Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

none

  • 1 nūllus

        nūllus gen. nūllīus (m nūllī, T., C.; nūllius, H.), dat. nūllī (m nūllō, Cs.; f nūllae, Pr.), adj.    [ne+ullus], not any, none, no: semita nulla, Enn. ap. C.: nulla videbatur aptior persona: elephanto beluarum nulla prudentior: nullo periculo perventuri, safely, Cs.: nullo discrimine, V.: nullius earum rerum consuli ius est, jurisdiction over none of, etc., S.: nullum meum minimum dictum, not the slightest word on my part: (Alpes) nullā dum viā superatae, no road as yet, L.: equestris pugna nulla admodum fuit, no fight at all, L.: nullā re unā magis commendari, quam, etc., no single: nullā rerum suarum non relictā, every one, L.—As subst m. and f no one, nobody: me, cum a vobis discessero, nusquam aut nullum fore: consistendi potestas erat nulli, Cs.: ego quidem nulli vestrum deero, L.: aut nullo aut quam paucissimis praesentibus, S.: Cur nemo est, nulla est, quae, etc., O.: nullis posset esse iucundior: nullis hominum cogentibus veniunt, V.—As subst n., nothing (for nihil): praeter laudem nullius avari, H.—Colloquially, not, not at all: memini, tametsi nullus moneas, T.: Philotimus nullus venit: ea (occasio) nulla contigerat, L.— Of no account, insignificant, trifling, worthless, null: igitur tu Titias leges nullas putas?: sed vides nullam esse rem p.: patre nullo, L.: alia quae illos magnos fecere, quae nobis nulla sunt, S.—With esse, to be lost, be undone: nullus sum, T.: Nullu's, Geta, nisi, etc., it is all over with you, T.
    * * *
    I
    nulla, nullum (gen -ius) ADJ
    no, none, not any
    II

    Latin-English dictionary > nūllus

  • 2 nihilō-minus (nīlō-) or nihilō minus

        nihilō-minus (nīlō-) or nihilō minus adv.,    none the less, just as much: amicus, T.—No less, nevertheless: minus dolendum fuit, sed poeniendum certe nihilo minus: nilo minus ego hoc faciam tamen, yet none the less, T.: nihilo minus tamen agi posse, etc., Cs.

    Latin-English dictionary > nihilō-minus (nīlō-) or nihilō minus

  • 3 fugio

    fŭgĭo, fūgi, fŭgĭtum ( gen. plur. part. sync. fugientum, Hor. C. 3, 18, 1; part. fut. fugiturus, Ov. H. 2, 47 al.), 3, v. n. and a. [root FUG; Gr. PHUG, pheugô; Sanscr. bhuj; syn.: flecto, curvo; v. fuga], to flee or fly, to take flight, run away.
    I.
    Neutr.
    A.
    Lit.:

    propera igitur fugere hinc, si te di amant,

    Plaut. Ep. 3, 4, 78; cf.:

    a foro,

    id. Pers. 3, 3, 31:

    senex exit foras: ego fugio,

    I am off, Ter. Heaut. 5, 2, 47:

    cervam videre fugere, sectari canes,

    id. Phorm. prol. 7:

    qui fugisse cum magna pecunia dicitur ac se contulisse Tarquinios,

    Cic. Rep. 2, 19:

    Aeneas fugiens a Troja,

    id. Verr. 2, 4, 33, § 72:

    omnes hostes terga verterunt, nec prius fugere destiterunt, quam ad flumen Rhenum pervenerint,

    Caes. B. G. 1, 53, 1:

    oppido fugit,

    id. B. C. 3, 29, 1:

    ex ipsa caede,

    to flee, escape, id. B. G. 7, 38, 3; cf.:

    ex proelio Mutinensi,

    Cic. Fam. 10, 14, 1:

    e conspectu,

    Ter. Hec. 1, 2, 107: Uticam, Hor. Ep. 1, 20, 13: fenum habet in cornu;

    longe fuge,

    id. S. 1, 4, 34: nec furtum feci nec fugi, run away (of slaves), id. Ep. 1, 16, 46; cf.:

    formidare servos, Ne te compilent fugientes,

    id. S. 1, 1, 78; Sen. Tranq. 8.—

    Prov.: ita fugias ne praeter casam,

    i. e. in fleeing from one danger beware of falling into another, Ter. Phorm. 5, 2, 3 Ruhnk. —
    b.
    In partic., like the Gr. pheugein, to become a fugitive, leave one's country, go into exile:

    fugiendum de civitate, cedendum bonis aut omnia perferenda,

    Quint. 6, 1, 19; so,

    ex patria,

    Nep. Att. 4, 4:

    a patria,

    Ov. Tr. 1, 5, 66:

    in exilium,

    Juv. 10, 160; cf. under II. A. b.—
    B.
    Transf., in gen., to pass quickly, to speed, to hasten away, flee away; cf.:

    numquam Vergilius diem dicit ire, sed fugere, quod currendi genus concitatissimum est,

    Sen. Ep. 108 med. (mostly poet. and of inanim. and abstr. things):

    tenuis fugiens per gramina rivus,

    Verg. G. 4, 19:

    Tantalus a labris sitiens fugientia captat Flumina,

    Hor. S. 1, 1, 68:

    concidunt venti fugiuntque nubes,

    id. C. 1, 12, 30:

    spernit humum fugiente pennā,

    hasting away, rapidly soaring, id. ib. 3, 2, 24:

    nullum sine vulnere fugit Missile,

    Stat. Th. 9, 770:

    insequitur fugientem lumine pinum (i. e. navem),

    Ov. M. 11, 469:

    fugere ad puppim colles campique videntur,

    Lucr. 4, 389:

    fugiunt freno non remorante dies,

    Ov. F. 6, 772:

    sed fugit interea, fugit irreparabile tempus,

    Verg. G. 3, 284:

    annus,

    Hor. S. 2, 6, 40:

    hora,

    id. C. 3, 29, 48:

    aetas,

    id. ib. 1, 11, 7.—Of persons:

    evolat ante omnes rapidoque per aëra cursu Callaicus Lampon fugit,

    hastens away, Sil. 16, 335. Here perh. belongs: acer Gelonus, Cum fugit in Rhodopen atque in deserta Getarum, i. e. swiftly roves (as a nomade), Verg. G. 3, 462 (acc. to another explan., flees, driven from his abode).—
    b.
    Pregn., to vanish, disappear, to pass away, perish:

    e pratis cana pruina fugit,

    Ov. F. 6, 730:

    fugiunt de corpore setae,

    id. M. 1, 739; cf.:

    jam fessae tandem fugiunt de corpore vires,

    Verg. Cir. 447;

    for which: calidusque e corpore sanguis Inducto pallore fugit,

    Ov. M. 14, 755:

    fugerat ore color,

    id. H. 11, 27:

    nisi causa morbi Fugerit venis,

    Hor. C. 2, 2, 15:

    fugiunt cum sanguine vires,

    Ov. M. 7, 859:

    amor,

    Prop. 1, 12, 12:

    memoriane fugerit in annalibus digerendis, an, etc.,

    Liv. 9, 44, 4:

    gratissima sunt poma, cum fugiunt,

    i. e. when they wilt, become wilted, Sen. Ep. 12; cf.: vinum fugiens, under P. a.—
    C.
    Trop. (rare but class.):

    nos naturam sequamur, et ab omni, quod abhorret ab oculorum auriumque approbatione, fugiamus,

    Cic. Off. 1, 35, 128; cf.: omne animal appetit quaedam et fugit a quibusdam;

    quod autem refugit, id contra naturam est, etc.,

    id. N. D. 3, 13, 33; Quint. 11, 1, 54:

    ad verba,

    to have recourse to, Petr. 132.
    II.
    Act., to flee from, seek to avoid; to avoid, shun any thing.
    A.
    Lit. (mostly poet.): erravi, post cognovi, et fugio cognitum, Enn. ap. Auct. Her. 2, 24, 38 (Trag. v. 160 Vahl.):

    cum Domitius concilia conventusque hominum fugeret,

    Caes. B. C. 1, 19, 2:

    neminem neque populum neque privatum fugio,

    Liv. 9, 1, 7:

    vesanum fugiunt poëtam qui sapiunt,

    Hor. A. P. 455:

    percontatorem,

    id. Ep. 1, 18, 69:

    hostem,

    id. S. 1, 3, 10:

    lupus me fugit inermem,

    id. C. 1, 22, 12:

    nunc et ovis ultro fugiat lupus,

    Verg. E. 8, 52:

    (Peleus) Hippolyten dum fugit abstinens,

    Hor. C. 3, 7, 18:

    scriptorum chorus omnis amat nemus et fugit urbes,

    id. Ep. 2, 77; id. S. 1, 6, 126:

    data pocula,

    Ov. M. 14, 287; cf.

    vina,

    id. ib. 15, 323.— Pass.:

    sic litora vento Incipiente fremunt, fugitur cum portus,

    i. e. is left, Stat. Th. 7, 140. —
    b.
    In partic. (cf. supra, I. A. b.), to leave one's country:

    nos patriam fugimus,

    Verg. E. 1, 4:

    Teucer Salamina patremque cum fugeret,

    Hor. C. 1, 7, 22.—Hence:

    quis exsul Se quoque fugit?

    Hor. C. 2, 16, 20.—
    2.
    Transf. (causa pro effectu), to flee away from, to escape, = effugio ( poet.;

    but cf. infra, B. 2.): hac Quirinus Martis equis Acheronta fugit,

    Hor. C. 3, 3, 16:

    insidiatorem,

    id. S. 2, 5, 25:

    cuncta manus avidas fugient heredis,

    id. C. 4, 7, 19.—And in a poetically inverted mode of expression: nullum Saeva caput Proserpina fugit (= nemo tam gravis est, ad quem mors non accedat), none does cruel Proserpine flee away from, avoid (i. e. none escapes death), Hor. C. 1, 28, 20.—
    B.
    Trop., to flee from, avoid, shun (very freq. and class.):

    conspectum multitudinis,

    Caes. B. G. 7, 30, 1:

    ignominiam ac dedecus,

    Cic. Rep. 5, 4:

    nullam molestiam,

    id. ib. 3, 5; cf.

    laborem,

    Ter. Heaut. 1, 1, 114; Verg. A. 3, 459 (opp. ferre):

    recordationes,

    Cic. Att. 12, 18:

    vituperationem tarditatis,

    id. de Or. 2, 24, 101; cf.:

    majoris opprobria culpae,

    Hor. Ep. 1, 9, 10:

    judicium senatus,

    Liv. 8, 33, 8:

    vitium,

    Quint. 2, 15, 16:

    hanc voluptatem (with reformidare),

    id. 8, 5, 32:

    disciplinas omnes (Epicurus),

    id. 2, 17, 15:

    nuptias,

    Ter. And. 4, 4, 27; cf.:

    usum conjugis,

    Ov. M. 10, 565:

    conubia,

    id. ib. 14, 69:

    amplexus senis,

    Tib. 1, 9, 74:

    nec sequar aut fugiam, quae diligit ipse vel odit,

    Hor. Ep. 1, 1, 72:

    spondeum et dactylum (opp. sequi),

    Quint. 9, 4, 87.— Pass.:

    simili inscitiā mors fugitur, quasi dissolutio naturae,

    Cic. Leg. 1, 11, 31:

    quemadmodum ratione in vivendo fugitur invidia, sic, etc.,

    Auct. Her. 4, 38, 50:

    quod si curam fugimus, virtus fugienda est,

    Cic. Lael. 13, 47:

    fugiendas esse nimias amicitias,

    id. ib. 13, 45:

    fugienda semper injuria est,

    id. Off. 1, 8, 25; id. Verr. 2, 3, 43, § 103:

    vitiosum genus fugiendum,

    id. Or. 56, 189; cf. Quint. 11, 3, 128:

    petenda ac fugienda,

    id. 3, 6, 49.—
    (β).
    Like the Gr. pheugein, with inf. (mostly poet.), to avoid doing something, to omit, forbear, beware, = omittere, cavere:

    illud in his rebus longe fuge credere, etc.,

    Lucr. 1, 1052:

    o fuge te tenerae puerorum credere turbae,

    Tib. 1, 4, 9:

    quid sit futurum cras, fuge quaerere,

    Hor. C. 1, 9, 13; cf.

    also: fuge suspicari, etc.,

    id. ib. 2, 4, 22:

    mene igitur socium summis adjungere rebus, Nise, fugis?

    Verg. A. 9, 200; cf. Ov. H. 9, 75:

    fugeres radice vel herbā Proficiente nihil curarier,

    Hor. Ep. 2, 2, 150; cf.:

    neque illud fugerim dicere, ut Caelius, etc.,

    Cic. de Or. 3, 38, 153:

    huic donis patris triumphum decorare fugiendum fuit?

    id. Mur. 5, 11.—
    2.
    Transf. (causa pro effectu; cf. supra, II. A. 2.), to escape ( poet. also of things as subjects):

    tanta est animi tenuitas, ut fugiat aciem,

    Cic. Tusc. 1, 22, 50; Ov. F. 2, 80:

    sed tamen admiror, quo pacto judicium illud Fugerit,

    Hor. S. 1, 4, 100:

    quos viros vigilantia fugit,

    whom any vigilance escapes, Verg. G. 2, 265; cf. id. E. 9, 54.—
    b.
    Esp. freq., res me fugit, it escapes me, escapes my notice; I do not observe it, do not know it (cf.:

    latet, praeterit): novus ille populus vidit tamen id, quod fugit Lacedaemonium Lycurgum,

    Cic. Rep. 2, 12; cf.:

    illos id fugerat,

    id. Fin. 4, 23, 63:

    hominem amentem hoc fugit,

    id. Verr. 2, 4, 12, § 27:

    quem res nulla fugeret,

    id. Rep. 2, 1:

    quae (ratio) neque Solonem Atheniensem fugerat, neque nostrum senatum,

    id. ib. 2, 34;

    1, 16: non fugisset hoc Graecos homines, si, etc.,

    id. de Or. 1, 59, 253:

    neminem haec utilitas fugit,

    Quint. 2, 5, 17:

    nisi quae me forte fugiunt, hae sunt fere de animo sententiae,

    Cic. Tusc. 1, 11, 22; Quint. 9, 2, 107; 7, 1, 40:

    nullam rem esse declarant in usu positam militari, quae hujus viri scientiam fugere possit,

    Cic. de Imp. Pomp. 10, 28:

    quae (partitio) fugiet memoriam judicis,

    Quint. 4, 5, 3; cf. Gell. 1, 18, 6.—With a subject-clause:

    de Dionysio, fugit me ad te antea scribere,

    Cic. Att. 7, 18, 3; 5, 12, 3:

    illud alterum quam sit difficile, te non fugit,

    id. ib. 12, 42, 2.—Hence, fŭgĭens, entis, P. a., fleeing, fleeting, vanishing.
    A.
    Lit.:

    accipiter,

    Lucr. 3, 752:

    membra deficiunt, fugienti languida vitā,

    id. 5, 887:

    vinum,

    growing flat, spoiling, Cic. Off. 3, 23, 91:

    ocelli,

    dying, Ov. Am. 3, 9, 49:

    portus fugiens ad litora,

    running back, retreating, Prop. 4 (5), 6, 15.—
    2.
    Subst. in the later jurid. lang., like the Gr. ho pheugôn, the defendant:

    omnimodo hoc et ab actore et a fugiente exigi,

    Cod. Just. 2, 58, § 4 (for which, reus, § 7).—
    B.
    Trop., with gen.:

    nemo erat adeo tardus aut fugiens laboris, quin, etc.,

    averse to labor, indolent, Caes. B. C. 1, 69, 3:

    doloris,

    Lact. 3, 8, 13:

    solitudinis (with appeteus communionis ac societatis),

    id. 6, 10, 18.— Comp., sup., and adv. do not occur.

    Lewis & Short latin dictionary > fugio

  • 4 nodus

    nōdus, i, m. [for gnodus; Sanscr. root gadh-, gandh-, grasp; cf. Gr. Chandanô, hold; gnathos, jaw; Lat. pre-hend-o; Germ. Knoten; Engl. knot], a knot (cf. nexus).
    I.
    Lit.:

    nodus vinculumque,

    Cic. Univ. 4: necte tribus nodis ternos, Amarylli, colores, Verg. E. 8, 77:

    Cacum Corripit in nodum complexus,

    clasping him as in a knot, id. A. 8, 260:

    nodos manu diducere,

    Ov. M. 2, 560:

    nodus Herculis or Herculaneus,

    a knot difficult to untie, of which Hercules was held to be the inventor, Plin. 28, 6, 17, § 63:

    unus tibi nodus, sed Herculaneus, restat,

    Sen. Ep. 87, 38:

    tamquam nodus Gordius difficillimus,

    Amm. 14, 11, 1: cingulum (novae nuptae) Herculaneo nodo vinctum vir solvit ominis gratia, Paul. ex Fest. s. v. cingulo, p. 63 Müll.—
    B.
    Transf.
    1.
    A girdle ( poet.):

    nodoque sinus collecta fluentes,

    Verg. A. 1, 320; Mart. 6, 13, 5.—

    Hence, astronom.: nodus anni,

    the circle of the equator, Lucr. 5, 688.—
    2.
    A mode of dressing the hair, a knot, club:

    Rheni nodos,

    the hair of the Germans gathered into a club, Mart. 5, 37, 8; cf.:

    insigne gentis obliquare crinem nodoque substringere,

    Tac. G. 38.—
    3.
    Plur.:

    nodi,

    a knotted fishing-net, Manil. 5, 664.—
    4.
    A knot, knob, node on a joint of an animal's body:

    crura sine nodis,

    Caes. B. G. 6, 27:

    cervix articulorum nodis jungitur,

    Plin. 11, 37, 67, § 177; 11, 37, 88, § 217:

    dirae nodus hyaenae,

    a backbone, dorsal vertebra, Luc. 6, 672.—

    Hence, nodi articulorum,

    a swelling, tumor on the joints, Plin. 24, 5, 13, § 21; 30, 12, 36, § 110.—
    5.
    A knot, knob, fold, etc.
    (α).
    In wood or the branches of plants:

    baculum sine nodo aduncum tenens,

    Liv. 1, 18, 7; Sen. Ben. 7, 9:

    stipes gravidus nodis,

    Verg. A. 7, 507:

    telum solidum nodis,

    id. ib. 11, 553:

    gracilitas harundinis, distincta nodis,

    Plin. 16, 36, 64, § 158; Col. Arb. 3.—Hence, the knotty club of Hercules, Sen. Herc. Oet. 1661.—
    (β).
    Of a writhing serpent:

    nixantem nodis seque in sua membra plicantem,

    Verg. A. 5, 279.—
    (γ).
    Prov.: nodum in scirpo quaerere, to look for knots in a bulrush (which contains none), i. e. to find difficulties where there are none, Enn. ap. Paul. ex Fest. p. 330 Müll. (Sat. v. 46 Vahl.):

    in scirpo nodum quaeris,

    Plaut. Men. 2, 1, 22; Ter. And. 5, 4, 38.—
    6.
    A knot, hard part of a thing;

    so of metals,

    Plin. 34, 13, 37, § 136;

    of precious stones,

    id. 37, 10, 55, § 150.—
    7.
    A star in the constellation Pisces, Cic. Arat. 14; Caes. Germ. Arat. 243.—
    8.
    In astron.:

    nodi,

    the four points in the heavens where the seasons begin, the nodes, Manil. 3, 618; cf. id. 2, 430.—
    II.
    Trop.
    A.
    In gen., a band, bond:

    his igitur singulis versibus quasi nodi apparent continuationis,

    Cic. Or. 66, 222:

    velut laxioribus nodis resolvemus,

    Quint. 9, 4, 127:

    amabilissimum nodum amicitiae tollere,

    Cic. Lael. 14, 51.—
    B.
    In partic.
    1.
    A bond, obligation ( poet.):

    exsolvere animum nodis religionum,

    Lucr. 4, 7:

    imponere nodos, i. e. jusjurandum,

    Ov. H. 20, 39 Ruhnk.—
    2.
    A knotty point, difficulty, impediment.— Absol.:

    dum hic nodus expediatur non putet senatus nos oportere decedere,

    Cic. Att. 5, 21, 3: incideramus in difficilem nodum, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 11, 1.—With gen.:

    Abantem interimit, pugnae nodumque moramque,

    Verg. A. 10, 428:

    cum scopulus et nodus et mora publicae securitatis superesset Antonius,

    Flor. 4, 9, 1:

    qui juris nodos et legum aenigmata solvat (an allusion to the Gordian knot),

    Juv. 8, 50 (hence, Cicuta nodosus; v. nodosus).— Esp.: nodus linguae, the bond or tie of the tongue:

    nodum linguae rumpere,

    Gell. 5, 9, 2:

    nodos linguae solvere,

    Just. 13, 7, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > nodus

  • 5 nulla

    nullus, a, um, ( gen. m. nulli, Plaut. Ps. 4, 7, 99 Ritschl; Ter. And. 3, 5, 2; Cic. Rosc. Com. 16, 48; gen. f. nullae, Plaut. Mil. 3, 1, 207; v. Ritschl ad h. l.; dat. m. nullo, Caes. B. G. 6, 13; dat. f. nullae, Prop. 1, 20, 35; and cf. Cato ap. Prisc. p. 694 P.; Caecil. ib. p. 678; gen. usu. nullīus, but nullĭus, Lucr. 1, 224; 926; 4, 1; Hor. Epod. 16, 61; id. Ep. 1, 1, 14), adj. [ne-ullus], not any, none, no.
    I.
    In gen.: semita nulla. Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 44 Vahl.):

    nulla videbatur aptior persona,

    Cic. Lael. 1, 4:

    praecepta,

    id. Off. 1, 37, 132:

    lites,

    id. de Or. 1, 26, 118:

    elephanto beluarum nulla prudentior,

    id. N. D. 1, 35, 97:

    nullo pacto,

    id. Mur. 13, 28:

    nullo certo ordine,

    Caes. B. G. 2, 11:

    nullo discrimine,

    Verg. A. 1, 574:

    aliter sine populi jussu nulli earum rerum consuli jus est,

    no consul has the right, Sall. C. 29, 3 (al. nullius):

    nulla verius quam ubi ea cogitentur, hostium castra esse,

    Liv. 22, 53, 8 Weissenb. (al. nullo):

    nullum meum minimum dictum,

    not the slightest word on my part, id. Fam. 1, 9, 21: nullusdum, none as yet:

    nulladum via,

    Liv. 5, 34; 29, 11: nulli rei esse, to be good for nothing:

    nequam hominem dixerunt nulli rei, neque frugis bonae,

    Gell. 7, 11, 1; 13, 30, 3: nullius partis esse, on neither side, Asin. Poll. ap. Cic. Fam. 10, 31, 2.—
    B.
    Subst.: nullus, īus, m., for nemo, no one, nobody (rare in Cic.): Pi. Qui scire possum? Chry. Nullus plus, Plaut. Bacch. 2, 2, 12:

    sunt nulli,

    Cic. Off. 1, 37, 132:

    ut nullo egeat,

    id. Lael. 9, 30:

    ego quidem nulli vestrum deero,

    Liv. 6, 18, 8:

    nulli ea placere sententia,

    id. 37, 15, 1:

    ab nullo repetere beneficia,

    Sall. J. 96, 2:

    aut nullo aut quam paucissimis praesentibus,

    id. ib. 109, 1:

    nullo poscente,

    Verg. G. 1, 128:

    nullo hostium sustinente novum ac velut infernum aspectum,

    Tac. G. 43:

    a nullo ante nos prodita,

    Plin. 18, 28, 69, § 279:

    nullus denique tam abjectae condicionis fuit, cujus, etc.,

    Suet. Calig. 35:

    hoc nullus nisi arte assequi potest,

    Quint. 8 prooem. §

    16: nulli non parta libertas est,

    Curt. 5, 8, 14.— Fem.: nulla, īus, Plaut. Aul. 3, 5, 24; Ter. Heaut. 5, 3, 20; Prop. 2, 3, 1; 3, 24 (31), 41; Ov. R. Am. 747; Just. 28, 4, 4.—In plur. (rare):

    nam, reor, nullis, si vita longior daretur, posset esse jucundior,

    Cic. Tusc. 1, 39, 93:

    nullis adversus Romanos auxilia denegabant,

    Hirt. B. G. 8, 45, 1:

    nullis defendentibus,

    Nep. Them. 4, 1:

    nullis magis opus esse magistris vivendi quam plerisque qui, etc.,

    Lact. 3, 15, 10; Verg. G. 2, 10; Sen. Ep. 73, 1; Tac. A. 2, 77 fin.; id. H. 2, 20: nulli duo, not two, no two:

    nullas duas in tot milibus hominum indiscretas effigies exsistere,

    Plin. 7, 1, 1, § 8; so,

    ita fit, ut nulli duo concinant,

    id. 3, 1, 3, § 16: nullus alter, nullus unus, no other, no one:

    scelestiorem nullum illuxere alterum,

    Plaut. Bacch. 2, 3, 22:

    nullā re unā magis oratorem commendari, quam, etc.,

    Cic. Brut. 59, 216; cf.:

    ut unum signum Byzantii ex maximo numero nullum haberent,

    id. Prov. Cons. 4, 7: nullus non, every:

    nullā rerum suarum non relictā inter hostes,

    Liv. 8, 26:

    nullo non se die extulit,

    Sen. Ep. 12, 8; Suet. Caes. 76: non nullus; v. nonnullus.—In the neutr., nul-lum, nullīus, nothing (rare for nihil):

    Grai praeter laudem nullius avari,

    Hor. A. P. 324:

    nullius acrior custos, quam libertatis fuit,

    Flor. 1, 26:

    nullo sibi relicto praeter querelas, etc.,

    Amm. 14, 1, 4:

    nullum magnum quod extremum est,

    Sen. Ep. 4, 3:

    nullo magis studia, quam spe gaudent,

    Quint. 2, 4, 43.— Abl. nullo, for nullā re (post-Aug.):

    nullo magis exterritus est quam quod, etc.,

    Tac. A. 3, 15:

    nullo magis Caesarem Augustum demeruit,

    Sen. Ben. 2, 25, 1:

    deus nullo magis hominem separavit a ceteris animalibus quam dicendi facultate,

    Quint. 2, 16, 12; 2, 4, 13; 5, 14, 14.—
    C.
    (Mostly conversational.) Nullus, = non, not, not at all:

    at tu edepol nullus creduas,

    Plaut. Trin. 3, 1, 5; id. Rud. 4, 4, 91:

    is nullus venit,

    id. As. 2, 4, 2:

    memini, tametsi nullus moneas,

    Ter. Eun. 2, 1, 10; id. Hec. 1, 2, 3 (cf. II. C. infra):

    Philotimus non modo nullus venit, sed, etc.,

    Cic. Att. 11, 24, 4:

    Sextus ab armis nullus discedit,

    id. ib. 15, 22; cf. id. ib. 15, 29, 1:

    nolite arbitrari, me, cum a vobis discessero, nusquam aut nullum fore,

    id. Sen. 22, 79:

    hereditas quae nulla debetur,

    id. Verr. 2, 2, 17, § 44; id. Rosc. Am. 44, 128.—
    II.
    In partic.
    A.
    Of no account or moment, insignificant, trifling:

    igitur tu Titias et Appuleias leges nullas putas?

    Cic. Leg. 2, 6, 14:

    nullum vero id quidem argumentum est,

    id. Tusc. 2, 5, 13:

    sed vides nullam esse rem publicam, nullum senatum, etc.,

    id. Q. Fr. 3, 4, 1; Nep. Phoc. 1, 2:

    in his tam parvis atque tam nullis,

    Plin. 11, 2, 2, § 2:

    alia fuere, quae illos magnos fecere, quae nobis nulla sunt,

    Sall. C. 52, 21.—
    B.
    Null, of no value:

    ut sine his studiis vitam nullam esse ducamus,

    Cic. de Or. 2, 5, 20; Luc. 1, 589.—
    C.
    Nullus sum, I am lost, undone, it's all over with me (ante-class.):

    si id factum est, ecce me nullum senem,

    Plaut. Cas. 2, 4, 26; cf. id. Most. 2, 1, 41; id. Merc. 1, 2, 52; 104:

    nullu's, Geta, nisi, etc.,

    Ter. Phorm. 1, 4, 1; cf. id. And. 3, 4, 20.

    Lewis & Short latin dictionary > nulla

  • 6 nullum

    nullus, a, um, ( gen. m. nulli, Plaut. Ps. 4, 7, 99 Ritschl; Ter. And. 3, 5, 2; Cic. Rosc. Com. 16, 48; gen. f. nullae, Plaut. Mil. 3, 1, 207; v. Ritschl ad h. l.; dat. m. nullo, Caes. B. G. 6, 13; dat. f. nullae, Prop. 1, 20, 35; and cf. Cato ap. Prisc. p. 694 P.; Caecil. ib. p. 678; gen. usu. nullīus, but nullĭus, Lucr. 1, 224; 926; 4, 1; Hor. Epod. 16, 61; id. Ep. 1, 1, 14), adj. [ne-ullus], not any, none, no.
    I.
    In gen.: semita nulla. Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 44 Vahl.):

    nulla videbatur aptior persona,

    Cic. Lael. 1, 4:

    praecepta,

    id. Off. 1, 37, 132:

    lites,

    id. de Or. 1, 26, 118:

    elephanto beluarum nulla prudentior,

    id. N. D. 1, 35, 97:

    nullo pacto,

    id. Mur. 13, 28:

    nullo certo ordine,

    Caes. B. G. 2, 11:

    nullo discrimine,

    Verg. A. 1, 574:

    aliter sine populi jussu nulli earum rerum consuli jus est,

    no consul has the right, Sall. C. 29, 3 (al. nullius):

    nulla verius quam ubi ea cogitentur, hostium castra esse,

    Liv. 22, 53, 8 Weissenb. (al. nullo):

    nullum meum minimum dictum,

    not the slightest word on my part, id. Fam. 1, 9, 21: nullusdum, none as yet:

    nulladum via,

    Liv. 5, 34; 29, 11: nulli rei esse, to be good for nothing:

    nequam hominem dixerunt nulli rei, neque frugis bonae,

    Gell. 7, 11, 1; 13, 30, 3: nullius partis esse, on neither side, Asin. Poll. ap. Cic. Fam. 10, 31, 2.—
    B.
    Subst.: nullus, īus, m., for nemo, no one, nobody (rare in Cic.): Pi. Qui scire possum? Chry. Nullus plus, Plaut. Bacch. 2, 2, 12:

    sunt nulli,

    Cic. Off. 1, 37, 132:

    ut nullo egeat,

    id. Lael. 9, 30:

    ego quidem nulli vestrum deero,

    Liv. 6, 18, 8:

    nulli ea placere sententia,

    id. 37, 15, 1:

    ab nullo repetere beneficia,

    Sall. J. 96, 2:

    aut nullo aut quam paucissimis praesentibus,

    id. ib. 109, 1:

    nullo poscente,

    Verg. G. 1, 128:

    nullo hostium sustinente novum ac velut infernum aspectum,

    Tac. G. 43:

    a nullo ante nos prodita,

    Plin. 18, 28, 69, § 279:

    nullus denique tam abjectae condicionis fuit, cujus, etc.,

    Suet. Calig. 35:

    hoc nullus nisi arte assequi potest,

    Quint. 8 prooem. §

    16: nulli non parta libertas est,

    Curt. 5, 8, 14.— Fem.: nulla, īus, Plaut. Aul. 3, 5, 24; Ter. Heaut. 5, 3, 20; Prop. 2, 3, 1; 3, 24 (31), 41; Ov. R. Am. 747; Just. 28, 4, 4.—In plur. (rare):

    nam, reor, nullis, si vita longior daretur, posset esse jucundior,

    Cic. Tusc. 1, 39, 93:

    nullis adversus Romanos auxilia denegabant,

    Hirt. B. G. 8, 45, 1:

    nullis defendentibus,

    Nep. Them. 4, 1:

    nullis magis opus esse magistris vivendi quam plerisque qui, etc.,

    Lact. 3, 15, 10; Verg. G. 2, 10; Sen. Ep. 73, 1; Tac. A. 2, 77 fin.; id. H. 2, 20: nulli duo, not two, no two:

    nullas duas in tot milibus hominum indiscretas effigies exsistere,

    Plin. 7, 1, 1, § 8; so,

    ita fit, ut nulli duo concinant,

    id. 3, 1, 3, § 16: nullus alter, nullus unus, no other, no one:

    scelestiorem nullum illuxere alterum,

    Plaut. Bacch. 2, 3, 22:

    nullā re unā magis oratorem commendari, quam, etc.,

    Cic. Brut. 59, 216; cf.:

    ut unum signum Byzantii ex maximo numero nullum haberent,

    id. Prov. Cons. 4, 7: nullus non, every:

    nullā rerum suarum non relictā inter hostes,

    Liv. 8, 26:

    nullo non se die extulit,

    Sen. Ep. 12, 8; Suet. Caes. 76: non nullus; v. nonnullus.—In the neutr., nul-lum, nullīus, nothing (rare for nihil):

    Grai praeter laudem nullius avari,

    Hor. A. P. 324:

    nullius acrior custos, quam libertatis fuit,

    Flor. 1, 26:

    nullo sibi relicto praeter querelas, etc.,

    Amm. 14, 1, 4:

    nullum magnum quod extremum est,

    Sen. Ep. 4, 3:

    nullo magis studia, quam spe gaudent,

    Quint. 2, 4, 43.— Abl. nullo, for nullā re (post-Aug.):

    nullo magis exterritus est quam quod, etc.,

    Tac. A. 3, 15:

    nullo magis Caesarem Augustum demeruit,

    Sen. Ben. 2, 25, 1:

    deus nullo magis hominem separavit a ceteris animalibus quam dicendi facultate,

    Quint. 2, 16, 12; 2, 4, 13; 5, 14, 14.—
    C.
    (Mostly conversational.) Nullus, = non, not, not at all:

    at tu edepol nullus creduas,

    Plaut. Trin. 3, 1, 5; id. Rud. 4, 4, 91:

    is nullus venit,

    id. As. 2, 4, 2:

    memini, tametsi nullus moneas,

    Ter. Eun. 2, 1, 10; id. Hec. 1, 2, 3 (cf. II. C. infra):

    Philotimus non modo nullus venit, sed, etc.,

    Cic. Att. 11, 24, 4:

    Sextus ab armis nullus discedit,

    id. ib. 15, 22; cf. id. ib. 15, 29, 1:

    nolite arbitrari, me, cum a vobis discessero, nusquam aut nullum fore,

    id. Sen. 22, 79:

    hereditas quae nulla debetur,

    id. Verr. 2, 2, 17, § 44; id. Rosc. Am. 44, 128.—
    II.
    In partic.
    A.
    Of no account or moment, insignificant, trifling:

    igitur tu Titias et Appuleias leges nullas putas?

    Cic. Leg. 2, 6, 14:

    nullum vero id quidem argumentum est,

    id. Tusc. 2, 5, 13:

    sed vides nullam esse rem publicam, nullum senatum, etc.,

    id. Q. Fr. 3, 4, 1; Nep. Phoc. 1, 2:

    in his tam parvis atque tam nullis,

    Plin. 11, 2, 2, § 2:

    alia fuere, quae illos magnos fecere, quae nobis nulla sunt,

    Sall. C. 52, 21.—
    B.
    Null, of no value:

    ut sine his studiis vitam nullam esse ducamus,

    Cic. de Or. 2, 5, 20; Luc. 1, 589.—
    C.
    Nullus sum, I am lost, undone, it's all over with me (ante-class.):

    si id factum est, ecce me nullum senem,

    Plaut. Cas. 2, 4, 26; cf. id. Most. 2, 1, 41; id. Merc. 1, 2, 52; 104:

    nullu's, Geta, nisi, etc.,

    Ter. Phorm. 1, 4, 1; cf. id. And. 3, 4, 20.

    Lewis & Short latin dictionary > nullum

  • 7 nullus

    nullus, a, um, ( gen. m. nulli, Plaut. Ps. 4, 7, 99 Ritschl; Ter. And. 3, 5, 2; Cic. Rosc. Com. 16, 48; gen. f. nullae, Plaut. Mil. 3, 1, 207; v. Ritschl ad h. l.; dat. m. nullo, Caes. B. G. 6, 13; dat. f. nullae, Prop. 1, 20, 35; and cf. Cato ap. Prisc. p. 694 P.; Caecil. ib. p. 678; gen. usu. nullīus, but nullĭus, Lucr. 1, 224; 926; 4, 1; Hor. Epod. 16, 61; id. Ep. 1, 1, 14), adj. [ne-ullus], not any, none, no.
    I.
    In gen.: semita nulla. Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 44 Vahl.):

    nulla videbatur aptior persona,

    Cic. Lael. 1, 4:

    praecepta,

    id. Off. 1, 37, 132:

    lites,

    id. de Or. 1, 26, 118:

    elephanto beluarum nulla prudentior,

    id. N. D. 1, 35, 97:

    nullo pacto,

    id. Mur. 13, 28:

    nullo certo ordine,

    Caes. B. G. 2, 11:

    nullo discrimine,

    Verg. A. 1, 574:

    aliter sine populi jussu nulli earum rerum consuli jus est,

    no consul has the right, Sall. C. 29, 3 (al. nullius):

    nulla verius quam ubi ea cogitentur, hostium castra esse,

    Liv. 22, 53, 8 Weissenb. (al. nullo):

    nullum meum minimum dictum,

    not the slightest word on my part, id. Fam. 1, 9, 21: nullusdum, none as yet:

    nulladum via,

    Liv. 5, 34; 29, 11: nulli rei esse, to be good for nothing:

    nequam hominem dixerunt nulli rei, neque frugis bonae,

    Gell. 7, 11, 1; 13, 30, 3: nullius partis esse, on neither side, Asin. Poll. ap. Cic. Fam. 10, 31, 2.—
    B.
    Subst.: nullus, īus, m., for nemo, no one, nobody (rare in Cic.): Pi. Qui scire possum? Chry. Nullus plus, Plaut. Bacch. 2, 2, 12:

    sunt nulli,

    Cic. Off. 1, 37, 132:

    ut nullo egeat,

    id. Lael. 9, 30:

    ego quidem nulli vestrum deero,

    Liv. 6, 18, 8:

    nulli ea placere sententia,

    id. 37, 15, 1:

    ab nullo repetere beneficia,

    Sall. J. 96, 2:

    aut nullo aut quam paucissimis praesentibus,

    id. ib. 109, 1:

    nullo poscente,

    Verg. G. 1, 128:

    nullo hostium sustinente novum ac velut infernum aspectum,

    Tac. G. 43:

    a nullo ante nos prodita,

    Plin. 18, 28, 69, § 279:

    nullus denique tam abjectae condicionis fuit, cujus, etc.,

    Suet. Calig. 35:

    hoc nullus nisi arte assequi potest,

    Quint. 8 prooem. §

    16: nulli non parta libertas est,

    Curt. 5, 8, 14.— Fem.: nulla, īus, Plaut. Aul. 3, 5, 24; Ter. Heaut. 5, 3, 20; Prop. 2, 3, 1; 3, 24 (31), 41; Ov. R. Am. 747; Just. 28, 4, 4.—In plur. (rare):

    nam, reor, nullis, si vita longior daretur, posset esse jucundior,

    Cic. Tusc. 1, 39, 93:

    nullis adversus Romanos auxilia denegabant,

    Hirt. B. G. 8, 45, 1:

    nullis defendentibus,

    Nep. Them. 4, 1:

    nullis magis opus esse magistris vivendi quam plerisque qui, etc.,

    Lact. 3, 15, 10; Verg. G. 2, 10; Sen. Ep. 73, 1; Tac. A. 2, 77 fin.; id. H. 2, 20: nulli duo, not two, no two:

    nullas duas in tot milibus hominum indiscretas effigies exsistere,

    Plin. 7, 1, 1, § 8; so,

    ita fit, ut nulli duo concinant,

    id. 3, 1, 3, § 16: nullus alter, nullus unus, no other, no one:

    scelestiorem nullum illuxere alterum,

    Plaut. Bacch. 2, 3, 22:

    nullā re unā magis oratorem commendari, quam, etc.,

    Cic. Brut. 59, 216; cf.:

    ut unum signum Byzantii ex maximo numero nullum haberent,

    id. Prov. Cons. 4, 7: nullus non, every:

    nullā rerum suarum non relictā inter hostes,

    Liv. 8, 26:

    nullo non se die extulit,

    Sen. Ep. 12, 8; Suet. Caes. 76: non nullus; v. nonnullus.—In the neutr., nul-lum, nullīus, nothing (rare for nihil):

    Grai praeter laudem nullius avari,

    Hor. A. P. 324:

    nullius acrior custos, quam libertatis fuit,

    Flor. 1, 26:

    nullo sibi relicto praeter querelas, etc.,

    Amm. 14, 1, 4:

    nullum magnum quod extremum est,

    Sen. Ep. 4, 3:

    nullo magis studia, quam spe gaudent,

    Quint. 2, 4, 43.— Abl. nullo, for nullā re (post-Aug.):

    nullo magis exterritus est quam quod, etc.,

    Tac. A. 3, 15:

    nullo magis Caesarem Augustum demeruit,

    Sen. Ben. 2, 25, 1:

    deus nullo magis hominem separavit a ceteris animalibus quam dicendi facultate,

    Quint. 2, 16, 12; 2, 4, 13; 5, 14, 14.—
    C.
    (Mostly conversational.) Nullus, = non, not, not at all:

    at tu edepol nullus creduas,

    Plaut. Trin. 3, 1, 5; id. Rud. 4, 4, 91:

    is nullus venit,

    id. As. 2, 4, 2:

    memini, tametsi nullus moneas,

    Ter. Eun. 2, 1, 10; id. Hec. 1, 2, 3 (cf. II. C. infra):

    Philotimus non modo nullus venit, sed, etc.,

    Cic. Att. 11, 24, 4:

    Sextus ab armis nullus discedit,

    id. ib. 15, 22; cf. id. ib. 15, 29, 1:

    nolite arbitrari, me, cum a vobis discessero, nusquam aut nullum fore,

    id. Sen. 22, 79:

    hereditas quae nulla debetur,

    id. Verr. 2, 2, 17, § 44; id. Rosc. Am. 44, 128.—
    II.
    In partic.
    A.
    Of no account or moment, insignificant, trifling:

    igitur tu Titias et Appuleias leges nullas putas?

    Cic. Leg. 2, 6, 14:

    nullum vero id quidem argumentum est,

    id. Tusc. 2, 5, 13:

    sed vides nullam esse rem publicam, nullum senatum, etc.,

    id. Q. Fr. 3, 4, 1; Nep. Phoc. 1, 2:

    in his tam parvis atque tam nullis,

    Plin. 11, 2, 2, § 2:

    alia fuere, quae illos magnos fecere, quae nobis nulla sunt,

    Sall. C. 52, 21.—
    B.
    Null, of no value:

    ut sine his studiis vitam nullam esse ducamus,

    Cic. de Or. 2, 5, 20; Luc. 1, 589.—
    C.
    Nullus sum, I am lost, undone, it's all over with me (ante-class.):

    si id factum est, ecce me nullum senem,

    Plaut. Cas. 2, 4, 26; cf. id. Most. 2, 1, 41; id. Merc. 1, 2, 52; 104:

    nullu's, Geta, nisi, etc.,

    Ter. Phorm. 1, 4, 1; cf. id. And. 3, 4, 20.

    Lewis & Short latin dictionary > nullus

  • 8 eximius

        eximius adj.    [EM-], taken out, excepted, exempt: eximium neminem habere, none who is an exception, T.: te illi unum eximium, cui consuleret, fuisse. — Select, choice, distinguished, extraordinary, uncommon, excellent: ius nostrae civitatis: Pompei virtus: mulier facie: opinio virtutis, Cs.
    * * *
    eximia, eximium ADJ
    select; excellent; extraordinary

    Latin-English dictionary > eximius

  • 9 mel

        mel mellis, n    [MAL-], honey: villa abundat caseo, melle: roscida mella, V.—Fig., honey, sweetness, pleasantness: poëtica mella, H.: Hoc iuvat et melli est, is pleasant, H.—Prov.: e medio flumine mella petat, i. e. where there is none, O.
    * * *
    honey; sweetness; darling

    Latin-English dictionary > mel

  • 10 nēmō

        nēmō (rarely nēmo, O., Iu.), —, dat. nēminī, acc. nēminem; abl. once nēmine, Ta. (class. writers borrow the plur. and the gen. and abl sing. from nullus), m and f    [ne+homo], no man, no one, nobody: Nemost miserior me, T.: facio pluris omnium hominum neminem: omnium mortalium nemo Sthenio inimicior, quam, etc.—In the phrase, nemo non, every one, everybody, all: aperte adulantem nemo non videt, nisi, etc.: nemo potest non beatissimus esse.—In the phrase, non nemo, many a one, some one and another, somebody: video de istis abesse non neminem: non nemo improbus.—With nisi, none but, no one not, only: nemo nisi victor pace bellum mutavit, S.—The negation emphasized by a following negative: neminem deo, nec deum, nec hominem carum esse voltis.—With pronn.: nemo unus, no one, L.: ad neminem unum summa imperi redit, Cs.: nemo quisquam, not a single one, no one at all, T.: alium enim, cui illam commendem, habeo neminem, no one else.—As adj., no, not any: vir nemo bonus ab improbo se donari velit: opifex: ut hominem neminem pluris faciam.— Fig., a nobody: is, quem tu neminem putas.
    * * *
    no one, nobody

    Latin-English dictionary > nēmō

  • 11 oportet

        oportet uit, ēre, impers.    [ob+2 PAR-], it is necessary, is proper, is becoming, behooves: Aufer mi ‘oportet,’ none of your oughts,’ T.: est aliquid, quod non oporteat, etiam si licet: alio tempore atque oportuerit, Cs.: cum subvenire communi saluti oporteret: oportet habere, Iu.: tamquam ita fieri non solum oporteret, sed etiam necesse esset: oportere decreta rescindi, S.: damnatum poenam sequi oportebat, ut, etc., the punishment was to be, Cs.: hoc fieri et oportet et opus est: adulescenti morem gestum oportuit, T.: pecunia, quam his oportuit civitatibus dari, that was to be given: mansum oportuit, he ought to have stayed, T.: multa oportet discat atque dediscat: valeat possessor oportet, H.: ut familia Tulli concidi oportuerit.
    * * *
    it is right/proper/necessary; it is becoming; it behooves; ought

    Latin-English dictionary > oportet

  • 12 prae-stō

        prae-stō itī, itus    (P. fut. praestatūrus), āre, to stand out, stand before, be superior, excel, surpass, exceed, be excellent: suos inter aequalīs: civitas hominum multitudine praestabat, Cs.: sacro, quod praestat, peracto, Iu.: probro atque petulantiā maxume, to be pre-eminent, S.: virtute omnibus, Cs.: quā re homines bestiis praestent: pingendo aliis: praestare honestam mortem existimans turpi vitae, N.: quantum ceteris praestet Lucretia, L.: virtute ceteros mortales, L.: gradu honoris nos, L.: imperatores prudentiā, N.—Impers. with subject-clause, it is preferable, is better: sibi praestare, quamvis fortunam pati, quam interfici, etc., Cs.: mori milies praestitit, quam haec pati: motos praestat componere fluctūs, V.—To become surety for, answer for, vouch for, warrant, be responsible for, take upon oneself: ut omnīs ministros imperi tui rei p. praestare videare: ut nihil in vitā nobis praestandum praeter culpam putemus, i. e. that we have nothing to answer for if free from guilt: impetūs populi praestare nemo potest, answer for the outbreaks of the people: emptori damnum praestari oportere, compensation ought to be made: nihil, be responsible for nothing: quod ab homine non potuerit praestari, what none could guaranty against: tibi a vi nihil, give no guaranty against: meliorem praesto magistro Discipulum, warrant, Iu.: quis potest praestare, semper sapientem beatum fore, cum, etc.?: Illius lacrimae praestant Ut veniam culpae non abnuat Osiris, insure, Iu.—To fulfil, discharge, maintain, perform, execute: in pugnā militis officia, Cs.: amicitiae ius officiumque: praestiti, ne quem pacis per me partae paeniteat, have taken care, L.: quamcumque ei fidem dederis, ego praestabo, will keep the promise: ei fidem, L.: mea tibi fides praestabitur: pacem cum iis populus R. praestitit, maintained, L.: argenti pondo bina in militem, pay as ransom, L.: tributa, pay, Iu.: triplicem usuram, Iu.—To keep, preserve, maintain, retain: pueri, quibus videmur praestare rem p. debuisse: nepotibus aequor, O.: omnīs socios salvos praestare poteramus: Incolumem me tibi, H.—To show, exhibit, prove, evince, manifest, furnish, present, assure: mobilitatem equitum in proeliis, Cs.: in iis rebus eam voluntatem: consilium suum fidemque: honorem debitum patri: senatui sententiam, to give his vote: terga hosti, i. e. flee, Ta.: voluptatem sapienti, assure: praesta te eum, qui, etc., show thyself such, as, etc.: teque praesta constanter ad omne Indeclinatae munus amicitiae, show thyself constant, O.: vel magnum praestet Achillen, approve himself a great Achilles, V.

    Latin-English dictionary > prae-stō

  • 13 quis-quam

        quis-quam m (also old as fem.), quicquam (quidquam), n     pron indef.—As adj., any, any one: ne rumor quidem quisquam: si cuiquam generi hominum probatus sit.—As subst, any man, anybody, any person, any one whatever, anything: Si quisquamst, qui studeat, etc., T.: si quisquam est timidus, is ego sum: ne quemquam interficiant, Cs.: si quicquam humanorum certi est, L.: si animadversum esset, quemquam ad hostes transfugere conari, N.: quicquam tu illa putas fuisse decreta?—With neque, and no one, and none: neque me impediet cuiusquam edictum: nec quisquam ex agmine tanto Audet adire virum, V.: neque cuiquam nostrum licuit lege uti, S.—Fem.: illarum neque te quisquam novit, neque, etc., T.— With unus, any one, a single one: nondum in quemquam unum saeviebatur, against an individual, L.: cum multi magis fremerent quam quisquam unus recusare auderet, L.—Emphat., with nihil, nothing whatever, nothing at all. comperiebam, nihil ad Pamphilum Quicquam attinere, T.: sine quo (studio) in vitā nihil quicquam egregium.—With numquam: numquam cuiusquam delicto ignoscere, no man's at any time: numquam quicquam.

    Latin-English dictionary > quis-quam

  • 14 scirpus or sirpus

        scirpus or sirpus ī, m    a rush, bulrush.— Prov.: nodum in scirpo quaeris, i. e. find trouble where there is none, T.

    Latin-English dictionary > scirpus or sirpus

  • 15 sēcius

        sēcius adv.    comp., see setius.
    * * *
    otherwise, none the less

    Latin-English dictionary > sēcius

  • 16 servābilis

        servābilis e, adj.    [servo], to be rescued: caput nulli servabile, which none can rescue, O.
    * * *
    servabilis, servabile ADJ

    Latin-English dictionary > servābilis

  • 17 ūnus

        ūnus (old oenos, C.), gen. ūnīus, poet. a<*>so ūnius, Ct., V., H.; ūnī, Ct.; voc. ūne, Ct., adj. num.    [cf. Gr. εἷσ, ἑνόσ, οἴνη; Germ. ein; Engl. one].    I. One, a single: unius esse negotium diei, Cs.: divisit populum unum in duas partīs: uno plus Tuscorum cecidisse in acie (sc. quam Romanorum), L.: unā ex parte... alterā ex parte, on one side... on the other, Cs.: unum, alterum, tertium annum Sassia quiescebat: exercituum unus... alter, L.: habetur una atque altera contio, i. e. one after another: neque in uno aut altero animadversum est, sed iam in pluribus, one or two, Cu.: amans Unus et item alter, T.: unus aut summum alter, one or at most two: philosophiam trīs in partīs diviserunt... quarum cum una sit, etc.: orare ut trium harum rerum unam ab se impetrari sinerent, L.: Ex unis geminas mihi conficies nuptias, T.: adductus sum tuis et unis et alteris litteris: tria Graecorum genera sunt, uni Athenienses, etc.—In phrases, ad unum, all together, unanimously, to a man, without exception: consurrexit senatus cum clamore ad unum: Iuppiter, si nondum exosus ad unum Troianos, V.: cum ad unum omnes pugnam poscerent, L.—In unum, into one, to one place, together: Fibrenus divisus cito in unum confluit: paulatim milites in unum conducit, unites, S.—Of that which sustains a common relation to a plurality of subjects, one, the same, one and the same, common: unius aetatis clarissimi et sapientissimi nostrae civitatis viri: atque etiam uno tempore accidit, ut, etc., Cs.: Omnibus hic erit unus honos, V.: unus utrique Error, H.: ceteri amici omnes Uno ore auctores fuere, ut, etc., with one voice, T.: de cuius utilitate omnes uno ore consentiunt: unis moribus et numquam mutatis legibus vivunt: exitus quidem omnium unus et idem fuit: ferar unus et idem, H.—With solus, tantum, or modo, one only, sole, alone, single: unus est solus inventus, qui, etc.: Nil admirari prope res est una, Numici, Solaque, quae, etc., H.: inter bina castra... unum flumen tantum intererat, Cs.: excepit unum tantum, nihil amplius: unā tantum perforatā navi, L.: nam aliis unus modo, aliis plures, aliis omnes eidem videntur: ut ea modo una causa tenuerit Romanos, ne, etc., L. —With an adj sup. (poet. also with a comp.), one in particular, one above others, one especially: rem unam esse omnium difficillimam: quo ego uno equite Romano familiarissime utor: Quam Iuno fertur terris magis omnibus unam Posthabitā coluisse Samo, V.: sagacius unus odoror, H.— With quisque, in the phrase, unus quisque, each several one, each individual, every single, every one: unus quisque vestrum (novit): de uno quoque loquitur.—With a pron indef., some one, any one, any: ex quibus si unum aliquod in te cognoveris, etc.: ad unum aliquem confugere: aliquis unus; unius cuiusdam: si tu solus aut quivis unus, etc.: quorum si unum quodlibet probare potuerit: unus Quiritium quilibet, L.—    II. Praegn., one, alone, only, sole, single: Unum hoc scio, esse meritam, ut memor esses sui, T.: cum mihi sit unum opus hoc a parentibus meis relictum: quove praesidio unus per tot gentes pervenisset? L.: erat omnino in Galliā ulteriore legio una, Cs.: quae tibi una in amore atque in deliciis fuit, i. e. above all others. —As subst n.: de Antonio nihil dico praeter unum: cum te unum ex omnibus ad dicendum natum cognossem: ille unus ordinis nostri discessu meo palam exsultavit.—With a negative, no one, not a single one, none whatever: nemo de nobis unus excellat: haec abhortatio praetoris non modo quemquam unum elicuit ad suadendum, sed ne fremitum quidem movit (i. e. non modo non... sed), L.: ad neminem unum summa imperi redit, Cs.— Plur: ut unis litteris totius aestatis res gestas ad senatum perscriberem.—    III. Indef, an, one, some, some one: inter mulieres, Quae ibi aderant, forte unam aspicio adulescentulam, etc., T.: sicut unus paterfamilias his de rebus loquor: unus ex ultimā turbā, L.: e regione unius eorum pontium, Cs.: servus unus exulum initium fecit, L.
    * * *
    I
    -a -um, primus -a -um, singuli -ae -a, semel NUM
    II
    una, unum ADJ
    alone, a single/sole; some, some one; only (pl.); one set of (denoting enity)

    Latin-English dictionary > ūnus

  • 18 nihilominus

    never/none the less, notwithstanding, just the same; likewise, as well

    Latin-English dictionary > nihilominus

  • 19 setius

    less, worse

    nihilo setius -- none the less, nevertheless

    Latin-English dictionary > setius

  • 20 Nulli secundus

    Latin Quotes (Latin to English) > Nulli secundus

См. также в других словарях:

  • none — none …   Dictionnaire des rimes

  • None — • Essay on the daytime canonical hour recited in mid afternoon Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. None     None     † …   Catholic encyclopedia

  • none — [ nʌn ] function word, quantifier *** None can be used in the following ways: as a pronoun: I asked for some more cake, but there was none left. (followed by of ): None of my friends will help me. as an adverb: She pushed him none too gently back …   Usage of the words and phrases in modern English

  • None — (n[u^]n), a. & pron. [OE. none, non, nan, no, na, AS. n[=a]n, fr. ne not + [=a]n one. [root]193. See {No}, a. & adv., {One}, and cf. {Non }, {Null}, a.] [1913 Webster] 1. No one; not one; not anything; frequently used also partitively, or as a… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • None of — None None (n[u^]n), a. & pron. [OE. none, non, nan, no, na, AS. n[=a]n, fr. ne not + [=a]n one. [root]193. See {No}, a. & adv., {One}, and cf. {Non }, {Null}, a.] [1913 Webster] 1. No one; not one; not anything; frequently used also partitively,… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • None — None …   Wikipedia Español

  • none — [ nɔn ] n. f. • XIIe; lat. nona, fém. de nonus « neuvième » I ♦ Au sing. (de nona [hora] « neuvième [heure] ») 1 ♦ Antiq. rom. Neuvième heure du jour. Quatrième partie du jour qui commençait à la fin de la 9e heure. 2 ♦ Liturg. cathol. Petite… …   Encyclopédie Universelle

  • none — which is not a shortening of no one but a descendant of an Old English pronoun, may be followed by a singular or a plural verb, depending on the sense. When individuality is being emphasized, or when none refers to something that cannot be plural …   Modern English usage

  • none — none1 [nun] pron. [ME < OE nan < ne, not (see NO1) + an, ONE] 1. not one [none of the books is interesting] 2. no one; not anyone [none of us is ready] 3. [with pl. v.] no persons or thin …   English World dictionary

  • none — ► PRONOUN 1) not any. 2) no one. ► ADVERB (none the) (with comparative ) ▪ by no amount: none the wiser. USAGE Some traditionalists maintain that none can only take a singular verb (as in none of them is coming tonight rather than none of them… …   English terms dictionary

  • None — Sf Teil des Stundengebets per. Wortschatz fach. (9. Jh.) Entlehnung. Schon mit ahd. nōna übernommen aus l. (hōra) nōna neunte Stunde und gelegentlich auch außerhalb der speziellen Bedeutung verwendet. Bei der normalen Rechnung beginnt der Tag um… …   Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»