-
101 praetermitto
praeter-mitto, mīsi, missum, 3, v. a.I. A.In gen.:B.nullum diem,
Cic. Att. 9, 14, 2:nullam occasionem profectionis, Auct. B. Afr. 1: neminem,
Cic. Fam. 11, 21, 1.—In partic.1.To omit, neglect, leave undone:2.nullum officium,
Cic. Fam. 1, 8, 1:voluptates,
id. N. D. 3, 15, 38:scelus,
id. Att. 9, 11, 4:praetermittendae defensionis plures solent esse causae,
id. Off. 1, 9, 28.—With inf.:reliqua quaerere praetermittit,
Caes. B. C. 2, 39:quod facere nullum diem praetermittebat,
Nep. Cim. 4, 3. —In reading or writing, to pass over, leave out, make no mention of, omit:3.quod verba sint praetermissa,
Cic. de Or. 2, 26, 111:si quid aut praetermissum aut relictum sit,
id. ib. 2, 29, 126; id. Off. 3, 2, 9; id. Cat. 3, 8, 18:officii praetermissi reprehensio,
id. Att. 11, 7, 3:nihil videmur debere praetermittere, quod, etc.,
Nep. Epam. 1, 3:quod dignum memoriā visum, praetermittendum non existimavimus,
Caes. B. G. 7, 25; Cic. Q. Fr. 3, 3, 1; id. Att. 6, 3, 9. —To pass by, overlook, wink at:* II.do, praetermitto,
overlook, Ter. Ad. 1, 1, 26:praetermittere et humanis concedere rebus,
Lucr. 4, 1191 (by Lachm. written separately).—To let over, carry over, transmit, transport:an facili te praetermiserit unda Lucani rabida ora maris?
Stat. S. 3, 2, 84. -
102 reicio
rē-ĭcĭo (better than rē-jĭcĭo), rejēci, jectum, 3 (reicis, dissyl., Stat. Th. 4, 574;I.and likewise reice,
Verg. E. 3, 96;and perh. also,
Plaut. As. 2, 1, 6; scanned elsewhere throughout rēĭcio, etc.), v. a. [jacio], to throw, cast, or fling back (freq. and class.; cf.: remitto, retorqueo).Lit.A.In gen.a.Of inanim. objects:b.imago nostros oculos rejecta revisit,
Lucr. 4, 285; 4, 107; cf. id. 4, 570:telum in hostes,
Caes. B. G. 1, 46: tunicam reicere, i. e. to fling back, fling over the shoulder (whereas abicere is to throw off, Cic. Att. 4, 2, 4), Lucil. ap. Varr. L. L. 6, § 69 Müll.; cf.:togam in umerum,
Quint. 11, 3, 131; 140:togam a sinistro,
id. 11, 3, 144:togam ab umero,
Liv. 23, 8 fin.:amictum ex umeris,
Verg. A. 5, 421:ex umeris' vestem,
Ov. M. 2, 582:de corpore vestem,
id. ib. 9, 32:penulam,
Cic. Mil. 10, 29; Phaedr. 5, 2, 5 Burm.:sagulum,
Cic. Pis. 23, 55; Suet. Aug. 26:amictum,
Prop. 2, 23 (3, 17), 13:vestem,
Cat. 66, 81 al.:ab ore colubras,
Ov. M. 4, 474:capillum circum caput neglegenter,
Ter. Heaut. 2, 3, 50: manibus ad tergum rejectis, thrown back or behind, Asin. Pol. ap. Cic. Fam. 10, 32, 3:manus post terga,
Plin. 28, 4, 11, § 45: scutum, to throw over one ' s back (in flight), Cic. de Or. 2, 72, 294; Galb. ap. Cic. Fam. 10, 30, 3:parmas,
Verg. A. 11, 619:ut janua in publicum reiceretur,
might be thrown back, Plin. 36, 15, 24, § 112:fatigata membra rejecit,
i. e. stretched on the ground, Curt. 10, 5, 3:voluit... Reicere Alcides a se mea pectora,
to push back, Ov. M. 9, 51:librum e gremio suo,
to fling away, id. Tr. 1, 1, 66:sanguinem ore,
to cast up, vomit, Plin. 26, 12, 82, § 131; so,sanguinem,
Plin. Ep. 5, 19, 6; 8, 1, 2:bilem,
Plin. 23, 6, 57, § 106:vinum,
Suet. Aug. 77:aliquid ab stomacho,
Scrib. Comp. 191.— Poet.:oculos Rutulorum reicit arvis,
turns away, averts, Verg. A. 10, 473:pars (vocum) solidis adlisa locis rejecta sonorem Reddit,
echoed, Lucr. 4, 570.—Of living objects, to drive back, chase back, force back, repel (so in gen. not found in class. prose authors):(β).hominem,
Plaut. Bacch. 4, 3, 19:aliquem,
id. Merc. 5, 2, 69:in bubilem reicere (boves),
id. Pers. 2, 5, 18:pascentes a flumine capellas,
Verg. E. 3, 96:in postremam aciem,
to place in the rear, Liv. 8, 8.—Reicere se, to throw or cast one ' s self back or again; or, in gen., to throw or fling one ' s self anywhere:B.tum illa Rejecit se in eum,
flung herself into his arms, Ter. And. 1, 1, 109:se in gremium tuom,
Lucr. 1, 34:se in grabatum,
Petr. 92, 3; cf.:in cubile rejectus est,
id. 103, 5; cf.:fatigata membra rejecit,
leaned back, Curt. 10, 5, 3.—In partic.1.Milit. t. t., to force back, beat back, repel, repulse the enemy (cf.:2.repello, reprimo, refuto): eos, qui eruptionem fecerant, in urbem reiciebant,
Caes. B. C. 2, 2 fin.:reliqui in oppidum rejecti sunt,
id. B. G. 2, 33; 1, 24 fin.:Tusci rejecti armis,
Verg. A. 11, 630:ab Antiocheā hostem,
Cic. Fam. 2, 10, 2; cf.:praesidia adversariorum Calydone,
Caes. B. C. 3, 35 (where, however, as id. ib. 3, 46, the MSS. vacillate between rejecti and dejecti; v. Oud. N. cr.).—Nautical t. t.: reici, to be driven back by a storm (while deferri or deici signifies to be cast away, and eici to be thrown on the shore, stranded; v. Liv. 44, 19, 2 Drak.): naves tempestate rejectas eodem, unde erant profectae, revertisse, Caes. B. G. 5, 5; so,II.naves,
id. ib. 5, 23:a Leucopetrā profectus... rejectus sum austro vehementi ad eandem Leucopetram,
Cic. Att. 16, 7, 1; cf. id. Phil. 1, 3, 7; id. Caecin. 30, 88:sin reflantibus ventis reiciemur,
id. Tusc. 1, 49, 119; id. Att. 3, 8, 2.Trop.A.In gen., to cast off, remove, repel, reject:B.abs te socordiam omnem reice,
Plaut. As. 2, 1, 6: abs te religionem, Att. ap. Varr. L. L. 7, § 65 Müll. (Trag. Rel. v. 430 Rib.):quam ut a nobis ratio verissima longe reiciat,
Lucr. 6, 81:(hanc proscriptionem) nisi hoc judicio a vobis reicitis et aspernamini,
Cic. Rosc. Am. 53, 153:ab his reicientur plagae balistarum,
Vitr. 10, 20:foedum contactum a casto corpore,
Plin. Ep. 4, 11, 9; Ter. Phorm. prol. 18:ferrum et audaciam,
Cic. Mur. 37, 79; cf.ictus,
Stat. Th. 6, 770; and:minas Hannibalis retrorsum,
Hor. C. 4, 8, 16:(in Verrinis) facilius quod reici quam quod adici possit invenient,
Quint. 6, 3, 5.—In partic.1.Pregn., to reject contemptuously; to refuse, scorn, disdain, despise; esp. of a lover, etc.:b.forsitan nos reiciat,
Ter. Phorm. 4, 5, 5:petentem,
Ov. M. 9, 512:Lydiam,
Hor. C. 3, 9, 20:Socratem omnem istam disputationem rejecisse et tantum de vitā et moribus solitum esse quaerere,
Cic. Rep. 1, 10, 16:refutetur ac reiciatur ille clamor,
id. Tusc. 2, 23, 55:qui Ennii Medeam spernat aut reiciat,
id. Fin. 1, 2, 4;of an appeal to the Senate: quae cum rejecta relatio esset,
Liv. 2, 31, 9:recens dolor consolationes reicit ac refugit,
Plin. Ep. 5, 16, 11:ad bona deligenda et reicienda contraria,
Cic. Leg. 1, 23, 60; cf.(vulgares reïce taedas, deligere),
Ov. M. 14, 677:rejectā praedā,
Hor. S. 2, 3, 68:condiciones, Auct. B. Alex. 39: rejecit dona nocentium,
Hor. C. 4, 9, 42.—In jurid. lang.: judices reicere, to set aside, challenge peremptorily, reject the judges appointed by lot:c.cum ex CXXV. judicibus quinque et LXX. reus reiceret,
Cic. Planc. 17, 41; 15, 36; id. Att. 1, 16, 3; id. Verr. 2, 1, 7, § 18; 2, 3, 11, § 28; 2, 3, 13, § 32; 2, 3, 59, § 146; id. Vatin. 11, 27; Plin. Pan. 36, 4.—In the philosoph. lang. of the Stoics: reicienda and rejecta (as a transl. of the Gr. apoproêgmena), rejectable things, i. e. evils to be rejected, Cic. Fin. 5, 26, 78; 3, 16, 52; id. Ac. 1, 10, 37; cf. rejectaneus.—2.With a designation of the term. ad quem, to refer to, make over to, remand to:b.ad ipsam te epistulam reicio,
Cic. Att. 9, 13, 8:in hunc gregem vos Sullam reicietis?
id. Sull. 28, 77 (with transferre).—Publicists' t. t.: reicere aliquid or aliquem ad senatum (consules, populum, pontifices, etc.), to refer a matter, or the one whom it concerns, from one ' s self to some other officer or authorized body (esp. freq. in Liv.; v. the passages in Liv. 2, 22, 5 Drak.):c.totam rem ad Pompeium,
Caes. B. C. 3, 17:senatus a se rem ad populum rejecit,
Liv. 2, 27, 5; cf.:ab tribunis ad senatum res est rejecta,
id. 40, 29; and:rem ad senatum,
id. 5, 22, 1:aliquid ad pontificum collegium,
id. 41, 16; so, rem ad pontifices, Ver. Flac. ap. Gell. 5, 17, 2:rem ad Hannibalem,
Liv. 21, 31; id. 2, 28:tu hoc animo esse debes, ut nihil huc reicias,
Cic. Fam. 10, 16, 2.—Of personal objects:legati ab senatu rejecti ad populum, deos rogaverunt, etc.,
Liv. 7, 20; so id. 8, 1; 9, 43; 24, 2; 39, 3.— Absol.:tribuni appellati ad senatum rejecerunt,
Liv. 27, 8; 42, 32 fin. —With respect to time, to put off to a later period, to defer, postpone (Ciceronian):* d.a Kal. Febr. legationes in Idus Febr. reiciebantur,
Cic. Q. Fr. 2, 3, 1:reliqua in mensem Januarium,
id. ib. 2, 1, 3:repente abs te in mensem Quintilem rejecti sumus,
id. Att. 1, 4, 1.—Reicere se aliquo, to fling one ' s self on a thing, i. e. apply one ' s self to it (very rare): crede mihi, Caesarem... maximum beneficium te sibi dedisse judicaturum, si huc te reicis, Balb. ap. Cic. Att. 8, 15, A, § 1. -
103 relego
1.rĕ-lēgo, āvi, ātum, 1, v. a.I.To send away or out of the way, to despatch, remove (class.; in class. prose usually with an odious accessory meaning; syn. amando).A.Lit.1.In gen.:b.(L. Manlium tribunus plebis) criminabatur, quod Titum filium ab hominibus relegasset et ruri habitare jussisset,
Cic. Off. 3, 31, 112; Sen. Ben. 3, 37; Val. Max. 6, 9, 1; cf.:filium in praedia rustica,
Cic. Rosc. Am. 15, 42:rejecti et relegati longe ab ceteris,
Caes. B. G. 5, 30 fin.:procul Europā in ultima orientis relegati senes,
Curt. 5, 5, 14:relegatos in ultimum paene rerum humanarum terminum,
id. 9, 2, 9:cives tam procul ab domo,
Liv. 9, 26:aliquem a republicā sub honorificentissimo ministerii titulo,
Vell. 2, 45, 4:exercitum in aliā insulā,
Tac. Agr. 15:me vel extremos Numidarum in agros Classe releget,
Hor. C. 3, 11, 48:tauros procul atque in sola relegant Pascua,
Verg. G. 3, 212.— Poet., with dat.:terris gens relegata ultimis, Cic. poët. Tusc. 2, 8, 20: Trivia Hippolytum... nymphae Egeriae nemorique relegat,
consigns him to Egeria, Verg. A. 7, 775. —Transf., of a locality, to place at a distance, remove:2.Taprobane extra orbem a naturā relegata,
Plin. 6, 22, 24, § 84; cf. Claud. Laud. Stil. 1, 250. —In partic., a publicists' t. t., to send into exile, to banish, relegate; said of banishment by which a person was sent only a certain distance from Rome, and usually for a limited time, without suffering a capitis deminutio (cf. deportatio and exilium):B.relegatus, non exsul, dicor in illo,
Ov. Tr. 2, 137; 5, 11, 21; 5, 2, 61; id. P. 4, 13, 40: (consul) L. Lamiam... in concione relegavit, edixitque, ut ab urbe abesset millia passuum ducenta, Cic. Sest. 12, 29:Marcus Piso in decem annos relegatur,
Tac. A. 3, 17 fin.; Suet. Tib. 50; id. Aug. 24:ipse quosdam novo exemplo relegavit, ut ultra lapidem tertium vetaret egredi ab Urbe,
id. Claud. 23 fin.:nemo eorum relegatus in exilium est,
Liv. 25, 6; cf.:milites relegatos prope in exilium,
id. 26, 2 fin.:ultra Karthaginem,
id. 40, 41:aliquem Circeios in perpetuum,
Suet. Aug. 16 fin.:in decem annos,
Tac. A. 3, 17:in insulam,
id. 3, 86. —Trop., to send away, put aside, reject:2.apud quem ille sedens Samnitium dona relegaverat,
had sent back, rejected, Cic. Rep. 3, 28, 32 Moser (for which:repudiati Samnites,
Cic. Sen. 16, 55):ambitione relegatā,
put aside, apart, Hor. S. 1, 10, 84:bella,
Luc. 6, 324 (dimoveam, removeam, Schol.):inimicas vitiis artes non odio magis quam reverentia,
Plin. Pan. 47, 1:verba alicujus,
Ov. P. 2, 2, 7. —In partic., with a specification of the term. ad quem, to refer, attribute, ascribe, impute (post-Aug.):3.nec tamen ego in plerisque eorum obstringam fidem meam potiusque ad auctores relegabo,
Plin. 7, 1, 1, § 8:totamque ad solos audito res relegāsse,
Quint. 3, 7, 1:orationem rectae honestaeque vitae ad philosophos,
id. 1, prooem. §10: mala ad crimen fortunae,
id. 6, prooem. § 13; cf.:culpam in hominem,
id. 7, 4, 13:invidiam in aliquem,
Vell. 2, 44, 2; 2, 64, 2 Ruhnk.— Poet., with dat.:causas alicui,
to ascribe, Tib. 4, 6, 5.—To refer to a book or an author:II.ad auctores,
Plin. 7, 1, 1, § 8 (cf. Nep. Cat. 3, 5, delegare).—In jurid. Lat., to bequeath, devise, as an inheritance:2.dotem,
Dig. 33, 4, 1 sq.; 23, 5, 8:usum fructum,
ib. 23, 2, 23.rĕ-lĕgo, lēgi, lectum, 3, v. a.I.To gather together or collect again (almost exclusively poet.): janua difficilis filo est inventa relecto, i. e. by the thread (of Ariadne) wound up again, Ov. M. 8, 173:2.(abies) docilis relegi, docilisque relinqui,
i. e. to be drawn back, Val. Fl. 6, 237:menses decem a coactore releget (pecuniam),
Cato, R. R. 150, 2. —In partic., of localities, to travel over or through again, to traverse or sail over again:II.litora,
Verg. A. 3, 690:Hellespontiacas illa (navis) relegit aquas,
Ov. Tr. 1, 10, 24:egressi relegunt campos,
Val. Fl. 8, 121:vias,
id. ib. 4, 54:iter,
Stat. Achill. 1, 23; cf. id. S. 5, 3, 29:spatia retro,
Sen. Agam. 572:ter caelum (luna),
Stat. S. 5, 3, 29:vestigia cursu,
Claud. B. G. 529:cursum,
Prud. Apoth. 1004. —In prose: relegit Asiam,
again coasts along, Tac. A. 2, 54:rex cum suis dumeta relegens,
Amm. 30, 1, 15:relegens margines lacus Brigantiae,
id. 15, 4, 1.—To go through or over again in reading, in speech, or in thought, to read or relate again, = retractare (rarely in prose):Trojani belli scriptorem Praeneste relegi,
Hor. Ep. 1, 2, 2:scripta,
Ov. R. Am. 717 sq.:alicui librum,
to read aloud, Col. 4, 1, 1:de nostris releges quemcunque libris,
Mart. 4, 29, 9. — Absol.:deinde relegentes inveniunt, ubi posuerint (verba),
Quint. 11, 2, 23:dum relegunt suos sermone labores,
Ov. M. 4, 569:qui omnia, quae ad cultum deorum pertinerent, diligenter retractarent et tamquam relegerent, sunt dicti religiosi ex relegendo, ut elegantes ex eligendo, etc.,
Cic. N. D. 2, 28, 72.—Acc to this last passage is to be explained: rĕlĭ-gens, entis, P. a., revering the gods, i. e. pious, religious: religentem esse oportet, religiosumst nefas, Poët. ap. Gell. 4, 9, 1. -
104 revolvo
rĕ-volvo, volvi, vŏlūtum, 3, v. a., to roll back; to unroll, unwind; to revolve, return (class.; esp. freq. since the Aug. per.).I.Lit.A.In gen.:b.Draco revolvens Sese, Cic. poët. N. D. 2, 42, 106: (pelagus) gelidum ab imo fluctum revolvit in partem superiorem,
Col. 8, 17, 1:fluctus (hibernus auster),
Tac. A. 6, 33:retro Aestum (ventus),
Sen. Agam. 487:retro sua fila (Sorores),
id. Herc. Fur. 182; cf.:inmites scis nulla revolvere Parcas Stamina,
Stat. Th. 7, 774:lapidem,
Vulg. Matt. 28, 2. — Poet.:(pontus) aestu revoluta resorbens Saxa,
i. e. from which the waves are rolled back, Verg. A. 11, 627:addiderat Civilis obliquam in Rhenum molem, cujus objectu revolutus amnis adjacentibus superfunderetur,
Tac. H. 5, 14:rursus perplexum iter omne revolvens Fallacis silvae,
going over again, Verg. A. 9, 391:revoluta aequora,
id. ib. 10, 660 Wagn. —Mid., to come or go back, to revolve, return, etc. (syn. revertor):B.itaque revolvor identidem in Tusculanum,
Cic. Att. 13, 26, 1:ter sese attollens cubitoque annixa levavit: Ter revoluta toro est,
fell back, sank back, Verg. A. 4, 691:spissā jacuit revolutus harenā,
id. ib. 5, 336:revoluta rursus eodem est,
Ov. M. 10, 63 (a little before: relapsa est).— Poet., of returning time:dies,
Verg. A. 10, 256:saecula,
Ov. F. 4, 29; cf.:centesimā revolvente se lunā,
Plin. 18, 25, 57, § 217:saecula revolvuntur,
Claud. Phoen. 104.—In partic., to unroll, turn over, read over, repeat (not ante-Aug.;II.syn. verso): tuas adversus te Origines revolvam,
Liv. 34, 5:taedium illud et scripta et lecta saepius revolvendi,
Quint. 11, 2, 41:cum loca jam recitata revolvimus irrevocati,
Hor. Ep. 2, 1, 223:antiqua,
Sil. 8, 49; Mart. 6, 64, 15; 11, 1, 4.—Trop.A.In gen.:b.in iis, quae denominata sunt, summa paupertas in eadem nos frequentissime revolvit,
leads back, Quint. 12, 10, 34: iterum revolvere casus Iliacos, to go through again, to undergo or experience again, Verg. A. 10, 61.—Mid., to return to any thing; with in:B.in eandem vitam te revolutum denuo Video esse,
Ter. Hec. 4, 4, 69; cf.:in luxuriam,
Just. 30, 1, 7:in metus,
Sen. Thyest. 418:in ista,
Ov. M. 10, 335:animus in sollicitudinem revolutus est,
Curt. 4, 10, 31: iterum in pejora revolvi, [p. 1592] Sil. 14, 174:rursus in veterem fato revoluta figuram,
Verg. A. 6, 449.— With ad:omnia necessario a tempore atque homine ad communes rerum et generum summas revolventur,
Cic. de Or 2, 31, 135:ad patris revolvor sententiam,
id. Ac. 2, 48, 148:ad ejus causae seposita argumenta revolvi nos oportet,
id. de Or 2, 30, 130:ad illa elementa,
id. Rep. 1, 24, 38:ad dispensationem annonae,
Liv. 4, 12 fin.:ad vana et totiens irrisa,
Tac. A. 4, 9:ad memoriam conjugii et infantiam liberorum,
id. ib. 11, 34:ad vitia,
id. ib. 16, 18:ad irritum (labor et victoria),
id. H. 3, 26:rursus ad superstitionem,
Curt. 7, 7, 8.— With adv.:primum eodem revolveris,
Cic. Div. 2, 5, 13:eo, quo minime volt, revolvitur,
id. Ac. 2, 6, 18:cum majore periculo eodem revolvuntur,
Cels. 7, 26, 2; cf.:eo revolvi rem, ut, etc.,
Liv. 5, 11.—In partic., to relate again, repeat; to brood or reflect upon (not anteAug.):sed quid ego haec nequicquam ingrata revolvo?
Verg. A. 2, 101:facta,
Claud. Laud. Stil. 1, 35:dicta factaque ejus secum,
Tac. Agr. 46:iras in animo,
id. A. 4, 21; 3, 18:visa,
Ov. F. 4, 667 (with secum jussa refert):curas (animus),
Sen. Oedip. 764 (with repetit metus). -
105 superfundo
sŭper-fundo, füdi, fūsum, 3, v. a.I.To pour over or upon (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic. or Cæs.).A.Lit.:B.hanc misturam cum composueris, oleum superfundito,
Col. 12, 57, 1; 4, 8, 3:unguentum,
Plin. Ep. 9, 33, 9:magnam vim telorum,
Tac. Agr. 36.— Absol.:potius mare superfunderet adversus terrarum ereptores,
Tac. A. 13, 55 fin. — Mid., to pour itself out, overflow; to spread out, scatter, extend:Tiberis ripis superfunditur,
Plin. Ep. 8, 17, 1:Circus Tiberi superfuso irrigatus,
Liv. 7, 3, 2:nuda superfusis tingamus corpora lymphis,
Ov. M. 2, 459; cf.:superfusa umoris copia,
Quint. 1, 2, 28:jacentem hostes superfusi oppresserunt,
rushing upon him in numbers, Liv. 39, 49, 5: Albani gens superfusa montibus Caucasiis, spreading or scattered over, Plin. 6, 13, 15, § 39:Callias hanc habuisse causam superfundendi se Italiae,
id. 12, 1, 2, § 5: superfusis undis, Sen. Thyest. 584; Luc. 7, 365:instar fluminis hostibus superfusi,
Amm. 15, 4, 11; 25, 6, 12.—Trop.:II.sed nondum fortuna se animo ejus superfuderat,
i. e. become too great for, Curt. 3, 12, 20:superfundens laetitia,
overflowing, extravagant, Liv. 5, 7, 8:(Macedonum fama, i. e. nomen, regnum) superfudit se in Asiam,
spread abroad, extended, id. 45, 9, 5.— -
106 superlino
I. II.To smear over, besmear with something:laser visco, ut haereat,
Plin. 22, 23, 49, § 103:dolium,
Pall. Oct. 14, 5. -
107 superpono
sŭper-pōno, pŏsŭi, pŏsĭtum, 3, v. a., to put or place over or upon, to set up (perh. not ante-Aug.).I.Lit.A.In gen.:B.superpositum capiti decus (i. e. pileus),
Liv. 1, 34:altissimam turrim congestis pilis,
Suet. Claud. 20 fin.:statuam marmoream Jano,
id. Aug. 31:villam profluenti,
Col. 1, 5, 4; cf.:villa colli superposita,
Suet. Galb. 4:ut omnis materia jugo superponatur,
Col. 4, 25, 4:vitis, quae uno jugo superponatur,
id. 5, 5, 15:aegra superpositā membra fovere manu,
Ov. H. 21, 190: desertis Africae duas Aethiopias superponunt, place above or beyond, Plin. 5, 8, 8, § 43; cf.:Galatia superposita,
situated above, id. 5, 32, 42, § 146: hominis collo superpositum, Capitol. Max. et Balb. 9; Plin. Ep. 5, 6, 27.— With abl.:arx asperi montis interruptā planitie superposita,
Amm. 24, 2, 12. —In partic., medic. t. t., to lay on, apply a plaster or the like, Cels. 5, 26, 35; Plin. 29, 6, 38, § 126; 32, 7, 24, § 75:II.emplastrum loco dolenti,
Scrib. Comp. 206.—Trop., to place over or above.A.To place or set over, of official station, etc.:* B.Perperna in maritimam regionem superpositus,
Liv. Fragm. Libr. 91:ut unus de presbyteris superponeretur ceteris,
Hier. in Ep. ad Tit. 1, 5:puer super hoc positus officium,
Petr. 56:T. FLAVIO SVPERPOSITO MEDICORVM,
president, Inscr. Grut. 581, 7.—To place before, prefer: Stoici volunt superponere [p. 1809] huic etiam aliud genus magis principale, Sen. Ep. 58, 13. —C.To place after, postpone:(ante gesta) levioribus superponenda sunt,
Quint. 9, 4, 25:summum est enim... huic deinde aliquid superpositum,
id. 8, 4, 6; Col. 3, 10, 7. -
108 trado
trādo ( transdo, C. I. L. 1, 198, 54 and 58; Ter. Phorm. prol. 2, and most freq. in Cæs.; v. infra; cf. Neue, Formenl. 2, 734), dĭdi, dĭtum, 3 (in tmesi: transque dato endoque plorato, i. e. tradito et implorato, Vet. Lex ap. Fest. s. v. sub vos, p. 309 Müll.), v. a. [trans-do], to give up, hand over, deliver, transmit, surrender, consign (syn.: dedo, remitto).I.Lit.A.In gen.(α).Form trado:(β).ut amico traderem (thesaurum),
Plaut. Trin. 1, 2, 143:mihi trade istuc (argentum),
id. As. 3, 3, 99; id. Curc. 3, 15: aliquid [p. 1884] in manum, id. Merc. 2, 2, 7:poculum alicui,
Cic. Tusc. 1, 40, 96:aedem Castoris sartam tectam,
id. Verr. 2, 1, 50, § 131:magistris traditi,
id. Tusc. 3, 1, 2:pecuniam regiam quaestoribus,
Liv. 24, 23, 3:pueros magistris,
Ov. Am. 1, 13, 17:equos domitoribus,
Cic. Off. 1, 26, 90:testamentum tibi legendum,
Hor. S. 2, 5, 51:ademptus Hector Tradidit fessis leviora tolli Pergama Graiis,
id. C. 2, 4, 11:miserat ad legatum Romanum, traditurum se urbem,
Liv. 34, 29, 9:armis traditis,
Caes. B. G. 1, 27; 2, 13:obsides, arma, perfugae traditi,
id. ib. 1, 28: hunc ad carnificem. Plaut. Rud. 3, 6, 19:in pistrinum tradier,
id. Most. 1, 1, 16:aliquem in custodiam vel in pistrinum,
Cic. Q. Fr. 1, 2, 4, § 14:aliquem supplicio,
Suet. Vit. 14:Augustus filiam suam equiti Romano tradere meditatus est,
to give in marriage, Tac. A. 4, 40 med. —With acc. of place:ea quae in Insulā erat Achradinam tradita est,
Liv. 24, 23, 4.—Form transdo: tot tropaea transdes, Att. ap. Non. 517, 26 (Trag. Rel. v. 366 Rib.):B.navem in fugam transdunt,
id. ib. 155, 8 (Trag. Rel. v. 630 ib.):ut arma per manus necessario transderentur,
Caes. B. C. 1, 68:per manus sevi ac picis transditas glebas,
id. B. G. 7, 25; Hirt. B. G. 8, 15:sibi captivos transdi,
Caes. B. C. 3, 71:neque se hostibus transdiderunt,
id. B. G. 7, 77:se (alicui),
id. ib. 7, 47; Hirt. B. G. 8, 43:se adversariis ad supplicium,
Caes. B. C. 1, 76.—In partic.1.Pregn., to deliver, commit, intrust, confide for shelter, protection, imprisonment, etc. (syn.: commendo, committo).(α).Form trado:(β).sic ei te commendavi et tradidi,
Cic. Fam. 7, 17, 2:totum denique hominem tibi ita trado de manu, ut aiunt, in manum tuam,
id. ib. 7, 5, 3:alicui se laudare et tradere,
Hor. Ep. 1, 9, 3:hunc hominem velles si tradere,
id. S. 1, 9, 47; id. Ep. 1, 18, 78:hos (obsides) Aeduis custodiendos tradit,
Caes. B. G. 6, 4; Liv. 22, 22, 4:catenis ligatus traditur,
id. 24, 45, 9:in tuam custodiam meque et meas spes trado,
Plaut. Most. 2, 1, 59.—Form transdo:2.ab illo transditum initio et commendatum,
Caes. B. C. 3, 57:sibi a Divitiaco transditus,
id. B. G. 7, 39. —To give up or surrender treacherously, to betray:II.causam tradere advorsariis,
Ter. Phorm. 2, 1, 7:quos tradituros sperabas, vides judicare,
Cic. Rosc. Am. 22, 61:tibi trado patriosque meosque Penates,
Ov. M. 8, 91:ferisne paret populandas tradere terras?
id. ib. 1, 249:tradimur, heu!
Claud. in Rufin. 2, 261:Judas ausus magistrum tradere,
Sedul. 2, 74.—Trop.A. (α).Form trado:(β).et meam partem loquendi et tuam trado tibi,
Plaut. As. 3, 1, 14:eo ego, quae mandata, amicus amicis tradam,
id. Merc. 2, 3, 51:quae dicam trade memoriae,
Cic. Rep. 6, 10, 10 (different from tradere memoriae, B. 2. b.):si liberam possessionem Galliae sibi tradidisset,
Caes. B. G. 1, 44:Cingetorigi principatus atque imperium est traditum,
id. ib. 6, 8.— Poet., with inf.:tristitiam et metus Tradam protervis in mare Creticum Portare ventis,
Hor. C. 1, 26, 2.—Form transdo:B.summa imperii transditur Camulogeno Aulerco,
Caes. B. G. 7, 57:Vergasillauno Arverno summa imperii transditur,
id. ib. 7, 76.—In partic.1.Pregn., with se, to give one ' s self up, to yield, surrender, or devote one ' s self to any thing:2.se totos voluptatibus,
Cic. Lael. 23, 86:se quieti,
id. Div. 1, 29, 61: se lacrimis ac tristitiae, Luccei. ap. Cic. Fam. 5, 14, 2:se studiis vel otio,
Plin. Ep. 1, 9, 7:si se consiliis ejus (rex) tradidisset,
Flor. 2, 8, 6:se in studium aliquod quietum,
Cic. Inv. 1, 3, 4:se in disciplinam alicujus,
id. Phil. 2, 2, 3; cf.:cogitationibus suis traditus,
Sen. Ep. 9, 16.—To make over, transmit, as an inheritance; to leave behind, bequeath (syn. lēgo):b.qui in morte regnum Hieroni tradidit,
Plaut. Men. 2, 3, 59: inimicitias posteris, Anton. ap. Cic. Att. 14, 13, A, 3:consuetudo a majoribus tradita,
Cic. Div. 2, 72, 150:morbi per successiones traduntur,
Plin. Ep. 1, 12, 4: traduntque metus. Sil. 4, 32:traditumque inde fertur, ut in senatum vocarentur,
it is said that this was the origin of the custom, Liv. 2, 1, 11.—To hand down or transmit to posterity by written communication; to relate, narrate, recount:3. (α).quarum nomina multi poëtae memoriae tradiderunt,
Cic. Inv. 2, 1, 3: pugnae memoriam posteris, Liv. 8, 10, 8:cujus (Socratis) ingenium variosque sermones immortalitati scriptis suis Plato tradidit,
Cic. de Or. 3, 16, 60:qualia permulta historia tradidit,
id. Div. 1, 53, 121:aliquid posteris,
Plin. Ep. 6, 16, 1:tradit Fabius Pictor in Annalibus suis, hirundinem, etc.,
Plin. 10, 24, 34, § 71:ipsum regem tradunt... operatum his sacris se abdidisse,
Liv. 1, 31, 8.—Esp., pass. pers. or impers., it is said, is recorded, they say, etc.:qui (Aristides) unus omnium justissimus fuisse traditur,
Cic. Sest. 67, 141: cujus (Lycurgi) temporibus Homerus etiam fuisse traditur. id. Tusc. 5, 3, 7:nec traditur certum, nec interpretatio est facilis,
Liv. 2, 8, 8; cf. id. 9, 28, 5:sic enim est traditum,
Cic. Leg. 1, 1, 3; cf.:hoc posteris memoriae traditum iri, Aequos et Volscos, etc.,
Liv. 3, 67, 1:Galbam, Africanum, Laelium doctos fuisse traditum est,
Cic. Tusc. 1, 3, 5:ut Isocratem dixisse traditum est,
id. Brut. 56, 204:unguenta quis primus invenerit, non traditur,
Plin. 13, 1, 1, § 2:de hoc constantius traditur,
Front. Aquaed. 7; cf.: traditur memoriae, with subj.-clause, Liv. 5, 21, 16. —Form trado:(β).ea, quae dialectici nunc tradunt et docent,
Cic. Fin. 4, 4, 9:elementa loquendi,
id. Ac. 2, 28, 92:praecepta dicendi,
id. de Or. 1, 18, 84:optimarum artium vias meis civibus,
id. Div. 2, 1, 1:aliquid artificio et viă,
id. Fin. 4, 4, 10:haec subtilius,
id. ib. 1, 9, 31:aliquid,
Caes. B. G. 7, 22:virtutem hominibus,
Cic. de Or. 1, 58, 247:eodem tempore tradi omnia et percipi possint,
Quint. 1, 12, 1:nec tamquam tradita sed tamquam innata,
id. 7, 10, 14:praecepta,
Sen. Ep. 40, 3.— Absol.:si qua est in his culpa, tradentis (i.e. magistri) est,
Quint. 3, 6, 59.—Form transdo:4.multa praeterea de sideribus atque eorum motu... disputant et juventuti transdunt,
Caes. B. G. 6, 14:Minervam operum atque artificiorum initia transdere,
id. ib. 6, 17.—Aliquid oblivioni, to forget utterly (late Lat.):omnes justitiae ejus oblivioni tradentur,
Vulg. Ezech. 33, 13; Greg. Mag. in Job, 25, 8. -
109 transcendo
transcendo or trans-scendo, di, sum, 3, v. a. and n. [scando], to climb, pass, cross, or step over, to overstep, surmount.I.Lit. (freq. and class.; cf.: supero, transgredior).A.Neutr.:B.est periculum me ab asinis ad boves transcendere,
Plaut. Aul. 2, 2, 58:transcendere in hostium naves,
Caes. B. G. 3, 15; id. B. C. 1, 58:in Italiam (Hasdrubal),
Liv. 28, 42, 14:in fines hostium,
id. 3, 8, 4:in Latinum agrum,
id. 4, 53, 2:in Sedetanum agrum,
id. 28, 31, 7; cf.: per Vescinos in Campaniam Falernumque agrum, id. 10, 20, 1; 31, 29, 6; 36, 24, 4.—Act.: fossam transire et maceriam transcendere conantur. Caes. B. G. 7, 70:II. A.fossas,
id. B. C. 3, 46:valles,
id. ib. 1, 68:Caucasum,
Cic. Rep. 6, 20, 22:Alpes,
id. Cat. 4, 3, 6; Liv. 5, 34, 8; 5, 35, 1:Apenninum,
id. 22, 1, 1:Taurum,
Just. 11, 8, 2:flumen exercitu,
Tac. A. 4, 44:limen,
Prop. 1, 14, 19 et saep.—Neutr.:B.ad leviora,
to pass over, make a transition, Quint. 7, 1, 21:ad majora,
Vell. 2, 130, 3: ex minore aetate in majorem, Hyg. ap. Gell. 16, 6, 15. — Absol.:ut non abrupte cadere in narrationem, ita non obscure transcendere,
Quint. 4, 1, 79. —Act.:2.transcendere fines Juris,
to orerstep, transgress, Lucr. 3, 60:transcendere ordinem aetatis, naturae, moris Macedonum, juris gentium,
Liv. 40, 11, 7; cf. id. 40, 9, 8:prohibita impune,
Tac. A. 3, 54:nec declinari transcendique posse agmina fati,
Gell. 7 (6), 2, 5.— -
110 transcurro
trans-curro, curri or cŭcurri (the former, Cic. Brut. 81, 282; Auct. Her. 4, 34, 45; Liv. 40, 40, 7; Quint. 9, 3, 89; Sen. Contr. 1, 6, 10;I. A.the latter,
Plin. 2, 26, 25, § 96; Suet. Calig. 24; Curt. 6, 3, 16), cursum, 3, v. n. and a.Lit. cito Transcurre curriculo ad nos, Plaut. Mil. 2, 6, 43 sq.:B.hinc ad forum,
Ter. Eun. 4, 6, 25:praeter oculos,
Ov. M. 14, 359; cf.:praeter ora populi,
Plin. 2, 26, 25, § 96.— Absol.:remos transcurrentes detergere,
in sailing by, Caes. B. C. 1, 58:haud dubius, sine noxā transcursuros, si nemo se opponeret,
Curt. 4, 13, 33; Val. Fl. 4, 615. — Impers. pass.:captis propioribus castris in altera transcursum castra ab Romanis est,
Liv. 25, 39, 7:in arcem transcurso opus est tibi,
Ter. Hec. 3, 4, 17.—Trop.:2.ne sine delectu temere in dissimilem rem,
Auct. Her. 4, 34, 45:hic tamen ad melius poterit transcurrere quondam,
Hor. S. 2, 2, 82:in prolem transcurrit gratia patrum,
Claud. Laud. Stil. 2, 51; so,tempus,
Petr. 136.— Impers. pass.:praecipiti cursu a virtute descitum, ad vitia transcursum,
Vell. 2, 1, 1.—Of time, to pass by, elapse:II. A.patiar ergo aestatem inquietem transcurrere,
Plin. Ep. 7, 2, 2:cum tempus jam longum transcurreret,
Gell. 5, 10, 7.—Lit.:B.per spatium,
Lucr. 4, 192:per geminum tempus (harundo),
Sil. 12, 414:cum transcucurrisset Campaniam,
Suet. Calig. 24:reliquas trunci partes (umor),
Col. 3, 10, 1:(luna) radios solis,
id. 2, 10, 10:Hellespontum,
Nep. Eum. 3, 3:tot montium juga transcucurrimus,
Curt. 6, 3, 16:caelum (nimbus),
Verg. A. 9. 111.— In pass.:raptim transcursā primā porticu,
App. M. 9, p. 217; id. Flor. 1, p. 520, 19.—Trop.1. 2.In partic., to run through or over in speaking, to treat cursorily, touch briefly upon:narrationem,
Sen. Contr. 1, 2 med.:partem operis,
Quint. 9, 3, 89:in quā (narratione) sciens transcurram subtiles nimium divisiones,
pass over, id. 4, 2, 2; 10, 1, 19; 10, 5, 8. -
111 transgressio
I.Lit.:II.Gallorum,
Cic. Pis. 33, 81: tua in Germaniam, Mamert. Pan. ap. Maxim. 7, 2; over the sea, Gell. 10, 26, 6.—Trop.A.In rhet., i. q. the Gr. huperbaton, transposition:* B.transgressio est, quae verborum perturbat ordinem,
Auct. Her. 4, 32, 44:transgressio concinna verborum,
Cic. de Or. 3, 54, 207; cf. Quint. 9, 1, 34; 9, 4, 28; 8, 6, 66.—A transition in speaking, Quint. 4, 1, 78. —C.A transgression of the law, Aug. Quaest. in Exod. n. 108; Ambros. in Luc. 7, § 164. -
112 transitio
I.Lit.A.In gen.:2. B.(solis) in aliud signum,
Vitr. 9, 4 med.:sic dicebas, eam esse ejus (speciei dei) visionem, ut similitudine et transitione cernatur,
i. e. by the passing by of atoms, Cic. N. D. 1, 37, 105:imaginibus similitudine et transitione perceptis,
id. ib. 1, 19, 50:visionum,
id. ib. 1, 39, 109.—In partic., a going over, desertion to a party:II.sociorum,
Liv. 28, 15, 14; 25, 15, 5; 2, 25, 1; 28, 16, 8; Tac. H. 2, 99; Just. 1, 5.—In plur., Cic. Brut. 16, 62; Liv. 27, 20, 7.—Trop.* A. B.In rhet., a transition, Auct. Her. 4, 26, 35; 1, 9, 14.—C.In gram., an inflection by declension or conjugation, Varr. L. L. 9, § 103 Müll.; Prisc. p. 982 P. -
113 transvolo
I.Lit.:II. A.perdices non transvolant Boeotiae fines in Atticā,
Plin. 10, 29, 41, § 78:Pontum (grues),
id. 10, 23, 30, § 60. —Lit.(α).Act.: Alpes, Asin. ap. Cic. Fam. 10, 31, 4:(β).Oceanum (manus Macedonum),
Auct. Her. 4, 22, 31:delphini vela navium transvolant,
Plin. 9, 8, 7, § 20:transvolat vox auras,
flies through, Lucr. 4, 559; cf. id. 4, 602.— Poet.: importunus (Cupido) transvolat aridas Quercus (i. e. vetulas). Hor. C. 4, 13, 9.—Neutr.:B.foraminibus liquidus quia transvolat ignis,
Lucr. 6, 349: eques transvolat inde in partem alteram, Liv. 3, 63, 2: Nilus insulas dierum quinque cursu non breviore transvolat, flows by or past, Plin. 5, 9, 10, § 53:vultur relicto Tityo,
Sen. Hippol. 1233:(arma) Travolaverunt ad hostes,
Plaut. Ep. 1. 1, 33 (for transfugerunt, id. ib. 1, 1, 28).—Trop.:illa Sallustiana brevitas... audientem transvolat,
flies past, Quint. 4, 2, 45:cogitatio animum subito transvolans,
flitting through, Plin. 7, 12, 10, § 52:transvolat in medio posita et fugientia captat,
passes over, neglects, Hor. S. 1, 2, 108. -
114 verso
verso ( vorso), āvi, ātum, 1 ( inf. vorsarier, Plaut. Poen. 1, 2, 53), v. freq. a. [verto], to turn, wind, twist, or whirl about often or violently (freq. and class.; syn.: verto, contorqueo).I.Lit.: qui caelum versat stellis fulgentibus aptum, Enn. ap. Macr. 6, 1 (Ann. v. 30 Vahl.): Sisyphus versat Saxum, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 5, 10:B.turbinem puer,
Tib. 1, 5, 4:turdos in igni,
Hor. S. 1, 5, 72:ova non acri favillā,
Ov. M. 8, 667:cum versati appositi essent pisces,
Quint. 6, 3, 90:vinclorum inmensa volumina,
Verg. A. 5, 408:manum,
Ov. M. 12, 493:lumina,
id. ib. 5, 134; 6, 247;7, 579: cardinem,
id. ib. 4, 93:fusum,
id. ib. 4, 221;6, 22: corpus,
id. Am. 1, 2, 4:sortem urnā,
to shake, Hor. C. 2, 3, 26:ligonibus glaebas,
to turn up, hoe, id. ib. 3, 6, 39; so,rura (juvenci),
Prop. 4 (5), 1, 129:terram,
Ov. R. Am. 173:desectum gramen,
hay, id. M. 14, 646:currum in gramine,
i. e. to wheel about, Verg. A. 12, 664:oves,
to drive about, pasture, id. E. 10, 68:pulsat versatque Dareta,
id. A. 5, 460:me versant in litore venti,
id. ib. 6, 362: vos exemplaria Graeca Nocturnā versate manu, versate diurnā, turn them over, i. e. read, study them, Hor. A. P. 269:et nummulario non ex fide versanti pecunias manus amputavit,
handling, accounting for, Suet. Galb. 9.—With se, or mid., to turn one's self often, to turn, revolve, etc.: versabat se in utramque partem, non solum mente, verum etiam corpore, Cic. Verr. 2, 2, 30, § 74.—Prov.:satis diu jam hoc saxum vorso,
I have wasted time enough with this man, Ter. Eun. 5, 8, 55.—Mid.:mundum versari circum axem caeli,
Cic. N. D. 1, 20, 52:qui (orbes) versantur retro,
id. Rep. 6, 17, 17:pars superior mundi non versatur in turbinem,
Sen. Ira, 3, 6, 1:suāpte naturā et cylindrum volvi et versari turbinem putat,
Cic. Fat. 18, 42:ne versari aves possent,
Col. 8, 7, 1.—Trop.1.In gen., to turn, twist, bend:2.versare suam naturam et regere ad tempus atque huc et illuc torquere et flectere,
Cic. Cael. 6, 13:ad omnem malitiam et fraudem versare mentem suam coepit,
id. Clu. 26, 70:eadem multis modis,
id. Or. 40, 137:causas,
i. e. to treat, manage, id. ib. 9, 31; Quint. 10, 5, 9; cf. absol.:non mille figuris variet ac verset (orator)?
id. 5, 14, 32:verba,
to pervert, alter, Cic. Fin. 4, 20, 56:fors omnia versat,
turns, changes, Verg. E. 9, 5;so mid.: versatur celeri Fors levis orbe rotae,
Tib. 1, 5, 70:huc et illuc, Torquate, vos versetis licet, etc.,
Cic. Fin. 2, 31, 99:in quo, utrum respondebo, verses te huc atque illuc necesse est,
id. ib. 5, 28, 86:versabat se ad omnis cogitationes,
Curt. 6, 6, 27.—In partic. (rare in Cic.).a.Qs. to turn upside down, i. e. to discompose, disturb, vex, agitate:b.versabo ego illum hodie, si vivo, probe,
Plaut. Bacch. 4, 5, 6; id. Pers. 5, 2, 17:haerere homo, versari, rubere,
to be disturbed, Cic. Verr. 2, 2, 76, § 187: si quid te adjuero curamve levasso Quae nunc te coquit et versat in pectore fixa, Enn. ap. Cic. Sen. 1, 1 (Ann. v. 340 Vahl.):miserum toto cubili,
Prop. 1, 14, 21:illum toto versant suspiria lecto,
id. 2, 22, 47 (3, 16, 5):odiis domos,
to overthrow, ruin, subvert, Verg. A. 7, 336:ille placet, versatque domum, neque verbera sentit,
i. e. disturbs without being punished, Ov. Am. 2, 2, 29:sic fortuna in contentione et certamine utrumque versavit, ut alter alteri inimicus auxilio salutique esset,
alternated with, treated each in turn, Caes. B. G. 5, 44 fin.:pectora,
id. ib. 2, 45:muliebrem animum in omnes partes,
Liv. 1, 58, 3:patrum animos,
id. 1, 17, 1:pectora (nunc indignatio nunc pudor),
id. 2, 45, 5; cf.:spesque timorque animum versat utroque modo,
Prop. 3, 17 (4, 16), 12.—To turn over a thing in the mind, to think over, meditate, or reflect upon, revolve, consider; to transact, carry on (cf.:II.volvo, agito): multas res simitu in meo corde vorso,
Plaut. Trin. 2, 1, 1:versarent in animis secum unamquamque rem,
Liv. 3, 34, 4:illa dolos dirumque nefas in pectere versat, Certa mori,
Verg. A. 4, 563; so,dolos,
id. ib. 2, 62:versate diu, quid ferre recusent, Quid valeant umeri,
Hor. A. P. 39:ubi maxima rerum momenta versantur,
Quint. 8, 3, 13:versenturque omni modo numeri,
examined, considered, id. 10, 3, 5; 10, 5, 9:somnia decies,
to interpret, Prop. 2, 4, 16:multum igitur domi ante versandi sunt (testes), variis percontationibus, etc.,
examined, practised, Quint. 5, 7, 11.—Transf., in the mid. form, versor ( vor-sor), ātus, 1, prop. to move about in a place, i. e. to dwell, live, remain, stay, abide, be in a place or among certain persons; constr. most freq. with in aliquā re; also with inter, intra, apud, and cum.A.Lit.:B.vorsari crebro hic cum viderent me domi,
Plaut. Am. prol. 128:in medio pariete,
id. Cas. 1, 52:non ad solarium, non in campo, non in conviviis versatus est,
Cic. Quint. 18, 59:in fundo,
id. Mil. 20, 53:in castris,
Caes. B. G. 2, 24:inter aciem,
id. ib. 1, 52; cf.:nec versari inter eos sine dedecore potero,
Cic. Att. 10, 8, 3:intra vallum,
Caes. B. C. 3, 96:alicui inter femina,
Suet. Tib. 44:nobiscum versari jam diutius non potes,
Cic. Cat. 1, 5, 10;apud praefectos regis,
Nep. Con. 2, 4.—Trop.1.In gen., to be; to be circumstanced or situated:2. a.nescis, quantis in malis vorser miser,
Ter. And. 4, 1, 25:certe ego te in medio versantem turbine leti Eripui,
Cat. 64, 149:ergo illi nunc in pace versantur,
Cic. Phil. 8, 2, 6:in clarissimā luce,
id. Off. 2, 13, 44:Minturnenses aeternā in laude versantur,
id. Planc. 10, 26:in simili culpā,
Caes. B. C. 3, 110:mihi ante oculos dies noctesque versaris,
Cic. Fam. 14, 2, 3:nec versantur omnino scripta eorum inter manus hominum,
i. e. are read, Dig. 1, 2, 2.—Of abstract subjects: numquam tibi populi Romani dignitas, numquam species ipsa hujusmodi multitudinis in oculis animoque versata est? Cic. Verr. 2, 5, 55, § 144:mors, exsilium mihi ob oculos versabantur,
id. Sest. 21, 47:haec omnia in eodem errore versantur,
id. N. D. 3, 10, 25; id. Tusc. 1, 44, 107:aliquid in dubitatione versatur,
id. Rep. 2, 15, 29:Mithridaticum bellum, in multā varietate versatum,
waged with many vicissitudes, id. Arch. 9, 21.—Of persons.(α).With in and abl. (class.):(β).opifices omnes in sordidā arte versantur,
Cic. Off. 1, 42, 150:in omnibus ingenuis artibus,
id. Fam. 4, 3, 4:versabor in re difficili,
id. Leg. 3, 15, 33:in re publicā atque in his vitae periculis laboribusque,
id. Arch. 12, 30;ullā in cogitatione acrius ac diligentius versari,
id. Rep. 1, 22, 35:si diutius in hoc genere verser,
id. ib. 1, 46, 70:multum in imperiis,
Nep. Milt. 8, 2.—With circa and acc. (post-Aug.):(γ).circa mensuras ac numeros non versabitur (orator)?
Quint. 2, 21, 19.—With inter:b.inter arma ac studia versatus,
Vell. 1, 13, 3.—Of abstract subjects.(α).With in and abl. (class.):(β).haec omnia in eodem quo illa Zenonis errore versantur,
depend on, Cic. N. D. 3, 10, 25:dicendi omnis ratio in hominum more et sermone versatur,
is occupied with, concerns, Cic. de Or. 1, 3, 12:ejus omnis oratio versata est in eo, ut, etc.,
id. ib. 1, 57, 244; cf.:imitatio est posita fere in eludendo, sed versatur etiam in factis,
Quint. 9, 2, 58: ipsae res in perfacili cognitione versantur Cic. Or. 35, 122;quae omnes artes in veri investigatione versantur,
id. Off. 1, 6, 19:omnia quae in causā versarentur,
Quint. 7, 1, 4:epilogi omnes in eādem fere materiā versari solent,
id. 7, 4, 19; 2, 4, 1:praejudiciorum vis omnis tribus in generibus versatur,
id. 5, 2, 1.—With circa and acc. (post-Aug.):(γ).haec pars (tragoedia) circa iram, odium, metum, miserationem fere tota versatur,
Quint. 6, 2, 20:circa quae versari videatur omnis quaestio,
id. 3, 6, 23:quidam circa res omnes, quidam circa civiles modo versari rhetoricen putaverunt,
id. 2, 15, 15.—With abl.:c.itaque (finitio) pluribus legibus isdem quibus conjectura versatur,
Quint. 7, 3, 1 (dub.; Halm, ex conj. in isdem).—Part. perf.:homo in aliis causis exercitatus et in hac multum et saepe versatus,
Cic. Quint. 1, 3:viri in rerum publicarum varietate versati,
id. Rep. 3, 3, 4:semper inter arma ac studia versatus,
Vell. 1, 13, 3.— Absol.:is missum ad dilectus agendos Agricolam integreque ac strenue versatum praeposuit, etc.,
Tac. Agr. 7. -
115 vorsor
verso ( vorso), āvi, ātum, 1 ( inf. vorsarier, Plaut. Poen. 1, 2, 53), v. freq. a. [verto], to turn, wind, twist, or whirl about often or violently (freq. and class.; syn.: verto, contorqueo).I.Lit.: qui caelum versat stellis fulgentibus aptum, Enn. ap. Macr. 6, 1 (Ann. v. 30 Vahl.): Sisyphus versat Saxum, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 5, 10:B.turbinem puer,
Tib. 1, 5, 4:turdos in igni,
Hor. S. 1, 5, 72:ova non acri favillā,
Ov. M. 8, 667:cum versati appositi essent pisces,
Quint. 6, 3, 90:vinclorum inmensa volumina,
Verg. A. 5, 408:manum,
Ov. M. 12, 493:lumina,
id. ib. 5, 134; 6, 247;7, 579: cardinem,
id. ib. 4, 93:fusum,
id. ib. 4, 221;6, 22: corpus,
id. Am. 1, 2, 4:sortem urnā,
to shake, Hor. C. 2, 3, 26:ligonibus glaebas,
to turn up, hoe, id. ib. 3, 6, 39; so,rura (juvenci),
Prop. 4 (5), 1, 129:terram,
Ov. R. Am. 173:desectum gramen,
hay, id. M. 14, 646:currum in gramine,
i. e. to wheel about, Verg. A. 12, 664:oves,
to drive about, pasture, id. E. 10, 68:pulsat versatque Dareta,
id. A. 5, 460:me versant in litore venti,
id. ib. 6, 362: vos exemplaria Graeca Nocturnā versate manu, versate diurnā, turn them over, i. e. read, study them, Hor. A. P. 269:et nummulario non ex fide versanti pecunias manus amputavit,
handling, accounting for, Suet. Galb. 9.—With se, or mid., to turn one's self often, to turn, revolve, etc.: versabat se in utramque partem, non solum mente, verum etiam corpore, Cic. Verr. 2, 2, 30, § 74.—Prov.:satis diu jam hoc saxum vorso,
I have wasted time enough with this man, Ter. Eun. 5, 8, 55.—Mid.:mundum versari circum axem caeli,
Cic. N. D. 1, 20, 52:qui (orbes) versantur retro,
id. Rep. 6, 17, 17:pars superior mundi non versatur in turbinem,
Sen. Ira, 3, 6, 1:suāpte naturā et cylindrum volvi et versari turbinem putat,
Cic. Fat. 18, 42:ne versari aves possent,
Col. 8, 7, 1.—Trop.1.In gen., to turn, twist, bend:2.versare suam naturam et regere ad tempus atque huc et illuc torquere et flectere,
Cic. Cael. 6, 13:ad omnem malitiam et fraudem versare mentem suam coepit,
id. Clu. 26, 70:eadem multis modis,
id. Or. 40, 137:causas,
i. e. to treat, manage, id. ib. 9, 31; Quint. 10, 5, 9; cf. absol.:non mille figuris variet ac verset (orator)?
id. 5, 14, 32:verba,
to pervert, alter, Cic. Fin. 4, 20, 56:fors omnia versat,
turns, changes, Verg. E. 9, 5;so mid.: versatur celeri Fors levis orbe rotae,
Tib. 1, 5, 70:huc et illuc, Torquate, vos versetis licet, etc.,
Cic. Fin. 2, 31, 99:in quo, utrum respondebo, verses te huc atque illuc necesse est,
id. ib. 5, 28, 86:versabat se ad omnis cogitationes,
Curt. 6, 6, 27.—In partic. (rare in Cic.).a.Qs. to turn upside down, i. e. to discompose, disturb, vex, agitate:b.versabo ego illum hodie, si vivo, probe,
Plaut. Bacch. 4, 5, 6; id. Pers. 5, 2, 17:haerere homo, versari, rubere,
to be disturbed, Cic. Verr. 2, 2, 76, § 187: si quid te adjuero curamve levasso Quae nunc te coquit et versat in pectore fixa, Enn. ap. Cic. Sen. 1, 1 (Ann. v. 340 Vahl.):miserum toto cubili,
Prop. 1, 14, 21:illum toto versant suspiria lecto,
id. 2, 22, 47 (3, 16, 5):odiis domos,
to overthrow, ruin, subvert, Verg. A. 7, 336:ille placet, versatque domum, neque verbera sentit,
i. e. disturbs without being punished, Ov. Am. 2, 2, 29:sic fortuna in contentione et certamine utrumque versavit, ut alter alteri inimicus auxilio salutique esset,
alternated with, treated each in turn, Caes. B. G. 5, 44 fin.:pectora,
id. ib. 2, 45:muliebrem animum in omnes partes,
Liv. 1, 58, 3:patrum animos,
id. 1, 17, 1:pectora (nunc indignatio nunc pudor),
id. 2, 45, 5; cf.:spesque timorque animum versat utroque modo,
Prop. 3, 17 (4, 16), 12.—To turn over a thing in the mind, to think over, meditate, or reflect upon, revolve, consider; to transact, carry on (cf.:II.volvo, agito): multas res simitu in meo corde vorso,
Plaut. Trin. 2, 1, 1:versarent in animis secum unamquamque rem,
Liv. 3, 34, 4:illa dolos dirumque nefas in pectere versat, Certa mori,
Verg. A. 4, 563; so,dolos,
id. ib. 2, 62:versate diu, quid ferre recusent, Quid valeant umeri,
Hor. A. P. 39:ubi maxima rerum momenta versantur,
Quint. 8, 3, 13:versenturque omni modo numeri,
examined, considered, id. 10, 3, 5; 10, 5, 9:somnia decies,
to interpret, Prop. 2, 4, 16:multum igitur domi ante versandi sunt (testes), variis percontationibus, etc.,
examined, practised, Quint. 5, 7, 11.—Transf., in the mid. form, versor ( vor-sor), ātus, 1, prop. to move about in a place, i. e. to dwell, live, remain, stay, abide, be in a place or among certain persons; constr. most freq. with in aliquā re; also with inter, intra, apud, and cum.A.Lit.:B.vorsari crebro hic cum viderent me domi,
Plaut. Am. prol. 128:in medio pariete,
id. Cas. 1, 52:non ad solarium, non in campo, non in conviviis versatus est,
Cic. Quint. 18, 59:in fundo,
id. Mil. 20, 53:in castris,
Caes. B. G. 2, 24:inter aciem,
id. ib. 1, 52; cf.:nec versari inter eos sine dedecore potero,
Cic. Att. 10, 8, 3:intra vallum,
Caes. B. C. 3, 96:alicui inter femina,
Suet. Tib. 44:nobiscum versari jam diutius non potes,
Cic. Cat. 1, 5, 10;apud praefectos regis,
Nep. Con. 2, 4.—Trop.1.In gen., to be; to be circumstanced or situated:2. a.nescis, quantis in malis vorser miser,
Ter. And. 4, 1, 25:certe ego te in medio versantem turbine leti Eripui,
Cat. 64, 149:ergo illi nunc in pace versantur,
Cic. Phil. 8, 2, 6:in clarissimā luce,
id. Off. 2, 13, 44:Minturnenses aeternā in laude versantur,
id. Planc. 10, 26:in simili culpā,
Caes. B. C. 3, 110:mihi ante oculos dies noctesque versaris,
Cic. Fam. 14, 2, 3:nec versantur omnino scripta eorum inter manus hominum,
i. e. are read, Dig. 1, 2, 2.—Of abstract subjects: numquam tibi populi Romani dignitas, numquam species ipsa hujusmodi multitudinis in oculis animoque versata est? Cic. Verr. 2, 5, 55, § 144:mors, exsilium mihi ob oculos versabantur,
id. Sest. 21, 47:haec omnia in eodem errore versantur,
id. N. D. 3, 10, 25; id. Tusc. 1, 44, 107:aliquid in dubitatione versatur,
id. Rep. 2, 15, 29:Mithridaticum bellum, in multā varietate versatum,
waged with many vicissitudes, id. Arch. 9, 21.—Of persons.(α).With in and abl. (class.):(β).opifices omnes in sordidā arte versantur,
Cic. Off. 1, 42, 150:in omnibus ingenuis artibus,
id. Fam. 4, 3, 4:versabor in re difficili,
id. Leg. 3, 15, 33:in re publicā atque in his vitae periculis laboribusque,
id. Arch. 12, 30;ullā in cogitatione acrius ac diligentius versari,
id. Rep. 1, 22, 35:si diutius in hoc genere verser,
id. ib. 1, 46, 70:multum in imperiis,
Nep. Milt. 8, 2.—With circa and acc. (post-Aug.):(γ).circa mensuras ac numeros non versabitur (orator)?
Quint. 2, 21, 19.—With inter:b.inter arma ac studia versatus,
Vell. 1, 13, 3.—Of abstract subjects.(α).With in and abl. (class.):(β).haec omnia in eodem quo illa Zenonis errore versantur,
depend on, Cic. N. D. 3, 10, 25:dicendi omnis ratio in hominum more et sermone versatur,
is occupied with, concerns, Cic. de Or. 1, 3, 12:ejus omnis oratio versata est in eo, ut, etc.,
id. ib. 1, 57, 244; cf.:imitatio est posita fere in eludendo, sed versatur etiam in factis,
Quint. 9, 2, 58: ipsae res in perfacili cognitione versantur Cic. Or. 35, 122;quae omnes artes in veri investigatione versantur,
id. Off. 1, 6, 19:omnia quae in causā versarentur,
Quint. 7, 1, 4:epilogi omnes in eādem fere materiā versari solent,
id. 7, 4, 19; 2, 4, 1:praejudiciorum vis omnis tribus in generibus versatur,
id. 5, 2, 1.—With circa and acc. (post-Aug.):(γ).haec pars (tragoedia) circa iram, odium, metum, miserationem fere tota versatur,
Quint. 6, 2, 20:circa quae versari videatur omnis quaestio,
id. 3, 6, 23:quidam circa res omnes, quidam circa civiles modo versari rhetoricen putaverunt,
id. 2, 15, 15.—With abl.:c.itaque (finitio) pluribus legibus isdem quibus conjectura versatur,
Quint. 7, 3, 1 (dub.; Halm, ex conj. in isdem).—Part. perf.:homo in aliis causis exercitatus et in hac multum et saepe versatus,
Cic. Quint. 1, 3:viri in rerum publicarum varietate versati,
id. Rep. 3, 3, 4:semper inter arma ac studia versatus,
Vell. 1, 13, 3.— Absol.:is missum ad dilectus agendos Agricolam integreque ac strenue versatum praeposuit, etc.,
Tac. Agr. 7. -
116 cantitō
cantitō —, ātus, āre, freq. [canto], to sing often: ut habeas quicum cantites, to practise music with, T.: carmina in epulis.* * *cantitare, cantitavi, cantitatus Vsing; sing repeatedly, sing over and over; sing/play often (L+S) -
117 caput
caput itis, n [CAP-], the head: Capillus circum caput Reiectus, T.: caput obnubito, L.: capitis nives, H.: capite operto: aperire: velare, L.: abscindere cervicibus: capite demisso: attollere, O.: extollere, to become bold: breve (equi), H.: coronatum (bovis), Tb.: per caput pedesque ire, heels over head, Ct.: dux cum exercitu supra caput est, i. e. is ready to fall upon us, S.: capita conferre, to lay heads together, i. e. to confer in secret, L.: caput aut collum petere, strike at the vital parts: haec alias inter caput extulit urbes, towers, i. e. excels, V.: aliena negotia Per caput saliunt, run through the head, i. e. the mind, H.: capitis labor, mental exertion, H. — Meton., the head, top, summit, point, end, extremity: iocur sine capite (of a sacrifice), L.: in extis, O.: tignorum, Cs.: cornu duxit, donec curvata coirent capita, the ends, V. — The origin, source, spring, head (of a river), L.: caput unde erumpit Enipeus, V.: celsis caput urbibus exit, my source springs among great cities, V.—The mouth, embouchure (rare): multis capitibus in Oceanum influit, Cs.—Of plants: diducere terram ad capita, the roots, V.: papavera demisere caput, the heads, V.: capitum iugatio, branches (of the vine). — Of mountains, the summit: capita aspera montis, V. — Of persons, a head, person: ridiculum caput! T.: carum, V.: duo haec capita taeterrima: ignota, L.: di capiti ipsius reservent, for himself, V.: capiti cane talia Dardanio rebusque tuis, i. e. for Aeneas and yourself, V.: Perfidum, H.: de sacrando cum bonis capite alcuius, L.: ut caput Iovi sacraretur, L.—With numerals: capitum Helvetiorum milia CCLXIII, souls, Cs.: nullum caput Proserpina fugit, H.: in capita, to each person, L.; cf. sus Triginta capitum fetūs enixa, V.—Fig., life, physical life: Capitis periculum adire, to risk life, T.: caput obiectare periclis, V.: capitis poena, capital punishment, Cs.: certamen capitis et famae: ut capite dimices tuo, L.: caput offerre pro patriā: patrium tibi crede caput (i. e. patris vitam), O.: accusatus capitis absolvitur, of a capital crime, N.: Sthenium capite damnare.—Civil life, personality, civil rights, liberty and citizenship: capitis causae, involving citizenship: iudicium capitis: capitis deminutio, loss of civil rights, Cs.—Poet.: capitis minor, H.—Of persons, a leader, chief, guide: concitandorum Graecorum: capita nominis Latini, heads, chiefs, L.: ut se Suevorum caput credant, chief tribe, Ta.: capita coniurationis securi percussi, L.: illic est huic rei caput, author, contriver, T.: ab illo fonte et capite Socrate: corpori valido caput deerat, leader, L.: ipsum Expugnare caput, the great man himself, H. —A head, chief, capital: Thebae totius Graeciae, first city, N.: Roma, orbis terrarum, L.: castellum eius regionis, principal place, L.: Romam caput Latio esse, L.: ius nigrum, cenae caput, principal dish: fundus, vestrae pecuniae, chief source of income: caput esse artis, decere, the note, characteristic: ad consilium de re p. dandum caput est nosse rem p., first qualification: caput litterarum cum alquo, reason for corresponding: Epicuri, chief dogma: caput belli et summa, V.—In writings, a division, paragraph, chapter: legis: caput Annianum de hereditatibus, passage in the will of A.— Of money, the principal sum, capital, stock: quibus ille de capite dempsisset, reduced their debts: de capite deducite alqd, L.: Quinas hic capiti mercedes exsecet, extort sixty per centum, H.* * *head; person; life; leader; top; source/mouth (river); capital (punishment); heading; chapter, principal division -
118 commentor
commentor ātus, ārī, intens. [comminiscor], to meditate, think over, study, deliberate, weigh, prepare (mentally): commentandi causā convenire, deliberation: aliquid: causam: futuras mecum miserias: de populi R. libertate. — Esp., of preparation for a speech: paratus, cum complurīs dies commentatus esset. — Of writings, to prepare, produce, compose, write: mimos. — To declaim, exercise in speaking, practise oratory: commentabar declamitans cum M. Pisone: cottidie: pro meo iure in vestris auribus. — To meditate, purpose: quod te commentatum esse declarant.* * *Icommentari, commentatus sum V DEPthink about; study beforehand, practice, prepare; discuss, argue over; imagineIIinventor, deviser; machinist (L+S) -
119 con-cēdō
con-cēdō cessī, cessus, ere. I. Intrans, to go away, pass, give way, depart, retire, withdraw, remove: biduom, T.: tempus est concedere, T.: superis ab oris, V.: ad Manes, V.: huc, T.: istuc, T.: aliquo ab eorum oculis: rus hinc, T.: Carthaginem in hiberna, L.: Argos habitatum, N.: in hanc turbam, to join, H.: tumor et irae Concessere, are gone, V.: ipsae concedite silvae (i. e. valete), V. — Fig., to yield, submit, give way, succumb: ut magnitudini medicinae doloris magnitudo concederet: iniuriae, S.: operi meo, O.: naturae, i. e. to die, S.: hostibus de victoriā concedendum esse, L.: concessum de victoriā credebant, L.—To give place, be inferior, give precedence, yield, defer: concedat laurea laudi: dignitati eorum: unis Suebis, Cs.: maiestati viri, L.: aetati, S.: magistro tantulum de arte: Nec, si muneribus certes, concedat Iollas, V.—To submit, comply, accede: Ut tibi concedam, T.: concessit senatus postulationi tuae: Caesar... concedendum non putabat, Cs. — To assent, concede: mihi, T.: liceat concedere veris, H.—To grant, give allowance, pardon, allow: alienis peccatis: cui (vitio), H.—To agree, consent, assent, acquiesce, go over to: in gentem nomenque imperantium, to be merged in, S.: in paucorum potentium ius, S.: in deditionem, L. — II. Trans, to grant, concede, allow, consign, resign, yield, vouchsafe, confirm: de tuo iure paululum, T.: civitati maximos agros: hoc pudori meo, ut, etc.: amicis quicquid velint: nihil mihi, O.: me consortem sepulchro, let me share, V.: his libertatem, Cs.: crimen gratiae concedebas, accused for the sake of favor: peccata alcui, to pardon him: naturae formam illi, acknowledge that it possesses, O.: concessit in iras Ipse... genitor Calydona Dianae, gave over, V.: mediocribus esse poëtis, H.: huic ne perire quidem tacite conceditur: ut ipsi concedi non oporteret, si, etc., no concession should be made, Cs.: Quo mihi fortunam, si non conceditur uti? H.: fatis numquam concessa moveri Camarina, forbidden to be removed, V.: illa concedis levia esse: culpam inesse concedam: concedatur profecto verum esse, ut, etc.: concedo tibi ut ea praetereas: beatos esse deos sumpsisti, concedimus: valuit plus is, concedo, granted: quoniam legibus non concederetur, permitted by law, N. — To grant as a favor, forbear, give up, forgive, pardon: petitionem alicui, from regard to: peccata liberum misericordiae: huic filium, N.: quod (peccatum) nisi concedas, H. -
120 conciliō
conciliō āvī, ātus, āre [concilium], to bring together, unite, reconcile, make friendly, win over, conciliate: nos: inter nos legiones sibi pecuniā: homines inter se: homines sibi conciliari amiciores, N.: civitates amicitiā Caesari, Cs.: primoribus se patrum, L.: arma quae sibi conciliet, seeks as allies, V.: deos homini, O.: reges, N.: animos hominum: mihi sceptra Iovemque, i. e. the throne through the favor of Jupiter, V.—To procure, purchase, obtain, acquire, win, gain: prodi, male conciliate, you bad bargain, T.: HS viciens ex hoc uno genere, to extort: pecuniae conciliandae causā.—Fig., to cause, bring about, procure, mediate, acquire, make, produce: pacem, T.: favorem ad volgum, L.: quocum mihi amicitiam: vestram ad me audiendum benevolentiam: maiestatem nomini Romano, L.: otium, N.— To commend: artes suas (alicui), O.* * *conciliare, conciliavi, conciliatus V TRANSunite, bring together/about; cause; win over, attract; acquire, procure, buy; attract favor of, render favorably disposed; commend, endear; acquire; gain; bring a woman to man as wife, match; procure as a mistress; obtain improperly
См. также в других словарях:
over — over; lar·over; more·over; over·alled; over·bear·ance; over·bear·ing·ly; over·berg; over·bur·den·ing·ly; over·come·er; over·compensate; over·compensation; over·compound; over·confidence; over·confident; over·conservative; over·den; over·fulfill;… … English syllables
Over — O ver, adv. 1. From one side to another; from side to side; across; crosswise; as, a board, or a tree, a foot over, i. e., a foot in diameter. [1913 Webster] 2. From one person or place to another regarded as on the opposite side of a space or… … The Collaborative International Dictionary of English
over — [ō′vər] prep. [ME ouer < OE ofer, akin to Ger über, ober < IE * uper (orig. a compar. of * upo, up) > L super, Gr hyper] 1. a) in, at, or to a position up from; higher than; above [a canopy over the bed, in water over his knees] b) on… … English World dictionary
Over — O ver ([=o] v[ e]r), prep. [AS. ofer; akin to D. over, G. [ u]ber, OHG. ubir, ubar, Dan. over, Sw. [ o]fver, Icel. yfir, Goth. ufar, L. super, Gr. ype r, Skr. upari. [root]199. Cf. {Above}, {Eaves}, {Hyper }, {Orlop}, {Super }, {Sovereign},… … The Collaborative International Dictionary of English
Over — may refer to: Contents 1 Places 2 Music 3 Other 4 See als … Wikipedia
Over — «Over» Сингл … Википедия
Over It — may refer to: Over It (band), an American pop punk band Over It (EP), an EP by face to face Over It (Katharine McPhee song) Over It , a song by Addictiv Over It , a song by Anneliese van der Pol from the soundtrack of the 2004 film Stuck in the… … Wikipedia
Over 21 — Directed by Charles Vidor Produced by Sidney Buchman Written by Ruth Gordon (play) Sidney Buchman Starring … Wikipedia
over — UK US /ˈəʊvər/ adverb ► more or greater than: »Free delivery on orders over $25. »Over 80% of temporary workers are part timers. »The cable company has viewers in over 5 million households. »Shares fell by just over 1 per cent to 1,327p. ► during … Financial and business terms
over — ► PREPOSITION 1) extending upwards from or above. 2) above so as to cover or protect. 3) expressing movement or a route across. 4) beyond and falling or hanging from. 5) expressing duration. 6) at a higher level, layer, or intensity than. 7) … English terms dictionary
Over — bezeichnet: Over (Cricket), eine Serie von sechs Würfen in der Sportart Cricket Over (Seevetal), ein Ortsteil der Gemeinde Seevetal Over (Waldbreitbach), ein Dorf im Naturpark Rhein Westerwald auf einem Höhenrücken des Wiedtals gelegen, Ortsteil… … Deutsch Wikipedia