-
1 sūmptus
sūmptus ūs, dat. tū or tuī, m [sumo], outlay, expense, cost, charge: quor tu his rebus sumptum suggeris, T.: sumptu ne parcas: epularum: nulli sumptūs, nulla iactura: adventus noster nemini ne minimo quidem fuit sumptui: nullus fit sumptus in nos, no expense is lavished us: numerum equitatūs suo sumptu alere, Cs.: oppida publico Sumptu decorare, H.: unde in eos sumptūs pecunia erogaretur, L.: opere rustico Faciundo sumptum exercere suum, i. e. support themselves, T.* * *cost, charge, expense -
2 dubitatio
dŭbĭtātĭo, ōnis, f. [dubito].I. A.Prop.1.In gen. (freq. and good prose).(α).Absol.:(β).nec tibi sollicitudinem ex dubitatione mea, nec spem ex affirmatione, afferre volui,
Cic. Fam. 9, 17 fin.:cum res non conjecturā, sed oculis ac manibus teneretur, neque in causa ulla dubitatio posset esse,
id. Cluent. 7, 20:in ea obscuritate ac dubitatione omnium,
id. ib. 27:quod quamquam dubitationem non habet, tamen rationes afferendas puto, etc.,
id. Fin. 5, 10; cf. id. Agr. 1, 4, 11; Quint. 4, 3, 6:dubitationem afferre,
Cic. Off. 1, 41, 147; cf. id. ib. 3, 4, 18:eo sibi minus dubitationis dari, quod, etc.,
Caes. B. G. 1, 14, 1:ad tollendam dubitationem sola non sufficiunt,
Quint. 5, 9, 8; cf. id. 5, 13, 51; Cic. Att. 12, 6 fin. al. So in Cicero a few times: sine ulla dubitatione, without any doubt, i. e. per litoten, most certainly (an emphatic sine dubio, v. dubius, I. B. 2. b. e), Cic. Tusc. 3, 3, 5; id. Balb. 13, 31; id. Verr. 2, 4, 18, § 39; id. Cat. 4, 3, 5;so too, sine dubitatione,
Col. 3, 6, 2 (but far more freq. in signif. II., v. infra).—With gen.: omnem dubitationem adventus legionum expellere, Caes. B. G. 5, 48 fin.; cf.(γ).juris (i. e. dubitatio, penes quem esset jus),
Cic. Caecin. 4, 9:generum,
id. de Or. 2, 31, 134:hujus utilitatis,
Quint. 1, 10, 28.—With de:(δ).illa Socratica, de omnibus rebus,
Cic. Ac. 1, 4, 17; Auct. B. Afr. 26.—With rel. or interrog. clause:(ε).si quando dubitatio accidit, quale sit id, etc.,
Cic. Off. 3, 4, 18; id. Cluent. 28, 76; id. Fam. 15, 21:alterum potest habere dubitationem, adhibendumne fuerit hoc genus... an, etc.,
id. Off. 3, 2, 9; id. Fam. 3, 5, 3; Quint. 11, 2, 44.—With quin:(ζ).cum hic locus nihil habeat dubitationis, quin, etc.,
Cic. Off. 2, 5, 17; cf. id. N. D. 2, 63, 158.—With a subject acc. and inf.:2.hoc a rustico factum extra dubitationem est,
Quint. 7, 1, 48.—Esp., as a fig. of speech, i. q. Gr. diaporêsis, i. e. hesitation, embarrassment of the speaker, because unable to do justice to the greatness of his theme (e. g. Cic. Rosc. Am. 11; id. de Or. 3, 56, § 214), Auct. Her. 4, 29, 40; cf. Ernest. Lex. Technol. Lat. p. 136.—B.Meton. (dubito, I. B.), a doubt, question, considering:II.indigna dubitatio homine!
Cic. Lael. 19, 67; so,ad rem publicam adeundi,
id. Rep. 1, 7, 12.—A wavering, hesitating in coming to a conclusion; hesitancy, irresolution, delay:aestuabat dubitatione, versabat se in utramque partem non solum mente, verum etiam corpore,
Cic. Verr. 2, 2, 30; cf.:qui timor! quae dubitatio! quanta haesitatio tractusque verborum!
id. de Or. 2, 50:inter dubitationem et moras senati,
Sall. J. 30, 3; cf. id. ib. 62, 9:aluit dubitatione bellum,
Tac. A. 3, 41 fin. et saep.:(Caesar) nulla interposita dubitatione legiones ex castris educit,
without any hesitation, promptly, Caes. B. G. 7, 40, 1;in this signif. very freq. in Cicero: sine ulla dubitatione,
Cic. Cluent. 28, 75; id. Verr. 2, 3, 12; id. Pis. 3; 21 fin.; id. N. D. 1, 1; id. de Or. 2, 28, 122; id. Fam. 1, 5, b. 2. et saep.; cf.:absque ulla dubitatione,
Vulg. Ruth, 3, 13;less freq. merely sine dubitatione,
without hesitation, unhesitatingly, Cic. Agr. 2, 9, 23; id. N. D. 3, 34, 84; id. Ac. 2, 29, 94; id. Top. 15 fin.; id. Att. 11, 16, 3; so Cic. Fil. Fam. 16, 21; Auct. B. Alex. 63, 2; Vulg. Act. 10, 29. -
3 exarcio
ex-sarcio (also exarcio, exsercio, or exercio), no perf., sartum, 4, v. a. — Lit., to patch up, mend; hence, transf., to amend, repair, restore (very rare): exercirent sarcirent, Paul. ex Fest. p. 81 Müll. N. cr.:aliis te id rebus exsarturum esse persuadeas,
Q. Cic. Pet. Cons. 11, 45:eos servos qui opere rustico Faciundo facile sumptum exercirent suum,
who could repay their cost by their labor, Ter. Heaut. 1, 1, 91 Umpfenbach (Bentl. Fleck. al. exercerent). -
4 exinde
ex-indē, and apocopated exin (like dein, proin, from deinde, proinde; cf.I.also: dein etiam saepe et exin pro deinde et exinde dicimus,
Cic. Or. 45, 154; also exim, like him, illim, istim; acc. to the best MSS. in Enn. ap. Fest. p. 356, 4; Plaut. Poen. 3, 6, 9; Lucr. 3, 160; Verg. A. 7, 341; 8, 306; 12, 92; Tac. A. 14, 48 al.; M. Aurel. ad Fronto, p. 54; cf. exsim, eutheôs, Gloss. Philox.; v. Lachm. ad Lucr. p. 148; Wagn. ad Verg. A. 7, 341, and tom. 5, p. 437; v. Ritschl, Rhein. Mus. 7, 472 sqq.; Lorenz ad Plaut. Most. 218), adv., from there, from that place, thence (freq., but not in Ter., Caes., or Quint.).In space (very rare;B.not in Cic.): utcumque in alto ventus est, Epidice, exin velum vortitur,
from there, thence, Plaut. Ep. 1, 1, 47; id. Poen. 3, 6, 9:si servus cujusquam in ecclesiam altariave armatus... irruerit, exinde protinus abstrahatur,
Cod. Just. 1, 12, 4:regionem Commagenam, exim Cappadociam, inde Armenios petivit,
Tac. A. 15, 12.—Transf., in (local) succession, after that, next in order, next:II.at vero quanta maris est pulchritudo!... exin mari finitimus aër, etc.,
Cic. N. D. 2, 39, 101: hinc Equus summum contingit caput alvo... exin contortis Aries cum cornibus haeret, id. poët. ib. 2, 43, 111:auxiliares Galli Germanique in fronte, post quos pedites sagittarii, dein quatuor legiones... exin totidem aliae legiones,
Tac. A. 2, 16.In time, after that, thereafter, then: exin compellare pater me voce videtur, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 45, ed. Vahl.): POPULI PARTES IN TRIBUS DISTRIBUUNTO;b.EXIN PECUNIAS, AEVITATES, ORDINES PARTIUNTO,
Cic. Leg. 3, 3, 7:exin cuidam rustico Romano dormienti visus est venire qui diceret, etc.... exin filium ejus esse mortuum, etc.,
id. Div. 1, 26, 55: quisque suos patimur Manes;exinde per amplum Mittimur Elysium,
Verg. A. 6, 743:ad Mundam exinde castra Punica mota,
Liv. 24, 42, 1.—After ubi or postquam (cf. deinde, II. d.):B.ostium ubi conspexi, exinde me ilico protinam dedi,
Plaut. Curc. 2, 3, 84:postquam alium repperit... me exinde amovit loco,
id. Truc. 1, 1, 63.—Transf.1.In an enumeration or succession of events, after that, then, next, furthermore (cf. deinde, II. A. b.): pone petunt, exim referunt ad pectora tonsas, Enn. s. v. tonsam, p. 356 Müll. (Ann. v. 236, ed. Vahl.): incenditque animum famae venientis amore;2.Exin bella viro memorat, quae, etc.,
Verg. A. 6, 891:exin se cuncti divinis rebus ad urbem Perfectis referunt,
id. ib. 8, 306; Liv. 31, 4, 4; 31, 6, 2; 37, 47, 8; 40, 35, 2;42, 9, 8: Suillio corruptionem militum... exin adulterium Poppaeae, ac postremum mollitiam corporis objectante,
Tac. A. 11, 2; cf. id. ib. 15, 41.—In late Lat., i. q. ex illo tempore, from that time, since then:III.quem morem vestis exinde gens universa tenet,
Just. 1, 2:cum post motam et omissam quaestionem res ad nova dominia bona fide transierint, et exinde novi viginti anni intercesserint, etc.,
Cod. Just. 7, 33; Dig. 10, 1, 4; 41, 6, 4; 49, 15, 12.—With ut, cum, ex quo:exinde, ut curiam participare coepi,
App. Mag. p. 289; so,exinde ut,
id. M. 2, p. 120:exinde cum ex astu a magistro digressi sumus,
id. ib. 1, p. 113:videri legatum habere jurisdictionem non exinde, ex quo mandata est, sed, etc.,
Dig. 1, 16, 4, § 6; 5, 1, 67; Cod. Just. 2, 22; 4, 32.—In other relations, in which a going out or forth takes place.A.(Acc. to ex, III. E.) To indicate the origin or occasion of an event (post-class.), thence:B.nec quicquam idonei lucri exinde cepimus, sed vulnera,
App. M. 6, p. 184; Cod. Just. 1, 3, 35: quodcumque exinde incommodum ecclesiae contigerit, ib. 1, 2, 14.—(Acc. to ex, III. H.) To indicate a rule, measure, or standard, hence, accordingly (anteclass.): proinde ut quisque fortuna utitur, ita praecellet;atque exinde sapere eum omnes dicimus,
Plaut. Ps. 2, 3, 14; cf.:ut fama 'st homini, exin solet pecuniam invenire,
id. Most. 1, 3, 71; id. Truc. 1, 1, 64; id. Poen. 3, 5, 9; id. Ep. 1, 1, 47:ad molas alii asellis, alii vaccis ac mulis utuntur, exinde ut pabuli facultas est,
according as, Varr. R. R. 1, 20, 4. -
5 exsarcio
ex-sarcio (also exarcio, exsercio, or exercio), no perf., sartum, 4, v. a. — Lit., to patch up, mend; hence, transf., to amend, repair, restore (very rare): exercirent sarcirent, Paul. ex Fest. p. 81 Müll. N. cr.:aliis te id rebus exsarturum esse persuadeas,
Q. Cic. Pet. Cons. 11, 45:eos servos qui opere rustico Faciundo facile sumptum exercirent suum,
who could repay their cost by their labor, Ter. Heaut. 1, 1, 91 Umpfenbach (Bentl. Fleck. al. exercerent). -
6 immorior
immŏrĭor ( inm-), mortuus, 3, v. dep. n. [in-morior], to die in or upon any thing ( poet. and in post-Aug. prose).—Constr. with dat. and rarely in aliqua re.I.Lit.:* II.illa sorori immoritur,
Ov. M. 6, 296:hastae,
Val. Fl. 6, 570:fortiter Euxinis aquis,
Ov. P. 3, 7, 40; cf.:ipsis aquis,
id. M. 7, 572:stellio immortuus vino,
Plin. 29, 4, 22, § 73:apes immortuae in melle,
id. 29, 6, 38, § 128: non exigo, ut immoriaris legationi, immorare, Auct. ap. Quint. 9, 3, 73:tormentis,
Sen. Contr. 5, 34, 6:saepe tormentis pro silentio rerum creditarum immortui,
Just. 44, 2, 3.—Of things:manus immortua,
dying, withering, Luc. 3, 613:aura superstes Immoritur velis,
i. e. dies away, Stat. Th. 1, 481.—Trop.: immoritur studiis (dat. = macerat et enecat se opere rustico exercendo), he pines away, Hor. Ep. 1, 7, 85. -
7 inmorior
immŏrĭor ( inm-), mortuus, 3, v. dep. n. [in-morior], to die in or upon any thing ( poet. and in post-Aug. prose).—Constr. with dat. and rarely in aliqua re.I.Lit.:* II.illa sorori immoritur,
Ov. M. 6, 296:hastae,
Val. Fl. 6, 570:fortiter Euxinis aquis,
Ov. P. 3, 7, 40; cf.:ipsis aquis,
id. M. 7, 572:stellio immortuus vino,
Plin. 29, 4, 22, § 73:apes immortuae in melle,
id. 29, 6, 38, § 128: non exigo, ut immoriaris legationi, immorare, Auct. ap. Quint. 9, 3, 73:tormentis,
Sen. Contr. 5, 34, 6:saepe tormentis pro silentio rerum creditarum immortui,
Just. 44, 2, 3.—Of things:manus immortua,
dying, withering, Luc. 3, 613:aura superstes Immoritur velis,
i. e. dies away, Stat. Th. 1, 481.—Trop.: immoritur studiis (dat. = macerat et enecat se opere rustico exercendo), he pines away, Hor. Ep. 1, 7, 85. -
8 sumptus
1.sumptus, a, um, Part. of sumo.2.sumptus,, ūs ( gen. sumpti, Cato, R. R. 22, 3; Lucil., Turp., Caecil., and Varr. ap. Non. 484, 30 sq.; Turp. ib. 132, 16; Plaut. Trin. 2, 1, 21; id. Cas. 2, 7, 2), m. [sumo, II. D.], expense, cost, charge (class.; used alike in sing. and plur.; cf.impendium): at tibi tanto sumptui esse mihi molestum'st,
Plaut. Mil. 3, 1, 78:quor tu his rebus sumptum suggeris,
Ter. Ad. 1, 1, 37; 3, 3, 16; 5, 3, 21:sine sumptu tuo,
id. Eun. 5, 8, 46:perpetuos sumptus suppeditare, nec solum necessarios, sed etiam liberales,
Cic. Off. 2, 12, 42:illud te rogo, sumptu ne parcas,
id. Fam. 16, 4, 2:extra modum sumptu et magnificentiā prodire,
id. Off. 1, 39, 140; cf.:sumptus epularum,
id. Tusc. 5, 34, 97:quid sumptūs in eam rem aut laboris insumpserit,
id. Inv. 2, 38, 113:ad incertum casum et eventum certus quotannis labor et certus sumptus impenditur,
id. Verr. 2, 3, 98, § 227:sumptum in rem militarem facere,
id. Fam. 12, 30, 4:omnino nullus in imperio meo sumptus factus est,
id. Att. 6, 2, 4:nulli sumptūs, nulla jactura,
id. Cael. 16, 38; cf. id. Att. 5, 21, 5:adventus noster nemini ne minimo quidem fuit sumptui,
id. ib. 5, 14, 2:sumptum nusquam melius posse poni,
id. Q. Fr. 3, 1, 2, § 3:exiguus sumptus aedilitatis fuit,
id. Off. 2, 17, 59:quaestores sumptum, quem oportebat dari, non dederunt,
id. Inv. 2, 29, 87:si qui suo sumptu functus esset officio,
id. Fam. 3, 8, 3:magnum numerum equitatūs suo sumptu alere,
Caes. B. G. 1, 18:publico sumptu,
Liv. 40, 38, 6:oppida publico Sumptu decorare,
Hor. C. 2, 15, 19:quom tolerare hujus sumptus non queat,
Ter. Heaut. 3, 2, 33:ubi videbit tantos sibi sumptus domi Cottidianos fieri,
id. ib. 5, 4, 5;5, 1, 57: unde in eos sumptus pecunia erogaretur,
Liv. 1, 20, 5:in his immanibus jacturis infinitisque sumptibus,
Cic. Off. 2, 16, 56:minuendi sunt sumptus,
id. Leg. 2, 23, 59:sumptus, quos in cultum praetorum socii facere soliti erant, circumcisi aut sublati,
Liv. 32, 27, 4: servi qui opere rustico Faciundo facile sumptum exercerent suum, could pay their expenses, i. e. the cost of keeping them, Ter. Heaut. 1, 1, 91:non amplius in singulas cenas sumptus esse facturos,
Gell. 2, 24, 2:cenarum,
id. 2, 24, 12; 2, 24, 15.
См. также в других словарях:
Rustico — Plage de Rustico, vers 1916 Administration Pays … Wikipédia en Français
rústico — rústico, ca (Del lat. rustĭcus, de rus, campo). 1. adj. Perteneciente o relativo al campo. 2. tosco (ǁ grosero). 3. m. Hombre del campo. a la, o en, rústica. locs. advs. Dicho de encuadernar libros: A la ligera y con cubierta de papel. ☛ V.… … Diccionario de la lengua española
Rustico — (Verdabbio,Швейцария) Категория отеля: Адрес: Paese, 6538 Verdabbio, Швейцария … Каталог отелей
Rustico — (Mioglia,Италия) Категория отеля: Адрес: Via Siriti, 17040 Mioglia, Италия … Каталог отелей
rústico — rústico, ca adjetivo 1. (antepuesto / pospuesto) Del campo o de sus gentes: costumbres rústicas, vida rústica, finca rústica, propiedad rústica. Su rústico mobiliario contrastaba con sus cuadros extremadamente urbanos. 2. (antepuesto / pospuesto) … Diccionario Salamanca de la Lengua Española
Rüstĭco — (Rustiken), so v.w. Bäuerisches Werk … Pierer's Universal-Lexikon
rustico — / rustiko/ [dal lat. rustĭcus, der. di rus campagna ] (pl. m. ci ). ■ agg. 1. a. [di campagna: chiesetta r. ] ▶◀ e ◀▶ [➨ rurale agg. (1)]. b. [proprio delle persone di campagna e dei piccoli centri: maniere r. ] … Enciclopedia Italiana
rústico — rústico, ca adjetivo 1) campesino*, rural, silvestre*. ≠ urbano. 2) ignorante*, charro, cafre, descortés*, zote … Diccionario de sinónimos y antónimos
rústico — adj. 1. Relativo ao campo ou próprio dele. 2. Rural. 3. Grosseiro; rude; sem arte. • s. m. 4. Camponês. 5. Homem sem instrução … Dicionário da Língua Portuguesa
Rustico — Als Rustico wird bezeichnet: ein Ort auf der kanadischen Prince Edward Island, siehe North Rustico eine rustikale Bauform italienischer und Tessiner Häuser, siehe Rustico (Gebäude) eine süditalienische Brotspeise, siehe Rustico Leccese eine… … Deutsch Wikipedia
rústico — (Del lat. rusticus.) ► adjetivo 1 Del campo: ■ vive en una pequeña localidad rústica. TAMBIÉN rustical 2 Que se comporta con grosería e ignorancia: ■ tiene unos modales un tanto rústicos. SINÓNIMO rudo tosco 3 Que está hecho a imitación de cosas… … Enciclopedia Universal