-
41 τριβάδες
τριβάςa woman who practises unnatural vice with herself: fem nom /voc pl -
42 τριβάς
τριβάςa woman who practises unnatural vice with herself: fem nom sgτριβά̱ς, τριβήrubbing: fem acc pl -
43 ξένιος
ξένιος, ξείνιος (ξενίου; -ίαν, -ιον acc.: ξεινίου; -ίαν, -ίαις; -ια acc.)aφίλοισι γὰρ φίλος ἐλθὼν ξένιον ἄστυ κατέδρακεν N. 4.23
οὐδέ ποτε ξενίαν οὖρος ἐμπνεύσαις ὑπέστειλ' ἱστίον ἀμφὶ τράπεζαν I. 2.39
transf., πλείσταισι βροτῶν ξεινίαις αὐτοὺς (= τοὺς Διοσκούρους)ἐποίχονται τραπέζαις O. 3.40
II epith. of Zeus, as guardian of the rights of guests.Σώτειρα Διὸς ξενίου πάρεδρος Θέμις O. 8.21
ξεινίου πατρὸς χόλον δείσαις N. 5.33
καὶ ξενίου Διὸς ἀσκεῖται θέμις N. 11.8
b of, with a stranger καὶ τότε γνοὺς Ἴσχυος Εἰλατίδα ξεινίαν κοίταν ἄθεμίν τε δόλον (cf. ἐλθόντος γὰρ εὐνάσθη ξένου v. 25) P. 3.32c n. pro subs., gift of hospitality (from host to guest or vice versa.) “ ἂν δ' εὐθὺς ἁρπάξαις ἀρούρας δεξιτερᾷ προτυχὸν ξένιον μάστευε δοῦναι” P. 4.35 pl., “ θεῷ γαῖαν διδόντι ξείνια” P. 4.22 αὐτοὺς Ἰάσων δέγμενος ξείνἰ ἁρμόζοντα τεύχων i. e. gifts from guests who had come to his home P. 4.129 -
44 ξείνιος
ξένιος, ξείνιος (ξενίου; -ίαν, -ιον acc.: ξεινίου; -ίαν, -ίαις; -ια acc.)aφίλοισι γὰρ φίλος ἐλθὼν ξένιον ἄστυ κατέδρακεν N. 4.23
οὐδέ ποτε ξενίαν οὖρος ἐμπνεύσαις ὑπέστειλ' ἱστίον ἀμφὶ τράπεζαν I. 2.39
transf., πλείσταισι βροτῶν ξεινίαις αὐτοὺς (= τοὺς Διοσκούρους)ἐποίχονται τραπέζαις O. 3.40
II epith. of Zeus, as guardian of the rights of guests.Σώτειρα Διὸς ξενίου πάρεδρος Θέμις O. 8.21
ξεινίου πατρὸς χόλον δείσαις N. 5.33
καὶ ξενίου Διὸς ἀσκεῖται θέμις N. 11.8
b of, with a stranger καὶ τότε γνοὺς Ἴσχυος Εἰλατίδα ξεινίαν κοίταν ἄθεμίν τε δόλον (cf. ἐλθόντος γὰρ εὐνάσθη ξένου v. 25) P. 3.32c n. pro subs., gift of hospitality (from host to guest or vice versa.) “ ἂν δ' εὐθὺς ἁρπάξαις ἀρούρας δεξιτερᾷ προτυχὸν ξένιον μάστευε δοῦναι” P. 4.35 pl., “ θεῷ γαῖαν διδόντι ξείνια” P. 4.22 αὐτοὺς Ἰάσων δέγμενος ξείνἰ ἁρμόζοντα τεύχων i. e. gifts from guests who had come to his home P. 4.129 -
45 πονηρία
-ας + ἡ N 1 3-9-19-18-22=71 Ex 10,10; 32,12; Dt 31,21; JgsB 9,56; JgsA 11,27wickedness, vice, evil Ex 10,10; πονηρίαι iniquities Jer 39(32),32Cf. DOGNIEZ 1992 59.138; HATCH 1889, 77-82; LE BOULLUEC 1989 137.322; →NIDNTT; TWNT -
46 αἰσχρός
A causing shame, dishonouring, reproachful,νείκεσσεν.. αἰσχροῖς ἐπέεσσιν Il.3.38
, etc. Adv.αἰσχρῶς, ἐνένισπεν 23.473
.II opp. καλός:1 of outward appearance, ugly, ill-favoured, of Thersites, Il.2.216, cf. h.Ap. 197, Hdt.1.196 ([comp] Comp.), etc. ; deformed, Hp.Art.14 ([comp] Sup.); αἰσχρῶς χωλός with an ugly lameness, ib.63: but commonly,2 in moral sense, shameful, base, Hdt.3.155, A.Th. 685, etc.; ; αἰσχρόν [ἐστι], c. inf., Il.2.298, S.Aj. 473, etc.; αἰσχρόν, εἰ πύθοιτό τις ib. 1159;ἐν αἰσχρῷ θέσθαι τι E.Hec. 806
; ἐπ' αἰσχροῖς on the ground of base actions, S. Fr. 188, E.Hipp. 511:—τὸ αἰ. as Subst., dishonour, S.Ph. 476; τὸ ἐμὸν αἰ. my disgrace, And.2.9; τὸ καλὸν καὶ τὸ αἰ. virtue and vice, Arist.Rh. 1366a24, etc. Adv., shamefully, S.El. 989, Pl.Smp. 183d, etc.: [comp] Sup. , S.OT 367.3 ill-suited,αἰ. ὁ καιρός D.18.178
; αἰ. πρός τι awkward at it, X.Mem.3.8.7;αἰσχρὸν καὶ ἄτεχνον Hp. Fract.30
.III Regul. [comp] Comp. and [comp] Sup. -ότερος, -ότατος are late, Phld.Rh.2.58S. (prob.), Ath.13.587b: elsewh. αἰσχίων, αἴσχιστος (formed from a Root [pref] αἰσχο-), Il.21.437, 2.216; double [comp] Sup.αἰσχιστότατος Olymp.in Alc.p.124
C. Adv., [comp] Sup.αἰσχίστως Mnasalc.
ap. Ath.4.163a, Man.1.21.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > αἰσχρός
-
47 κάκη
2 baseness of spirit, cowardice, sloth,ἄψυχον κάκην A.Th. 192
; λήματος κάκῃ ib. 616; δειλίαν καὶ κ. E.IT 676, cf. Med. 1051;εἴκοντας κάκῃ Pl.Mx. 246b
; . -
48 κακία
A badness in quality, opp. ἀρετή (excellence), Thgn. 322, S.OT 512 (lyr.), Pl.Smp. 181e, R. 348c, etc.; κακίᾳ ἡνιόχων by their incapacity, Id.Phdr. 248b: pl., κακίαι defects, Luc.Hist.Conscr. 6.3 moral badness, vice,μετ' ἀρετῆς ἀλλ' οὐ μετὰ κακίας And. 1.56
; ἡ ἀρετή, ὡσαύτως δὲ.. καὶ ἡ κ. Pl.Men. 72a, etc.; personified in the Fable of Prodicus, X.Mem.2.1.26: pl., περὶ κακιῶν, title of treatise by Philodemus.4 Philos., Evil,ὕλη κακίας αἰτία Plot. 1.8.14
.II ill-repute, dishonour,κ. ἀντιλαβεῖν Th.3.58
. -
49 κακότης
A badness:I of moral character, baseness, cowardice, Il.2.368, 13.108, Od.24.455; ἀτιμίη καὶ κ. Tyrt.10.10;κ. καὶ δειλία Th.5.100
; οὐδεμιῇ κ. λειφθῆναι τῆς ναυμαχίης not through cowardice, Hdt.7.168.2 wickedness, vice,τείσασθαι Ἀλέξανδρον κακότητος Il.3.366
, cf. Hes.Op. 287, Democr.178;κακότητος ἄπειροι Emp.112.3
;κακότητ' ἀσκεῖν A.Pr. 1066
(anap.); ἄνευ κακότητος [ συμφορά] Antipho6.1: pl., Emp.145.II of condition, evil case, distress, misery,ἐκφυγέειν κακότητα Od.5.414
, cf. 290, 379, 397, Pi.P.2.35, Hdt.2.128, 6.67, S.El. 236 (lyr.); esp. in war,Τρῶες ἀνέπνευσαν κακότητος Il.11.382
, cf. 12.332, Hdt.8.109, etc.: pl., distresses, miseries, Alc.59, E.Fr. 303 codd. (lyr.); αἱ ἐντὸς κ. Pl.Ax. 366a.III of quality, badness,τῶν οὔρων Hp.Epid.3.10
: pl., bad qualities, Id.Acut.57.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > κακότης
-
50 κακουργία
A wickedness, villainy, malice,ὡς κακοεργίης εὐεργεσίη μέγ ἀμείνων Od.22.374
, cf. Th.1.37, etc.; of a horse, vice, X.Eq.Mag. 1.15: in pl., malpractices,τὰ κιβδηλεύματά τε καὶ κ. τῶν πωλούντων Pl.Lg. 917e
:κ. καὶ ἀπάται καὶ δολώσεις X.Cyr.1.6.28
, etc.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > κακουργία
-
51 κατωφερής
κατωφερ-ής, ές,A = κάτω φερόμενος, hanging down,κεφαλή X.Cyn.5.30
(v.l. καταφερής); steep,κατάβασις Plb.3.54.5
; κ. θέσις sloping posture, Sor.2.60; descending,χελώνη Orib.49.4.51
; with a downward tendency, heavy, στοιχεῖα, opp. ἀνωφερής, Stoic.2.175, al., cf. Herm ap.Stob.1.49.68, Simp.in Ph.386.23;ὁρμή Eust.603.39
. Adv. - ρῶς Vett. Val.153.4; gloss on κατωκάρα, Sch.Ar. Pax 152.II metaph., prone to vice, lewd, v.l. for καταφερής in Apollod.Ath. ap. Ath.7.281f, cf. Vett. Val.18.3, EM 451.2;κ. εἰς τὰ ἀφροδίσια Hsch.
s.v. Σαλαβακχώ.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > κατωφερής
-
52 κιναιδίζω
Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > κιναιδίζω
-
53 νόσημα
A disease, Hp.Flat.1, S.Ph. 755, E.El. 656, Th.2.49,53, etc.;τὰ περὶ τὸ σῶμα ν. Isoc.8.39
;νοσήμασι περιπίπτειν X.Cyr.6.2.27
;νοσήματα τῶν σπερμάτων Thphr.HP 8.10.1
; [τῶν φυτῶν] ib.4.14.1. -
54 νόσος
νόσος, [dialect] Ep. and [dialect] Ion. (not [dialect] Dor., cf. Berl.Sitzb.1927.156 ([place name] Cyrene)) [full] νοῦσος, ἡ,A sickness, disease, plague, νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὦρσε κακήν (sc. Apollo),ὀλέκοντο δὲ λαοί Il.1.10
; ;δολιχὴ ν. 11.172
;νοῦσοι ἀργαλέαι Hes. Op.92
:— Phrases:ἐς ν. πεσεῖν A.Pr. 473
;ἐς ν. ἐμπίπτειν Antipho 1.20
;νόσον ἐμπεπτωκέναι τοῖς κτήνεσιν X.Cyr.8.3.41
;μοι ν. ἐπήλυθεν Od.11.200
;νόσῳ ληφθέντι S.Tr. 445
; κάμνειν νόσον, ὑπὸ νόσου, v. κάμνω; ἀσθενεῖν ταύτην τὴν νόσον Isoc.19.24;ἐκ τῆς νούσου ἀνέστη Hdt.1.22
; θήλεα ν. ib. 105, cf. Hdn.4.12.2; ἱερὰ νόσος, v. ἱερός IV. 8: ν. defined, Gal.7.43.2 disease of mind, esp. caused by madness, passion, vice, etc.,ν. φρενῶν A.Pers. 750
(troch.); θεία ν., i.e. madness, S.Aj. 185 (lyr.); μανιάσιν ν. ib.59; λυσσώδη ν. ib. 452; of love, Id.Tr. 491;Ἀφροδίτας ν. E.Hipp. 767
(lyr.);ἀκόλαστον ἔσχε γλῶσσαν, αἰσχίστην ν. Id.Or.10
;τῆς μεγίστης ν., ἀνοίας Pl.Lg. 691d
; ν. καὶ στάσιν οὐ ταὐτὸν νενόμικας; Id.Sph. 228a. -
55 οἷ
οἷ, enclit. [full] οἱ, dat sg. of Pron. of 3 pers. masc. and fem. ;A v. οὗ.------------------------------------οἷ, relat. Adv.A whither,οἷ μολὼν δώσεις δίκην S.Ant. 228
; οἴκησις οἷ πορεύομαι ib. 892, cf. El.8 ; ;οἷ χρὴ βλέπειν Pl.Lg. 714b
; οἷ (i. e. εἰς ἃ)μὲν ἔδει δαπανώμενον.., οἷ δ' οὐδὲν ἔδει ἀναλώσαντα Id.Virt. 378b
; so ; , Ar.Fr. 403 : freq. c. gen., οἷ μ' ἀτιμίας ἄγεις to what a depth of dishonour, S.El. 1035 ;οἷ προελήλυθ' ἀσελγείας D.4.9
.2 with Verbs of ending, οἷ φθίνει τύχα where, i. e. how, in what, it ends, E. Hipp. 371 ; so οἷ τελευτᾷ κακίας in what state of vice he ends, Pl.Smp. 181e. (Orig. loc. of ὅς.) -
56 σπίλος
A rock, cliff, Ion Trag.19, Arist.Mu. 392b30, Lyc. 188,374, Peripl.M.Rubr.20, etc.: τὸν σπῖλον is f.l. for τὸν πηλόν in Plu.Sert.17. [[pron. full] ῐ in Lyc. ll. cc.]------------------------------------A spot, fleck, blemish, Hp.Ep.16, Dorio ap.Ath.7.297c;σ. αἵματος J.AJ13.11.3
(pl.); on the moon, Plu.2.921f; on the face or body, Dsc.1.33, Luc.Am.15, Artem.5.67, Lib.Decl.26.19, Gp.12.26.2: metaph., stain of impurity or vice, Lysis ap.Iamb.VP 17.76, Ep.Eph.5.27; of persons, D.H.4.24 (cj.), 2 Ep.Pet.2.13. ([dialect] Att. use κηλίς acc. to Phryn.21.) [ σπῖλος Hdn.Gr.2.920; but [pron. full] ῐ in the equiv. σπιλάς (B) and in the compd. ἄσπιλος.] -
57 συνεκδοχή
συνεκ-δοχή, ἡ,A understanding one thing with another: hence in Rhet., synecdoche, an indirect mode of expression, when the whole is put for a part or vice versa, Quint.Inst.8.6.19, Aristid.Quint.2.9, Ps.-Plu.Vit.Hom.22.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > συνεκδοχή
-
58 τριβάς
A a woman who practises unnatural vice with herself or with other women, Man.4.358, Ptol.Tetr. 171, Vett.Val.111.7, Gloss.II = mortarium, tritorium, ib. -
59 φοινικίζω
A imitate the Phoenicians, of unnatural vice, Luc.Pseudol.28, Gal.12.249.II (φοῖνιξ B. 1.2
) to be dark red or bay, Gp.16.2.3.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > φοινικίζω
-
60 χαλεπότης
A difficulty, ruggedness,τῶν χωρίων Th.4.12
,33: metaph. in pl.,μεγάλας ἔχουσιν αἱ σύντομοι [ὁδοὶ] χαλεπότητας Jul.Or.7.225c
.2 generally, difficulty, of understanding, Arist.APo. 93b34.II mostly of persons, harshness, severity, opp. ῥᾳστώνη, Pl.Criti. 107c, Lg. 902c;ἡ τοῦ σοφιστοῦ χ. Id.Sph. 254a
;τρόπων χ. Id.Lg. 929d
;τῶν πολιτειῶν Isoc.4.142
; abs., Th.1.84, Isoc.2.24, etc.; of the Lacedaemonians, Id.12.90;μετὰ χαλεπότητος ἀκροᾶσθαι Id.15.20
; of the laws of Draco, Arist.Pol. 1274b17: pl., opp. πραότητες, Isoc.5.116.2 ill-temper, vice, of a horse, X.Eq.3.10.Greek-English dictionary (Αγγλικά Ελληνικά-λεξικό) > χαλεπότης
См. также в других словарях:
vice — vice … Dictionnaire des rimes
vice — [ vis ] n. m. • 1138; lat. vitium I ♦ 1 ♦ Vieilli LE VICE : disposition habituelle au mal; conduite qui en résulte. ⇒ immoralité, 3. mal, péché. « L hypocrisie est un hommage que le vice rend à la vertu » (La Rochefoucauld). Le vice et la… … Encyclopédie Universelle
vice- — ♦ Particule invariable, du lat. vice « à la place de, pour », qui se joint à quelques noms ou titres de fonctions exercées en second, à la place de qqn. ⇒ adjoint, remplaçant. ● vice Préfixe, du latin vice, à la place de, exprimant une fonction… … Encyclopédie Universelle
vice — 1. (vi s ) s. m. 1° Défaut, imperfection grave (ce qui est le premier sens de vitium, en latin). Vice de forme. Il y a un vice considérable dans cet acte. • Il est étrange que Corneille ait senti le vice de son sujet, et qu il n ait pas senti … Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré
Vice — is a practice or habit that is considered immoral, depraved, and/or degrading in the associated society. In more minor usage, vice can refer to a fault, a defect, an infirmity, or merely a bad habit. Synonyms for vice include fault, depravity,… … Wikipedia
Vice — Personaje de The King of Fighters Primera aparición The King of Fighters 96 Voz original Masae Yumi Primera aparición en KOF The King of Fighters … Wikipedia Español
Vice — Vice, a. [Cf. F. vice . See {Vice}, prep.] Denoting one who in certain cases may assume the office or duties of a superior; designating an officer or an office that is second in rank or authority; as, vice president; vice agent; vice consul, etc … The Collaborative International Dictionary of English
Vice — Vice, n. [F., from L. vitium.] 1. A defect; a fault; an error; a blemish; an imperfection; as, the vices of a political constitution; the vices of a horse. [1913 Webster] Withouten vice of syllable or letter. Chaucer. [1913 Webster] Mark the vice … The Collaborative International Dictionary of English
vice — Vice, Vitium. Un vice qui est quand une personne baaille souvent, Oscedo oscediþnis. Quand il s en faut quelque partie, c est un grand vice, Deesse aliquam partem mendosum est. Vices couvers et cachez, Vicia infucata aut tecta. Vices qui s en… … Thresor de la langue françoyse
vice — S3 [vaıs] n [Sense: 1 3; Date: 1200 1300; : Old French; Origin: Latin vitium fault, vice ] 1.) [U] criminal activities that involve sex or drugs ▪ the fight against vice on the streets ▪ The police have smashed a vice ring (=a group of criminals… … Dictionary of contemporary English
vice — S3 [vaıs] n [Sense: 1 3; Date: 1200 1300; : Old French; Origin: Latin vitium fault, vice ] 1.) [U] criminal activities that involve sex or drugs ▪ the fight against vice on the streets ▪ The police have smashed a vice ring (=a group of criminals… … Dictionary of contemporary English
