-
1 acclīvis (ad-c-)
acclīvis (ad-c-) e (once acclīvus, O.), adj. [CLI-], up-hill, ascending, steep: leniter adclivis aditus, Cs.: trames, O.: tumulis adclive solum, sloping in knolls, V. -
2 Arcana imperii
-
3 aliquid
someone, somebody, something. -
4 Budae*
Buda (Hungary) [hu]= Budapest (Hungary) [hu][both valid AACR2 headings] -
5 abnutivum
-
6 Acomys minous
ENG Cretan spiny mouseNLD Kretensische stekelmuisGER Kreta-StachelmausFRA souris epineuse de Crete -
7 color
cŏlor (old form cŏlos, like arbos, clamos, honos, etc., Plaut. Mil. 4, 4, 43; Lucr. 6, 208; 6, 1073; Sall. C. 15, 5, acc. to Prob. II. pp. 1456 and 1467 P.; Plin. 13, 15, 30, § 98; 35, 11, 42, § 150), ōris, m. [root cal-, to cover; cf.: caligo, occulere, calyx], color, hue, tint.I.Lit.A.In gen.:2.varii rerum,
Lucr. 2, 786:nequeunt sine luce Esse,
id. 2, 795:aureus ignis,
id. 6, 205:albus,
id. 2, 823; cf.:color albus praecipue decorus deo est,
Cic. Leg. 2, 18, 45:purpureus conchyli,
Lucr. 6, 1073:Tyrios mirare,
Hor. Ep. 1, 6, 18; Ov. M. 4, 165; 10, 261; cf. id. ib. 6, 65; Verg. G. 1, 452:colorem accipere,
Plin. 11, 38, 91, § 225:bibere,
id. 8, 48, 73, § 193:inducere picturae,
id. 35, 10, 36, § 102:color caerulo albidior, viridior et pressior,
Plin. Ep. 8, 20, 4:amethystinus,
Suet. Ner. 32:color in pomo est, ubi permaturuit, ater,
Ov. M. 4, 165; Plin. 30, 2, 6, § 16:bonus,
Varr. R. R. 3, 7, 10:melior,
Plin. 7, 6, 5, § 41: colores, oculos qui pascere possunt, [p. 371] Lucr. 2, 419:rebus nox abstulit atra colorem,
Verg. A. 6, 272:quam cito purpureos deperdit terra colores,
Tib. 1, 4, 30:nec varios discet mentiri lana colores,
Verg. E. 4, 42:Iris, Mille trahens varios adverso sole colores,
id. A. 4, 701.— Poet.:ducere, of grapes, etc.,
to acquire color, become colored, Verg. E. 9, 49; Ov. M. 3, 485; cf. Sen. Ep. 71, 30.—Meton.a.Coloring stuff, dyestuff:b.regionis naturā minii et chrysocollae et aliorum colorum ferax,
Flor. 4, 12, 60; Plin. 35, 6, 12, § 30 sq.—Flowers of varied colors:B.aspice quo submittat humus formosa colores,
Prop. 1, 2, 9; Val. Fl. 6, 492.—Specif., the natural color of men, the complexion, tint, hue:* b.qui color, nitor, vestitus,
Ter. Eun. 2, 2, 11:formae autem dignitas coloris bonitate tuenda est, color exercitationibus corporis,
Cic. Off. 1, 36, 130:venusti oculi, color suavis,
id. Tusc. 5, 16, 46:verus (opp. to paint),
Ter. Eun. 2, 3, 27 Don.; cf. Ov. A. A. 3, 164;and fucatus,
Hor. Epod. 12, 10:senex colore mustellino,
Ter. Eun. 4, 4, 22:niveus,
Hor. C. 2, 4, 3:albus,
fair, Ov. M. 2, 541:egregius,
Cic. Fin. 2, 20, 64:verecundus,
Hor. Epod. 17, 21; cf.:vide Num ejus color pudoris signum indicat,
Ter. And. 5, 3, 7: colorem mutare, to change or lose color (on account of any excitement of the passions, from shame, fear, pain, etc.), to blush, etc., Hor. Ep. 1, 16, 38; cf. Cic. Clu. 19, 54:color excidit,
Ov. M. 2, 602:perdere,
id. ib. 3, 99:adeo perturbavit ea vox regem, ut non color, non voltus ei constaret,
Liv. 39, 34, 7.—Prov.:2.homo nullius coloris,
an unknown man, Plaut. Ps. 4, 7, 99 (like the phrase: albus an ater sit; v. albus).—Sometimes for beautiful complexion, fine tint, beauty:II.o formose puer, nimium ne crede colori,
Verg. E. 2, 17:quo fugit Venus, heu, quove color?
Hor. C. 4, 13, 17; Ov. H. 3, 141.—Trop.A.In gen., color, i.e. external form, state, condition, position, outward show, appearance (predominant in rhet.; v. 2.; elsewh. rare, and mostly poet.):2. a.amisimus omnem non modo sucum ac sanguinem, sed etiam colorem et speciem pristinam civitatis,
Cic. Att. 4, 16, 10:vitae,
Hor. S. 2, 1, 60; cf.: omnis Aristippum decuit color et status et res, every color became him, i. e. he accommodated himself to every condition, id. Ep. 1, 17, 23: novimus quosdam, qui multis apud philosophum annis persederint, et ne colorem quidem duxerint, have not acquired even the outward appearance, i.e. have imbibed or learned nothing, Sen. Ep. 108, 5; cf. Quint. 10, 1, 59: omnia eundem ducunt colorem;nec Persis Macedonum mores adumbrare nec Macedonibus Persas imitari indecorum,
Curt. 10, 3, 14 Vogel ad loc. —In gen. (rare):b.hos maxime laudat.. egregium hoc quoque, sed secundae sortis ingenium... hic tertius color est,
Sen. Ep. 52, 4:tertium illud genus... sed ne hic quidem contemnendus est color tertius,
id. ib. 75, 15; cf.:in omni vitae colore,
Stat. S. 2 prooem. init. —Esp., of diction, character, fashion, cast, coloring, style:B.ornatur igitur oratio genere primum et quasi colore quodam et suco suo,
Cic. de Or 3, 25, 95; cf. id. ib. 3, 52, 199:non unus color prooemii, narrationis, argumentorum, etc.,
Quint. 12, 10, 71:qui est, inquit, iste tandem urbanitatis color?
Cic. Brut. 46, 171:color dicendi maculis conspergitur,
Quint. 8, 5, 28; cf.:color totus orationis,
id. 6, 3, 110:simplicis atque inaffectati gratia,
id. 9, 4, 17:tragicus,
Hor. A. P. 236:operum colores,
id. ib. 86.—Pregn. (cf. supra, 1. B. 2.), a beautiful, brilliant quality or nature, splendor, lustre, brilliancy (freq. only in rhet. lang.):2.nullus argento color est avaris Abdito terris,
Hor. C. 2, 2, 1.—Of diction.a.A high, lively coloring, embellishment:b.intelleges nihil illius (Catonis) lineamentis nisi eorum pigmentorum quae inventa nondum erant, florem et colorem defuisse,
Cic. Brut. 87, 298; id. de Or. 3, 25, 100; id. Q. Fr. 2, 13 (15 a), 2.—In a bad sense, t. t., an artful concealment of a fault, a pretext, palliation, excuse, Quint. 4, 2, 88 Spald.; 6, 5, 5; 10, 1, 116; 11, 1, 81; 12, 1, 33; cf. Sen. Contr. 3, 21; 3, 25:res illo colore defenditur apud judicem, ut videatur ille non sanae mentis fuisse, etc.,
Dig. 5, 2, 5: sub colore adipiscendae possessionis, Cod. Th. 3, 6, 3; Juv. 6, 280. -
8 commanduco
com-mandūco ( conm-), no perf., ātum, 1, v. a. (access. form commandū-cor, ātus, 1, v. dep., Lucil. ap. Non. p. 81, 26; p. 123, 27; p. 479, 2 sq.; in trop. signif.), to chew much, chew to pieces, masticate:linguam,
Val. Max. 3, 3, ext. 4:acinos,
Plin. 24, 4, 6, § 11; 25, 13, 105, § 165 sq.; Scrib. Comp. 9; 53; 165. -
9 commanducor
com-mandūco ( conm-), no perf., ātum, 1, v. a. (access. form commandū-cor, ātus, 1, v. dep., Lucil. ap. Non. p. 81, 26; p. 123, 27; p. 479, 2 sq.; in trop. signif.), to chew much, chew to pieces, masticate:linguam,
Val. Max. 3, 3, ext. 4:acinos,
Plin. 24, 4, 6, § 11; 25, 13, 105, § 165 sq.; Scrib. Comp. 9; 53; 165. -
10 conmanduco
com-mandūco ( conm-), no perf., ātum, 1, v. a. (access. form commandū-cor, ātus, 1, v. dep., Lucil. ap. Non. p. 81, 26; p. 123, 27; p. 479, 2 sq.; in trop. signif.), to chew much, chew to pieces, masticate:linguam,
Val. Max. 3, 3, ext. 4:acinos,
Plin. 24, 4, 6, § 11; 25, 13, 105, § 165 sq.; Scrib. Comp. 9; 53; 165. -
11 contrarium
I.In gen.A.Prop., of places (syn. adversus):B.collis adversus huic et contrarius,
Caes. B. G. 2, 18; cf.:contraria tigna iis (tignis),
id. ib. 4, 17, 5; and:gemma soli,
Plin. 37, 9, 47, § 131:contrario amne,
against the stream, id. 21, 12, 43, § 73:tellus,
Ov. M. 1, 65; cf. id. ib. 13, 429:ripa,
Dig. 41, 1, 65:auris,
Plin. 24, 10, 47, § 77:contraria vulnera ( = adversa vulnera),
in front, on the breast, Tac. H. 3, 84:in contrarias partes fluere,
Cic. Div. 1, 35, 78; cf.:tignis in contrariam partem revinctis,
Caes. B. G. 4, 17; cf.. si pelles utriusque (hyaenae et pantherae) contrariae suspendantur,
Plin. 28, 8, 27, § 93:contrario ictu uterque transfixus,
by a blow from the opposite direction, Liv. 2, 6, 9.— With inter se, Plin. 4, 11, 18, § 49.—With atque, Cic. Rep. 6, 17, 17.—Far more freq. and class. in prose and poetry,Transf., of other objects.1.In gen., opposite, contrary, opposed (syn. diversus); constr. with the gen., dat., inter se, atque, or absol.(α).With gen.:(β).hujus virtutis contraria est vitiositas,
Cic. Tusc. 4, 15, 34; id. Inv. 2, 54, 165; id. Fin. 4, 24, 67 Madv. N. cr.; Quint. 5, 10, 49 al.—With dat.:(γ).voluptas honestati,
Cic. Off. 3, 33, 119:fortuna rationi et constantiae,
id. Div. 2, 7, 18; cf. id. Top. 11, 46 sq.:vitium illi virtuti,
Quint. 11, 3, 44:rusticitas urbanitati,
id. 6, 3, 17:pes bacchio,
id. 9, 4, 102:color albo,
Ov. M. 2, 541:aestus vento,
id. ib. 8, 471 et saep. —With inter se:(δ).orationes inter se contrariae Aeschinis Demosthenisque,
Cic. Opt. Gen. 5, 14; so id. de Or. 2, 55, 223; Quint. prooem. § 2; 1, 10, 6; 10, 1, 22.—With atque:(ε).versantur retro contrario motu atque caelum,
Cic. Rep. 6, 17, 17.—Absol.:2. a.aut bono casu aut contrario,
Cic. Tusc. 5, 12, 36:monstrum ex contrariis diversisque inter se pugnantibus naturae studiis conflatum,
id. Cael. 5, 12:ardor,
Lucr. 3, 252:exemplum,
Quint. 5, 11, 7:jus,
id. 5, 11, 32:leges,
conflicting, id. 3, 6, 43; Dig. 1, 3, 28: actiones, cross-suits, Gai Inst. 4, 174 al.:latitudo quā contrariae quinqueremes commearent,
going in opposite directions, Suet. Ner. 31:disputandum est de omni re in contrarias partis,
on both sides, Cic. de Or. 1, 34, 158:ex contrariā parte dicere,
id. Inv. 1, 18, 26:in contrariam partem adferre aliquid,
id. de Or. 2, 53, 215 al. —In gen.:b.contrarium decernebat ac paulo ante decreverat,
Cic. Verr. 2, 1, 46, § 120:si ea rex vult, quae Thebanis sint utilia... sin autem contraria, etc.,
Nep. Epam. 4, 2:dum vitant stulti vitia, in contraria currunt,
Hor. S. 1, 2, 24; cf.: diversaeque vocant animum in contraria curae, in opposite directions, Verg A. 12, 487:ut auctoris sortem in contraria mutet,
Ov. M. 3, 329:in contraria versus,
transformed, id. ib. 12, 179.—With gen.:contraria earum (artium)... vitia quae sunt virtutum contraria,
Cic. Fin. 4, 24, 67:fidentiae contrarium est diffidentia,
id. Inv. 2, 54, 165; cf. Quint. 5, 10, 49.—With dat.:quis non diversa praesentibus contrariaque exspectatis aut speret aut timeat,
Vell. 2, 75, 2: qui contraria Deo faciat, Lact. de Ira, 3, 3.—With quam:qui contraria faciat quam Deus,
Lact. 3, 29, 13; Aug. Civ. Dei, 8, 24; Claud. in Eutr. 2, 267.—As rhet. fig., the antithesis, contrast, opposite, Cic. Inv. 1, 28, 42; Auct. Her. 4, 19, 27; Jul. Ruf. Schem. Lex. § 11.—c.Adverb. phrases:II.ex contrario,
on the conirary, on the other hand, Caes. B. G. 7, 30; Cic. Rosc. Com. 16, 47; id. Inv. 2, 8, 25; Quint. 6, 1, 16:e contrario,
Nep. Iphicr. 1, 4; id. Ham. 1, 2; id. Att. 9, 3; id. Eum. 1, 5 (al. contrario without e); Quint. 1, 5, 43;rarely ex contrariis,
Quint. 8, 5, 9; 8, 5, 18; 10, 1, 19;11, 3, 39 al.—In the same sense, but more rarely, in contrarium,
Plin. 18, 24, 54, § 197:per contrarium,
Dig. 2, 4, 8, § 1; 2, 15, 8; 28, 1, 20 al.—In partic.1.Of weight: aes contrarium, weighed against, = antirropon, Paul. ex Fest. p. 64, 12 Müll.; cf. Scalig. ad Plaut. Ep. 3, 3, 30.—2.Of hostile opposition, inimical, hostile, hurtful, pernicious, etc. (more rare than adversarius, and mostly poet. or in post-Aug. prose):contrariis dis,
Varr. L. L. 5, § 70 Müll.:Averna avibus cunctis,
dangerous, destructive, Lucr. 6, 741; cf.:usus lactis capitis doloribus,
Plin. 28, 9, 33, § 130:hyssopum stomacho,
id. 25, 11, 87, § 136:quam (sc. perspicuitatem) quidam etiam contrariam interim putaverunt,
injurious, disadvantageous, Quint. 4, 2, 64 Spald.; cf.:philosophia imperaturo,
Suet. Ner. 52:exta,
unfavorable, id. Oth. 8:saepe quos ipse alueris, Tibi inveniri maxime contrarios,
hostile, Phaedr. 4, 11, 17:litora litoribus contraria, fluctibus undas Imprecor,
Verg. A. 4, 628; cf. id. ib. 7, 293.— Subst.: contrārĭus, ii, m., an opponent, antagonist; plur., Vitr. 3, praef. 2.— Adv.: con-trārĭē, in an opposite direction, in a different manner:sidera procedentia,
Cic. Univ 9 med.:scriptum,
id. Part. Or. 31, 108:relata verba,
id. de Or. 2, 65, 263:dicere,
Tac. Or. 34. -
12 contrarius
I.In gen.A.Prop., of places (syn. adversus):B.collis adversus huic et contrarius,
Caes. B. G. 2, 18; cf.:contraria tigna iis (tignis),
id. ib. 4, 17, 5; and:gemma soli,
Plin. 37, 9, 47, § 131:contrario amne,
against the stream, id. 21, 12, 43, § 73:tellus,
Ov. M. 1, 65; cf. id. ib. 13, 429:ripa,
Dig. 41, 1, 65:auris,
Plin. 24, 10, 47, § 77:contraria vulnera ( = adversa vulnera),
in front, on the breast, Tac. H. 3, 84:in contrarias partes fluere,
Cic. Div. 1, 35, 78; cf.:tignis in contrariam partem revinctis,
Caes. B. G. 4, 17; cf.. si pelles utriusque (hyaenae et pantherae) contrariae suspendantur,
Plin. 28, 8, 27, § 93:contrario ictu uterque transfixus,
by a blow from the opposite direction, Liv. 2, 6, 9.— With inter se, Plin. 4, 11, 18, § 49.—With atque, Cic. Rep. 6, 17, 17.—Far more freq. and class. in prose and poetry,Transf., of other objects.1.In gen., opposite, contrary, opposed (syn. diversus); constr. with the gen., dat., inter se, atque, or absol.(α).With gen.:(β).hujus virtutis contraria est vitiositas,
Cic. Tusc. 4, 15, 34; id. Inv. 2, 54, 165; id. Fin. 4, 24, 67 Madv. N. cr.; Quint. 5, 10, 49 al.—With dat.:(γ).voluptas honestati,
Cic. Off. 3, 33, 119:fortuna rationi et constantiae,
id. Div. 2, 7, 18; cf. id. Top. 11, 46 sq.:vitium illi virtuti,
Quint. 11, 3, 44:rusticitas urbanitati,
id. 6, 3, 17:pes bacchio,
id. 9, 4, 102:color albo,
Ov. M. 2, 541:aestus vento,
id. ib. 8, 471 et saep. —With inter se:(δ).orationes inter se contrariae Aeschinis Demosthenisque,
Cic. Opt. Gen. 5, 14; so id. de Or. 2, 55, 223; Quint. prooem. § 2; 1, 10, 6; 10, 1, 22.—With atque:(ε).versantur retro contrario motu atque caelum,
Cic. Rep. 6, 17, 17.—Absol.:2. a.aut bono casu aut contrario,
Cic. Tusc. 5, 12, 36:monstrum ex contrariis diversisque inter se pugnantibus naturae studiis conflatum,
id. Cael. 5, 12:ardor,
Lucr. 3, 252:exemplum,
Quint. 5, 11, 7:jus,
id. 5, 11, 32:leges,
conflicting, id. 3, 6, 43; Dig. 1, 3, 28: actiones, cross-suits, Gai Inst. 4, 174 al.:latitudo quā contrariae quinqueremes commearent,
going in opposite directions, Suet. Ner. 31:disputandum est de omni re in contrarias partis,
on both sides, Cic. de Or. 1, 34, 158:ex contrariā parte dicere,
id. Inv. 1, 18, 26:in contrariam partem adferre aliquid,
id. de Or. 2, 53, 215 al. —In gen.:b.contrarium decernebat ac paulo ante decreverat,
Cic. Verr. 2, 1, 46, § 120:si ea rex vult, quae Thebanis sint utilia... sin autem contraria, etc.,
Nep. Epam. 4, 2:dum vitant stulti vitia, in contraria currunt,
Hor. S. 1, 2, 24; cf.: diversaeque vocant animum in contraria curae, in opposite directions, Verg A. 12, 487:ut auctoris sortem in contraria mutet,
Ov. M. 3, 329:in contraria versus,
transformed, id. ib. 12, 179.—With gen.:contraria earum (artium)... vitia quae sunt virtutum contraria,
Cic. Fin. 4, 24, 67:fidentiae contrarium est diffidentia,
id. Inv. 2, 54, 165; cf. Quint. 5, 10, 49.—With dat.:quis non diversa praesentibus contrariaque exspectatis aut speret aut timeat,
Vell. 2, 75, 2: qui contraria Deo faciat, Lact. de Ira, 3, 3.—With quam:qui contraria faciat quam Deus,
Lact. 3, 29, 13; Aug. Civ. Dei, 8, 24; Claud. in Eutr. 2, 267.—As rhet. fig., the antithesis, contrast, opposite, Cic. Inv. 1, 28, 42; Auct. Her. 4, 19, 27; Jul. Ruf. Schem. Lex. § 11.—c.Adverb. phrases:II.ex contrario,
on the conirary, on the other hand, Caes. B. G. 7, 30; Cic. Rosc. Com. 16, 47; id. Inv. 2, 8, 25; Quint. 6, 1, 16:e contrario,
Nep. Iphicr. 1, 4; id. Ham. 1, 2; id. Att. 9, 3; id. Eum. 1, 5 (al. contrario without e); Quint. 1, 5, 43;rarely ex contrariis,
Quint. 8, 5, 9; 8, 5, 18; 10, 1, 19;11, 3, 39 al.—In the same sense, but more rarely, in contrarium,
Plin. 18, 24, 54, § 197:per contrarium,
Dig. 2, 4, 8, § 1; 2, 15, 8; 28, 1, 20 al.—In partic.1.Of weight: aes contrarium, weighed against, = antirropon, Paul. ex Fest. p. 64, 12 Müll.; cf. Scalig. ad Plaut. Ep. 3, 3, 30.—2.Of hostile opposition, inimical, hostile, hurtful, pernicious, etc. (more rare than adversarius, and mostly poet. or in post-Aug. prose):contrariis dis,
Varr. L. L. 5, § 70 Müll.:Averna avibus cunctis,
dangerous, destructive, Lucr. 6, 741; cf.:usus lactis capitis doloribus,
Plin. 28, 9, 33, § 130:hyssopum stomacho,
id. 25, 11, 87, § 136:quam (sc. perspicuitatem) quidam etiam contrariam interim putaverunt,
injurious, disadvantageous, Quint. 4, 2, 64 Spald.; cf.:philosophia imperaturo,
Suet. Ner. 52:exta,
unfavorable, id. Oth. 8:saepe quos ipse alueris, Tibi inveniri maxime contrarios,
hostile, Phaedr. 4, 11, 17:litora litoribus contraria, fluctibus undas Imprecor,
Verg. A. 4, 628; cf. id. ib. 7, 293.— Subst.: contrārĭus, ii, m., an opponent, antagonist; plur., Vitr. 3, praef. 2.— Adv.: con-trārĭē, in an opposite direction, in a different manner:sidera procedentia,
Cic. Univ 9 med.:scriptum,
id. Part. Or. 31, 108:relata verba,
id. de Or. 2, 65, 263:dicere,
Tac. Or. 34. -
13 cratera
crātēra (acc. to Paul. ex Fest. p. 53, 10, and Non. p. 547, 25 sq., sometimes crē-terra; cf. Naev. Trag. Rel. v. 45 Rib.), ae, f., and (mostly poet.) crātēr, ēris, m., = kratêr, Ion. krêtêr, a vessel in which wine was mingled with water, a mixing-vessel or bowl (mostly poet.).I.Prop.(α).Cratera, ae, Cic. Verr. 2, 4, 59, § 131 Zumpt N. cr.; id. Fam. 7, 1, 2 Orell. N. cr.; id. Arat. 387; Liv. 5, 25, 10; 5, 28, 2; Curt. 4, 8, 16; Hor. C. 3, 18, 7; id. S. 2, 4, 80; Pers. 2, 52; Hyg. Astr. 2, 30; Inscr. Orell 1541 al.— Abl. plur. crateris, Enn. ap. Censor. p. 2727 P. (Ann. v. 604 Vahl.; al. crateribus).—(β).Crater, ēris, Ov. M. 8, 669; 12, 236; id. F. 5, 522; Prop. 3 (4), 17, 37 al.— Acc. Gr. cratēra, Verg. A. 3, 525; Ov. M. 5, 82; 8, 679; Juv. 12, 44.— Plur. crateras, Enn. ap. Serv. ad Verg. A. 9, 165; Verg. A. 1, 724; 9, 165.—II.Meton.A.A vessel for drawing water, a bucket, water-pail: cratera, Naev. ap. Non. p. 547, 30.—B.An oil-vessel:C.crater,
Verg. A. 6, 225; Mart. 12, 32.—A water-basin:D.crater,
Plin. Ep. 5, 6, 32.—The aperture of a volcanic mountain, the crater:E.crater,
Lucr. 6, 701; Plin. 3, 8, 14, § 88.—A volcanic opening of the earth:F.crater,
Plin. 2, 106, 110, § 238; Ov. M. 5, 424.—A bay near Baiæ, Cic. Att. 2, 8, 2.—G.A constellation, the Bowl.(α).Cratera, Cic. Arat. 219 (also id. N. D. 2, 44, 114).—(β).Crater, Ov. F. 2, 266.— Acc. craterem, Vitr. 9, 5, 1. -
14 densus
densus, a, um, adj. [kindred with dasus, daulos (i. e. dasulos); cf. Lat. dumus, old form dusmus, and dumetum], thick, dense, i. e. consisting of parts crowded together. opp. to rarus (on the contrary, crassus, thick, is opp. to thin, fluid; and spissus, close, compact, with the predominant idea of impenetrability; cf. also: angustus, artus, solidus—class. and freq., esp. in poets and historians; in Cic. very rare).I.Lit.1.In space:b.ne dum variantia rerum Tanta queat densis rarisque ex ignibus esse,
Lucr. 1, 654; cf. Verg. G. 1, 419 (for which densatus et laxatus aër, Quint. 5, 9, 16); and:(terra) Rara sit an supra morem si densa requiras... Densa magis Cereri, rarissima quaeque Lyaeo,
Verg. G. 2, 227 sq.: densa et glutinosa terra, Col. praef. § 24: silva, poëta ap. Cic. Att. 12, 15; cf.:densiores silvae,
Caes. B. G. 3, 29, 2:densissimae silvae,
id. ib. 4, 38, 3:lucus densissimae opacitatis,
Front. Strat. 1, 11, 10:denso corpore nubes,
Lucr. 6, 361; cf.:denso agmine,
id. 6, 100; so,agmen (sc. navium),
Verg. A. 5, 834:densum umeris vulgus,
Hor. Od. 2, 13, 32 et saep.:tunicae,
Plin. 11, 23, 27, § 77:zmaragdi,
id. 37, 5, 18, § 68:litus,
sandy, Ov. M. 2, 576; cf. Verg. G. 2, 275:aequor,
i. e. frozen. Luc. 2, 640:aër,
Hor. Od. 2, 7, 14; cf.caelum,
Cels. 1 praef.; 3, 22:nimbi,
Ov. M. 1, 269:caligo,
Verg. A. 12, 466; cf.:densissima nox,
pitch-dark night, Ov. M. 15, 31: umbra, Catull. 65, 13; Hor. Od. 1, 7, 20 et saep.—Without distinction, corresp. with crassus,
Lucr. 6, 246 al. —Poet. with abl., thickly set with, covered with, full of: loca silvestribus sepibus densa, poëta ap. Cic. N. D. 1, 42 fin.; cf.:B.specus virgis ac vimine,
Ov. M. 3, 29:vallis piceis et acuta cupressu,
id. ib. 3, 155:Thybris verticibus,
id. F. 6, 502:ficus pomis,
id. ib. 2, 253:corpora setis,
id. M. 13, 846; cf. id. Am. 3, 1, 32:femina crinibus emptis,
id. A. A. 3, 165:funale lampadibus,
id. M. 12, 247: trames [p. 547] caligine opaca (coupled with obscurus), id. ib. 10, 54 et saep.—Transf., of the parts themselves which are crowded together, thick, close, set close:2.superiorem partem collis densissimis castris (sc. trinis) compleverant,
pitched very near together, Caes. B. G. 7, 46, 3:sepes,
id. ib. 2, 22:frutices,
Ov. M. 1, 122:ilex,
id. F. 2, 165 et saep.:hostes,
Verg. A. 2, 511:ministri,
id. M. 2, 717:densior suboles,
Verg. G. 3, 308:dens (pectinis),
Tib. 1, 9, 68:comae,
Ov. Am. 1, 14, 42; cf.pilae,
id. F. 2, 348 et saep.— Poet.:densorum turba malorum,
Ov. Tr. 5, 6, 41.—In time, of things which take place in close succession, thick, frequent, continuous (mostly poet.):II.ictus,
Verg. A. 5, 459; cf.plagae,
Hor. Od. 3, 5, 31:Aquilo,
strong, powerful, Verg. G. 3, 196:silentia,
deep, profound, Val. Fl. 3, 604:amores,
Verg. G. 4, 347:pericula,
Ov. P. 4, 7, 15:usus,
id. ib. 4, 3, 15:ictus,
Amm. 15, 5, 31. —Trop. of speech, condensed, concise:1.vox atrox in ira, et aspera ac densa,
coarse, Quint. 11, 3, 63:tanta vis in eo (sc. Demosthene) tam densa omnia, etc.,
id. 10, 1, 76; cf. transf. to the writer himself: densior ille (sc. Demosthenes), hic (sc. Cicero) copiosior, ib. § 106: densus et brevis et semper instans sibi Thucydides, ib. § 73: (Euripides) sententiis densus, ib. § 68.— Adv.: densē (very rare).In space, thickly, closely, close together:2.caesae alni,
Plin. 16, 37, 67, § 173:calcatum quam densissime,
Vitr. 5, 12 med.:milites densius se commovebant,
Amm. 24, 6, 8.—(Acc. to no. I. B. 2.) In time, frequently, rapidly, one after the other:quod in perpetuitate dicendi eluceat aliquando, idem apud alios densius, apud alios fortasse rarius,
Cic. Or. 2, 7:nulla tamen subeunt mihi tempora densius istis,
Ov. P. 1, 9, 11:replicatis quaestionibus dense,
Amm. 29, 3 fin. -
15 finitimi
fīnĭtĭmus or fīnĭtŭmus, a, um, adj. [finis; cf. maritimus], bordering upon, adjoining, neighboring (class.; syn.: vicinus, confinis, conterminus, contiguus, continens).I.Lit.A.Adj.(α).With dat.:(β).sumus enim finitimi Atinatibus,
Cic. Planc. 9, 22:Galli Belgis,
Caes. B. G. 2, 2, 3:homines bellicosi locis patentibus,
id. ib. 1, 10, 2: regnum Ariobarzanis vestris vectigalibus, Cic. de lmp. Pomp. 2, 5:aër mari,
id. N. D. 2, 39, 101:latus Boreae,
i. e. bordering upon the north, northern, Hor. C. 3, 24, 38.—Absol.:B.Romanos ea loca finitimae provinciae adjungere,
Caes. B. G. 3, 2 fin.:Marsi,
Hor. Epod. 16, 3:bellum,
Caes. B. C. 2, 38, 1; cf. Ov. Tr. 4, 10, 111:civitates,
Liv. 1, 32, 2.—Subst.: fīnĭtĭmi, ōrum, m., neighbors:II. (α).bella cum finitimis felicissime multa gessit,
Cic. Rep. 2, 9; cf.:finitimi ac vicini,
id. Sull. 20, 58; id. de Imp. Pomp. 4, 9; Caes. B. G. 1, 2, 4; 1, 5, 4; 2, 16, 2 et saep. —With dat.:(β).unicuique virtuti finitimum vitium reperietur, ut audacia, quae fidentiae finitima est,
Cic. Inv. 2, 54, 165; cf. id. de Or. 2, 44, 185:metus aegritudini,
id. Tusc. 4, 30, 64:falsa veris,
closely allied, id. Ac. 2, 21, 68:deterrimum genus optimo,
id. Rep. 1, 42:consensus principum administrationi,
id. ib. 1, 28:poëta oratori,
id. de Or. 1. 16, 70; cf.:historia huic generi,
id. Or. 20, 66:Autronii nomen finitimum maxime est hujus periculo et crimini,
is very closely connected with, id. Sull. 25, 71.—Absol.:illa, quae propinqua videntur et finitima esse,
Cic. Inv. 2, 54, 165:artium studiorumque quasi finitima vicinitas,
id. Brut. 42, 156:finitimum malum,
id. Rep. 1, 28. -
16 finitimus
fīnĭtĭmus or fīnĭtŭmus, a, um, adj. [finis; cf. maritimus], bordering upon, adjoining, neighboring (class.; syn.: vicinus, confinis, conterminus, contiguus, continens).I.Lit.A.Adj.(α).With dat.:(β).sumus enim finitimi Atinatibus,
Cic. Planc. 9, 22:Galli Belgis,
Caes. B. G. 2, 2, 3:homines bellicosi locis patentibus,
id. ib. 1, 10, 2: regnum Ariobarzanis vestris vectigalibus, Cic. de lmp. Pomp. 2, 5:aër mari,
id. N. D. 2, 39, 101:latus Boreae,
i. e. bordering upon the north, northern, Hor. C. 3, 24, 38.—Absol.:B.Romanos ea loca finitimae provinciae adjungere,
Caes. B. G. 3, 2 fin.:Marsi,
Hor. Epod. 16, 3:bellum,
Caes. B. C. 2, 38, 1; cf. Ov. Tr. 4, 10, 111:civitates,
Liv. 1, 32, 2.—Subst.: fīnĭtĭmi, ōrum, m., neighbors:II. (α).bella cum finitimis felicissime multa gessit,
Cic. Rep. 2, 9; cf.:finitimi ac vicini,
id. Sull. 20, 58; id. de Imp. Pomp. 4, 9; Caes. B. G. 1, 2, 4; 1, 5, 4; 2, 16, 2 et saep. —With dat.:(β).unicuique virtuti finitimum vitium reperietur, ut audacia, quae fidentiae finitima est,
Cic. Inv. 2, 54, 165; cf. id. de Or. 2, 44, 185:metus aegritudini,
id. Tusc. 4, 30, 64:falsa veris,
closely allied, id. Ac. 2, 21, 68:deterrimum genus optimo,
id. Rep. 1, 42:consensus principum administrationi,
id. ib. 1, 28:poëta oratori,
id. de Or. 1. 16, 70; cf.:historia huic generi,
id. Or. 20, 66:Autronii nomen finitimum maxime est hujus periculo et crimini,
is very closely connected with, id. Sull. 25, 71.—Absol.:illa, quae propinqua videntur et finitima esse,
Cic. Inv. 2, 54, 165:artium studiorumque quasi finitima vicinitas,
id. Brut. 42, 156:finitimum malum,
id. Rep. 1, 28. -
17 finitumus
fīnĭtĭmus or fīnĭtŭmus, a, um, adj. [finis; cf. maritimus], bordering upon, adjoining, neighboring (class.; syn.: vicinus, confinis, conterminus, contiguus, continens).I.Lit.A.Adj.(α).With dat.:(β).sumus enim finitimi Atinatibus,
Cic. Planc. 9, 22:Galli Belgis,
Caes. B. G. 2, 2, 3:homines bellicosi locis patentibus,
id. ib. 1, 10, 2: regnum Ariobarzanis vestris vectigalibus, Cic. de lmp. Pomp. 2, 5:aër mari,
id. N. D. 2, 39, 101:latus Boreae,
i. e. bordering upon the north, northern, Hor. C. 3, 24, 38.—Absol.:B.Romanos ea loca finitimae provinciae adjungere,
Caes. B. G. 3, 2 fin.:Marsi,
Hor. Epod. 16, 3:bellum,
Caes. B. C. 2, 38, 1; cf. Ov. Tr. 4, 10, 111:civitates,
Liv. 1, 32, 2.—Subst.: fīnĭtĭmi, ōrum, m., neighbors:II. (α).bella cum finitimis felicissime multa gessit,
Cic. Rep. 2, 9; cf.:finitimi ac vicini,
id. Sull. 20, 58; id. de Imp. Pomp. 4, 9; Caes. B. G. 1, 2, 4; 1, 5, 4; 2, 16, 2 et saep. —With dat.:(β).unicuique virtuti finitimum vitium reperietur, ut audacia, quae fidentiae finitima est,
Cic. Inv. 2, 54, 165; cf. id. de Or. 2, 44, 185:metus aegritudini,
id. Tusc. 4, 30, 64:falsa veris,
closely allied, id. Ac. 2, 21, 68:deterrimum genus optimo,
id. Rep. 1, 42:consensus principum administrationi,
id. ib. 1, 28:poëta oratori,
id. de Or. 1. 16, 70; cf.:historia huic generi,
id. Or. 20, 66:Autronii nomen finitimum maxime est hujus periculo et crimini,
is very closely connected with, id. Sull. 25, 71.—Absol.:illa, quae propinqua videntur et finitima esse,
Cic. Inv. 2, 54, 165:artium studiorumque quasi finitima vicinitas,
id. Brut. 42, 156:finitimum malum,
id. Rep. 1, 28. -
18 fulgeo
fulgeo, fulsi, 2 (ante-class. and poet. form acc. to the third conj.: fulgit, Lucil. and Pompon. ap. Non. 506, 8 and 9; Lucr. 5, 768 Lachm. N. cr.; 6, 160; 174; 214; fulgĕre, Pac., Att., Lucil. ap. Non. 506, 17 sq.; Lucr. 5, 1095; 6, 165; Verg. A. 6, 826; Val. Fl. 8, 284 al.; cf. Sen. Q. N. 2, 56), v. n. [Sanscr, bhrāg', to glow, gleam; Gr. phlegô, phlegethô, to burn, phlox, flame;I.Lat. fulgur, fulmen, fulvus, flagrare, flamma, flāmen,
Curt. Gr. Etym. p. 187 ], to flash, to lighten (syn.: fulguro, splendeo, luceo).Lit.:* B.si fulserit, si tonuerit, si tactum aliquid erit de caelo,
Cic. Div. 2, 72, 149:cum aestate vehementius tonuit quam fulsit,
Plin. 18. 35, 81, § 354; Mel. 1, 19, 1; Lucr. 6, 160; 165:Jove fulgente cum populo agi nefas esse,
Cic. Vatin. 8, 20; cf.:Jove fulgente, tonante... caelo fulgente, tonante,
id. N. D. 2, 25, 65;v. fulguro: tremulo tempestas impete fulgit,
Lucr. 6, 174:fulsere ignes et aether,
Verg. A. 4, 167:picei fulsere poli,
Val. Fl. 1, 622.—Trop., of the vivid oratory of Pericles:II. A.qui (Pericles) si tenui genere uteretur, numquam ab Aristophane poëta fulgere, tonare, permiscere Graeciam dictus esset,
Cic. Or. 9, 29 (acc. to Aristoph. Acharn. 530 sq.: Perikleês Oulumpios Êstrapten, ebronta, xunekuka tên Hellada); cf.:fulgurare ac tonare,
Quint. 2, 16, 19.—Lit.:B.qui nitent unguentis, qui fulgent purpurā,
Cic. Cat. 2, 3, 5:marmorea tecta ebore et auro fulgentia,
id. Par. 1, 3, 13:fulgentia signis castra,
Hor. C. 1, 7, 19: qui caelum versat stellis fulgentibus aptum, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 30 Vahl.); so id. ib. (Ann. v. 162 ib.):caelo fulgebat luna sereno,
Hor. Epod. 15, 1; cf. id. C. 2, 16, 3; Ov. M. 2, 722:fulgens contremuit domus Saturni (i. e. caelum),
Hor. C. 2, 12, 8:micantes fulsere gladii,
Liv. 1, 25, 4; cf.:fulgente decorus arcu Phoebus,
Hor. Carm. Sec. 61:felium in tenebris fulgent radiantque oculi,
Plin. 11, 37, 55, § 151:fulgentes oculi,
Hor. C. 2, 12, 15:fulgentes Cycladae (on account of their marble),
id. ib. 3, 28, 14 (for which:nitentes Cycladae,
id. ib. 1, 14, 19):stet Capitolium fulgens (corresp. to lucidae sedes Olympi),
id. ib. 3, 3, 43:argenti quod erat solis fulgebat in armis,
Juv. 11, 108.—Trop., to shine, glitter; be conspicuous, illustrious (rare and mostly poet.):1.(virtus) Intaminatis fulget honoribus,
Hor. C. 3, 2, 18:indoles virtutis jam in adulescentulo,
Nep. Eum. 1, 4:quondam nobili fulsi patre,
Sen. Med. 209:fulgens imperio fertilis Africae,
Hor. C. 3, 16, 31:fulgens sacerdotio,
Tac. H. 4, 42:quae sanguine fulget Juli,
Juv. 8, 42.—Hence, ful-gens, entis, P. a., shining, glittering; in a trop. sense, illustrious.—Comp.:fulgentior,
Sen. Ep. 115, 4.— Sup.:Messala fulgentissimus juvenis,
Vell. 2, 71, 1:opus Caesaris,
id. 2, 39, 1:(M. Tullius) fulgentissimo et caelesti ore,
id. 2, 64, 3:duo fulgentissima cognomina patris et patrui,
Val. Max. 3, 5, 1.— Adv.: fulgenter, glitteringly, resplendently.Lit.:2.quia sic fulgentius radiant,
Plin. 10, 20, 22, § 43. —Trop.:fulgentius instrui poterat luxuria, certe innocentius,
Plin. 22, 2, 3, § 4. -
19 lorum
lōrum, i ( lōrus, i, m., Petr. 57, 8; App. M. 3, p. 135, 13; Schol. ap. Juv. 6, 480), n. [for vlorum, from a ground-form vlārom; Gr. eulêra, reins; root perh. val-; cf. volvo], a thong.I.Lit.:B.vincire vis? en ostendo manus: tu habes lora,
Plaut. Ep. 5, 2, 18: vis subigit verum fateri;ita lora laedunt brachia,
id. Truc. 4, 3, 9; Liv. 9, 10:celsa lorum cervice ferentem,
a leash, Grat. Cyn. 213; Plin. 8, 40, 61, § 147:sella loris intenta,
Quint. 6, 3, 25:arcano sacra ferens nutantia loro,
Juv. 2, 125.—In gen., leather:II.signum de paupere loro,
Juv. 5, 165.—Transf., plur.: lōra, the reins of a bridle:B.loris ducere equos,
Liv. 35, 34:lora dare,
to give the reins to the horses, slacken the reins, Verg. G. 3, 107:lora tende,
draw the reins tight, Ov. Am. 3, 2, 72:fortius uti loris,
id. M. 2, 127:lora remisit,
id. ib. 2, 200:Automedon lora tenebat,
Juv. 1, 61.—A whip, lash, scourge:C.quin loris caedite, si lubet,
Plaut. Merc. 5, 4, 42; id. Ps. 1, 2, 12:loris uri,
Hor. Ep. 1, 16, 47:loris caedere aliquem,
Cic. Phil. 8, 8; Quint. 5, 10, 88:loris rumpere aliquem,
Dig. 47, 10, 15; Juv. 6, 414.—The girdle of Venus:D.dixit et arcano percussit pectora loro,
Mart. 6, 21, 9.—The leathern bulla, worn by children of the poorer class, Juv. 5, 165; v. bulla.—E.= membrum virile, Petr. 13; Mart. 7, 58, 3; 10, 55, 5.—F.A slender vinebranch, Plin. 14, 1, 3, § 11.—G.Lorum vomitorium, a thong thrust into the throat to produce vomiting, Scrib. Comp. 180. -
20 lorus
lōrum, i ( lōrus, i, m., Petr. 57, 8; App. M. 3, p. 135, 13; Schol. ap. Juv. 6, 480), n. [for vlorum, from a ground-form vlārom; Gr. eulêra, reins; root perh. val-; cf. volvo], a thong.I.Lit.:B.vincire vis? en ostendo manus: tu habes lora,
Plaut. Ep. 5, 2, 18: vis subigit verum fateri;ita lora laedunt brachia,
id. Truc. 4, 3, 9; Liv. 9, 10:celsa lorum cervice ferentem,
a leash, Grat. Cyn. 213; Plin. 8, 40, 61, § 147:sella loris intenta,
Quint. 6, 3, 25:arcano sacra ferens nutantia loro,
Juv. 2, 125.—In gen., leather:II.signum de paupere loro,
Juv. 5, 165.—Transf., plur.: lōra, the reins of a bridle:B.loris ducere equos,
Liv. 35, 34:lora dare,
to give the reins to the horses, slacken the reins, Verg. G. 3, 107:lora tende,
draw the reins tight, Ov. Am. 3, 2, 72:fortius uti loris,
id. M. 2, 127:lora remisit,
id. ib. 2, 200:Automedon lora tenebat,
Juv. 1, 61.—A whip, lash, scourge:C.quin loris caedite, si lubet,
Plaut. Merc. 5, 4, 42; id. Ps. 1, 2, 12:loris uri,
Hor. Ep. 1, 16, 47:loris caedere aliquem,
Cic. Phil. 8, 8; Quint. 5, 10, 88:loris rumpere aliquem,
Dig. 47, 10, 15; Juv. 6, 414.—The girdle of Venus:D.dixit et arcano percussit pectora loro,
Mart. 6, 21, 9.—The leathern bulla, worn by children of the poorer class, Juv. 5, 165; v. bulla.—E.= membrum virile, Petr. 13; Mart. 7, 58, 3; 10, 55, 5.—F.A slender vinebranch, Plin. 14, 1, 3, § 11.—G.Lorum vomitorium, a thong thrust into the throat to produce vomiting, Scrib. Comp. 180.
См. также в других словарях:
165 av. J.-C. — 165 Années : 168 167 166 165 164 163 162 Décennies : 190 180 170 160 150 140 130 Siècles : IIIe siècle … Wikipédia en Français
165 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 1. Jahrhundert | 2. Jahrhundert | 3. Jahrhundert | ► ◄ | 130er | 140er | 150er | 160er | 170er | 180er | 190er | ► ◄◄ | ◄ | 161 | 162 | 163 | 164 | 1 … Deutsch Wikipedia
165 — Années : 162 163 164 165 166 167 168 Décennies : 130 140 150 160 170 180 190 Siècles : Ier siècle IIe siècle … Wikipédia en Français
-165 — Années : 168 167 166 165 164 163 162 Décennies : 190 180 170 160 150 140 130 Siècles : IIIe siècle av. J.‑C. … Wikipédia en Français
165 — ГОСТ 165{ 81} Станки фрезерные консольные. Основные размеры. ОКС: 25.080.20 КГС: Г81 Станки металлообрабатывающие Взамен: ГОСТ 165 72 Действие: С 01.01.82 Изменен: ИУС 12/82, 9/88, 2/91 Примечание: переиздание 1997 Текст документа: ГОСТ 165… … Справочник ГОСТов
165 AH — New page: 165 AH is a year in the Islamic calendar that corresponds to 781 ndash; 782 CE.yearbox width = 500 in?= cp=1st century AH165 AH is a year in the Islamic calendar that corresponds to 781 ndash; 782 CE.yearbox width = 500 in?= cp=1st… … Wikipedia
165 — Años: 162 163 164 – 165 – 166 167 168 Décadas: Años 130 Años 140 Años 150 – Años 160 – Años 170 Años 180 Años 190 Siglos: Siglo I – Siglo II … Wikipedia Español
165 a. C. — Años: 168 a. C. 167 a. C. 166 a. C. – 165 a. C. – 164 a. C. 163 a. C. 162 a. C. Décadas: Años 190 a. C. Años 180 a. C. Años 170 a. C. – Años 160 a. C. – Años 150 a. C. Años 140 a. C. Años 130 a. C. Siglos … Wikipedia Español
165-й меридиан восточной долготы — … Википедия
165ª Escuadra de Bombardeo en Picado — 165° Escuadra de Bombardeo en Picado Activa 1 de octubre de 1937 1 de mayo de 1939 País … Wikipedia Español
165 (число) — 165 сто шестьдесят пять 162 · 163 · 164 · 165 · 166 · 167 · 168 Факторизация: Римская запись: CLXV Двоичное: 10100101 Восьмеричное: 245 … Википедия