Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

continually

  • 61 morsico

    morsĭco, 1, v. a. [mordeo].
    I.
    To bite continually, Paul. ex Fest. p. 68 Müll.—
    II.
    To bite, to press the lips together as in kissing (post-class.):

    ore improbo compulsat, et morsicat,

    App. M. 7, p. 197, 16:

    limis et morsicantibus oculis,

    winking, ogling, id. ib. 2, p. 119, 8 (al. morsito).

    Lewis & Short latin dictionary > morsico

  • 62 obsideo

    ob-sĭdĕo, ēdi, essum, 2, v. n. and a. [sedeo].
    I.
    Neutr., to sit, stay, remain, abide anywhere (only poet.):

    servi ne obsideant, liberis ut sit locus,

    Plaut. Poen. prol. 23:

    domi obsidere,

    Ter. Ad. 4, 6, 6:

    in limine,

    Val. Fl. 2, 237.—
    II.
    Act., to sit at, on, or in, to remain on or in, to haunt, inhabit, frequent a place.
    A.
    In gen.:

    aram,

    Plaut. Rud. 3, 3, 36:

    ranae stagna et rivos obsident,

    frequent marshes, Plin. 11, 18, 19, § 62:

    obsedit limina bubo,

    Sil. 8, 636:

    Apollo umbilicum terrarum obsidet,

    Cic. Div. 2, 56.—
    B.
    In partic.
    1.
    Milit. t. t., to sit down before, to hem in, beset, besiege, invest, blockade a place (cf. oppugno):

    cum omnes aditus armati obsiderent,

    Cic. Phil. 2, 35, 89:

    Curio Uticam obsidere instituit,

    Caes. B. C. 2, 36:

    consiliis ab oppugnandā urbe ad obsidendam versis,

    Liv. 2, 11:

    propius inopiam erant obsidentes quam obsessi,

    id. 25, 11:

    ut Carthaginem crederent extemplo Scipionem obsessurum,

    id. 30, 7:

    totam Italiam,

    Cic. Agr. 2, 28, 75:

    vias,

    Caes. B. G. 3, 23:

    vallis obsessa,

    Verg. A. 10, 120:

    egregias Lateranorum aedīs,

    Juv. 10, 17.—
    2.
    To occupy, fill, possess:

    corporibus omnis obsidetur locus,

    is filled, Cic. N. D. 1, 23, 65:

    senatum armis,

    id. Phil. 7, 5, 15:

    palus obsessa salictis,

    full of osier-thickets, Ov. M. 11, 363:

    Trachasque obsessa palude,

    i. e. surrounded, id. ib. 15, 717.—
    b.
    Trop., to occupy, possess, take possession of:

    alicujus animum,

    Just. 42, 4, 21:

    qui meum tempus obsideret,

    who took up my time, Cic. Verr. 1, 2, 6; id. Or. 62, 210:

    cum obsideri aures a fratre cerneret,

    that they were continually besieged by his brother, Liv. 40, 20 fin.
    3.
    To have one's eye upon, to watch closely, be on the look-out for:

    jacere humi... ad obsidendum stuprum,

    Cic. Cat. 1, 10, 26:

    rostra,

    id. Fl. 24, 57.

    Lewis & Short latin dictionary > obsideo

  • 63 perennis

    pĕrennis (‡ pĕremnis, Inscr. Ann. p. Chr. 341 ap. Guattani Monum. Inedit. 1, 5, p. 39), e ( abl. sing. perenne, Ov. H. 8, 64; id. F. 3, 654), adj. [per-annus], that lasts or continues the year through (post-Aug.):

    aves perennes,

    that remain with us all the year round, Plin. 10, 25, 36, § 73.—
    II.
    Transf., everlasting, never failing, unceasing, perpetual, perennial (class.; cf.:

    jugis, perpetuus): aquae,

    Cic. Verr. 2, 4, 48, § 107; cf. Liv. 1, 21, 3:

    fons,

    Caes. B. G. 8, 43:

    amnis,

    Liv. 4, 30:

    rivi,

    Plin. Ep. 5, 6, 11:

    cursus stellarum,

    Cic. N. D. 2, 21, 56:

    vinum,

    i. e. that bears keeping, Col. 3, 2, 10:

    adamas,

    Ov. M. 15, 813:

    monumenta,

    id. F. 2, 265; of a person:

    super Astra ferar,

    id. M. 15, 875.— Comp.:

    exegi monumentum aere perennius,

    more lasting, more enduring, Hor. C. 3, 30, 1.—
    B.
    Trop., unfailing, uninterrupted, continual, perpetual, etc.:

    lucrum,

    Plaut. Am. p. 16:

    perennis et contestata majorum virtus,

    Cic. Fl. 11, 25:

    continuata motio et perennis,

    id. Tusc. 1, 10, 22:

    loquacitas,

    id. de Or. 3, 48, 185:

    animus in rem publicam,

    id. Prov. Cons. 9, 23.—Hence, adv., in two forms, pĕrenne (post-Aug.) and pĕrennĭter (post-class.).
    A. 1.
    Lit., all the year through, Col. 12, 18, 2.—
    2.
    Transf., constantly, perpetually (postclass.):

    abies perenne durabilis,

    Pall. 12, 15, 1:

    perenne vivax,

    Paul. Nol. Carm. 11, 68.—
    B.
    pĕrennĭter, constantly, continually, always, perpetually:

    arbor frondens perenniter,

    Aug. Doctr. Christ. 2, 16:

    perenniter servare amicitias,

    Sid. Ep. 7, 9; Cod. Th. 7, 20, 2; Sol. 65.

    Lewis & Short latin dictionary > perennis

  • 64 perenniter

    pĕrennis (‡ pĕremnis, Inscr. Ann. p. Chr. 341 ap. Guattani Monum. Inedit. 1, 5, p. 39), e ( abl. sing. perenne, Ov. H. 8, 64; id. F. 3, 654), adj. [per-annus], that lasts or continues the year through (post-Aug.):

    aves perennes,

    that remain with us all the year round, Plin. 10, 25, 36, § 73.—
    II.
    Transf., everlasting, never failing, unceasing, perpetual, perennial (class.; cf.:

    jugis, perpetuus): aquae,

    Cic. Verr. 2, 4, 48, § 107; cf. Liv. 1, 21, 3:

    fons,

    Caes. B. G. 8, 43:

    amnis,

    Liv. 4, 30:

    rivi,

    Plin. Ep. 5, 6, 11:

    cursus stellarum,

    Cic. N. D. 2, 21, 56:

    vinum,

    i. e. that bears keeping, Col. 3, 2, 10:

    adamas,

    Ov. M. 15, 813:

    monumenta,

    id. F. 2, 265; of a person:

    super Astra ferar,

    id. M. 15, 875.— Comp.:

    exegi monumentum aere perennius,

    more lasting, more enduring, Hor. C. 3, 30, 1.—
    B.
    Trop., unfailing, uninterrupted, continual, perpetual, etc.:

    lucrum,

    Plaut. Am. p. 16:

    perennis et contestata majorum virtus,

    Cic. Fl. 11, 25:

    continuata motio et perennis,

    id. Tusc. 1, 10, 22:

    loquacitas,

    id. de Or. 3, 48, 185:

    animus in rem publicam,

    id. Prov. Cons. 9, 23.—Hence, adv., in two forms, pĕrenne (post-Aug.) and pĕrennĭter (post-class.).
    A. 1.
    Lit., all the year through, Col. 12, 18, 2.—
    2.
    Transf., constantly, perpetually (postclass.):

    abies perenne durabilis,

    Pall. 12, 15, 1:

    perenne vivax,

    Paul. Nol. Carm. 11, 68.—
    B.
    pĕrennĭter, constantly, continually, always, perpetually:

    arbor frondens perenniter,

    Aug. Doctr. Christ. 2, 16:

    perenniter servare amicitias,

    Sid. Ep. 7, 9; Cod. Th. 7, 20, 2; Sol. 65.

    Lewis & Short latin dictionary > perenniter

  • 65 perpetuo

    1.
    perpĕtŭō, adv., v. perpetuus fin.
    2.
    perpĕtŭo, āvi, ātum (old perf. subj. perpetuassint, Enn. Ann. 322), 1, v. a. [perpetuus], to cause a thing to continue uninterruptedly, to proceed with continually, to make perpetual, perpetuate (rare but class.): libertatem ut perpetuassint, Enn. ap. Non. 150, 30 (Ann. v. 322 Vahl.):

    amator qui perpetuat data,

    Plaut. Ps. 1, 3, 72:

    ut si cui sit infinitus spiritus datus, tamen eum perpetuare verba nolimus,

    Cic. de Or. 3, 46, 181:

    judicum potestatem perpetuandam... putavit,

    id. Sull. 22, 64: di te perpetuent, may the gods preserve you! a form of salutation addressed to the emperors, Lampr. Alex. Sev. 6.

    Lewis & Short latin dictionary > perpetuo

  • 66 remetior

    rĕ-mētĭor, mensus, 4, v. dep. a., to measure or mete again, measure or mete back ( poet. and in post-Aug. prose).
    I.
    Lit.:

    iter retro remensumst,

    Lucr. 2, 516:

    si modo rite memor servata remetior astra,

    Verg. A. 5, 25: frumentum pecuniā remetiri, to measure back with money, i. e. to pay for with an equal measure of money, Quint. Decl. 12, 19 fin. —In pass. sense:

    in quā mensurā mensi fueritis, remetietur,

    Vulg. Matt. 7, 2; id. Marc. 4, 24.—
    B.
    Transf.
    1.
    To measure back, i. e. to go, pass, or travel over again:

    iter,

    Stat. Th. 3, 324:

    stadia,

    Plin. 2, 71, 73, § 181.— In pass. sense:

    pelagoque remenso, Improvisi aderunt,

    Verg. A. 2, 181:

    remenso mari,

    id. ib. 3, 143.—
    2.
    In gen., to void or discharge back again:

    ille fide summā testae sua vina remensus, Reddidit oenophori pondera plena sui,

    Mart. 6, 89, 5:

    vinum omne vomitu,

    Sen. Ep. 95, 21; cf. id. Prov. 3, 13.—
    II.
    Trop., to go over in one's mind; to think over, reflect upon; to tell again, repeat:

    totum diem mecum scrutor, facta ac dicta mea remetior,

    Sen. Ira, 3, 36:

    fabulam,

    App. M. 1, p. 104, 7; 2, p. 123, 35.—
    2.
    (Acc. to I. B. 1.) To measure or pass over again: transmissum discrimen convalescendo remetiri, to remeasure, in recovering, the danger surmounted (i. e. to be continually advancing in recovery), Plin. Ep. 8, 11, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > remetior

  • 67 reprehenso

    rĕprĕhenso, āre, v. freq. a. [id.], to hold back continually, detain from time to time (very rare, perh. hap. eir):

    reprehensans singulos,

    Liv. 2, 10, 3 Weissenb. ad loc.

    Lewis & Short latin dictionary > reprehenso

  • 68 resono

    rĕ-sŏno, āvi, 1 (ante-class. collat. form, acc. to the 3d conj., resonit, Pac. and Att. ap. Non. 504, 30 sq.: resonunt, Enn. and Att. ap. Prisc. p. 838 P.; of the perf. only resonavit, Manil. 5, 567), v. n. and a., to sound or ring again, to resound, re-echo (freq. and class.).
    I.
    Neutr.
    A.
    Lit.:

    tum clupei resonunt, Enn. l. l. (Ann. v. 364 Vahl.): valvae resonunt regiae, Att. l. l.: theatrum naturā ita resonans, ut, etc.,

    Cic. Q. Fr. 1, 1, 14, § 42:

    venenum sic e poculo ejecit, ut id resonaret,

    id. Tusc. 1, 40, 96:

    ubi non resonent imagines,

    i. e. where no echoes are heard, without echoes, Varr. R. R. 3, 16, 12:

    cum frustra resonant aera,

    Ov. M. 4, 333: resonabat eburnea Telorum custos [p. 1580] (i. e. pharetra), id. ib. 8, 320:

    ut solent pleni resonare camini,

    to send forth a roaring noise, id. ib. 7, 106:

    eque sacrā resonant examina quercu,

    Verg. E. 7, 13:

    hominum clamor et tubarum sonus amplior quam editur resonare solet,

    Just. 24, 6, 8:

    resonantia litora,

    Sil. 11, 491. — With abl.:

    clamore et gemitu templum resonit caelitum, Att. ap. Non. l. l.: aura crepitu musico, Pac. l. l.: late plangoribus aedes,

    Verg. A. 12, 607:

    domus undique magno strepitu,

    Hor. S. 1, 2, 129:

    latratibus aether,

    Ov. M. 3, 231:

    spectacula plausu,

    id. ib. 10, 668:

    avibus virgulta canoris,

    Verg. G. 2, 328:

    arbusta cicadis,

    id. E. 2, 13. — Poet., with acc.:

    litoraque alcyonen resonant, acalanthida dumi,

    resound with, Verg. G. 3, 338:

    testudo septem nervis,

    Hor. C. 3, 11, 3; cf.:

    vox ima quattuor chordis,

    id. S. 1, 3, 8. — With ad:

    qui (cornus) ad nervos resonant in cantibus,

    Cic. N. D. 2, 59, 149. — With dat.:

    suave locus voci resonat conclusus,

    echoes to the voice, Hor. S. 1, 4, 76; cf.: carmina resonantia chordis Romanis, to the strings, Auct. Pan. ad Pis. 229. —
    B.
    Trop., to resound, re-echo:

    in vocibus nostrorum oratorum recinit quiddam et resonat urbanius,

    Cic. Brut. 46, 171; cf. Quint. 11, 3, 30.—With dat.:

    gloria virtuti resonat tamquam imago,

    Cic. Tusc. 3, 2, 3. —
    II.
    Act., to give back the sound of, to resound, re-echo with any thing:

    formosam resonare doces Amaryllida silvas,

    Verg. E. 1, 5; so,

    triste et acutum,

    Hor. S. 1, 8, 41:

    resonent mihi Cynthia silvae,

    call out to me, Cynthia, Prop. 1, 18, 31:

    ora Hylan semper resonantia,

    Val. Fl. 4, 18; cf. Sil. 14, 30. — Pass.:

    (sonus) in fidibus testudine resonatur aut cornu,

    Cic. N. D. 2, 57, 144. — Poet., with acc. of a place, to make resound or re-echo:

    ubi Solis filia lucos Assiduo resonat cantu,

    Verg. A. 7, 11. —
    B.
    To say urgently or continually (late Lat.):

    vernacula principi,

    Amm. 17, 11, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > resono

  • 69 sector

    1.
    sector, ōris, m. [id.], one who cuts or cuts off, a cutter (rare but class.).
    I.
    Lit.:

    zonarius,

    a cutpurse, Plaut. Trin. 4, 2, 20:

    collorum,

    a cutthroat, Cic. Rosc. Am. 29, 80 (v. II.); so id. ib. 31 fin.:

    feni,

    a haycutter, mower, Col. 11, 1, 12.—
    II.
    Publicists' t. t., a bidder, purchaser at a public sale of goods captured or confiscated by the State (cf. quadruplator):

    sectores vocantur qui publica bona mercantur,

    Dig. 4, 146:

    cum de bonis et de caede agatur, testimonium dicturus est is, qui et sector est et sicarius: hoc est, qui et illorum ipsorum bonorum, de quibus agitur, emptor atque possessor est et eum hominem occidendum curavit, de cujus morte quaeritur,

    Cic. Rosc. Am. 36, 103:

    sector sis,

    id. Phil. 2, 26, 65:

    Pompeii (sc. bonorum),

    id. ib. 13, 14, 30; Crassus ap. Cic. Fam. 15, 19, 3:

    ubique hasta et sector,

    Tac. H. 1, 20:

    hastae subjecit tabernas, nec sector inventus est,

    Flor. 2, 6, 48; Pacat. Pan. Theod. 25, 28; Claud. IV. Cons. Hon. 496; cf. Ps.-Ascon. ap. Cic. Verr. 2, 1, 20, § 52, p. 172, and 2, 1, 23, §

    61, p. 177 Orell.—In a double sense, with the signif. I.: nescimus per ista tempora eosdem fere sectores fuisse collorum et bonorum?

    cutthroats and cutpurses, Cic. Rosc. Am. 29, 80. —
    * B.
    Trop.:

    hinc rapti pretio fasces sectorque favoris Ipse sui populus,

    seller of his favor, Luc. 1, 178.—
    III. 2.
    sector, ātus, 1 ( inf. sectarier, Plaut. Mil. 2, 1, 13; id. Rud. 1, 2, 57; Hor. S. 1, 2, 78), v. dep. freq. a. [sequor], to follow continually or eagerly, in a good or bad sense; to run after, attend, accompany; to follow after, chase, pursue (freq. and class.).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    equidem te jam sector quintum hunc annum,

    Plaut. Pers. 2, 1, 5:

    servum misi, qui sectari solet meum gnatum,

    id. Ep. 3, 4, 50: Chrysogonum (servi), Cic. Rosc. Am. 28, 77:

    praetorem circum omnia fora,

    id. Verr. 2, 2, 70, § 169:

    si mercede conducti obviam candidatis issent, si conducti sectarentur,

    id. Mur. 32, 67:

    at sectabuntur multi,

    id. ib. 33, 70:

    neque te quisquam stipator Praeter Crispinum sectabitur,

    Hor. S. 1, 3, 139:

    equitum manus quae regem ex more sectatur,

    Tac. A. 15, 2; 15, 33 fin.; Gell. 20, 6, 1 et saep.:

    mulieres sectarier,

    to run after, Plaut. Mil. 2, 1, 13; 3, 1, 183; cf.:

    desine matronas sectarier,

    Hor. S. 1, 2, 78:

    ipse suas sectatur oves, at filius agnos,

    accompanies, guards, Tib. 1, 10, 41:

    aratrum,

    to follow the plough, id. 2, 3, 7: canes, to follow the hounds (that hunt on before), Prop. 3, 14 (4, 13), 14:

    aliquem,

    to run after, pursue, Plaut. Cist. 2, 2, 1: servum, Cato ap. Gell. 17, 6, 3:

    homo ridicule insanus, qui ejusmodi est, ut eum pueri sectentur,

    Cic. Verr. 2, 4, 66, § 148:

    ne scuticā dignum horribili sectere flagello,

    Hor. S. 1, 3, 119:

    exagitet nostros Manes sectetur et umbras, etc.,

    Prop. 2, 8, 19 (2, 8 b, 19).— To visit a place gladly, to frequent:

    gymnasia,

    Plin. Ep. 1, 22, 6.— Absol.:

    homo coepit me obsecrare, Ut sibi liceret discere id de me: sectari jussi (alluding to the train of followers who accompanied the ancient philosophers),

    Ter. Eun. 2, 2, 31; id. Phorm. 1, 2, 36: at sectabantur multi... Quid opus est sectatoribus? (of the train of a candidate) Cic. Mur. 34, 71.—
    B.
    In partic., to pursue, chase, hunt animals: sues silvaticos in montibus, Varr. ap. Non. 555, 31:

    sectaris apros,

    Verg. E. 3, 75:

    gallinam,

    Plaut. Mil. 2, 2, 7:

    simiam,

    id. ib. 2, 2, 24; 2, 2, 106; 2, 3, 13 sq.;

    2, 6, 25: leporem,

    Hor. S. 1, 2, 106; 2, 2, 9 et saep.:

    cervam videre fugere, sectari canes,

    Ter. Phorm. prol. 7.—
    II.
    Trop., to follow or strive after; to pursue eagerly (not freq. till after the Aug. per.; not in Cic.): quid vos hanc miseram ac tenuem sectamini praedam? * Caes. B. G. 6, 35; so,

    praedam,

    Tac. A. 1, 65:

    facinora,

    Plaut. Mil. 3, 1, 28:

    lites,

    Ter. Phorm. 2, 3, 61:

    nomina tironum,

    Hor. S. 1, 2, 16:

    sectantem levia nervi Deficiunt,

    id. A. P. 26:

    gymnasia aut porticus,

    Plin. Ep. 1, 22, 6:

    omnes dicendi Veneres,

    Quint. 10, 1, 79; cf.:

    quas figuras,

    id. 9, 3, 100:

    voluptatem,

    id. 10, 1, 28:

    eminentes virtutes,

    to seek out, Tac. A. 1, 80:

    contumaciam sententiarum, habitum vultumque ejus,

    to seek to imitate, id. ib. 16, 22:

    praecepta salubria,

    Suet. Aug. 89:

    commoda,

    id. ib. 25:

    luxuriosa convivia,

    Just. 11, 10, 2:

    in alienis eripiendis vitam sectari,

    id. 27, 2, 8. —
    (β).
    With a rel. or subj.-clause, to hunt or track out, busy one's self:

    mitte sectari, rosa quo locorum Sera moretur,

    Hor. C. 1, 38, 3:

    non ut omnia dicerem sectatus, sed ut maxime necessaria,

    Quint. 1, 10, 1.
    In a pass.
    signif.:

    qui vellet se a cane sectari,

    Varr. R. R. 2, 9, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > sector

  • 70 subinde

    sŭb-inde, adv., a particle of time.
    I.
    In gen., immediately after, just after, presently, forthwith, thereupon (not ante-Aug.):

    primum gaudere, subinde Praeceptum auriculis hoc instillare memento,

    Hor. Ep. 1, 8, 15:

    ager primum aretur ultimā parte mensis Augusti, subinde Septembri sit iteratus,

    Col. 2, 4, 11:

    primo auctumno arandi et subinde conserendi,

    id. 11, 2, 8; Tac. Agr. 14:

    sparge subinde,

    Hor. S. 2, 5, 103:

    aliud subinde bellum cum alterius orae Graecis ortum,

    Liv. 8, 27; cf. id. 28, 25, 1 Weissenb. ad loc.:

    semperne eosdem an subinde alios?

    Tac. A. 6, 2; Liv. 7, 10:

    duae subinde urbes captae direptaeque,

    id. 30, 7:

    legem suis liberis subinde dare,

    Quint. 11, 1, 83; Suet. Aug. 95.—
    II.
    In partic., of repeated actions, one after the other, from time to time, now and then, repeatedly, frequently, continually (cf. interdum):

    praedae minus inventum est, quod subinde spolia agrorum capta domos mittebant,

    Liv. 35, 21; 10, 17:

    subinde exsecuntur legati,

    id. 9, 16, 4 Weissenb. ad loc.:

    quae subinde nuntiata sunt regi, continuae felicitati rerum ejus imposuerant labem,

    Curt. 7, 7, 30:

    si diligenter subinde emundata fuerit humus,

    Col. 6, 30, 2:

    tragicum illud subinde jactabat: Oderint dum metuant,

    Suet. Calig. 30:

    erit pergratum mihi hanc effigiem ejus subinde intueri, subinde respicere,

    Plin. Ep. 2, 7, 6:

    mentitur tua subinde tussis,

    Mart. 5, 39, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > subinde

  • 71 vigilo

    vĭgĭlo, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [vigil].
    I.
    Neutr., to watch, i. e. to be or keep awake at night, not to sleep, be wakeful (class.; syn. excubo).
    A.
    Lit.:

    ad multam noctem vigilare,

    Cic. Rep. 6, 10, 10:

    de nocte,

    id. Q. Fr. 2, 15, 2:

    proximā nocte,

    id. Cat. 3, 3, 6:

    usque ad lucem,

    Ter. Eun. 2, 2, 46: ad ipsum Mane, Hor. S. 1, 3, 17.—With a homogeneous object: in lectitando... vigilias vigilare, Gell. N. A. praef. § 19.— Impers.:

    redeo si vigilatur et hic,

    Mart. 12, 68, 6.— Transf.:

    vigilat Troicus ignis,

    burns continually, Stat. S. 1, 1, 35; so,

    flamma,

    Flor. 1, 2, 3:

    lumina (of a light-house),

    Ov. H. 18, 31.—Prov.
    (α).
    Hic vigilans somniat, i. e. builds castles in the air, Plaut. Capt. 4, 2, 68; cf.:

    num ille somniat Ea, quae vigilans voluit?

    Ter. And. 5, 6, 8.—
    (β).
    Qui imperata effecta reddat, non qui vigilans dormiat, who dreams with his eyes open, goes to sleep over a thing, Plaut. Ps. 1, 3, 152; cf.:

    et vigilans stertis,

    Lucr. 3, 1048:

    vigilanti stertere naso,

    Juv. 1, 57.— Impers. pass.:

    redeo, si vigilatur et hic,

    Mart. 12, 68, 6.—
    B.
    Trop.
    1.
    In gen., to be watchful, vigilant:

    vigilantes curae,

    Cic. Div. 1, 43, 96:

    oculi vigilantes,

    Verg. A. 5, 438.—
    2.
    In partic., to keep watch over any thing, to be watchful or vigilant: vigilandum est semper: multae insidiae sunt bonis, Att. ap. Cic. Planc. 24, 59 (Trag. Rel. p. 138 Rib.):

    excubabo vigilaboque pro vobis,

    Cic. Phil. 6, 7, 18:

    vigila, Chrysippe, ne tuam causam deseras,

    id. Fat. 6, 12:

    ut vivas, vigila,

    Hor. S. 2, 3, 152:

    studiis vigilare severis,

    to engage in, Prop. 2, 3, 7:

    janitor ad dantes vigilet,

    id. 4 (5), 5, 47: Mars, vigila, an invocation to Mars at the breaking out of a war, acc. to Serv. ad Verg. A. 8, 3.—
    II.
    Act., to watch through, spend in watching, to do or make while watching ( poet.):

    noctes vigilantur amarae,

    Ov. H. 12, 169; so,

    vigilata nox,

    id. F. 4, 167:

    ubi jam breviorque dies et mollior aetas, Quae vigilanda viris,

    Verg. G. 1, 313:

    carmen vigilatum,

    Ov. F. 4, 109:

    vigilati labores,

    id. Tr. 2, 11:

    magia occulta noctibus vigilata,

    pursued by night, App. Mag. p. 304, 28.—Hence,
    A.
    vĭgĭlans, antis, P. a. (acc. to I. B. 2.), watchful, anxious, careful, vigilant:

    vigilantes et boni et fortes et misericordes,

    Cic. Rosc. Am. 48, 139:

    vigilans et acutus tribunus plebis,

    id. Agr. 1, 1, 3:

    vigilans et industrius homo,

    id. Att. 8, 11, B, 1:

    sentiet in hac urbe esse consules vigilantis,

    id. Cat. 2, 12, 27.— Comp.:

    nemo paratior, vigilantior, compositior,

    Cic. Verr. 1, 11, 32.— Sup.:

    dux (Hannibal),

    Val. Max. 9, 1, ext. 1.— Adv.: vĭgĭlanter, watchfully, carefully, vigilantly, Cic. Verr. 2, 4, 64, § 144.— Comp.:

    vigilantius,

    Cic. Rep. 6, 24, 26.— Sup.:

    vigilantissime,

    Cic. Mur. 15, 32.—
    * B.
    vĭ-gĭlātē, adv., for vigilanter, watchfully, vigilantly, Gell. 3, 14, 12.

    Lewis & Short latin dictionary > vigilo

См. также в других словарях:

  • Continually — Con*tin u*al*ly, adv. 1. Without cessation; unceasingly; continuously; as, the current flows continually. [1913 Webster] Why do not all animals continually increase in bigness? Bentley. [1913 Webster] 2. In regular or repeated succession; very… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • continually — adv. Continually is used with these adjectives: ↑amazed, ↑sick, ↑surprised Continually is used with these verbs: ↑bombard, ↑challenge, ↑change, ↑confront, ↑emphasize, ↑evaluate, ↑evolve, ↑ …   Collocations dictionary

  • continually — adverb 1) security measures are continually updated and improved Syn: frequently, regularly, repeatedly, recurrently, again and again, time and (time) again; constantly Ant: occasionally, sporadically 2) patients were monitored continually …   Thesaurus of popular words

  • continually — /kənˈtɪnjuəli/ (say kuhn tinyoohuhlee), / jəli/ (say yuhlee) adverb 1. without cessation or intermission; unceasingly: *Again, Boyle, who was almost continually in his cups, could not provide me with satisfying details. –patrick white, 1957. 2.… …  

  • continually — continual ► ADJECTIVE 1) constantly or frequently occurring. 2) having no interruptions. DERIVATIVES continually adverb …   English terms dictionary

  • continually — adverb seemingly without interruption (Freq. 21) complained continually that there wasn t enough money • Derived from adjective: ↑continual …   Useful english dictionary

  • continually increasing — index cumulative (increasing) Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • continually recurring — index constant Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • continually — adverb see continual …   New Collegiate Dictionary

  • continually — /keuhn tin yooh euh lee/, adv. 1. very often; at regular or frequent intervals; habitually. 2. without cessation or intermission; unceasingly; always. [1175 1225; ME continuelli, continueliche. See CONTINUAL, LY] Usage. See continual. * * * …   Universalium

  • continually — adverb In a continuous manner; non stop …   Wiktionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»