Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

rays

  • 21 Raja

    —
    1. LAT Raja Linnaeus
    3. ENG rays, skates
    4. DEU Dornrochen pl, Sternrochen pl, Fleckrochen pl
    5. FRA raies pl

    VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE > Raja

  • 22 Rajidae

    —
    3. ENG 2 rays, skates
    4. DEU Dornrochen, Sternrochen, Fleckrochen
    5. FRA rajidés, raies
    (все моря и океаны, не указаны для Микронезии, Полинезии и Гавайских островов; 9 родов, около 100 видов)

    VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE > Rajidae

  • 23 Rhina

    —
    2. RUS рохли pl
    3. ENG guitarfishes, shark rays
    4. DEU —
    5. FRA —

    VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE > Rhina

  • 24 Rhinoptera

    —
    2. RUS бычерылы pl, бычерылые скаты pl
    4. DEU —
    5. FRA —

    VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE > Rhinoptera

  • 25 Taeniura

    —
    2. RUS тэниуры pl
    4. DEU Stechrochen pl
    5. FRA —

    VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE > Taeniura

  • 26 Torpedinidae

    —
    2. RUS гнюсовые, электрические скаты
    3. ENG 2 torpedos, electric rays, numbfishes
    4. DEU —
    5. FRA torpédinidés, torpilles
    (тропические и субтропические широты Атлантического, Индийского и Тихого океанов; 9 родов, около 30 видов)

    VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE > Torpedinidae

  • 27 Torpedo

    —
    2. RUS гнюсы pl, электрические скаты pl
    3. ENG torpedos, electric rays, numbfishes
    4. DEU Rochen pl
    5. FRA torpédines pl

    VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE > Torpedo

  • 28 Trygonorhina

    —
    3. ENG fiddler rays, banjo sharks
    4. DEU —
    5. FRA —

    VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE > Trygonorhina

  • 29 Urogymnus

    —
    4. DEU —
    5. FRA —

    VOCABULARIUM NOMINUM ANIMALIUM QUINQUELINGUE > Urogymnus

  • 30 actinophoroe

    actīnŏphŏroe, adj. (Gr. nom. plur.), = aktinophoroi (bearing rays), epithet of the cochloe, Plin. 32, 11, 53, § 147, v. Jan ad h. l.

    Lewis & Short latin dictionary > actinophoroe

  • 31 actinosus

    actīnōsus, a, um [aktis; pr. full of rays, hence], glorious:

    ecclesia,

    Ambros. in Psa. 41.

    Lewis & Short latin dictionary > actinosus

  • 32 ardesco

    ardesco, arsi, 3, v. inch. [ardeo], to take fire, to kindle, to be inflamed (mostly poet. or in post-Aug. prose; not in Cic.; while exardesco is very freq.), lit. and trop.
    I.
    Lit.:

    ut omnia motu Percalefacta vides ardescere,

    Lucr. 6, 178:

    ardescunt caelestia templa,

    id. 6, 670:

    ne longus ardesceret axis,

    Ov. M. 1, 255; Plin. 37, 3, 12, § 51.—
    II.
    Trop., to gleam, glitter.
    A.
    Of rays of light:

    fulmineis ardescunt ignibus undae,

    Ov. M. 11, 523.—
    B.
    Of the gleaming of a sword:

    pugionem in mucronem ardescere jussit,

    Tac. A. 15, 54.—
    C.
    Most freq. of the passions, to be inflamed, become more intense, increase in violence:

    ardescere dirā cuppedine,

    Lucr. 4, 1090; so id. 5, 897:

    in iras,

    Ov. M. 5, 41 (cf. Verg. A. 7, 445: exarsit in iras, and Luc. 3, 134:

    accensus in iram): in nuptias incestas,

    Tac. A. 11, 25:

    ardescit tuendo,

    Verg. A. 1, 713:

    stimulo ardescit,

    Plin. 8, 45, 70, § 181:

    quibus haec rabies auctoribus arsit,

    Luc. 5, 359.—So, absol.:

    fremitus ardescit equorum,

    Verg. A. 11, 607:

    ardescente pugnā,

    Tac. H. 5, 18: in labiis ejus ignis ardescit, * Vulg. Prov. 16, 27.

    Lewis & Short latin dictionary > ardesco

  • 33 coma

    cŏma, ae, f., = komê, the hair of the head (hence barba comaeque, Ov. M. 7, 288), considered as an ornament for the head: comae dicuntur capilli cum aliquā curā compositi, Paul. ex Fest. p. 63, 13 Müll. (class., esp. in poetry and post-Aug. prose; very rare in Cic.).—With adj.:

    unguentis effluens calamistrata coma,

    Cic. Sest. 8, 18:

    madens,

    id. post Red. in Sen. 6, 13: fulva, xanthê, Prop. 2, 2, 5:

    flava,

    Hor. C. 1, 5, 4; Tib. 1, 5, 44:

    myrtea,

    id. 3, 4, 28:

    longa,

    Hor. Epod. 11, 28:

    nitidae,

    Prop. 3 (4), 10, 14; cf.: spissā te nitidum. Hor. C. 3, 19, 25:

    odorata,

    Ov. A. A. 2, 734; cf.

    ambrosiae,

    Verg. A. 1, 403:

    cana,

    Tib. 1, 6, 86:

    virides Nereidum,

    Hor. C. 3, 28, 10:

    regia (of Berenice),

    Cat. 66, 93:

    ventis horrida facta,

    Tib. 1, 9, 14; cf.:

    dare diffundere ventis,

    Verg. A. 1, 319. —With verb:

    deciderint comae,

    Hor. C. 4, 10, 3: ne comae turbarentur, quas componi post paulum vetuit. Quint. 11, 3, 148:

    componere,

    Ov. H. 12, 156:

    comere,

    id. ib. 21, 88; cf.:

    inustas comere acu,

    Quint. 2, 5, 12: [p. 373] pectere, Ov. H. 13, 39:

    in gradus frangere,

    Quint. 1, 6, 44; cf.:

    formare in gradum,

    Suet. Ner. 51:

    longam renodare,

    Hor. Epod. 11, 28; cf. id. C. 2, 11, 24:

    positu variare,

    Ov. M. 2, 412; cf.

    ponere,

    id. F. 1, 406:

    componere,

    id. R. Am. 679:

    rutilare et summittere (after the manner of the Germans),

    Suet. Calig. 47:

    sertis implicare,

    Tib. 3, 6, 64:

    Delphicā lauro cingere,

    Hor. C. 3, 30, 16; cf.

    in a Gr. constr.: fronde comas vincti,

    id. Ep. 2, 1, 110: scindens dolore intonsam comam, Att. ap. Cic. Tusc. 3, 26, 62 (transl. of Hom. Il. 10, 15).—So of Venus lamenting Adonis:

    effusā isse comā,

    Prop. 2 (3), 13, 56;

    and in a Gr. constr.: scissa comam,

    Verg. A. 9, 478; cf. Ov. Am. 3, 9, 52; id. H. 12, 63; id. M. 4, 139; Hor. Ep. 2, 1, 110.—
    b.
    Of animals, of the golden fleece: agnus aureā clarus comā, Att. ap. Cic. N. D. 3, 26, 68 (Trag. Rel. v. 211 Rib.); cf. Sen. Herc. Oet. 736.— The mane of lions, Gell. 5, 14, 9;

    of the horse,

    Pall. 4, 13, 2.—
    * c.
    The crest of a helmet, Stat. Th. 8, 389.—
    II.
    Transf., of objects resembling the hair in appearance or in ornamental effect; most freq. acc. to a trope common in most languages, of leaves, grass, etc., foliage, ears, grass, and stalks of trees, etc., Cat. 4, 12; Tib. 1, 4, 30; Prop. 3 (4), 16, 28; Hor. C. 1, 21, 5; 4, 3, 11; 4, 7, 2; Tib. 2, 1, 48; Prop. 4 (5), 2, 14; Ov. Am 3, 10, 12; id. F 4, 438; Verg. G. 4, 137; Col. 10, 277, Plin. 13, 4, 7, § 30; 18, 7, 10, § 53; 19, 6, 32, § 102.—
    b.
    The wool or hair upon parchment, Tib. 3, 1, 10.— Poet., of the rays of light, Cat. 61, 78; 61, 99; Sen. Oedip. 311; id. Herc. Oet. 727.

    Lewis & Short latin dictionary > coma

  • 34 crinis

    crīnis, is, m. ( fem., Atta ap. Non. p. 202, 29; acc. to the latter also Plaut. Most. 1, 3, 69; and so in Ritschl) [kindr. with crista; cf. korus, koruphê], the hair.
    I.
    Prop. (class.;

    esp. freq. in the poets),

    Cic. Verr. 2, 3, 33, § 76; Caes. B. G. 1, 51; id. B. C. 3, 9; Liv. 1, 13, 1; 3, 7, 8 et saep.; Verg. A. 1, 480; Cat. 64, 391; Hor. C. 2, 5, 24; 2, 19, 20 et saep.: capere crines, i. e. to marry (since the matrons distinguished themselves from maidens by their hair-dress), Plaut. Most. 1, 3, 69; cf. id. Mil. 3, 1, 195; and Fest. p. 339, 23 Müll.—Collectively, in sing., = crines, Hor. C. 1, 32, 12; 2, 12, 23 sq.—
    B.
    Rarely a hair:

    uxor rufa crinibus septem,

    Mart. 12, 32, 4.—
    II.
    Meton., of objects resembling hair; so,
    A.
    The tail of a comet, Verg. A. 5, 528; Ov. M. 15, 849; Plin. 2, 25, 22, §§ 89 and 90 al. (cf. crinitus, under crinio, II. B.); the rays of stars, Val. Fl. 2, 42; of the fire, id. 1, 205.—
    B.
    The feelers of polypi:

    conchas (polypi) conplexu crinium frangunt,

    Plin. 9, 29, 46, § 86; of the cuttle-fish, Apic. 2, 1.—
    C.
    The fibres of wood:

    crines ramentorum,

    Plin. 16, 42, 82, § 225.

    Lewis & Short latin dictionary > crinis

  • 35 facilitas

    făcĭlĭtas, ātis, f. [facilis], easiness, ease, facility in doing any thing.
    I.
    In gen. (mostly post-Aug.):

    haec in bonis rebus, quod alii ad alia bona sunt aptiores, facilitas nominetur, in malis proclivitas,

    inclination, disposition, Cic. Tusc. 4, 12, 28; cf.:

    aetatis illius (i. e. puerilis) facilitas,

    capability, Quint. 1, 12, 11:

    audendi facilitas,

    id. 12, 6, 7:

    pariendi,

    Plin. 21, 24, 95, § 167:

    oris,

    i. e. easy enunciation, Quint. 10, 7, 26:

    corporis,

    a tendency to blush, Sen. Ep. 11:

    soli,

    facility in working, Plin. 18, 19, 49, § 178:

    picea tonsili facilitate,

    id. 16, 10, 18, § 40:

    (smaragdi) ad crassitudinem sui facilitate translucida,

    i. e. facility in transmitting the rays of light, id. 37, 5, 16, § 63.—
    II.
    In partic.
    A.
    Of speech, facility or fluency of expression (post-Aug.):

    Fabianus disputabat expedite magis quam concitate, ut possis dicere, facilitatem esse illam, non celeritatem,

    Sen. Ep. 40:

    quae in oratore maxima sunt, ingenium, inventio, vis, facilitas,

    Quint. 10, 2, 12; 10, 5, 1; 10, 7, 20; 11, 1, 42; Suet. Gramm. 23 al.; cf. Quint. 10, cap. 7.—
    B.
    (Acc. to facilis, II. A.) Of character.
    1.
    In a good sense, willingness, readiness, good-nature, courteousness, affability (freq. in Cic.;

    syn.: lenitas, humanitas): male docet te mea facilitas multa,

    Ter. Heaut. 4, 1, 35:

    si illius comitatem et facilitatem tuae gravitati severitatique asperseris,

    Cic. Mur. 31, 66; cf. id. Lael. 18, 66:

    pro tua facilitate et humanitate,

    id. Fam. 13, 24, 2:

    facilitas in audiendo,

    id. Q. Fr. 1, 1, 7, § 21; cf.:

    facilitas et lenitudo animi,

    id. Off. 1, 25, 88 Orell. N. cr.:

    facilitas indulgentiaque,

    Suet. Caes. 72:

    facilitate par infimis esse,

    Cic. de Imp. Pomp. 14, 41:

    sermonis,

    id. Att. 12, 40, 2:

    magis id facilitate quam alia ulla culpa mea contigit,

    id. de Or. 2, 4, 15:

    actio facilitatem significans,

    id. ib. 2, 43, 184.—
    2.
    In a bad sense, levity, heedlessness, Suet. Claud. 29; cf.:

    fornicationis,

    Vulg. Jerem. 3, 9.

    Lewis & Short latin dictionary > facilitas

  • 36 icio

    ī̆cĭo and ī̆co), īci, ictum (forms in use, only pres. icit, iciunt, icere; perf. icit, icisse; pluperf. iceram, iceras; fut. perf. icero; pass. pres. icitur, icimur; perf. ictus est; and part. ictus, a, um; pres. ĭco, Prisc. 886 P.;

    but īcit,

    Lucr. 3, 160; Plaut. Mil. 2, 2, 50; pres. icio, Gell. 4, 17, 8; Prisc. 877 P.), 3, v. a. [Gr. ip-, iptomai, to injure; ips, a worm; ikria, scaffolding; cf. Ikaros, en-ipê], to strike, hit, smite, stab, sting (cf.: ferio, percutio, verbero, pulso).
    I.
    Lit. (rare but class.).
    A.
    In gen.:

    exim corpus propellit et icit,

    Lucr. 3, 160:

    unde icimur ictu,

    id. 4, 1050:

    femur,

    Plaut. Truc. 2, 7, 42:

    caput telis (musca),

    Cat. 116, 4: vidulum fuscinā, Plaut. Fragm. ap. Non. 124, 1:

    cum Ptolemaeus in proelio telo venenato ictus esset,

    Cic. Div. 2, 66, 135; cf.:

    lapide ictus,

    Caes. B. C. 3, 22, 2:

    ibi in turba ictus Remus, cecidit,

    Liv. 1, 7, 2:

    velut ictus ab Hercule Cacus,

    Juv. 5, 125.—
    B.
    Esp. of lightning, etc., to strike:

    cum Summanus e caelo ictus esset,

    Cic. Div. 1, 10, 16:

    ictae limen domus,

    Ov. Tr. 5, 4, 34:

    fulmine laurus sola non icitur,

    Plin. 15, 30, 40, § 134; cf.:

    fulmen lauri fruticem non icit,

    id. 2, 55, 56, § 146;

    so in a figure, of a thunderbolt: ut vos iisdem ignibus circumsaepti me primum ictum pro vobis et fumantem videretis,

    Cic. Har. Resp. 21, 45; cf.: exin candida se radiis dedit icta foras lux (i. e. Aurora), struck with rays, irradiated, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 93 Vahl.).—
    C.
    With a homogeneous object: Icere colaphum, to give a box on the ear:

    hei, colaphum icit,

    Plaut. Pers. 5, 2, 65.—
    II.
    Trop.
    A.
    In partic., icere foedus, like ferire and percutere foedus (v. ferio and percutio, I. B. fin.), to make a covenant or league:

    foedus, quod meo sanguine in pactione provinciarum iceras, frangere noluisti,

    Cic. Pis. 12, 28:

    cum Gaditanis foedus icisse dicitur,

    id. Balb. 15, 34; Cael. ap. Prisc. p. 886 P.:

    orsi a foedere quod nobiscum icerant,

    Tac. 12, 62 —
    B.
    (Perh. not ante - Aug.) Desideriis icta fidelibus Quaerit patria Caesarem, smitten, tormented, Hor. C. 4, 5, 15:

    novā re consules icti,

    disturbed, Liv. 27, 9, 8; cf. id. 34, 17, 5:

    conscientiā ictus,

    id. 33, 28, 1:

    metu icta,

    id. 1, 16 et saep.:

    haud secus quam pestifero sidere icti pavebant,

    panic - stricken, id. 8, 9, 12:

    domestico vulnere ictus,

    by family affliction, Tac. Agr. 29:

    si existunt, qui magnitudinem multum ultra se positam non icturi appetant,

    reach, attain, Sen. Const. Sap. 3 med. —
    C.
    Poet.:

    saltat Milonius, ut semel icto Accessit fervor capiti numerusque lucernis,

    i. e. smitten with wine, tipsy, Hor. S. 2, 1, 25.

    Lewis & Short latin dictionary > icio

  • 37 ico

    ī̆cĭo and ī̆co), īci, ictum (forms in use, only pres. icit, iciunt, icere; perf. icit, icisse; pluperf. iceram, iceras; fut. perf. icero; pass. pres. icitur, icimur; perf. ictus est; and part. ictus, a, um; pres. ĭco, Prisc. 886 P.;

    but īcit,

    Lucr. 3, 160; Plaut. Mil. 2, 2, 50; pres. icio, Gell. 4, 17, 8; Prisc. 877 P.), 3, v. a. [Gr. ip-, iptomai, to injure; ips, a worm; ikria, scaffolding; cf. Ikaros, en-ipê], to strike, hit, smite, stab, sting (cf.: ferio, percutio, verbero, pulso).
    I.
    Lit. (rare but class.).
    A.
    In gen.:

    exim corpus propellit et icit,

    Lucr. 3, 160:

    unde icimur ictu,

    id. 4, 1050:

    femur,

    Plaut. Truc. 2, 7, 42:

    caput telis (musca),

    Cat. 116, 4: vidulum fuscinā, Plaut. Fragm. ap. Non. 124, 1:

    cum Ptolemaeus in proelio telo venenato ictus esset,

    Cic. Div. 2, 66, 135; cf.:

    lapide ictus,

    Caes. B. C. 3, 22, 2:

    ibi in turba ictus Remus, cecidit,

    Liv. 1, 7, 2:

    velut ictus ab Hercule Cacus,

    Juv. 5, 125.—
    B.
    Esp. of lightning, etc., to strike:

    cum Summanus e caelo ictus esset,

    Cic. Div. 1, 10, 16:

    ictae limen domus,

    Ov. Tr. 5, 4, 34:

    fulmine laurus sola non icitur,

    Plin. 15, 30, 40, § 134; cf.:

    fulmen lauri fruticem non icit,

    id. 2, 55, 56, § 146;

    so in a figure, of a thunderbolt: ut vos iisdem ignibus circumsaepti me primum ictum pro vobis et fumantem videretis,

    Cic. Har. Resp. 21, 45; cf.: exin candida se radiis dedit icta foras lux (i. e. Aurora), struck with rays, irradiated, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 93 Vahl.).—
    C.
    With a homogeneous object: Icere colaphum, to give a box on the ear:

    hei, colaphum icit,

    Plaut. Pers. 5, 2, 65.—
    II.
    Trop.
    A.
    In partic., icere foedus, like ferire and percutere foedus (v. ferio and percutio, I. B. fin.), to make a covenant or league:

    foedus, quod meo sanguine in pactione provinciarum iceras, frangere noluisti,

    Cic. Pis. 12, 28:

    cum Gaditanis foedus icisse dicitur,

    id. Balb. 15, 34; Cael. ap. Prisc. p. 886 P.:

    orsi a foedere quod nobiscum icerant,

    Tac. 12, 62 —
    B.
    (Perh. not ante - Aug.) Desideriis icta fidelibus Quaerit patria Caesarem, smitten, tormented, Hor. C. 4, 5, 15:

    novā re consules icti,

    disturbed, Liv. 27, 9, 8; cf. id. 34, 17, 5:

    conscientiā ictus,

    id. 33, 28, 1:

    metu icta,

    id. 1, 16 et saep.:

    haud secus quam pestifero sidere icti pavebant,

    panic - stricken, id. 8, 9, 12:

    domestico vulnere ictus,

    by family affliction, Tac. Agr. 29:

    si existunt, qui magnitudinem multum ultra se positam non icturi appetant,

    reach, attain, Sen. Const. Sap. 3 med. —
    C.
    Poet.:

    saltat Milonius, ut semel icto Accessit fervor capiti numerusque lucernis,

    i. e. smitten with wine, tipsy, Hor. S. 2, 1, 25.

    Lewis & Short latin dictionary > ico

  • 38 ictus

    1.
    ictus, a, um, Part., from ico.
    2.
    ictus, ūs ( gen. sing. icti, Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 17), m. [ico], a blow, stroke, stab, thrust, bite, sting (freq. and class.).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    a bestiis ictus, morsus, impetus,

    Cic. Off. 2, 6, 19:

    pro ictu gladiatoris,

    id. Mil. 24, 65:

    neque ictu comminus neque conjectione telorum,

    id. Caecin. 15, 43:

    scutis uno ictu pilorum transfixis et colligatis,

    Caes. B. G. 1, 25:

    non caecis ictibus procul ex improviso vulnerabantur,

    Liv. 34, 14, 11:

    ictu scorpionis exanimato altero,

    Caes. B. G. 7, 25, 3:

    prope funeratus Arboris ictu,

    Hor. C. 3, 8, 8:

    ictus moenium cum terribili sonitu editi,

    Liv. 38, 5, 3:

    apri,

    Ov. M. 8, 362; Hor. C. 3, 22, 7:

    serpentum,

    Plin. 23, 1, 11, § 14:

    Lesbium servate pedem meique Pollicis ictum,

    a striking, playing on the lyre, Hor. C. 4, 6, 36:

    alae,

    the stroke of a wing, Plin. 10, 3, 3, § 9:

    pennarum,

    id. 6, 12, 13, § 32:

    Phaethon ictu fulminis deflagravit,

    a stroke of lightning, lightning, Cic. Off. 3, 25, 94:

    fulmineus,

    Hor. C. 3, 16, 11; Ov. M. 14, 618.— Poet., of the beating rays of the sun:

    tum spissa ramis laurea fervidos Excludet ictus,

    Hor. C. 2, 15, 10:

    solis,

    Ov. M. 3, 183; 6, 49:

    Phoebei,

    id. ib. 5, 389 (al. ignes):

    Phoebi,

    Luc. 7, 214:

    longe Ejaculatur aquas atque ictibus aëra rumpit,

    with jets of water, Ov. M. 4, 124: saxaque cum saxis et habentem semina flammae Materiem jactant, ea concipit ictibus ignem, by their blows, i. e. collision, id. ib. 15, 348.—
    B.
    In partic.
    1.
    In prosody or in music, a beating time, a beat:

    et pedum et digitorum ictu intervalla signant,

    Quint. 9, 4, 51:

    modulantium pedum,

    Plin. 2, 95, 96, § 209:

    unde etiam trimetris accrescere jussit Nomen iambeis, cum senos redderet ictus Primus ad extremum similis sibi,

    Hor. A. P. 253.—
    2.
    A beat of the pulse:

    ictus creber aut languidus,

    Plin. 11, 37, 88, § 219.—
    3.
    In mal. part.:

    multorum,

    Juv. 6, 126.—
    II.
    Trop., a stroke, blow, attack, shot, etc.:

    sublata erat de foro fides, non ictu aliquo novae calamitatis, sed suspicione, etc.,

    Cic. Agr. 2, 3, 8:

    nec illum habet ictum, quo pellat animum,

    id. Fin. 2, 10, 32:

    sub ictu nostro positum,

    i. e. in our power, Sen. Ben. 2, 29; cf.:

    stare sub ictu Fortunae,

    Luc. 5, 729:

    tua innocentia sub ictu est,

    i. e. in imminent danger, Sen. Cons. ad Marc. 9 fin.; cf. the opposite: Deum extra ictum sua divinitas posuit, beyond shot, i. e. out of danger, id. Ben. 1, 7:

    eodem ictu temporis,

    i. e. moment, Gell. 14, 1, 27; cf.:

    singulis veluti ictibus bella transigere,

    by separate attacks, Tac. H. 2, 38:

    quae (legiones) si amnem Araxen ponte transgrederentur, sub ictum dabantur,

    would have come to close quarters, id. A. 13, 39 fin.; cf.:

    laetis ostentat ad Urbem Per campos superesse vim, Romamque sub ictu,

    near at hand, before the eyes, Sil. 4, 42.—
    B.
    (Cf. icio, II. A.) Ictus foederis, the conclusion of a treaty, Luc. 5, 372; Val. Max. 2, 7, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > ictus

  • 39 infringo

    in-fringo, frēgi, fractum, 3, v. a. [infrango], to break off, to break, bruise, crack.
    I.
    Lit.:

    infractis omnibus hastis,

    Liv. 40, 40, 7:

    ut si quis violas riguove papavera in horto Liliaque infringat,

    Ov. M. 10, 191:

    genibusque tumens infringitur unda,

    Val. Fl. 5, 412: manus, to snap or crack one ' s fingers, Petr. 17:

    articulos,

    Quint. 11, 3, 158: latus liminibus, to bruise one ' s side by lying on the threshold, Hor. Epod. 11, 22: infractus remus, appearing broken, in consequence of the refraction of the rays in the water, Cic. Ac. 2, 25; cf.:

    infracti radii resiliunt,

    Plin. 2, 38, 38, § 103:

    ossa infracta extrahere,

    id. 23, 7, 63, § 119.—
    B.
    Transf., to strike one thing against another: digitos citharae, to strike or play upon the lute, Stat. Ach. 1, 575:

    alicui colaphum,

    to give one a box on the ear, Ter. Ad. 2, 1, 46; Plin. 8, 36, 54, § 130:

    linguam (metu),

    to stammer, Lucr. 3, 155.—
    II.
    Trop., to break, check, weaken, lessen, diminish, mitigate, assuage:

    ut primus incursus et vis militum infringeretur,

    Caes. B. C. 3, 92:

    conatus adversariorum,

    id. ib. 2, 21:

    florem dignitatis,

    Cic. Balb. 6, 15:

    militum gloriam,

    id. Mil. 2, 5:

    animos hostium,

    Liv. 38, 16:

    spem,

    Cic. Or. 2, 6:

    tribunatum alicujus,

    id. de Or. 1, 7, 24:

    vehementius esse quiddam suspicor, quod te infringat,

    id. Att. 7, 2, 2:

    continuam laudem humanitatis,

    Plin. Ep. 7, 31, 3:

    res Samnitium,

    Liv. 8, 39, 10:

    difficultatem,

    to overcome, Col. 2, 4, 10:

    jus consulis,

    Dig. 34, 9, 5 fin.:

    fortia facta suis modis,

    to weaken, Ov. Tr. 2, 412:

    deos precatu,

    to appease by entreaties, Stat. Ach. 1, 144:

    infringitur ille quasi verborum ambitus,

    Cic. de Or. 3, 48, 186:

    infringendis concidendisque numeris,

    id. Or. 69, 230:

    vocem de industria,

    purposely to make plaintive, Sen. Contr. 3, 19.—
    B.
    To destroy, make void, break:

    quoniam haec gloriatio non infringetur in me,

    Vulg. 2 Cor. 11, 10:

    legem,

    ib. 1 Macc. 1, 66. — Hence, infractus, a, um, P. a., broken, bent.
    1.
    Lit.:

    mares caprarum longis auribus infractisque probant,

    Plin. 8, 50, 76, § 202.—
    2.
    Trop., broken, exhausted, weakened, subdued.
    a.
    In gen.:

    infractos animos gerere,

    Liv. 7, 31, 6:

    nihil infractus Appii animus,

    id. 2, 59, 4:

    oratio submissa et infracta,

    id. 38, 14:

    infractae ad proelia vires,

    Verg. A. 9, 499:

    veritas,

    falsified, Tac. H. 1, 1:

    fides metu infracta,

    shaken, id. ib. 3, 42:

    tributa,

    diminished, id. ib. 4, 57:

    potentia matris,

    id. A. 13, 12:

    fama,

    injured reputation, Verg. A. 7, 332; Tac. H. 2, 22:

    Latini,

    broken, Verg. A. 12, 1.—
    b.
    Diluted:

    fel aqua infractum,

    Plin. 28, 12, 50, § 186.—
    c.
    In partic., of speech, broken off:

    infracta et amputata loqui,

    broken, unconnected, Cic. Or. 51, 170:

    infracta loquela,

    broken talk, baby - talk, Lucr. 5, 230:

    cum vocem ejus (delicati) infractam videret,

    effeminate, Gell. 3, 5, 2:

    vocibus delinitus infractis,

    Arn. 4, 141.

    Lewis & Short latin dictionary > infringo

  • 40 inradio

    irrădĭo ( inr-), āre, v. a. and n. [1. inradio], to illumine, irradiate; to beam forth, cast forth rays ( poet. and post-class.).
    I.
    Act.
    A.
    Lit.:

    hoc undique gemmae irradiant,

    Stat. Th. 6, 64.—
    B.
    Trop.:

    artes Romanis floribus,

    Claud. Cons. Mall. Theod. 84.—
    II.
    Neutr.:

    coeperat felix Irradiare dies,

    to dawn, break, Sedul. 5, 315; Ambros. Apol. Dav. 8, § 45.

    Lewis & Short latin dictionary > inradio

См. также в других словарях:

  • rays — informal, chiefly N. Amer. sunlight considered in the context of sunbathing. → ray rays a specified form of non luminous radiation: → ray …   English new terms dictionary

  • Rays — Pays de Retz Pour les articles homonymes, voir Retz. Armoiries du Pays de Retz : « D’or à la croix de sable ». Le Pays de Retz (prononcer « R …   Wikipédia en Français

  • rays — See infrared rays ultraviolet rays …   Dictionary of automotive terms

  • rays — n. sunshine. (Collegiate.) □ I’m going to go out and get some rays today. □ I’ve had too many rays. I’m cooked …   Dictionary of American slang and colloquial expressions

  • Rays — Rais, Rays ou Retz (Gilles de Laval, baron de) (1404 1440) maréchal de France (1429), compagnon de Jeanne d Arc. Convaincu de sorcellerie, assassin d enfants, il fut pendu et brûlé …   Encyclopédie Universelle

  • Rays — This unusual and interesting surname is of Old Welsh origin, and derives from the Old Welsh personal name Ris , Welsh Rhys meaning ardour. The popularity of the name is borne out by the number of surnames it has generated. The personal name… …   Surnames reference

  • rays — v Sunshine for a sun tan. Let s catch some rays before class. 1970s …   Historical dictionary of American slang

  • rays — reɪ n. beam; flicker, gleam; trace or hint of something (i.e. ray of hope) v. radiate, give off rays, produce beams …   English contemporary dictionary

  • rays — spinduliai statusas T sritis radioelektronika atitikmenys: angl. rays vok. Strahlen, m rus. лучи, m pranc. rayons, m …   Radioelektronikos terminų žodynas

  • rays — paprastosios rombinės rajos statusas T sritis zoologija | vardynas taksono rangas gentis atitikmenys: lot. Raja angl. rays; skates rus. ромбовые скаты ryšiai: platesnis terminas – rombinės rajos siauresnis terminas – apvalioji raja siauresnis… …   Žuvų pavadinimų žodynas

  • rays — rombinės rajos statusas T sritis zoologija | vardynas taksono rangas šeima apibrėžtis Visos jūros ir vandenynai. 9 gentys, rays100 rūšių. Kūno ilgis – 35–180 cm. Neršia ikrus raginėse kapsulėse. Yra nuodingų rūšių. atitikmenys: lot. Rajidae angl …   Žuvų pavadinimų žodynas

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
… Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»