Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

subesse

  • 1 subsum

    subesse, subfui, subfuturus V
    be underneath/a basis for discussion/close at hand as a reserve, be near

    Latin-English dictionary > subsum

  • 2 subsum

    to be near, close at hand, be under, be subject.

    Latin-English dictionary of medieval > subsum

  • 3 subsum

    sub-sum, no perf., esse, v. n., to be under, among, or behind; to be near, close, or at hand (class.):

    ubi non subest, quo praecipitet ac decidat,

    there is nothing underneath, Cic. Rep. 1, 45, 69; Lucr. 3, 873; cf. id. 4, 1082: si quid intra cutem subest ulceris, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 3:

    subucula subest tunicae,

    Hor. Ep. 1, 1, 96:

    nigra subest lingua palato,

    Verg. G. 3, 388: suberat Pan ilicis umbrae Tib. 2, 5, 27:

    cum sol Oceano subest,

    Hor. C. 4, 5, 40.—
    B.
    To be near, to be at hand, of places and persons:

    mons suberat,

    Caes. B. G. 1, 25:

    montes,

    id. B. C. 1, 65:

    vallis,

    id. ib. 1, 79:

    planities,

    Liv. 27, 18:

    vicina taberna,

    Hor. Ep. 1, 14, 24:

    templa mari,

    Ov. M. 11, 359; cf.: regnum Ariobarzanis illi, Sall. Ep. Mithrid. ad Arsac. med.: me subesse propinquis locis, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 2.—
    2.
    Transf., of time, to be near or at hand, to approach:

    nox jam suberat,

    was near, Caes. B. C. 3, 97; so,

    hiems,

    id. B. G. 3, 27:

    dies comitiorum,

    Cic. Mil. 16, 42.—
    II.
    Trop., to be underneath, be at the bottom, be or exist under, lie concealed in:

    in quā (legatione) periculi suspitio non subesset,

    Cic. Phil. 9, 2, 4:

    in quā re nulla subesset suspitio,

    id. Rosc. Am. 10, 28;

    and simply suspitio,

    id. Quint. 21, 66:

    eadem causa subest,

    id. Off. 1, 12, 38:

    causa aliqua,

    id. Fin. 5, 10, 29; cf.:

    si his vitiis ratio non subesset,

    id. N. D. 3, 28, 71:

    ratio,

    Auct. Her. 1, 17, 27; Quint. 9, 3, 6:

    si negabimus temere famam Naxi solere, quin subsit aliquid,

    Auct. Her. 2, 8, 12:

    si ulla spes salutis nostrae subesset,

    Cic. Att. 3, 25:

    nam illi regi amabili, Cyro, subest ad inmutandi animi licentiam crudelissimus ille Phalaris,

    id. Rep. 1, 28, 44; Quint. 3, 5, 9:

    saepe solent auro multa subesse mala,

    are hid under, exist under, Tib. 1, 9, 18:

    subest silentio facinus,

    Curt. 6, 9, 11 et saep.— Poet.:

    notitiae suberit amica tuae,

    will be subject to your cognizance, Ov. A. A. 1, 398.

    Lewis & Short latin dictionary > subsum

  • 4 subedo

    I
    subedere, subedi, - V
    II
    subesse, -, - V

    Latin-English dictionary > subedo

  • 5 excutio

    ex-cŭtĭo, cussi, cussum, 3 (archaic perf. subj. excussit, for excusserit, Plaut. Bacch. 4, 2, 16), v. a. [quatio], to shake out or off, to cast out, drive out, to send forth (class., esp. in the trop. sense).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    posse ex his (litteris) in terram excussis annales Ennii, ut deinceps legi possint, effici,

    shaken out, Cic. N. D. 2, 37, 94:

    equus excussit equitem,

    threw off, Liv. 8, 7, 10:

    excussus equo,

    Verg. A. 11, 640:

    excussus curru,

    id. ib. 10, 590; Suet. Caes. 37; Curt. 3, 11; cf.:

    lectis excussit utrumque,

    Hor. S. 2, 6, 112:

    gubernatorem in mare e puppi,

    Curt. 4, 4 med.; cf.

    also: ancora ictu ipso excussa e nave sua,

    Liv. 37, 30, 9:

    lapide clavum,

    to knock off, Plaut. Men. 1, 1, 10:

    pulvis digitis excutiendus erit,

    Ov. A. A. 1, 150:

    poculum e manibus,

    Pers. 3, 101:

    ignem de crinibus,

    to shake off, Ov. M. 12, 281:

    rem de manu alicujus,

    to strike out, Dig. 47, 2, 53, § 13:

    Pelion subjectā Ossā (Juppiter),

    Ov. M. 1, 155:

    poma venti,

    to cast down, shake down, id. ib. 14, 764 et saep.:

    ne nucifrangibula (i. e. dentes) excussit ex malis meis,

    to knock out, Plaut. Bacch. 4, 2, 16; cf.:

    cerebrum alicui,

    id. Capt. 3, 4, 69; id. Aul. 2, 1, 29:

    oculum alicui cyatho, verberibus,

    id. Pers. 5, 2, 16; Suet. Tib. 53; cf.:

    oculo excusso,

    id. Caes. 68: ipso cum domino calce omnes excutiamus, to drive out or forth, Lucil. ap. Non. 298, 33:

    Teucros vallo,

    Verg. A. 9, 68:

    hostem oppidis et regionibus,

    Flor. 2, 6, 42:

    ab obsidione Nolae urbis (with pellere a Campania),

    id. ib. 29:

    feras cubilibus,

    to scare, rouse up, Plin. Pan. 81, 1:

    si flava excutitur Chloë,

    be shaken off, cast off, Hor. C. 3, 9, 19:

    (viros) excussos patriā infesta sequi,

    Verg. A. 7, 299:

    ut me excutiam atque egrediar domo,

    take myself off, decamp, Ter. Ph. 4, 1, 20:

    quartanas,

    to drive away, Plin. 20, 6, 23, § 56 et saep.:

    (leo) gaudet comantes Excutiens cervice toros,

    shaking about, shaking, Verg. A. 12, 7; cf. Quint. 11, 3, 71:

    caesariem,

    Ov. M. 4, 492:

    pennas,

    id. ib. 6, 703:

    habenas,

    id. ib. 5, 404; cf.:

    nares inflare et movere... et pulso subito spiritu excutere, etc.,

    to blow up, dilate, Quint. 11, 3, 80:

    se (gallinae edito ovo),

    Plin. 10, 41, 57, § 116:

    tela,

    to hurl, discharge, Tac. A. 2, 20; cf. Curt. 8, 13:

    fulmen in Thebas,

    Stat. Th. 10, 69:

    excussaque brachia jacto,

    tossed, Ov. M. 5, 596; id. H. 18, 189:

    (aër) Excussit calidum flammis velocibus ignem,

    sends out, produces, Lucr. 6, 688; cf. id. 6, 161: largum imbrem (procellae), Curt. 4, 7:

    lacrimas alicui,

    Plaut. Capt. 2, 3, 59; Ter. Heaut. 1, 1, 15:

    vomitum alicui,

    Plaut. Merc. 3, 3, 15:

    sudorem,

    Nep. Eum. 5 et saep.— Transf.:

    excutior somno,

    I am roused from sleep, Verg. A. 2, 302; Ov. H. 13, 111; Hor. S. 2, 6, 112.—
    B.
    In partic., to shake out, shake.
    1.
    Esp. a garment, to free it from dust:

    vexatam solo vestem,

    Petr. 128, 4; Vulg. Act. 18, 6; cf.:

    excutere de pulvere,

    shake yourself, Vulg. Isa. 52, 2; and:

    pulverem de pedibus,

    id. Matt. 10, 14.—
    2.
    To stir, move any thing to see under it; and hence, to search, examine a person: St. Di me perdant, si ego tui quicquam abstuli. Eu. Agedum, excutedum pallium, Plaut. Aul. 4, 4, 19; so,

    culcitisque et stragulis praetentatis et excussis,

    Suet. Claud. 35.—With personal objects: excutiuntur tabellarii, Asin. Poll. ap. Cic. Fam. 10, 31, 4; cf.:

    verum (porcellum) ut subesse pallio contenderent Et excuti juberent,

    Phaedr. 5, 5, 19:

    non excutio te, si quid forte ferri habuisti: non scrutor,

    Cic. Rosc. Am. 34, 97.
    II.
    Trop.
    A.
    In gen., to shake out or off, force away, etc.:

    omnes istorum delicias, omnes ineptias,

    to shake off, discard, Cic. Cael. 28, 67:

    noli aculeos orationis meae, qui reconditi sunt, excussos arbitrari,

    plucked out, removed, id. Sull. 16, 47:

    omnia ista nobis studia de manibus excutiuntur,

    are torn, wrested from our hands, id. Mur. 14, 30; cf.:

    hanc excutere opinionem mihimet volui radicitus,

    id. Tusc. 1, 46, 111:

    severitatem veterem,

    id. Fam. 9, 10, 2; cf.

    also: excutient tibi istam verborum jactationem,

    id. Sull. 8, 24:

    excute corde metum,

    remove, banish, Ov. M. 3, 689:

    diros amores,

    id. ib. 10, 426:

    orbem paci excutere,

    to banish peace from the world, Luc. 1, 69:

    omnis quae erat conceptae mentis intentio mora et interdum iracundia excutitur,

    Quint. 10, 3, 20:

    quem (Senecam) non equidem omnino conabar excutere,

    id. 10, 1, 126:

    aliena negotia curo, excussus propriis,

    Hor. S. 2, 3, 20:

    dummodo risum excutiat sibi,

    can raise, produce, id. ib. 1, 4, 35. —
    B.
    In partic. (acc. to I. B.), to search, examine, inspect, investigate:

    explicando excutiendoque verbo,

    Cic. Part. Or. 36, 134; cf.: pervulgata atque in manibus jactata et excussa, qs. shaken out, i. e. examined, id. Mur. 12. 26:

    illud excutiendum est, ut sciatur quid sit carere,

    id. Tusc. 1, 36, 88:

    quae fere omnia Cicero in crimine veneficii excutit,

    Quint. 5, 7, 37; 12, 8, 13:

    totum locum,

    id. 5, 7, 6:

    aut conjecturā excutiuntur, an vera sint, etc.,

    id. 5, 13, 19 et saep.— Hence, excussus, a, um, P. a., stretched out, extended, stiff (post-Aug. and rare):

    interest, utrum tela excusso lacerto torqueantur, an remissa manu effluant,

    Sen. Ben. 2, 6; so,

    lacerto,

    Ov. H. 4, 43:

    palma excussissima,

    Petr. 95.— Adv.: excussē, strongly, violently:

    mittere pilam (with rigide, opp. languidius),

    Sen. Ben. 2, 17, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > excutio

  • 6 saucius

    saucĭus, a, um, adj., wounded, hurt.
    I.
    Lit.: omnes saucios Convisit, Att. ap. Non. 398, 4:

    multis civibus sauciis,

    Varr. ib. 398, 13:

    videmus ex acie efferri saepe saucios,

    Cic. Tusc. 2, 16, 38; so,

    too, in milit. lang.,

    Caes. B. G. 3, 4 fin.; 5, 36; id. B. C. 3, 75; 3, 78 al.; cf. humorously: saucius factus sum in Veneris proelio: Sagittā Cupido cor meum transfixit, * Plaut. Pers. 1, 1, 24:

    taurus,

    Verg. A. 2, 223:

    funesto saucia morsu,

    Ov. M. 11, 373:

    bracchia direptā saucia fecit acu,

    id. Am. 1, 14, 18:

    gravissimis vulneribus,

    Vulg. 2 Macc. 14, 15.—In a Greek construction:

    Haemon Corruit ipse suo saucius ense latus,

    Prop. 2, 8, 22 (2, 8, b, 6); cf.:

    stat saucia pectus,

    Tib. 1, 6, 49.—

    In the time of Quintilian freq. in prose: jam vulgatum actis quoque saucius pectus,

    Quint. 9, 3, 17.—
    B.
    Transf., in gen., smitten, injured, enfeebled, ill, sick, distempered, etc. (mostly poet. and in post-Aug. prose).
    1.
    Of living beings:

    gladiatori illi confecto et saucio consules imperatoresque vestros opponite,

    Cic. Cat. 2, 11, 24.—Of sick persons:

    fato saucia (for which previously, affecta),

    Prop. 2, 28 (3, 24), 31; cf.:

    mulier diutino situ viscerum,

    App. Mag. p. 318, 21; cf.

    also infra, 2.—Of hungry persons: Belua male saucia,

    Sil. 15, 789.—Of intoxicated persons:

    quid dicat, nescit saucia Terpsichore,

    giddy, reeling, Mart. 3, 68, 6:

    Galli hesterno mero saucii,

    Just. 24, 8, 1:

    saucios per noctem opprimit,

    id. 1, 8, 8; App. M. 7, p. 195, 16.—
    2.
    Of things:

    (tellus) rastro intacta nec ullis Saucia vomeribus,

    wounded, torn, Ov. M. 1, 102:

    securi Saucia trabs ingens,

    id. ib. 10, 373; cf.:

    (janua) nocturnis potorum saucia rixis,

    Prop. 1, 16, 5:

    malus celeri saucius Africo,

    Hor. C. 1, 14, 5:

    glacies incerto saucia sole,

    weakened, melted, Ov. M. 2, 808:

    alvus lubrico fluxu saucia,

    attacked, diseased, App. M. 4, p. 144, 3; cf.

    supra, 1.: incaluit quoties saucia vena mero,

    excited, Mart. 4, 66, 12; cf. supra, 1. —
    II.
    Trop., wounded, smitten by love (so most freq., as in all languages); cf. supra, I., the passage from Plautus: Medea animo aegra, amore saevo saucia, Enn. ap. Cic. Cael. 8, 18 (Trag. v. 288 Vahl.; a transl. of Erôti thumon ekplageisa, Eurip. Med. prol. 8):

    regina gravi jamdudum saucia curā, Vulnus alit venis,

    Verg. A. 4, 1:

    mens amore,

    Lucr. 4, 1044:

    vir Pieriā pellice,

    Hor. C. 3, 10, 15:

    ipse a nostro igne,

    Ov. H. 5, 152:

    a quo tua saucia mater,

    id. R. Am. 5; Tib. 2, 5, 109.—
    B.
    In gen., wounded, hurt, offended, injured in any way:

    subesse nescio quid opinionis incommodae sauciumque ejus animum insedisse quasdam odiosas suspiciones,

    Cic. Att. 1, 17, 1:

    Juno saucia dictis,

    Stat. Th. 1, 248:

    saucius dolore multo,

    Prud. Cath. 9, 90: Servilius de repetundis saucius, injured, sullied in character, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 3.—
    (β).
    Post-class. with gen.:

    Psyche aegra corporis, animi saucia,

    App. M. 4, p. 157:

    fatigationis hesternae saucius,

    id. ib. 2, p. 121:

    clientes famae et salutis saucii,

    Aus. Prof. 5, 15.

    Lewis & Short latin dictionary > saucius

  • 7 stimulus

    stĭmŭlus, i, m. [for stig-mulus, from the root stig; Gr. stizô; v. stilus].
    I.
    A goad for driving cattle, slaves, etc. (class., [p. 1760] esp. in the trop. sense).
    A.
    Lit.:

    jam lora teneo, jam stimulum in manu: Agite equi, etc.,

    Plaut. Men. 5, 2, 112:

    parce, puer, stimulis, et fortius utere loris,

    Ov. M. 2, 127:

    aut stimulo tardos increpuisse boves,

    Tib. 1, 1, 30 (12); cf. Ov. M. 14, 647:

    ita te forabunt patibulatum per vias Stimulis,

    Plaut. Ps. 1, 1, 54:

    aliquem stimulo fodere,

    id. Curc. 1, 2, 40:

    dum te stimulis fodiam,

    Cic. Phil. 2, 34, 86:

    numquam stimulo lacessat juvencum,

    Col. 2, 2, 26.—As a term of abuse of slaves:

    stimulorum seges,

    Plaut. Aul. 1, 1, 6; cf. id. Cas. 2, 8, 11:

    stimulorum tritor,

    id. Pers. 5, 2, 17.—Prov.:

    si stimulos pugnis caedis, manibus plus dolet,

    i. e. an evil is aggravated by foolish opposition, Plaut. Truc. 4, 2, 55; cf.:

    advorsum stimulum calces,

    kick against the pricks, Ter. Phorm. 1, 2, 28.—
    B.
    Trop., a goad (as in Engl., either that which vexes, irritates, torments, or, more freq., that which spurs on, incites, stimulates).
    1.
    A sting, torment, pang:

    mens sibi conscia factis... adhibet stimulos torretque flagellis,

    Lucr. 3, 1019; cf.:

    subesse caecum aliquem cordi stimulum,

    id. 3, 874:

    ne illa stimulum longum habet, quae usque illinc cor pungit meum,

    Plaut. Truc. 4, 3, 79:

    stimulos doloris contemnere,

    Cic. Tusc. 2, 27, 66; cf.:

    (res malae) lacerant, vexant, stimulos admovent, etc.,

    id. ib. 3, 16, 35:

    stimulos in pectore caecos Condidit,

    Ov. M. 1, 726.—
    2.
    A spur, incentive, incitement, stimulus:

    animum gloriae stimulis concitare,

    Cic. Arch. 11, 29:

    quidam industriae ac laboris (with illecebrae libidinum),

    id. Cael. 5, 12:

    quot stimulos admoverit homini victoriae studioso,

    id. Sest. 5, 12; cf.:

    defendendi Vatinii,

    id. Fam. 1, 9, 19:

    omnia pro stimulis facibusque ciboque furoris Accipit,

    Ov. M. 6, 480:

    ardet, et injusti stimulis agitatur amoris,

    id. F. 2, 779:

    non hostili modo odio sed amoris etiam stimulis,

    Liv. 30, 14, 1:

    ad hanc voluntatem ipsius naturae stimulis incitamur,

    Cic. Rep. 1, 2, 3:

    ad dicendum etiam pudor stimulos habet,

    Quint. 10, 7, 16:

    agrariae legis tribuniciis stimulis plebs furebat,

    Liv. 2, 54; cf.:

    acriores quippe aeris alieni stimulos esse,

    id. 6, 11:

    subdere stimulos animo,

    id. 6, 34:

    in aliquem stimulis accendi,

    Tac. H. 3, 45; cf.:

    suis stimulis excitos Moesiae duces,

    id. ib. 3, 53:

    secundae res acrioribus stimulis animos explorant,

    id. ib. 1, 15:

    acres Subjectat lasso stimulos,

    Hor. S. 2, 7, 94:

    stimulos sub pectore vertit Apollo,

    Verg. A. 6, 101:

    movere acres stimulos irarum,

    Luc. 2, 324:

    accensae stimulis majoribus irae,

    Stat. Th. 11, 497:

    dare stimulos laudum,

    id. Achill. 1, 203.—
    II.
    In milit. lang., a pointed stake concealed beneath the surface of the ground, to repel hostile troops (syn.:

    sudes, stipes),

    Caes. B. G. 7, 73 fin.:

    se stimulis induere,

    id. ib. 7, 82.

    Lewis & Short latin dictionary > stimulus

См. также в других словарях:

  • ubi culpa est, ibi poena subesse debet — /yuwbay kalpa est, aybay piyna sabesiy debat/ Where the crime is committed, there ought the punishment to be undergone …   Black's law dictionary

  • Ubi culpa est, ibi poena subesse debet — Where the fault is, there the punishment ought to be visited …   Ballentine's law dictionary

  • Unam Sanctam — • The Bull on papal supremacy issued 18 November, 1302, by Boniface VIII during the dispute with Philip the Fair, King of France Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. Unam Sanctam     Unam Sanctam …   Catholic encyclopedia

  • Unam sanctam — On November 18, 1302, Pope Boniface VIII issued the Papal bull Unam sanctam [The bull is known by its incipit: Unam sanctam ecclesiam catholicam et ipsam apostolicam urgente fide credere cogimur et tenere, nosque hanc firmiter credimus et… …   Wikipedia

  • Bundesbrief von 1291 — Schweizer Bundesbrief Der Bundesbrief, datiert auf Anfang August 1291, ist der bekannteste von mehreren Bundesbriefen und gilt in der traditionellen und populären Geschichtsschreibung als eine oder gar als die Gründungsurkunde der Schweizerischen …   Deutsch Wikipedia

  • Jurisdiktionsprimat — Als Papst Primat (der oder das; lat. prīmatus: Vorrang, Vorzug), Primat des Papstes oder Petrus Primat bezeichnet man die Vorrangstellung des Papstes in der römisch katholischen Kirche und seinen Anspruch auf Führung des gesamten Christentums.… …   Deutsch Wikipedia

  • Papst-Primat — Als Papst Primat (der oder das; lat. prīmatus: Vorrang, Vorzug), Primat des Papstes oder Petrus Primat bezeichnet man den vom Papsttum der römisch katholischen Kirche beanspruchten Vorrang als Führer des gesamten Christentums. Dieser Anspruch… …   Deutsch Wikipedia

  • Primat (römisch-katholische Kirche) — Als Papst Primat (der oder das; lat. prīmatus: Vorrang, Vorzug), Primat des Papstes oder Petrus Primat bezeichnet man die Vorrangstellung des Papstes in der römisch katholischen Kirche und seinen Anspruch auf Führung des gesamten Christentums.… …   Deutsch Wikipedia

  • пугана ворона куста боится — Битому псу только плеть покажи. Ср. Тебе все волки мерещатся пуганая ворона куста боится. А меня ты куда ж?.. уж лучше в волки запиши; я хоть и женщина, а овцой с тобой в одном стаде быть не хочу. Островский. Волки и овцы. 1, 10. Ср. Cui dolet,… …   Большой толково-фразеологический словарь Михельсона

  • Пугана ворона куста боится — Пугана ворона куста боится. Битому псу только плеть покажи. Ср. Тебѣ все волки мерещатся пуганая ворона куста боится. А меня ты куда жъ?... ужъ лучше въ волки запиши; я хоть и женщина, а овцой съ тобой въ одномъ стадѣ быть не хочу. Островскій.… …   Большой толково-фразеологический словарь Михельсона (оригинальная орфография)

  • Unam sanctam — Unam sanctam[1] es una bula papal promulgada por el papa Bonifacio VIII el 18 de noviembre de 1302, que los historiadores consideran una de las declaraciones de supremacía espiritual más fuerte jamás hecha por el papado. El documento original se… …   Wikipedia Español

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»