-
1 perversus (pervorsus)
perversus (pervorsus) adj. with comp. and sup. [P. of perverto], turned the wrong way, askew, awry: perversas induit comas, puts her hair on awry, O.: esse perversissimis oculis, dreadfully squint-eyed.—Fig., wrong, awry, spiteful, malicious, perverse: nihil pravum et perversum: quid perversius, quam, etc.: sapientia: mos: Menalcas, spiteful, V. -
2 perversum
per-verto ( pervorto), ti, sum, 3, v. a., to turn around or about, to overturn, overthrow, throw down (class.).I.Lit.: pinus proceras pervortunt, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 196 Vahl.):B.(coqui) aulas pervortunt,
Plaut. Cas. 4, 1, 16:turrim ballistā,
id. Bacch. 4, 4, 59:tum visam beluam immanem, quàcunque incederet, arbusta, virgulta, tecta pervertere,
Cic. Div. 1, 24, 49:perversae rupes,
broken, craggy rocks, Liv. 21, 33.—Esp., in wrestling or boxing, to throw down, knock down; hence:II.si rex opstabit ob viam, regem ipsum prius pervortito,
Plaut. Stich. 2, 1, 14.—Trop.A.To overthrow, subvert; to destroy, ruin, undo, corrupt:B.cito homo pervorti potest,
Plaut. Poen. 4, 2, 52:labefactare atque pervertere amicitiam aut justitiam,
Cic. Fin. 3, 21, 70:quidam, propositis malorum et bonorum finibus, omne officium perverterunt,
id. Off. 1, 2, 5:omnia jura divina atque humana,
id. ib. 1, 8, 26:ipse (Quinctius) postquam Junium pervertit, totam causam reliquit,
id. Quint. 39, 108:hostium vim se perversurum putavit, pervertit autem suam,
id. Div. 2, 56, 115; id. Brut. 79, 273:aliquem amicitiā alicujus,
Tac. A. 13, 45:aliquem,
id. H. 3, 38:aliquos et ambitio pervertet,
Quint. 12, 8, 2.—To put down, confute, silence one (in allusion to the meaning I. B. supra):A.nemo umquam me tenuissimā suspicione perstrinxit, quem non perverterim ac perfregerim,
Cic. Sull. 16, 47:numquam ille me opprimet consilio, numquam ullo artificio pervertet,
id. Div. in Caecil. 14, 44.—Hence, perver-sus ( pervorsus), a, um, P. a., turned the wrong way, askew, awry (cf. praeposterus).Lit.: rectus perversusque partus, Varr. ap. Gell. 16, 16, 4:B.perversas induit comas,
gets her false hair on awry, Ov. A. A. 3, 246:pondere capitum perversa ova,
Plin. 10, 16, 18, § 38: perversa vestis, i. e. pulla, Sen. Ira, 1, 16, 5:Roscius erat perversissimis oculis, quales sunt strabonum,
dreadfully squint-eyed, Cic. N. D. 1, 28, 79.—Trop., perverse, not right, wrong, evil, bad:1.dies pervorsus atque advorsus,
Plaut. Men. 5, 5, 1:nihil pravum et perversum,
Cic. Rosc. Com. 10, 30:quid magis inquinatum, deformatum, perversum, conturbatum dici potest,
id. Har. Resp. 12, 25:homo praeposterus atque perversus,
id. Clu. 26, 71:sapientia,
id. Mur. 36, 75:mos,
id. Rosc. Com. 18, 56:bellum Contra fata deūm perverso numine poscunt,
Verg. A. 7, 584:perversa grammaticorum subtilitas,
Plin. 35, 3, 4, § 13:ambitio,
Quint. 10, 7, 21:generatio perversa,
wicked, Vulg. Deut. 32, 20 et saep. —As subst.: perversum, i, n., a wrong, evil:in perversum sollers,
Sen. Vit. Beat. 5, 3.—Hence, adv.: perversē ( pervor-sē), awry, the wrong way.Lit.:2.sella curulis in senatu perverse collocata,
Suet. Galb. 18.—Trop., perversely, wrongly, badly, ill: dicere, Enn. ap. Gell. 11, 4, 3 (Trag. v. 229 Vahl.); so,dicere,
Cic. de Or. 1, 33, 150:erras pervorse, pater,
Plaut. Most. 4, 2, 36:interpretari,
id. Truc. 1, 2, 41:si quid fleri pervorse videt,
id. Pers. 3, 1, 40:vides,
id. Merc. 2, 2, 20: si quid perverse tetreque factum est, Cato ap. Gell. 10, 23, 4:uti deorum beneficio,
Cic. N. D. 3, 28, 70:imitari,
id. Off. 3, 32, 113:quiescite agere perverse,
Vulg. Isa. 1, 16.— Comp.:perversius,
Tert. Apol. 2.— Sup.:perversissime suspicari,
Hier. in Matt. 1, 25. -
3 perverto
per-verto ( pervorto), ti, sum, 3, v. a., to turn around or about, to overturn, overthrow, throw down (class.).I.Lit.: pinus proceras pervortunt, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 196 Vahl.):B.(coqui) aulas pervortunt,
Plaut. Cas. 4, 1, 16:turrim ballistā,
id. Bacch. 4, 4, 59:tum visam beluam immanem, quàcunque incederet, arbusta, virgulta, tecta pervertere,
Cic. Div. 1, 24, 49:perversae rupes,
broken, craggy rocks, Liv. 21, 33.—Esp., in wrestling or boxing, to throw down, knock down; hence:II.si rex opstabit ob viam, regem ipsum prius pervortito,
Plaut. Stich. 2, 1, 14.—Trop.A.To overthrow, subvert; to destroy, ruin, undo, corrupt:B.cito homo pervorti potest,
Plaut. Poen. 4, 2, 52:labefactare atque pervertere amicitiam aut justitiam,
Cic. Fin. 3, 21, 70:quidam, propositis malorum et bonorum finibus, omne officium perverterunt,
id. Off. 1, 2, 5:omnia jura divina atque humana,
id. ib. 1, 8, 26:ipse (Quinctius) postquam Junium pervertit, totam causam reliquit,
id. Quint. 39, 108:hostium vim se perversurum putavit, pervertit autem suam,
id. Div. 2, 56, 115; id. Brut. 79, 273:aliquem amicitiā alicujus,
Tac. A. 13, 45:aliquem,
id. H. 3, 38:aliquos et ambitio pervertet,
Quint. 12, 8, 2.—To put down, confute, silence one (in allusion to the meaning I. B. supra):A.nemo umquam me tenuissimā suspicione perstrinxit, quem non perverterim ac perfregerim,
Cic. Sull. 16, 47:numquam ille me opprimet consilio, numquam ullo artificio pervertet,
id. Div. in Caecil. 14, 44.—Hence, perver-sus ( pervorsus), a, um, P. a., turned the wrong way, askew, awry (cf. praeposterus).Lit.: rectus perversusque partus, Varr. ap. Gell. 16, 16, 4:B.perversas induit comas,
gets her false hair on awry, Ov. A. A. 3, 246:pondere capitum perversa ova,
Plin. 10, 16, 18, § 38: perversa vestis, i. e. pulla, Sen. Ira, 1, 16, 5:Roscius erat perversissimis oculis, quales sunt strabonum,
dreadfully squint-eyed, Cic. N. D. 1, 28, 79.—Trop., perverse, not right, wrong, evil, bad:1.dies pervorsus atque advorsus,
Plaut. Men. 5, 5, 1:nihil pravum et perversum,
Cic. Rosc. Com. 10, 30:quid magis inquinatum, deformatum, perversum, conturbatum dici potest,
id. Har. Resp. 12, 25:homo praeposterus atque perversus,
id. Clu. 26, 71:sapientia,
id. Mur. 36, 75:mos,
id. Rosc. Com. 18, 56:bellum Contra fata deūm perverso numine poscunt,
Verg. A. 7, 584:perversa grammaticorum subtilitas,
Plin. 35, 3, 4, § 13:ambitio,
Quint. 10, 7, 21:generatio perversa,
wicked, Vulg. Deut. 32, 20 et saep. —As subst.: perversum, i, n., a wrong, evil:in perversum sollers,
Sen. Vit. Beat. 5, 3.—Hence, adv.: perversē ( pervor-sē), awry, the wrong way.Lit.:2.sella curulis in senatu perverse collocata,
Suet. Galb. 18.—Trop., perversely, wrongly, badly, ill: dicere, Enn. ap. Gell. 11, 4, 3 (Trag. v. 229 Vahl.); so,dicere,
Cic. de Or. 1, 33, 150:erras pervorse, pater,
Plaut. Most. 4, 2, 36:interpretari,
id. Truc. 1, 2, 41:si quid fleri pervorse videt,
id. Pers. 3, 1, 40:vides,
id. Merc. 2, 2, 20: si quid perverse tetreque factum est, Cato ap. Gell. 10, 23, 4:uti deorum beneficio,
Cic. N. D. 3, 28, 70:imitari,
id. Off. 3, 32, 113:quiescite agere perverse,
Vulg. Isa. 1, 16.— Comp.:perversius,
Tert. Apol. 2.— Sup.:perversissime suspicari,
Hier. in Matt. 1, 25. -
4 pervorto
per-verto ( pervorto), ti, sum, 3, v. a., to turn around or about, to overturn, overthrow, throw down (class.).I.Lit.: pinus proceras pervortunt, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 196 Vahl.):B.(coqui) aulas pervortunt,
Plaut. Cas. 4, 1, 16:turrim ballistā,
id. Bacch. 4, 4, 59:tum visam beluam immanem, quàcunque incederet, arbusta, virgulta, tecta pervertere,
Cic. Div. 1, 24, 49:perversae rupes,
broken, craggy rocks, Liv. 21, 33.—Esp., in wrestling or boxing, to throw down, knock down; hence:II.si rex opstabit ob viam, regem ipsum prius pervortito,
Plaut. Stich. 2, 1, 14.—Trop.A.To overthrow, subvert; to destroy, ruin, undo, corrupt:B.cito homo pervorti potest,
Plaut. Poen. 4, 2, 52:labefactare atque pervertere amicitiam aut justitiam,
Cic. Fin. 3, 21, 70:quidam, propositis malorum et bonorum finibus, omne officium perverterunt,
id. Off. 1, 2, 5:omnia jura divina atque humana,
id. ib. 1, 8, 26:ipse (Quinctius) postquam Junium pervertit, totam causam reliquit,
id. Quint. 39, 108:hostium vim se perversurum putavit, pervertit autem suam,
id. Div. 2, 56, 115; id. Brut. 79, 273:aliquem amicitiā alicujus,
Tac. A. 13, 45:aliquem,
id. H. 3, 38:aliquos et ambitio pervertet,
Quint. 12, 8, 2.—To put down, confute, silence one (in allusion to the meaning I. B. supra):A.nemo umquam me tenuissimā suspicione perstrinxit, quem non perverterim ac perfregerim,
Cic. Sull. 16, 47:numquam ille me opprimet consilio, numquam ullo artificio pervertet,
id. Div. in Caecil. 14, 44.—Hence, perver-sus ( pervorsus), a, um, P. a., turned the wrong way, askew, awry (cf. praeposterus).Lit.: rectus perversusque partus, Varr. ap. Gell. 16, 16, 4:B.perversas induit comas,
gets her false hair on awry, Ov. A. A. 3, 246:pondere capitum perversa ova,
Plin. 10, 16, 18, § 38: perversa vestis, i. e. pulla, Sen. Ira, 1, 16, 5:Roscius erat perversissimis oculis, quales sunt strabonum,
dreadfully squint-eyed, Cic. N. D. 1, 28, 79.—Trop., perverse, not right, wrong, evil, bad:1.dies pervorsus atque advorsus,
Plaut. Men. 5, 5, 1:nihil pravum et perversum,
Cic. Rosc. Com. 10, 30:quid magis inquinatum, deformatum, perversum, conturbatum dici potest,
id. Har. Resp. 12, 25:homo praeposterus atque perversus,
id. Clu. 26, 71:sapientia,
id. Mur. 36, 75:mos,
id. Rosc. Com. 18, 56:bellum Contra fata deūm perverso numine poscunt,
Verg. A. 7, 584:perversa grammaticorum subtilitas,
Plin. 35, 3, 4, § 13:ambitio,
Quint. 10, 7, 21:generatio perversa,
wicked, Vulg. Deut. 32, 20 et saep. —As subst.: perversum, i, n., a wrong, evil:in perversum sollers,
Sen. Vit. Beat. 5, 3.—Hence, adv.: perversē ( pervor-sē), awry, the wrong way.Lit.:2.sella curulis in senatu perverse collocata,
Suet. Galb. 18.—Trop., perversely, wrongly, badly, ill: dicere, Enn. ap. Gell. 11, 4, 3 (Trag. v. 229 Vahl.); so,dicere,
Cic. de Or. 1, 33, 150:erras pervorse, pater,
Plaut. Most. 4, 2, 36:interpretari,
id. Truc. 1, 2, 41:si quid fleri pervorse videt,
id. Pers. 3, 1, 40:vides,
id. Merc. 2, 2, 20: si quid perverse tetreque factum est, Cato ap. Gell. 10, 23, 4:uti deorum beneficio,
Cic. N. D. 3, 28, 70:imitari,
id. Off. 3, 32, 113:quiescite agere perverse,
Vulg. Isa. 1, 16.— Comp.:perversius,
Tert. Apol. 2.— Sup.:perversissime suspicari,
Hier. in Matt. 1, 25. -
5 subpaetulus
sup-paetŭlus ( subp-), a, um, adj., squinting somewhat, having a little cast or squint: oculi, Varr. ap. Non. 456, 8. -
6 suppaetulus
sup-paetŭlus ( subp-), a, um, adj., squinting somewhat, having a little cast or squint: oculi, Varr. ap. Non. 456, 8.
См. также в других словарях:
squint´er — squint «skwihnt», verb, noun, adjective. –v.i. 1. to look or gaze with the eyes partly closed: »the bright sun made him squint at the sky to see the airplane. 2. to look sideways; glance obliquely or in other than the direct line of vision. 3. to … Useful english dictionary
Squint — Squint, means to look with the eyes partly closed. It may also refer to:* Squint, a commonly used alternative name for the medical condition, strabismus * Squint Entertainment record label * Squint (antenna) * Squint, an alternative name for a… … Wikipedia
Squint — (skw[i^]nt), a. [Cf. D. schuinte a slope, schuin, schuinsch, sloping, oblique, schuins slopingly. Cf. {Askant}, {Askance}, {Asquint}.] 1. Looking obliquely. Specifically: (Med.), not having the optic axes coincident; said of the eyes. See… … The Collaborative International Dictionary of English
squint|y — «SKWIHN tee», adjective, squint|i|er, squint|i|est. having or characterized by a squint: »squinty eyes … Useful english dictionary
Squint — Squint, v. i. [imp. & p. p. {Squinted}; p. pr. & vb. n. {Squinting}.] 1. To see or look obliquely, asquint, or awry, or with a furtive glance. [1913 Webster] Some can squint when they will. Bacon. [1913 Webster] 2. (Med.) To have the axes of the… … The Collaborative International Dictionary of English
Squint — Squint, v. t. 1. To turn to an oblique position; to direct obliquely; as, to squint an eye. [1913 Webster] 2. To cause to look with noncoincident optic axes. [1913 Webster] He . . . squints the eye, and makes the harelid. Shak. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
squint — squint; squint·er; squint·ing·ly; … English syllables
squint — [skwint] vi. [aphetic for ASQUINT] 1. to look or peer with the eyes partly closed, as when the light is too strong 2. to look with the eyes turned to the side; look obliquely or askance 3. to be cross eyed 4. to incline or have a tendency (toward … English World dictionary
Squint — Squint, n. 1. The act or habit of squinting. [1913 Webster] 2. (Med.) A want of coincidence of the axes of the eyes; strabismus. [1913 Webster] 3. (Arch.) Same as {Hagioscope}. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
squint — ► VERB 1) look at someone or something with partly closed eyes. 2) partly close (one s eyes). 3) have a squint affecting one eye. ► NOUN 1) a permanent deviation in the direction of the gaze of one eye. 2) informal a quick or casual look … English terms dictionary
squint — (adj.) 1560s, shortened form of ASQUINT (Cf. asquint) (q.v.). The verb is attested from 1590s; the noun from 1650s. Related: Squinted; squinting … Etymology dictionary