-
1 persequor
per-sĕquor, cūtus and quūtus, 3, v. dep. a. and n. ( act. collat. form of the imperat. persece for perseque, Poët. ap. Cic. Att. 13, 23 fin.).I. A.Lit.1.In gen.:2.ille servolum Jubet illum persequi,
Plaut. Cist. 1, 3, 35; 4, 2, 30:si vis persequi vestigiis,
id. Men. 4, 1, 9:certum est persequi,
Ter. Phorm. 3, 3, 18:me in Asiam persequens,
id. And. 5, 4, 32:(persequens dicit perseverationem sequentis ostendens. Persequitur enim qui non desinit sequi, Don. ad h. l.): aliquem,
Cic. Verr. 2, 5, 35, § 91:exercitum,
id. Phil. 3, 3, 7:cursim,
Petr. 6:Hortensium ipsius vestigiis,
Cic. Brut. 90, 307:quā, aut terrā aut mari, persequar eum, qui, etc.,
id. Att. 7, 22, 2:vestigia alicujus,
id. de Or. 1, 23, 105; Verg. A. 9, 218:hanc persecuta mater orare incipit,
Phaedr. 1, 28, 5.—With inf. ( poet.):atqui non ego te tigris ut aspera... frangere persequor,
Hor. C. 1, 23, 10.—In partic.a.To follow after, press upon, chase, pursue:b.fugientes usque ad flumen persequuntur,
Caes. B. G. 7, 67:bello,
id. ib. 1, 14:deterrere hostes a persequendo,
Sall. J. 50, 6:feras,
Ov. H. 9, 34:beluas,
Curt. 8, 14, 26.—To go through a place in pursuit of any thing, to search through:B.omnes solitudines,
Cic. Pis. 22, 53. —Transf., to follow up, come up with, overtake:C.quo ego te ne persequi quidem possem triginta diebus,
Cic. Fam. 3, 6, 3; id. Div. 2, 72, 149:mors et fugacem persequitur virum,
Hor. C. 3, 2, 14.—Trop.1.In gen., to follow perseveringly, to pursue any thing:2.omnes vias persequar,
Cic. Fam. 4, 13, 6:viam,
Ter. Hec. 3, 5, 4:eas artes,
Cic. Fin. 1, 21, 72.—In partic.a.With the accessory notion of striving after, to pursue, hunt after, seek to obtain, strive after, = appetere, affectare:(β).quis est, qui utilia non studiosissime persequatur?
Cic. Off. 3, 28, 101:ego mihi alios deos penates persequar,
Plaut. Merc. 5, 1, 7: Pl. Tene priusquam hinc abeo savium. Ph. Si quidem mi hercle regnum detur, numquam id potius persequar, id. Curc. 1, 3, 55:hereditates,
Ter. And. 4, 5, 20:hereditates aut syngraphas,
Cic. Leg. 3, 8, 18:cujusquemodi voluptates,
id. Fin. 2, 7, 22: ego meum jus persequar, I will pursue or assert my right, Ter. Ad. 2, 1, 9; Cic. Caecin. 3, 8:persequendi juris sui potestas,
id. Div. in Caecil. 6, 21:bona tua repetere ac persequi lite atque judicio,
id. Verr. 2, 3, 13, § 32:possumus rem nostram persequi,
id. Quint. 13, 45 fin.:cum tribunus plebis poenas a seditioso cive per bonos viros judicio persequi vellet,
sought to obtain, id. Fam. 1, 9, 15.—With inf., to hasten, be eager (rare):b.nec scimus quam in partem ingredi persequamur,
Plaut. Rud. 3, 3, 4.—To follow, be a follower of; to imitate, copy after a person or thing as a guide or pattern:c.si vero Academiam veterem persequamur,
Cic. Ac. 1, 2, 7:sectam et instituta alicujus,
id. Verr. 2, 5, 71, § 183:ego neglectā barbarorum inscitiā te persequar,
id. Fam. 9, 3, 2; id. Ac. 2, 23, 74:ut, quae maxime excellant in eo, quem imitabitur, ea diligentissime persequatur,
id. de Or. 2, 22, 90.—To pursue, proceed against, prosecute; to revenge, avenge, take vengeance upon a person or thing:d.aliquem bello,
Caes. B. G. 5, 1:aliquem judicio,
Cic. Fl. 20, 47:alicujus injurias ulcisci ac persequi,
id. Verr. 2, 2, 3, § 9; so,injuriam,
id. Mur. 21, 44; Sall. J. 14, 23; cf. Kritz ad Sall. C. 9, 5:mortem alicujus,
Cic. Fam. 9, 3, 2:de persequendis inimicitiis,
Caes. B. C. 3, 83 fin.:Trebonii mortem,
Cic. Phil. 13, 18, 39; Caes. B. G. 7, 38; Liv. 40, 11 fin.:adulterium,
Sen. Contr. 3, 20.—To persecute for religious belief or practice (eccl. Lat.), Tert. ad Scap. 5; Vulg. Johan. 15, 20; id. Act. 7, 52; id. Rom. 12, 14 et saep.—e.To follow in writing, to take down, minute down:f.celeritate scribendi, quae dicerentur persequi,
Cic. Sull. 14, 42:multa diserte dixit, quae notarius persequi non potuit,
Sen. Apoc. 9, 2.—To follow up with action, to follow out, perform, execute, bring about, do, accomplish, etc.:(β).hoc, ut dico, factis persequar,
Plaut. Merc. 3, 2, 11:erus quod imperavit persequi,
id. Am. 2, 1, 40:imperium patris,
id. Stich. 1, 2, 84 sq.:ex usu quod est, id persequar,
Ter. Hec. 4, 3, 10:mandata,
Cic. Q. Fr. 2, 14, 3:si idem extrema persequitur qui inchoavit,
id. Prov. Cons. 8, 19:vitam inopem et vagam,
to lead, id. Phil. 12, 7, 15.— Absol.:sed tamen ibo et persequar,
will go and obey, Plaut. Cist. 2, 1, 64. —In partic., to follow out in speech or writing, to set forth, treat of, relate, recount, describe, explain, etc.:* II.aliquid voce,
Cic. Planc. 23, 56:dum rationes Persequor,
set forth, treat of, discuss the reasons, Lucr. 5, 56:quae versibus persecutus est Ennius,
Cic. Sen. 6, 16:philosophiam Latinis litteris,
id. Ac. 1, 3, 12:aliquid scripturā,
id. Fam. 15, 21, 4:obscenas voluptates,
id. N. D. 1, 40, 111:res Hannibalis,
id. Div. 1, 24, 49:has res in eo libro,
id. Off. 2, 24, 87:quae persequerer, si commemorare possem sine dolore,
id. Fam. 5, 13, 3: da te in sermonem et persece Et confice, etc., Poët. ap. Cic. Att. 13, 23, 3.—Neutr., to follow or come after:► In a pass.exacta vindemia gramine persecuto,
when the grass has grown again, Pall. 3, 26, 5.signif. (post-class.):A. * B.illa se in mare praecipitavit, ne persequeretur,
Hyg. Fab. 198 dub.—Hence, persĕquens, entis, P. a., used as subst. * -
2 persequor
persequi, persecutus sum V DEPfollow up, pursue; overtake; attack; take vengeance on; accomplish -
3 persequor
, persequi, persecutusI.to follow, pursue, take revenge.II.to persecute, hunt down, track, trail. -
4 persecūtus
persecūtus P. of persequor. -
5 per-sequor
per-sequor cūtus or quūtus, ī, dep., to follow perseveringly, follow after, follow up, pursue: certum est persequi, T.: me in Asiam, T.: exercitum: Hortensium ipsius vestigiis: alcuius vestigia: te, V.: Hanc persecuta mater, Ph.—With infin: non ego te frangere persequor, H.—To press upon, hunt down, chase, pursue: fugientes usque ad flumen, Cs.: deterrere hostīs a persequendo, S.: feras, O.: beluas, Cu.—To follow up, come up with, overtake: te triginta diebus: Mors fugacem persequitur virum, H.—To search over, to search through: solitudines.—Fig., to follow perseveringly, pursue, follow up: viam, T.: eas artīs.—To pursue, hunt after, seek to obtain, strive after: utilia studiosissime: hereditates, T.: voluptates: meum ius, assert, T.: bona tua lite atque iudicio. —To follow, be a follower of, imitate, copy after: Academiam veterem: te.—To pursue, proceed against, prosecute, revenge, avenge, take vengeance upon: bello civitatem, Cs.: iniurias suas: de persequendis inimicitiis, Cs.—To follow up, follow out, perform, execute, prosecute, bring about, accomplish: ex usu quod est, id persequar, T.: si idem extrema persequitur qui incohavit: vitam inopem et vagam, lead: scelus, O.—To take down, note down, record: quae dicerentur.—To set forth, relate, recount, describe, explain: quae versibus persecutus est Ennius: has res in libro. -
6 adqui
at-qui (in MSS. sometimes adqui, e. g. Cic. Rep. 3, 5, 8 Mai, and often confounded with atque), conj. (the form atquin is incorrect and post-class.; for Plaut. Rud. 3, 4, 55, should be read at quin separately, Fleck.; cf. Caper Orth. p. 2441) [qui, abl. of indef. quis, used adverbially; so pr. but anyhow; cf.: alioqui, ceteroqui].I.In gen., serving to connect-an adversative clause or assertion, but anyhow, but any way or wise, yet, notwithstanding, however, rather, but now, but nevertheless, and yet, alla dê, alla dêpou, alla mên (a purely adversative particle, a more emphatic at, while atque is regularly copulative; v. atque; syn.: at, sed, verum, autem; comparatively rare in all periods, it being scarcely more than an emphasized form of at): Th. Quid aïs, venefica? Py. Atqui certo comperi, Ter. Eun. 5, 1, 9: Sy. Gratiam habeo. De. Atqui, Syre, Hoc verumst et re ipsā experiere propediem, id. Ad. 5, 5, 7: Cl. Satis scite promittit tibi. Sy. Atqui tu hanc jocari credis? but yet do you believe that she is jesting? id. Heaut. 4, 4, 7:II.cum omnia vi et armis egeris, accuses eum, qui se praesidio munierit, non ut te oppugnaret, sed ut vitam suam posset defendere? Atqui ne ex eo quidem tempore id egit Sestius, ut, etc.,
and yet, Cic. Sest. 37, 79: tum, ut me Cotta vidit, peropportune, inquit, venis... atqui mihi quoque videor, inquam, venisse, ut dicis, opportune, rather I seem to myself, etc., alla mên kai emoi dokô, id. N. D. 1, 7, 16: vitas hinnuleo me similis Chloe... atqui non ego te tigris ut aspera Gaetulusve leo, frangere persequor, but yet, alla toi, Hor. C. 1, 23, 1-10: Jam vero videtis nihil esse tam morti simile quam somnum;atqui dormientium animi maxime declarant divinitatem suam,
but yet, Cic. Sen. 22, 81:tum dixisse (Lysandrum), mirari se non modo diligentiam, sed etiam sollertiam ejus, a quo essent illa dimensa atque descripta: et ei Cyrum respondisse: Atqui (sc. ne putes alium id fecisse) ego omnia ista sum dimensus,
id. ib. 17, 59.—Esp.A.In adding a thought confirmatory of a preceding one, but not antithetical (v. at init.), but indeed, but certainly, by all means: Do. Salvos sis, adulescens Sa. Siquidem hanc vendidero pretio suo. To. Atqui aut hoc emptore vendes pulcre aut alio non potest, Plaut. Pers. 4, 4, 31: Et Philus: praeclaram vero causam ad me defertis, cum me improbitatis patrocinium suscipere vultis. Atqui id tibi, inquit Laelius, verendum est, but certainly (ironically), Cic. Rep. 3, 5, 8; id. Leg. 1, 1, 4.—Sometimes with pol or sic:B.atqui pol hodie non feres, ni genua confricantur,
Plaut. As. 3, 3, 80: Py. Scis eam civem hinc esse? Pa. Nescio. Py. Atqui sic inventast, Ter. Eun. 5, 4, 30: hunc ego non diligam? non admirer? non omni ratione defendendum putem? Atqui sic a summis hominibus eruditissimis accepimus, etc., yet so we have certainly heard, etc., Cic. Arch. 8, 18.—So also atqui si, adversative, but if, or continuative, if now, if indeed (cf.:C.quod si): sine veniat. Atqui si illam digito attigerit, oculi illi ilico ecfodientur,
if, however, he do but touch her, Ter. Eun. 4, 6, 1 (Fleck., Qui): quae et conscripta a multis sunt diligenter et sunt humiliora quam illa, quae a nobis exspectari puto. Att. Atqui si quaeris ego quid exspectem, etc., Cic. Leg. 1, 5, 15; id. Fin. 4, 23, 62:atqui, si ita placet, inquit Antonius, trademus etiam,
well now, if, id. de Or. 2, 50, 204: atqui Si noles sanus, curres hydropicus, but now if you are unwilling, etc., Hor. Ep. 1, 2, 33:atqui si tempus est ullum jure hominis necandi, quae multa sunt, certe illud est,
but if now there is any time, Cic. Mil. 4 init. —To modify a preceding negation or negative interrogation, yet, still, instead of that, rather: Ni. Numquam auferes hinc aurum. Ch. Atqui jam dabis, but, Plaut. Bacch. 4, 7, 26: Non sum apud me. Se. Atqui opus est nunc quom maxime ut sis, Ter. Phorm. 1, 4, 27:D.O rem, inquis, difficilem et inexplicabilem. Atqui explicanda est,
nevertheless, Cic. Att. 8, 3; id. Ac. 2, 36, 114:magnum narras, vix credibile. Atqui Sic habet,
but in fact, so it is, Hor. S. 1, 9, 52; Curt. 6, 10, 5:modum statuarum haberi nullum placet? Atqui habeatur necesse est,
Cic. Verr. 2, 2, 59; 2, 3, 86; id. Parad. 1, 1, 7; Flor. 4, 2, 53; Curt. 6, 10, 10.—To connect a minor proposition in a syllogism (both an affirmative and a negative, while atque only connects an affirm. proposition), but, but now, now:Ergo cum sol igneus sit, quia nullus ignis sine pastu aliquo possit permanere, necesse est aut ei similis sit igni, quem... aut ei, qui... atqui hic noster ignis etc.,
Cic. N. D. 2, 15, 40 and 41:qui fortis est, idem est fidens... Qui autem est fidens, is profecto non extimescit... Atqui in quem cadit aegritudo, in eundem timor... Ita fit, ut fortitudini aegritudo repugnet,
Cic. Tusc. 3, 7, 14:(mors) aut plane neglegenda est... aut etiam optanda, si, etc. Atqui tertium certe nihil inveniri potest. Quid igitur timeam si, etc.,
id. Sen. 19, 66; id. Tusc. 5, 14, 40. (Vid. more upon this word in Hand, Turs. I. pp. 513-524.) -
7 atqui
at-qui (in MSS. sometimes adqui, e. g. Cic. Rep. 3, 5, 8 Mai, and often confounded with atque), conj. (the form atquin is incorrect and post-class.; for Plaut. Rud. 3, 4, 55, should be read at quin separately, Fleck.; cf. Caper Orth. p. 2441) [qui, abl. of indef. quis, used adverbially; so pr. but anyhow; cf.: alioqui, ceteroqui].I.In gen., serving to connect-an adversative clause or assertion, but anyhow, but any way or wise, yet, notwithstanding, however, rather, but now, but nevertheless, and yet, alla dê, alla dêpou, alla mên (a purely adversative particle, a more emphatic at, while atque is regularly copulative; v. atque; syn.: at, sed, verum, autem; comparatively rare in all periods, it being scarcely more than an emphasized form of at): Th. Quid aïs, venefica? Py. Atqui certo comperi, Ter. Eun. 5, 1, 9: Sy. Gratiam habeo. De. Atqui, Syre, Hoc verumst et re ipsā experiere propediem, id. Ad. 5, 5, 7: Cl. Satis scite promittit tibi. Sy. Atqui tu hanc jocari credis? but yet do you believe that she is jesting? id. Heaut. 4, 4, 7:II.cum omnia vi et armis egeris, accuses eum, qui se praesidio munierit, non ut te oppugnaret, sed ut vitam suam posset defendere? Atqui ne ex eo quidem tempore id egit Sestius, ut, etc.,
and yet, Cic. Sest. 37, 79: tum, ut me Cotta vidit, peropportune, inquit, venis... atqui mihi quoque videor, inquam, venisse, ut dicis, opportune, rather I seem to myself, etc., alla mên kai emoi dokô, id. N. D. 1, 7, 16: vitas hinnuleo me similis Chloe... atqui non ego te tigris ut aspera Gaetulusve leo, frangere persequor, but yet, alla toi, Hor. C. 1, 23, 1-10: Jam vero videtis nihil esse tam morti simile quam somnum;atqui dormientium animi maxime declarant divinitatem suam,
but yet, Cic. Sen. 22, 81:tum dixisse (Lysandrum), mirari se non modo diligentiam, sed etiam sollertiam ejus, a quo essent illa dimensa atque descripta: et ei Cyrum respondisse: Atqui (sc. ne putes alium id fecisse) ego omnia ista sum dimensus,
id. ib. 17, 59.—Esp.A.In adding a thought confirmatory of a preceding one, but not antithetical (v. at init.), but indeed, but certainly, by all means: Do. Salvos sis, adulescens Sa. Siquidem hanc vendidero pretio suo. To. Atqui aut hoc emptore vendes pulcre aut alio non potest, Plaut. Pers. 4, 4, 31: Et Philus: praeclaram vero causam ad me defertis, cum me improbitatis patrocinium suscipere vultis. Atqui id tibi, inquit Laelius, verendum est, but certainly (ironically), Cic. Rep. 3, 5, 8; id. Leg. 1, 1, 4.—Sometimes with pol or sic:B.atqui pol hodie non feres, ni genua confricantur,
Plaut. As. 3, 3, 80: Py. Scis eam civem hinc esse? Pa. Nescio. Py. Atqui sic inventast, Ter. Eun. 5, 4, 30: hunc ego non diligam? non admirer? non omni ratione defendendum putem? Atqui sic a summis hominibus eruditissimis accepimus, etc., yet so we have certainly heard, etc., Cic. Arch. 8, 18.—So also atqui si, adversative, but if, or continuative, if now, if indeed (cf.:C.quod si): sine veniat. Atqui si illam digito attigerit, oculi illi ilico ecfodientur,
if, however, he do but touch her, Ter. Eun. 4, 6, 1 (Fleck., Qui): quae et conscripta a multis sunt diligenter et sunt humiliora quam illa, quae a nobis exspectari puto. Att. Atqui si quaeris ego quid exspectem, etc., Cic. Leg. 1, 5, 15; id. Fin. 4, 23, 62:atqui, si ita placet, inquit Antonius, trademus etiam,
well now, if, id. de Or. 2, 50, 204: atqui Si noles sanus, curres hydropicus, but now if you are unwilling, etc., Hor. Ep. 1, 2, 33:atqui si tempus est ullum jure hominis necandi, quae multa sunt, certe illud est,
but if now there is any time, Cic. Mil. 4 init. —To modify a preceding negation or negative interrogation, yet, still, instead of that, rather: Ni. Numquam auferes hinc aurum. Ch. Atqui jam dabis, but, Plaut. Bacch. 4, 7, 26: Non sum apud me. Se. Atqui opus est nunc quom maxime ut sis, Ter. Phorm. 1, 4, 27:D.O rem, inquis, difficilem et inexplicabilem. Atqui explicanda est,
nevertheless, Cic. Att. 8, 3; id. Ac. 2, 36, 114:magnum narras, vix credibile. Atqui Sic habet,
but in fact, so it is, Hor. S. 1, 9, 52; Curt. 6, 10, 5:modum statuarum haberi nullum placet? Atqui habeatur necesse est,
Cic. Verr. 2, 2, 59; 2, 3, 86; id. Parad. 1, 1, 7; Flor. 4, 2, 53; Curt. 6, 10, 10.—To connect a minor proposition in a syllogism (both an affirmative and a negative, while atque only connects an affirm. proposition), but, but now, now:Ergo cum sol igneus sit, quia nullus ignis sine pastu aliquo possit permanere, necesse est aut ei similis sit igni, quem... aut ei, qui... atqui hic noster ignis etc.,
Cic. N. D. 2, 15, 40 and 41:qui fortis est, idem est fidens... Qui autem est fidens, is profecto non extimescit... Atqui in quem cadit aegritudo, in eundem timor... Ita fit, ut fortitudini aegritudo repugnet,
Cic. Tusc. 3, 7, 14:(mors) aut plane neglegenda est... aut etiam optanda, si, etc. Atqui tertium certe nihil inveniri potest. Quid igitur timeam si, etc.,
id. Sen. 19, 66; id. Tusc. 5, 14, 40. (Vid. more upon this word in Hand, Turs. I. pp. 513-524.) -
8 deduco
dē-dūco, xi, ctum ( imper.:I.deduc,
Cic. Rep. 1, 21, 34;old form, deduce,
Ter. Eun. 3, 3, 32), 3, v. a., to lead or bring away, to lead, fetch, bring or draw down (for syn. cf.: duco, comitor, prosequor, persequor, stipo, sequor, consequor—freq. and class.).Lit.A.In gen.a.Not designating a limit:b.atomos de via,
to turn from a straight course, Cic. Fat. 9, 18:eum concionari conantem de rostris,
Caes. B. C. 3, 21, 3:pedes de lecto,
Plaut. Curc. 2, 3, 82:suos clam ex agris,
Caes. B. G. 4, 30 fin.; so,aliquem ex ultimis gentibus,
Cic. Phil. 13, 13:lunam e curru,
Tib. 1, 8, 21; cf.the foll.: summā vestem deduxit ab orā,
Ov. M. 3, 480:cantando rigidas deducere montibus ornos,
Verg. E. 6, 71: lunam caelo id. ib. 8, 69; cf.:lunam cursu,
Ov. H. 6, 85:hunc caelo,
id. F. 3, 317:dominam Ditis thalamo,
Verg. A. 6, 397:tota carbasa malo,
i. e. to spread, unfurl, by letting down, Ov. M. 11, 477; cf.the foll.: febres corpore,
Hor. Ep. 1, 2, 48:inde boves,
Ov. M. 6, 322:transfuga duci se ad consules jubet deductusque traditurum urbem promittit,
Liv. 9, 24:Ubiis imperat, ut pecora deducant suaque omnia ex agris in oppida conferant,
Caes. B. G. 6, 10, 2; cf. Liv. 21, 37: rivos, i. e. to clear out, cleanse ( = detergere, Macr. Sat. 3, 3; Col. 2, 22, 3), Verg. G. 1, 269 Heyne ad loc.; cf.:aqua Albana deducta ad utilitatem agri suburbani,
conducted off, Cic. Div. 2, 32, 69, and v. the foll.:lunam,
Prop. 1, 1, 19; cf.Jovem,
the sun, Hor. Epod. 13, 2:crines pectine,
to comb, Ov. M. 4, 311; cf.:caesariem barbae dextrā,
id. ib. 15, 656:vela,
id. ib. 3, 663:sive aliquis molli deducit candida gestu Brachia,
moves, Prop. 2, 22 (3, 15), 5 (al. diducit); imitated by Stat. Silv. 3, 5, 66 (al. diducit) et saep.—Stating the limit:B.cito hunc deduc ad militem,
Ter. Eun. 3, 3, 32:aliquem ad aliquem,
id. ib. 4, 4, 10; Cic. Lael. 1; Caes. B. G. 7, 28 fin.; id. B. C. 1, 18, 3; Sall. J. 113 fin. et saep.:juvenem ad altos currus,
Ov. M. 2, 106:suas vestes humero ad pectora,
Ov. M. 6, 405; cf.:manum ad imum ventrem,
Quint. 11, 3, 112 et saep.:impedimenta in proximum collem,
Caes. B. G. 7, 68, 2:aquam in vias,
Cato R. R. 155; Ov. M. 1, 582:aliquem in conspectum (Caesaris),
Caes. B. C. 1, 22, 2:aliquem in arcem,
Liv. 1, 18; id. 1, 58:aliquem in carcerem,
Sall. C. 55:in arenam,
Suet. Calig. 35: levis deducet pondere fratres, will bring down (the scale), Grat. Cyn. 292. —In partic.I.Milit. t. t., to draw off, lead off, withdraw troops from a place; to lead, conduct, bring to a place: praesidia de locis, Sisenna ap. Non. 289, 15; so with de, Plaut. Am. 1, 1, 60; Caes. B. G. 5, 51, 2; Cic. Att. 7, 14 al.:2.exercitum ex his regionibus,
Caes. B. G. 1, 44, 19; so with ex, id. ib. 7, 87, 4 fin.; 7, 81 fin.; id. B. C. 1, 12, 3 al.:legionem ab opere,
id. ib. 3, 69; so with ab, id. ib. 2, 26, 3; Liv. 34, 35 al.:deducta Orico legione,
Caes. B. C. 3, 34:exercitum finibus Attali,
Liv. 32, 27: deducto exercitu, Caes. B. G. 6, 43, 3; 7, 20, 11; id. B. C. 3, 39 al.; cf. Oud. ad Caes. B. G. 2, 33, 2:milites ad Ciceronem,
Caes. B. G. 5, 27, 9:tres in arcem cohortes praesidio,
id. B. C. 3, 19, 5:a Flacco inter ceteros, quos virtutis causa secum ex provincia ad triumphum deducebat, deductus sum,
Liv. 42, 34:copias ex locis superioribus in campum deducit,
Caes. B. C. 2, 40 fin.:legionibus in hiberna deductis,
id. B. G. 2, 35, 3; so,in hiberna,
Liv. 26, 20; 43, 9:in interiorem Galliam,
Caes. B. G. 2, 2; cf.in Menapios,
id. ib. 4, 22, 5:in proxima municipia,
id. B. C. 1, 32:in hiberna in Sequanos,
id. B. G. 1, 54, 2:in aciem,
Liv. 3, 62:praesidia eo,
Caes. B. C. 2, 18, 5:neque more militari vigiliae deducebantur,
Sall. Jug. 44, 5; id. C. 59, 1. —Pub. law t. t., to lead forth, conduct a colony to a place:3.coloni, qui lege Julia Capuam deducti erant,
Caes. B. C. 1, 14, 4; cf. Suet. Caes. 81:colonos in aliquem locum,
id. ib. 28:coloniam in aliquem locum,
Cic. Rep. 2, 3; 2, 4; Liv. 10, 1; 10, 13; 34, 45 (repeatedly); Suet. Tib. 4 al.:Aquileia colonia Latina eo anno in agro Gallorum est deducta,
Liv. 40, 34; cf.:in colonia Capua deducti,
Suet. Caes. 81:ut emantur agri a privatis, quo plebs publice deducatur,
Cic. Agr. 2, 25; cf. id. ib. 2, 26;2, 34, 92: triumvir coloniis deducendis,
Sall. J. 42; cf. Liv. 9, 46; 9, 28; Suet. Aug. 46 al.— Absol.:deductis olim et nobiscum per conubium sociatis, haec patria est,
Tac. H. 4, 65. —Nautical t. t.a.To draw out a ship from the docks:b.ex navalibus eorum unam (navem) deducit,
Caes. B. C. 2, 3, 2:deducunt socii naves,
Verg. A. 3, 71.—Hence far more freq. meton., like the Gr. kathelkein, to draw down a ship from the stocks into the sea; to launch, Liv. 21, 17; 41, 9; Caes. B. G. 7, 60:neque multum abesse (naves) ab eo, quin paucis diebus deduci possent,
id. ib. 5, 2, 2:naves,
id. ib. 5, 23, 2:classem,
Liv. 36, 41 al.:naves litore,
Verg. A. 4, 398:carinas,
Ov. M. 6, 144; 8, 104 et saep.—Rarely for subducere and the Gr. katagein, to draw a ship into port:4.onerarias naves in portum deducunt,
Caes. B. C. 1, 36, 2:in portum,
Petr. 101, 8.—Weavers' t. t., to draw out, spin out the thread, yarn:5.dextera tum leviter deducens fila, Catull. 64, 313: filum,
Ov. M. 4, 36; id. Am. 1, 14, 7; id. H. 9, 77.—Hence, meton., to prepare a web, to weave:vetus in tela deducitur argumentum,
is interwoven, represented in weaving, Ov. M. 6, 69.—t. t. of common life, to lead out, conduct, escort, accompany a person out of the house, as a mark of respect or for protection:b.haec ipsa sunt honorabilia... assurgi, deduci, reduci,
Cic. de Sen. 18, 63:cum magna multitudo optimorum virorum et civium me de domo deduceret,
id. Fam. 10, 12, 2; Suet. Aug. 29:ne deducendi sui causa populum de foro abduceret,
Liv. 23, 23 fin.; cf. Tac. A. 3, 14:a quibus (sc. equitibus Rom.) si domus nostra celebratur, si interdum ad forum deducimur, etc.,
Cic. Mur. 34.—Esp., to conduct a young man to a public teacher:c.dicam hunc a patre continuo ad me esse deductum,
Cic. Cael. 4, 9; id. Lael. 1, 1; Tac. Dial. 34; Quint. 12, 11, 6; cf. ephebum in gymnasium, Petron. 85, 3.—Aliquam alicui, ad aliquem, to lead, conduct a bride (from her father's house) to her husband (cf. denubo):(β).bona uxor si ea deducta est usquam cuiquam gentium,
Plaut. Mil. 3, 1, 90; cf.Catull. 68, 143: virginem juveni marito,
Tib. 3, 4, 31:uni nuptam, ad quem virgo deducta sit,
Liv. 10, 23:nullo exemplo deductae in domum patrui fratris filiae,
Tac. A. 12, 5; so,in domum,
id. ib. 14, 63; so of the bridegroom himself, to take home the bride:domum in cubiculum,
Ter. Ad. 4, 5, 60:uxorem domum,
id. Hec. 1, 2, 60:quo primum virgo quaeque deducta est,
Caes. B. G. 5, 14 fin.—Absol.:eas velut auspicibus nobilissimis populis deductas esse,
Liv. 42, 12, 4; cf. Prop. 4 (5), 3, 13.—In a dishonorable sense, to bring one a concubine, Plaut. Casin. 2, 8, 36; Cic. Verr. 2, 3, 34; Suet. Calig. 25; id. Caes. 50; id. Ner. 28; cf. also the foll., no. 7.—d.To lead about in a public procession, Suet. Tib. 17 fin.:e.invidens privata deduci superbo non humilis mulier triumpho,
Hor. Od. 1, 37, 31:tensas,
Suet. Aug. 43; id. Vesp. 5.—Hence, to drive out, expel = expellere: Arsinoen ex regno, Auct. B. [p. 527] Alex. 33:6.ex possessione,
Liv. 34, 58, 6. —Jurid. t. t.a.Aliquem de fundo, to lead away a person from a disputed possession in the presence of witnesses (with or without force: the latter moribus, the former vi solida), in order to procure him the right of action (this was a symbolic procedure preparatory to an action): appellat Fabius, ut aut ipse Tullium deduceret aut ab eo deduceretur. Dicit deducturum se Tullius, etc., Cic. pro Tull. Fragm. § 20; id. Agr. 2, 26, 68;b.placuit Caecinae constituere, quo die in rem praesentem veniretur, et de fundo Caecina moribus deduceretur, etc.,
id. Caecin. 7, 20.—To bring before a tribunal as a witness:c.multi boni ad hoc judicium deducti non sunt,
Cic. Flac. 4, 9.—To bring to trial:7.lis ad forum deducta est,
Phaedr. 3, 13, 3. —With the accessory idea of diminution, to withdraw, deduct, subtract, diminish:II.cibum,
Ter. Eun. 2, 3, 23. And as a mercantile t. t.:addendo deducendoque videre, quae reliqui summa fiat,
Cic. Off. 1, 18, 59:ut centum nummi deducerentur,
id. Leg. 2, 21, 53; cf. Cato R. R. 144 sq.:de capite deducite, quod usuris pernumeratum est,
Liv. 6, 15; cf. Suet. Caes. 42 et saep.—Hence in a double sense: Tertia deducta est (in allusion to the meaning, no. 5, c. b), Suet. Caes. 50; cf. the same account in Macr. S. 2, 2.Trop.A.In gen., to bring down, bring or lead away, withdraw, bring, lead: quare, si placet, deduc orationem tuam de coelo ad haec citeriora, Cic. Fragm. ap. Non. 85, 20, and 289, 9:B.licet enim contrahere universitatem generis humani, eamque gradatim ad pauciores, postremo deducere in singulos,
id. N. D. 2, 65 fin.:aliquem de animi lenitate,
id. Cat. 2, 13; cf.:aliquem de animi pravitate,
Q. Cic. Pet. Cons. 10 fin.:aliquem de sententia,
Cic. Brut. 25 fin.:aliquem de fide,
id. Verr. 1, 9, 25 et saep.:perterritos a timore,
id. N. D. 2, 59, 148:aliquem a tristitia, ab acerbitate,
id. de Or. 2, 83 fin.:aliquem ab humanitate, a pietate, a religione,
id. Verr. 2, 4, 6 (for which, shortly before, abducere):aliquem a vera accusatione,
id. ib. 2, 1, 6 fin.; id. Fam. 1, 1, 2 et saep.:voluntates impellere quo velit, unde autem velit deducere,
Cic. de Or. 1, 8, 30:mos unde deductus,
derived, Hor. Od. 4, 4, 19; cf.:nomen ab Anco,
Ov. F. 6, 803:quae tandem ea est disciplina, ad quam me deducas,
Cic. Acad. 2, 36:aliquem ad fletum misericordiamque,
id. de Or. 2, 45, 189:aliquem ad eam sententiam,
Caes. B. G. 2, 10, 5; 6, 10, 2:rem ad arma,
id. B. C. 1, 4 fin.; cf.:rem ad otium,
id. ib. 1, 5 fin.:plura argumenta ad unum effectum,
Quint. 9, 2, 103 et saep.:quam in fortunam quamque in amplitudinem deduxisset (Aeduos),
Caes. B. G. 7, 54, 3; so,aliquem in eum casum,
id. ib. 2, 31, 6:aliquem in periculum,
id. ib. 7, 50, 4: Quint. 4, 2, 12; cf.:rem in summum periculum,
Caes. B. G. 5, 31; id. B. C. 1, 19, 3:rem in controversiam,
id. B. G. 7, 63, 5:aliquem in causam,
Liv. 36, 5:in societatem belli,
id. 36, 7 et saep.:huc jam deduxerat rem, ut, etc.,
Caes. B. C. 1, 62; so,rem huc, ut, etc.,
id. ib. 1, 86, 3:deduxisti totam hanc rem in duo genera solum causarum, caetera innumerabilia exercitationi reliquisti,
have brought, reduced, Cic. de Or. 2, 17, 71; id. Cat. 2, 2, 4; cf.:rem in eum locum, ut, etc.,
id. Fam. 16, 12:quem in locum,
id. ib. 4, 2, 3:ergo huc universa causa deducitur, utrum, etc.,
id. Rosc. Com. 12, 34:rerum divisio in duos articulos deducitur,
Gai. Inst. 2, 2:audi, quo rem deducam,
what I aim at, what I have in view, to what conclusion I will bring the matter, Hor. S. 1, 1, 15:Aeolium carmen ad Italos modos,
transfer, transplant, id. Od. 3, 30, 14; cf.:in patriam deducere musas,
Verg. G. 3, 10. —In partic.1.To mislead, seduce, entice, induce, bring one to an opinion (rare):2.adolescentibus et oratione magistratus et praemio deductis,
Caes. B. G. 7, 37, 6; id. B. C. 1, 7, 1:sibi esse facile, Seuthen regem Thracum deducere, ut, etc.,
Nep. Alcib. 8:aliquem vero,
from the truth, Lucr. 1, 370.—To spin out a literary composition, like a thread, i. e. to elaborate, prepare, compose ( poet., and in post-Aug. prose):3.tenui deducta poëmata filo,
Hor. Ep. 2, 1, 225:mille die versus,
id. Sat. 2, 1, 4; Ov. Pont. 1, 5, 13:carmina,
id. Tr. 1, 1, 39; cf. id. ib. 5, 1, 71: nihil expositum, Juv. 7, 54:commentarios,
Quint. 3, 6, 59:oratio deducta atque circumlata,
finely spun out, id. 4, 1, 60 al.:primaque ab origine mundi ad mea perpetuum deducite tempora carmen,
Ov. M. 1, 3; cf. id. Tr. 2, 560; Hor. A. P. 129:opus,
Manil. 1, 3. —(Another figure borrowed from spinning.) To make finer, thinner, weaker; to attenuate: vocem deducas oportet, ut mulieris videantur verba, Pompon. ap. Macr. Sat. 6, 4: "Odusseus" ad "Ulixem" deductus est, Quint. 1, 4, 16; cf. P. a. B.—4.To derive (of the origin of words):5.nomen Christianorum a Christo deducitur,
Tert. adv. Marc. 4, 14;id. de Virg. vel. 5: diximus nomen religionis a vinculo pietatis esse deductum,
Lact. 4, 28, 12; cf.:sed et Pharnacion (cognominatur) a Pharnace rege deductum,
Plin. 25, 4, 14, § 33.—To remove, cure, of physical evils:6.brassica de capite omnia deducet et sanum faciet,
Cato R. R. 157, 6:corpore febres, animo curas,
Hor. Ep. 1, 2, 48; Cic. Fin. 5, 17, 47.—To bring down (late Lat.):7.deducis ad inferos,
i. e. to death, Vulg. Tobiae, 13, 2; id. Gen. 42, 38; id. 1 Reg. 2, 6.—Law t. t., to withhold:cum in mancipanda proprietate (usus fructus) deducatur,
Gai. Inst. 2, 33.—Hence, -
9 destinata
dē-stĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [obs. stanare; a particip. stem from root STA, v. sto; and cf.: dono, digno, etc., Corss. 2, 416], to make fast, make firm, bind (class.; esp. freq. in the trop. sense—for syn. cf.: decerno, scisco, statuo, jubeo, constituo, sancio, definio).I.Lit.:II.antemnas ad malos,
Caes. B. G. 3, 14, 6:rates ancoris,
id. B. C. 1, 25, 7:falces (laqueis),
id. B. G. 7, 22, 2:arcas,
Vitr. 5, 12, 3; dub., v. destina.—Trop., to establish, determine, resolve, consider; to design, intend, devote, destine; to appoint, choose, elect (syn.: definire, describere, designare, etc.).A.In gen. (in Livy freq. connected with animis, v. the foll.).(α).With double acc.:(β).aliquem consulem,
Liv. 10, 22; cf. Tac. A. 1, 3:Papirium parem destinant animis Magno Alexandro ducem, si, etc.,
Liv. 9, 16 fin.; cf.:animis auctorem caedis,
id. 33, 28:aliquem regem,
Just. 42, 4, 14 et saep.—With inf. or a clause:(γ).infectis iis, quae agere destinaverat,
Caes. B. C. 1, 33 fin.; cf. Suet. Caes. 84; id. Aug. 53 al.:potiorem populi Romani quam regis Persei amicitiam habere,
Liv. 43, 7; 7, 33; Quint. 5, 1, 3; Phaedr. 4, 27, 1; Ov. M. 8, 157 al.—With dat.:(δ).sibi aliquid,
i. e. to intend purchasing, Plaut. Most. 3, 1, 113; Cic. Fam. 7, 23, 3:operi destinati possent,
Caes. B. G. 7, 72, 2:aliquem foro,
Quint. 2, 8, 8:me arae,
Verg. A 2, 129:diem necis alicui,
Cic. Off. 3, 10, 45:domos publicis usibus,
Vell. 2, 81 fin.: quod signum cuique loco, Quint. 11, 2, 29:Anticyram omnem illis,
Hor. S. 2, 3, 83:cados tibi,
id. Od. 2, 7, 20 et saep.—With ad:(ε).tempore locoque ad certamen destinatis,
Liv. 33, 37:aliquem ad mortem,
id. 2, 54:consilia ad bellum,
id. 42, 48:materiam ad scribendum,
Quint. 5, 10, 9 al.:ad omne obsequium destinati,
Curt. 5, 28, 5.—With in:B.saxo aurove in aliud destinato,
Tac. H. 4, 53 fin.:legati in provinciam destinati,
Dig. 5, 1, 2:noctem proximam in fugam,
Amm. 29, 6.—In partic.1.In the lang. of archers, slingers, etc., to fix upon as a mark, to aim at ( = designare scopum):2.locum oris,
Liv. 38, 29, 7; so id. 21, 54, 6.— Transf.:sagittas,
to shoot at the mark, Aur. Vict. Caes. 42.—In the lang. of trade: sibi aliquid, to fix upon for one's self, to intend to buy:A.minis triginta sibi puellam destinat,
Plaut. Rud. prol. 45; id. Most. 3, 1, 113; id. Pers. 4, 3, 72; Lucil. ap. Non. 289, 31; Cic. Fam. 7, 23, 3 al.— Hence, dēstĭnātus, a, um, destined, fixed (syn.: fixus, certus).Adj.:B.certis quibusdam destinatisque sententiis quasi addicti,
Cic. Tusc. 2, 2, 5:ad horam mortis destinatam,
id. ib. 5, 22, 63:si hoc bene fixum omnibus destinatumque in animo est,
Liv. 21, 44 fin.:persona (coupled with certus),
Quint. 3, 6, 57; cf. Cic. Rep. 4, 3.—Destinatum est alicui, with inf. = certum est, it is one's decision, will; he has determined, Liv. 6, 6, 7; Suet. Tib. 13; Plin. Ep. 9, 13, 5 al.—Subst.1.dēstĭnāta, ae, f., = sponsa, a betrothed female, bride, Suet. Caes. 27; cf. Plin. Ep. 5, 16, 6.—2.dēs-tĭnātum, i, n.a. b.An intended, determined object, design, intention:neque tuis neque Liviae destinatis adversabor,
Tac. A. 4, 40 fin.; cf.:destinata retinens,
id. ib. 6, 32; so id. H. 4, 18:antequam destinata componam,
the intended narration, id. ib. 1, 4:ad destinatum persequor,
the goal of life, Vulg. Philip. 3, 14: destinata dare, the intentions, dispositions of a will, Phaedr. 4, 5, 27; so,ex destinato,
adv., designedly, intentionally, Sen. Clem. 1, 6; id. Ben. 6, 10 fin.; Suet. Cal. 43;and in a like sense merely destinato,
Suet. Caes. 60.— dēstĭ-nātē, adv. (perh. only in Ammianus), resolutely, obstinately:certare,
Amm. 18, 2.— Comp., id. 20, 4; 7; 23, 1; 27, 3. -
10 destino
dē-stĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [obs. stanare; a particip. stem from root STA, v. sto; and cf.: dono, digno, etc., Corss. 2, 416], to make fast, make firm, bind (class.; esp. freq. in the trop. sense—for syn. cf.: decerno, scisco, statuo, jubeo, constituo, sancio, definio).I.Lit.:II.antemnas ad malos,
Caes. B. G. 3, 14, 6:rates ancoris,
id. B. C. 1, 25, 7:falces (laqueis),
id. B. G. 7, 22, 2:arcas,
Vitr. 5, 12, 3; dub., v. destina.—Trop., to establish, determine, resolve, consider; to design, intend, devote, destine; to appoint, choose, elect (syn.: definire, describere, designare, etc.).A.In gen. (in Livy freq. connected with animis, v. the foll.).(α).With double acc.:(β).aliquem consulem,
Liv. 10, 22; cf. Tac. A. 1, 3:Papirium parem destinant animis Magno Alexandro ducem, si, etc.,
Liv. 9, 16 fin.; cf.:animis auctorem caedis,
id. 33, 28:aliquem regem,
Just. 42, 4, 14 et saep.—With inf. or a clause:(γ).infectis iis, quae agere destinaverat,
Caes. B. C. 1, 33 fin.; cf. Suet. Caes. 84; id. Aug. 53 al.:potiorem populi Romani quam regis Persei amicitiam habere,
Liv. 43, 7; 7, 33; Quint. 5, 1, 3; Phaedr. 4, 27, 1; Ov. M. 8, 157 al.—With dat.:(δ).sibi aliquid,
i. e. to intend purchasing, Plaut. Most. 3, 1, 113; Cic. Fam. 7, 23, 3:operi destinati possent,
Caes. B. G. 7, 72, 2:aliquem foro,
Quint. 2, 8, 8:me arae,
Verg. A 2, 129:diem necis alicui,
Cic. Off. 3, 10, 45:domos publicis usibus,
Vell. 2, 81 fin.: quod signum cuique loco, Quint. 11, 2, 29:Anticyram omnem illis,
Hor. S. 2, 3, 83:cados tibi,
id. Od. 2, 7, 20 et saep.—With ad:(ε).tempore locoque ad certamen destinatis,
Liv. 33, 37:aliquem ad mortem,
id. 2, 54:consilia ad bellum,
id. 42, 48:materiam ad scribendum,
Quint. 5, 10, 9 al.:ad omne obsequium destinati,
Curt. 5, 28, 5.—With in:B.saxo aurove in aliud destinato,
Tac. H. 4, 53 fin.:legati in provinciam destinati,
Dig. 5, 1, 2:noctem proximam in fugam,
Amm. 29, 6.—In partic.1.In the lang. of archers, slingers, etc., to fix upon as a mark, to aim at ( = designare scopum):2.locum oris,
Liv. 38, 29, 7; so id. 21, 54, 6.— Transf.:sagittas,
to shoot at the mark, Aur. Vict. Caes. 42.—In the lang. of trade: sibi aliquid, to fix upon for one's self, to intend to buy:A.minis triginta sibi puellam destinat,
Plaut. Rud. prol. 45; id. Most. 3, 1, 113; id. Pers. 4, 3, 72; Lucil. ap. Non. 289, 31; Cic. Fam. 7, 23, 3 al.— Hence, dēstĭnātus, a, um, destined, fixed (syn.: fixus, certus).Adj.:B.certis quibusdam destinatisque sententiis quasi addicti,
Cic. Tusc. 2, 2, 5:ad horam mortis destinatam,
id. ib. 5, 22, 63:si hoc bene fixum omnibus destinatumque in animo est,
Liv. 21, 44 fin.:persona (coupled with certus),
Quint. 3, 6, 57; cf. Cic. Rep. 4, 3.—Destinatum est alicui, with inf. = certum est, it is one's decision, will; he has determined, Liv. 6, 6, 7; Suet. Tib. 13; Plin. Ep. 9, 13, 5 al.—Subst.1.dēstĭnāta, ae, f., = sponsa, a betrothed female, bride, Suet. Caes. 27; cf. Plin. Ep. 5, 16, 6.—2.dēs-tĭnātum, i, n.a. b.An intended, determined object, design, intention:neque tuis neque Liviae destinatis adversabor,
Tac. A. 4, 40 fin.; cf.:destinata retinens,
id. ib. 6, 32; so id. H. 4, 18:antequam destinata componam,
the intended narration, id. ib. 1, 4:ad destinatum persequor,
the goal of life, Vulg. Philip. 3, 14: destinata dare, the intentions, dispositions of a will, Phaedr. 4, 5, 27; so,ex destinato,
adv., designedly, intentionally, Sen. Clem. 1, 6; id. Ben. 6, 10 fin.; Suet. Cal. 43;and in a like sense merely destinato,
Suet. Caes. 60.— dēstĭ-nātē, adv. (perh. only in Ammianus), resolutely, obstinately:certare,
Amm. 18, 2.— Comp., id. 20, 4; 7; 23, 1; 27, 3. -
11 frango
frango, frēgi, fractum, 3, v. a. [root in Gr. FPAT, rhêgnumi, rhêgma, rhôgaleos; Goth. Brikkan; Irish brissim; Germ. brechen; Engl. break; but cf. Fick, Vergl. Wörterb. p. 182, and v. the letter F], to break, break in pieces, dash to pieces, shiver, break in two (cf.: rumpo, diffringo).I.Lit.: hastas frangit quatitque, Enn. ap. Macr. S. 6, 3 (Ann. v. 435 ed. Vahl.); cf.: aes sonit, franguntur hastae, id. Fragm. ap. Non. 504, 33 (Trag. v. 213 ed. Vahl.): fraxinus frangitur atque abies consternitur alta, is broken, felled, id. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 195 ed. Vahl.):B.simulacra,
Lucr. 6, 419:milvo est quoddam bellum quasi naturale cum corvo: ergo alter alterius ubicumque nactus est ova, frangit,
Cic. N. D. 2, 49, 125:anulus aureus fractus et comminatus est,
id. Verr. 2, 4, 25, § 56:compluribus navibus fractis,
dashed to pieces, Caes. B. G. 4, 29, 3:naves,
Hor. A. P. 20:navem is fregit apud Andrum insulam,
Ter. And. 1, 3, 17; cf. Auct. Her. 4, 44, 57:domus fracta conjectu lapidum,
Cic. Att. 4, 3, 2:janua frangatur, latret canis,
Hor. S. 1, 2, 128:patinam,
id. ib. 2, 8, 72:lagenam,
id. ib. 81:crystallina,
Mart. 14, 111:aulas in caput,
Plaut. Capt. 1, 1, 21:corpora ad saxum,
Verg. A. 3, 625:vindices rerum capitalium laqueo gulam fregere,
broke his neck, strangled him, Sall. C. 55, 5:cervices civium Romanorum in carcere,
Cic. Verr. 2, 5, 57, § 147; id. Vatin. 11, 26:senile guttur parentis impiā manu,
Hor. Epod. 3, 2:cerebrum,
Verg. A. 5, 413:brachium,
Cic. de Or. 2, 62, 253; cf.coxam,
Plin. Ep. 2, 1, 5:crus,
Hor. Ep. 1, 17, 59:crura,
Cic. Phil. 13, 12, 27; Suet. Aug. 67; id. Tib. 44; Vulg. Johan. 19, 31:cornu in arbore,
Ov. F. 5, 121:non ego te, tigris ut aspera Gaetulusve leo, frangere persequor,
to tear in pieces, Hor. C. 1, 23, 10; cf.:indomitos ut cum Massyla per arva Armenti reges magno leo fregit hiatu, etc.,
Stat. Th. 11, 28; Val. Fl. 2, 458; Plin. 8, 40, 61, § 150:nubes in montem actae non franguntur, sed circumfunduntur,
Sen. Q. N. 2, 28, 2.—Transf., in gen., to break up small, to grind, bruise, crush (freq. since the Aug. per.):II.glebam bidentibus,
Verg. G. 2, 400;glebas,
id. ib. 3, 161:fruges robore saxi,
Lucr. 1, 882:farra saxo,
Val. Fl. 2, 448:hordeum molis,
Plin. 18, 7, 14, § 72:granum dentibus,
id. 18, 24, 54, § 196:fabam,
id. 19, 3, 15, § 40:glandem (sues),
Verg. G. 2, 72:testes homini,
Plin. 11, 49, 110, § 263:toros,
to press, throw one's self upon, Mart. 2, 59, 3; 4, 8, 6: comam in gradus, to twist, braid, Quint. 1, 6, 44:mare montis ad ejus Radices frangit fluctus,
breaks, Lucr. 6, 695; cf.:quam (fortunam) existimo levem et imbecillam ab animo firmo et gravi tamquam fluctum a saxo frangi oportere,
Cic. Fam. 9, 16, 6:fluctus (scopulus),
Luc. 6, 266:undam,
Ov. F. 4, 282:aquas,
Quint. 9, 4, 7:amnem nando,
Luc. 8, 374; cf. Sil. 3, 457; 8, 555:iter,
i. e. turn off from it, Stat. Th. 12, 232.Trop., to break down, subdue, weaken, diminish, violate; to soften, move, touch:quem (Viriathum) C. Laelius praetor ita fregit et comminuit ferocitatemque ejus ita repressit, ut, etc.,
broke down, subdued, Cic. Off. 2, 11 fin.; cf.:fractam illam et debilitatam vim suam, etc.,
id. Fam. 1, 9, 2:quem series immensa laborum fregerit,
Ov. H. 9, 6:nationes frangere domareque,
Cic. Prov. Cons. 13, 33:proeliis calamitatibusque fracti,
Caes. B. G. 1, 31, 7:victi sumus igitur, aut, si vinci dignitas non potest, fracti certe et abjecti,
Cic. Fam. 4, 7, 2:te ut ulla res frangat?
would break, shake thy resolution, id. Cat. 1, 9, 22; cf.:frangi metu, cupiditate,
id. Off. 1, 20, 68:fractus ac debilitatus metu,
id. de Or. 1, 26, 121:flecti animo atque frangi,
id. Sull. 6, 18:frangi animo,
id. Phil. 2, 15, 37:dolore,
id. Fin. 2, 29, 95:misericordiā,
id. Att. 7, 12, 3:pudore,
id. Tusc. 2, 21, 48 et simil.; cf.also: aliquem auctoritate,
id. ib. 1, 21 fin.:aliquem patientiā,
id. Brut. 25, 95: quae (vis) summas frangit infirmatque opes, Poët. ap. Cic. Rab. Post. 10, 28:debilitatur ac frangitur eloquentia,
Tac. Dial. 39:mollis illa educatio, quam indulgentiam vocamus, nervos omnes et mentis et corporis frangit,
Quint. 1, 2, 6:frangitur vox,
id. 11, 3, 20; cf. id. 12, 11, 2:vox Auditur fractos sonitus imitata tubarum,
Verg. G. 4, 72:et illa (littera), quae est sexta nostrarum (i. e. F) quoties aliquam consonantem frangit, ut in hoc ipso frangit, multo fit horridior,
i. e. weakens, Quint. 12, 10, 29 Spald. (v. the passage in its connection); cf. id. 1, 4, 11:primum divisit ineleganter: duo enim genera quae erant, fecit tria: hoc est non dividere, sed frangere,
Cic. Fin. 2, 9, 26; cf.:frangas citius quam corrigas, quae in pravum induruerunt,
Quint. 1, 3, 12:bellum proeliis frangere,
Cic. Prov. Cons. 13, 32:dignitatem,
id. Fam. 9, 16, 6:hunc (pedum dolorem) abstinentiā, sanctitate vicit et fregit,
Plin. Ep. 1, 12, 5:ut equorum cursum delicati minutis passibus frangunt,
Quint. 9, 4, 113:animos frangi et debilitari molestiā,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 1, § 2:ingenium (mala),
Ov. Tr. 3, 14, 33:sublimia pectora (Venus et vinum),
id. F. 1, 301:ego unus contudi et fregi exsultantis praedonis audaciam,
Cic. Phil. 13, 13 fin.; cf. id. Fragm. ap. Non. 301, 8 (id. Rep. 3, 36 ed. Mos.):furorem et petulantiam alicujus,
id. Pis. 14, 31:libidines,
id. Leg. 3, 13, 31:odium iramque (risus),
Quint. 6, 3, 9:impetum cogitationis (membranae),
id. 10, 3, 31:consilium alicujus,
Cic. Fam. 4, 4, 4; cf.:sententiam alicujus,
id. ib. 1, 4, 1:foedus,
id. Pis. 12, 28; id. Scaur. 42:fidem,
id. Rosc. Com. 6, 16:jura pudicitiae,
Prop. 4 (5), 5, 28:mandata,
Hor. Ep. 1, 13, 19:fas,
Grat. Cyneg. 451:morantem diem mero (= breviorem reddere),
to shorten, Hor. C. 2, 7, 6:vina,
i. e. to weaken, dilute, Mart. 14, 103; Plin. 14, 22, 28, § 138:cum frangerem jam ipse me cogeremque illa ferre toleranter,
Cic. Fam. 4, 6, 2:nec animus tantis se laboribus frangeret, neque, etc.,
id. Arch. 11, 29:ante quam calores aut frigora se fregerunt,
diminished, abated, Varr. R. R. 2, 2, 18; cf.:Scaevola paulum quiescet, dum se calor frangat,
Cic. de Or. 1, 62, 265:fracti aestus et nondum orta frigora,
Cels. 7, 7, 4 fin.; cf.:fluctus se frangit,
Sen. Med. 392:glacies se frangit,
id. Q. N. 4, 5, 4.—Hence, fractus, a, um, P. a., weakened, weak, feeble, faint:jamque adeo fracta est aetas effetaque tellus Vix animalia parva creat,
Lucr. 2, 1151:quod me audis fractiorem esse animo,
i. e. more disheartened, less courageous, Cic. Att. 11, 12, 4; cf.:spes amplificandae fortunae fractior,
id. Lael. 16, 59:in compositione fractus,
powerless, feeble, Quint. 12, 10, 12; cf.:quid est tam fractum, tam minutum, tam in ipsa concinnitate puerile?
Cic. Brut. 83, 287; and:corruptum et omnibus vitiis fractum dicendi genus,
Quint. 10, 1, 125: corrupta oratio maxime comprehensione obscura, compositione fracta consistit, id. [p. 777] 8, 3, 57:effeminata et fracta impudicis modis (musice),
id. 1, 10, 31. -
12 perseco
per-sĕco, cui, ctum, 1, v. a., to cut up, exlirpate; to cut out, excise; trop.:vitium,
Liv. 40, 19 fin.: rei publicae vomicas, Auct. ap. Quint. 8, 6, 15:rerum naturas,
to dissect, lay bare the secrets of nature, Cic. Ac. 2, 39, 122. (For perseca, Cic. Att. 13, 23 fin., read persece; v. persequor, I. fin.) -
13 persector
persector, āri, v. freq. [persequor], to follow or pursue eagerly, to investigate (ante-class.):persectari hoc volo, Sceledre, nos nostri an alieni simus,
Plaut. Mil. 2, 5, 20; Lucr. 4, 1010:nec persectari primordia singula quaeque,
id. 2, 165. -
14 persecutus
persĕcūtus and persĕquūtus, a, um, Part., from persequor. -
15 persequens
persĕquens, entis, Part. and P. a., from persequor. -
16 persequutus
persĕcūtus and persĕquūtus, a, um, Part., from persequor. -
17 ulciscor
ulciscor, ultus, 3, v. inch. dep. [etym. dub.].I.To avenge one's self on, take vengeance on, or punish for wrong done (very freq. and class.; cf.: vindico, punio, persequor).A.With a personal object:B.ego pol illum ulciscar hodie Thessalum veneficum, Qui, etc.,
Plaut. Am. 4, 5, 9:ego illum fame, ego illum Siti, maledictis, malefactis, amatorem Ulciscar,
id. Cas. 2, 1, 10:inimicos,
id. Trin. 3, 1, 18:aliquem pro scelere,
Caes. B. G. 1, 14:ulciscendi Romanos pro iis, quas acceperant, injuriis occasio,
id. ib. 5, 38:odi hominem et odero: utinam ulcisci possem! sed illum ulciscentur mores sui,
Cic. Att. 9, 12, 2:numquam illum res publica suo jure esset ulta,
id. Mil. 33, 88:quos ego non tam ulcisci studeo, quam sanare,
id. Cat. 2, 8, 17:quos intellegis non, ut per te alium, sed ut per alium aliquem te ipsum ulciscantur, laborare,
id. Div. in Caecil. 6, 22:victos acerbius,
Sall. J. 42, 4:Alphesiboea suos ulta est pro conjuge fratres,
Prop. 1, 15, 15 (19):ulta pellicem,
Hor. Epod. 3, 13; 5, 63; cf.:inimici ulciscendi causā,
Cic. Inv. 2, 5, 18:ejus casūs, quem ulciscitur,
Quint. 6, 1, 18.— Absol.:has tris ulciscendi rationes Taurus scriptas reliquit,
Gell. 7, 14, 5.—To take revenge for, to avenge, punish injustice, wrongs, etc.;II.with a non-personal object: quā in re Caesar non solum publicas sed etiam privatas injurias ultus est,
Caes. B. G. 1, 12:statuerunt, istius injurias per vos ulcisci,
Cic. Verr. 2, 2, 3, § 9; id. Fam. 12, 1, 2:injurias rei publicae,
id. Phil. 6, 1, 2:Etruscorum injurias bello,
id. Rep. 2, 21, 38:cum alii ulcisci dolorem aliquem suum vellent,
id. Sest. 20, 46:injuriam,
id. Verr. 2, 1, 28, § 72:peccata peccatis et injurias injuriis,
id. Inv. 2, 27, 81 al.; cf.:ultum ire injurias festinare,
to proceed to revenge, to revenge, Sall. J. 68, 1:ultum ire scelera et injurias,
Quint. 11, 1, 42:istius nefarium scelus,
Cic. Verr. 2, 1, 27, § 68:patrui mortem,
id. Rab. Perd. 5, 14:senis iracundiam,
Ter. Phorm. 1, 4, 12:offensas tuas,
Ov. Tr. 2, 134:barbaras Regum libidines,
Hor. C. 4, 12, 8:illatum a Persis Graeciae bellum,
Just. 2, 15, 13.—Transf., with the person to whom wrong has been done as the object, to take vengeance for, to avenge a person (much less freq. but class.):► 1.quos nobis poëtae tradiderunt patris ulciscendi causā supplicium de matre sumpsisse,
Cic. Rosc. Am. 24, 66; Auct. Her. 1, 16, 26:caesos fratres,
Ov. M. 12, 603:fratrem,
id. ib. 8, 442:patrem justa per arma,
id. F. 3, 710:numen utrumque,
id. ib. 5, 574:cadentem patriam,
Verg. A. 2, 576:quibus (armis) possis te ulcisci lacessitus,
Cic. de Or. 1, 8, 32:se,
id. Mil. 14, 38; id. Verr. 2, 4, 40, § 87; Plin. Ep. 8, 7, 2; Ov. M. 7, 397; id. P. 1, 8, 20:Hannibal se a transfugis ultus est,
Front. Strat. 3, 16, 4.— Transf., of things:a ferro sanguis humanus se ulciscitur: contactum namque eo celerius subinde rubiginem trahit,
Plin. 34, 14, 41, § 146.—With the two constructions combined:non hercle ego is sum, qui sum, ni hanc injuriam meque ultus pulcre fuero,
Plaut. Men. 3, 2, 7.Act. collat. form ulcisco, ĕre: nisi patrem materno sanguine exanclando ulciscerem, Enn. ap. Non. 292, 16 (Trag. v. 184 Vahl.).—2.
См. также в других словарях:
University of Pretoria — Infobox University name = University of Pretoria native name = Universiteit van Pretoria motto = Ad Destinatum Persequor Pursuing towards destiny established = 1908 type = Public university staff = 4 099 (fulltime appointments) head label = Vice… … Wikipedia
Pretoria University — Université de Pretoria Université de Pretoria Devise Ad Destinatum Persequor Nom original Universiteit van Pretoria Informations Fondation 1908 Type Établissement public Localisation Pretoria, Campus … Wikipédia en Français
Universite de Pretoria — Université de Pretoria Université de Pretoria Devise Ad Destinatum Persequor Nom original Universiteit van Pretoria Informations Fondation 1908 Type Établissement public Localisation Pretoria, Campus … Wikipédia en Français
Université de Pretoria — Devise Ad Destinatum Persequor Nom original Universiteit van Pretoria Informations Fondation 1908 Fondateur Transvaal University College Type Établissement public … Wikipédia en Français
Université de pretoria — Devise Ad Destinatum Persequor Nom original Universiteit van Pretoria Informations Fondation 1908 Type Établissement public Localisation Pretoria, Campus … Wikipédia en Français
Media in Pretoria — Radio and TV broadcasting in Pretoria is supplied via a network of VHF/FM and UHF transmitters and repeaters owned and operated by Sentech South Africa s state owned broadcast signal distributor from four transmitter sites in and around the city … Wikipedia
PERSÉCUTION — Persécuter, ce fut d’abord suivre ou poursuivre en justice (persequi ), jusqu’au bout. Les persécutions du pouvoir romain contre les chrétiens et celles de l’Inquisition contre les hérétiques furent des actions judiciaires régulièrement menées.… … Encyclopédie Universelle
persécuteur — persécuteur, trice [ pɛrsekytɶr, tris ] n. et adj. • XIVe relig.; persecutur 1190; lat. ecclés. persecutor « persécuteur des chrétiens », de persequi 1 ♦ Personne qui persécute. Un persécuteur cruel. Il s est vengé de ses persécuteurs. ⇒ bourreau … Encyclopédie Universelle
FRANGERE — apud Stat. Theb. l. XI. v. 28. Armenti Reges magno leo fregit hiatu, comminuere est, a magno hiatu proprium leonum, Barthius ad l. Unde frequens de leonibus haec locutio, apud Poetas, eundem Theb. l. 5. v. 353. Horat. Carm. l. 1. Od. 23. v. 10.… … Hofmann J. Lexicon universale
GRAECIA — Europae reigo, olim omni disciplinarum genere excultissima (semper tamen levitatis, vanitatisque nomine male audiens, de quo postea) Cic. pro Flacco, Haec cuncta Graecia, quae fama, quae gloria, quae doctrina, quae plurimis artibus, quaeetiam… … Hofmann J. Lexicon universale
ԶԿՆԻ — I. ( ) NBH 1 0737 Chronological Sequence: 5c, 8c, 10c, 12c նխ. ὁπίσω, μετά, ἑχόμενος, κατόπισθε post, pone Զհետ. (զի կին, կինք, է հետք ոտից. որպէս եւ կնիք՝ տպաւորիչ զհետս իւր.) ընդ հետս կամ յետ ոտից այլոց հետեւելով. յետոյ քան. իզը կոխելով, ետեւ,… … հայերեն բառարան (Armenian dictionary)