Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

coruscus

  • 1 coruscus

        coruscus adj.,    in waving motion, waving, vibrating, tremulous: silvae, V.: ilices, V.—Flashing, gleaming, glittering: ignis, H.: vis fulminis, C. poet.: sol, V.: radii (solis), O.: Pyrrhus telis, V.: cristis capita alta corusci, V.
    * * *
    I
    corusca, coruscum ADJ
    vibrating/waving/tremulous/shaking; flashing, twinkling; brilliant (L+S)
    II
    lightening; (2 Ezra 6:2)

    Latin-English dictionary > coruscus

  • 2 coruscus

    cŏruscus, a, um, adj. [corusco, II.] ( poet.).
    I.
    In waving motion, waving, vibrating, tremulous:

    silvae,

    Verg. A. 1, 164:

    ilices,

    id. ib. 12, 701.—Humorously:

    omnia corusca prae tremore fabulor,

    i. e. trembling, Plaut. Rud. 2, 6, 42.—
    II.
    Flashing, gleaming, glittering:

    fulgura,

    Lucr. 5, 296.—So of lightning:

    ignis,

    Lucr. 6, 203; Hor. C. 1, 34, 6:

    lumina,

    Lucr. 6, 283.—Also: vis fulminis, Poët. ap. Cic. Tusc. 2, 9, 21:

    sol,

    Verg. G. 1, 234; cf.:

    radii (solis),

    Ov. M. 1, 768:

    lampades,

    id. ib. 12, 247:

    viri ferro auroque,

    Stat. Th. 4, 9; cf.

    in Greek constr.: cristis capita alta corusci,

    Verg. A. 9, 678. —
    B.
    Transf., brilliant, enthumêma, Gell. 17, 20, 4.— Subst.: cŏruscum, i, n., lightning, Venant. 3, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > coruscus

  • 3 coruscus

    (a) flashing, twinkling, shaking, trembling.

    Latin-English dictionary of medieval > coruscus

  • 4 coruscum

    cŏruscus, a, um, adj. [corusco, II.] ( poet.).
    I.
    In waving motion, waving, vibrating, tremulous:

    silvae,

    Verg. A. 1, 164:

    ilices,

    id. ib. 12, 701.—Humorously:

    omnia corusca prae tremore fabulor,

    i. e. trembling, Plaut. Rud. 2, 6, 42.—
    II.
    Flashing, gleaming, glittering:

    fulgura,

    Lucr. 5, 296.—So of lightning:

    ignis,

    Lucr. 6, 203; Hor. C. 1, 34, 6:

    lumina,

    Lucr. 6, 283.—Also: vis fulminis, Poët. ap. Cic. Tusc. 2, 9, 21:

    sol,

    Verg. G. 1, 234; cf.:

    radii (solis),

    Ov. M. 1, 768:

    lampades,

    id. ib. 12, 247:

    viri ferro auroque,

    Stat. Th. 4, 9; cf.

    in Greek constr.: cristis capita alta corusci,

    Verg. A. 9, 678. —
    B.
    Transf., brilliant, enthumêma, Gell. 17, 20, 4.— Subst.: cŏruscum, i, n., lightning, Venant. 3, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > coruscum

  • 5 coruscō

        coruscō —, —, āre    [coruscus], to move quickly, vibrate, shake, brandish, weave, tremble (poet.): duo Gaesa manu, V.: telum, V.: linguas (colubrae), O.: frontem, toss, Iu.: Cunctanti telum, brandishes at, V.—To be in quick motion, flit, flutter, shake: apes pennis coruscant, V.: (colubrae) linguā, O.: abies, trembles, Iu.—To flash, glitter, gleam, coruscate: flamma inter nubīs coruscat: (apes) fulgore, V.
    * * *
    coruscare, coruscavi, coruscatus V
    brandish/shake/quiver; flash/glitter, emit/reflect intermittent/quivering light

    Latin-English dictionary > coruscō

  • 6 curro

    curro, cŭcurri (old form cĕcurri, acc. to Gell. 7, 9, 14: curri, Varr. Imp. ap. Front. Ep. 2 Mai; Tert. Fug. in Pers. 12; Arn. 4, 4), cursum, 3, v. n. [kindr. with celer, coruscus], to run, to move quickly (on foot, on a horse, ship, etc.), to hasten, fly (very freq. in every period and species of composition).
    I.
    Lit.
    A.
    Of living beings:

    si ingrederis curre, si curris advola,

    Cic. Att. 2, 23, 3:

    propere,

    Ter. Ad. 3, 2, 56:

    per vias,

    Plaut. Poen. 3, 1, 24:

    per totum conclave pavidi,

    Hor. S. 2, 6, 113:

    circum loculos,

    id. ib. 2, 3, 147:

    subsidio,

    Cic. Att. 12, 3, 2; Prop. 2 (3), 26, 17 al.:

    in nostros toros,

    id. 3, 20 (4, 19), 10 et saep.:

    ad villam praecipitanter,

    Lucr. 3, 1063:

    per omne mare nautae,

    Hor. S. 1, 1, 30:

    trans mare,

    id. Ep. 1, 11, 27:

    extremos ad Indos mercator,

    id. ib. 1, 1, 45; cf.:

    injecto ter pulvere curras (nauta),

    id. C. 1, 28, 36 al.:

    sed neque currentem se nec cognoscit euntem,

    his former strength, Verg. A. 12, 903:

    ad vocem praeceps amensque cucurri,

    Ov. M. 7, 844.—With acc. of distance:

    uno die MCCCV. stadia,

    Plin. 7, 20, 20, § 84; cf.

    in a figure: eosdem cursus,

    Cic. Agr. 2, 17, 44; cf. b infra.— Poet., of flight:

    medio ut limite curras, Icare, moneo,

    Ov. M. 8, 203.—With inf.:

    quis illam (dextram) osculari non curreret?

    Val. Max. 5, 1, ext. 1.— Impers.:

    ad me curritur,

    Ter. Heaut. prol. 44:

    curritur ad praetorium,

    Cic. Verr. 2, 5, 35, § 92:

    quo curratur celeriter,

    Plaut. Poen. 3, 1, 30 al. —
    (β).
    Rarely with the homogeneous objects iter, stadium, campus, etc.:

    qui stadium currit,

    who runs a race, Cic. Off. 3, 10, 42:

    currimus aequor,

    Verg. A. 3, 191; 5, 235 (cf. id. ib. 5, 862).—Hence pass.: unde et campus curritur et mare navigatur, Auct. ap. Quint. 1, 4, 28.—
    b.
    Prov.: currentem incitare or instigare, etc., to spur a willing horse, i. e. to urge one who needs no urging, Cic. Phil. 3, 8, 19; id. Fam. 15, 15, 3; id. ad Q. Fr. 1, 1, 16, § 45:

    facilius est currentem, ut aiunt, incitare quam commovere languentem,

    id. de Or. 2, 44, 186; Plin. Ep. 3, 7, 15; cf.

    ellipt.: quod me hortaris... currentem tu quidem,

    Cic. Att. 13, 45, 2; so,

    currentem hortari,

    id. ib. 5, 9, 1;

    6, 7, 1: currenti calcaria addere,

    Plin. Ep. 1, 8, 1:

    asellum currere doceas,

    i. e. you labor to no purpose, Hor. S. 1, 1, 91:

    per flammam,

    to go through fire, Cic. Tusc. 2, 26, 62.—
    B.
    Transf., of inanimate objects (mostly poet.):

    sol currens,

    Lucr. 5, 682;

    of liquids: amnes in aequora currunt,

    Verg. A. 12, 524; id. ib. 1, 607; Ov. M. 8, 597;

    Auct. B. Hisp. 29 al.: currente rotā,

    Hor. C. 3, 10, 10; id. A. P. 22; Ov. P. 4, 9, 10:

    quam (chlamydem) circum Purpura cucurrit,

    Verg. A. 5, 250; cf. Stat. Th. 2, 98:

    rubor per ora,

    Verg. A. 12, 66 et saep.:

    linea per medium,

    Plin. 18, 34, 77, § 331:

    limes per agrum,

    id. 18, 33, 76, § 326; 2, 108, 112, §§

    243 and 245: vox currit conchato parietum spatio,

    id. 11, 51, 112, § 270:

    varius per ora cucurrit Ausonidum turbata fremor,

    Verg. A. 11, 296:

    carmina dulci modulatione currentia,

    Lact. 5, 1, 10;

    of the eyes: oculi currentes, huc illucque directi et furiose respicientes,

    Cassiod. Hist. Eccl. 7, 2, p. 281 Garet.—
    II.
    Trop.:

    non quo multa parum communis littera currat,

    not but that they have many letters in common, Lucr. 2, 692:

    proclivi currit oratio, venit ad extremum, haeret in salebrā,

    runs, Cic. Fin. 5, 28, 84:

    historia currere debet ac ferri,

    Quint. 9, 4, 18:

    cum debeant sublimia ingredi, acria currere,

    id. 9, 4, 139:

    numeri,

    id. 9, 4, 31; cf.

    rhythmi,

    id. 9, 4, 50:

    versus incomposito pede,

    Hor. S. 1, 10, 1:

    sententia,

    id. ib. 1, 10, 9:

    currit ferox Aetas,

    flies away, passes, id. C. 2, 5, 13.—
    B.
    With acc., to run, traverse (cf. I. b. supra):

    eosdem cursus currere,

    to adopt the same policy, Cic. Agr. 2, 17, 44:

    talia saecla, suis dixerunt, currite, fusis Concordes Parcae,

    Verg. E. 4, 46 (al. regard saecla as voc.; al. take currite as transitive, produce such ages, cause them to be such, as ye run; cf. Forbig ad loc.).

    Lewis & Short latin dictionary > curro

  • 7 lux

    lux, lūcis (adverb. abl. luce, luci, and lucu, and in these old forms also used as m.; v. infra; in Plaut. lux is usually m.; Brix ad Plaut. Capt. 5, 4, 11), f. [luceo], light.
    I.
    Lit.
    1.
    In gen., the light of the sun and other heavenly bodies:

    cum id solis luce videatur clarius,

    Cic. Div. 1, 3, 6; id. Tusc. 1, 37, 90; id. Cat. 1, 3; id. Cael. 9:

    per umbras Stella facem ducens multā cum luce cucurrit,

    Verg. A. 2, 694: a lucifero donec lux occidat, till sunset, Juv, 13, 158. — The light, splendor, brightness of shining bodies:

    viridi cum luce zmaragdi,

    Lucr. 4, 1126:

    luce coruscus ahenā,

    Verg. A. 2, 470:

    lucem non fundentes gemmae,

    Plin. 37, 7, 25, § 94:

    ferri,

    Stat. Th. 8, 124.—
    2.
    In partic., the light of day, daylight, day:

    diurna,

    Lucr. 6, 848:

    Metellus cum primā luce in campum currebat,

    Cic. Att. 4, 3, 4:

    ante lucem,

    id. de Or. 2, 64, 259:

    primā luce ad eum accurrit,

    at daybreak, dawn of day, Caes. B. G. 1, 22:

    luce sub ipsā,

    on the very verge of day, Verg. G. 4, 490:

    in luci,

    by day, Lucr. 4, 233:

    luce reversā,

    Juv. 6, 312.—Hence,
    b.
    In abl. adverb.: luce, luci, and (ante-class.) lucu, by daylight, in the daytime:

    ut luce palam in foro saltet,

    Cic. Off. 3, 24, 93; so,

    luce,

    id. Pis. 10, 23; Auct. Her. 4, 36, 48; Verg. A. 9, 153 al.:

    nocte ac luce,

    Juv. 15, 43:

    ut veniamus luci,

    Plaut. Cas. 4, 2, 7:

    cum luci simul,

    id. Merc. 2, 1, 31:

    luci claro,

    id. Aul. 4, 10, 18; cf. Non. 210, 9:

    quis audeat luci,

    Cic. Phil. 12, 10, 25:

    quodsi luce quoque canes latrent,

    id. Rosc. Am. 20, 56; Liv. 35, 4, 5:

    cum primo lucu ibo hinc,

    Ter. Ad. 5, 3, 55:

    cum primo luci,

    Plaut. Cist. 2, 1, 49.—
    B.
    Transf.
    1.
    The heavenly bodies:

    illae, quae fulgent luces,

    Cic. Arat. 96.—
    2.
    A day:

    centesima lux est ab interitu P. Clodii,

    Cic. Mil. 35, 98:

    longiore luce ad id certamen nobis opus est,

    Liv. 3, 2:

    anxia nocte, anxia luce gemit,

    Ov. M. 2, 806:

    crastina,

    Verg. A. 10, 244:

    natali die mihi dulcior haec lux,

    Juv. 12, 1:

    septima quaeque lux,

    id. 14, 105; cf.:

    natura volvente vices et lucis et anni,

    id. 13, 88. —Hence, poet.:

    lux aestiva,

    summer, Verg. G. 4, 52:

    lux brumalis,

    winter, Ov. Tr. 1, 11, 39.—
    3.
    Life:

    qui ab Orco mortuom me reducem in lucem feceris,

    Ter. Hec. 5, 4, 12:

    corpora luce carentum,

    i. e. of the dead, Verg. G. 4, 255; Sil. 13, 473; cf.:

    simul atque editi in lucem sumus,

    Cic. Tusc. 3, 1, 2.—
    4.
    An eye, the eyesight:

    effossae squalent vestigia lucis,

    Stat. Th. 11, 585:

    damnum lucis ademptae,

    Ov. M. 14, 197.—
    5.
    A light, of an eminent man to whom all eyes turn:

    Luce nihil gestum, nihil est Diomede remoto,

    Ov. M. 13, 100.—Of a beloved person:

    o lux salve candida,

    Plaut. Mil. 4, 8, 34.—
    II.
    Trop.
    A.
    The sight of all men, the public view, the public, the world:

    nec vero ille in luce modo, atque in oculis civium magnus sed intus domique praestantior,

    Cic. Sen. 4, 12: Isocrates forensi luce caruit, id. Brut. 8, 32:

    familiam abjectam et obscu ram e tenebris in lucem vocare,

    id. Deiot. 11, 30:

    res occultas aperire in lucemque proferre,

    id. Ac. 2, 19, 62.—
    B.
    Light, encouragement, help, succor:

    lux quaedam videbatur oblata, non modo regno, sed etiam regni timore sublato,

    Cic. Phil. 1, 2, 40:

    civibus lucem ingenii et consilii porrigere,

    id. de Or. 1, 40, 184; cf.:

    lucem adferre rei publicae,

    id. Manil. 12, 33.—
    C.
    A light, an ornament:

    hanc urbem, lucem orbis terrarum,

    Cic. Cat. 4, 6, 11:

    genus sine luce,

    undistinguished, obscure, Sil. 8, 248.—
    D.
    Light, illustration, elucidation:

    historia testis temporum, lux veritatis,

    Cic. de Or. 2, 9, 36.—
    E.
    That which enlightens, the source of illumination: ratio quasi quaedam lux lumenque vitae. Cic. Ac. 2, 8, 26; cf.:

    ego sum lux mundi,

    Vulg. John, 8, 12; id. ib. 12, 26.

    Lewis & Short latin dictionary > lux

  • 8 mucro

    mucro, ōnis, m., a sharp point or edge; esp., the point of a sword, the sword's point (class.; cf.: acies, cuspis).
    I.
    Lit.:

    mucro falcis,

    Col. 4, 25, 1:

    dentis,

    Plin. 8, 3, 4, § 8:

    folii,

    id. 16, 10, 16, § 38:

    crystalli,

    id. 37, 2, 9, §

    26: cultri,

    edge, Juv. 14, 216:

    medio jugulaberis ensis,

    sword's point, Ov. M. 12, 484:

    coruscus,

    Verg. A. 2, 333.—
    B.
    Transf.
    1.
    A sword:

    nisi mucrones militum tremere voltis,

    Cic. Phil. 14, 3, 6:

    mortalis,

    Verg. A. 12, 740.—
    2.
    A point, extremity, end ( poet. and in post-Aug. prose), Lucr. 2, 520:

    faucium,

    Plin. 6, 13, 15, § 38.—
    II.
    Trop., edge, point, sharpness:

    censorii stili,

    Cic. Clu. 44, 123:

    tribunicius,

    id. Leg. 3, 9, 21:

    defensionis tuae,

    id. Caecin. 29, 84:

    ingenii,

    sharpness, Quint. 10, 5, 16.

    Lewis & Short latin dictionary > mucro

  • 9 splendidus

    splendĭdus, a, um, adj. [splendeo], bright, shining, glittering, brilliant, etc. (class.; syn.: nitidus, lucidus, coruscus).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.: o magna templa caelitum, commixta stellis splendidis, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 6 Müll. (Trag. v. 227 Vahl.); so,

    signa caeli,

    Lucr. 4, 444:

    lumina solis,

    id. 2, 108:

    caelum cum aequaliter totum erit splendidum,

    Plin. 18, 35, 80, § 351; cf. comp.:

    quanto splendidior quam cetera sidera fulget Lucifer,

    Ov. M. 2, 722:

    sol splendidior,

    Tib. 4, 1, 123.— Sup.:

    splendidissimus candor,

    Cic. Rep. 6, 16, 16:

    color (with flam neus),

    Lucr. 6, 208:

    ostro crinis,

    Ov. M. 8, 8: venabula. id. ib. 8, 419:

    fons splendidio vitro,

    Hor. C. 3, 13, 1; cf.: Galatea Splendidior vitro, Ov. M. 13, 791:

    umor sudoris,

    Lucr. 6, 1187: bilis, bright yellow, cholê xanthê, Hor. S. 2, 3, 141 (cf.:

    vitrea bilis,

    Pers. 3, 8). —
    B.
    In partic., of style of living, dress, etc., brilliant, splendid, magnificent, sumptuous (syn. magnificus):

    quorum in villā ac domo nihil splendidum fuit praeter ipsos,

    Cic. Par. 5, 2, 38:

    splendida domus gaudet regali gaza,

    Cat. 64, 46; Verg. A. 1, 637:

    vestis,

    Petr. 12; cf.:

    splendidus et virilis cultus,

    Quint. 11, 3, 137:

    homo (opp. luxuriosus),

    Vell. 2, 105, 2:

    secundas res splendidiores facit amicitia,

    Cic. Lael. 6, 22.—
    II.
    Trop.
    A.
    In gen., brilliant, illustrious, distinguished, noble (cf.:

    egregius, amplus): C. Plotius, eques Romanus splendidus,

    Cic. Fin. 2, 18, 58; cf.:

    vir splendidissimus atque ornatissimus civitatis suae,

    id. Fl. 20, 48:

    homo propter virtutem splendidus,

    id. Verr. 2, 4, 18, § 38; Plin. Ep. 4, 4, 2:

    splendidissima ingenia,

    Cic. Off. 1, 8, 26; 1, 18, 61:

    causa splendidior,

    id. Rosc. Am. 49, 142; cf.:

    splendida facta,

    Hor. Ep. 2, 1, 237:

    ratio dicendi,

    Cic. Brut. 75, 261; so,

    splendida et grandis oratio,

    id. ib. 79, 273; cf.:

    splendidius et magnificentius (genus dicendi),

    id. ib. 55, 201; cf.: figurarum commentis splendida loca attentare, brilliant passages of a speech, Amm. 29, 2, 8:

    splendidis nominibus illuminatus est versus,

    Cic. Or. 49, 163:

    splendidioribus verbis uti,

    id. Brut. 58:

    vox suavis et splendida,

    clear, id. ib. 55, 203:

    cum de te splendida Minos Fecerit arbitria,

    Hor. C. 4, 7, 21.—
    B.
    In partic. (with the accessory idea of mere appearance, opp. to what is real or actual), showy, fine, specious, = speciosus:

    non tam solido quam splendido nomine,

    Cic. Fin. 1, 18, 61:

    praetendens culpae splendida verba tuae,

    Ov. R. Am. 240.—
    C.
    Clear, distinct:

    vox,

    Cic. Brut. 55, 203.—Hence, adv.: splendĭdē, brightly, brilliantly.
    1.
    Lit.:

    ornare magnifice splendideque convivium,

    Cic. Quint. 30, 93; cf.:

    apparatus splendidissime expositus,

    Petr. 21.—
    2.
    Trop., brilliantly, splendidly, nobly:

    acta aetas honeste ac splendide,

    honorably, with distinction, Cic. Tusc. 3, 25, 61; cf. id. Sen. 18, 64:

    splendidius contra regem quam, etc., bellum gerere, Auct. B. Alex. 24, 2: ornate splendideque facere,

    Cic. Off. 1, 1, 4:

    dicta,

    id. Fin. 1, 2, 6:

    in parentem Splendide mendax,

    Hor. C. 3, 11, 35:

    splendidissime natus,

    of very high birth, Sen. Ep. 47, 8; cf. Plin. Ep. 6, 33, 2.—
    (β).
    Clearly, intelligibly:

    loqui,

    Cic. de Or. 2, 16, 68.—
    (γ).
    Ostentatiously:

    invitare,

    Auct. Her. 4, 50, 63; cf.:

    parum se splendide gerere,

    with too little show, meanly, Nep. Att. 14, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > splendidus

См. также в других словарях:

  • Tanarthrus coruscus —   Tanarthrus coruscus Clasificación científica Reino …   Wikipedia Español

  • Polydrusus coruscus — ? Polydrusus coruscus Научная классификация Царство: Животные Тип: Членистоногие Класс: Насекомые …   Википедия

  • Sargocentron coruscus — rifinis jūrų kareivis statusas T sritis zoologija | vardynas taksono rangas rūšis atitikmenys: lot. Sargocentron coruscus angl. reef squirrelfish rus. искристый саргоцентрон; рифовая рыба белка; рифовая рыба солдат ryšiai: platesnis terminas –… …   Žuvų pavadinimų žodynas

  • Phalacrus coruscus — Getreide Glattkäfer Systematik Klasse: Insekten (Insecta) Ordnung: Käfer (Coleoptera) Familie: Glattkäfer (Phalacridae) …   Deutsch Wikipedia

  • Holocentrus coruscus — noun on reefs from Bermuda and Florida to northern South America • Syn: ↑reef squirrelfish • Hypernyms: ↑squirrelfish • Member Holonyms: ↑Holocentrus, ↑genus Holocentrus …   Useful english dictionary

  • List of Camponotus species — This is a list of extant valid species and subspecies of the formicine genus Camponotus (Carpenter ants).* Camponotus abditus Forel, 1899 * Camponotus abjectus Santschi, 1937 * Camponotus abrahami Forel, 1913 * Camponotus abscisus Roger, 1863 *… …   Wikipedia

  • List of Gnaphosidae species — This page lists all described species of the spider family Gnaphosidae as of June 18, 2008.Allozelotes Allozelotes Yin Peng, 1998 * Allozelotes dianshi Yin Peng, 1998 China * Allozelotes lushan Yin Peng, 1998 ChinaAmazoromus Amazoromus Brescovit… …   Wikipedia

  • Ermite vert — Phaethornis guy …   Wikipédia en Français

  • Phaethornis guy — Ermite vert Ermite vert …   Wikipédia en Français

  • Pez ardilla — Saltar a navegación, búsqueda Pez ardilla hace referencia a algunos peces de la familia Holocentridae. En particular Holocentrus ascensionis Holocentrus rufus Holocentrus coruscus Holocentrus marinaus Holocentrus vexillarius Holocentrus rufus… …   Wikipedia Español

  • corusco — ► adjetivo literario Que corusca: ■ estanque corusco. * * * corusco, a (del lat. «coruscus», resplandeciente; lit.) adj. *Brillante. * * * corusco, ca. (Del lat. coruscus, resplandeciente). adj …   Enciclopedia Universal

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»