Перевод: с польского на все языки

zaciekły

См. также в других словарях:

  • zaciekły — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia, zaciekłykli, zaciekłyklejszy {{/stl 8}}{{stl 7}} taki, który nie ma zamiaru ustąpić; dążący do czegoś za wszelką cenę; także: toczony, prowadzony z zawziętością; zawzięty, zacięty, zażarty : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaciekły — zaciekłykli, zaciekłyklejszy «zawzięty, zacięty, zajadły, uparty w czymś; intensywny, zażarty» Zaciekli przeciwnicy. Zaciekły bój, opór. Zaciekła walka. Zaciekła dyskusja, polemika. Zaciekły spór. Ktoś zaciekły w uporze …   Słownik języka polskiego

  • skrzyżować — Skrzyżować, krzyżować z kimś szablę (szable), szpadę (szpady), miecz (miecze) a) «stoczyć, toczyć z kimś walkę na białą broń»: Rzymianie oglądali się trwożliwie dokoła i nie chcieli się bić, dopiero gdy z tłumu zaczęły padać gniewne okrzyki:… …   Słownik frazeologiczny

  • fanatyczny — fanatycznyni 1. «przesiąknięty fanatyzmem, ślepo oddany komuś, czemuś; bezkrytyczny, zaślepiony, nietolerancyjny, zagorzały, zaciekły» Fanatyczny katolik, muzułmanin. Fanatyczny zwolennik, wielbiciel, obrońca kogoś lub czegoś. Fanatyczny wyznawca …   Słownik języka polskiego

  • nieprzyjaciel — m I, DB. a 1. lm M. e, DB. nieprzyjacielciół, N. nieprzyjacielciółmi «człowiek mający wobec kogoś lub czegoś wrogą postawę» Zawzięty, zaciekły nieprzyjaciel. Nieprzyjaciel mody, wina. 2. blm «wojska przeciwnika w czasie wojny; wroga armia» Zmusić …   Słownik języka polskiego

  • wściekły — wściekłykli 1. «o zwierzęciu: chory na wściekliznę» Wściekły pies, lis. 2. «bardzo zły, rozgniewany, podniecony na skutek uczucia gniewu, wzburzony; wyrażający czyjś gniew, wzburzenie, złość» Wściekły na kolegę. Wściekłe krzyki, spojrzenia. 3.… …   Słownik języka polskiego

  • zaciekle — zaciekleej przysłów. od zaciekły Zaciekle walczyć, bronić się. Zaciekle się kłócić. Psy ujadały coraz zacieklej …   Słownik języka polskiego

  • zaciekłość — ż V, DCMs. zaciekłośćści, blm rzecz. od zaciekły Zaciekłość wrogów, przeciwników. Zaciekłość w walce, w uporze. Bronić się, pracować z zaciekłością …   Słownik języka polskiego

  • zacięty — imiesł. przymiotnikowy bierny czas. zaciąć (p.) zacięty zaciętyęci, zaciętytszy w użyciu przym. «nieustępliwy, zawzięty w czymś, uparty, zaciekły, zajadły; będący wyrazem, objawem tych cech» Zacięty przeciwnik, wróg. Zacięty bój, opór. Zacięta… …   Słownik języka polskiego

  • zajadły — zajadłydli, zajadłydlejszy «zaciekły, zażarty, bezwzględny, nieustępliwy» Zajadły wróg. Zajadły spór. Zajadła walka …   Słownik języka polskiego

  • zapamiętały — zapamiętałyali, zapamiętałyalszy 1. «oddany czemuś wyłącznie, bez reszty, zapominający o wszystkim w zapale, w uniesieniu; zapalony, namiętny, żarliwy, zagorzały» Zapamiętały myśliwy. Zapamiętały zbieracz sztuki ludowej. Zapamiętały w pracy, w… …   Słownik języka polskiego