-
81 συν-θρόησις
συν-θρόησις, ἡ, Unruhe, Verlegenheit, Sext. Emp. adv. phys. 1, 169.
-
82 σωρίτης
-
83 σωρῑτικός
-
84 σωτήριος
σωτήριος, rettend, erhaltend, befreiend, heilbringend; σωτήριός τινος, Aesch. Eum. 671; τάχ' ἂν γενοίμεϑ' αὐτοῠ σὺν ϑεῷ σωτήριοι, Soph. Ai. 766. ϑεοί, El. 273, aber auch τινί, ἦ ταῠτ' ἄριστα καὶ πόλει σωτήρια, Aesch. Spt. 165; πομμπεύς, Eur. Rhes. 228, wie πομπός, Bacch. 963. ναυτίλοις, Or. 1637, u. öfter, τὰ σωφρόνων ἀρχόντων σωτήρια, Plat. Polit. 311 a; τὸ πείϑεσϑαι σωτηριώτερον αὐτοῖς, Xen. Mem. 3, 3, 10; Folgde; – τὸ σωτήριον, die Rettung, ἐξευρίσκωμεν σωτήριον ἐκ τῶν παρόντων, Luc. Iov. Trag. 18; – τὰ σωτήρια, sc. ἱερά, Dankopfer, Dankfest für die Errettung, ϑύειν ϑεοῖς, Xen. An. 3, 2, 9, D. Sic. 17, 100. – Aber Soph. O. C. 488 δέχεσϑαι τὸν ἱκέτην σωτήριον ist wohl rast. = σῶοςzu nehmen. – Adv., S. Emp. adv. phys. I, 113, σωτηρίως ἔχειν, im Ggstz von ἀσώτως, Plut. qu. nat. 26. – In Smyrna hieß der öffentliche Abtritt τὸ σωτήριον.
-
85 σωματότης
σωματότης, ητος, ἡ, die Körperlichkeit, das Körpersein, S. Emp. adv. phys. 1, 371, oft.
-
86 σωματόω
σωματόω, verkörpern, zum Körper machen, daher dicht, fest machen, verdichten, ὀποὶ σωματωϑέντες, Theophr.; πάχος ἔχει καὶ σεσωμάτωται μᾶλλον, Arist. de gener. anim. 2, 6; S. Emp. adv. phys. 2, 25; auch = in ein Ganzes bringen.
-
87 σύν-τομος
σύν-τομος, zusammengeschnitten, beschnitten, abgekürzt, kurz; μήτι μακεστῆρα μῦϑον, ἀλλὰ σύντομον λέγων, Aesch. Pers. 684, wie Soph. εἰπέ μοι μὴ μῆκος, ἀλλὰ σύντομα, Ant. 442; μύϑους συντομωτάτους κλύειν, Eur. Heracl. 784; Ar. Ran. 123; ἡ σύντομος, sc. ὁδός, der kurze Weg, Richtweg, Her. 5, 17; auch τὰ σύντομα τῆς ὁδοῦ, 1, 185. 4, 136; συντομώτατόν ἐστι, es ist der kürzeste Weg, 7, 121; συντομωτάτη διαπολέμησις, Thuc. 7, 42; ὁδός, Xen. Cyr. 1, 6, 21, wie Pol. u. a. Sp. – Adv. συντόμως, in Kurzem, bes. von der Rede, πεύσῃ τὰ πάντα συντόμως, Aesch. Eum. 393; λέξομεν, 555; ξυντομωτάτως μὲν ἂν τύχοιμι λέξας, Soph. O. C. 1575; ὡς συντόμως εἰπεῖν, Plat. Tim. 25 e; συντομώτερον, Isocr. Paneg. 64 nach Bekker, vulg. συντομωτέρως. Auch ὡς ἐν συντόμῳ λεκτέον, S. Emp. pyrrh. 2, 236; ὡς ἐν συντόμοις εἰρήσϑω, adv. phys. 2, 233; von der Zeit, sogleich, Soph. O. R. 810; Hachon bei Ath. VIII, 349 a.
-
88 σκεπτικός
σκεπτικός, zum Betrachten, Bedenken, Ueberlegen gehörig, geschickt, geneigt. –.Σκεπτικοί hießen die Philosophen, die auch ἐφεκτικοί und ἀπορητικοί genannt werden, welche Nichts als bestimmte Behauptung aussprachen, sondern ihre Meinung nur mit Bedenken äußerten, die Skeptiker; bes. die Anhänger des Pyrrhon; S. Emp. oft u. A. – Adv. σκεπτικῶς, nach Weise der Skeptiker, D. L.; σκεπτικώτερον διδάσκειν, S. Emp. adv. phys. 1, 194.
-
89 σαγήνη
σαγήνη, ἡ, ein großes Netz, mit dem viele Fische auf einmal gefangen werden können, das Ziehgarn oder Schleppnetz; Luc. Pisc. 51 u. öfter; Plut. u. a. Sp.; οἱ λίνα καὶ στάλικας καὶ σαγήνας περιβαλλόμενοι, S. Emp. adv. phys. 1, 3.
-
90 σαλία
σαλία, ἡ, = σαλεία, l. d. Polem. phys. 1, 11.
-
91 σθεναρός
σθεναρός, stark, kräftig, mächtig; Ἄτη σϑεναρή, Il. 9, 505; ἀελλάδων ἵππων σϑεναρώτερον φυγᾷ πόδα νωμᾶν, d. i. schneller, Soph. O. C. 468; βραχίων, Eur. El. 389; auch in sp. Prosa, λόγοι, S. Emp. adv. log. 2, 160; σϑεναρῶς συνάγειν, adv. phys. 1, 437.
-
92 σμῑλίον
-
93 τρι-δακτυλιαῖος
τρι-δακτυλιαῖος, = Folgdm, S. Emp. adv. phys. 2, 157.
-
94 τραγ-έλαφος
τραγ-έλαφος, ὁ, der Bockhirsch, ein phantastisch gebildetes Thier, das den Griechen nur aus Abbildungen auf Teppichen und andern Kunsterzeugnissen des Orients bekannt war, Ar. Ran. 935; ausdrücklich als fabelhaftes Wesen mit Kentauren zusammengestellt von Plat. Rep. VI, 488 a; Arist. ausc. phys. 4, 1. – Daher auch ein Trinkgeschirr, auf dem das Vordertheil eines solchen Bockhirsches in erhabener Arbeit dargestellt war, Ath. XI, 484 d; Antiphan. ib. 500 e; vgl. Böckh Staatshaush. II p. 305. – Späterhin wird ein wirkliches Thier in Arabien od. am Phafis damit bezeichnet, wahrscheinlich eine Antilopen- od. Gazellenart mit einem Bocksbart, D. Sic. 2, 51. – Auch der päonische Stier, vielleicht der Auerochs oder Bison.
-
95 ταχύ
ταχύ, wie ϑοός u. ὠκύς, schnell, rasch, eilig; Hom. gew. von der Geschwindigkeit des Gehens od. Laufens, von Menschen und Thieren; auch mit dem Zusatze πόδας ταχύς, Il. 17, 709 u. öfter; ταχὺς ϑέειν, Od. 17, 308; Tragg. u. in Prosa; Ggstz βραδύς, Plat. Tim. 80 d; Folgde überall; πρὸς ὀργήν, Plut. Cat. min. 1. – Uebtr., ἐλπίς, Pind. P. 1, 83; auch ταχειᾶν παλαμᾶν, P. 4, 202; κἀπὶ τοῖσδε τὴν χάριν ταχεῖαν πρόςϑες, Soph. Trach. 1245; ταχεῖαν ὡς ἐμοὶ σκέψιν ἐσιτάττεις, Plat. Soph. 226 c. – Adv. ταχέως, Il. 23, 365; Hes. Th. 103 u. einzeln auch in Prosa; umschrieben, διὰ ταχέων, Thuc. 1, 80. 3, 109; Plat. Apol. 32 d; vgl. Jacobs Ach. Tat. p. 808. – Compar. und superl., – a) regelmäßig, aber unattisch, ταχύτερος, ταχύτατος, einzeln bei Dichtern, wie ταχυτάτων ἁρμάτων Pind. Ol. 1, 77; im compar. bei Her. die herrschende Form, vgl. Lob. Phryn. 77; auch adv. ταχύτερον, Her. 4, 127. 9, 101; S. Emp. adv. phys. 2, 152. – b) gew. compar. ϑάσσων, ϑᾶσσον, und att. ϑάττων, ϑᾶττον; Hom.; Pind. ἵππ ου ϑᾶσσον καὶ ναός, Ol. 9, 24; P. 4, 181; Att. – Das adverbial gebrauchte neutr. ϑᾶσσον ist nicht selten in der Bdtg vom Positiv nicht zu unterscheiden, Il. 2, 440. 4, 64 Od. 16, 130 u. sonst; οὐ ϑᾶσσον οἴσεις, Soph. Trach. 1173; οὐκ εἰς ὄλεϑρον; οὐχὶ ϑᾶσσον, O. R. 430, u. öfter; ἐὰν ϑᾶττον, so schnell als, sobald als, bes. Sp. – Superl. τάχιστος, Her. u. Folgde überall; Hom. braucht nur τάχιστα als adv. u. ὅτι τάχιστα, so schnell wie möglich, Il. 4, 193 u. öfter; ὅσον τάχιστα, Soph. Ant. 1090 El. 1425; ὡς τάχιστα, Pind. Ol. 13, 79 u. Folgde; bei Her. ὡς τάχιστα, gewöhnlich durch einige Wörter getrennt, = sobald als, 1, 11. 65. 80. 213 u. sonst; τὴν ταχίστην, sc. ὁδόν, auf dem schnellsten Wege, aufs Schnellste, 1, 73. 81. 86 u. Sp., wie Pol. 1, 33, 4. – c) bei Sp. häufig ταχΐων, τάχῑον, wie D. Hal., D. Sic. 20, 92, Plut.; desto seltener bei den Attikern, s. Piers. bloorie p. 436 Mein. ökon. 144.
-
96 τερματίζω
-
97 τετρα-γωνισμός
τετρα-γωνισμός, ὁ, das Viereckigmachen, die Quadratur, ὁ ἐπὶ τῶν τμημάτων, Arist. Phys. 1, 2.
-
98 τετρα-δακτυλιαῖος
τετρα-δακτυλιαῖος, vier Finger lang, διάστημα S. Emp. adv. phys. 2, 156.
-
99 φωτισμός
φωτισμός, ὁ, das Erleuchten, S. Emp. adv. phys. 2, 224. – Auch das Erleuchtende, das Licht, LXX.
-
100 φθόριμος
См. также в других словарях:
phys — phys·co·mit·ri·um; phys·e·ter·i·dae; phys·e·ter·oi·dea; phys·harmonica; phys·har·mon·i·ka; phys·i·an·thro·py; phys·i·at·rics; phys·i·at·rist; phys·i·cal·ism; phys·i·cal·ist; phys·i·cal·is·tic; phys·i·cal·i·ty; phys·i·cal·ly; phys·i·cal·ness;… … English syllables
phys... — phys..., Phys... vgl. ↑physio..., Physio … Das große Fremdwörterbuch
phys — (physical) adv. bodily, corporeal, carnal phys (physics) adv. study of matter energy and laws of nature … English contemporary dictionary
phys- — pref. Variant of physio . * * * … Universalium
phys — abbrev. 1. physical 2. physician 3. physics * * * … Universalium
phys. ed. — phys. ed. [ ,fız ed ] noun uncount INFORMAL PHYSICAL EDUCATION … Usage of the words and phrases in modern English
phys — abbrev. 1. physical 2. physician 3. physics … English World dictionary
phys ed — [fiz′ ed′] n. Informal PHYSICAL EDUCATION … English World dictionary
phys. ed. — phys. ed., physical education … Useful english dictionary
phys|i|at|ry — «FIHZ ee AT ree», noun. = physical therapy. (Cf. ↑physical therapy) … Useful english dictionary
phys|ic — «FIHZ ihk», noun, verb, icked, ick|ing. –n. 1. a medicine, especially one that acts as a laxative; cathartic. 2. Archaic. the art of healing; science and practice of medicine: »Throw physic to the dogs; I ll none of it (Shakespeare). 3. Archaic.… … Useful english dictionary