-
1 trabs
trabs, trăbis (ante-class. collat. form of the nom. trăbes, Enn. ap. Cic. N. D. 3, 30, 75; id. Fat. 15, 35; id. Top. 16, 61, or Trag. v. 281 Vahl.; Cic. ap. Varr. L. L. 7, § 33 Müll., or Ann. v. 598 Vahl.), f. [trapêx].I.Lit., a beam, a timber:II.tigna trabesque,
Lucr. 2, 192 sq.; v. tignum; Caes. B. G. 2, 29; 3, 13; 7, 23; id. B. C. 2, 9; Plin. 16, 38, 73, § 184; Gell. 1, 13, 17; Ov. M. 3, 78.—Transf.A.A tree:B.silva frequens trabibus,
Ov. M. 8, 329; cf. id. ib. 14, 360:securi Saucia trabs ingens,
id. ib. 10, 373; cf. Varr. ap. Non. 178, 31; Prop. 3 (4), 22, 38:fraxineae,
Verg. A. 6, 181:lucus trabibus obscurus acernis,
id. ib. 9, 87: Val. Fl. 5, 640. —Any thing made of beams or timbers.1.Very freq., a ship or vessel: abiegna trabes, Enn. ap. Cic. N. D. 3, 30, 75: trabes rostrata per altum, id. ap. Varr. L. L. 7, § 33:2.jam mare turbari trabibus... vide bis,
Verg. A. 4, 566:ut trabe Cypria Myrtoum pavidus nauta secet mare,
Hor. C. 1, 1, 13; Ov. P. 1, 3, 76:Thessalica,
Sen. Agam. 120.—A roof:3.sub trabe citreā,
Hor. C. 4, 1, 20; so in plur., id. ib. 2, 18, 3; 3, 2, 28. —A battering - ram, ballista, etc., Val. Fl. 6, 383.—4.A javelin, Stat. Th. 5, 566; 9, 124.—5. 6.A table, Mart. 14, 91, 2.—7.A torch, Sen. Herc. Fur. 103. —8.In mal. part. = mentula, Cat. 28, 10.—C.A fiery phenomenon in the heavens, a meteor: emicant et trabes simili modo, quas dokous vocant, qualis cum Lacedaemonii classe victi imperium Graeciae amisere, Plin. 2, 26, 26, § 96:trabes et globi et faces et ardores,
Sen. Q. N. 1, 1, 5; 1, 1, 15; 1, 15, 4; 7, 4, 3-5; 7, 5, 21; id. Ep. 94, 56. -
2 trabs
tree trunk; log, club, spear; beam, timber, rafter; ship, vessel; roof, house -
3 trabs or (old) trabēs
trabs or (old) trabēs trabis, f [TARC-], a beam, timber, rafter: trabes in muro conlocare, Cs.: longa, O.— A tree: Silva frequens trabibus, O.: securi Saucia trabs ingens, O.: Lucus trabibus obscurus acernis, V.— A ship, vessel: abiegna trabes, Enn. ap. C.: Iam mare turbari trabibus... videbis, V.: trabe Cypriā secare mare, H.— A roof-tree, roof, house: sub trabe citreā, H.: sub isdem trabibus, H. -
4 trabālis
trabālis e, adj. [trabs], of a beam, of beams: Clavus, a spike, H.—Prov.: alqd trabali clavo figere, i. e. very fast.—Poet.: telum, i. e. stout as a beam, V.* * *trabalis, trabale ADJ -
5 trabea
trabea ae, f [trabs], a white mantle with horizontal stripes of scarlet, robe of state: trabeā decorus, O.: Succinctus trabeā, V.* * *white state mantle/horiz scarlet stripes; short purple dress equites uniform -
6 accido
1.ac-cīdo, cīdi, cīsum, 3, v. a. [caedo], to begin to cut or to cut into [cf.: adamo, addubito, etc.); hence, so to cut a thing that it falls, to fell, to cut (as verb. finit. very rare).I.Lit.:II.accidunt arbores, tantum ut summa species earum stantium relinquatur,
Caes. B. G. 6, 27, 4:accisa ornus ferro,
Verg. A. 2, 626; cf.:velut accisis recrescenti stirpibus,
Liv. 26, 41, 22:accisis crinibus,
cut close, Tac. G. 19: ab locustis genus omne acciditur frugum, eaten up, Arnob. 1, 3.— Poet., to use up:fames accisis coget dapibus consumere mensas,
Verg. A. 7, 125.—Fig., to impair, weaken:2. I.ita proelio uno accidit Vestinorum res, ut, etc.,
Liv. 8, 29, 12; so,post accisas a Camillo Volscorum res,
id. 6, 5, 2; cf. 6, 12, 6.—Hence, accīsus, a, um, P. a., cut off or down; impaired, ruined: accisae res (opp. integrae), troubled, disordered, or unfortunate state of things:res,
Cic. Prov. Cons. 14, 34; Liv. 3, 10, 8; 8, 11, 12 al.:copiae,
Hirt. B. G. 8, 31; Liv. 8, 11, 8:robur juventutis,
id. 7, 29 fin.:opes,
Hor. S. 2, 2, 114:accisae desolataeque gentes,
Sil. 8, 590:reliquiae (hostium),
Tac. A. 1, 61.Lit.A.In gen. constr. with ad, in, local adverbs, with dat. or absol.: utinam ne accidisset abiegna ad terram trabes, Enn. ap. Auct. Her. 2, 22 (Trag. p. 281 ed. Vahl., where it is: accĕdisset, acc. to the MSS., v. Vahl. N. v.):B.signa de caelo ad terram,
Plaut. Rud. prol. 8; so,tam crebri ad terram accidebant quam pira,
id. Poen. 2, 38: trabs in humum accidens, Varr. ap. Non. 494 fin.; so,imago aetheris ex oris in terrarum accidat oras,
Lucr. 4, 215:rosa in mensas,
Ov. F. 5, 360: quo Castalia per struices saxeas lapsu accidit, Liv. Andr. ap. Fest. p. 310 Müll. (Rib. Trag. Rel. p. 5):ut missa tela gravius acciderent,
fall upon, hit, Caes. B. G. 3, 14; so Liv. 2, 50, 7.—Esp.: a. ad genua or genibus, of a suppliant, to fall at one's knees: me orat mulier lacrimansque ad genua accidit, Enn. ap. Non. 517, 15 (Com. v. 9 ed. Vahl.); so Ter. Hec. 3, 3, 18; Suet. Caes. 20; id. Claud. 10;C.for which: genibus praetoris,
Liv. 44, 31;also: ad pedes,
Cic. Att. 1, 14, 5, and absol.: quo accĭdam? quo applicem? Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. v. 114 ed. Vahl., where it is accĕdam).—Transf., to strike the senses, to reach a thing by means of the senses; constr. with ad, the dat. or acc.: vox, sermo accidit ad aurīs (or auribus; also, aurīs alicujus), the voice, the speech falls upon or reaches the ear: nota vox ad aurīs accidit, Att. ap. Non. 39, 5:II.nova res molitur ad aurīs accidere,
Lucr. 2, 1024; and:nihil tam populare ad populi Romani aurīs accidisse,
Cic. Sest. 50, 107:auribus,
Liv. 24, 46, 5; Quint. 12, 10, 75:aurīs,
Plaut. Stich. 1, 2, 31; absol., Liv. 10, 5, 2; 27, 15, 16 sq.; Curt. 4, 4, 5 al.; cf.also: clamor accidit ad aurīs,
Liv. 26, 40, 10; and absol.:clamor accidit,
id. 4, 33, 9; 40, 32, 2;likewise: nomen famaque alicujus accidit ad aliquem,
id. 21, 10, 12; v. Fabri ad h. l.—Hence sometimes in Livy: vox or fama accidit (ad aurīs or ad aliquem), with an acc. c. inf.:ut vox etiam ad hostes accideret captum Cominium esse,
Liv. 10, 41, 7:quia repente fama accidit classem Punicam adventare,
the report came, id. 27, 29, 7; v. Weissenb. a. h. l.Fig.A.In gen., to fall out, come to pass, happen, occur; and with dat. pers., to happen to, to befall one. (The distinction between the syn. evenio, accido, and contingo is this: evenio, i. e. ex-venio, is used of either fortunate or unfortunate events: accido, of occurrences which take us by surprise; hence it is used either of an indifferent, or, which is its general use, of an unfortunate occurrence: contingo, i. e. contango, indicates that an event accords with [p. 17] one's wishes; and hence is generally used of fortunate events. As Isid. says, Differ. 1: Contingunt bona: accidunt mala: eveniunt utraque):B.res accidit,
Caes. B. G. 1, 14;Id acciderat, ut Galli consilium caperent,
ib. 3, 2:si quid adversi acciderit,
Cic. Ac. 2, 38, 121; cf. ib. 1, 26, 57:nollem accidisset tempus, in quo, etc.,
id. Fam. 3, 10:si qua calamitas accidisset,
id. Verr. 2, 3, 55: id. Rosc. Am. 34:contra opinionem accidit,
Caes. B. G. 3, 9:pejus Sequanis accidit,
ib. 1, 31:periculum accidit,
ib. 3, 3:detrimentum accidit,
ib. 7, 52. Also of fortunate occurrences:omnia tibi accidisse gratissima,
Cic. Fam. 3, 1; 11, 15:accidit satis opportune,
Caes. B. G. 4, 22; cf. Brem. Nep. Milt. 1, 1; Herz. Caes. B. G. 7, 3.—Constr. with ut (Zumpt, § 621), sometimes with quod:accidit perincommode, quod eum nusquam vidisti,
Cic. Att. 1, 17; or with inf.:nec enim acciderat mihi opus esse,
id. Fam. 6, 11. Pleonast. in narrations: accidit ut, it happened, or came to pass, that: accidit ut una nocte omnes Hermae dejicerentur, it happened that, etc., Nep. Alc. 3, 2; so Cic. Fam. 3, 8, 8; id. Att. 1, 5, 4 al.—In part.1.Si quid cui accidat, or si quid humanitus accidat, euphemist. for to die; if any thing should happen to one (for which Ennius says:2.si quid me fuerit humanitus, Ann. v. 128 ed. Vahl.): si quid pupillo accidisset,
Cic. Inv. 2, 21; Caes. B. G. 1, 18;si quid mihi humanitus accidisset,
Cic. Phil. 1, 4; Dig. 34, 4, 30 § 2 al. (cf. the Greek ei ti pathoi); so, per aposiopesin, sive—quod heu timeo, sive superstes eris, Ov. Her. 13, 164. (But Cic. Mil. 22, 58; Caes. B. G. 2, 35, and similar passages, are to be taken in the usual signif.)—To turn out (this very rare):3.timeo “incertum” hoc quorsum accidat,
Ter. And. 1, 5, 29:si secus acciderit,
Cic. Fam. 6, 21, 2. —In gram., to belong to:plurima huic (verbo) accidunt (i. e. genus, tempora),
Quint. 1, 5, 41 al. -
7 cavum aedium
căvus, a, um, adj. [root ku-, kueô, to swell, etc.; cf.: koilos, kenos], hollow, excavated, concave (opp. plenus, full, round; class.).I.Prop.:B.cava conveniant plenis,
Lucr. 6, 1085:cicutae,
id. 5, 1383:tibia,
id. 2, 620:concha,
Verg. A. 6, 171:aes,
id. ib. 3, 240:testudo,
id. G. 4, 464; Hor. Epod. 14, 11:bucina,
Ov. M. 1, 335 et saep.:ungula,
Enn. Ann. 419 Vahl.:fornaces,
Lucr. 7, 202:montes,
id. 5, 955:specus,
Enn. Ann. 420 Vahl.:cavernae,
Verg. A. 2, 53:trabs,
id. ib. 3, 191 et saep.:trunci,
Hor. C. 2, 19, 12:ilex,
id. Epod. 16, 47:saxa,
id. C. 3, 13, 14 et saep.:vena,
the hollow vein, Cic. N. D. 2, 55, 138:nubes,
Lucr. 6, 127; 6, 176; 6, 272; Verg. A. 1, 516; 5, 810 al.—Hence also of a darkness enveloping one as a cloud:umbra,
Verg. A. 2, 360:flumina,
the deepchannelled mountain streams, id. G. 1, 326; 4, 427; cf. Luc. 1, 396: luna, waning (cf. cavo), Plin. 8, 54, 80, § 215.—Subst.: căvum, i, n. (access. form căvus, i, m. (sc. locus), Varr. R. R. 3, 15, 1; Hor. S. 2, 6, 116; id. Ep. 1, 7, 33; Phaedr. 4, 6, 3; Col. 12, 8), a hollow, cavity, hole, Cato, R. R. 128; Plaut. Men. 1, 2, 49; Lucr. 5, 1382; Liv. 24, 34, 9; Verg. G. 1, 184; Hor. S. 2, 3, 173; Plin. 2, 79, 81, § 192; 11, 51, 112, § 266 et saep.:II.cava caeli,
Enn. Trag. 131 Vahl.; cf.:cava caerula,
id. ib. 332 Vahl.; hence, căvum aedĭum (contr. căvae-dĭum, Phn. Ep. 2, 17, 5), the inner court of Roman houses (cf. Vitr. 6, 3 Schneid.;O. Müll. Etrusk. 1, p. 255, and Archaeol. § 293, III.),
Varr. L. L. 5, § 161; Vitr. 6, 3; Dict. of Antiq.—In late Lat., trop.: menses, which have only 30 days (opp. menses pleni, which have 31 days), Censor. 20.—b. -
8 cavus
căvus, a, um, adj. [root ku-, kueô, to swell, etc.; cf.: koilos, kenos], hollow, excavated, concave (opp. plenus, full, round; class.).I.Prop.:B.cava conveniant plenis,
Lucr. 6, 1085:cicutae,
id. 5, 1383:tibia,
id. 2, 620:concha,
Verg. A. 6, 171:aes,
id. ib. 3, 240:testudo,
id. G. 4, 464; Hor. Epod. 14, 11:bucina,
Ov. M. 1, 335 et saep.:ungula,
Enn. Ann. 419 Vahl.:fornaces,
Lucr. 7, 202:montes,
id. 5, 955:specus,
Enn. Ann. 420 Vahl.:cavernae,
Verg. A. 2, 53:trabs,
id. ib. 3, 191 et saep.:trunci,
Hor. C. 2, 19, 12:ilex,
id. Epod. 16, 47:saxa,
id. C. 3, 13, 14 et saep.:vena,
the hollow vein, Cic. N. D. 2, 55, 138:nubes,
Lucr. 6, 127; 6, 176; 6, 272; Verg. A. 1, 516; 5, 810 al.—Hence also of a darkness enveloping one as a cloud:umbra,
Verg. A. 2, 360:flumina,
the deepchannelled mountain streams, id. G. 1, 326; 4, 427; cf. Luc. 1, 396: luna, waning (cf. cavo), Plin. 8, 54, 80, § 215.—Subst.: căvum, i, n. (access. form căvus, i, m. (sc. locus), Varr. R. R. 3, 15, 1; Hor. S. 2, 6, 116; id. Ep. 1, 7, 33; Phaedr. 4, 6, 3; Col. 12, 8), a hollow, cavity, hole, Cato, R. R. 128; Plaut. Men. 1, 2, 49; Lucr. 5, 1382; Liv. 24, 34, 9; Verg. G. 1, 184; Hor. S. 2, 3, 173; Plin. 2, 79, 81, § 192; 11, 51, 112, § 266 et saep.:II.cava caeli,
Enn. Trag. 131 Vahl.; cf.:cava caerula,
id. ib. 332 Vahl.; hence, căvum aedĭum (contr. căvae-dĭum, Phn. Ep. 2, 17, 5), the inner court of Roman houses (cf. Vitr. 6, 3 Schneid.;O. Müll. Etrusk. 1, p. 255, and Archaeol. § 293, III.),
Varr. L. L. 5, § 161; Vitr. 6, 3; Dict. of Antiq.—In late Lat., trop.: menses, which have only 30 days (opp. menses pleni, which have 31 days), Censor. 20.—b. -
9 conripio
cor-rĭpĭo ( conr-), rĭpŭi, reptum, 3, v. a. [rapio], to seize or snatch up, to collect, to seize upon, take hold of (very freq., and class. in prose and poetry).I.Lit.A.In gen.:B.hominem conripi ac suspendi jussit in oleastro,
Cic. Verr. 2, 3, 23, § 57; Caes. B. C. 3, 109; cf. Ov. M. 9, 217 al.:arcumque manu celeresque sagittas,
Verg. A. 1, 188; cf.:lora manu,
Ov. M. 2, 145:fasces,
Sall. C. 18, 5:arma,
Vell. 2, 110 et saep.: corpus, to rise up quickly, start up:ex somno,
Lucr. 3, 164; Verg. A. 4, 572:de terrā,
Lucr. 4, 1000:e stratis,
Verg. A. 3, 176: se, to get or rise up hastily, to betake one's self somewhere, Plaut. Merc. 3, 4, 76; Ter. Hec. 3, 3, 5; Verg. A. 6, 472.— Poet.: viam, gradum, spatium, etc., to set out quickly, to pursue hastily, to hasten, hasten through or over:viam,
Verg. A. 1, 418; Ov. M. 2, 158; Plin. Ep. 4, 1, 6:gradum,
Hor. C. 1, 3, 33:spatia,
Verg. A. 5, 316:campum,
id. G. 3, 104:aequora,
Val. Fl. 1, 132 al.:correptā luce diei,
collected, Lucr. 4, 81.—In partic.1.Of robbery, etc., to carry off, rob, plunder, take possession of, usurp:2.pecunias undique quasi in subsidium,
Tac. A. 13, 18; cf.:bona vivorum ac mortuorum usquequaque,
Suet. Dom. 12:pecunias,
Cic. Verr. 1, 2, 5; Tac. A. 13, 31 fin.:sacram effigiem,
Verg. A. 2, 167:praefecturas,
Tac. A. 11, 8 al. —In Tac. freq. of accusations, to bring to trial, accuse, inform against:3.Vitellius accusatione corripitur, deferente Junio Lupo senatore,
Tac. A. 12, 42; 2, 28; 3, 49; 6, 40 al.—Of fire, etc., or of diseases, to attack, seize, sweep, or carry away (freq. after the Aug. per.):4.turbine caelesti subito correptus et igni,
Lucr. 6, 395; cf. Verg. A. 1, 45:flamma Corripuit tabulas,
id. ib. 9, 537; so Ov. M. 2, 210 al.;and transf. to the person: ipsas ignes corripuere casas,
id. F. 2, 524:nec singula morbi Corpora corripiunt,
Verg. G. 3, 472; Cels. 6, 18, 9; Plin. 7, 51, 52, § 172:morbo bis inter res agendas correptus est,
Suet. Caes. 45:pedum dolore,
Plin. Ep. 1, 12, 4;rarely of death: subitā morte,
Flor. 3, 17, 2:(ales) caeco correpta veneno,
Lucr. 6, 823:(segetes) modo sol nimius, nimius modo corripit imber,
Ov. M. 5, 483.— Absol.:si (paralytici) correpti non sunt, diutius quidem vivunt, sed, etc.,
Cels. 3, 47, 4.—With the access. idea of lessening by compressing, to draw together, draw in, contract, shorten, abridge, diminish (rare; mostly post-Aug.): singulos a septenis spatiis ad quina corripuit. Suet. Dom. 4:II.impensas,
id. Tib. 34;of discourse: quae nimium corripientes omnia sequitur obscuritas,
Quint. 4, 2, 44;of words in the number of syllables (trabs from trabes),
Varr. L. L. 7, § 33 Müll.;or in the length of syllables,
Quint. 9, 4, 89; 10, 1, 29;and so of syllables (opp. producere),
id. 1, 5, 18;opp. porrigere,
id. 1, 6, 32, and later grammarians.—In time:numina corripiant moras,
shorten, Ov. M. 9, 282:ut difficiles puerperiorum tricas Juno mulceat corripiatque Lucina?
Arn. 3, 21.—Trop.A.To reproach, reprove, chide, blame (first freq. after the Aug. per.;B.not in Cic.): hi omnes convicio L. Lentuli consulis correpti exagitabantur,
Caes. B. C. 1, 2: clamoribus maximis judices corripuerunt, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 2, 1; so with abl., Suet. Aug. 53:impransi correptus voce magistri,
Hor. S. 2, 3, 257:hunc cetera turba suorum corripiunt dictis,
Ov. M. 3, 565 al.:ut eum non inimice corripere, sed paene patrie monere videatur,
Quint. 11, 1, 68; Liv. 2, 28, 5; Suet. Calig. 45; Ov. M. 13, 69 al.:corripientibus amicis,
Suet. Ner. 35.—As a figure of speech, Cels. ap. Quint. 9, 2, 104.—Of the passions, emotions, etc., to seize upon, attack (rare, [p. 474] and mostly poet. or in post-Aug. prose):hunc plausus hiantem... plebisque patrumque Corripuit ( = animum commovit),
Verg. G. 2, 510:correpta cupidine,
Ov. M. 9, 734; so id. ib. 9, 455:duplici ardore (sc. amoris et vini),
Prop. 1, 3, 13:misericordiā,
Suet. Calig. 12:irā,
Gell. 1, 26, 8: militiā ( poet. for militiae studio), Verg. A. 11, 584:imagine visae formae,
seized, fascinated, Ov. M. 4, 676. -
10 contrabium
contrăbĭum, ĭi, n. [con-trabs], a framework of beams, a flooring, Cassiod. Var. 12, 18. -
11 corripio
cor-rĭpĭo ( conr-), rĭpŭi, reptum, 3, v. a. [rapio], to seize or snatch up, to collect, to seize upon, take hold of (very freq., and class. in prose and poetry).I.Lit.A.In gen.:B.hominem conripi ac suspendi jussit in oleastro,
Cic. Verr. 2, 3, 23, § 57; Caes. B. C. 3, 109; cf. Ov. M. 9, 217 al.:arcumque manu celeresque sagittas,
Verg. A. 1, 188; cf.:lora manu,
Ov. M. 2, 145:fasces,
Sall. C. 18, 5:arma,
Vell. 2, 110 et saep.: corpus, to rise up quickly, start up:ex somno,
Lucr. 3, 164; Verg. A. 4, 572:de terrā,
Lucr. 4, 1000:e stratis,
Verg. A. 3, 176: se, to get or rise up hastily, to betake one's self somewhere, Plaut. Merc. 3, 4, 76; Ter. Hec. 3, 3, 5; Verg. A. 6, 472.— Poet.: viam, gradum, spatium, etc., to set out quickly, to pursue hastily, to hasten, hasten through or over:viam,
Verg. A. 1, 418; Ov. M. 2, 158; Plin. Ep. 4, 1, 6:gradum,
Hor. C. 1, 3, 33:spatia,
Verg. A. 5, 316:campum,
id. G. 3, 104:aequora,
Val. Fl. 1, 132 al.:correptā luce diei,
collected, Lucr. 4, 81.—In partic.1.Of robbery, etc., to carry off, rob, plunder, take possession of, usurp:2.pecunias undique quasi in subsidium,
Tac. A. 13, 18; cf.:bona vivorum ac mortuorum usquequaque,
Suet. Dom. 12:pecunias,
Cic. Verr. 1, 2, 5; Tac. A. 13, 31 fin.:sacram effigiem,
Verg. A. 2, 167:praefecturas,
Tac. A. 11, 8 al. —In Tac. freq. of accusations, to bring to trial, accuse, inform against:3.Vitellius accusatione corripitur, deferente Junio Lupo senatore,
Tac. A. 12, 42; 2, 28; 3, 49; 6, 40 al.—Of fire, etc., or of diseases, to attack, seize, sweep, or carry away (freq. after the Aug. per.):4.turbine caelesti subito correptus et igni,
Lucr. 6, 395; cf. Verg. A. 1, 45:flamma Corripuit tabulas,
id. ib. 9, 537; so Ov. M. 2, 210 al.;and transf. to the person: ipsas ignes corripuere casas,
id. F. 2, 524:nec singula morbi Corpora corripiunt,
Verg. G. 3, 472; Cels. 6, 18, 9; Plin. 7, 51, 52, § 172:morbo bis inter res agendas correptus est,
Suet. Caes. 45:pedum dolore,
Plin. Ep. 1, 12, 4;rarely of death: subitā morte,
Flor. 3, 17, 2:(ales) caeco correpta veneno,
Lucr. 6, 823:(segetes) modo sol nimius, nimius modo corripit imber,
Ov. M. 5, 483.— Absol.:si (paralytici) correpti non sunt, diutius quidem vivunt, sed, etc.,
Cels. 3, 47, 4.—With the access. idea of lessening by compressing, to draw together, draw in, contract, shorten, abridge, diminish (rare; mostly post-Aug.): singulos a septenis spatiis ad quina corripuit. Suet. Dom. 4:II.impensas,
id. Tib. 34;of discourse: quae nimium corripientes omnia sequitur obscuritas,
Quint. 4, 2, 44;of words in the number of syllables (trabs from trabes),
Varr. L. L. 7, § 33 Müll.;or in the length of syllables,
Quint. 9, 4, 89; 10, 1, 29;and so of syllables (opp. producere),
id. 1, 5, 18;opp. porrigere,
id. 1, 6, 32, and later grammarians.—In time:numina corripiant moras,
shorten, Ov. M. 9, 282:ut difficiles puerperiorum tricas Juno mulceat corripiatque Lucina?
Arn. 3, 21.—Trop.A.To reproach, reprove, chide, blame (first freq. after the Aug. per.;B.not in Cic.): hi omnes convicio L. Lentuli consulis correpti exagitabantur,
Caes. B. C. 1, 2: clamoribus maximis judices corripuerunt, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 2, 1; so with abl., Suet. Aug. 53:impransi correptus voce magistri,
Hor. S. 2, 3, 257:hunc cetera turba suorum corripiunt dictis,
Ov. M. 3, 565 al.:ut eum non inimice corripere, sed paene patrie monere videatur,
Quint. 11, 1, 68; Liv. 2, 28, 5; Suet. Calig. 45; Ov. M. 13, 69 al.:corripientibus amicis,
Suet. Ner. 35.—As a figure of speech, Cels. ap. Quint. 9, 2, 104.—Of the passions, emotions, etc., to seize upon, attack (rare, [p. 474] and mostly poet. or in post-Aug. prose):hunc plausus hiantem... plebisque patrumque Corripuit ( = animum commovit),
Verg. G. 2, 510:correpta cupidine,
Ov. M. 9, 734; so id. ib. 9, 455:duplici ardore (sc. amoris et vini),
Prop. 1, 3, 13:misericordiā,
Suet. Calig. 12:irā,
Gell. 1, 26, 8: militiā ( poet. for militiae studio), Verg. A. 11, 584:imagine visae formae,
seized, fascinated, Ov. M. 4, 676. -
12 Cypria
1.Cȳ̆prus ( - ŏs), i, f., = Kupros, an island in the Mediterranean Sea, on the coast of Asia Minor, renowned for its fruitfulness, its rich mines, especially of copper, and for the worship of Venus, Mel. 2, 7, 5; Plin. 5, 31, 35, § 129; Cic. Att. 9, 9, 2; id. Fam. 15, 4, 15; Hor. C. 1, 3, 1; 1, 19, 10; Ov. M. 10, 270 et saep. —II.Hence,A.Cȳ̆prĭus, a, um, adj., Cyprian:(β).merces,
Hor. C. 3, 29, 60:trabs,
id. ib. 1, 1, 13:tellus,
i. e. Cyprus, Ov. M. 10, 645:laurus,
Plin. 15, 30, 39, § 127 et saep.— But esp. freq. Cyprium aes, also absol.: Cȳ̆prĭum, ii, n. (late Lat. cuprum, Spart. Carac. 9, hence), Engl. copper, Plin. 34, 8, 20, § 94; Isid. Orig. 16, 20, 2.—Hence,Cȳ̆prĭus, a, um, adj., of copper, copper-:b.in mortariis,
Plin. 33, 5, 29, § 93:vas,
id. 23, 3, 37, § 74 Jan. and Sillig (al. cypreo):in pyxide,
id. 28, 8, 27, § 95; cf.:pyxide aeris Cyprii,
Scrib. Comp. 37:pes Cyprios, in versification, ˘¯˘˘¯,
Diom. 3, p. 479.—Prov.: Cyprio bovi merendam Ennius sotadico versu cum dixit significavit id quod solet fieri in insulā Cypro, in quā boves humano stercore pascuntur, Paul. ex Fest. p. 59, 4 Müll.—c.Subst.(α). (β).In plur.: Cȳ̆prii, ōrum, m., the Cyprians, Plin. 7, 56, 57, § 208; Curt. 4, 3, 11.—B.Cȳ̆prĭcus, a, um, adj., Cyprian:C.laurus,
Cato, R. R. 8, 2.—Cȳ̆prĭăcus, a, um, adj., the same:D. 2.expeditio,
Val. Max. 4, 3, n. 2:tauri,
Capitol. Gord. 3 fin. —cȳ̆prus or cȳ̆prŏs, i, f., = kupros, a tree growing in Cyprus and Egypt; the flower of which yielded the cyprinum: Lawsonia alba, Linn.; Plin. 12, 24, 51, § 109; 23, 4, 46, § 90. ††3.cȳ̆prus, a Sabine word, = bonus, v. 1. Cyprius. -
13 Cyprii
1.Cȳ̆prus ( - ŏs), i, f., = Kupros, an island in the Mediterranean Sea, on the coast of Asia Minor, renowned for its fruitfulness, its rich mines, especially of copper, and for the worship of Venus, Mel. 2, 7, 5; Plin. 5, 31, 35, § 129; Cic. Att. 9, 9, 2; id. Fam. 15, 4, 15; Hor. C. 1, 3, 1; 1, 19, 10; Ov. M. 10, 270 et saep. —II.Hence,A.Cȳ̆prĭus, a, um, adj., Cyprian:(β).merces,
Hor. C. 3, 29, 60:trabs,
id. ib. 1, 1, 13:tellus,
i. e. Cyprus, Ov. M. 10, 645:laurus,
Plin. 15, 30, 39, § 127 et saep.— But esp. freq. Cyprium aes, also absol.: Cȳ̆prĭum, ii, n. (late Lat. cuprum, Spart. Carac. 9, hence), Engl. copper, Plin. 34, 8, 20, § 94; Isid. Orig. 16, 20, 2.—Hence,Cȳ̆prĭus, a, um, adj., of copper, copper-:b.in mortariis,
Plin. 33, 5, 29, § 93:vas,
id. 23, 3, 37, § 74 Jan. and Sillig (al. cypreo):in pyxide,
id. 28, 8, 27, § 95; cf.:pyxide aeris Cyprii,
Scrib. Comp. 37:pes Cyprios, in versification, ˘¯˘˘¯,
Diom. 3, p. 479.—Prov.: Cyprio bovi merendam Ennius sotadico versu cum dixit significavit id quod solet fieri in insulā Cypro, in quā boves humano stercore pascuntur, Paul. ex Fest. p. 59, 4 Müll.—c.Subst.(α). (β).In plur.: Cȳ̆prii, ōrum, m., the Cyprians, Plin. 7, 56, 57, § 208; Curt. 4, 3, 11.—B.Cȳ̆prĭcus, a, um, adj., Cyprian:C.laurus,
Cato, R. R. 8, 2.—Cȳ̆prĭăcus, a, um, adj., the same:D. 2.expeditio,
Val. Max. 4, 3, n. 2:tauri,
Capitol. Gord. 3 fin. —cȳ̆prus or cȳ̆prŏs, i, f., = kupros, a tree growing in Cyprus and Egypt; the flower of which yielded the cyprinum: Lawsonia alba, Linn.; Plin. 12, 24, 51, § 109; 23, 4, 46, § 90. ††3.cȳ̆prus, a Sabine word, = bonus, v. 1. Cyprius. -
14 Cyprium
1.Cȳ̆prus ( - ŏs), i, f., = Kupros, an island in the Mediterranean Sea, on the coast of Asia Minor, renowned for its fruitfulness, its rich mines, especially of copper, and for the worship of Venus, Mel. 2, 7, 5; Plin. 5, 31, 35, § 129; Cic. Att. 9, 9, 2; id. Fam. 15, 4, 15; Hor. C. 1, 3, 1; 1, 19, 10; Ov. M. 10, 270 et saep. —II.Hence,A.Cȳ̆prĭus, a, um, adj., Cyprian:(β).merces,
Hor. C. 3, 29, 60:trabs,
id. ib. 1, 1, 13:tellus,
i. e. Cyprus, Ov. M. 10, 645:laurus,
Plin. 15, 30, 39, § 127 et saep.— But esp. freq. Cyprium aes, also absol.: Cȳ̆prĭum, ii, n. (late Lat. cuprum, Spart. Carac. 9, hence), Engl. copper, Plin. 34, 8, 20, § 94; Isid. Orig. 16, 20, 2.—Hence,Cȳ̆prĭus, a, um, adj., of copper, copper-:b.in mortariis,
Plin. 33, 5, 29, § 93:vas,
id. 23, 3, 37, § 74 Jan. and Sillig (al. cypreo):in pyxide,
id. 28, 8, 27, § 95; cf.:pyxide aeris Cyprii,
Scrib. Comp. 37:pes Cyprios, in versification, ˘¯˘˘¯,
Diom. 3, p. 479.—Prov.: Cyprio bovi merendam Ennius sotadico versu cum dixit significavit id quod solet fieri in insulā Cypro, in quā boves humano stercore pascuntur, Paul. ex Fest. p. 59, 4 Müll.—c.Subst.(α). (β).In plur.: Cȳ̆prii, ōrum, m., the Cyprians, Plin. 7, 56, 57, § 208; Curt. 4, 3, 11.—B.Cȳ̆prĭcus, a, um, adj., Cyprian:C.laurus,
Cato, R. R. 8, 2.—Cȳ̆prĭăcus, a, um, adj., the same:D. 2.expeditio,
Val. Max. 4, 3, n. 2:tauri,
Capitol. Gord. 3 fin. —cȳ̆prus or cȳ̆prŏs, i, f., = kupros, a tree growing in Cyprus and Egypt; the flower of which yielded the cyprinum: Lawsonia alba, Linn.; Plin. 12, 24, 51, § 109; 23, 4, 46, § 90. ††3.cȳ̆prus, a Sabine word, = bonus, v. 1. Cyprius. -
15 Cypros
1.Cȳ̆prus ( - ŏs), i, f., = Kupros, an island in the Mediterranean Sea, on the coast of Asia Minor, renowned for its fruitfulness, its rich mines, especially of copper, and for the worship of Venus, Mel. 2, 7, 5; Plin. 5, 31, 35, § 129; Cic. Att. 9, 9, 2; id. Fam. 15, 4, 15; Hor. C. 1, 3, 1; 1, 19, 10; Ov. M. 10, 270 et saep. —II.Hence,A.Cȳ̆prĭus, a, um, adj., Cyprian:(β).merces,
Hor. C. 3, 29, 60:trabs,
id. ib. 1, 1, 13:tellus,
i. e. Cyprus, Ov. M. 10, 645:laurus,
Plin. 15, 30, 39, § 127 et saep.— But esp. freq. Cyprium aes, also absol.: Cȳ̆prĭum, ii, n. (late Lat. cuprum, Spart. Carac. 9, hence), Engl. copper, Plin. 34, 8, 20, § 94; Isid. Orig. 16, 20, 2.—Hence,Cȳ̆prĭus, a, um, adj., of copper, copper-:b.in mortariis,
Plin. 33, 5, 29, § 93:vas,
id. 23, 3, 37, § 74 Jan. and Sillig (al. cypreo):in pyxide,
id. 28, 8, 27, § 95; cf.:pyxide aeris Cyprii,
Scrib. Comp. 37:pes Cyprios, in versification, ˘¯˘˘¯,
Diom. 3, p. 479.—Prov.: Cyprio bovi merendam Ennius sotadico versu cum dixit significavit id quod solet fieri in insulā Cypro, in quā boves humano stercore pascuntur, Paul. ex Fest. p. 59, 4 Müll.—c.Subst.(α). (β).In plur.: Cȳ̆prii, ōrum, m., the Cyprians, Plin. 7, 56, 57, § 208; Curt. 4, 3, 11.—B.Cȳ̆prĭcus, a, um, adj., Cyprian:C.laurus,
Cato, R. R. 8, 2.—Cȳ̆prĭăcus, a, um, adj., the same:D. 2.expeditio,
Val. Max. 4, 3, n. 2:tauri,
Capitol. Gord. 3 fin. —cȳ̆prus or cȳ̆prŏs, i, f., = kupros, a tree growing in Cyprus and Egypt; the flower of which yielded the cyprinum: Lawsonia alba, Linn.; Plin. 12, 24, 51, § 109; 23, 4, 46, § 90. ††3.cȳ̆prus, a Sabine word, = bonus, v. 1. Cyprius. -
16 cypros
1.Cȳ̆prus ( - ŏs), i, f., = Kupros, an island in the Mediterranean Sea, on the coast of Asia Minor, renowned for its fruitfulness, its rich mines, especially of copper, and for the worship of Venus, Mel. 2, 7, 5; Plin. 5, 31, 35, § 129; Cic. Att. 9, 9, 2; id. Fam. 15, 4, 15; Hor. C. 1, 3, 1; 1, 19, 10; Ov. M. 10, 270 et saep. —II.Hence,A.Cȳ̆prĭus, a, um, adj., Cyprian:(β).merces,
Hor. C. 3, 29, 60:trabs,
id. ib. 1, 1, 13:tellus,
i. e. Cyprus, Ov. M. 10, 645:laurus,
Plin. 15, 30, 39, § 127 et saep.— But esp. freq. Cyprium aes, also absol.: Cȳ̆prĭum, ii, n. (late Lat. cuprum, Spart. Carac. 9, hence), Engl. copper, Plin. 34, 8, 20, § 94; Isid. Orig. 16, 20, 2.—Hence,Cȳ̆prĭus, a, um, adj., of copper, copper-:b.in mortariis,
Plin. 33, 5, 29, § 93:vas,
id. 23, 3, 37, § 74 Jan. and Sillig (al. cypreo):in pyxide,
id. 28, 8, 27, § 95; cf.:pyxide aeris Cyprii,
Scrib. Comp. 37:pes Cyprios, in versification, ˘¯˘˘¯,
Diom. 3, p. 479.—Prov.: Cyprio bovi merendam Ennius sotadico versu cum dixit significavit id quod solet fieri in insulā Cypro, in quā boves humano stercore pascuntur, Paul. ex Fest. p. 59, 4 Müll.—c.Subst.(α). (β).In plur.: Cȳ̆prii, ōrum, m., the Cyprians, Plin. 7, 56, 57, § 208; Curt. 4, 3, 11.—B.Cȳ̆prĭcus, a, um, adj., Cyprian:C.laurus,
Cato, R. R. 8, 2.—Cȳ̆prĭăcus, a, um, adj., the same:D. 2.expeditio,
Val. Max. 4, 3, n. 2:tauri,
Capitol. Gord. 3 fin. —cȳ̆prus or cȳ̆prŏs, i, f., = kupros, a tree growing in Cyprus and Egypt; the flower of which yielded the cyprinum: Lawsonia alba, Linn.; Plin. 12, 24, 51, § 109; 23, 4, 46, § 90. ††3.cȳ̆prus, a Sabine word, = bonus, v. 1. Cyprius. -
17 Cyprus
1.Cȳ̆prus ( - ŏs), i, f., = Kupros, an island in the Mediterranean Sea, on the coast of Asia Minor, renowned for its fruitfulness, its rich mines, especially of copper, and for the worship of Venus, Mel. 2, 7, 5; Plin. 5, 31, 35, § 129; Cic. Att. 9, 9, 2; id. Fam. 15, 4, 15; Hor. C. 1, 3, 1; 1, 19, 10; Ov. M. 10, 270 et saep. —II.Hence,A.Cȳ̆prĭus, a, um, adj., Cyprian:(β).merces,
Hor. C. 3, 29, 60:trabs,
id. ib. 1, 1, 13:tellus,
i. e. Cyprus, Ov. M. 10, 645:laurus,
Plin. 15, 30, 39, § 127 et saep.— But esp. freq. Cyprium aes, also absol.: Cȳ̆prĭum, ii, n. (late Lat. cuprum, Spart. Carac. 9, hence), Engl. copper, Plin. 34, 8, 20, § 94; Isid. Orig. 16, 20, 2.—Hence,Cȳ̆prĭus, a, um, adj., of copper, copper-:b.in mortariis,
Plin. 33, 5, 29, § 93:vas,
id. 23, 3, 37, § 74 Jan. and Sillig (al. cypreo):in pyxide,
id. 28, 8, 27, § 95; cf.:pyxide aeris Cyprii,
Scrib. Comp. 37:pes Cyprios, in versification, ˘¯˘˘¯,
Diom. 3, p. 479.—Prov.: Cyprio bovi merendam Ennius sotadico versu cum dixit significavit id quod solet fieri in insulā Cypro, in quā boves humano stercore pascuntur, Paul. ex Fest. p. 59, 4 Müll.—c.Subst.(α). (β).In plur.: Cȳ̆prii, ōrum, m., the Cyprians, Plin. 7, 56, 57, § 208; Curt. 4, 3, 11.—B.Cȳ̆prĭcus, a, um, adj., Cyprian:C.laurus,
Cato, R. R. 8, 2.—Cȳ̆prĭăcus, a, um, adj., the same:D. 2.expeditio,
Val. Max. 4, 3, n. 2:tauri,
Capitol. Gord. 3 fin. —cȳ̆prus or cȳ̆prŏs, i, f., = kupros, a tree growing in Cyprus and Egypt; the flower of which yielded the cyprinum: Lawsonia alba, Linn.; Plin. 12, 24, 51, § 109; 23, 4, 46, § 90. ††3.cȳ̆prus, a Sabine word, = bonus, v. 1. Cyprius. -
18 cyprus
1.Cȳ̆prus ( - ŏs), i, f., = Kupros, an island in the Mediterranean Sea, on the coast of Asia Minor, renowned for its fruitfulness, its rich mines, especially of copper, and for the worship of Venus, Mel. 2, 7, 5; Plin. 5, 31, 35, § 129; Cic. Att. 9, 9, 2; id. Fam. 15, 4, 15; Hor. C. 1, 3, 1; 1, 19, 10; Ov. M. 10, 270 et saep. —II.Hence,A.Cȳ̆prĭus, a, um, adj., Cyprian:(β).merces,
Hor. C. 3, 29, 60:trabs,
id. ib. 1, 1, 13:tellus,
i. e. Cyprus, Ov. M. 10, 645:laurus,
Plin. 15, 30, 39, § 127 et saep.— But esp. freq. Cyprium aes, also absol.: Cȳ̆prĭum, ii, n. (late Lat. cuprum, Spart. Carac. 9, hence), Engl. copper, Plin. 34, 8, 20, § 94; Isid. Orig. 16, 20, 2.—Hence,Cȳ̆prĭus, a, um, adj., of copper, copper-:b.in mortariis,
Plin. 33, 5, 29, § 93:vas,
id. 23, 3, 37, § 74 Jan. and Sillig (al. cypreo):in pyxide,
id. 28, 8, 27, § 95; cf.:pyxide aeris Cyprii,
Scrib. Comp. 37:pes Cyprios, in versification, ˘¯˘˘¯,
Diom. 3, p. 479.—Prov.: Cyprio bovi merendam Ennius sotadico versu cum dixit significavit id quod solet fieri in insulā Cypro, in quā boves humano stercore pascuntur, Paul. ex Fest. p. 59, 4 Müll.—c.Subst.(α). (β).In plur.: Cȳ̆prii, ōrum, m., the Cyprians, Plin. 7, 56, 57, § 208; Curt. 4, 3, 11.—B.Cȳ̆prĭcus, a, um, adj., Cyprian:C.laurus,
Cato, R. R. 8, 2.—Cȳ̆prĭăcus, a, um, adj., the same:D. 2.expeditio,
Val. Max. 4, 3, n. 2:tauri,
Capitol. Gord. 3 fin. —cȳ̆prus or cȳ̆prŏs, i, f., = kupros, a tree growing in Cyprus and Egypt; the flower of which yielded the cyprinum: Lawsonia alba, Linn.; Plin. 12, 24, 51, § 109; 23, 4, 46, § 90. ††3.cȳ̆prus, a Sabine word, = bonus, v. 1. Cyprius. -
19 dira
dīrus, a, um, adj. [Sanscr. root dī, to flee; Gr. deos, deidô, deinos], fearful, awful (for syn. cf.: saevus, atrox, ferox, crudelis, trux, furens, furiosus, immitis).I.Orig. belonging to the lang. of augurs; of fate, ill-omened, ominous, boding, portentous:1.QVAE AVGVR INIVSTA, NEFASTA VITIOSA DIRA DEFIXERIT, IRRITA INFECTAQVE SVNTO,
Cic. Leg. 2, 8 fin.; cf. id. Div. 1, 16:tristissima exta sine capite fuerunt, quibus nihil videtur esse dirius,
id. ib. 2, 15 fin.; cf.:bubo, dirum mortalibus omen,
Ov. M. 5, 550:omen,
Tac. H. 3, 56; Suet. Aug. 92; id. Tib. 1, 3, 17:aves,
Tac. A. 12, 43; Suet. Claud. 22:alites,
Plin. 18, 1, 1, § 4:somnia,
Val. Fl. 3, 59:tempus, Cic. Poët. Div. 1, 11, 18: exsecrationes,
Liv. 40, 56; 28, 22; Suet. Claud. 12; cf.deprecationes,
Plin. 28, 2, 4, § 19:detestatio,
Hor. Epod. 5, 89:ritus sacrorum,
Tac. A. 16, 8:religio loci,
Verg. A. 8, 350 et saep.—Hence, as subst.:dīrae, ārum, f.(α).(sc. res), ill-boding things, portents, unlucky signs:(β).dirarum obnuntiatio,
id. ib.; Plin. 28, 2, 4, § 17; 28, 2, 5, § 26; Tac. A. 6, 24 al.; Hor. Epod. 5, 89; Müll. Etrusk. 2, p. 117.—As a nom. propr., Dīrae, the Furies, Verg. A. 12, 845 sq.; 4, 473; Val. Fl. 1, 804; Aur. Vict. Epit. 21 al.;2.called also Dirae deae, sorores,
Verg. A. 7, 324 and 454.—dīra, ōrum, n., fearful things, ill-boding events:II.in dira et in vitiosa incurrimus,
Cic. Div. 1, 16, 29; id. Leg. 2, 8, 21; cf.:me mihi dira precari cogis,
to curse, invoke curses on, Tib. 2, 6, 17:dira passus,
Vulg. Sirach, 38, 16.Transf., of character, dreadful, horrible, terrible, abominable, detestable (so almost exclusively poet.; a very favorite expression with the Aug. poets; in the Ciceron. per. not at all; but cf. diritas, II.): senex dirissimus, Varr. Poët. ap. Non. 100, 30:b.Dea,
i. e. Circe, Ov. M. 14, 278:Ulixes,
Verg. A. 2, 261; 762:Hannibal,
Hor. C. 2, 12, 2 al.:durum,
id. ib. 3, 6, 36 (also ap. Quint. 8, 2, 9):Afer,
Hor. C. 4, 4, 42:Amulius,
Ov. F. 4, 53:noverca,
id. H. 12, 188:pellex,
id. ib. 5, 60 et saep.:hydra,
Hor. Ep. 2, 1, 10:serpens,
Ov. M. 2, 651:victima,
id. A. A. 1, 334:parens,
fell, cruel, id. ib. 2, 383:soror,
Stat. S. 5, 3, 84:parentes,
Manil. 5, 541.—Of inanimate and abstr. subjects:B.regio,
Ov. Tr. 3, 3, 5:facies,
id. F. 1, 553:dapes,
id. ib. 6, 663:venena,
Hor. Epod. 5, 61; id. S. 1, 9, 31:Asphaltites lacus,
Plin. 5, 15, 15, § 71:scopulus,
id. 4, 11, 18, § 51:duarum Syrtium vadoso mari diri sinus,
id. 5, 4, 4, § 26 et saep.:bellum,
Verg. A. 11, 217:nefas,
id. ib. 4, 563:sollicitudines,
Hor. Epod. 13, 10:amores,
Ov. M. 10, 426:superbia,
id. ib. 3, 354:quies,
Tac. A. 1, 65 et saep.— Poet., answering to the Gr. deinos, with inf.:dira portas quassare trabs,
Sil. 4, 284.—Skilful:in complicandis negotiis,
Amm. 14, 5, 8. -
20 dirae
dīrus, a, um, adj. [Sanscr. root dī, to flee; Gr. deos, deidô, deinos], fearful, awful (for syn. cf.: saevus, atrox, ferox, crudelis, trux, furens, furiosus, immitis).I.Orig. belonging to the lang. of augurs; of fate, ill-omened, ominous, boding, portentous:1.QVAE AVGVR INIVSTA, NEFASTA VITIOSA DIRA DEFIXERIT, IRRITA INFECTAQVE SVNTO,
Cic. Leg. 2, 8 fin.; cf. id. Div. 1, 16:tristissima exta sine capite fuerunt, quibus nihil videtur esse dirius,
id. ib. 2, 15 fin.; cf.:bubo, dirum mortalibus omen,
Ov. M. 5, 550:omen,
Tac. H. 3, 56; Suet. Aug. 92; id. Tib. 1, 3, 17:aves,
Tac. A. 12, 43; Suet. Claud. 22:alites,
Plin. 18, 1, 1, § 4:somnia,
Val. Fl. 3, 59:tempus, Cic. Poët. Div. 1, 11, 18: exsecrationes,
Liv. 40, 56; 28, 22; Suet. Claud. 12; cf.deprecationes,
Plin. 28, 2, 4, § 19:detestatio,
Hor. Epod. 5, 89:ritus sacrorum,
Tac. A. 16, 8:religio loci,
Verg. A. 8, 350 et saep.—Hence, as subst.:dīrae, ārum, f.(α).(sc. res), ill-boding things, portents, unlucky signs:(β).dirarum obnuntiatio,
id. ib.; Plin. 28, 2, 4, § 17; 28, 2, 5, § 26; Tac. A. 6, 24 al.; Hor. Epod. 5, 89; Müll. Etrusk. 2, p. 117.—As a nom. propr., Dīrae, the Furies, Verg. A. 12, 845 sq.; 4, 473; Val. Fl. 1, 804; Aur. Vict. Epit. 21 al.;2.called also Dirae deae, sorores,
Verg. A. 7, 324 and 454.—dīra, ōrum, n., fearful things, ill-boding events:II.in dira et in vitiosa incurrimus,
Cic. Div. 1, 16, 29; id. Leg. 2, 8, 21; cf.:me mihi dira precari cogis,
to curse, invoke curses on, Tib. 2, 6, 17:dira passus,
Vulg. Sirach, 38, 16.Transf., of character, dreadful, horrible, terrible, abominable, detestable (so almost exclusively poet.; a very favorite expression with the Aug. poets; in the Ciceron. per. not at all; but cf. diritas, II.): senex dirissimus, Varr. Poët. ap. Non. 100, 30:b.Dea,
i. e. Circe, Ov. M. 14, 278:Ulixes,
Verg. A. 2, 261; 762:Hannibal,
Hor. C. 2, 12, 2 al.:durum,
id. ib. 3, 6, 36 (also ap. Quint. 8, 2, 9):Afer,
Hor. C. 4, 4, 42:Amulius,
Ov. F. 4, 53:noverca,
id. H. 12, 188:pellex,
id. ib. 5, 60 et saep.:hydra,
Hor. Ep. 2, 1, 10:serpens,
Ov. M. 2, 651:victima,
id. A. A. 1, 334:parens,
fell, cruel, id. ib. 2, 383:soror,
Stat. S. 5, 3, 84:parentes,
Manil. 5, 541.—Of inanimate and abstr. subjects:B.regio,
Ov. Tr. 3, 3, 5:facies,
id. F. 1, 553:dapes,
id. ib. 6, 663:venena,
Hor. Epod. 5, 61; id. S. 1, 9, 31:Asphaltites lacus,
Plin. 5, 15, 15, § 71:scopulus,
id. 4, 11, 18, § 51:duarum Syrtium vadoso mari diri sinus,
id. 5, 4, 4, § 26 et saep.:bellum,
Verg. A. 11, 217:nefas,
id. ib. 4, 563:sollicitudines,
Hor. Epod. 13, 10:amores,
Ov. M. 10, 426:superbia,
id. ib. 3, 354:quies,
Tac. A. 1, 65 et saep.— Poet., answering to the Gr. deinos, with inf.:dira portas quassare trabs,
Sil. 4, 284.—Skilful:in complicandis negotiis,
Amm. 14, 5, 8.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
TRABS — ex Graeco τράφηξ, quod apud Lycophronem occurrit, Festo proprie duo ligna coniuncta. Alias de quovis ligno grandi, etiam de arbore non raro apud Poetas; nave quoque, non abs re, rudibus enim saeculis trabibus cavatis navigabatur, uti dictum supra … Hofmann J. Lexicon universale
TRABS — thiobarbituric reactive substance … Medical dictionary
trabs — n pl British trainers, sports shoes. The term was in use among adolescents in Liverpool in 2003 … Contemporary slang
TRABS — • thiobarbituric reactive substance … Dictionary of medical acronyms & abbreviations
DDR-Nachwuchsmeisterschaft (Badminton) — DDR Nachwuchsmeisterschaften im Badminton wurden seit 1961 ausgetragen. Vor 1961 wurden DDR Bestenermittlungen durchgeführt. Ab 1961 gab es DDR Juniorenmeisterschaften, die für die Altersklasse 16/17 durchgeführt wurden, und… … Deutsch Wikipedia
DDR-Nachwuchsmeisterschaft im Badminton — DDR Nachwuchsmeisterschaften im Badminton wurden seit 1961 ausgetragen. Vor 1961 wurden DDR Bestenermittlungen durchgeführt. Ab 1961 gab es DDR Juniorenmeisterschaften, die für die Altersklasse 16/17 durchgeführt wurden, und… … Deutsch Wikipedia
entrait — [ ɑ̃trɛ ] n. m. • entrais 1416; p. p. de l a. fr. entraire « attirer », de traire « tirer » ♦ Techn. Poutre horizontale qui relie la base des arbalétriers dont elle maintient l écartement. ● entrait nom masculin (peut être ancien français tref,… … Encyclopédie Universelle
АРХИТРАВ — (франц. architrave, от греч. archi первый, главный, и лат. Trabs балка). В строительном искусстве первая часть антаблемента, лежащая на колоннах. Словарь иностранных слов, вошедших в состав русского языка. Чудинов А.Н., 1910. АРХИТРАВ франц.… … Словарь иностранных слов русского языка
trabe — [ trab ] n. f. • 1690; « poutre » déb. XVIe; lat. trabs, trabis « poutre » ♦ Blas. Hampe d une bannière. ● trabe nom féminin (latin trabs, poutre) Hampe d un drapeau. ⇒TRABE, subst. fém. A. HÉRALD. Partie de l ancre perpendiculaire à la … Encyclopédie Universelle
travée — [ trave ] n. f. • 1356; de l a. fr. tref; lat. trabs, trabis « poutre » 1 ♦ Techn. Portée d une poutre (de plafond, de plancher). ♢ Portion de voûte, de comble, de pont... comprise entre deux points d appui (colonnes, piles, piliers, etc.). «… … Encyclopédie Universelle
trabe — (Del lat. trabs, is, madero.) ► sustantivo femenino CONSTRUCCIÓN Barra larga y gruesa de madera, hierro u hormigón en la que se apoya el suelo de un piso. SINÓNIMO viga * * * trabe (del lat. «trabs, trabis») f. *Viga. * * * trabe. (Del lat. trabs … Enciclopedia Universal