-
1 taetrē
taetrē adv. with sup. [taeter], foully, shockingly, hideously: multa facere: quam (religionem) taeterrime violasti. -
2 taeter
I. A.Absol.:B.taetra et immanis belua,
Cic. Tusc. 4, 20, 45:odor ex multitudine cadaverum,
Caes. B. C. 3, 49:cadavera,
Lucr. 2, 415:aut foedā specie taetri turpesque videntur,
id. 2, 421:sapor,
id. 6, 22:absinthia,
id. 1, 936:ulcera,
id. 5, 995; 5, 1126; 4, 172;6, 976: cruor,
Verg. A. 10, 727:spiritus,
Hor. C. 3, 11, 19; Luc. 1, 618:loca taetra, inculta, foeda atque formidolosa,
Sall. C. 52, 13; cf.:taetris tenebris et caligine,
Cic. Agr 2, 17, 44:alter, o dii boni, quam taeter mcedebat, quam truculentus, quam terribilis aspectu!
id. Sest. 8, 19; cf.:vultus naturā horridus ac taeter,
Suet. Calig. 50; Juv. 10, 191:hanc tam taetram, tam horribilem tamque infestam rei publicae pestem toties jam effugimus,
Cic. Cat. 1, 5, 11.— Comp.:aliis aliud retro quoque taetrius esset Naribus, etc.,
Lucr. 2, 510.— Sup.: taeterrima hiems, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 1.—With abl.:II.foedā specie taetri,
Lucr. 2, 421; cf.:mulier taeterrima vultu,
Juv. 6, 418.—As subst.: taetrum, i, n., offensiveness:quae profluentia necessario taetri essent aliquid habitura,
Cic. N. D. 2, 56, 141.—Mentally or morally.A.In gen.1.Of persons, horrid, hideous, repulsive, shameful, disgraceful, abominable, etc. (syn.:2.immanis, turpis): taeter et ferus homo,
Cic. Q. Fr. 2, 13, 2.— Sup.:quid ais tu, hominum omnium taeterrume?
Plaut. Most. 3, 1, 65:quamquam es omni diritate atque immanitate taeterrimus,
Cic. Vatin. 3, 9:quis taetrior hostis huic civitati,
id. Cael. 6, 13:qui in eum fuerat taeterrimus,
id. Tusc. 1, 40, 96.—Of things: postquam discordia taetra Belli ferratos postes portasque refregit, Enn. ap. Serv. Verg. A. 7, 622 (Ann. v. 270 Vahl.):B.libido,
Hor. S. 1, 2, 33:facinus,
Cic. Off. 3, 29, 95:prodigia,
Liv. 22, 9.— Comp.:quibus (sc. cupiditatibus) nihil taetrius nec foedius excogitari potest,
Cic. Off. 3, 8, 36:nullum vitium taetrius est, quam avaritia,
id. ib. 2, 22, 77. — Sup.:taeterrimum bellum,
Cic. Fam. 10, 14, 2.— -
3 taetre
I. A.Absol.:B.taetra et immanis belua,
Cic. Tusc. 4, 20, 45:odor ex multitudine cadaverum,
Caes. B. C. 3, 49:cadavera,
Lucr. 2, 415:aut foedā specie taetri turpesque videntur,
id. 2, 421:sapor,
id. 6, 22:absinthia,
id. 1, 936:ulcera,
id. 5, 995; 5, 1126; 4, 172;6, 976: cruor,
Verg. A. 10, 727:spiritus,
Hor. C. 3, 11, 19; Luc. 1, 618:loca taetra, inculta, foeda atque formidolosa,
Sall. C. 52, 13; cf.:taetris tenebris et caligine,
Cic. Agr 2, 17, 44:alter, o dii boni, quam taeter mcedebat, quam truculentus, quam terribilis aspectu!
id. Sest. 8, 19; cf.:vultus naturā horridus ac taeter,
Suet. Calig. 50; Juv. 10, 191:hanc tam taetram, tam horribilem tamque infestam rei publicae pestem toties jam effugimus,
Cic. Cat. 1, 5, 11.— Comp.:aliis aliud retro quoque taetrius esset Naribus, etc.,
Lucr. 2, 510.— Sup.: taeterrima hiems, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 1.—With abl.:II.foedā specie taetri,
Lucr. 2, 421; cf.:mulier taeterrima vultu,
Juv. 6, 418.—As subst.: taetrum, i, n., offensiveness:quae profluentia necessario taetri essent aliquid habitura,
Cic. N. D. 2, 56, 141.—Mentally or morally.A.In gen.1.Of persons, horrid, hideous, repulsive, shameful, disgraceful, abominable, etc. (syn.:2.immanis, turpis): taeter et ferus homo,
Cic. Q. Fr. 2, 13, 2.— Sup.:quid ais tu, hominum omnium taeterrume?
Plaut. Most. 3, 1, 65:quamquam es omni diritate atque immanitate taeterrimus,
Cic. Vatin. 3, 9:quis taetrior hostis huic civitati,
id. Cael. 6, 13:qui in eum fuerat taeterrimus,
id. Tusc. 1, 40, 96.—Of things: postquam discordia taetra Belli ferratos postes portasque refregit, Enn. ap. Serv. Verg. A. 7, 622 (Ann. v. 270 Vahl.):B.libido,
Hor. S. 1, 2, 33:facinus,
Cic. Off. 3, 29, 95:prodigia,
Liv. 22, 9.— Comp.:quibus (sc. cupiditatibus) nihil taetrius nec foedius excogitari potest,
Cic. Off. 3, 8, 36:nullum vitium taetrius est, quam avaritia,
id. ib. 2, 22, 77. — Sup.:taeterrimum bellum,
Cic. Fam. 10, 14, 2.— -
4 taetrum
I. A.Absol.:B.taetra et immanis belua,
Cic. Tusc. 4, 20, 45:odor ex multitudine cadaverum,
Caes. B. C. 3, 49:cadavera,
Lucr. 2, 415:aut foedā specie taetri turpesque videntur,
id. 2, 421:sapor,
id. 6, 22:absinthia,
id. 1, 936:ulcera,
id. 5, 995; 5, 1126; 4, 172;6, 976: cruor,
Verg. A. 10, 727:spiritus,
Hor. C. 3, 11, 19; Luc. 1, 618:loca taetra, inculta, foeda atque formidolosa,
Sall. C. 52, 13; cf.:taetris tenebris et caligine,
Cic. Agr 2, 17, 44:alter, o dii boni, quam taeter mcedebat, quam truculentus, quam terribilis aspectu!
id. Sest. 8, 19; cf.:vultus naturā horridus ac taeter,
Suet. Calig. 50; Juv. 10, 191:hanc tam taetram, tam horribilem tamque infestam rei publicae pestem toties jam effugimus,
Cic. Cat. 1, 5, 11.— Comp.:aliis aliud retro quoque taetrius esset Naribus, etc.,
Lucr. 2, 510.— Sup.: taeterrima hiems, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 1.—With abl.:II.foedā specie taetri,
Lucr. 2, 421; cf.:mulier taeterrima vultu,
Juv. 6, 418.—As subst.: taetrum, i, n., offensiveness:quae profluentia necessario taetri essent aliquid habitura,
Cic. N. D. 2, 56, 141.—Mentally or morally.A.In gen.1.Of persons, horrid, hideous, repulsive, shameful, disgraceful, abominable, etc. (syn.:2.immanis, turpis): taeter et ferus homo,
Cic. Q. Fr. 2, 13, 2.— Sup.:quid ais tu, hominum omnium taeterrume?
Plaut. Most. 3, 1, 65:quamquam es omni diritate atque immanitate taeterrimus,
Cic. Vatin. 3, 9:quis taetrior hostis huic civitati,
id. Cael. 6, 13:qui in eum fuerat taeterrimus,
id. Tusc. 1, 40, 96.—Of things: postquam discordia taetra Belli ferratos postes portasque refregit, Enn. ap. Serv. Verg. A. 7, 622 (Ann. v. 270 Vahl.):B.libido,
Hor. S. 1, 2, 33:facinus,
Cic. Off. 3, 29, 95:prodigia,
Liv. 22, 9.— Comp.:quibus (sc. cupiditatibus) nihil taetrius nec foedius excogitari potest,
Cic. Off. 3, 8, 36:nullum vitium taetrius est, quam avaritia,
id. ib. 2, 22, 77. — Sup.:taeterrimum bellum,
Cic. Fam. 10, 14, 2.—
См. также в других словарях:
shockingly — adverb a) In a shocking manner. He had thinned shockingly, losing 100 pounds in the last month of his illness. b) To a shocking degree. Their efforts were shockingly slipshod … Wiktionary
shockingly — shocking ► ADJECTIVE 1) causing shock or disgust. 2) Brit. informal very bad. DERIVATIVES shockingly adverb … English terms dictionary
shockingly — adverb 1. extremely (Freq. 1) teachers were shockingly underpaid 2. so as to shock the feelings • Derived from adjective: ↑shocking … Useful english dictionary
Shockingly — Shocking Shock ing, a. Causing to shake or tremble, as by a blow; especially, causing to recoil with horror or disgust; extremely offensive or disgusting. [1913 Webster] The grossest and most shocking villainies. Secker. [1913 Webster] {Shock… … The Collaborative International Dictionary of English
shockingly — adverb see shocking … New Collegiate Dictionary
shockingly — See shocking. * * * … Universalium
shockingly — adv. in a shocking manner, outrageously; astoundingly, surprisingly … English contemporary dictionary
shockingly — shock·ing·ly … English syllables
shockingly — See: shocking … English dictionary
shocking — shockingly, adv. shockingness, n. /shok ing/, adj. 1. causing intense surprise, disgust, horror, etc. 2. very bad: shocking manners. [1685 95; SHOCK1 + ING2] Syn. 1. staggering, astounding, startling, appalling. * * * … Universalium
shocking — [[t]ʃɒ̱kɪŋ[/t]] 1) ADJ GRADED You can say that something is shocking if you think that it is very bad. [INFORMAL] The media coverage was shocking... I must have been in a shocking state last night. Syn: appalling Derived words: shockingly ADV ADV … English dictionary