis et sustinentium umeris vibratus, dux eligitur,
id. H. 4, 15:digitis vibratis jactare sententias,
Quint. 11, 3, 120:thyrsum manu,
Sen. Oedip. 420:serpens squalidum crista caput vibrans,
id. Herc. Oet. 1254.— Poet.:vibrata flammis aequora,
i. e. glimmering, sparkling, Val. Fl. 8, 306:crines vibrati,
i. e. curled, frizzled, Verg. A. 12, 100; Plin. 2, 78, 80, § 189.—Mid.: sic mea vibrari pallentia membra videres,
Ov. H. 11, 77.—Transf., to throw with a vibratory motion, to launch, hurl:B.sicas et spargere venena,
Cic. Cat. 2, 10, 23:conferti et quasi cohaerentes tela vibrare non poterant,
Curt. 3, 11, 4:tremulum excusso jaculum lacerto,
Ov. H. 4, 43:per auras spicula,
id. M. 8, 374:fulmina (Juppiter),
id. ib. 2, 308; cf.:vibratus ab aethere fulgor,
Verg. A. 8, 524:jaculum ex arborum ramis vibrari,
Plin. 8, 23, 35, § 85. —Trop.1. 2.To threaten:II.tela undique mortem vibrantia,
Amm. 31, 13, 2. —Neutr., to be in tremulous motion, etc.A.Lit.1.In gen., to shake, quiver, vibrate, tremble:2.linguā vibrante (serpentis),
Lucr. 3, 657; Ov. M. 3, 34:terrae motus non simplici modo quatitur, sed tremit vibratque,
Plin. 2, 80, 82, § 194.—Of the voice or sounds, to tremble:3.(haec vox) sonat adhuc et vibrat in auribus meis,
Sen. Prov. 3, 3; cf.:sonus lusciniae vibrans,
Plin. 10, 29, 43, § 82:querelā adhuc vibrante,
Val. Max. 5, 3, 2:ejusmodi fabulae vibrabant,
Petr. 47.—To glimmer, glitter, gleam, scintillate, etc.:B.mare, quā a sole collucet, albescit et vibrat,
Cic. Ac. 2, 33, 105: signa, Flor. 3, 11:in tremulo vibrant incendia ponto,
Sil. 2, 664; Val. Fl. 2, 583; 2, 342; Claud. Rapt. Pros. 2, 2.—Of bright weapons:juvenes Tela tenent dextrā lato vibrantia ferro,
Ov. M. 8, 342:gladius,
Verg. A. 9, 769; cf.:clipeum Vibranti medium cuspis transverberat ictu,
id. ib. 10, 484.—Trop., of language:cujus (Demosthenis) non tam vibrarent fulmina illa, nisi numeris contorta ferrentur,
would not have been hurled with such vigor, Cic. Or. 70, 234; cf.:oratio incitata et vibrans,
id. Brut. 95, 326:sententiae,
Quint. 10, 1, 60; 11, 3, 120. —Hence, vĭbrātus, a, um, P. a., impetuous, forcible:iambus flammis fulminis vibratior,
Aus. Ep. 21, 5. -
9 adgero
1. I.Lit., to form an agger, or to heap up like an agger; hence, in gen., to heap up, pile up (cf. cumulare; only poet. and in post-Aug. prose):II.aggerat cadavera,
Verg. G. 3, 556:Laurentis praemia pugnae aggerat,
id. A. 11, 79:ossa disjecta vel aggerata,
Tac. A. 1, 61; 1, 63.—Transf.A.To heap up, i. e. to augment, increase:B. C.incenditque animum dictis atque aggerat iras,
Verg. A. 4, 197, and 11, 342:omne promissum,
Stat. Th. 2, 198.—Aggerare arborem, in gardening, to heap up earth around a tree in order to protect the roots, Col. 11, 2, 46.2. I.To bear, carry, convey, bring to or toward a place; with ad or dat. (in Plaut. freq.; in the class. per. rare; in Cic. perh. only once;* II.more freq. in Tac.): quom eorum aggerimus bona, quin etiam ultro ipsi aggerunt ad nos,
Plaut. Truc. 1, 2, 16:mihi his aggerunda etiam est aqua,
id. Rud. 2, 5, 27; so id. Cas. 1, 1, 36; Varr. R. R. 3, 17, 6: luta et limum aggerebant, Cic. ap. Non. 212, 16:ingens Aggeritur tumulo tellus,
Verg. A. 3, 63:quadrantes patrimonio,
Phaedr. 4, 19 (20):aggesta fluminibus terra,
Plin. 17, 4, 3, § 28:aggerebatur caespes,
Tac. A. 1, 19.— Trop., to bring forwards, lay to one's charge:probra,
Tac. A. 13, 14:falsa,
id. ib. 2, 57.—To stick together soft masses:haec genera (laterum ex terrā cretosā factorum) non sunt ponderosa et faciliter adgeruntur,
Vitr. 2, 3, 35. -
10 adludo
I.To play or sport with any thing, to joke, jest, to do a thing sportively; with ad or dat. (most freq. after the Aug. per.; never in Plaut.; and in Ter. and in Cic. only once), * Ter. Eun. 3, 1, 34: Galba autem adludens ( discoursing in jests) varie et copiose multas similitudines adferre, Cic. de Or. 1, 56, 240:II.occupato,
Phaedr. 3, 19 fin.; Ov. M. 2, 864:nec plura adludens,
Verg. A. 7, 117:Cicero Trebatio adludens,
jesting with, Quint. 3, 11, 18 Spald., Halm; so Suet. Caes. 22 al.—Trop., of the motion,A.Of the waves, to sport with, to play against, dash upon:B.mare terram appetens litoribus adludit,
Cic. N. D. 2, 39, 100: solebat Aquilius, quid esset litus, ita definire, quā fluctus adluderet (B. and K. read eluderet; v. eludo), id. Top. 7, 32; cf. Quint. 5, 14, 34:in adludentibus undis,
Ov. M. 4, 342.—With acc.:omnia, quae... fluctus salis adludebant,
Cat. 64, 66.—Of the wind, to play with:summa cacumina silvae lenibus adludit flabris levis Auster,
Val. Fl. 6, 664:tremens Adludit patulis arbor hiatibus,
Sen. Thyest. 157. -
11 adtenuo
at-tĕnŭo ( adt-, Lachm., Merk., Weissenb.; att-, Kayser, K. and H., L. Müller), āvi, ātum, 1, v. a., to make thin or weak; to thin, attenuate; to weaken, enfeeble; to lessen, diminish.I.Lit.: aëna Signa manus dextras ostendunt adtenuari Saepe salutantūm tactu, * Lucr. 1, 317 (cf.:II.attritum mentum,
Cic. Verr. 2, 4, 43):bellum (servile) exspectatione Pompeii attenuatum atque imminutum est, adventu sublatum ac sepultum,
Cic. Imp. Pomp. 11, 30:legio proeliis attenuata,
Caes. B. C. 3, 89:diutino morbo viribus admodum adtenuatis,
Liv. 39, 49; 25, 11:fame attenuari,
Vulg. Job, 18, 12; ib. Jer. 14, 18:macie attenuari,
ib. 2 Reg. 13, 4:sortes adtenuatae,
diminished, Liv. 21, 62:foliorum exilitate usque in fila attenuatā,
Plin. 21, 6, 16, § 30:(lingua) attenuans lambendo cutem homines,
id. 11, 37, 65, § 172 al.:Non falx attenuat frondatorum arboris umbram,
Cat. 64, 41:adtenuant juvenum vigilatae corpora noctes,
Ov. A. A. 1, 735 (cf. infra, P. a.):patrias opes,
id. M. 8, 844; so id. P. 4, 5, 38.—Trop.:I.curas lyrā,
Ov. Tr. 4, 1, 16; 4, 6, 18:luctus,
Albin. ad Liv. 342:insignem attenuat deus,
brings low, abases, Hor. C. 1, 34, 13:attenuabit omnes deos terrae,
Vulg. Soph. 2, 11: hujusmodi partes sunt virtutis amplificandae, si suadebimus; attenuandae, si ab his dehortabimur, Auct. ad. Her. 3, 3, 6:attenuabitur gloria Jacob,
Vulg. Isa. 17, 4.—Hence, attĕnŭātus ( adt-), a, um, P. a., enfeebled, weakened, reduced, weak.Lit.:II.adtenuatus amore,
Ov. M. 3, 489: continuatione laborum, August. ap. Suet. Tib. 21: fortuna rei familiaris attenuatissima, Auct. ad Her. 4, 41:voce paululum attenuatā,
with a voice a little suppressed, id. ib. 3, 14:acuta atque attenuata nimis acclamatio,
id. ib. 12, 21.— Comp. not in use. — Sup.: fortunae familiares attenuatissimae, Auct. ad Her. 4, 41, 53.—Trop.A.Feeble, destitute, poor (eccl. Lat.):B.Siattenuatus frater tuus vendiderit etc.,
Vulg. Lev. 25, 25; 25, 35; 25, 47; ib. 2 Esdr. 5, 18. —Esp., of discourse.1.Shortened, brief: ipsa illa [pro Roscio] juvenilis redundantia [p. 195] multa habet attenuata, Cic. Or. 30, 108.—2.Too much refined, affected:3.itaque ejus oratio nimiā religione attenuata doctis et attente audientibus erat illustris,
hence his discourse was so delicately formed, through excessive scrupulousness, Cic. Brut. 82.—Meagre, dry, without ornament: attenuata (oratio) est, quae demissa est usque ad usitatissimam puri sermonis consuetudinem, Auct. ad Her. 4, 8:attenuata verborum constructio,
id. ib. 4, 10, 15.— -
12 aggero
1. I.Lit., to form an agger, or to heap up like an agger; hence, in gen., to heap up, pile up (cf. cumulare; only poet. and in post-Aug. prose):II.aggerat cadavera,
Verg. G. 3, 556:Laurentis praemia pugnae aggerat,
id. A. 11, 79:ossa disjecta vel aggerata,
Tac. A. 1, 61; 1, 63.—Transf.A.To heap up, i. e. to augment, increase:B. C.incenditque animum dictis atque aggerat iras,
Verg. A. 4, 197, and 11, 342:omne promissum,
Stat. Th. 2, 198.—Aggerare arborem, in gardening, to heap up earth around a tree in order to protect the roots, Col. 11, 2, 46.2. I.To bear, carry, convey, bring to or toward a place; with ad or dat. (in Plaut. freq.; in the class. per. rare; in Cic. perh. only once;* II.more freq. in Tac.): quom eorum aggerimus bona, quin etiam ultro ipsi aggerunt ad nos,
Plaut. Truc. 1, 2, 16:mihi his aggerunda etiam est aqua,
id. Rud. 2, 5, 27; so id. Cas. 1, 1, 36; Varr. R. R. 3, 17, 6: luta et limum aggerebant, Cic. ap. Non. 212, 16:ingens Aggeritur tumulo tellus,
Verg. A. 3, 63:quadrantes patrimonio,
Phaedr. 4, 19 (20):aggesta fluminibus terra,
Plin. 17, 4, 3, § 28:aggerebatur caespes,
Tac. A. 1, 19.— Trop., to bring forwards, lay to one's charge:probra,
Tac. A. 13, 14:falsa,
id. ib. 2, 57.—To stick together soft masses:haec genera (laterum ex terrā cretosā factorum) non sunt ponderosa et faciliter adgeruntur,
Vitr. 2, 3, 35. -
13 algu
algus, ūs, m., acc. to Prisc. p. 699 P.; Rudd. I. p. 122, or algu, n., acc. to Charis. 23; 98 P.; cf. Schneid. Gr. 2, 342 sq. [algeo], the feeling of cold (subjective), coldness (usu. only in the abl.; hence the form of the nom. is uncertain; ante-class. for the class. algor).I.Masc.: algum, famem, Plaut. Fragm. ap. Prisc. p. 699 P.—II.Unc. gen.:interficere aliquem fame atque algu,
Plaut. Most. 1, 3, 36:perire algu,
id. Rud. 2, 7, 24; Att. ap. Non. 72, 9; Lucil. ib. 72, 9; Lucr. 3, 732. -
14 algus
algus, ūs, m., acc. to Prisc. p. 699 P.; Rudd. I. p. 122, or algu, n., acc. to Charis. 23; 98 P.; cf. Schneid. Gr. 2, 342 sq. [algeo], the feeling of cold (subjective), coldness (usu. only in the abl.; hence the form of the nom. is uncertain; ante-class. for the class. algor).I.Masc.: algum, famem, Plaut. Fragm. ap. Prisc. p. 699 P.—II.Unc. gen.:interficere aliquem fame atque algu,
Plaut. Most. 1, 3, 36:perire algu,
id. Rud. 2, 7, 24; Att. ap. Non. 72, 9; Lucil. ib. 72, 9; Lucr. 3, 732. -
15 alludo
I.To play or sport with any thing, to joke, jest, to do a thing sportively; with ad or dat. (most freq. after the Aug. per.; never in Plaut.; and in Ter. and in Cic. only once), * Ter. Eun. 3, 1, 34: Galba autem adludens ( discoursing in jests) varie et copiose multas similitudines adferre, Cic. de Or. 1, 56, 240:II.occupato,
Phaedr. 3, 19 fin.; Ov. M. 2, 864:nec plura adludens,
Verg. A. 7, 117:Cicero Trebatio adludens,
jesting with, Quint. 3, 11, 18 Spald., Halm; so Suet. Caes. 22 al.—Trop., of the motion,A.Of the waves, to sport with, to play against, dash upon:B.mare terram appetens litoribus adludit,
Cic. N. D. 2, 39, 100: solebat Aquilius, quid esset litus, ita definire, quā fluctus adluderet (B. and K. read eluderet; v. eludo), id. Top. 7, 32; cf. Quint. 5, 14, 34:in adludentibus undis,
Ov. M. 4, 342.—With acc.:omnia, quae... fluctus salis adludebant,
Cat. 64, 66.—Of the wind, to play with:summa cacumina silvae lenibus adludit flabris levis Auster,
Val. Fl. 6, 664:tremens Adludit patulis arbor hiatibus,
Sen. Thyest. 157. -
16 ambo
ambō̆, bae, bo, num. ( nom. plur. ambo for ambae, Plaut. Merc. 2, 1, 7; acc. plur. orig. ambo, analog. to the Gr. amphô, but from the adj. use of the word ambos arose; acc. ambo is found in Plaut. Am. 1, 2, 8; 5, 1, 67; id. As. 3, 3, 121; id. Curc. 5, 3, 14; id. Cist. 2, 1, 49; id. Ep. 2, 2, 19; id. Bacch. 4, 8, 19; 5, 2, 69; id. Most. 3, 2, 140; id. Rud. 3, 5, 7; Afran. ap. Charis. p. 96 P.; Cic. (who never uses ambos) Fam. 5, 8; 9, 13; Caes. (who never uses ambos) B. C. 1, 48; Verg. (who never uses ambos) E. 6, 18; id. G. 4, 88; id. A. 12, 342; Hor. (who never uses ambos) S. 2, 3, 180; 2, 7, 62; Liv. 3, 62; 7, 19; 26, 7; 26, 26; 27, 27; 30, 14; 35, 22; 38, 53; 40, 46; 41, 18; 45, 19; Mart. 7, 40; Sil. 4, 175; 17, 427 al.; ambos is found in Afran. Com. Rel. p. 194 Rib. bis; Plaut. Bacch. 5, 1, 29; id. Ps. 1, 3, 21; Ter. (who never uses ambo) Eun. 5, 8, 39; id. Heaut. 4, 3, 33; 5, 2, 42; id. Ad. 1, 2, 51; 5, 9, 5; Prop. 3, 13, 18; Liv. 2, 10, 6; 22, 34, 10; Sall. (who never uses ambo) J. 21, 4; id. Fragm. 4, 19, 5 Kritz; Ov. (who never uses ambo) H. 10, 51; Tac. (who never uses ambo) A. 13, 54; Vulg. Tob. 3, 25; ib. Eph. 2, 16; cf. Charis. p. 95; Prisc. p. 744 P.; Rudd. I. p. 57; Kühn. ad Cic. Tusc. 1, 46, 110; Neue, Formenl. II. p. 145 sqq.) [amphô, amphoteroi, Paul. ex Fest. p. 4 Müll.; kindr. with Sanscr. ubhāu, dual nom. = ambo; Zend. uba; Slav. oba; Lith. abù; Goth. bai, bajōths; Germ. beide; Engl. both], both (of two objects whose duality is assumed as already known; when not already known, they are designated by duo. The difference between ambo and uterque is thus given by Charis. p. 49 P.: Ambo non est dicendum, nisi de his, qui uno tempore quid faciunt, utpote reges Eteocles et Polynices ambo perierunt quasi unā; Romulus autem et Africanus non ambo triumphārunt, sed uterque; quia diverso tempore).I.Of objects naturally in pairs, as the parts of the body, both:II.manusque ambas,
Verg. A. 6, 496; 10, 868:ambas palmas,
id. ib. 5, 425;10, 844: tinnient ambae aures ejus,
Vulg. 1 Reg. 3, 11; ib. 4 Reg. 21, 12:circum unum ambove genua,
Plin. 28, 6, 17, § 59 (but even here we find duo:sumes duos renes (vituli) et adipem,
Vulg. Exod. 29, 13; 29, 22:duas manus,
ib. Matt. 18, 8 bis; 18, 9:duae palmae manuum ejus,
ib. 1 Reg. 5, 4:duorum luminum,
of both eyes, ib. Jud. 16, 28; so Shaksp., her two eyes, Love's Lab. Lost, iv. 3;Haml. i. 4).—So of other things: Tristior illā Terra sub ambobus non jacet ulla polis,
Ov. P. 2, 7, 64:Atridas Priamumque, et saevum ambobus Achillen,
angry with both parties, id. ib. 1, 458.—In gen., of two objects and no more, the two, both: QVOM. PERORANT. AMBO. PRAESENTES. (i.e. actor et reus), Fragm. XII. Tab. ap. Gell. 17, 2, 10:III.consules, alter ambove, si eis videretur,
Cic. Phil. 5, 19, 53:ambo accusandi estis,
Ter. Heaut. 1, 1, 67:jam hisce ambo, et servos et era, frustra sunt duo,
Plaut. Am. 3, 3, 19:erroris ambo complebo,
id. ib. 1, 2, 8:emit hosce ambos,
id. Capt. prol. 34:ut eos ambos fallam,
Ter. Heaut. 4, 3, 33; so Vulg. Tob. 3, 25:hic, qui utrumque probat, ambobus debuit uti,
Cic. Fin. 2, 7, 20:una salus ambobus erit,
Verg. A. 2, 710:plebiscitis cautum, ne quis duos magistratus uno anno gereret, utique liceret consules ambos plebeios creari,
Liv. 7, 42:Caesar atque Pompeius diversa sibi ambo consilia capiunt... eodemque die uterque eorum ex castris exercitum educunt,
Caes. B. C. 3, 30:amborum verba,
Tac. A. 3, 35:civitate Romanā ambos donavit,
id. ib. 13, 54:ambo occisi,
Suet. Aug. 11:errant autem ambo senes,
Vulg. Gen. 18, 11; ib. Matt. 15, 14:applicuit ambos ad eum,
ib. Gen. 48, 13; ib. Eph. 2, 16.—Poet. = duo:partīs ubi se via findit in ambas,
into two, Verg. A. 6, 540. -
17 anteventulus
antĕ-ventŭlus, a, um, adj. [venio], coming before, hanging before, = antependulus (perh. only in App.):comae,
App. M. 9, 231, 5:crines,
id. Flor. 3, p. 342, 2 Elm. -
18 antiae
antiae, ārum, f. (cf. Charis. p. 20 P.) [ante], the hair growing upon the forehead, forelock; of Apollo, App. Flor. 3, p. 342, 1;of lions,
Tert. Pall. 4; of the hair of women, Paul. ex Fest. s. h. v. p. 15 Müll. -
19 arbitratio
arbī̆trātĭo, ōnis, f. [arbitror], the judgment, will, = arbitratus, Gell. 13, 20, 19; Imp. Valent. ap. Scriptt. R. Agr. p. 342 Goes. -
20 arx
arx, arcis, f. [arx ab arcendo, quod is locus munitissimus rubis, a quo facillime possit hostis prohiberi, Varr. L. L. 5, § 151 Müll; cf. Serv. ad Verg. A. 1, 20; Isid. Orig. 15, 2, 32; Doed. Syn. IV. p. 428; v. arceo], a stronghold, castle, citadel, fortress, akropolis; in Rome, the Capitolium.I.A.. Lit.: arce et urbe orba sum, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. v. 114 Müll.): optumates, Corinthum quae arcem altam habetis, id. ap. ejusd. Fam. 7, 6: edicite per urbem ut omnes qui arcem astuque accolunt, cives, etc.; Att. ap. Non. p. 357, 14:B.Illa autem in arcem [hinc] abiit,
Plaut. Bacch. 4, 8, 59; so id. Ps. 4, 6, 2:In arcem transcurso opus est,
Ter. Hec. 3, 4, 17:Condere coeperunt urbīs arcemque locare,
Lucr. 5, 1107:arcis servator, candidus anser,
id. 4, 683:munire arcem,
Cic. Pis. 34 fin.:cum Tarento amisso arcem tamen Livius retinuisset,
id. de Or. 2, 67, 273: arx intra moenia in immanem altitudinem edita; Liv. 45, 28:arx Sion,
Vulg. 2 Reg. 5, 7:arx Jerusalem,
ib. 1 Macc. 13, 49:Romana,
Liv. 1, 12:Capitolina,
id. 6, 20; cf. id. 3, 18:Sabinus arcem Capitolii insedit mixto milite,
Tac. H. 3, 69; Suet. Claud. 44 et saep. As the place on which auguries were received (cf. auguraculum):ut cum in arce augurium augures acturi essent,
Cic. Off. 3, 16, 66; so Liv. 1, 18 and 24.—Hence,Trop., defence, prolection, refuge, bulwark, etc.:C.Castoris templum fuit te consule arx civium perditorum, receptaculum veterum Catilinae militum, castellum forensis latrocinii,
Cic. Pis. 5, 11:haec urbs, lux orbis terrarum atque arx omnium gentium,
id. Cat. 4, 6; cf. id. Agr. 1, 6, 18:Africa arx omnium provinciarum,
id. Lig. 7, 22:Stoicorum,
id. Div. 1, 6, 10:arx finitimorum, Campani,
Liv. 7, 29; 37, 18:tribunicium auxilium et provocationem, duas arces libertatis tuendae,
id. 3, 45:arx ad aliquid faciendum,
id. 28, 3:eam urbem pro arce habiturus Philippus adversus Graeciae civitates,
id. 33, 14; Flor. 3, 6, 5:quasi arx aeternae dominationis,
Tac. A. 14, 31.—As the abode of tyrants, a poet. designation of tyranny (cf. Ascon. ad Cic. Div. in Caecil. 5), Claud. IV. Cons. Hon. 293 Heins.:D.cupidi arcium,
Sen. Thyest. 342; cf. id. Contr. 4, 27:non dum attigit arcem, Juris et humani culmen,
Luc. 7, 593 Corte; cf. id. 8, 490, and 4, 800; Tert. Apol. 4.—Prov.:II.arcem facere e cloacā,
to make a mountain of a mole-hill, Cic. Planc. 40.—Since castles were generally on a height, meton., a height, summit, pinnacle, top, peak (usu. poet. and in Aug. and postAug. prose), lit. and trop.A.Lit.:2.summā locum sibi legit in arce,
upon the extreme height, Ov. M. 1, 27; cf. id. ib. 12, 43. —So,In partic.a.Of mountains:b.Parnasi constitit arce,
Ov. M. 1, 467:arce loci summā,
id. ib. 11, 393:Rhipaeae arces,
Verg. G. 1, 240:flērunt Rhodopeïae arces,
id. ib. 4, 461:septemque unā sibi muro circumdedit arces,
id. ib. 2, 535:primus inexpertas adiit Tirynthius arces, i. e. Alpes,
Sil. 3, 496; cf. Drak. ad id. 15, 305; Val. Fl. 3, 565:impositum arce sublimi oppidum cernimus,
Petr. 116; cf. id. 123, 205, and 209.—Of houses built on an eminence, Petr. 121, 107, and 293.—c.Of the citadel of heaven:d.quae pater ut summā vidit Saturnius arce,
Ov. M. 1, 163:summam petit arduus arcem,
id. ib. 2, 306:sideream mundi qui temperat arcem,
id. Am. 3, 10, 21.—Of the heavens themselves: aetheriae [p. 170] arces, Ov. Tr. 5, 3, 19:e.arces igneae,
Hor. C. 3, 3, 10:caeli quibus adnuis arcem,
Verg. A. 1, 250; cf. id. ib. 1, 259.—Of temples erected on an eminence:f.dexterā sacras jaculatus arces,
Hor. C. 1, 2, 3.—Of the head:B.arx corporis,
Sen. Oedip. 185; Claud. IV. Cons. Hon. 235.—Trop., height, head, summit, etc. (rare):celsā mentis ab arce,
Stat. S. 2, 2, 131:summae laudum arces,
Sil. 13, 771; Sid. Carm. 2, 173:ubi Hannibal sit, ibi caput atque arcem totius belli esse,
head and front, Liv. 28, 42:arx eloquentiae,
Tac. Or. 10.
См. также в других словарях:
342 av. J.-C. — 342 Années : 345 344 343 342 341 340 339 Décennies : 370 360 350 340 330 320 310 Siècles : Ve siècle … Wikipédia en Français
342 — îens Années : 339 340 341 342 343 344 345 Décennies : 310 320 330 340 350 360 370 Siècles : IIIe siècle IVe … Wikipédia en Français
342 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 3. Jahrhundert | 4. Jahrhundert | 5. Jahrhundert | ► ◄ | 310er | 320er | 330er | 340er | 350er | 360er | 370er | ► ◄◄ | ◄ | 338 | 339 | 340 | … Deutsch Wikipedia
-342 — Années : 345 344 343 342 341 340 339 Décennies : 370 360 350 340 330 320 310 Siècles : Ve siècle av. J.‑C. … Wikipédia en Français
342 — ГОСТ 342{ 77} Натрий дифосфат 10 водный. Технические условия. ОКС: 71.040.30 КГС: Л51 Неорганические реактивы Взамен: ГОСТ 342 66 Действие: С 01.01.78 Изменен: ИУС 9/92 Примечание: переиздание 1994 Текст документа: ГОСТ 342 «Натрий дифосфат 10… … Справочник ГОСТов
342 a. C. — Años: 345 a. C. 344 a. C. 343 a. C. – 342 a. C. – 341 a. C. 340 a. C. 339 a. C. Décadas: Años 370 a. C. Años 360 a. C. Años 350 a. C. – Años 340 a. C. – Años 330 a. C. Años 320 a. C. Años 310 a. C. Siglos … Wikipedia Español
342 — yearbox in?= cp=3rd century c=4th century cf=5th century yp1=339 yp2=340 yp3=341 year=342 ya1=343 ya2=344 ya3=345 dp3=310s dp2=320s dp1=330s d=340s dn1=350s dn2=360s dn3=370s NOTOC EventsBy PlaceEurope* A large earthquake strikes Cyprus.Asia*… … Wikipedia
342-10-9 — Kallidine Kallidine Général No CAS … Wikipédia en Français
342 — Años: 339 340 341 – 342 – 343 344 345 Décadas: Años 310 Años 320 Años 330 – Años 340 – Años 350 Años 360 Años 370 Siglos: Siglo III – … Wikipedia Español
342 (число) — 342 триста сорок два 339 · 340 · 341 · 342 · 343 · 344 · 345 Факторизация: Римская запись: CCCXLII Двоичное: 101010110 Восьмеричное: 526 … Википедия
342. Infanterie-Division (Wehrmacht) — 342. Infanterie Division Aktiv 19. November 1940–1945 Land Deutsches Reich NS … Deutsch Wikipedia