-
1 studium
stŭdĭum, ii, n. [studeo], a busying one's self about or application to a thing; assiduity, zeal, eagerness, fondness, inclination, desire, exertion, endeavor, study: stu [p. 1769] dium est animi assidua et vehemens ad aliquam rem applicata magnā cum voluntate occupatio, ut philosophiae, poëticae, geometriae, litterarum, Cic. Inv. 1, 25, 36.—I.In gen.(α).Absol., Enn. ap. Prisc. p. 900 P. (Praecepta, v. 4 Vahl.):(β).tantum studium tamque multam operam in aliquā re ponere,
Cic. Fin. 1, 1, 1:aliquid curare studio maximo,
Plaut. Stich. 1, 3, 45:aliquem retrahere ab studio,
Ter. Phorm. prol. 2; cf. id. ib. 18:studium semper assit, cunctatio absit,
Cic. Lael. 13, 44:aliquid summo studio curāque discere,
id. Fam. 4, 3, 3; so (with cura, industria, labor, diligentia, etc.) id. ib. 2, 6, 3;10, 1, 3: alacritate ac studio uti,
Caes. B. G. 4, 24:studio incendi,
Cic. Rosc. Am. 17, 48; id. Verr. 2, 4, 1, § 1:suo quisque studio maxime ducitur,
id. Fin. 5, 2, 5; cf.:quot capitum vivunt, totidem studiorum Milia,
Hor. S. 2, 1, 27; Sall. C. 3, 3:sunt pueritiae certa studia, sunt ineuntis adulescentiae... sunt extrema quaedam studia senectutis,
Cic. Sen. 20, 76 et saep.:non studio accusare sed officio defendere,
with zeal, from inclination, id. Rosc. Am. 32, 91; cf.:laedere gaudes, et hoc studio pravus facis,
Hor. S. 1, 5, 79.—In late Lat. studio often means simply voluntarily, on purpose, intentionally:non studio sed fortuitu,
Dig. 40, 5, 13.—With gen.: studiumque iteris reprime, Att. ap. Non. 485, 8 (Trag. Rel. v. 627 Rib.):(γ).in pugnae studio quod dedita mens est,
Lucr. 3, 647:Carthaginienses ad studium fallendi studio quaestus vocabantur,
Cic. Agr. 2, 35, 95:efferor studio patres vestros videndi,
id. Sen. 23, 83:quid ego de studiis dicam cognoscendi semper aliquid atque discendi?
id. Lael. 27, 104; so,discendi,
id. Rep. 1, 8, 13; 1, 22, 36 al.:doctrinae,
id. Rosc. Am. 16, 46; id. Balb. 1, 3:dicendi,
id. de Or. 2, 1, 1:scribendi,
id. Arch. 3, 4:nandi,
Tac. H. 4, 12:scribendi,
Plin. Ep. 1, 13, 5: vitae studium, way of life, Afran. ap. Non. 498, 15:studium armorum a manibus ad oculos translatum,
Plin. Pan. 13, 5.—With ad (usu. to avoid multiplying genitives):II.ea res studia hominum adcendit ad consulatum mandandum Ciceroni,
Sall. C. 23, 5:studium ad frugalitatem multitudines provocavit,
Just. 20, 4, 7.—In partic.A.Zeal for any one; good-will, affection, attachment, devotion, favor, kindness, etc. (cf.:B.officium, favor): tibi profiteor atque polliceor eximium et singulare meum studium in omni genere officii,
Cic. Fam. 5, 8, 4:studium et favor,
id. Rosc. Com. 10, 29; Suet. Vit. 15:studio ac suffragio suo viam sibi ad beneficium impetrandum munire,
Cic. Agr. 2, 7, 17:Pompeius significat studium erga me non mediocre,
id. Att. 2, 19, 4:suum infelix erga populum Romanum studium,
Liv. 3, 56, 9; cf.:omne suum erga meam dignitatem studium,
Cic. Dom. 56, 142:studium in aliquem habere,
id. Inv. 2, 34, 104:Gaditani ab omni studio sensuque Poenorum mentes suas ad nostrum imperium nomenque flexerunt,
id. Balb. 17, 39:studium suum in rempublicam,
Sall. C. 49, 5:studium in populum Romanum,
Tac. A. 4, 55:studiis odiisque carens,
Luc. 2, 377:putabatur et Marius studia volgi amissurus,
Sall. J. 84, 3:aliquid studio partium facere,
party spirit, partisanship, Cic. Verr. 2, 1, 13, § 35:for which simply studium: quo minus cupiditatis ac studii visa est oratio habere, eo plus auctoritatis habuit,
Liv. 24, 28:senatus, in quo ipso erant studia,
party efforts, Tac. A. 14, 42:ultio senatum in studia diduxerat,
id. H. 4, 6.—Application to learning or studying, study; in the plur., studies (very freq.; also in Cic.; cf.:2.studeo and studiosus): pabulum studii atque doctrinae,
Cic. Sen. 14, 49:(eum) non solum naturā et moribus, verum etiam studio et doctrinā esse sapientem,
id. Lael. 2, 6:semper mihi et doctrina et eruditi homines et tua ista studia placuerunt,
id. Rep. 1, 17, 29:studia exercere,
id. Fam. 9, 8, 2:studia Graecorum,
id. Rep. 1, 18, 30:illum se et hominibus Pythagoreis et studiis illis dedisse,
id. ib. 1, 10, 16:relinque te studiis,
Plin. Ep. 1, 9, 7:studia ad voluptatem exercere,
id. ib. 6, 8, 6:famam ex studiis petere,
id. ib. 6, 11, 3; Tac. A. 16, 4; Sen. Cons. ad Polyb. 18 (36), 1: studia graviora iracundis omittenda sunt, id. Ira, 3, 9, 1; cf.:studiis annos septem dedit,
Hor. Ep. 2, 2, 82:si non Intendes animum studiis,
id. ib. 1, 2, 36: o seri studiorum! i. e. opsimatheis, id. S. 1, 10, 21.—Hence,Transf.(α).The fruits of study, works (post-class.):(β).flagitante vulgo ut omnia sua studia publicaret,
Tac. A. 16, 4.—A place for study, a study, school (late Lat.):philosophum (se egit) in omnibus studiis, templis, locis,
Capitol. M. Aurel. 26; Cod. Th. 14, 9, 3. -
2 chria
topic of general application set for study/exercise in grammar/rhetoric school -
3 precarius
prĕcārĭus, a, um, adj. [id.], obtained by begging, entreaty, or prayer (opp. debitus and pro imperio; not freq. till the Aug. per.; perh. used by Cic. only adverbially; v. infra).I.Lit.:II.non orare solum precariam opem, sed pro debitā petere,
obtained by entreaty, from mere favor, Liv. 3, 47, 2; cf.:tribunicia potestas, precarium, non justum auxilium ferens,
id. 8, 35:vita,
Tac. H. 4, 76:precariam animam inter infensos trahere,
id. A. 1, 42:imperium (quasi precibus concessum, ac propterea, quandocumque lubeat, rursus adimendum, Orell.),
id. H. 1, 52. —Hence, as subst.: prĕcārĭum, ii, n., any thing granted or lent upon request and at the will of the grantor:precarium est, quod precibus petenti utendum conceditur tam diu, quamdiu is qui concessit patitur: quod genus liberalitatis ex jure gentium descendit, et distat a donatione eo, quod qui donat sic dat, ne recipiat: qui precario concedit sic dat, quasi tunc recepturus, cum sibi libuerit precarium solvere,
Dig. 43, 26, 1.—Transf., depending on the will of another, doubtful, uncertain, transient, precarious:forma,
Ov. M. 9, 76:sapiens corpus suum, seque ipsum inter precaria numerat,
precarious, uncertain, transitory things, Sen. Tranq. 11, 1: fulgor, passing quickly by, very transient, Symm. Or. ap. Val. 1, 6.— Hence, adv.: prĕcārĭō, by entreaty or request (class.):hoc petere me precario a vobis jussit,
Plaut. Am. prol. 24:cum aliquo agere precario,
id. Truc. 4, 1, 12:vel vi vel clam vel precario,
Ter. Eun. 2, 3, 28:si precario essent rogandi,
Cic. Verr. 2, 5, 23, § 59:exegit,
Suet. Claud. 12:praefuit,
on sufferance, Tac. Agr. 16:precario studeo,
am obliged, as it were, to beg time for study, Plin. Ep. 7, 30, 4:precario possidere,
by sufferance, Paul. Sent. 5, 6, 11:ancillam quis precario rogaverit,
Dig. 43, 26, 10. -
4 commentor
1.commentor, ātus sum, 1, v. freq. dep. [comminiscor].I.Prop., to consider thoroughly, meditate, think over, study, deliberate, weigh, prepare one ' s self mentally, etc. (class.).A.Ingen.1.Absol.:2.ut cito commentatus est,
i. e. has made up a story, Plaut. Cas. 2, 3, 27:cum in hortos D. Bruti auguris commentandi causā convenissemus,
deliberation, Cic. Lael. 2, 7:magi, qui congregantur in fano commentandi causā,
id. Div. 1, 41, 90.—With acc.:3.te ipsum, qui multos annos nihil aliud commentaris, docebo quid sit humaniter vivere,
Cic. Fam. 7, 1, 5:commentari aliquid et discere,
id. Fin. 5, 15, 42: futuras mecum commentabar miserias, id. poët. Tusc. 3, 14, 29.—With interrog. clause:4.ut commentemur inter nos, quā ratione nobis traducendum sit hoc tempus,
Cic. Fam. 4, 6, 3.—With de:B.multos mensis de populi Romani libertate,
Cic. Phil. 3, 14, 36.—In partic.1.Of the orator's preparation for a speech (freq. and class.).a.Absol.:b.ad quem paratus venerat, cum in villā Metelli compluris dies commentatus esset,
Cic. Fam. 12, 2, 1: itaque videas barbato rostro eum commentari, Varr. ap. Non. p. 455, 19:crebro digitorum labrorumque motu commentari,
Quint. 11, 3, 160.—With acc.:2.ut quae secum commentatus esset, ea sine scripto redderet eisdem verbis quibus cogitasset,
Cic. Brut. 88, 301:quae mihi iste visus est ex aliā oratione declamare, quam in alium reum commentaretur,
id. Rosc. Am. 29, 82.—Of writings, to prepare, produce as the result of study, write (rare):II.quorum alter commentatus est mimos,
Cic. Phil. 6, 13:eo ipso anno cum commentaremur haec,
Plin. 18, 25, 57, § 209: Cato de militari disciplinā commentans, id. praef. § 30.— With acc., to discuss, write upon:neque commentari quae audierat fas erat,
Gell. 1, 9, 4; cf.:carmina legendo commentando, que etiam ceteris nota facere,
Suet. Gram. 2.—Transf.A.Of the oratorical student's practice in speaking (always with reference to the mental exertion and preparation; cf. Jan. ad Cic. Brut. 22, 87):B.commentabar declamitans, sic enim nunc loquuntur, saepe cum M. Pisone,
Cic. Brut. 90, 310:exisse eo colore et eis oculis, ut egisse causam, non commentatum putares,
id. ib. 22, 87 fin.:magister hic Samnitium summā jam senectute est et cottidie commentatur,
id. de Or. 3, 23, 86 Sorof ad loc.—Hence, as a modest expression for a speaker's effort, to experiment in speaking, attempt to speak:C.satisne vobis videor pro meo jure in vestris auribus commentatus?
Cic. Fin. 5, 25, 75 Orell. and Madv. ad loc.—To imitate, adopt the language of another:D.Achilem Aristarchi mihi commentari lubet,
Plaut. Poen. prol. 1.—To meditate, purpose:2.si cogitaras id, quod illa tropaea plena dedecoris et risūs te commentatum esse declarant,
Cic. Pis. 40, 97.commentor, ōris, m. [comminiscor], one who devises or invents something, an inventor:uvae, i. e. Bacchus,
Ov. F. 3, 785: fraudis, Auct. Ep. Iliad. 579: machinarius, a machinist, Scl. 5, § 13 Momms. (al. commentator). -
5 studens
stŭdĕo, ŭi, 2 ( perf. studīvi, M. Aur. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 5), v. a. and n. [perh. kindr. with speudô, spoudê, to speed, haste], to be eager or zealous, to take pains about, be diligent in, anxious about, busy one's self with, strive after, to apply one's self to or pursue some course of action, etc.; to desire, wish, etc. (very freq. and class.; cf.: operam do).I.In gen.(α).Absol. (very rare), Enn. ap. Gell. 19, 10, 12:(β).ut aequum fuerat atque ut studui,
Ter. Eun. 5, 2, 31: si qui in eā re studebat, etc., Cato ap. Gell. 11, 2, 5.—With acc. (rare; mostly with neutr. pronn. and adjj.): horum ille nihil egregie Studebat;(γ).et tamen omnia haec mediocriter,
Ter. And. 1, 1, 32:eadem,
id. Hec. 2, 1, 2:illud ipsum, quod studet,
Cic. Fin. 5, 2, 6:perspexi ex tuis litteris, quod semper studui, me a te plurimi fieri,
id. Fam. 7, 31, 1:lenonem perjurum ut perdas id studes,
Plaut. Poen. 3, 1, 72; so,id, ut, etc.,
Ter. Heaut. 2, 4, 2:id, ne, etc.,
Liv. 40, 56, 2:unum studetis Antonii conatum avertere a re publicā,
Cic. Phil. 6, 7, 18:hoc unum,
Hor. Ep. 2, 1, 120.—With a defin. obj. (very rare):minus has res,
Plaut. Mil. 5, 44: res Graecas, Titin. ap. Prisc. p. 629 P.—With inf. or acc. with inf. (freq.):(δ).si merito meo referre studeant gratias,
Plaut. Am. 1, 1, 27:verum audire ex te studeo,
id. Bacch. 5, 2, 42; cf.:de quo studeo ex te audire quod sentias,
Cic. Rep. 1, 11, 17:scire studeo, quid egeris,
id. Att. 13, 20, 3:studemus, nostris consiliis tutiorem vitam hominum reddere,
id. Rep. 1, 2, 3:fieri studebam ejus prudentiā doctior,
id. Lael. 1, 1:hanc acerbitate opprimere studuit,
Nep. Dion, 6, 5:portum intrare,
id. Chabr. 4, 2:ego me id facere studeo,
Plaut. As. 1, 1, 52:si quisquam est, qui placere se studeat bonis Quam plurimis,
Ter. Eun. prol. 1:illis gratum se videri studet,
Cic. Off. 2, 20, 70:te sociam studeo scribendis versibus esse,
Lucr. 1, 24:omnes homines, qui sese student praestare ceteris animalibus,
Sall. C. 1, 1:neque est, cur nunc studeam, has nuptias mutarier,
Plaut. Stich. 1, 1, 51; cf.:rem ad arma deduci,
Caes. B. C. 1, 4; Matt. ap. Cic. Fam. 11, 28, 2.—With dat. (so most freq. in prose and poetry):* (ε).somno,
Plaut. Ps. 1, 2, 42:illi rei studet,
id. As. 1, 3, 30; cf.:huic rei studendum, ut, etc.,
Caes. B. G. 7, 14:iisdem rebus,
Cic. Rep. 1, 1, 1:frustra aut pecuniae, aut imperiis, aut opibus, aut gloriae,
id. Fin. 1, 18, 60:praeturae,
id. Cael. 11, 26:virtuti, laudi, dignitati,
id. Fin. 4, 24, 65:novis rebus,
id. Cat. 1, 1, 3; Caes. B. G. 3, 10; 4, 5:agriculturae,
id. ib. 6, 22;6, 29: sacrificiis,
id. ib. 6, 21:litteris,
Cic. Brut. 93, 322; cf.:alicui scientiae,
id. de Or. 1, 3, 10:alicui arti,
id. Fam. 4, 3, 4:medicinae,
Quint. 7, 2, 17:commodis communibus,
Plin. Ep. 1, 8, 13:nomini,
Flor. 3, 10, 19:lectis sternendis studuimus munditiisque apparandis,
Plaut. Stich. 5, 3, 5:armamentis complicandis et componendis,
id. Merc. 1, 2, 83:patrimonio augendo,
Cic. de Or. 2, 55, 225:juri et legibus cognoscendis,
id. Rep. 5, 3, 5:revocandis regibus,
Flor. 1, 9, 5.—With gen.: parens, qui te nec amet nec studeat tui, troubles himself about you, Caecil. ap. Cic. N. D. 3, 29, 72 (Com. Rel. v. 201 Rib.).—(ζ).With ut (rare):(η).Caesar maxime studebat, ut partem oppidi excluderet, Auct. B. Alex. 1, 4: ut habeas,
Cato, R. R. 5; Dig. 43, 10, 1; cf. with ne:ne solus esset, studui,
Phaedr. 2, epil. 6:ne sint,
Dig. 43, 10, 1.—In aliquid (rare):II.in quam rem studendum sit,
Quint. 12, 6, 6:quidam pictores in id solum student, ut sciant,
id. 10, 2, 6.—In partic.A.To be zealous for any one, i. e. to be friendly, attached, or favorable to one, to favor him (syn. favere).(α).With dat.:(β).ut studeat tibi, ut te adjuvet,
Cic. Mur. 36, 76:homini nequam atque improbo,
id. Cael. 4, 10:Catilinae,
id. ib. 5, 12:cui (with favere),
Ov. Am. 3, 2, 67:quibus (partibus) illi student,
Auct. Her. 2, 27, 43:nonnullae civitates rebus Cassii studebant, Auct. B. Alex. 62, 2: rebus Atheniensium,
Nep. Lys. 1 med.:petitioni alicujus,
Quint. 11, 1, 69.—Absol.:B.neque studere neque odisse,
Sall. C. 51, 13.—To apply one's self to learning, to study, be diligent in study (only post-Aug.; for which in Cic. litteris, arti, etc.; v. supra, I. A. d):computamus annos, non quibus studuimus, sed quibus viximus,
Quint. 12, 11, 19; 2, 7, 1: Demosthenes diligenter apud Andronicum studuit. id. 11, 3, 7: aliquem a proposito studendi fugare, id. 2, 2, 7: non est, quod post cibum studeas. Sen. Ep. 94, 20:duo, qui apud Chaldaeos studuisse se dicunt,
id. Q. N. 7, 4, 1:negat enim te studere,
Plin. Ep. 7, 13, 2:studes an piscaris?
id. ib. 2, 8, 1; 2, 13, 5;5, 5, 18: solacium studendi,
Suet. Tib. 61:videtur mihi inter Menenios et Appios studuisse,
Tac. Or. 21; so id. ib. 32; 34.— Subst.: stŭ-dens, entis, m., a diligent student:in habitu studentis,
Plin. Ep. 5, 5, 5. -
6 studeo
stŭdĕo, ŭi, 2 ( perf. studīvi, M. Aur. ap. Front. Ep. ad M. Caes. 5), v. a. and n. [perh. kindr. with speudô, spoudê, to speed, haste], to be eager or zealous, to take pains about, be diligent in, anxious about, busy one's self with, strive after, to apply one's self to or pursue some course of action, etc.; to desire, wish, etc. (very freq. and class.; cf.: operam do).I.In gen.(α).Absol. (very rare), Enn. ap. Gell. 19, 10, 12:(β).ut aequum fuerat atque ut studui,
Ter. Eun. 5, 2, 31: si qui in eā re studebat, etc., Cato ap. Gell. 11, 2, 5.—With acc. (rare; mostly with neutr. pronn. and adjj.): horum ille nihil egregie Studebat;(γ).et tamen omnia haec mediocriter,
Ter. And. 1, 1, 32:eadem,
id. Hec. 2, 1, 2:illud ipsum, quod studet,
Cic. Fin. 5, 2, 6:perspexi ex tuis litteris, quod semper studui, me a te plurimi fieri,
id. Fam. 7, 31, 1:lenonem perjurum ut perdas id studes,
Plaut. Poen. 3, 1, 72; so,id, ut, etc.,
Ter. Heaut. 2, 4, 2:id, ne, etc.,
Liv. 40, 56, 2:unum studetis Antonii conatum avertere a re publicā,
Cic. Phil. 6, 7, 18:hoc unum,
Hor. Ep. 2, 1, 120.—With a defin. obj. (very rare):minus has res,
Plaut. Mil. 5, 44: res Graecas, Titin. ap. Prisc. p. 629 P.—With inf. or acc. with inf. (freq.):(δ).si merito meo referre studeant gratias,
Plaut. Am. 1, 1, 27:verum audire ex te studeo,
id. Bacch. 5, 2, 42; cf.:de quo studeo ex te audire quod sentias,
Cic. Rep. 1, 11, 17:scire studeo, quid egeris,
id. Att. 13, 20, 3:studemus, nostris consiliis tutiorem vitam hominum reddere,
id. Rep. 1, 2, 3:fieri studebam ejus prudentiā doctior,
id. Lael. 1, 1:hanc acerbitate opprimere studuit,
Nep. Dion, 6, 5:portum intrare,
id. Chabr. 4, 2:ego me id facere studeo,
Plaut. As. 1, 1, 52:si quisquam est, qui placere se studeat bonis Quam plurimis,
Ter. Eun. prol. 1:illis gratum se videri studet,
Cic. Off. 2, 20, 70:te sociam studeo scribendis versibus esse,
Lucr. 1, 24:omnes homines, qui sese student praestare ceteris animalibus,
Sall. C. 1, 1:neque est, cur nunc studeam, has nuptias mutarier,
Plaut. Stich. 1, 1, 51; cf.:rem ad arma deduci,
Caes. B. C. 1, 4; Matt. ap. Cic. Fam. 11, 28, 2.—With dat. (so most freq. in prose and poetry):* (ε).somno,
Plaut. Ps. 1, 2, 42:illi rei studet,
id. As. 1, 3, 30; cf.:huic rei studendum, ut, etc.,
Caes. B. G. 7, 14:iisdem rebus,
Cic. Rep. 1, 1, 1:frustra aut pecuniae, aut imperiis, aut opibus, aut gloriae,
id. Fin. 1, 18, 60:praeturae,
id. Cael. 11, 26:virtuti, laudi, dignitati,
id. Fin. 4, 24, 65:novis rebus,
id. Cat. 1, 1, 3; Caes. B. G. 3, 10; 4, 5:agriculturae,
id. ib. 6, 22;6, 29: sacrificiis,
id. ib. 6, 21:litteris,
Cic. Brut. 93, 322; cf.:alicui scientiae,
id. de Or. 1, 3, 10:alicui arti,
id. Fam. 4, 3, 4:medicinae,
Quint. 7, 2, 17:commodis communibus,
Plin. Ep. 1, 8, 13:nomini,
Flor. 3, 10, 19:lectis sternendis studuimus munditiisque apparandis,
Plaut. Stich. 5, 3, 5:armamentis complicandis et componendis,
id. Merc. 1, 2, 83:patrimonio augendo,
Cic. de Or. 2, 55, 225:juri et legibus cognoscendis,
id. Rep. 5, 3, 5:revocandis regibus,
Flor. 1, 9, 5.—With gen.: parens, qui te nec amet nec studeat tui, troubles himself about you, Caecil. ap. Cic. N. D. 3, 29, 72 (Com. Rel. v. 201 Rib.).—(ζ).With ut (rare):(η).Caesar maxime studebat, ut partem oppidi excluderet, Auct. B. Alex. 1, 4: ut habeas,
Cato, R. R. 5; Dig. 43, 10, 1; cf. with ne:ne solus esset, studui,
Phaedr. 2, epil. 6:ne sint,
Dig. 43, 10, 1.—In aliquid (rare):II.in quam rem studendum sit,
Quint. 12, 6, 6:quidam pictores in id solum student, ut sciant,
id. 10, 2, 6.—In partic.A.To be zealous for any one, i. e. to be friendly, attached, or favorable to one, to favor him (syn. favere).(α).With dat.:(β).ut studeat tibi, ut te adjuvet,
Cic. Mur. 36, 76:homini nequam atque improbo,
id. Cael. 4, 10:Catilinae,
id. ib. 5, 12:cui (with favere),
Ov. Am. 3, 2, 67:quibus (partibus) illi student,
Auct. Her. 2, 27, 43:nonnullae civitates rebus Cassii studebant, Auct. B. Alex. 62, 2: rebus Atheniensium,
Nep. Lys. 1 med.:petitioni alicujus,
Quint. 11, 1, 69.—Absol.:B.neque studere neque odisse,
Sall. C. 51, 13.—To apply one's self to learning, to study, be diligent in study (only post-Aug.; for which in Cic. litteris, arti, etc.; v. supra, I. A. d):computamus annos, non quibus studuimus, sed quibus viximus,
Quint. 12, 11, 19; 2, 7, 1: Demosthenes diligenter apud Andronicum studuit. id. 11, 3, 7: aliquem a proposito studendi fugare, id. 2, 2, 7: non est, quod post cibum studeas. Sen. Ep. 94, 20:duo, qui apud Chaldaeos studuisse se dicunt,
id. Q. N. 7, 4, 1:negat enim te studere,
Plin. Ep. 7, 13, 2:studes an piscaris?
id. ib. 2, 8, 1; 2, 13, 5;5, 5, 18: solacium studendi,
Suet. Tib. 61:videtur mihi inter Menenios et Appios studuisse,
Tac. Or. 21; so id. ib. 32; 34.— Subst.: stŭ-dens, entis, m., a diligent student:in habitu studentis,
Plin. Ep. 5, 5, 5. -
7 commentor
commentor ātus, ārī, intens. [comminiscor], to meditate, think over, study, deliberate, weigh, prepare (mentally): commentandi causā convenire, deliberation: aliquid: causam: futuras mecum miserias: de populi R. libertate. — Esp., of preparation for a speech: paratus, cum complurīs dies commentatus esset. — Of writings, to prepare, produce, compose, write: mimos. — To declaim, exercise in speaking, practise oratory: commentabar declamitans cum M. Pisone: cottidie: pro meo iure in vestris auribus. — To meditate, purpose: quod te commentatum esse declarant.* * *Icommentari, commentatus sum V DEPthink about; study beforehand, practice, prepare; discuss, argue over; imagineIIinventor, deviser; machinist (L+S) -
8 discō
discō didicī, —, ere [DIC-], to learn, learn to know, acquire, become acquainted with: litteras: ius civile: dialectica ab aliquo: id de me, T.: virtutem ex me, V.: quae illi litteris, ego militando didici, S.: per laborem usum militiae, S.: omnīs crimine ab uno, V.: unde ius civile discatur: quae (artes) non sine otio discuntur: Pater esse disce ab illis, T.: senatui parere: miseris succurrere, V.: iustitiam et non temnere divos, V.: Litavicum ad sollicitandos Aeduos profectum, Cs.: nihil esse foedius servitute: quid sit vivere, T.: hoc quam nihil sit: quantum in Etruriā belli esset, L: Unde sit infamis, O.: qui discunt, pupils, Cs.: illo discendi causā proficisci, to study, Cs.: voluntas discendi: discebant fidibus antiqui (sc. canere).—Poet., of things, to be taught: Nec discet mentiri lana colores, V.— To study for acting, present, produce (on the stage): has partīs, T.: Novas (fabulas), T.* * *discere, didici, - Vlearn; become acquainted with; acquire knowledge of -
9 ab-dūcō
ab-dūcō dūxī, ductus, ere imper. sometimes abdūce, T.), to lead away, take away, carry off, remove, lead aside: filiam abduxit suam, has taken away (from her husband), T.: cohortes secum, Cs.: squalent abductis arva colonis, drafted (for the war), V.: ipsos in lautumias; (poet.): tollite me, Teucri, quascumque abducite terras (i. e. in terras), V.: pluteos ad alia opera, conduct, Cs.: capita retro ab ictu, draw back, V. — Esp., to take home (to dine): tum me convivam solum abducebat sibi, T.—To take (prisoner), arrest: hunc abduce, vinci, T.: e foro abduci, non perduci, arrested for debt, not enticed (by a love-adventure). — To take apart, lead aside (for a private interview): Iugurtham in praetorium, S.—To carry away forcibly, ravish, rob: filia, vi abducta ab tibicine: soceros legere et gremiis abducere pactas, steal betrothed damsels from their bosoms, V.; in jurid. lang.: auferre et abducere, to take and drive away (auferre of inanimate things, abducere of living beings), C. — Fig., to lead away, separate, distinguish: animum a corpore: divinationem a coniecturis.—To seduce, alienate: legiones a Bruto: equitatum a consule: servum ab avo.—From a study, pursuit, or duty, to withdraw, draw off, hinder: a quo studio abduci negotiis: aliquem a quaestu: ab isto officio incommodo.—To bring down, reduce, degrade: ad hanc hominum libidinem me. -
10 nōscō
nōscō nōvī (2d pers. often nōstī, nōstis; subj. nōrim, for nōverim; plup. nōram, nōssem, for nōveram, nōvissem), nōtus, ere [GNA-], to get knowledge of, become acquainted with, come to know, learn, discern: nosce te... nosce animum tuum: Id esse verum, quoivis facile est noscere, T.: deus, quem mente noscimus: omnes philosophiae partes tum facile noscuntur, cum, etc.: nec noscitur ulli, by any one, O.: noscere provinciam, nosci exercitui, by the army, Ta.: Iam nosces, ventosa ferat cui gloria fraudem, learn, V.—In perf. stem, to have become acquainted with, have learned, know, understand: Novi omnem rem, T.: plerisque notus erat, atque eos noverat, S.: qui non leges, non iura noritis: si ego hos bene novi, know them well: si tuos digitos novi: noris nos, you know me, I think, H.: nec iungere tauros Aut conponere opes norant, V.: Hortos mercarier noram, H.— To examine, consider: ad res suas noscendas, L.— To know, recognize: nosco crinīs incanaque menta Regis, V.: potesne ex his ut proprium quid noscere? H.— To acknowledge, allow, admit: illam partem excusationis: tuas causas.* * *noscere, novi, notus V TRANSget to know; learn, find out; become cognizant of/acquinted/familar with; examine, study, inspect; try (case); recognize, accept as valid/true; recall -
11 adtendo
attendo ( adt-, Dietsch), tendi, tentum, 3, v. a., orig., to stretch something (e. g. the bow) toward something; so only in Appul.: arcum, Met. 2, p. 122, 5.—Hence,I.In gen., to direct or turn toward, = advertere, admovere: aurem, Att. ap. Non. p. 238, 10; Trag. Rel. p. 173 Rib. (cf. infra, P. a.):II.attendere signa ad aliquid,
i. e. to affix, Quint. 11, 2, 29 (Halm, aptare); so, manus caelo, to stretch or extend toward, App. Met. 11, p. 263, 5:caput eodem attentum,
Hyg. Astr. 3, 20.—Far more freq.,Trop.A.Animum or animos attendere, or absol. attendere, also animo attendere, to direct the attention, apply the mind to something, to attend to, consider, mind, give heed to (cf.: advertere animum, and animadvertere; freq. and class.)1.With animum or animos: animum ad quaerendum quid siet, Pac. ap. Non. p. 238, 15:2.dictis animum, Lucil. ib.: animum coepi attendere,
Ter. Phorm. 5, 6, 28:quo tempore aures judex erigeret animumque attenderet?
Cic. Verr. 2, 1, 10:si, cum animum attenderis, turpitudinem videas, etc.,
id. Off. 3, 8, 35:animum ad cavendum, Nep Alcib 5, 2: jubet peritos linguae attendere animum, pastorum sermo agresti an urbano propior esset,
Liv. 10, 4: praeterea et nostris animos attendere dictis atque adhibere velis, Lucil. ap. Non. p. 238, 11:attendite animos ad ea, quae consequuntur,
Cic. Agr. 2, 15.—With a rel.-clause as object:nunc quid velim, animum attendite,
Ter. Phorm. prol. 24.—Absol.:3.postquam attendi Magis et vi coepi cogere, ut etc.,
Ter. Hec. 2, 2, 25:rem gestam vobis dum breviter expono, quaeso, diligenter attendite,
Cic. Mil. 9:audi, audi atque attende,
id. Planc. 41, 98; so id. de Or. 3, 13, 50; Phaedr. 2, 5, 6; Juv. 6, 66; 11, 16 al.—With acc. of the thing or person to which the attention is directed:Glaucia solebat populum monere, ut, cum lex aliqua recitaretur, primum versum attenderet,
Cic. Rab. Post. 6, 14:sed stuporem hominis attendite,
mark the stupidity, id. Phil. 2, 12, 30; so id. de Or. 1, 35, 161; Sall. J. 88, 2; Plin. Ep 6, 8, 8; Luc. 8, 623 al.: me de invidiosis rebus dicentem attendite. Cic. Sull 11, 33; id. Verr. 2, 1, 10:Quā re attendo te studiose,
id. Fin. 3, 12, 40:non attenderunt mandata,
Vulg. 2 Esdr. 9, 34; ib. Job, 21, 5; ib. Isa. 28, 23.— Pass.:versūs aeque prima et media et extrema pars attenditur,
Cic. de Or. 3, 50, 192. —With inf. or acc. and inf. as object: quid futurum est, si pol ego hanc discere artem attenderim? Pompon. ap. Non. p. 238, 17:non attendere superius illud eā re a se esse concessum,
Cic. Ac. 2, 34, 111.—With a rel.clause or a subjunct. with a particle:cum attendo, quā prudentiā sit Hortensius,
Cic. Quinct. 20, 63:Hermagoras nec, quid dicat, attendere nec... videatur,
id. Inv. 1, 6, 8:forte lubuit adtendere, quae res maxume tanta negotia sustinuisset,
Sall. C. 53, 2:Oro, parumper Attendas, quantum de legibus queratur etc.,
Juv. 10, 251:attende, cur, etc.,
Phaedr. 2, prol. 14:attendite ut sciatis prudentiam,
Vulg. Prov. 4, 1:Attendite, ne justitiam vestram faciatis etc.,
ib. Matt. 6, 1; ib. Eccli. 1, 38; 13, 10; 28, 30.— With de:cum de necessitate attendemus,
Cic. Part. Or. 24, 84.—With dat. (post-Aug.):sermonibus malignis,
Plin. Ep. 7, 26:cui magis quam Caesari attendant?
id. Pan. 65, 2; Sil. 8, 591:attendit mandatis,
Vulg. Eccli. 32, 28; ib. Prov. 7, 24:attendite vobis,
take heed to yourselves, ib. Luc. 17, 3; ib. Act. 5, 35; ib. 1 Tim. 4, 16.—So in Suet. several times in the signif. to devote attention to, to study, = studere:eloquentiae plurimum attendit,
Suet. Calig. 53:juri,
id. Galb. 5:extispicio,
id. Ner. 56.—With abl. with ab (after the Gr. prosechein apo tinos;eccl. Lat.): attende tibi a pestifero,
beware of, Vulg. Eccli. 11, 35:attendite ab omni iniquo,
ib. ib. 17, 11; ib. Matt. 7, 15; ib. Luc. 12, 1; 20, 46.—With animo (ante- and post-class. and rare):* B.cum animo attendi ad quaerendum, Pac., Trag. Rel. p. 79 Rib.: nunc quid petam, aequo animo attendite,
Ter. Hec. prol. 20:quid istud sit, animo attendatis,
App. Flor. 9: ut magis magisque attendant animo, Vulg. Eccli. prol.; so,in verbis meis attende in corde tuo,
ib. ib. 16, 25.—To strive eagerly for something, long for: puer, ne attenderis Petere a me id quod nefas sit concedi tibi, Att. ap. Non. p. 238, 19 (Trag. Rel. p. 173 Rib.).—Hence, attentus, a, um, P. a.A.Directed to something, attentive, intent on:B.Ut animus in spe attentus fuit,
Ter. And. 2, 1, 3:Quo magis attentas aurīs animumque reposco,
Lucr. 6, 920:Verba per attentam non ibunt Caesaris aurem,
Hor. S. 2, 1, 19:si attentos animos ad decoris conservationem tenebimus,
Cic. Off. 1, 37, 131:cum respiceremus attenti ad gentem,
Vulg. Thren. 4, 17:eaque dum animis attentis admirantes excipiunt,
Cic. Or. 58, 197:acerrima atque attentissima cogitatio,
a very acute and close manner of thinking, id. de Or. 3, 5, 17:et attentum monent Graeci a principio faciamus judicem et docilem,
id. ib. 2, 79, 323; 2, 19, 80; id. Inv. 1, 16, 23; Auct. ad Her. 1, 4:Ut patris attenti, lenonis ut insidiosi,
Hor. Ep. 2, 1, 172:judex circa jus attentior,
Quint. 4, 5, 21.—Intent on, striving after something, careful, frugal, industrious:unum hoc vitium fert senectus hominibus: Attentiores sumus ad rem omnes quam sat est,
Ter. Ad. 5, 3, 48:nimium ad rem in senectā attente sumus,
id. ib. 5, 8, 31:tum enim cum rem habebas, quaesticulus te faciebat attentiorem,
Cic. Fam. 9, 16, 7:paterfamilias et prudens et attentus,
id. Quinct. 3:Durus, ait, Voltei, nimis attentusque videris Esse mihi,
Hor. Ep. 1, 7, 91:asper et attentus quaesitis,
id. S. 2, 6, 82:vita,
Cic. Rosc. Am. 15, 44 Matth.:qui in re adventiciā et hereditariā tam diligens, tam attentus esset,
id. Verr. 2, 2, 48:antiqui attenti continentiae,
Val. Max. 2, 5, 5.— Comp.: hortor vos attentiori studio lectionem facere, * Vulg. Eccli. prol.—Hence, adv.: atten-tē, attentively, carefully, etc.:attente officia servorum fungi,
Ter. Heaut. 1, 1, 14;audire,
Cic. Phil. 2, 5; id. Clu. 3 fin.; id. de Or. 2, 35, 148; id. Brut. 54, 200:legere,
id. Fam. 7, 19:parum attente dicere,
Gell. 4, 15:custodire attente,
Vulg. Jos. 22, 5.— Comp.:attentius audire,
Cic. Clu. 23:acrius et attentius cogitare,
id. Fin. 5, 2, 4:attentius agere aliquid,
Sall. C. 52, 18:spectare,
Hor. Ep. 2, 1, 197:invicem diligere,
Vulg. 1 Pet 1, 22.— Sup.:attentissime audire,
Cic. de Or. 1, 61, 259. -
12 attendo
attendo ( adt-, Dietsch), tendi, tentum, 3, v. a., orig., to stretch something (e. g. the bow) toward something; so only in Appul.: arcum, Met. 2, p. 122, 5.—Hence,I.In gen., to direct or turn toward, = advertere, admovere: aurem, Att. ap. Non. p. 238, 10; Trag. Rel. p. 173 Rib. (cf. infra, P. a.):II.attendere signa ad aliquid,
i. e. to affix, Quint. 11, 2, 29 (Halm, aptare); so, manus caelo, to stretch or extend toward, App. Met. 11, p. 263, 5:caput eodem attentum,
Hyg. Astr. 3, 20.—Far more freq.,Trop.A.Animum or animos attendere, or absol. attendere, also animo attendere, to direct the attention, apply the mind to something, to attend to, consider, mind, give heed to (cf.: advertere animum, and animadvertere; freq. and class.)1.With animum or animos: animum ad quaerendum quid siet, Pac. ap. Non. p. 238, 15:2.dictis animum, Lucil. ib.: animum coepi attendere,
Ter. Phorm. 5, 6, 28:quo tempore aures judex erigeret animumque attenderet?
Cic. Verr. 2, 1, 10:si, cum animum attenderis, turpitudinem videas, etc.,
id. Off. 3, 8, 35:animum ad cavendum, Nep Alcib 5, 2: jubet peritos linguae attendere animum, pastorum sermo agresti an urbano propior esset,
Liv. 10, 4: praeterea et nostris animos attendere dictis atque adhibere velis, Lucil. ap. Non. p. 238, 11:attendite animos ad ea, quae consequuntur,
Cic. Agr. 2, 15.—With a rel.-clause as object:nunc quid velim, animum attendite,
Ter. Phorm. prol. 24.—Absol.:3.postquam attendi Magis et vi coepi cogere, ut etc.,
Ter. Hec. 2, 2, 25:rem gestam vobis dum breviter expono, quaeso, diligenter attendite,
Cic. Mil. 9:audi, audi atque attende,
id. Planc. 41, 98; so id. de Or. 3, 13, 50; Phaedr. 2, 5, 6; Juv. 6, 66; 11, 16 al.—With acc. of the thing or person to which the attention is directed:Glaucia solebat populum monere, ut, cum lex aliqua recitaretur, primum versum attenderet,
Cic. Rab. Post. 6, 14:sed stuporem hominis attendite,
mark the stupidity, id. Phil. 2, 12, 30; so id. de Or. 1, 35, 161; Sall. J. 88, 2; Plin. Ep 6, 8, 8; Luc. 8, 623 al.: me de invidiosis rebus dicentem attendite. Cic. Sull 11, 33; id. Verr. 2, 1, 10:Quā re attendo te studiose,
id. Fin. 3, 12, 40:non attenderunt mandata,
Vulg. 2 Esdr. 9, 34; ib. Job, 21, 5; ib. Isa. 28, 23.— Pass.:versūs aeque prima et media et extrema pars attenditur,
Cic. de Or. 3, 50, 192. —With inf. or acc. and inf. as object: quid futurum est, si pol ego hanc discere artem attenderim? Pompon. ap. Non. p. 238, 17:non attendere superius illud eā re a se esse concessum,
Cic. Ac. 2, 34, 111.—With a rel.clause or a subjunct. with a particle:cum attendo, quā prudentiā sit Hortensius,
Cic. Quinct. 20, 63:Hermagoras nec, quid dicat, attendere nec... videatur,
id. Inv. 1, 6, 8:forte lubuit adtendere, quae res maxume tanta negotia sustinuisset,
Sall. C. 53, 2:Oro, parumper Attendas, quantum de legibus queratur etc.,
Juv. 10, 251:attende, cur, etc.,
Phaedr. 2, prol. 14:attendite ut sciatis prudentiam,
Vulg. Prov. 4, 1:Attendite, ne justitiam vestram faciatis etc.,
ib. Matt. 6, 1; ib. Eccli. 1, 38; 13, 10; 28, 30.— With de:cum de necessitate attendemus,
Cic. Part. Or. 24, 84.—With dat. (post-Aug.):sermonibus malignis,
Plin. Ep. 7, 26:cui magis quam Caesari attendant?
id. Pan. 65, 2; Sil. 8, 591:attendit mandatis,
Vulg. Eccli. 32, 28; ib. Prov. 7, 24:attendite vobis,
take heed to yourselves, ib. Luc. 17, 3; ib. Act. 5, 35; ib. 1 Tim. 4, 16.—So in Suet. several times in the signif. to devote attention to, to study, = studere:eloquentiae plurimum attendit,
Suet. Calig. 53:juri,
id. Galb. 5:extispicio,
id. Ner. 56.—With abl. with ab (after the Gr. prosechein apo tinos;eccl. Lat.): attende tibi a pestifero,
beware of, Vulg. Eccli. 11, 35:attendite ab omni iniquo,
ib. ib. 17, 11; ib. Matt. 7, 15; ib. Luc. 12, 1; 20, 46.—With animo (ante- and post-class. and rare):* B.cum animo attendi ad quaerendum, Pac., Trag. Rel. p. 79 Rib.: nunc quid petam, aequo animo attendite,
Ter. Hec. prol. 20:quid istud sit, animo attendatis,
App. Flor. 9: ut magis magisque attendant animo, Vulg. Eccli. prol.; so,in verbis meis attende in corde tuo,
ib. ib. 16, 25.—To strive eagerly for something, long for: puer, ne attenderis Petere a me id quod nefas sit concedi tibi, Att. ap. Non. p. 238, 19 (Trag. Rel. p. 173 Rib.).—Hence, attentus, a, um, P. a.A.Directed to something, attentive, intent on:B.Ut animus in spe attentus fuit,
Ter. And. 2, 1, 3:Quo magis attentas aurīs animumque reposco,
Lucr. 6, 920:Verba per attentam non ibunt Caesaris aurem,
Hor. S. 2, 1, 19:si attentos animos ad decoris conservationem tenebimus,
Cic. Off. 1, 37, 131:cum respiceremus attenti ad gentem,
Vulg. Thren. 4, 17:eaque dum animis attentis admirantes excipiunt,
Cic. Or. 58, 197:acerrima atque attentissima cogitatio,
a very acute and close manner of thinking, id. de Or. 3, 5, 17:et attentum monent Graeci a principio faciamus judicem et docilem,
id. ib. 2, 79, 323; 2, 19, 80; id. Inv. 1, 16, 23; Auct. ad Her. 1, 4:Ut patris attenti, lenonis ut insidiosi,
Hor. Ep. 2, 1, 172:judex circa jus attentior,
Quint. 4, 5, 21.—Intent on, striving after something, careful, frugal, industrious:unum hoc vitium fert senectus hominibus: Attentiores sumus ad rem omnes quam sat est,
Ter. Ad. 5, 3, 48:nimium ad rem in senectā attente sumus,
id. ib. 5, 8, 31:tum enim cum rem habebas, quaesticulus te faciebat attentiorem,
Cic. Fam. 9, 16, 7:paterfamilias et prudens et attentus,
id. Quinct. 3:Durus, ait, Voltei, nimis attentusque videris Esse mihi,
Hor. Ep. 1, 7, 91:asper et attentus quaesitis,
id. S. 2, 6, 82:vita,
Cic. Rosc. Am. 15, 44 Matth.:qui in re adventiciā et hereditariā tam diligens, tam attentus esset,
id. Verr. 2, 2, 48:antiqui attenti continentiae,
Val. Max. 2, 5, 5.— Comp.: hortor vos attentiori studio lectionem facere, * Vulg. Eccli. prol.—Hence, adv.: atten-tē, attentively, carefully, etc.:attente officia servorum fungi,
Ter. Heaut. 1, 1, 14;audire,
Cic. Phil. 2, 5; id. Clu. 3 fin.; id. de Or. 2, 35, 148; id. Brut. 54, 200:legere,
id. Fam. 7, 19:parum attente dicere,
Gell. 4, 15:custodire attente,
Vulg. Jos. 22, 5.— Comp.:attentius audire,
Cic. Clu. 23:acrius et attentius cogitare,
id. Fin. 5, 2, 4:attentius agere aliquid,
Sall. C. 52, 18:spectare,
Hor. Ep. 2, 1, 197:invicem diligere,
Vulg. 1 Pet 1, 22.— Sup.:attentissime audire,
Cic. de Or. 1, 61, 259. -
13 audio
audĭo, īvi or ii, itum, 4, v. a. ( imperf. audibat, Ov F. 3, 507: audibant. Cat. 84, 8; fut. audibo, Enn. ap. Non. p. 506, 1:I.audibis,
id. ib.; Plaut. Capt. 3, 4, 86; id. Poen. 1, 2, 97; Caecil. ap. Gell. 7, 17 fin.; id. ap. Non. l. l.; cf. Struve, p. 137 sq.: audin = audisne, as ain = aisne; inf. perf. audīsse better than audivisse, acc. to Quint. 1, 6, 17) (cf. the Lacon. aus = hous; auris; Lith. ausis; Goth. auso; Germ. Ohr, and Engl ears [p. 202] the Fr. ouïr, and Lat. ausculto; Curtius also compares the Gr. aïô, to hear, perceive, and the Sanscr. av, to notice, to favor; v. ausculto, 1. aveo init., and cf. Varr. L. L. 6, § 83 Müll.], to hear, to perceive or understand by hearing, to learn (audio pr. differs from ausculto as the Gr. akouô from akroaomai, the Germ. hören from horchen, and the Engl. to hear from to listen, the former of these words denoting an involuntary, the latter a voluntary act; other syn.: exaudio, sentio, cognosco, oboedio, dicor).A.. In gen.a.Aliquid:b.auribus si parum audies terito cum vino brassicam, etc.,
Cato, R. R. 157 fin.:ubi molarum strepitum audibis maximum, Enn. ap. Non. l. l. (Com. v. 7 Vahl. p. 153): verba,
Plaut. Poen. 1, 2, 97; Vulg. Gen. 24, 30:quae vera audivi, taceo,
Ter. Eun. 1, 2, 23:Mane, non dum audīsti, Demea, Quod est gravissumum,
id. Ad. 3, 4, 21:vocem,
id. Hec. 4, 1, 2:vera an falsa,
id. And. 5, 4, 19:mixtos vagitibus aegris Ploratus,
Lucr. 2, 579:voces,
Verg. A. 4, 439; Hor. C. 3, 7, 22; Vulg. Gen. 3, 8; ib. Matt. 2, 18:strepitus,
Verg. A. 9, 394:sonitum,
Hor. C. 2, 1, 31:haec,
id. ib. 3, 27, 51:aquas,
Ov. Am. 3, 11, 30:gemitus,
id. M. 7, 839; Vulg. Exod. 2, 24: ait se omnia audivisse, Titinn. ap. Macr. S. 2, 12:ut quod te audīsse dicis numquam audieris,
Cic. de Or. 2, 70, 285:Nihil enim habeo praeter auditum,
id. Off. 1, 10, 33:quod quisque eorum de quāque re audierit,
Caes. B. G. 4, 5:Hac auditā pugnā maxima pars sese Crasso dedidit,
id. ib. 3, 27:Auditis hostium copiis respicerent suum ipsi exercitum,
Liv. 42, 52, 10:quod cum audīsset Abram,
Vulg. Gen. 14, 14:auditis sermonibus,
ib. 4 Reg. 22, 19; ib. Heb. 4, 3: clangorem tubae, ib:Isa. 18, 3: symphoniam,
ib. Luc. 15, 25:animal,
ib. Apoc. 6, 3; 6, 5 al. persaep.Constr., the person from whom one hears or learns any thing, with ex (so most freq.), ab, de, acc. and part., acc. and inf., cum or dum.(α).With ex:(β).verbum ex aliquo,
Ter. Heaut. 5, 4, 8; so id. And. 2, 1, 2; 5, 4, 24; id. Eun. 1, 2, 34; id. Hec. 4, 1, 35; id. And. 3, 3, 2:audivi ex majoribus natu hoc idem fuisse in P. Scipione Nasicā,
Cic. Off. 1, 30, 109:hoc ex aliis,
id. Att. 5, 17:ex obviis,
Liv. 28, 26; so Suet. Caes. 29; id. Dom. 12 al.. saepe audivi ex majoribus natu mirari solitum C. Fabricium etc., Cic. Sen. 13, 43; so Suet. Claud. 15.—With ab:(γ).a quibus cum audi/sset non multum superesse munitionis,
Nep. Them. 7, 2.—With de:(δ).equidem saepe hoc audivi de patre et de socero meo,
i. e. from his mouth, Cic. de Or. 3, 33, 133; so id. Off. 3, 19, 77; id. Brut. 26, 100.—With acc. and part. pres. (cf. Zumpt, Gr. §(ε).636): ut neque eum querentem quisquam audierit neque etc.,
Nep. Timol. 4, 1; so Suet. Calig. 22; Cat. 9, 6; 61, 125; 67, 41 al.—With acc. and inf.:(ζ).mihi non credo, quom illaec autumare illum audio,
Plaut. Am. 1, 1, 260:Audin (eum) lapidem quaeritare?
id. Capt. 3, 4, 70:erilem filium ejus duxisse audio Uxorem,
Ter. Phorm. 1, 1, 5; 2, 1, 59:saepe hoc majores natu dicere audivi,
Cic. Mur. 28:Gellius audierat patruom objurgare solere,
Cat. 74, 1; Verg. A. 1, 20; 4, 562:audiet cives acuisse ferrum, Audiet pugnas juventus,
Hor. C. 1, 2, 21 sq.:audire videor pios Errare per lucos,
id. ib. 3, 4, 5. —Hence also pass. with nom. and inf. (cf. Zumpt, Gr. §607): Bibulus nondum audiebatur esse in Syriā,
was said, Cic. Att. 5, 18; so Caes. B. G. 7, 79.—With cum or dum (cf. Zumpt, Gr. §B.749): id quidem saepe ex eo audivi, cum diceret sibi certum esse,
Cic. de Or. 2, 33, 144:quis umquam audivit, cum ego de me nisi coactus ac necessario dicerem?
id. Dom. 35; so id. Brut. 56; id. Fin. 5, 19, 54; id. de Or. 1, 28, 129; 1, 2, 99; Plin. Ep. 7, 24, 5:auditus est certe, dum ex eo quaerit,
Suet. Dom. 4. —Diff. from the preced. constr. with de is audire de aliquo (aliquid); more freq. in pass. sense, to hear any thing concerning any one:de psaltriā hac audivit,
Ter. Ad. 3, 4, 5:illos etiam convenire aveo, de quibus audivi et legi,
Cic. Sen. 23, 83; so id. Att. 7, 20; id. Ac. 2, 2, 4; cf.:aliquid in aliquem,
to hear something against, something bad of any one, id. de Or. 2, 70, 285 al. —In conversation.(α).Audi, as a call to gain attention, hear, attend, give ear, listen, = hoc age:(β).audi cetera,
Plaut. Trin. 2, 4, 127:audi heus tu,
id. ib. 4, 3, 52:Dorio, audi, obsecro,
Ter. Phorm. 3, 2, 1: Hoc audi, id. And. 3, 4, 11;4, 1, 36: Quin tu audi,
Plaut. Bacch. 2, 3, 42:quin tu hoc audi,
Ter. And. 2, 2, 9.—Audis or audin = audisne? do you hear? atque audin? Plaut. Trin. 3, 3, 70:c.Equidem deciens dixi: Et domi [nunc] sum ego, inquam, ecquid audis?
id. Am. 2, 1, 27; id. Trin. 3, 2, 91:Heus, audin quid ait? Quin fugis?
id. Capt. 3, 4, 60:cura adversandum atque audin? quadrupedem constringito,
Ter. And. 5, 2, 24; 1, 5, 64:Audin tu? Hic furti se adligat,
id. Eun. 4, 7, 39:Audin quid dicam?
id. Hec. 1, 2, 3.—Audito, with a clause for its subject, as abl. absol. in the histt., upon the receipt of the news that, at the tidings that: audito, Q. Marcium in Ciliciam tendere, when news came that Q. Marcius etc., Sall. H. Fragm. ap. Prisc. p. 1130 P.:II.audito Machanidam famā adventūs sui territum refugisse Lacedaemonem,
Liv. 28, 7:audito venisse missu Agrippinae nuntium Agerinum,
Tac. A. 14, 7.—Esp.,A.1.. In a pregnant signif., to listen to a person or thing, to give ear to, hearken to, attend:2.etsi a vobis sic audior, ut numquam benignius neque attentius quemquam auditum putem,
Cic. Clu. 23, 63; so id. de Or. 1, 61, 259:sed non eis animis audiebantur, qui doceri possent,
Liv. 42, 48; 1, 32; 5, 6:ut legationes audiret cubans,
Suet. Vesp. 24; id. Caes. 32; id. Ner. 22; 23; Vulg. Job. 11, 2; ib. Psa. 33, 12; ib. Matt. 10, 14; ib. Heb. 3, 7 al.—Aliquem, of pupils, to hear a teacher, i. e. to receive instruction from, to study under:3.te, Marce fili, annum jam audientem Cratippum,
Cic. Off. 1, 1, 1:Jam Polemonem audiverant adsidue Zeno et Arcesilas,
id. Ac. 1, 9, 34; so id. N. D. 1, 14, 37; 3, 1, 2; id. Fat. 2, 4:Diogenes venientem eum, ut se extra ordinem audiret, non admiserat,
Suet. Tib. 32; id. Gram. 10, 20 al.— Absol.: possumne aliquid audire? (i. e. will you communicate something to me?) tu vero, inquam, vel audire vel dicere, Cic. Fat. 2, 3:ponere aliquid, ad quod audiam, volo,
id. ib. 2, 4.—De aliquā re or aliquid, aliquem, of judges, to listen or hearken to, to examine:4.nemo illorum judicum clarissimis viris accusantibus audiendum sibi de ambitu putavit,
Cic. Fl. 39, 98:de capite,
Sen. Ben. 2, 12 al. — Trop.:de pace,
Liv. 27, 30:dolos,
Verg. A. 6, 567:nequissimum servum,
Suet. Dom. 11; so id. Aug. 93; id. Tib. 73; id. Claud. 15; id. Dom. 14; 16; Dig. 11, 3, 14 fin.; 28, 6, 10; 39, 2, 18 et saep.—Of prayer or entreaty, to hear, listen to, lend an ear to, regard, grant:B.in quo di immortales meas preces audiverunt,
Cic. Pis. 19:Curio ubi... neque cohortationes suas neque preces audiri intellegit,
Caes. B. C. 2, 42:velut si sensisset auditas preces,
Liv. 1, 12:audivit orationem eorum,
Vulg. Psa. 105, 44:audisti verba oris mei,
ib. ib. 137, 1:Audiat aversā non meus aure deus,
Tib. 3, 3, 28:audiit et caeli Genitor de parte serenā Intonuit laevum,
Verg. A. 9, 630:minus audientem carmina Vestam,
Hor. C. 1, 2, 27; 4, 13, 1:audivit Dominus,
Vulg. Psa. 29, 11 al. —Also aliquem, to hear one, to grant his desire or prayer:puellas ter vocata audis,
Hor. C. 3, 22, 3; so id. C. S. 34; 35:Ferreus orantem nequiquam, janitor, audis,
Ov. Am. 1, 6, 27; id. M. 8, 598 al.:Audi nos, domine,
Vulg. Gen. 23, 6; 23, 8:semper me audis,
ib. Joan. 11, 42.—Aliquem, aliquid, or absol. audio, to hear a person or thing with approbation, to assent to, agree with, approve, grant, allow:C. a.nec Homerum audio, qui Ganymeden ab dis raptum ait, etc.,
Cic. Tusc. 1, 26, 65:Socratem audio dicentem cibi condimentum esse famem, sed qui ad voluptatem omnia referens vivit ut Gallonius, non audio,
id. Fin. 2, 28, 90; id. de Or. 1, 15, 68; 3, 28, 83; id. Marcell. 8, 25: audio ( I grant it, well, that I agree to, that is granted):nunc dicis aliquid, quod ad rem pertineat,
id. Rosc. Am. 18 fin.; id. Verr. 2, 2, 59; 2, 5, 27:non audio,
that I do not grant, id. ib. 2, 3, 34.—With acc.:b.tecum loquere, te adhibe in consilium, te audi, tibi obtempera,
Cic. Fam. 2, 7, 2; id. N. D. 1, 20, 55:ne ego sapientiam istam, quamvis sit erudita, non audiam,
id. Phil. 13, 3, 6:si me audiatis, priusquam dedantur, etc.,
Liv. 9, 9:Non, si me satis audias, Speres etc.,
Hor. C.1, 13, 13; 4, 14, 50; id. Ep. 1, 1, 48:patris aut matris imperium,
Vulg. Deut. 21, 18 al. — Poet. transf. to inanimate things:neque audit currus habenas,
heeds, Verg. G. 1, 514; so Claud. Cons. Mall. Theod. 187 (cf. Hor. Ep. 1, 15, 13: equi frenato est auris in ore; and Pind. Pyth. 2, 21: harmata peisichalina):nec minus incerta (sagitta) est, nec quae magis audiat arcum,
which better heeds the bow, Ov. M. 5, 382:teque languenti manu Non audit arcus?
Sen. Herc. Oet. 980; so Stat. Th. 5, 412; Luc. 3, 594; 9, 931; Sil. 14, 392.—With dat.: nam istis qui linguam avium intellegunt, magis audiendum censeo, Pac. ap. Cic. Div. 1, 57, 131 (B. and K. isti):D.sibi audire,
App. Mag. p. 326, 34; so, dicto audientem esse, to listen to one's word, to be obedient to one's word, to obey (not in Ter.):dicto sum audiens,
I obey, Plaut. Pers. 3, 1, 71; id. Trin. 4, 3, 55; id. As. 3, 1, 40; id. Men. 2, 3, 89:qui dicto audientes in tantā re non fuisset,
Cic. Deiot. 8, 23 ' sunt illi quidem dicto audientes, id. Verr. 1, 88:quos dicto audientes jussi,
id. ib. 5, 104.—And, on account of the signif. to obey, with a second personal dat.: dicto audientem esse alicui, to obey one (freq. and class.); cf.Stallb. ad Rudd. Gr. II. p. 124, n. 38: vilicus domino dicto audiens sit,
Cato, R. R. 142: si habes, qui te audiat;si potest tibi dicto audiens esse quisquam,
Cic. Verr. 2, 1, 44; 2, 4. 12; 2, 5, 32; id. Phil. 7, 2:dicto audiens fuit jussis absentium magistratuum,
Nep. Ages. 4, 2; id. Lys. 1, 2; id. Iphicr. 2, 1:interim Servio Tullio jubere populum dicto audientem esse,
Liv. 1, 41; 4, 26; 29, 20;41, 10 al.—Once pleon. with oboedio: ne plebs nobis dicto audiens atque oboediens sit,
Liv. 5, 3.—To hear thus and thus, i. e. to be named or styled somehow (as in Gr. akouô; and in Engl. to hear, as Milton: Or hear'st thou rather pure ethereal stream, P. L. III. 7); and with bene or male (as in Gr. kalôs or kakôs akouein; cf. Milton: For which Britain hears ill abroad, Areop.; and Spenser: If old Aveugles sonnes so evil hear, F. Q. I. 5, 23), to be in good or bad repute, to be praised or blamed, to have a good or bad character:E.benedictis si certāsset, audīsset bene (Bene audire est bene dici, laudari, Don.),
Ter. Phorm. prol. 20:tu recte vivis, si curas esse quod audis,
Hor. Ep. 1, 16, 17:rexque paterque Audisti coram,
id. ib. 1, 7, 38; so id. S. 2, 6, 20; Ter. Hec. 4, 2, 24; id. Phorm. 2, 3, 12; Cic. Att. 6, 1; id. Fin. 3, 17, 57; id. Leg. 1, 19; Nep. Dion, 7, 3:Ille, qui jejunus a quibusdam et aridus habetur, non aliter ab ipsis inimicis male audire quam nimiis floribus et ingenii afluentia potuit,
Quint. 12, 10, 13 al. —In a play upon words: erat surdaster M. Crassus;sed aliud molestius quod male audiebat,
Cic. Tusc. 5, 40, 116; so,minus commode: quod illorum culpā se minus commode audire arbitrarentur,
id. Verr. 2, 3, 58.—As it were to hear, to hear mentally, i. e. to understand, to supply, something (later subaudio): cum subtractum verbum aliquod satis ex ceteris intellegitur, ut, stupere gaudio Graecus. Simul enim auditur coepit, is understood, is to be supplied, Quint. 9, 3, 58; 8, 5, 12.—Hence, audĭens, entis, P. a. subst.A.(Acc. to II. A.) A hearer, auditor ( = auditor, q. v., or qui audit, Cic. Brut. 80, 276)' ad animos audientium permovendos, Cic. Brut. 23, 89; 80, 279:B.cum adsensu audientium egit,
Liv. 21, 10 al. —Hence, in eccl. Lat., a catechumen, Tert. Poen. 6.—(Acc. to II. C.) With the gen.: tibi servio atque audiens sum imperii, a hearer of, i. e. obedient to, your command, Plaut. Truc. 1, 2, 25. -
14 otium
ōtĭum, ĭi, n.I.In gen., leisure, vacant time, freedom from business (class.; opp. negotium; cf.: immunitas, vacatio): otio qui nescit uti plus negoti habet, Quam, etc., Enn. ap. Gell. 19, 10, 12 (Trag. v. 252 Vahl.): fecero;II.quamquam haut otium est,
Plaut. Poen. 4, 2, 36:tantumne ab re tuast oti tibi?
Ter. Heaut. 1, 1, 23: clarorum virorum atque magnorum non minus otii quam negotii rationem exstare oportere, Cato ap. Cic. Planc. 27, 66:in otio de negotiis cogitare,
Cic. Off. 3, 1, 1:otium inertissimum et desidiosissimum,
id. Agr. 2, 33, 91.—In partic.A.Ease, inactivity, idle life (cf.:B.ignavia, desidia, inertia): vitam in otio agere,
Ter. Ad. 5, 4, 9:hebescere et languescere in otio,
Cic. Ac. 2, 2, 4:propter desidiam in otio vivere,
id. Agr. 2, 37, 103:otio tabescere,
id. Att. 2, 14, 1:languere otio,
id. N. D. 1, 4, 7:otium segne trahere,
Tac. H. 4, 70:magna otia caeli,
Juv. 6, 394:otium sine litteris mors est,
Sen. Ep. 82, 2:ducere otia segnia,
Ov. P. 1, 5, 44:exercere otia molli cura,
Sil. 15, 707. —Leisure, time for any thing;2. C.esp. for literary occupation: otium moderatum atque honestum,
Cic. Brut. 2, 8: ad scribendum, id. Or. 1, 1, 3:otium consumere in historiā scribendā,
id. de Or. 2, 13, 57:otium litteratum,
id. Tusc. 5, 36, 105:Tusculani requies atque otium,
id. de Or. 1, 52, 224:studiosum,
Plin. Ep. 1, 22, 11:abundare otio et studio,
Cic. de Or. 1, 6, 22:otium rei si sit,
Plaut. Mil. 3, 1, 165:otium habere ad potandum,
Ter. Phorm. 5, 5, 3:auscultandi,
time to hear, id. Ad. 3, 65:horum libros delectationi causa, cum est otium, legere soleo,
when I have time, Cic. de Or. 2, 14, 59:si modo tibi est otium,
if you have time, id. Part. Or. 1, 1:otium studio suppeditare,
to devote time to study, Auct. Her. 1, 1, 1:cum in otium venerimus,
Cic. Att. 1, 7:me alebat Parthenope studiis florentem ignobilis oti,
i. e. unwarlike, peaceful leisure, Verg. G. 4, 564.—Rest, repose, quiet, peace (opp. bellum), Ter. Ad. prol. 20:D.pax, tranquillitas, otium,
Cic. Agr. 2, 37, 102:mollia peragebant otia,
enjoyed calm repose, Ov. M. 1, 100:multitudo insolens belli diuturnitate otii,
Caes. B. C. 2, 36:res ad otium deducere,
id. ib. 1, 5:valde me ad otium pacemque converto,
Cic. Q. Fr. 3, 5, 5:ex maximo bello tantum otium toti insulae conciliavit,
Nep. Tim. 3, 2:studia per otium concelebrata,
in times of peace, Cic. Inv. 1, 3, 4:ab hoste otium fuit,
Liv. 3, 32:ab seditionibus urbanis,
id. 3, 35:otium bello (rogare),
Hor. C. 2, 16, 5; 4, 15, 18:quies aëris et otium et tranquillitas,
Sen. Q. N. 1, 2, 8:operis otium,
Plin. 11, 10, 10, § 25.—Adverb.1. 2.Per otium, at leisure:spolia legere,
Liv. 27, 2. -
15 contemplātiō
contemplātiō ōnis, f [contemplor], a viewing, surveying, contemplation: caeli.—Fig., a reflection, contemplation, survey, review: naturae: virtutum, Ta.: vis contemplatione dignissima.* * *view, survey; taking aim; contemplation, consideration, study; meditation; taking into consideration (ABL w/GEN); in consideration of, for the sake of -
16 studio
(+ dat.) to study, pursue eagerly, be eager for. -
17 Barba
1.barba, ae, f. [cf. O. H. Germ. part; Germ. Bart; Engl. beard].I.Lit., the beard, of men:II.alba,
Plaut. Bacch. 5, 1, 15:hirquina,
id. Ps. 4, 2, 12:mollis,
Lucr. 5, 673:promissa,
long, Nep. Dat. 3, 1; Liv. 5, 41, 9; Tac. A. 2, 31; id. G. 31:immissa,
Verg. A. 3, 593; Ov. M. 12, 351; Quint. 12, 3, 12:stiriaque inpexis induruit horrida barbis,
Verg. G. 3, 366: submittere (as a sign of mourning). Suet. Caes. 67; id. Aug. 23; id. Calig. 24:prima,
Juv. 8, 166:barbam tondere,
Cic. Tusc. 5, 20, 58:maxima barba,
id. Verr. 2, 2, 25, § 62:major,
id. Agr. 2, 5, 13:ponere,
Hor. A. P. 298; Suet. Calig. 5; 10; id. Ner. 12:jam libet hirsutam tibi falce recidere barbam,
Ov. M. 13, 766:abradere,
to clip off. Plin. 6, 28, 32, § 162; cf. Baumg.Crus. Suet. Caes. 45:rasitare,
Gell. 3, 4: barbam vellere alicui, to pluck one by the beard (an insult), Hor. S. 1, 3, 133:sapientem pascere barbam,
i. e. to study the Stoic philosophy, id. ib. 2, 3, 35; Pers. 1, 133; 2, 28:capillatior quam ante barbāque majore,
Cic. Agr. 2, 5, 13; id. Verr. 2, 2, 25, § 62:in gens et cana barba,
Plin. Ep. 1, 10, 6.—Sometimes in plur. of a heavy, long beard, Petr. 99, 5; App. M. 4, p. 157, 1.—The statues of the gods had barbas aureas, Cic. N. D. 3, 34, 83;hence, barbam auream habere = deum esse,
Petr. 58, 6; cf. Pers. 2, 56.—The ancient Romans allowed the beard to grow long (hence, barbati, Cic. Mur. 12; id. Cael. 14, 33; id. Fin. 4, 23, 62; Juv. 4, 103; and:dignus barbā capillisque Majorum, of an upright, honest man,
Juv. 16, 31), until A.U.C. 454, when a certain P. Titinius Menas brought barbers to Rome from Sicily, and introduced the custom of shaving the beard, Varr R. R. 2, 11, 10; Plin. 7, 59, 59, § 211. Scipio Africanus was the first who caused himself to be shaved daily, Plin. 1. 1. Still, this custom seems to have become general first in the Aug. per.; cf. Boettig. Sabina, 2, p. 57 sq.; Goer. Cic. Fin. 4, 23, 62.—Young men allowed the beard to grow for some years;hence. juvenes barbatuli or bene barbati (v. barbatulus and barbatus). It was the custom to devote the first beard cut off to some deity, esp. to Apollo, Jupiter, or Venus,
Petr. 29; Juv. 3, 186; Suet. Ner. 12.—Transf.A.Of animals:B.hircorum,
Plin. 12, 17, 37, § 74:caprarum,
id. 26, 8, 30, § 47:gallinaceorum,
id. 30, 11, 29, § 97:luporum,
Hor. S. 1, 8, 42. —Of plants, the wool:C.nucum,
Plin. 15, 22, 24, § 89; cf. id. 17, 23, 35, § 202.—Barba Jovis, a shrub, the silver-leaved woolblade: Anthyllis barba Jovis, Linn.; Plin. 16, 18, 31, § 76.2.Barba, ae, m., a Roman name, e. g. Cassius Barba, a friend of Cœsar and Antony, Cic. Phil. 13, 1, 2 sq.; id. Att. 13, 52, 1. -
18 barba
1.barba, ae, f. [cf. O. H. Germ. part; Germ. Bart; Engl. beard].I.Lit., the beard, of men:II.alba,
Plaut. Bacch. 5, 1, 15:hirquina,
id. Ps. 4, 2, 12:mollis,
Lucr. 5, 673:promissa,
long, Nep. Dat. 3, 1; Liv. 5, 41, 9; Tac. A. 2, 31; id. G. 31:immissa,
Verg. A. 3, 593; Ov. M. 12, 351; Quint. 12, 3, 12:stiriaque inpexis induruit horrida barbis,
Verg. G. 3, 366: submittere (as a sign of mourning). Suet. Caes. 67; id. Aug. 23; id. Calig. 24:prima,
Juv. 8, 166:barbam tondere,
Cic. Tusc. 5, 20, 58:maxima barba,
id. Verr. 2, 2, 25, § 62:major,
id. Agr. 2, 5, 13:ponere,
Hor. A. P. 298; Suet. Calig. 5; 10; id. Ner. 12:jam libet hirsutam tibi falce recidere barbam,
Ov. M. 13, 766:abradere,
to clip off. Plin. 6, 28, 32, § 162; cf. Baumg.Crus. Suet. Caes. 45:rasitare,
Gell. 3, 4: barbam vellere alicui, to pluck one by the beard (an insult), Hor. S. 1, 3, 133:sapientem pascere barbam,
i. e. to study the Stoic philosophy, id. ib. 2, 3, 35; Pers. 1, 133; 2, 28:capillatior quam ante barbāque majore,
Cic. Agr. 2, 5, 13; id. Verr. 2, 2, 25, § 62:in gens et cana barba,
Plin. Ep. 1, 10, 6.—Sometimes in plur. of a heavy, long beard, Petr. 99, 5; App. M. 4, p. 157, 1.—The statues of the gods had barbas aureas, Cic. N. D. 3, 34, 83;hence, barbam auream habere = deum esse,
Petr. 58, 6; cf. Pers. 2, 56.—The ancient Romans allowed the beard to grow long (hence, barbati, Cic. Mur. 12; id. Cael. 14, 33; id. Fin. 4, 23, 62; Juv. 4, 103; and:dignus barbā capillisque Majorum, of an upright, honest man,
Juv. 16, 31), until A.U.C. 454, when a certain P. Titinius Menas brought barbers to Rome from Sicily, and introduced the custom of shaving the beard, Varr R. R. 2, 11, 10; Plin. 7, 59, 59, § 211. Scipio Africanus was the first who caused himself to be shaved daily, Plin. 1. 1. Still, this custom seems to have become general first in the Aug. per.; cf. Boettig. Sabina, 2, p. 57 sq.; Goer. Cic. Fin. 4, 23, 62.—Young men allowed the beard to grow for some years;hence. juvenes barbatuli or bene barbati (v. barbatulus and barbatus). It was the custom to devote the first beard cut off to some deity, esp. to Apollo, Jupiter, or Venus,
Petr. 29; Juv. 3, 186; Suet. Ner. 12.—Transf.A.Of animals:B.hircorum,
Plin. 12, 17, 37, § 74:caprarum,
id. 26, 8, 30, § 47:gallinaceorum,
id. 30, 11, 29, § 97:luporum,
Hor. S. 1, 8, 42. —Of plants, the wool:C.nucum,
Plin. 15, 22, 24, § 89; cf. id. 17, 23, 35, § 202.—Barba Jovis, a shrub, the silver-leaved woolblade: Anthyllis barba Jovis, Linn.; Plin. 16, 18, 31, § 76.2.Barba, ae, m., a Roman name, e. g. Cassius Barba, a friend of Cœsar and Antony, Cic. Phil. 13, 1, 2 sq.; id. Att. 13, 52, 1. -
19 Museum
-
20 palleo
pallĕo, ui, 2, v. n. [Sanscr. palitas, gray; Gr. pellos, pelidnos, polios; cf. pullus], to be or look pale.I.Lit.:B.sudat, pallet,
Cic. Phil. 2, 34, 84:pallent amisso sanguine venae,
Ov. M. 2, 824:metu sceleris futuri,
id. ib. 8, 465:timore,
id. F. 2, 468:mea rugosa pallebunt ora senectā,
Tib. 3, 5, 25;morbo,
Juv. 2, 50:fame,
Mart. 3, 38, 12.— Esp. of lovers: palleat omnis amans;hic est color aptus amanti,
must look pale, Ov. A. A. 1, 729; Prop. 1, 9, 17.—Also through indolence, Mart. 3, 58, 24.—Transf.1.To be or look sallow, or yellow:2.saxum quoque palluit auro,
Ov. M. 11, 110:arca palleat nummis,
Mart. 8, 44, 10; id. 9, 55, 1; so, to become turbid:Tagus auriferis pallet turbatus arenis,
Sil. 16, 561.—To lose its natural color, to change color, to fade:(β). II.et numquam Herculeo numine pallet ebur,
always remains white, Prop. 4 (5), 7, 82:sidera pallent,
Stat. Th. 12, 406:ne vitio caeli palleat aegra seges,
Ov. F. 1, 688:pallet nostris Aurora venenis,
id. M. 7, 209: pallere diem, Luc 7, 177—Trop.A.To grow pale, be sick with desire, to long for, eagerly desire any thing:B.ambitione malā aut argenti pallet amore,
Hor. S. 2, 3, 78:nummo,
Pers. 4, 47.—To grow pale at any thing, to be anxious or fearful. —With dat.:(β).pueris,
i. e. on account of, Hor. Ep. 1, 7, 7:ad omnia fulgura,
Juv. 13, 223:Marco sub judice palles?
Pers. 5, 8.—With acc.:C.scatentem Belluis pontum,
Hor. C. 3, 27, 26:fraternos ictus,
Petr. 122; Pers. 5, 184.—To grow pale by excessive application to a thing:A.iratum Eupoliden praegrandi cum sene palles,
read yourself pale over Eupolis, Pers. 1, 124:nunc utile multis Pallere, i. e. studere,
Juv. 7, 96:vigilandum, nitendum, pallendum est,
of close study, Quint. 7, 10, 14.—Hence, pallens, entis, P. a., pale, wan ( poet. and in post-Aug. prose).Lit.:2.simulacra modis pallentia miris,
Lucr. 1, 123:umbrae Erebi,
Verg. A. 4, 26:animae,
id. ib. 4, 242:regna,
of the Lower World, Sil. 13, 408; cf.undae,
i. e. the Styx, the Cocytus, Tib. 3, 5, 21:persona,
Juv. 3, 175:pallens morte futurā,
Verg. A. 8, 709:pallentes terrore puellae,
Ov. A. A. 3, 487. —Transf.a.Of a faint or pale color, pale-colored, greenish, yellowish, darkcolored:b.pallentes violae,
Verg. E. 2, 47:arva,
Ov. M. 11, 145:gemmā e viridi pallens,
Plin. 37, 8, 33, § 110:hedera,
Verg. E. 3, 39:herbae,
id. ib. 6, 54:lupini,
Ov. Med. Fac. 69:faba,
Mart. 5, 78, 10:sol jungere pallentes equos,
Tib. 2, 5, 76:toga,
Mart. 9, 58, 8.—Poet., that makes pale:B.morbi,
Verg. A. 6, 275:philtra,
Ov. A. A. 2, 105:curae,
Mart. 11, 6, 6:oscula,
Val. Fl. 4, 701.—
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Ecumenical Institute for Study and Dialogue — in fulfilling its duty to be a witness and service to the life of the nation.Citation year=1971 issue= volume= pages=577 last= Small first=Walter J. T. title = A History of the Methodist Church in Ceylon, 1814 1964 journal = publisher =Wesley… … Wikipedia
Pendle Hill Quaker Center for Study and Contemplation — Pendle Hill is a Quaker study and retreat center located on a 23 acre campus in suburban Wallingford, Pennsylvania, near Philadelphia. It was named for the plateau in Lancashire, England, that the first Quaker preacher described as the site of… … Wikipedia
Cooperative Center for Study Abroad — The Cooperative Center for Study Abroad (CCSA) is a higher education consortium, based at Northern Kentucky University in Highland Heights, Kentucky in the United States. CCSA is a consortium of 24 colleges and universities with member schools… … Wikipedia
Cambodian Center for Study and Development in Agriculture — CEDAC (Centre d Etude et de Developpement Agricole Cambodgien/Cambodian Center for Study and Development in Agriculture) is an agricultural and rural development organization set up in August 1997 to work for the development of ecologically based … Wikipedia
study — [stud′ē] n. pl. studies [ME studie < OFr estudie < L studium, zeal, study < studere, to busy oneself about, apply oneself to, study, orig., prob., to aim toward, strike at, akin to tundere, to strike, beat < IE * (s)teud < base *… … English World dictionary
study hall — ☆ study hall n. 1. any room in a school used for studying and doing homework 2. a class period reserved for study … English World dictionary
STUDY — The study of the Torah (talmud Torah) as a supreme religious duty is one of the most typical and far reaching ideas of rabbinic Judaism. Talmudic literature is full of references to the mitzvah of Torah study, especially of the difficult halakhic … Encyclopedia of Judaism
Study abroad — Studying abroad is the act of a student pursuing educational opportunities in a foreign country. Typically classes taken while studying abroad award credits transferable to higher education institutions in the home country; however, students may… … Wikipedia
Study software — Studying in an educational context refers to the process of gaining mastery of a certain area of information.Study software then is any program which allows students to improve the time they spend thinking about, learning and studying that… … Wikipedia
study — stud|y1 W3S3 [ˈstʌdi] n plural studies ▬▬▬▬▬▬▬ 1¦(research)¦ 2¦(learning)¦ 3¦(subject)¦ 4 somebody s studies 5¦(careful consideration)¦ 6¦(room)¦ 7¦(art)¦ 8¦(music)¦ 9 be a stu … Dictionary of contemporary English
study — 1 / stVdi/ noun 1 PIECE OF WORK (C) a piece of work that is done to find out more about a particular subject or problem, and usually includes a written report (+ of/into): We re doing a study into how much time people spend watching television. | … Longman dictionary of contemporary English