Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

shocking

  • 1 īn-fandus

        īn-fandus adj.,    unspeakable, unutterable, unheard of, unnatural, shocking, abominable: facinus, T.: res: epulae, i. e. of human flesh, L.: amor, V.: bellum, V.: stuprum, L.— Plur n. as subst: infanda furens, V.— Sing n. as exclamation: navibus, infandum! amissis, oh, woe unutterable, V.

    Latin-English dictionary > īn-fandus

  • 2 ne-fās

        ne-fās n    indecl, something contrary to divine law, an impious deed, sin, crime: quicquid non licet, nefas putare debemus: officia tua mihi nefas est oblivisci: nefas est dictu, fuisse, etc.: quibus nefas est... deserere patronos, Cs.: fas atque nefas, right and wrong, V.: per omne fas ac nefas, in every way, L.: in omne nefas se parare, O.: Summum crede nefas animam praeferre pudori, Iu.—Of a person, a wretch, monster: exstinxisse nefas, i. e. Helen, V.—As interj, horrid! shocking! dreadful!: quatenus, heu nefas! Virtutem incolumem odimus, H.: sequiturque, nefas! Aegyptia coniux, V.—An impossibility: levius fit patientiā Quidquid corrigere est nefas, H.

    Latin-English dictionary > ne-fās

  • 3 taeter (tēter)

        taeter (tēter) tra, trum, adj.    with comp. taetrior and sup. taeterrimus, offensive, repulsive, foul, noisome, shocking, loathsome: belua: odor ex multitu <*>ine cadaverum, Cs.: odor Aproni taeterrimus oris: cruor, V.: Spiritus, H.: loca: mulier taeterrima voltu, Iu.—As subst n., offensiveness: taetri aliquid habere.—Horrid, hideous, repulsive, shameful, disgraceful, base, abominable: tam taeter tyrannus: omni diritate atque inmanitate taeterrimus: quis taetrior hostis huic civitati: in eum taeterrimus: legatio: prodigia, L.: nullum vitium taetrius est, quam avaritia: taeterrimum bellum.

    Latin-English dictionary > taeter (tēter)

  • 4 infandus

    in-fandus, a, um, adj., unspeakable, unutterable, unheard of, unnatural, shocking, abominable (class.):

    res crudelis, infanda,

    Cic. de Or. 2, 79, 322:

    impurum atque infandum corpus,

    id. Sest. 55, 117:

    epulae,

    i. e. of human flesh, Liv. 23, 5 fin.:

    dolor,

    Verg. A. 2, 3:

    amor,

    id. ib. 4, 85:

    labores,

    id. ib. 1, 597:

    bellum,

    id. ib. 7, 583:

    mors,

    id. ib. 10, 673:

    dies,

    id. ib. 2, 132:

    Cyclopes,

    id. ib. 3, 644:

    stuprum,

    Liv. 1, 59, 8:

    caedes,

    id. 4, 32, 12; 29, 8, 8; Plin. 28, 7, 23, § 77.— In the neutr. plur. absol.:

    infanda furens,

    Verg. A. 8, 489: jam fero infandissima, Varus ap. Quint. 3, 8, 45.—In the neutr. as exclamation:

    navibus, infandum! amissis,

    oh, woe unutterable, Verg. A. 1, 251; so,

    infandum! sistunt amnes,

    id. G. 1, 479.

    Lewis & Short latin dictionary > infandus

  • 5 nefas

    nĕ-fas, n. indecl., something contrary to divine law, sinful, unlawful, execrable, abominable, criminal; an impious or wicked deed, a sin, a crime (cf.: scelus, flagitium, peccatum).
    I.
    Lit.:

    quicquid non licet, nefas putare debemus,

    Cic. Par. 3, 2. 25; cf.:

    officia tua mihi nefas est oblivisci,

    id. Fam. 15, 21, 5:

    Mercurius, quem Aegyptii nefas habent nominare,

    id. N. D. 3, 22, 56: nefas est dictu, miseram fuisse talem senectutem, id. Sen. 5, 13:

    eum, cui nihil umquam nefas fuit,

    id. Mil. 27, 73:

    quibus nefas est... deserere patronos,

    Caes. B. G. 7, 40:

    corpora viva nefas Stygiā vectare carinā,

    Verg. A. 6, 391:

    fas atque nefas,

    right and wrong, id. G. 1, 505; Hor. Epod. 5, 87; cf. id. C. 1, 18, 10; Ov. M. 6, 585:

    per omne fas ac nefas,

    in every way, Liv. 6, 14, 10:

    nefas triste piare,

    Verg. A. 2, 184:

    illa dolos dirumque nefas in pectore versat, Certa mori,

    id. ib. 4, 563:

    lex maculosum edomuit nefas,

    i. e. adultery, Hor. C. 4, 5, 22:

    in omne nefas se parare,

    Ov. M. 6, 613:

    summum crede nefas animam praeferre pudori,

    Juv. 8, 83:

    belli,

    civil war, Luc. 2, 507; cf.:

    fugiens civile nefas,

    id. 7, 432:

    magnum nefas contrahere,

    Just. 24, 3:

    facere nefas,

    Vulg. Deut. 22, 21:

    operari,

    ib. Lev. 20, 13.— Poet., of a wicked person, a wretch, monster:

    exstinxisse nefas tamen... Laudabor (i. e. Helen, as the destroyer of Troy),

    Verg. A. 2, 585.—Also inserted as an interjection, O horrid! shocking! dreadful! quātenus, heu nefas! virtutem incolumem odimus, Hor. C. 3, 24, 30; cf.:

    heu nefas, heu!

    id. ib. 4, 6, 17:

    quosne, nefas! omnes infandā in morte reliqui?

    Verg. A. 10, 673:

    sequiturque, nefas! Aegyptia conjux,

    id. ib. 8, 688:

    Lavinia virgo Visa, nefas! longis comprendere crinibus ignem,

    O horrible! id. ib. 7, 73.—Esp.:

    est nefas,

    it is forbidden, contrary to law, Varr. L. L. 6, 4. —
    II.
    Poet., transf.
    A.
    A horrible or monstrous thing:

    Eumenides Stygiumque nefas,

    Luc. 6, 695; 1, 626:

    infernum,

    id. 7, 170; Stat. Th. 6, 942.—
    B.
    Impossible: levius fit patientiā Quicquid corrigere est nefas, an impossibility (= athemiton, adunaton), Hor. C. 1, 24, 20.

    Lewis & Short latin dictionary > nefas

  • 6 taeter

    taeter (less correctly tēter), tra, trum, adj. [perh. from taedet].
    I.
    Physically, offensive, foul, noisome, shocking, hideous, loathsome (class.; syn.: foedus, putidus).
    A.
    Absol.:

    taetra et immanis belua,

    Cic. Tusc. 4, 20, 45:

    odor ex multitudine cadaverum,

    Caes. B. C. 3, 49:

    cadavera,

    Lucr. 2, 415:

    aut foedā specie taetri turpesque videntur,

    id. 2, 421:

    sapor,

    id. 6, 22:

    absinthia,

    id. 1, 936:

    ulcera,

    id. 5, 995; 5, 1126; 4, 172;

    6, 976: cruor,

    Verg. A. 10, 727:

    spiritus,

    Hor. C. 3, 11, 19; Luc. 1, 618:

    loca taetra, inculta, foeda atque formidolosa,

    Sall. C. 52, 13; cf.:

    taetris tenebris et caligine,

    Cic. Agr 2, 17, 44:

    alter, o dii boni, quam taeter mcedebat, quam truculentus, quam terribilis aspectu!

    id. Sest. 8, 19; cf.:

    vultus naturā horridus ac taeter,

    Suet. Calig. 50; Juv. 10, 191:

    hanc tam taetram, tam horribilem tamque infestam rei publicae pestem toties jam effugimus,

    Cic. Cat. 1, 5, 11.— Comp.:

    aliis aliud retro quoque taetrius esset Naribus, etc.,

    Lucr. 2, 510.— Sup.: taeterrima hiems, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 1.—
    B.
    With abl.:

    foedā specie taetri,

    Lucr. 2, 421; cf.:

    mulier taeterrima vultu,

    Juv. 6, 418.—As subst.: taetrum, i, n., offensiveness:

    quae profluentia necessario taetri essent aliquid habitura,

    Cic. N. D. 2, 56, 141.—
    II.
    Mentally or morally.
    A.
    In gen.
    1.
    Of persons, horrid, hideous, repulsive, shameful, disgraceful, abominable, etc. (syn.:

    immanis, turpis): taeter et ferus homo,

    Cic. Q. Fr. 2, 13, 2.— Sup.:

    quid ais tu, hominum omnium taeterrume?

    Plaut. Most. 3, 1, 65:

    quamquam es omni diritate atque immanitate taeterrimus,

    Cic. Vatin. 3, 9:

    quis taetrior hostis huic civitati,

    id. Cael. 6, 13:

    qui in eum fuerat taeterrimus,

    id. Tusc. 1, 40, 96.—
    2.
    Of things: postquam discordia taetra Belli ferratos postes portasque refregit, Enn. ap. Serv. Verg. A. 7, 622 (Ann. v. 270 Vahl.):

    libido,

    Hor. S. 1, 2, 33:

    facinus,

    Cic. Off. 3, 29, 95:

    prodigia,

    Liv. 22, 9.— Comp.:

    quibus (sc. cupiditatibus) nihil taetrius nec foedius excogitari potest,

    Cic. Off. 3, 8, 36:

    nullum vitium taetrius est, quam avaritia,

    id. ib. 2, 22, 77. — Sup.:

    taeterrimum bellum,

    Cic. Fam. 10, 14, 2.—
    B.
    Esp., neutr. as adv., horridly, horribly, etc.:

    taetrum flagrat... Horror conscius,

    Prud. Cath. 4, 22.—Hence, adv.: taetrē, foully, shockingly, hideously, Cato ap. Charis. p. 196 P.; Cic. Div. 1, 9.— Sup., Cic. Att. 7, 12, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > taeter

  • 7 taetre

    taeter (less correctly tēter), tra, trum, adj. [perh. from taedet].
    I.
    Physically, offensive, foul, noisome, shocking, hideous, loathsome (class.; syn.: foedus, putidus).
    A.
    Absol.:

    taetra et immanis belua,

    Cic. Tusc. 4, 20, 45:

    odor ex multitudine cadaverum,

    Caes. B. C. 3, 49:

    cadavera,

    Lucr. 2, 415:

    aut foedā specie taetri turpesque videntur,

    id. 2, 421:

    sapor,

    id. 6, 22:

    absinthia,

    id. 1, 936:

    ulcera,

    id. 5, 995; 5, 1126; 4, 172;

    6, 976: cruor,

    Verg. A. 10, 727:

    spiritus,

    Hor. C. 3, 11, 19; Luc. 1, 618:

    loca taetra, inculta, foeda atque formidolosa,

    Sall. C. 52, 13; cf.:

    taetris tenebris et caligine,

    Cic. Agr 2, 17, 44:

    alter, o dii boni, quam taeter mcedebat, quam truculentus, quam terribilis aspectu!

    id. Sest. 8, 19; cf.:

    vultus naturā horridus ac taeter,

    Suet. Calig. 50; Juv. 10, 191:

    hanc tam taetram, tam horribilem tamque infestam rei publicae pestem toties jam effugimus,

    Cic. Cat. 1, 5, 11.— Comp.:

    aliis aliud retro quoque taetrius esset Naribus, etc.,

    Lucr. 2, 510.— Sup.: taeterrima hiems, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 1.—
    B.
    With abl.:

    foedā specie taetri,

    Lucr. 2, 421; cf.:

    mulier taeterrima vultu,

    Juv. 6, 418.—As subst.: taetrum, i, n., offensiveness:

    quae profluentia necessario taetri essent aliquid habitura,

    Cic. N. D. 2, 56, 141.—
    II.
    Mentally or morally.
    A.
    In gen.
    1.
    Of persons, horrid, hideous, repulsive, shameful, disgraceful, abominable, etc. (syn.:

    immanis, turpis): taeter et ferus homo,

    Cic. Q. Fr. 2, 13, 2.— Sup.:

    quid ais tu, hominum omnium taeterrume?

    Plaut. Most. 3, 1, 65:

    quamquam es omni diritate atque immanitate taeterrimus,

    Cic. Vatin. 3, 9:

    quis taetrior hostis huic civitati,

    id. Cael. 6, 13:

    qui in eum fuerat taeterrimus,

    id. Tusc. 1, 40, 96.—
    2.
    Of things: postquam discordia taetra Belli ferratos postes portasque refregit, Enn. ap. Serv. Verg. A. 7, 622 (Ann. v. 270 Vahl.):

    libido,

    Hor. S. 1, 2, 33:

    facinus,

    Cic. Off. 3, 29, 95:

    prodigia,

    Liv. 22, 9.— Comp.:

    quibus (sc. cupiditatibus) nihil taetrius nec foedius excogitari potest,

    Cic. Off. 3, 8, 36:

    nullum vitium taetrius est, quam avaritia,

    id. ib. 2, 22, 77. — Sup.:

    taeterrimum bellum,

    Cic. Fam. 10, 14, 2.—
    B.
    Esp., neutr. as adv., horridly, horribly, etc.:

    taetrum flagrat... Horror conscius,

    Prud. Cath. 4, 22.—Hence, adv.: taetrē, foully, shockingly, hideously, Cato ap. Charis. p. 196 P.; Cic. Div. 1, 9.— Sup., Cic. Att. 7, 12, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > taetre

  • 8 taetrum

    taeter (less correctly tēter), tra, trum, adj. [perh. from taedet].
    I.
    Physically, offensive, foul, noisome, shocking, hideous, loathsome (class.; syn.: foedus, putidus).
    A.
    Absol.:

    taetra et immanis belua,

    Cic. Tusc. 4, 20, 45:

    odor ex multitudine cadaverum,

    Caes. B. C. 3, 49:

    cadavera,

    Lucr. 2, 415:

    aut foedā specie taetri turpesque videntur,

    id. 2, 421:

    sapor,

    id. 6, 22:

    absinthia,

    id. 1, 936:

    ulcera,

    id. 5, 995; 5, 1126; 4, 172;

    6, 976: cruor,

    Verg. A. 10, 727:

    spiritus,

    Hor. C. 3, 11, 19; Luc. 1, 618:

    loca taetra, inculta, foeda atque formidolosa,

    Sall. C. 52, 13; cf.:

    taetris tenebris et caligine,

    Cic. Agr 2, 17, 44:

    alter, o dii boni, quam taeter mcedebat, quam truculentus, quam terribilis aspectu!

    id. Sest. 8, 19; cf.:

    vultus naturā horridus ac taeter,

    Suet. Calig. 50; Juv. 10, 191:

    hanc tam taetram, tam horribilem tamque infestam rei publicae pestem toties jam effugimus,

    Cic. Cat. 1, 5, 11.— Comp.:

    aliis aliud retro quoque taetrius esset Naribus, etc.,

    Lucr. 2, 510.— Sup.: taeterrima hiems, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 1.—
    B.
    With abl.:

    foedā specie taetri,

    Lucr. 2, 421; cf.:

    mulier taeterrima vultu,

    Juv. 6, 418.—As subst.: taetrum, i, n., offensiveness:

    quae profluentia necessario taetri essent aliquid habitura,

    Cic. N. D. 2, 56, 141.—
    II.
    Mentally or morally.
    A.
    In gen.
    1.
    Of persons, horrid, hideous, repulsive, shameful, disgraceful, abominable, etc. (syn.:

    immanis, turpis): taeter et ferus homo,

    Cic. Q. Fr. 2, 13, 2.— Sup.:

    quid ais tu, hominum omnium taeterrume?

    Plaut. Most. 3, 1, 65:

    quamquam es omni diritate atque immanitate taeterrimus,

    Cic. Vatin. 3, 9:

    quis taetrior hostis huic civitati,

    id. Cael. 6, 13:

    qui in eum fuerat taeterrimus,

    id. Tusc. 1, 40, 96.—
    2.
    Of things: postquam discordia taetra Belli ferratos postes portasque refregit, Enn. ap. Serv. Verg. A. 7, 622 (Ann. v. 270 Vahl.):

    libido,

    Hor. S. 1, 2, 33:

    facinus,

    Cic. Off. 3, 29, 95:

    prodigia,

    Liv. 22, 9.— Comp.:

    quibus (sc. cupiditatibus) nihil taetrius nec foedius excogitari potest,

    Cic. Off. 3, 8, 36:

    nullum vitium taetrius est, quam avaritia,

    id. ib. 2, 22, 77. — Sup.:

    taeterrimum bellum,

    Cic. Fam. 10, 14, 2.—
    B.
    Esp., neutr. as adv., horridly, horribly, etc.:

    taetrum flagrat... Horror conscius,

    Prud. Cath. 4, 22.—Hence, adv.: taetrē, foully, shockingly, hideously, Cato ap. Charis. p. 196 P.; Cic. Div. 1, 9.— Sup., Cic. Att. 7, 12, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > taetrum

См. также в других словарях:

  • shocking — [ ʃɔkiŋ ] adj. inv. • 1842; mot angl. , de to shock « choquer » ♦ Anglic. Vx ou plaisant Choquant, inconvenant. ● shocking adjectif invariable (anglais to shock, choquer) Familier. Choquant. ⇒SHOCKING, adj. inv. Vieilli ou p. plaisant. Qui est… …   Encyclopédie Universelle

  • Shocking 5 — Album par ℃ ute Sortie 24 février 2010 Enregistrement Japon Genre …   Wikipédia en Français

  • shocking — adj. Care impresionează neplăcut; şocant. [pr.: şóching] – cuv. engl. Trimis de LauraGellner, 22.07.2004. Sursa: DEX 98  SHOCKING adj. invar. (Anglicism) Şocant; pornografic, obscen. [pron. şóchin. / < engl …   Dicționar Român

  • Shocking 5 — Álbum de °C ute Publicación 24 de febrero de 2010 Grabación 2010 Género(s) J Pop …   Wikipedia Español

  • Shocking — Shock ing, a. Causing to shake or tremble, as by a blow; especially, causing to recoil with horror or disgust; extremely offensive or disgusting. [1913 Webster] The grossest and most shocking villainies. Secker. [1913 Webster] {Shock ing*ly}, adv …   The Collaborative International Dictionary of English

  • shocking — [shäk′iŋ] adj. 1. having an effect like that of a heavy blow or shock; staggering [the shocking news of his death] 2. a) highly offensive to good taste, propriety, etc.; extremely revolting b) very bad shockingly adv …   English World dictionary

  • shocking — англ. (шокинг) неприлично, скандально. Толковый словарь иностранных слов Л. П. Крысина. М: Русский язык, 1998 …   Словарь иностранных слов русского языка

  • Shocking — (engl.), Anstoß erregend, beleidigend …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • Shocking — (engl., spr. schock ), anstößig, widerwärtig …   Kleines Konversations-Lexikon

  • shocking — index arrant (onerous), deplorable, disgraceful, flagrant, gross (flagrant), heinous, immoral …   Law dictionary

  • shocking — / ʃɑkiŋ/, it. / ʃɔk:ing/ agg. ingl. [der. del verbo (to ) shock urtare, colpire ]. 1. [che colpisce emotivamente: uno spettacolo s. ] ▶◀ impressionante, scioccante, traumatizzante. ↓ emozionante. 2. [di colore, molto intenso: rosa s. ] ▶◀ acceso …   Enciclopedia Italiana

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»