Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

indecorous

  • 1 importunus

    importūnus ( inp-), a, um, adj. [from porto, qs. not conducive, not proper; opp. opportunus; hence], unfit, unsuitable, inconvenient (cf.: molestus, intempestivus, praeposterus).
    I.
    In gen. (rare):

    num importunum tempus in tanto otio?

    Cic. de Or. 2, 5, 20 B. and K. (al. inopportunum):

    aggeribus turribusque et aliis machinationibus locus inportunus,

    Sall. J. 92, 7:

    importuna locorum,

    Sil. 3, 540; cf.:

    Armeniam petunt, id temporis importunam, quia hiems occipiebat,

    Tac. A. 12, 12: etenim est in eo loco sedes huic nostro non importuna sermoni, Crass. ap. Cic. de Or. 3, 5, 18:

    vi quidem regere patriam aut parentis importunum est,

    Sall. J. 3, 2.—
    II.
    ln partic., pregn.
    A.
    Troublesome, grievous, distressing, dangerous (rare):

    quom illi inportunam tempestatem conciet,

    Plaut. Trin. 2, 3, 8:

    neque alius importunior acutiorque morbus est,

    Cels. 4, 3:

    pauperies,

    Hor. C. 3, 16, 37:

    Caphareus,

    stormy, Ov. M. 14, 481.—
    B.
    With respect to character, indecorous, unmannerly, uncivil, rude, morose, harsh, churlish, cruel, savage (class.; syn.: crudelis, immanis; opp. clemens).
    1.
    Of living beings:

    tam enim esse clemens tyrannus quam rex importunus potest,

    Cic. Rep. 1, 33:

    importunus atque amens tyrannus,

    id. Verr. 2, 5, 40, § 103:

    crudelis atque importuna mulier,

    id. Clu. 63, 177:

    tam importunus tamque crudelis,

    id. Fin. 1, 10, 35:

    crudelissimus atque importunissimus tyrannus,

    Liv. 29, 17, 20:

    uxor importuna atque incommoda,

    Plaut. As. 1, 1, 47:

    senex,

    Ter. Heaut. 1, 2, 23:

    importunissimus hostis,

    Cic. Cat. 2, 6, 12:

    decemviri,

    Liv. 5, 2, 8:

    plebeii quam fuerint importuni, vides,

    Cic. Fam. 9, 21 fin.:

    locutores,

    Gell. 1, 15, 1:

    dives et importunus,

    Hor. Ep. 2, 2, 185:

    eripiet curule cui volet importunus ebur,

    id. ib. 1, 6, 54:

    volucres,

    Verg. G. 1, 470; Hor. S. 1, 8, 6; cf.:

    ales (bubo), i. e. infausta,

    Verg. A. 12, 864.—
    2.
    Of things:

    immanis atque importuna natura,

    Cic. Verr. 2, 1, 3, § 8:

    libidines,

    id. ib. 2, 4, 50, §

    111: clades civitatis,

    id. Brut. 97, 332:

    mors,

    Ov. Am. 3, 9, 19:

    sitis famesque argenti,

    Hor. Ep. 1, 18, 23:

    importuna atque audax argutia,

    Gell. 3, 1, 6. — Adv.: importunē ( inp-), unsuitably, unseasonably; rudely, violently:

    confidere suis testibus et importune insistere,

    Cic. Ac. 2, 25, 80:

    repetere,

    Dig. 13, 6, 17:

    immittere versum de Pyrrho,

    Gell. 10, 16, 18:

    vexare civitates tyrannica crudelitate,

    Just. 42, 1.— Comp.:

    insultare veritati,

    Lact. 5, 2. — Sup.:

    facere,

    Gell. 20, 6, 14.

    Lewis & Short latin dictionary > importunus

  • 2 indecor

    indĕcor, cŏris, or indĕcŏris, e, adj. [2. in-decorus], unbecoming, unseemly, indecorous, inglorious, disgraceful, shameful (very rare; for the most part poet.): cujus sit vita indecoris, Att. ap. Non. 489, 1:

    non indecorem tua te regina reliquit,

    Verg. A. 11, 845; cf. id. ib. 12, 679: non erimus regno (dat.) indecores, id. ib. 7, 231:

    nec genus indecores,

    id. ib. 12, 25:

    obitus,

    Val. Fl. 1, 810:

    barba,

    Amm. 23, 6 al.

    Lewis & Short latin dictionary > indecor

  • 3 indecorae

    in-dĕcōrus, a, um, adj., unbecoming, unseemly, indecorous, disgraceful, shameful, unsightly (class.):

    quod animo magno fit, id dignum viro et decorum videtur: quod contra, id ut turpe, sic indecorum,

    Cic. Off. 1, 27, 94:

    nihil malum nisi quod turpe, inhonestum, indecorum, etc.,

    id. Fin. 3, 4, 14:

    indecorum est, de stillicidiis cum dicas, amplissimis verbis et locis uti communibus,

    id. Or. 21, 72:

    studia saeculo,

    Plin. Pan. 46, 4:

    gestus,

    Quint. 1, 10, 35:

    uva visu,

    Plin. 14, 2, 4, § 28:

    visus,

    id. 13, 12, 24, § 79:

    haud indecoros motus dare,

    Liv. 7, 2, 4.— Plur. as subst.: indĕcōrae, ārum, f. (sc. feminae), ill-favored women, Cic. Att. 9, 10, 2.—Hence, adv.: indĕcōrē, unbecomingly, indecently (class.):

    ne quid indecore, effeminateque faciat,

    Cic. Off. 1, 4, 14:

    quam minime indecore facere,

    id. ib. 1, 31, 114:

    haud indecore,

    Tac. H. 5, 23.

    Lewis & Short latin dictionary > indecorae

  • 4 indecorus

    in-dĕcōrus, a, um, adj., unbecoming, unseemly, indecorous, disgraceful, shameful, unsightly (class.):

    quod animo magno fit, id dignum viro et decorum videtur: quod contra, id ut turpe, sic indecorum,

    Cic. Off. 1, 27, 94:

    nihil malum nisi quod turpe, inhonestum, indecorum, etc.,

    id. Fin. 3, 4, 14:

    indecorum est, de stillicidiis cum dicas, amplissimis verbis et locis uti communibus,

    id. Or. 21, 72:

    studia saeculo,

    Plin. Pan. 46, 4:

    gestus,

    Quint. 1, 10, 35:

    uva visu,

    Plin. 14, 2, 4, § 28:

    visus,

    id. 13, 12, 24, § 79:

    haud indecoros motus dare,

    Liv. 7, 2, 4.— Plur. as subst.: indĕcōrae, ārum, f. (sc. feminae), ill-favored women, Cic. Att. 9, 10, 2.—Hence, adv.: indĕcōrē, unbecomingly, indecently (class.):

    ne quid indecore, effeminateque faciat,

    Cic. Off. 1, 4, 14:

    quam minime indecore facere,

    id. ib. 1, 31, 114:

    haud indecore,

    Tac. H. 5, 23.

    Lewis & Short latin dictionary > indecorus

  • 5 inportunus

    importūnus ( inp-), a, um, adj. [from porto, qs. not conducive, not proper; opp. opportunus; hence], unfit, unsuitable, inconvenient (cf.: molestus, intempestivus, praeposterus).
    I.
    In gen. (rare):

    num importunum tempus in tanto otio?

    Cic. de Or. 2, 5, 20 B. and K. (al. inopportunum):

    aggeribus turribusque et aliis machinationibus locus inportunus,

    Sall. J. 92, 7:

    importuna locorum,

    Sil. 3, 540; cf.:

    Armeniam petunt, id temporis importunam, quia hiems occipiebat,

    Tac. A. 12, 12: etenim est in eo loco sedes huic nostro non importuna sermoni, Crass. ap. Cic. de Or. 3, 5, 18:

    vi quidem regere patriam aut parentis importunum est,

    Sall. J. 3, 2.—
    II.
    ln partic., pregn.
    A.
    Troublesome, grievous, distressing, dangerous (rare):

    quom illi inportunam tempestatem conciet,

    Plaut. Trin. 2, 3, 8:

    neque alius importunior acutiorque morbus est,

    Cels. 4, 3:

    pauperies,

    Hor. C. 3, 16, 37:

    Caphareus,

    stormy, Ov. M. 14, 481.—
    B.
    With respect to character, indecorous, unmannerly, uncivil, rude, morose, harsh, churlish, cruel, savage (class.; syn.: crudelis, immanis; opp. clemens).
    1.
    Of living beings:

    tam enim esse clemens tyrannus quam rex importunus potest,

    Cic. Rep. 1, 33:

    importunus atque amens tyrannus,

    id. Verr. 2, 5, 40, § 103:

    crudelis atque importuna mulier,

    id. Clu. 63, 177:

    tam importunus tamque crudelis,

    id. Fin. 1, 10, 35:

    crudelissimus atque importunissimus tyrannus,

    Liv. 29, 17, 20:

    uxor importuna atque incommoda,

    Plaut. As. 1, 1, 47:

    senex,

    Ter. Heaut. 1, 2, 23:

    importunissimus hostis,

    Cic. Cat. 2, 6, 12:

    decemviri,

    Liv. 5, 2, 8:

    plebeii quam fuerint importuni, vides,

    Cic. Fam. 9, 21 fin.:

    locutores,

    Gell. 1, 15, 1:

    dives et importunus,

    Hor. Ep. 2, 2, 185:

    eripiet curule cui volet importunus ebur,

    id. ib. 1, 6, 54:

    volucres,

    Verg. G. 1, 470; Hor. S. 1, 8, 6; cf.:

    ales (bubo), i. e. infausta,

    Verg. A. 12, 864.—
    2.
    Of things:

    immanis atque importuna natura,

    Cic. Verr. 2, 1, 3, § 8:

    libidines,

    id. ib. 2, 4, 50, §

    111: clades civitatis,

    id. Brut. 97, 332:

    mors,

    Ov. Am. 3, 9, 19:

    sitis famesque argenti,

    Hor. Ep. 1, 18, 23:

    importuna atque audax argutia,

    Gell. 3, 1, 6. — Adv.: importunē ( inp-), unsuitably, unseasonably; rudely, violently:

    confidere suis testibus et importune insistere,

    Cic. Ac. 2, 25, 80:

    repetere,

    Dig. 13, 6, 17:

    immittere versum de Pyrrho,

    Gell. 10, 16, 18:

    vexare civitates tyrannica crudelitate,

    Just. 42, 1.— Comp.:

    insultare veritati,

    Lact. 5, 2. — Sup.:

    facere,

    Gell. 20, 6, 14.

    Lewis & Short latin dictionary > inportunus

См. также в других словарях:

  • indecorous — indecorous, improper, unseemly, indecent, unbecoming, indelicate are comparable when meaning not in conformity with the accepted standard of what is right or fitting or is regarded as good form. The first four words are in general the diametrical …   New Dictionary of Synonyms

  • Indecorous — In de*co rous (?; 277), a. [L. indecorous. See {In } not, and {Decorous}.] Not decorous; violating good manners; contrary to good breeding or etiquette; unbecoming; improper; out of place; as, indecorous conduct. [1913 Webster] It was useless and …   The Collaborative International Dictionary of English

  • indecorous — index blatant (obtrusive), brazen, disorderly, disreputable, improper, inappropriate, inelegant, inept …   Law dictionary

  • indecorous — (adj.) 1670s, from L. indecorus unbecoming, unseemly, unsightly, from in not, opposite of, without (see IN (Cf. in ) (1)) + decorus becoming, fitting, seemly, proper (see DECOROUS (Cf. decorous)). Related: Indecorously; indecorousness …   Etymology dictionary

  • indecorous — [in dek′ə rəs] adj. [L indecorus] not decorous; lacking decorum, propriety, good taste, etc.; unseemly SYN. IMPROPER indecorously adv. indecorousness n …   English World dictionary

  • indecorous — adjective Etymology: Latin indecorus, from in + decorus decorous Date: 1668 not decorous ; conflicting with accepted standards of good conduct or good taste • indecorously adverb • indecorousness noun Synonyms: indecorous, improper, unseeml …   New Collegiate Dictionary

  • indecorous — in|dec|o|rous [ ın dekərəs ] adjective FORMAL rude or showing bad taste: Exhausted, she plopped on the couch in an indecorous sprawl. ╾ in|dec|o|rous|ly adverb …   Usage of the words and phrases in modern English

  • indecorous — adjective they swaggered in sporting wild hair and the most indecorous attire Syn: improper, unseemly, unbecoming, undignified, immodest, indelicate, indecent, unladylike, ungentlemanly; inappropriate, incorrect, unsuitable, undesirable,… …   Thesaurus of popular words

  • indecorous — indecorously, adv. indecorousness, n. /in dek euhr euhs, in di kawr euhs, kohr /, adj. not decorous; violating generally accepted standards of good taste or propriety; unseemly. [1670 80; < L indecorus. See IN 3, DECOROUS] Syn. indecent, improper …   Universalium

  • indecorous — adjective improper, immodest or indecent …   Wiktionary

  • indecorous — Synonyms and related words: Doric, aberrant, abnormal, abominable, atrocious, barbaric, barbarous, cacophonous, chintzy, clumsy, coarse, criminal, crude, delinquent, deviant, discourteous, disgraceful, doggerel, dysphemistic, evil, graceless,… …   Moby Thesaurus

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»