Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

thin+up

  • 21 conluco

    conlucare, conlucavi, conlucatus V TRANS
    prune; thin out (trees); clear/thin (forest) (L+S)

    Latin-English dictionary > conluco

  • 22 corticulus

    thin rind (of the olive); small/thin rind/bark/shell (L+S)

    Latin-English dictionary > corticulus

  • 23 Chloropeta gracilirostris

    3. ENG thin-billed flycatcher, yellow swamp warbler, thin-billed yellow warbler
    5. FRA

    VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE — AVES > Chloropeta gracilirostris

  • 24 Atropus atropos

    2. RUS атроп m
    3. ENG thin crevalle, thin(-bodied) trevally, clefbelly trevally
    4. DEU
    5. FRA pompaneau m à quille noire

    VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE > Atropus atropos

  • 25 adtenuo

    at-tĕnŭo ( adt-, Lachm., Merk., Weissenb.; att-, Kayser, K. and H., L. Müller), āvi, ātum, 1, v. a., to make thin or weak; to thin, attenuate; to weaken, enfeeble; to lessen, diminish.
    I.
    Lit.: aëna Signa manus dextras ostendunt adtenuari Saepe salutantūm tactu, * Lucr. 1, 317 (cf.:

    attritum mentum,

    Cic. Verr. 2, 4, 43):

    bellum (servile) exspectatione Pompeii attenuatum atque imminutum est, adventu sublatum ac sepultum,

    Cic. Imp. Pomp. 11, 30:

    legio proeliis attenuata,

    Caes. B. C. 3, 89:

    diutino morbo viribus admodum adtenuatis,

    Liv. 39, 49; 25, 11:

    fame attenuari,

    Vulg. Job, 18, 12; ib. Jer. 14, 18:

    macie attenuari,

    ib. 2 Reg. 13, 4:

    sortes adtenuatae,

    diminished, Liv. 21, 62:

    foliorum exilitate usque in fila attenuatā,

    Plin. 21, 6, 16, § 30:

    (lingua) attenuans lambendo cutem homines,

    id. 11, 37, 65, § 172 al.:

    Non falx attenuat frondatorum arboris umbram,

    Cat. 64, 41:

    adtenuant juvenum vigilatae corpora noctes,

    Ov. A. A. 1, 735 (cf. infra, P. a.):

    patrias opes,

    id. M. 8, 844; so id. P. 4, 5, 38.—
    II.
    Trop.:

    curas lyrā,

    Ov. Tr. 4, 1, 16; 4, 6, 18:

    luctus,

    Albin. ad Liv. 342:

    insignem attenuat deus,

    brings low, abases, Hor. C. 1, 34, 13:

    attenuabit omnes deos terrae,

    Vulg. Soph. 2, 11: hujusmodi partes sunt virtutis amplificandae, si suadebimus; attenuandae, si ab his dehortabimur, Auct. ad. Her. 3, 3, 6:

    attenuabitur gloria Jacob,

    Vulg. Isa. 17, 4.—Hence, attĕnŭātus ( adt-), a, um, P. a., enfeebled, weakened, reduced, weak.
    I.
    Lit.:

    adtenuatus amore,

    Ov. M. 3, 489: continuatione laborum, August. ap. Suet. Tib. 21: fortuna rei familiaris attenuatissima, Auct. ad Her. 4, 41:

    voce paululum attenuatā,

    with a voice a little suppressed, id. ib. 3, 14:

    acuta atque attenuata nimis acclamatio,

    id. ib. 12, 21.— Comp. not in use. — Sup.: fortunae familiares attenuatissimae, Auct. ad Her. 4, 41, 53.—
    II.
    Trop.
    A.
    Feeble, destitute, poor (eccl. Lat.):

    Siattenuatus frater tuus vendiderit etc.,

    Vulg. Lev. 25, 25; 25, 35; 25, 47; ib. 2 Esdr. 5, 18. —
    B.
    Esp., of discourse.
    1.
    Shortened, brief: ipsa illa [pro Roscio] juvenilis redundantia [p. 195] multa habet attenuata, Cic. Or. 30, 108.—
    2.
    Too much refined, affected:

    itaque ejus oratio nimiā religione attenuata doctis et attente audientibus erat illustris,

    hence his discourse was so delicately formed, through excessive scrupulousness, Cic. Brut. 82.—
    3.
    Meagre, dry, without ornament: attenuata (oratio) est, quae demissa est usque ad usitatissimam puri sermonis consuetudinem, Auct. ad Her. 4, 8:

    attenuata verborum constructio,

    id. ib. 4, 10, 15.—
    * Adv.: at-tenuātē, simply:

    attenuate presseque dicere,

    Cic. Brut. 55, 201.

    Lewis & Short latin dictionary > adtenuo

  • 26 attenuo

    at-tĕnŭo ( adt-, Lachm., Merk., Weissenb.; att-, Kayser, K. and H., L. Müller), āvi, ātum, 1, v. a., to make thin or weak; to thin, attenuate; to weaken, enfeeble; to lessen, diminish.
    I.
    Lit.: aëna Signa manus dextras ostendunt adtenuari Saepe salutantūm tactu, * Lucr. 1, 317 (cf.:

    attritum mentum,

    Cic. Verr. 2, 4, 43):

    bellum (servile) exspectatione Pompeii attenuatum atque imminutum est, adventu sublatum ac sepultum,

    Cic. Imp. Pomp. 11, 30:

    legio proeliis attenuata,

    Caes. B. C. 3, 89:

    diutino morbo viribus admodum adtenuatis,

    Liv. 39, 49; 25, 11:

    fame attenuari,

    Vulg. Job, 18, 12; ib. Jer. 14, 18:

    macie attenuari,

    ib. 2 Reg. 13, 4:

    sortes adtenuatae,

    diminished, Liv. 21, 62:

    foliorum exilitate usque in fila attenuatā,

    Plin. 21, 6, 16, § 30:

    (lingua) attenuans lambendo cutem homines,

    id. 11, 37, 65, § 172 al.:

    Non falx attenuat frondatorum arboris umbram,

    Cat. 64, 41:

    adtenuant juvenum vigilatae corpora noctes,

    Ov. A. A. 1, 735 (cf. infra, P. a.):

    patrias opes,

    id. M. 8, 844; so id. P. 4, 5, 38.—
    II.
    Trop.:

    curas lyrā,

    Ov. Tr. 4, 1, 16; 4, 6, 18:

    luctus,

    Albin. ad Liv. 342:

    insignem attenuat deus,

    brings low, abases, Hor. C. 1, 34, 13:

    attenuabit omnes deos terrae,

    Vulg. Soph. 2, 11: hujusmodi partes sunt virtutis amplificandae, si suadebimus; attenuandae, si ab his dehortabimur, Auct. ad. Her. 3, 3, 6:

    attenuabitur gloria Jacob,

    Vulg. Isa. 17, 4.—Hence, attĕnŭātus ( adt-), a, um, P. a., enfeebled, weakened, reduced, weak.
    I.
    Lit.:

    adtenuatus amore,

    Ov. M. 3, 489: continuatione laborum, August. ap. Suet. Tib. 21: fortuna rei familiaris attenuatissima, Auct. ad Her. 4, 41:

    voce paululum attenuatā,

    with a voice a little suppressed, id. ib. 3, 14:

    acuta atque attenuata nimis acclamatio,

    id. ib. 12, 21.— Comp. not in use. — Sup.: fortunae familiares attenuatissimae, Auct. ad Her. 4, 41, 53.—
    II.
    Trop.
    A.
    Feeble, destitute, poor (eccl. Lat.):

    Siattenuatus frater tuus vendiderit etc.,

    Vulg. Lev. 25, 25; 25, 35; 25, 47; ib. 2 Esdr. 5, 18. —
    B.
    Esp., of discourse.
    1.
    Shortened, brief: ipsa illa [pro Roscio] juvenilis redundantia [p. 195] multa habet attenuata, Cic. Or. 30, 108.—
    2.
    Too much refined, affected:

    itaque ejus oratio nimiā religione attenuata doctis et attente audientibus erat illustris,

    hence his discourse was so delicately formed, through excessive scrupulousness, Cic. Brut. 82.—
    3.
    Meagre, dry, without ornament: attenuata (oratio) est, quae demissa est usque ad usitatissimam puri sermonis consuetudinem, Auct. ad Her. 4, 8:

    attenuata verborum constructio,

    id. ib. 4, 10, 15.—
    * Adv.: at-tenuātē, simply:

    attenuate presseque dicere,

    Cic. Brut. 55, 201.

    Lewis & Short latin dictionary > attenuo

  • 27 bractea

    bractĕa (also brattĕa), ae, f. [perh. kindr. with brachô, to rattle], a thin plate of metal, gold-leaf (thicker plates of metal are called laminae; cf. Isid. Orig. 16, 18, 2: bractea dicitur tenuissima lamina): aranea bratteaque auri, * Lucr. 4, 729:

    leni crepitabat brattea vento,

    Verg. A. 6, 209:

    inspice, quam tenuis bractea ligna tegat,

    Ov. A. A. 3, 232; Mart. 8, 33, 6; Plin. 33, 3, 19, § 61; cf.

    argenteae,

    id. 37, 7, 31, § 105.—
    B.
    Poet.:

    viva,

    the golden fleece of Spanish sheep, Mart. 9, 62, 4.—
    C.
    Meton., thin layers of wood, veneers (opp. lamina):

    ligni,

    Plin. 16, 43, 84, § 232.—
    II.
    Trop., show, glitter: eloquentiae, Sol. praef. 2.

    Lewis & Short latin dictionary > bractea

  • 28 extenuo

    ex-tĕnŭo, āvi, ātum, 1, v. a., to make thin, fine, or small, to thin, reduce, diminish (class.; syn.: attenuo, minuo; opp. augeo, amplifico).
    I.
    Lit.:

    lignum falce,

    Varr. R. R. 1, 40, 6:

    aër extenuatus sublime fertur,

    rarefied, Cic. N. D. 2, 39, 101:

    dentibus extenuatur et molitur cibus,

    id. ib. 2, 54, 134:

    in pulverem extenuari,

    Plin. 18, 16, 43, § 148:

    in aquas,

    Ov. M. 5, 429:

    mediam aciem,

    Liv. 5, 38, 2; 31, 21, 14:

    in Piceno lapidibus pluisse et Caere sortes extenuatas,

    diminished, id. 21, 62, 5 Drak. (for which, shortly after: attenuatae sortes; cf. also id. 22, 1, 11).—
    B.
    In partic., in medic. lang., to diminish, reduce, weaken, alleviate a disease:

    pituitam,

    Cels. 6, 6, 8:

    destillationes,

    Plin. 21, 21, 89, § 155:

    albugines,

    id. 29, 6, 38, § 127:

    raucitatem,

    id. 20, 6, 23, § 50:

    scabiem,

    id. 32, 10, 51, § 140 et saep.—
    II.
    Trop., to diminish, lessen, weaken:

    neque verbis auget suum munus, sed etiam extenuat,

    Cic. Off. 2, 20, 70:

    locupletissimi cujusque census extenuarant, tenuissimi auxerant,

    had made too small, id. Verr. 2, 2, 55, § 138:

    spes nostra extenuatur et evanescit,

    id. Att. 3, 13, 1:

    quae cogitatio molestias extenuat et diluit,

    id. Tusc. 3, 16, 34:

    crimen,

    id. Verr. 2, 5, 40, § 108:

    famam belli,

    Liv. 5, 37, 3:

    extenua forti mala corde ferendo,

    Ov. Tr. 3, 3, 57:

    curas mora longa,

    id. P. 1, 3, 26:

    vires,

    Hor. S. 1, 10, 14 et saep.—Hence, extĕnŭātus, a, um, P. a., thinned, weakened, weak.
    A.
    Lit.: (copiolae meae) sunt extenuatissimae, very much thinned, reduced, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 13, 2.—
    B.
    Trop.:

    ratio,

    Auct. Her. 2, 24, 37.

    Lewis & Short latin dictionary > extenuo

  • 29 Macer

    1.
    măcer, cra, crum, adj. [Sanscr. root mak, to crush; Gr. massô, knead; mageus, baker; Germ. mager], lean, meagre.
    A.
    Lit., of living beings (most freq. of animals):

    taurus, opp. pinguis,

    Verg. E. 3, 100:

    boves,

    Varr. R. R. 2, 5, 12; Juv. 14, 146:

    turdi,

    Hor. S. 1, 5, 72:

    mustela,

    id. Ep. 1, 7, 33:

    ostreae inuberes et macrae,

    Gell. 20, 8; Quint. 6, 3, 58.—Of parts of the body:

    in macerrimis corporis partibus,

    Sen. Ep. 78, 8.—Humorously of a person:

    valeat res ludicra si me Palma negata macrum donata reducit opimum,

    Hor. Ep. 2, 1, 181:

    nec pharetris Veneris macer est,

    Juv. 6, 138.—
    B.
    Of inanimate things, thin, poor, barren: solum exile et macrum, * Cic. Agr. 2, 5, 67:

    ager macrior,

    Varr. R. R. 1, 24, 2:

    macerrimi agri,

    Col. 11, 2, 7:

    stirpes,

    id. 3, 10, 3:

    vineae,

    id. 8, 1, 2:

    libellus,

    meagre, thin, Mart. 2, 6, 10:

    ut dignus venias hederis et imagine macra,

    Juv. 7, 29.
    2. 1.
    C. Licinius Macer, an historian, Cic. Leg. 1, 2, 7; id. Brut. 67, 238; Liv. 4, 7, 12. —
    2.
    Aemilius Macer, a poet and a friend of Virgil and Ovid, Ov. Tr. 4, 10, 44; v. Aemilius.

    Lewis & Short latin dictionary > Macer

  • 30 macer

    1.
    măcer, cra, crum, adj. [Sanscr. root mak, to crush; Gr. massô, knead; mageus, baker; Germ. mager], lean, meagre.
    A.
    Lit., of living beings (most freq. of animals):

    taurus, opp. pinguis,

    Verg. E. 3, 100:

    boves,

    Varr. R. R. 2, 5, 12; Juv. 14, 146:

    turdi,

    Hor. S. 1, 5, 72:

    mustela,

    id. Ep. 1, 7, 33:

    ostreae inuberes et macrae,

    Gell. 20, 8; Quint. 6, 3, 58.—Of parts of the body:

    in macerrimis corporis partibus,

    Sen. Ep. 78, 8.—Humorously of a person:

    valeat res ludicra si me Palma negata macrum donata reducit opimum,

    Hor. Ep. 2, 1, 181:

    nec pharetris Veneris macer est,

    Juv. 6, 138.—
    B.
    Of inanimate things, thin, poor, barren: solum exile et macrum, * Cic. Agr. 2, 5, 67:

    ager macrior,

    Varr. R. R. 1, 24, 2:

    macerrimi agri,

    Col. 11, 2, 7:

    stirpes,

    id. 3, 10, 3:

    vineae,

    id. 8, 1, 2:

    libellus,

    meagre, thin, Mart. 2, 6, 10:

    ut dignus venias hederis et imagine macra,

    Juv. 7, 29.
    2. 1.
    C. Licinius Macer, an historian, Cic. Leg. 1, 2, 7; id. Brut. 67, 238; Liv. 4, 7, 12. —
    2.
    Aemilius Macer, a poet and a friend of Virgil and Ovid, Ov. Tr. 4, 10, 44; v. Aemilius.

    Lewis & Short latin dictionary > macer

  • 31 praetenuis

    prae-tĕnŭis, e, adj.
    I.
    Very thin or slender (post-Aug.):

    folium pinūs,

    Plin. 16, 10, 16, § 38:

    fila,

    id. 16, 31, 56, § 128; 19, 6, 34, § 116:

    bracteae,

    id. 33, 6, 32, § 100:

    pons,

    very narrow, id. 8, 50, 76, § 201.—
    * II.
    Of sound, very thin or shrill, Quint. 11, 3, 41.

    Lewis & Short latin dictionary > praetenuis

  • 32 rallus

    rallus, a, um, adj. dim. [for rarulus, from rarus], thin:

    tunica,

    a thin tunic, Plaut. Ep. 2, 2, 46; cf. Non. 539, 15.

    Lewis & Short latin dictionary > rallus

  • 33 raresco

    rāresco, ĕre, v. inch. n. [rarus], to grow thin, lose its density, to become rare, be rarefied ( poet. and in post-Aug. prose).
    I.
    Lit.:

    fulgit item cum rarescunt quoque nubila caeli,

    Lucr. 6, 214; cf. id. 6, 513; Stat. S. 1, 2, 186:

    umor aquai ab aestu,

    Lucr. 6, 875; cf.:

    rarescit terra calore,

    becomes loose, id. 6, 841:

    corpus,

    id. 4, 865; 892:

    resolutaque tellus In liquidas rarescit aquas,

    Ov. M. 15, 246:

    quadrupedibus senectute lanae rarescunt,

    Plin. 11, 39, 94, § 231.—
    II.
    Transf.:

    rarescunt alta colonis Maenala,

    i. e. become empty, depopulated, Stat. Th. 4, 284; cf.:

    moenia densae Romae,

    id. S. 4, 4, 14: rarescit multo laxatus vulnere miles, the ranks grow thin, Sil. 17, 423; 5, 382; and:

    rarescunt cuspide pugnae,

    Val. Fl. 6, 617:

    umbrae rarescentes,

    Stat. Th. 1, 343; 11, 74: ubi angusti rarescent claustra Pelori, i. e. shall open themselves, grow wider, i. q. laxabuntur, patebunt, * Verg. A. 3, 411; so,

    colles paulatim rarescunt,

    Tac. G. 30.—
    III.
    Trop.:

    sonitus rarescit,

    becomes feeble, diminishes, dies away, Prop. 3, 15 (4, 14), 35:

    quod justitia rarescit, iniquitas increbrescit,

    Tert. Apol. 20:

    ita justitia rarescet, ita impietas et avaritia crebrescent,

    Lact. 7, 15, 8:

    Ibis efficit, ut rarescant mortiferae pestes absumptae,

    become rare, Amm. 22, 15, 25; 26, 3, 1. (In Ov. M. 15, 246, the read. varies between rarescit and rorescit.)

    Lewis & Short latin dictionary > raresco

  • 34 rariter

    rārus, a, um, adj. [etym. dub.; cf. Sanscr. root rah-, to abandon], having wide interstices between its parts, of a loose texture, not thick or dense, thin (opp. densus; freq. and class.).
    I.
    Lit.:

    denseri poterunt ignes, rarique relinqui,

    Lucr. 1, 656; cf.:

    (terra) Rara sit an supra morem si densa requiras... Densa magis Cereri, rarissima quaeque Lyaeo,

    Verg. G. 2, 227 sq.; 1, 419:

    textura,

    Lucr. 4, 196; cf.

    retia,

    Verg. A. 4, 131; Hor. Epod. 2, 33:

    tunica,

    Ov. Am. 1, 5, 13; and:

    cribrum,

    id. M. 12, 437:

    rariores silvae,

    the thinner, clearer parts of the forest, Tac. Agr. 37:

    seges,

    Col. 2, 9, 6:

    corpus (opp. solidae res),

    Lucr. 1, 347; 2, 860; 6, 631 al.:

    aër,

    id. 2, 107; cf. in the comp., id. 6, 1024:

    manus,

    i.e. with the fingers spread apart, Quint. 11, 3, 103:

    raraque non fracto vestigia pulvere pendent,

    i.e. scarcely visible, Stat. Th. 6, 640.—
    II.
    Transf.
    A.
    Of things which stand apart from each other, far apart, here and there, scattered, thin, scanty ( = disjectus;

    opp. densus, confertus): cum raris disjectisque ex aedificiis pabulum conquireretur,

    Hirt. B. G. 8, 10; cf.:

    vides habitari in terrā raris et angustis in locis,

    scattered, Cic. Rep. 6, 19, 20:

    apparent rari nantes,

    Verg. A. 1, 118:

    foramina,

    Lucr. 5, 457:

    bacae expanduntur rarae,

    Plin. 17, 10, 11, § 60:

    frutices in vertice,

    Ov. H. 10, 25:

    coma,

    id. Am. 1, 8, 111; cf. capillus. Suet. Calig. 50:

    racemi,

    Verg. E. 5, 7:

    umbra,

    id. ib. 7, 46:

    arbores,

    Nep. Milt. 5, 3:

    tela,

    Ov. M. 12, 600 et saep. — Poet.:

    manat rara meas lacrima per genas,

    drop by drop, Hor. C. 4, 1, 34. —
    2.
    In partic., in military lang., far apart, here and there, scattered about, dispersed, straggling, single (opp. confertus). accedebat huc, ut numquam conferti, sed rari magnisque intervallis proeliarentur, Caes. B. G. 5, 16; cf.:

    rari in confertos illati,

    Liv. 23, 27:

    ipsi ex silvis rari propugnabant,

    Caes. B. G. 5, 9; 5, 17; 7, 45; 7, 80; id. B. C. 1, 27 fin.:

    Samnites raris ordinibus constiterant,

    Liv. 9, 27; Curt. 4, 14, 14:

    rara est acies,

    Verg. A. 9, 508:

    rarior acies,

    Tac. H. 3, 25; Front. Strat. 3, 10, 4:

    rarior acies,

    Curt. 4, 15, 20: ut ordines suos non magnopere servarent. [p. 1525] rari dispersique pugnarent, Caes. B. C. 1, 44; cf. Tac. Agr. 37 fin.; Front. Strat. 1, 5, 23.—
    B.
    Of any thing found in small numbers or which seldom takes place, few, rare (cf. paucus):

    in omni arte... ut in ipsă virtute, optimum quidque rarissimum,

    Cic. Fin. 2, 25, 81; cf.:

    rarum genus (amicorum) et quidem omnia praeclara rara,

    id. Lael. 21, 79:

    raris ac prope nullis portibus,

    Caes. B. G. 3, 12 fin.; cf.:

    etiamsi rarus ejus rei, nonnullus tamen usus,

    Quint. 8, 6, 30:

    rarus enim est animus ad ea defendenda,

    Sall. H. 3, 61, 7 Dietsch:

    Idem rarum est, non sine usu tamen,

    Quint. 5, 11, 42:

    rari domos, plurimi amicorum tecta... petivere,

    Tac. H. 1, 79 fin.:

    Oceanus raris ab orbe nostro navibus aditur,

    id. G. 2:

    aliquod solitarium aut rarum,

    Cic. Inv. 1, 44, 83:

    ut anteponantur rara vulgaribus,

    id. Top. 18, 69:

    litterae,

    Liv. 6, 1; cf. id. 7, 3:

    rara hostium apparebant arma,

    id. 2, 50:

    lites,

    Quint. 7, 1, 43:

    infelicitas,

    id. 11, 2, 49:

    quae (littera) est apud nos rarissima in clausulis,

    id. 12, 10, 31:

    quod est magis rarum,

    id. 9, 2, 73:

    ex maxime raro genere hominum,

    Cic. Lael. 17, 64; cf. Quint. 7, 3, 25:

    raris vocibus hisco,

    Verg. A. 3, 314:

    rara per ignotos errent animalia montes,

    id. E. 6, 40:

    audiet pugnas vitio parentum Rara juventus,

    Hor. C. 1, 2, 24. —Rarum est, with ut:

    rarum est, ut, etc.,

    Quint. 3, 10, 3; 6, 3, 38; 10, 7, 24:

    rarum dictu, esse aliquid, cui prosit neglegentia,

    Plin. 18, 16, 39, § 140.—
    b.
    Mostly poet. and in post-Aug. prose for the adv. raro, seldom, rarely:

    nec Iliacos coetus nisi rarus adibat,

    Ov. M. 11, 766; cf.:

    rarus, qui tam procul a portu recessisset, reperiebatur,

    Quint. 12, prooem. § 3; so,

    rarus fuit, qui, etc.,

    id. 6, 2, 3:

    antiquis scriptoribus rarus obtrectator,

    Tac. A. 4, 33; Sall. H. Fragm. 3, 22, p. 233 Gerl.:

    Caesar rarus egressu,

    Tac. A. 15, 53; cf.:

    leones rari in potu,

    Plin. 8, 16, 18, § 46:

    (calculus) rarus inventu,

    id. 28, 15, 61, § 217; cf.:

    helxine rara visu est,

    id. 21, 16, 56, § 96:

    Homerus alias circa picturas pigmentaque rarus,

    i. e. rarely speaks of them, id. 33, 7, 38, § 115 —
    2.
    Poet., in partic., uncommon of its kind, scarce, rare, extraordinary, remarkable:

    rara puella fuit,

    Prop. 1, 17, 16; so,

    Cynthia,

    id. 1, 8, 42:

    ministra deae,

    id. 4 (5), 11, 52; cf.:

    rara quidem facie, sed rarior arte canendi,

    Ov. M. 14, 337:

    facies,

    id. H. 17, 93 Ruhnk.:

    vestis,

    Cat. 69, 3:

    avis (sc. pavo),

    Hor. S. 2, 2, 26:

    fides,

    id. C. 1, 35, 21:

    artis opus rarae,

    Tib. 3, 4, 37:

    patulis rarissima ramis,

    Ov. M. 7, 622:

    rarissima turba,

    id. A. A. 2, 281:

    rarissimi ingenii homo,

    Sen. Contr. 28:

    conjux rarissima,

    Stat. S. 5, 1, 11.— Hence, adv., usually raro (class.), but sometimes rare (ante - class. and postAug.), rarenter (ante- and post - class.), or rariter (late Lat.).
    A.
    Form rārō:

    raro nimium dabat quod biberem,

    Plaut. Cist. 1, 1, 20:

    potavi, edi, donavi, et enim id raro,

    id. Bacch. 4, 10, 6:

    si id, quod raro fit, fieri omnino negetur,

    Cic. Inv. 1, 43, 80:

    evenire insolenter et raro (opp. vulgo),

    id. ib. 1, 28, 43:

    vinum aegrotis prodest raro, nocet saepissime,

    id. N. D. 3, 27, 69; id. de Or. 3, 52, 101; cf. id. Or. 24, 80:

    sed tamen raro habet in oratione poeticum aliquod verbum dignitatem,

    id. de Or. 3, 38, 153:

    raro antecedentem scelestum Deseruit poena,

    Hor. C. 3, 2, 31: admodum raro, Cic. Fat. Fragm. ap. Macr. S. 2, 12;

    for which we find raro admodum,

    Quint. 11, 1, 14; Plin. 2, 50, 51, § 135:

    raro umquam,

    Quint. 4, 1, 4; 5, 7, 22; Plin. 22, 22, 46, § 93:

    ita raro,

    Cic. Rosc. Am. 13, 37:

    sic raro,

    Hor. S. 2, 3, 1:

    tam raro,

    Ov. M. 13, 117:

    quam raro,

    Plaut. Bacch. 4, 4, 25:

    perquam raro,

    Plin. 37, 4, 15, § 55.— Comp.:

    quod si rarius fiet, quam tu exspectabis,

    Cic. Fam. 1, 7, 1.— Sup.:

    istud rarissime accidere,

    Col. 5, 5, 7:

    non affari nisi rarissime,

    Suet. Claud. 3.—
    B.
    Form rārē (acc. to I.), far apart, thinly, sparsely, here and there:

    nisi rare conseritur, vanam et minutam spicam facit,

    Col. 2, 9, 5:

    tenui vimine rarius contextus saccus,

    id. 9, 15, 12.—
    2.
    (Acc. to II. B.) Of time, seldom, rarely:

    vero rare capitur (piscis),

    Plaut. Rud. 4, 3, 56.—
    C.
    Form rārenter, seldom, rarely:

    dato rarenter bibere,

    Cato, R. R. 103; so, rarenter, Liv. And., Enn., Caecil., Nov., Trab., Pompon. ap. Non. 515, 23 sq.; 164, 25 sq.; App. Flor. 3, p. 357, 22. —
    D.
    Form rārĭter (very rare): quidquid fit rariter, magis delectat, Schol. Juv. 11, 208.

    Lewis & Short latin dictionary > rariter

  • 35 rarus

    rārus, a, um, adj. [etym. dub.; cf. Sanscr. root rah-, to abandon], having wide interstices between its parts, of a loose texture, not thick or dense, thin (opp. densus; freq. and class.).
    I.
    Lit.:

    denseri poterunt ignes, rarique relinqui,

    Lucr. 1, 656; cf.:

    (terra) Rara sit an supra morem si densa requiras... Densa magis Cereri, rarissima quaeque Lyaeo,

    Verg. G. 2, 227 sq.; 1, 419:

    textura,

    Lucr. 4, 196; cf.

    retia,

    Verg. A. 4, 131; Hor. Epod. 2, 33:

    tunica,

    Ov. Am. 1, 5, 13; and:

    cribrum,

    id. M. 12, 437:

    rariores silvae,

    the thinner, clearer parts of the forest, Tac. Agr. 37:

    seges,

    Col. 2, 9, 6:

    corpus (opp. solidae res),

    Lucr. 1, 347; 2, 860; 6, 631 al.:

    aër,

    id. 2, 107; cf. in the comp., id. 6, 1024:

    manus,

    i.e. with the fingers spread apart, Quint. 11, 3, 103:

    raraque non fracto vestigia pulvere pendent,

    i.e. scarcely visible, Stat. Th. 6, 640.—
    II.
    Transf.
    A.
    Of things which stand apart from each other, far apart, here and there, scattered, thin, scanty ( = disjectus;

    opp. densus, confertus): cum raris disjectisque ex aedificiis pabulum conquireretur,

    Hirt. B. G. 8, 10; cf.:

    vides habitari in terrā raris et angustis in locis,

    scattered, Cic. Rep. 6, 19, 20:

    apparent rari nantes,

    Verg. A. 1, 118:

    foramina,

    Lucr. 5, 457:

    bacae expanduntur rarae,

    Plin. 17, 10, 11, § 60:

    frutices in vertice,

    Ov. H. 10, 25:

    coma,

    id. Am. 1, 8, 111; cf. capillus. Suet. Calig. 50:

    racemi,

    Verg. E. 5, 7:

    umbra,

    id. ib. 7, 46:

    arbores,

    Nep. Milt. 5, 3:

    tela,

    Ov. M. 12, 600 et saep. — Poet.:

    manat rara meas lacrima per genas,

    drop by drop, Hor. C. 4, 1, 34. —
    2.
    In partic., in military lang., far apart, here and there, scattered about, dispersed, straggling, single (opp. confertus). accedebat huc, ut numquam conferti, sed rari magnisque intervallis proeliarentur, Caes. B. G. 5, 16; cf.:

    rari in confertos illati,

    Liv. 23, 27:

    ipsi ex silvis rari propugnabant,

    Caes. B. G. 5, 9; 5, 17; 7, 45; 7, 80; id. B. C. 1, 27 fin.:

    Samnites raris ordinibus constiterant,

    Liv. 9, 27; Curt. 4, 14, 14:

    rara est acies,

    Verg. A. 9, 508:

    rarior acies,

    Tac. H. 3, 25; Front. Strat. 3, 10, 4:

    rarior acies,

    Curt. 4, 15, 20: ut ordines suos non magnopere servarent. [p. 1525] rari dispersique pugnarent, Caes. B. C. 1, 44; cf. Tac. Agr. 37 fin.; Front. Strat. 1, 5, 23.—
    B.
    Of any thing found in small numbers or which seldom takes place, few, rare (cf. paucus):

    in omni arte... ut in ipsă virtute, optimum quidque rarissimum,

    Cic. Fin. 2, 25, 81; cf.:

    rarum genus (amicorum) et quidem omnia praeclara rara,

    id. Lael. 21, 79:

    raris ac prope nullis portibus,

    Caes. B. G. 3, 12 fin.; cf.:

    etiamsi rarus ejus rei, nonnullus tamen usus,

    Quint. 8, 6, 30:

    rarus enim est animus ad ea defendenda,

    Sall. H. 3, 61, 7 Dietsch:

    Idem rarum est, non sine usu tamen,

    Quint. 5, 11, 42:

    rari domos, plurimi amicorum tecta... petivere,

    Tac. H. 1, 79 fin.:

    Oceanus raris ab orbe nostro navibus aditur,

    id. G. 2:

    aliquod solitarium aut rarum,

    Cic. Inv. 1, 44, 83:

    ut anteponantur rara vulgaribus,

    id. Top. 18, 69:

    litterae,

    Liv. 6, 1; cf. id. 7, 3:

    rara hostium apparebant arma,

    id. 2, 50:

    lites,

    Quint. 7, 1, 43:

    infelicitas,

    id. 11, 2, 49:

    quae (littera) est apud nos rarissima in clausulis,

    id. 12, 10, 31:

    quod est magis rarum,

    id. 9, 2, 73:

    ex maxime raro genere hominum,

    Cic. Lael. 17, 64; cf. Quint. 7, 3, 25:

    raris vocibus hisco,

    Verg. A. 3, 314:

    rara per ignotos errent animalia montes,

    id. E. 6, 40:

    audiet pugnas vitio parentum Rara juventus,

    Hor. C. 1, 2, 24. —Rarum est, with ut:

    rarum est, ut, etc.,

    Quint. 3, 10, 3; 6, 3, 38; 10, 7, 24:

    rarum dictu, esse aliquid, cui prosit neglegentia,

    Plin. 18, 16, 39, § 140.—
    b.
    Mostly poet. and in post-Aug. prose for the adv. raro, seldom, rarely:

    nec Iliacos coetus nisi rarus adibat,

    Ov. M. 11, 766; cf.:

    rarus, qui tam procul a portu recessisset, reperiebatur,

    Quint. 12, prooem. § 3; so,

    rarus fuit, qui, etc.,

    id. 6, 2, 3:

    antiquis scriptoribus rarus obtrectator,

    Tac. A. 4, 33; Sall. H. Fragm. 3, 22, p. 233 Gerl.:

    Caesar rarus egressu,

    Tac. A. 15, 53; cf.:

    leones rari in potu,

    Plin. 8, 16, 18, § 46:

    (calculus) rarus inventu,

    id. 28, 15, 61, § 217; cf.:

    helxine rara visu est,

    id. 21, 16, 56, § 96:

    Homerus alias circa picturas pigmentaque rarus,

    i. e. rarely speaks of them, id. 33, 7, 38, § 115 —
    2.
    Poet., in partic., uncommon of its kind, scarce, rare, extraordinary, remarkable:

    rara puella fuit,

    Prop. 1, 17, 16; so,

    Cynthia,

    id. 1, 8, 42:

    ministra deae,

    id. 4 (5), 11, 52; cf.:

    rara quidem facie, sed rarior arte canendi,

    Ov. M. 14, 337:

    facies,

    id. H. 17, 93 Ruhnk.:

    vestis,

    Cat. 69, 3:

    avis (sc. pavo),

    Hor. S. 2, 2, 26:

    fides,

    id. C. 1, 35, 21:

    artis opus rarae,

    Tib. 3, 4, 37:

    patulis rarissima ramis,

    Ov. M. 7, 622:

    rarissima turba,

    id. A. A. 2, 281:

    rarissimi ingenii homo,

    Sen. Contr. 28:

    conjux rarissima,

    Stat. S. 5, 1, 11.— Hence, adv., usually raro (class.), but sometimes rare (ante - class. and postAug.), rarenter (ante- and post - class.), or rariter (late Lat.).
    A.
    Form rārō:

    raro nimium dabat quod biberem,

    Plaut. Cist. 1, 1, 20:

    potavi, edi, donavi, et enim id raro,

    id. Bacch. 4, 10, 6:

    si id, quod raro fit, fieri omnino negetur,

    Cic. Inv. 1, 43, 80:

    evenire insolenter et raro (opp. vulgo),

    id. ib. 1, 28, 43:

    vinum aegrotis prodest raro, nocet saepissime,

    id. N. D. 3, 27, 69; id. de Or. 3, 52, 101; cf. id. Or. 24, 80:

    sed tamen raro habet in oratione poeticum aliquod verbum dignitatem,

    id. de Or. 3, 38, 153:

    raro antecedentem scelestum Deseruit poena,

    Hor. C. 3, 2, 31: admodum raro, Cic. Fat. Fragm. ap. Macr. S. 2, 12;

    for which we find raro admodum,

    Quint. 11, 1, 14; Plin. 2, 50, 51, § 135:

    raro umquam,

    Quint. 4, 1, 4; 5, 7, 22; Plin. 22, 22, 46, § 93:

    ita raro,

    Cic. Rosc. Am. 13, 37:

    sic raro,

    Hor. S. 2, 3, 1:

    tam raro,

    Ov. M. 13, 117:

    quam raro,

    Plaut. Bacch. 4, 4, 25:

    perquam raro,

    Plin. 37, 4, 15, § 55.— Comp.:

    quod si rarius fiet, quam tu exspectabis,

    Cic. Fam. 1, 7, 1.— Sup.:

    istud rarissime accidere,

    Col. 5, 5, 7:

    non affari nisi rarissime,

    Suet. Claud. 3.—
    B.
    Form rārē (acc. to I.), far apart, thinly, sparsely, here and there:

    nisi rare conseritur, vanam et minutam spicam facit,

    Col. 2, 9, 5:

    tenui vimine rarius contextus saccus,

    id. 9, 15, 12.—
    2.
    (Acc. to II. B.) Of time, seldom, rarely:

    vero rare capitur (piscis),

    Plaut. Rud. 4, 3, 56.—
    C.
    Form rārenter, seldom, rarely:

    dato rarenter bibere,

    Cato, R. R. 103; so, rarenter, Liv. And., Enn., Caecil., Nov., Trab., Pompon. ap. Non. 515, 23 sq.; 164, 25 sq.; App. Flor. 3, p. 357, 22. —
    D.
    Form rārĭter (very rare): quidquid fit rariter, magis delectat, Schol. Juv. 11, 208.

    Lewis & Short latin dictionary > rarus

  • 36 attenuātus (adt-)

        attenuātus (adt-) adj. with sup.    [P. of attenuo], enfeebled, weak: amore, O.: fortuna attenuatissima, Her.—Of discourse, thin, dry: oratio.

    Latin-English dictionary > attenuātus (adt-)

  • 37 attenuō (adt-)

        attenuō (adt-) āvī, ātus, āre    [ad + tenuo], to make thin, attenuate, lessen, diminish: iuvenum corpora, O.: sortes attenuatae, the tablets had diminished (a sign of adversity), L.—Fig., to reduce, impair, lessen, diminish, weaken: insignem, to abase, H.: (legio) proeliis attenuata, Cs.: caede vires, L.: bellum expectatione, make less formidable: voragine ventris opes, waste, O.: curas, O.

    Latin-English dictionary > attenuō (adt-)

  • 38 brattea

        brattea    see bractea.
    * * *
    gold leaf/foil, thin sheet of metal (esp. gold)/other material; veneer; show

    Latin-English dictionary > brattea

  • 39 charta

        charta ae, f, χάρτησ, a leaf of the Egyptian papyrus, paper: quodcumque semel chartis inleverit, H.: chartas et scrinia posco, H.: dentata, smooth, L. — A writing, paper: chartae obsoluerunt, the records: ne charta nos prodat: finis chartaeque viaeque, H.: tribus chartis, books, Ct.: si chartae sileant, poems, H.
    * * *
    paper/papyrus (sheet); record/letter, book/writing(s); thin metal sheet/leaf

    Latin-English dictionary > charta

  • 40 crūsta

        crūsta ae, f    [CRV-], a hard surface, rind, shell, crust, bark: fluminis, a crust of ice, V.—Inlaid work, chasing, embossed work, stucco, mosaic: eis (vasis) crustae detrahebantur: capaces Heliadum crustae, chased cups, Iu.
    * * *
    rind/shell/peel/bark/crust, hard surface; scab; leaf/flake/thin slab (mineral); cup holder, embossed work; inlay; plaster/stucco/mosaic work (L+S)

    Latin-English dictionary > crūsta

См. также в других словарях:

  • thin´ly — thin «thihn», adjective, thin|ner, thin|nest, adverb, verb, thinned, thin|ning, noun. –adj. 1. with little space from one side to the opposite side; not thick: »a thin book, thin paper, thin wire. The ice o …   Useful english dictionary

  • Thin — Thin, a. [Compar. {Thiner}; superl. {Thinest}.] [OE. thinne, thenne, thunne, AS. [thorn]ynne; akin to D. dun, G. d[ u]nn, OHG. dunni, Icel. [thorn]unnr, Sw. tunn, Dan. tynd, Gael. & Ir. tana, W. teneu, L. tenuis, Gr. ? (in comp.) stretched out, ? …   The Collaborative International Dictionary of English

  • thin — [θɪn] adjective JOURNALISM if trading on a financial market is thin, there is not much activity: • Trade was thin in the currency markets yesterday, heading into a Japanese long weekend. * * * thin UK US /θɪn/ adjective (thinner, thinnest) ►… …   Financial and business terms

  • thin — [thin] adj. thinner, thinnest [ME thinne < OE thynne, akin to Ger dünn < IE * tenu , thin < base * ten , to stretch > L tenuis, thin, tenere, to hold, tendere & Gr teinein, to stretch] 1. having relatively little depth; of little… …   English World dictionary

  • Thin — may refer to:* Thin client, computer in client server architecture networks * Thin film, material layer of about 1 µm thickness * Thin film memory, high speed variation of core memory developed by Sperry Rand in a government funded research… …   Wikipedia

  • Thin — Photo bienvenue Merci Caractéristiques Longueur 22,1 km Bassin 93,5 km2 Bassin collecteur Meuse Débit moyen 1,33 m3 …   Wikipédia en Français

  • thin — [adj1] fine, light, slender attenuate, attenuated, beanpole*, beanstalk*, bony*, cadaverous, delicate, emaciated, ethereal, featherweight, fragile, gangling, gangly, gaunt, haggard, lank, lanky, lean, lightweight, meager, narrow, peaked, pinched …   New thesaurus

  • thin — ► ADJECTIVE (thinner, thinnest) 1) having opposite surfaces or sides close together. 2) (of a garment or fabric) made of light material. 3) having little flesh or fat on the body. 4) having few parts or members relative to the area covered or… …   English terms dictionary

  • thin — vb Thin, attenuate, extenuate, dilute, rarefy. Thin is the most inclusive of these terms and is interchangeable with any of the others, though not without some loss of precision or of specific connotations. Basically it implies reduction in… …   New Dictionary of Synonyms

  • thin — O.E. þynne narrow, lean, scanty, from P.Gmc. *thunnuz, *thunw (Cf. W.Fris. ten, M.L.G. dunne, Du. dun, O.H.G. dunni, Ger. dünn, O.N. þunnr), from PIE *tnus , *tnwi , from weak grade of root *ten stretch (Cf. L. tenuis …   Etymology dictionary

  • Thin — Thin, adv. Not thickly or closely; in a seattered state; as, seed sown thin. [1913 Webster] Spain is thin sown of people. Bacon. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»