-
21 demurmuro
dē-murmŭro, āre, v. a., to mutter over:carmen,
Ov. M. 14, 58. -
22 fremo
frĕmo, ŭi, ĭtum, 3, v. n. and a. [cf. bremô, bromos, brontê].1.Neutr., to make a low roaring, to roar, resound, to growl, murmur, rage, snort, howl (class.;II. (α).syn.: frendo, strideo, strepo, crepo): (ventus ibi) Speluncas inter magnas fremit ante tumultu,
Lucr. 6, 581; cf. Verg. A. 1, 56:venti immani turbine,
Ov. Tr. 1, 2, 25:mare,
Val. Fl. 2, 646; cf.:Ister tumidā aquā,
id. 6, 329:montes undaeque,
Stat. Th. 12, 654:saxa concita murali tormento,
whiz, Verg. A. 12, 922:viae laetitiā ludisque plausuque,
resound, id. ib. 9, 717:agri festis ululatibus,
Ov. M. 3, 528:irritata canum cum primum immane Molossūm Mollia ricta fremunt,
Lucr. 5, 1064:leo ore cruento,
Verg. A. 9, 341; Plin. 8, 16, 19, § 48; cf. Varr. L. L. 7, § 104 Müll.:equus,
neighs, Verg. A. 11, 496; 599; Hor. C. 4, 14, 23; id. Epod. 9, 17:lupus ad caulas,
Verg. A. 9, 60:tigres,
Val. Fl. 2, 260:fremant omnes licet, dicam quod sentio,
to mutter, grumble, Cic. de Or. 1, 44, 195:cum in basilica Julia... omnia clamoribus fremerent,
Quint. 12, 5, 6:omnes magno circum clamore fremebant,
Verg. A. 6, 175:cunctique fremebant Caelicolae assensu vario,
id. ib. 10, 96:cuncti simul ore fremebant Dardanidae,
id. ib. 1, 559;5, 555: animisque fremens,
id. ib. 12, 371; cf.:stabat acerba fremens Aeneas,
id. ib. 12, 398:patres, erecti gaudio, fremunt,
Liv. 6, 6, 17: rumor de tibicine Fremit in theatro, Phaedr. [p. 779] 5, 7, 21.—With acc.:(β).dixerat haec unoque omnes eadem ore fremebant,
Verg. A. 11, 132: arma amens fremit;arma toro tectisque requirit, Saevit amor ferri,
id. ib. 7, 460: si plebs fremere imperia coepisset, i. e. to murmur at, Cass. ap. Serv. Verg. A. 1, 56.—With an object-clause:jam vero Arrius consulatum sibi ereptum fremit,
Cic. Att. 2, 7,3:Pedum expugnandum ac delendum senatus fremit,
Liv. 8, 13, 1:praetorianus miles, non virtute se sed proditione victum fremebat,
Tac. H. 2, 44:(M. Bruti) epistolae frementes, fibulas tribunicias ex auro geri,
id. ib. 4, 35; Plin. 33, 3, 12, § 39. -
23 hisco
I. A.In gen.:B.tellus, ait, hisce,
Ov. M. 1, 546; cf.: magnae nunc hiscite terrae, Poët. ap. Quint. 9, 2, 26:rima hiscit,
Plin. 17, 14, 24, § 108:st, tace, aedes hiscunt,
Plaut. Ps. 4, 1, 42.—In partic., to open the mouth, to mutter (so most freq. and class.): respondebisne ad haec? aut omnino hiscere audebis? * Cic. Phil. 2, 43, 111:II.adversus dictatoriam vim,
Liv. 6, 16, 3:adversus praepotentis viros,
id. 45, 26, 7; 9, 4, 7; 10, 19, 7:cum non hisceret, ego intercessi,
Gell. 15, 9, 10:quoties sinit hiscere fluctus, Nominat Alcyonem, Ov M. 11, 566: raris turbatus vocibus hisco,
speak, Verg. A. 3, 314:dicere jussus Philotas non hiscere audebat,
Curt. 1, 9, 32:si quid tentaveris umquam hiscere,
Juv. 5, 127:loquantur, hiscant,
Lact. 5, 19, 14.— -
24 incanto
in-canto, āvi, ātum, 1, v. a. and n.* I. II.In partic.A.To say over, mutter, or chant a magic formula against some one: QVI MALVM CARMEN INCANTASSET, Fragm. XII. Tab. ap. Plin. 28, 2, 4, § 17.—B.Transf.1. 2.To bewitch, enchant:quaesisti, quod mihi emolumentum fuerit incantandi (sc. illam)?
App. Mag. p. 305:incantata mulier,
id. ib.:pileum vetitis artibus,
Amm. 14, 7, 7. -
25 malus
1.mălus, a, um, adj. [Sanscr. mala, dirt; Gr. melas, black; cf. macula; Germ. mal in Mutter-mal, etc.].— Comp.: pējor, pejus.— Sup.: pessimus, a, um, bad, in the widest sense of the word (opp. bonus), evil, wicked, injurious, destructive, mischievous, hurtful; of personal appearance, ill-looking, ugly, deformed; of weight, bad, light; of fate, evil, unlucky, etc.:1.malus et nequam homo,
Plaut. Ps. 4, 7, 1:pessima puella,
Cat. 36, 9; 55, 10:delituit mala,
Plaut. Rud. 2, 5, 9:philosophi minime mali illi quidem, sed non satis acuti,
Cic. Off. 3, 9, 23:malam opinionem habere de aliquo,
id. Verr. 2, 3, 24, § 59:consuetudo,
Hor. S. 1, 3, 36:conscientia,
Quint. 12, 1, 3:mens,
id. ib.:mores,
Sall. C. 18:fures,
Hor. S. 1, 1, 77:Furiae,
id. ib. 2, 3, 135:virus,
Verg. G. 1, 129:cicuta,
Hor. S. 2, 1, 56:libido,
Liv. 1, 57:falx,
Verg. E. 3, 11:gramina,
id. A. 2, 471: carmen, i. e. an incantation, Leg. XII. Tab. ap. Plin. 28, 2, 4, § 17:abi in malam rem,
go and be hanged! Ter. And. 2, 1, 17:pugna,
unsuccessful, adverse, Cic. Div. 2, 25, 54; Sall. J. 56:avis,
i. e. ill-boding, Hor. C. 1, 15, 5; cf. id. ib. 3, 6, 46:ales,
id. Epod. 10, 1: aetas, burdensome, i. e. senectus, Plaut. Aul. 1, 1, 4:haud mala est mulier,
not badlooking, id. Bacch. 5, 2, 42:facies,
Quint. 6, 3, 32; Ter. Eun. 2, 2, 43:crus,
i. e. deformed, Hor. S. 1, 2, 102:pondus,
i. e. light, deficient, Plaut. Am. 1, 1, 156.—Of the sick:in malis aeger est,
in great danger, Cels. 3, 15 fin.:tempus a quo omnis aeger pejor fiat,
id. 3, 5 med.:eo tempore fere pessimi sunt qui aegrotant,
id. ib. —In neutr. sing., as adv.:ne gallina malum responset dura palato,
Hor. S. 2, 4, 18.— Comp.: pejor, worse:via,
Hor. S. 1, 5, 96.—Hence,mă-lum, i, n., any thing bad, an evil, mischief, misfortune, calamity, etc.A.In gen.:B.orarem, ut ei, quod posses mali facere, faceres,
Plaut. Bacch. 3, 6, 25:quam sit bellum, cavere malum,
Cic. de Or. 1, 58, 247:nihil enim mali accidisse Scipioni puto,
id. Lael. 3, 10:hostes inopinato malo turbati,
Caes. B. C. 2, 12:externum, i. e. bellum,
Nep. Hamilc. 21:ne in cotidianam id malum vertat, i. e. febris,
Cels. 3, 15:hoc malo domitos potius cultores agrorum fore, quam, etc.,
Liv. 2, 34, 11.—In partic.(α).Punishment; hurt, harm, severity, injury:(β).malo domandam tribuniciam potestatem,
Liv. 2, 54, 10:malo exercitum coërcere,
Sall. J. 100, 5:sine malo,
Plaut. Rud. 4, 4, 81; so Ter. Eun. 4, 4, 45; Liv. 4, 49, 11:vi, malo, plagis adductus est, ut frumenti daret,
ill-usage, Cic. Verr. 2, 3, 23, § 56:amanti amoenitas malo est: nobis lucro est,
is hurtful, injurious, Plaut. Men. 2, 3, 5:clementiam illi malo fuisse,
was injurious, unfortunate, Cic. Att. 14, 22, 1: malo hercle magno suo convivat sine modo, to his own [p. 1105] hurt, Enn. ap. Non. 474, 23 (Sat. v. 1 Vahl.):olet homo quidam malo suo,
Plaut. Am. 1, 1, 165:male merenti bona es: at malo cum tuo,
to your own hurt, id. As. 1, 3, 3.—Wrong-doing:(γ).causae, quae numquam malo defuturae sunt, Sen. de Ira, 1, 16, 3: sperans famam exstingui veterum sic posse malorum,
Verg. A. 6, 527; Anthol. Lat. 1, 178.—As a term of abuse, plague, mischief, torment:(δ).quid tu, malum, me sequere?
Plaut. Cas. 1, 3:qui, malum, alii?
Ter. Eun. 4, 7, 10:quae, malum, est ista tanta audacia?
Cic. Verr. 2, 1, 20, § 54; so id. Off. 2, 15, 53; Curt. 8, 14, 41.—As an exclamation, alas! misery! Plaut. Capt. 3, 3, 16; id. Men. 2, 3, 37 Brix ad loc.—2.măle, adv., badly, ill, wrongly, wickedly, unfortunately, erroneously, improperly, etc.: dubitas, quin lubenter tuo ero meus, quod possiet facere, faciat male? will do all the harm to him, etc., Plaut. Poen. 4, 2, 66: si iste Italiam relinquet, faciet omnino male, et, ut ego existimo, alogistôs, will act altogether unwisely, Attic. ap. Cic. Att. 9, 10:2.di isti Segulio male faciant,
do harm to him, punish him, Cic. Fam. 11, 21, 1:o factum male de Alexione!
id. Att. 15, 1, 1:male velle alicui,
to wish ill, Plaut. As. 5, 1, 13:Karthagini male jamdiu cogitanti bellum multo ante denuntio, cogitare de aliquo,
Cic. Sen. 6, 18:male loqui,
id. Rosc. Am. 48:male loqui alicui, for maledicere,
Ter. Phorm. 2, 3, 25:male accipere verbis aliquem,
Cic. Verr. 2, 1, 54, § 140:equitatu agmen adversariorum, male habere,
to harass, annoy, Caes. B. C. 1, 63:hoc male habet virum,
annoys, vexes him, Ter. And. 2, 6, 5:male se habere,
to feel ill, dejected, low-spirited, id. Eun. 4, 2, 6:male est animo,
it vexes me, id. Ad. 4, 5, 21:male est animo,
I feel unwell, Plaut. Curc. 2, 3, 33:male fit animo,
I am beginning to feel bad, am getting unwell, id. Rud. 2, 6, 26: L. Antonio male sit, si quidem, etc., evil betide him! (a formula of imprecation), Cic. Att. 15, 15, 1:quae res tibi vertat male,
much harm may it do you! Ter. Ad. 2, 1, 37:male tibi esse malo quam molliter,
I would rather you should be unfortunate than effeminate, Sen. Ep. 82, 1:proelium male pugnatum,
unsuccessfully, Sall. J. 54, 7:ea quae male empta sunt,
at a bad bargain, Cic. Att. 2, 4, 1:male vendere,
at a sacrifice, id. Verr. 2, 3, 98, § 227:male reprehendunt praemeditationem rerum futurarum,
id. Tusc. 3, 16, 34:male tegere mutationem fortunae,
Tac. H. 1, 66:male sustinere arma,
unskilfully, Liv. 1, 25, 12: non dubito, quin me male oderit, i. e. very much, intensely, Caes. ap. Cic. Att. 14, 1, 2:male metuo, ne, etc.,
exceedingly, much, Ter. Hec. 3, 2, 2:rauci,
miserably, Hor. S. 1, 4, 66.—When attached to an adjective, it freq. gives it the opposite meaning: male sanus = insanus,
insane, deranged, Cic. Att. 9, 15, 5:male sana,
with mind disturbed, Verg. A. 4, 8:gratus,
i. e. ungrateful, Ov. H. 7, 27:male fidas provincias,
unfaithful, Tac. H. 1, 17:statio male fida carinis,
unsafe, Verg. A. 2, 23.— Comp.:oderam multo pejus hunc quam illum ipsum Clodium,
Cic. Fam. 7, 2, 3; cf.:pejusque leto flagitium timet,
Hor. C. 4, 9, 50; and:cane pejus vitabit chlamydem,
id. Ep. 1, 17, 30.mālus, i, f., Gr. mêlea, an appletree:3.malus bifera,
Varr. R. R. 1, 7:et steriles platani malos gessere valentes,
Verg. G. 2, 70:malus granata,
the pomegranate, Isid. 17, 7, 6:felices arbores putantur esse quercus...malus, etc.,
Macr. S. 3, 20, 2.mālus, i, m. [by some referred to root mac-; Gr. makros; Lat. magnus; but perh. the same word with 2. malus], an upright mast, pole, or beam.I.In gen.:II.malos exaequantes altitudinem jugi surrexit,
Front. Strat. 3, 8, 3.—Esp.A.A mast of a ship:B.ut si qui gubernatorem in navigando agere nihil dicant, cum alii malos scandant, etc.,
Cic. Sen. 6, 17:malum erigi, vela fieri imperavit,
id. Verr. 2, 5, 34, § 88:attolli malos,
Verg. A. 5, 829:malo suspendit ab alto,
id. ib. 5, 489:saucius,
injured, Hor. C. 1, 14, 5.—A standard or pole, to which the awnings spread over the theatre were attached, Lucr. 6, 110; Liv. 39, 7, 8.—C.The beam in the middle of a wine-press, Plin. 18, 31, 74, § 317.—D.The corner beams of a tower:turrium mali,
Caes. B. G. 7, 22, 4. -
26 mater
māter, tris, f. [root ma-; Sanscr. and Zend, to make, measure, like Gr. mêtêr, the maker, akin with Dor. matêr; Germ. Mutter; Engl. mother; cf.: materies, manus], a mother ( dat. sing. matre, Corp. Inscr. Lat. 177; dat. plur. matris, Inscr. Grut. 90:I.matrabus,
Inscr. Orell. 2089).Lit.:B.si quidem istius regis (sc. Anci Martii) matrem habemus, ignoramus patrem,
Cic. Rep. 2, 18, 33:cur non sit heres matri suae?
id. ib. 3, 10, 17:de pietate in matrem,
id. Lael. 3, 11:Sassia mater hujus Aviti,
id. Clu. 5, 12:Hecate, quae matre Asteria est,
who has Asteria for her mother, id. N. D. 3, 18, 46:musa, matre nati,
id. ib. 3, 18, 45: mater esse de aliquo, to be a mother, i. e. to be pregnant by any one, Ov. H. 9, 48:facere aliquam matrem,
id. M. 9, 491: mater familias or familiae, the mistress of a house, matron (v. familia).—Transf., a nurse:II.mater sua... quae mammam dabat, neque adeo mater ipsa, quae illos pepererat,
Plaut. Men. prol. 19:puero opust cibo, opus est autem matri quae puerum lavit,
id. Truc. 5 10:lambere matrem,
Verg. A. 8, 632.—As a title of honor, mother, applied to priestesses: jubemus te salvere, mater. Sa. Salvete puellae, Plaut. Rud. 1, 5, 5:amice benigneque honorem, mater, nostrum habes,
id. ib. 1, 5, 30.—To goddesses:Vesta mater,
Sen. Excerpt. Contr. 4, 2; Verg. G. 1, 498:mater Matuta, v. h. v.: Flora mater,
Lucr. 5, 739;the same: florum,
Ov. F. 5, 183: mater magna, or absol.: Mater, i. e. Cybele, the mother of all the gods:matris magnae sacerdos,
Cic. Sest. 26; cf. absol.: matris quate cymbala circum, Verg. G. 4, 64; id. A. 9, 108:secreta palatia Matris,
Juv. 9, 23:matres... cives Romanae, ut jus liberorum consecutae videantur,
Paul. Sent. 4, 9, 1:matris condicionem sequi,
Gai. Inst. 1, 81; cf. §§ 67, 86.—Also, in gen., a woman, a lady; usu. in plur., women, ladies:pilentis matres in mollibus,
Verg. A. 8, 666:matres atque viri,
id. ib. 6, 306; cf. Ov. F. 1, 619.—Of the earth, as the mother of all:exercitum Dis Manibus matrique Terrae deberi,
Liv. 8, 6; cf. Cic. Leg. 2, 22, 56.—Of a country:haec terra, quam matrem appellamus,
Liv. 5, 54, 2:amorum,
i. e. Venus, Ov. H. 16, 201:cupidinum,
i. e. Venus, Hor. C. 1, 19, 1.—Of animals:porci cum matribus,
Varr. R. R. 2, 4:excretos prohibent a matribus haedos,
Verg. G. 3, 398:ova assunt ipsis cum matribus, i. e. cum gallinis,
Juv. 11, 70:mater simia,
id. 10, 195:pullus hirundinis ad quem volat mater,
id. 10, 232.—Of the trunks of trees, etc.:plantas tenero abscindens de corpore matrum,
Verg. G. 2, 23; Plin. 12, 5, 11, § 23.—Of a fountain, as the source of waters:ex grandi palude oritur (fluvius), quam matrem ejus accolae appellant,
Mel. 2, 1, 7.—Of a chief or capital city:mater Italiae Roma,
Flor. 3, 18, 5:ut Graeci dicere solent, urbium mater, Cydona,
id. 3, 7, 4:(Cilicia) matrem urbium habet Tarsum,
Sol. 38; cf. Metropolis.—Trop.A.The mother, i. e. maternal love:B.simul matrem labare sensit,
Ov. M. 6, 629: mater redit, Sen. ap. Med. 928.—Motherhood, maternity, Sen. Herc. Oet. 389.—C.A producing cause, origin, source, etc. (freq. and class.):D.apes mellis matres,
Varr. R. R. 2, 5:mater omnium bonarum artium sapientia est,
Cic. Leg. 1, 22, 58:philosophia mater omnium bene factorum,
id. Brut. 93, 322:avaritiae mater, luxuries,
id. de Or. 2, 40, 171:voluptas, malorum mater omnium,
id. Leg. 1, 17, 47; 1, 22, 58; id. Tusc. 1, 26, 64; id. Planc. 33, 80; Auct. Her. 2, 22, 34; Plin. 37, 6, 21, § 80; Quint. 9, 3, 89:juris et religionis,
Cic. Rep. 5, 2, 3:justitiae imbecillitas mater est,
id. ib. 3, 14, 23:intemperantia omnium perturbationum mater,
id. Ac. 1, 10, 39:similitudo est satietatis mater,
id. Inv. 1, 41, 76:utilitas justi prope mater et aequi,
Hor. S. 1, 3, 98; Lact. 3, 8, 32; Aug. in Psa. 83, 1.—Comically:eam (sc. hirneam) ego vini ut matre fuerat natum, eduxi meri,
i. e. as it came from the cask, without the addition of water, Plaut. Am. 1, 1, 274.—The protector, shelter, home:urbs Roma, virtutum omnium mater, Mos. et Rom. Leg. Coll. 5, 3, 1: illa Jerusalem quae est mater nostra,
Vulg. Gal. 4, 26. -
27 mu
mu, interj., = mu, a slight sound made with the closed lips (ante-class.): neque, ut aiunt, mu facere audent, to mutter, make a muttering, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 101 Müll. (Enn. p. 175, n. 10 Vahl.): nec mu facere audet, Lucil. ap. Charis. p. 213 P.: nec dico nec facio mu, Enn. ap. Don. ad Ter. And. 3, 2, 25 (Enn. p. 175, n. 8 Vahl.; but not in Plaut. Stich. 1, 3, 102, v. Ritschl ad h. l.).—* II.A sound of lamentation: mul perii hercle: Afer est, Plaut. Fragm. ap. Charis. p. 213 P. -
28 murmurillo
murmŭrillo, 1, v. n. dim. [id.], to murmur, mutter (ante-class.): quid murmurillas tecum? Plaut. Fragm. ap. Non. 143, 2. -
29 musso
musso, āvi, ātum, 1, v. n. and a. (depon. collat. form: discumbimus mussati, Varr. ap. Non. 249, 10) [root mu-, shut; Sanscr. mūkas, dumb; Gr. muaô, muôps; cf. mustêrion; Lat. mutus], to say in a low tone, to mutter, murmur; to be silent respecting a thing (not in Cic. or Cæs.; syn.: mutio, murmuro).I.Lit.: mussare murmurare. Ennius: in occulto mussabant. Vulgo vero pro tacere dicitur, ut idem Ennius: non decet mussare bonos, Paul. ex Fest. p. 144 Müll. (cf. Ann. v. 185; 348; 426;II.Trag. v. 432 Vahl.): soli Aetoli id decretum clam mussantes carpebant,
Liv. 33, 31:flent maesti mussantque patres,
Verg. A. 11, 454; Anthol. Lat. 1, 170, 108: aequum non est occultum id haberi, neque per metum mussari, to bear or brook in silence, Plaut. Aul. 2, 1, 12: egomet mecum mussito: Bona [p. 1180] mea inhiant, id. Mil. 3, 1, 118:quidquid est, mussitabo potius quam inteream,
keep it to myself, id. ib. 2, 3, 40:ergo si sapis, mussitabis,
id. ib. 2, 5, 67.— Poet., of bees, to murmur, hum, Verg. G. 4, 188.—Transf., to be afraid to say or do any thing, to be in fear or uncertainty:mussat rex ipse Latinus, Quos generos vocet,
i. e. deliberates in silence, Verg. A. 12, 657:dicere mussant,
id. ib. 11, 345:medici,
Plin. Ep. 7, 1:juvencae,
are silent, expect in silence, Verg. A. 12, 718. -
30 mutio
mūtĭo or muttĭo, īvi, 4, v. n. [from the sound mu], to mutter, mumble, speak in a low tone ( poet.; syn.: murmuro, musso).I.Lit.: etiam muttis? So. Jam tacebo, Plaut. Am. 1, 1, 225; id. Mil. 2, 6, 83:II.inpinge pugnum, si muttiverit,
id. Bacch. 4, 7, 2; id. Most. 2, 1, 54:nihil jam mutire audeo,
Ter. And. 3, 2, 25:neque opus est Adeo mutito,
nor should it even be muttered, be hinted at, id. Hec. 5, 4, 26:si muttivero, etiam quod certo scio,
Plaut. Mil. 2, 6, 84.—Transf.A. B.To creak, of a hinge:C.num muttit cardo?
Plaut. Curc. 1, 1, 94.—Mutire, loqui. Ennius in Telepho: palam mutire plebeio piaculum est, Paul. ex Fest. p. 145 Müll. (Trag. v. 376 Vahl.). -
31 muttum
muttum, i, n., a mutter, a grunt: muttum, gru, Gloss. Vet.: non audet dicere muttum, Lucil.: proverbialiter dicimus, muttum nullum emiseris, id est, verbum, Cornutus ad Pers. 1, 119. -
32 obmusso
obmusso, āre, v. a., to whisper against any one; to whisper, mutter (eccl. Lat.). Tert. Anim. 18. -
33 rodo
I.Lit.: rutabulum, Novat. ap. Fest. p. 262 Müll. (Com. Rel. p. 226 Rib.):B.clipeos, etc. (mures),
Cic. Div. 2, 27, 59: praetextam, Poët. ap. Quint. 8, 3, 19:dente pollicem,
Hor. Epod. 5, 48:vivos ungues,
id. S. 1, 10, 71:vitem (caper),
Ov. F. 1, 357:saxa capellae,
id. M. 13, 691:reliquias (mures),
Phaedr. 1, 22, 6:rosus tineis,
Stat. S. 4, 9, 10. —Transf., to eat away, waste away, corrode, consume:II.ripas (flumina),
Lucr. 5, 256:ferrum (robigo),
Ov. P. 1, 1, 71:tophum (calx),
Plin. 36, 22, 48, § 166. —Trop., to backbite, slander, disparage, etc. (syn. vellico):in conviviis rodunt,
Cic. Balb. 26, 57:absentem amicum,
Hor. S. 1, 4, 81:libertino patre natum,
id. ib. 1, 6, 46:cuncta robiginosis dentibus,
Mart. 5, 28, 7; cf.:dentem dente,
i. e. to speak ill of each other, id. 13, 2, 6: murmura secum et rabiosa silentia rodunt, i. e. to mutter to one ' s self, Pers. 3, 81. -
34 susurro
1.sŭsurro, āre, v. n. and a. [1. susurrus; root sur], to make a low, continued sound, to hum, buzz, murmur; to mutter, whisper ( poet. and in post-class. prose).I.Neutr.:II.susurrant (apes),
Verg. G. 4, 260:aura susurrantis venti,
id. Cul. 154:aut ego cum carā de te nutrice susurro,
Ov. H. 19, 19:fama susurrat,
id. ib. 21, 233:lympha susurrans,
Verg. Cul. 104:susurravit obscurior fama,
Amm. 26, 6, 2: leve Mincius susurret, Claud.Nupt.Hon. et Mar. Fesc. 2, 11.—Act.:2.cantica qui Nili, qui Gaditana susurrat,
Mart. 3, 63, 5:versum Persii,
Lampr. Alex. Sev. 44 fin.:te (silvestris platanus),
Nemes. Ecl. 1, 72: susurrans quaedam, [p. 1823] Amm. 25, 8, 18:pars, quid velit, aure susurrat,
Ov. M. 3, 643.— Impers. pass.:jam susurrari audio, Civem Atticam esse hanc,
Ter. And. 4, 4, 40.sŭsurro, ōnis, m. [1. susurro], a mutterer, whisperer, tale-bearer (post-class.):aures mariti susurronum faece completae,
Sid. Ep. 5, 7 fin.; Vulg. Lev. 19, 16; Hier. Ep. 11, 1.
- 1
- 2
См. также в других словарях:
Mutter- — Mutter … Deutsch Wörterbuch
Mutter — mit Kindern: Le Repos, von William Adolphe Bouguereau (1879) Eine Mutter ist der weibliche Elternteil eines Kindes. Als Mutter bezeichnete man allgemein die Frau, die ein Kind gebiert bzw. geboren hat. Inzwi … Deutsch Wikipedia
Mütter — ist ein 1935 erschienener Roman des österreichischen Schriftstellers Karl Heinrich Waggerl (1897–1973). Es handelt sich um seinen letzten Roman; später wandte sich Waggerl der kleineren erzählerischen Form zu. Inhalt In einem österreichischen… … Deutsch Wikipedia
Mutter — Mutter. Die junge Gattin ist Mutter geworden, sie hat ein Anrecht auf die künftige Generation erlangt, sie hat sich durch ein mächtiges Band an sie gekettet. Ein neues Dasein öffnet sich ihr mit neuen Pflichten, neuen Freuden, Schmerzen und… … Damen Conversations Lexikon
Mutter — Mutter: Die altgerm. Verwandtschaftsbezeichnung mhd., ahd. muoter, niederl. moeder, engl. mother, schwed. moder beruht mit Entsprechungen in den meisten anderen idg. Sprachen auf idg. *mātér »Mutter«, vgl. z. B. aind. mātár »Mutter«, griech.… … Das Herkunftswörterbuch
Mutter — Sf std. (8. Jh.), mhd. muoter, ahd. muoter, as. mōdar Stammwort. Aus g. * mōder f. Mutter , auch in anord. móđir, ae. mōdor, afr. mōder (gt. dafür aiþei). Aus ig. * mātēr f. Mutter , auch in ai. mātár , toch.A mācar, toch.B mācer, gr. mḗtēr, l.… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
Mutter — [Basiswortschatz (Rating 1 1500)] Bsp.: • Ist diese Frau Ihre Mutter? • Helen und Nick sind mit ihrer Mutter im Supermarkt. • Frau Brown ist Peters Mutter … Deutsch Wörterbuch
Mutter — Mut ter, v. i. [imp. & p. p. {Muttered}; p. pr. & vb. n. {Muttering}.] [Prob. of imitative origin; cf. L. muttire, mutire.] 1. To utter words indistinctly or with a low voice and lips partly closed; esp., to utter indistinct complaints or angry… … The Collaborative International Dictionary of English
Mutter — Mut ter, v. t. To utter with imperfect articulations, or with a low voice; as, to mutter threats. Shak. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Mutter — Mut ter, n. Repressed or obscure utterance. [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
Mutter [1] — Mutter (Mater), 1) Person weiblichen Geschlechts, welche einem od. mehren Kindern durch Geburt ein selbständiges Dasein gab, in Bezug auf diese. Unter allen Lebensverhältnissen, in denen Menschen zu einander stehen, ist das von M. u. Kind von der … Pierer's Universal-Lexikon