Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

geniculum

  • 1 geniculum

    gĕnĭcŭlum, i, n. dim. [genu], a little knee, a knee.
    I.
    Lit. (ante- and postclass.):

    pueris in geniculis alligare serperastra,

    Varr. L. L. 9, § 11 Müll.:

    de geniculis adorare,

    Tert. Cor. Mil. 3:

    dissolutio geniculorum,

    Vulg. Nah. 2, 10.—
    II.
    Transf., a knot or joint on the stalk of a plant, Plin. 26, 11, 71, § 117; 18, 7, 10, § 56.

    Lewis & Short latin dictionary > geniculum

  • 2 geniculātus

        geniculātus adj.    [geniculum], having knots, hnotted: culmus.
    * * *
    geniculata, geniculatum ADJ
    knotty, full of knots

    Latin-English dictionary > geniculātus

  • 3 adgeniculor

    aggĕnĭcŭlor ( adg-), āri, v. dep. [genu, geniculum], to bow the knee before, to kneel before (late Lat.):

    alicui,

    Tert. Poen. 9.

    Lewis & Short latin dictionary > adgeniculor

  • 4 aggeniculor

    aggĕnĭcŭlor ( adg-), āri, v. dep. [genu, geniculum], to bow the knee before, to kneel before (late Lat.):

    alicui,

    Tert. Poen. 9.

    Lewis & Short latin dictionary > aggeniculor

  • 5 geniculatim

    gĕnĭcŭlātim, adv. [geniculum], by knots, Plin. 21, 11, 39, § 68.

    Lewis & Short latin dictionary > geniculatim

  • 6 Geniculatus

    gĕnĭcŭlātus, a, um, adj. [geniculum].
    I.
    With bended knee.—Subst.: Gĕnĭcŭ-lātus, i, m., The Kneeler, a constellation, Vitr. 9, 6 med.
    B.
    Transf., in gen., bended, curved:

    meatus Tibridis,

    Amm. 18, 9.—
    II.
    Having knots, knotted, jointed, geniculated (class.):

    culmus,

    Cic. de Sen. 15, 51:

    harundo,

    Plin. 16, 36, 64, § 158:

    herba totidem nodis,

    id. 24, 16, 93, § 150:

    nodi scaporum,

    id. 17, 21, 35, § 152:

    cursu scandentes vites,

    id. 14, 1, 3, § 10.

    Lewis & Short latin dictionary > Geniculatus

  • 7 geniculatus

    gĕnĭcŭlātus, a, um, adj. [geniculum].
    I.
    With bended knee.—Subst.: Gĕnĭcŭ-lātus, i, m., The Kneeler, a constellation, Vitr. 9, 6 med.
    B.
    Transf., in gen., bended, curved:

    meatus Tibridis,

    Amm. 18, 9.—
    II.
    Having knots, knotted, jointed, geniculated (class.):

    culmus,

    Cic. de Sen. 15, 51:

    harundo,

    Plin. 16, 36, 64, § 158:

    herba totidem nodis,

    id. 24, 16, 93, § 150:

    nodi scaporum,

    id. 17, 21, 35, § 152:

    cursu scandentes vites,

    id. 14, 1, 3, § 10.

    Lewis & Short latin dictionary > geniculatus

  • 8 geniculosus

    gĕnĭcŭlōsus, a, um, adj. [geniculum], knotty (late Lat. for the class. geniculatus):

    virgulta,

    App. Herb. 77.

    Lewis & Short latin dictionary > geniculosus

  • 9 genu

    gĕnu, ūs, n. (also nom. sing. gĕnum, n., Front. Ep. ad M. Caes. 5, 44; and gĕnus, m., Lucil. ap. Non. 207, 28; gen. sing. genuis; dat. genui, genu, Mart. Cap. 3, § 293. —In neutr., nom. and acc. sing. genus, Cic. Arat. 45; 46; 399; 403; plur. gēnu͡a, as a dissyllable, Carey's Lat. Prosody, § 47; Verg. A. 5, 432; 12, 905; gen. plur. genuorum, Vitr. 9, 6 dub.; dat. plur. genubus, Sen. Thyest. 406; Hippol. 667; Mart. Cap. 3, § 293;

    but usu. genibus,

    Curt. 10, 5, 24; Tac. A. 12, 18; Liv. 44, 31 fin.; Ov. M. 13, 585) [kindr. with Sanscr. jānu; Gr. gonu; Goth. kniu; Germ. Knie; Engl. knee], the knee.
    I.
    Lit.:

    meus est ballista pugnus, cubitus catapulta est mihi, Umerus aries: tum genu ut quemque icero, ad terram dabo,

    Plaut. Capt. 4, 2, 17: hujus genus, Cic. ap. Serv. ad Verg. A. 3, 22:

    fine genus vestem ritu succincta Dianae,

    Ov. M. 10, 536:

    per aquam ferme genus tenus altam,

    Liv. 44, 40, 8 Drak. N. cr.:

    in ipsa genus utriusque commissura,

    knee-joint, Plin. 11, 45, 103, § 250:

    sedatis tibi doloribus genus,

    Fronto Ep. p. 134 Rom.:

    dolorem genus suscitare,

    id. ib. p. 138:

    ne quem in cursu capite aut cubito offendam aut genu,

    Plaut. Curc. 2, 3, 3:

    genu mehercule M. Antonium vidi, cum contente pro se ipse lege Varia diceret, terram tangere,

    Cic. Tusc. 2, 24, 57:

    genua inediā succidunt,

    Plaut. Curc. 2, 3, 30:

    dumque virent genua,

    Hor. Epod. 13, 4:

    genuum junctura,

    knee-joint, Ov. M. 2, 823:

    genuumque tumebat orbis,

    knee-pan, id. ib. 8, 809: ad genua accidere, Enn. ap. Non. 517, 16 (Com. Rel. v. 9 Vahl.):

    procidere,

    Sen. Contr. 7, 17, 12:

    ad genua se alicui submittere,

    Suet. Tib. 20; cf.:

    genua amplexus genibusque volutans Haerebat,

    Verg. A. 3, 607:

    atqui pol hodie non feres, ni genua confricantur,

    i. e. be clasped in earnest entreaty, Plaut. As. 3, 3, 80; so,

    fricare,

    ib. 88:

    nunc tibi amplectimur genua egentes opum,

    id. Rud. 1, 5, 16; cf.:

    exurgite a genibus,

    id. ib. v. 22: advolvi, Sall. Fragm. ap. Serv. Verg. A. 1, 311; Tac. A. 1, 13 fin.; 6, 49; 15, 71;

    for which: genibus se advolvere or advolvi,

    Liv. 8, 37 fin.; 28, 34, 4; Vell. 2, 80 fin.:

    nixi genibus ab senatu petierunt, ne, etc.,

    Liv. 43, 2, 2:

    muta metu terram genibus summissa petebat,

    Lucr. 1, 92:

    corde et genibus tremit,

    Hor. C. 1, 23, 8:

    jus imperiumque Phraates Caesaris accepit genibus minor,

    i. e. kneeling, beseeching, id. Ep. 1, 12, 28; Vulg. Phil. 2, 10 saep.:

    genu ponere,

    to bow the knee, Curt. 4, 6, 28; so,

    alicui,

    id. 8, 7, 13:

    genu flectere, Hier. in. Eph. 3, 14: inflexo genu adorare aliquem,

    Sen. Herc. Fur. 410:

    nixi genibus,

    on bended knees, Liv. 43, 2, 2:

    per tua genua te opsecro,

    Plaut. Curc. 5, 2, 31:

    genua incerare deorum,

    i. e. to attach to the statues of the gods wax tablets with prayers written on them, Juv. 10, 55.—
    II.
    Transf., of plants, a knot, joint, usually called geniculum:

    a genibus (ferulae) exeuntia folia,

    Plin. 13, 22, 42, § 123.

    Lewis & Short latin dictionary > genu

  • 10 genum

    gĕnu, ūs, n. (also nom. sing. gĕnum, n., Front. Ep. ad M. Caes. 5, 44; and gĕnus, m., Lucil. ap. Non. 207, 28; gen. sing. genuis; dat. genui, genu, Mart. Cap. 3, § 293. —In neutr., nom. and acc. sing. genus, Cic. Arat. 45; 46; 399; 403; plur. gēnu͡a, as a dissyllable, Carey's Lat. Prosody, § 47; Verg. A. 5, 432; 12, 905; gen. plur. genuorum, Vitr. 9, 6 dub.; dat. plur. genubus, Sen. Thyest. 406; Hippol. 667; Mart. Cap. 3, § 293;

    but usu. genibus,

    Curt. 10, 5, 24; Tac. A. 12, 18; Liv. 44, 31 fin.; Ov. M. 13, 585) [kindr. with Sanscr. jānu; Gr. gonu; Goth. kniu; Germ. Knie; Engl. knee], the knee.
    I.
    Lit.:

    meus est ballista pugnus, cubitus catapulta est mihi, Umerus aries: tum genu ut quemque icero, ad terram dabo,

    Plaut. Capt. 4, 2, 17: hujus genus, Cic. ap. Serv. ad Verg. A. 3, 22:

    fine genus vestem ritu succincta Dianae,

    Ov. M. 10, 536:

    per aquam ferme genus tenus altam,

    Liv. 44, 40, 8 Drak. N. cr.:

    in ipsa genus utriusque commissura,

    knee-joint, Plin. 11, 45, 103, § 250:

    sedatis tibi doloribus genus,

    Fronto Ep. p. 134 Rom.:

    dolorem genus suscitare,

    id. ib. p. 138:

    ne quem in cursu capite aut cubito offendam aut genu,

    Plaut. Curc. 2, 3, 3:

    genu mehercule M. Antonium vidi, cum contente pro se ipse lege Varia diceret, terram tangere,

    Cic. Tusc. 2, 24, 57:

    genua inediā succidunt,

    Plaut. Curc. 2, 3, 30:

    dumque virent genua,

    Hor. Epod. 13, 4:

    genuum junctura,

    knee-joint, Ov. M. 2, 823:

    genuumque tumebat orbis,

    knee-pan, id. ib. 8, 809: ad genua accidere, Enn. ap. Non. 517, 16 (Com. Rel. v. 9 Vahl.):

    procidere,

    Sen. Contr. 7, 17, 12:

    ad genua se alicui submittere,

    Suet. Tib. 20; cf.:

    genua amplexus genibusque volutans Haerebat,

    Verg. A. 3, 607:

    atqui pol hodie non feres, ni genua confricantur,

    i. e. be clasped in earnest entreaty, Plaut. As. 3, 3, 80; so,

    fricare,

    ib. 88:

    nunc tibi amplectimur genua egentes opum,

    id. Rud. 1, 5, 16; cf.:

    exurgite a genibus,

    id. ib. v. 22: advolvi, Sall. Fragm. ap. Serv. Verg. A. 1, 311; Tac. A. 1, 13 fin.; 6, 49; 15, 71;

    for which: genibus se advolvere or advolvi,

    Liv. 8, 37 fin.; 28, 34, 4; Vell. 2, 80 fin.:

    nixi genibus ab senatu petierunt, ne, etc.,

    Liv. 43, 2, 2:

    muta metu terram genibus summissa petebat,

    Lucr. 1, 92:

    corde et genibus tremit,

    Hor. C. 1, 23, 8:

    jus imperiumque Phraates Caesaris accepit genibus minor,

    i. e. kneeling, beseeching, id. Ep. 1, 12, 28; Vulg. Phil. 2, 10 saep.:

    genu ponere,

    to bow the knee, Curt. 4, 6, 28; so,

    alicui,

    id. 8, 7, 13:

    genu flectere, Hier. in. Eph. 3, 14: inflexo genu adorare aliquem,

    Sen. Herc. Fur. 410:

    nixi genibus,

    on bended knees, Liv. 43, 2, 2:

    per tua genua te opsecro,

    Plaut. Curc. 5, 2, 31:

    genua incerare deorum,

    i. e. to attach to the statues of the gods wax tablets with prayers written on them, Juv. 10, 55.—
    II.
    Transf., of plants, a knot, joint, usually called geniculum:

    a genibus (ferulae) exeuntia folia,

    Plin. 13, 22, 42, § 123.

    Lewis & Short latin dictionary > genum

  • 11 ingeniculo

    in-gĕnĭcŭlo, āvi, ātum, 1, v. a. [in-geniculum], to cause one to bend the knee; hence, ingeniculare se, to bend the knee, to sink down on the knee, to kneel, Hyg. Astr. 2, 6, fin.; also,

    without se,

    Lampr. Elag. 5, 4.— Hence, ingĕnĭcŭlātus, a, um, P. a., kneeling: Hercules, a constellation, also called ingeniculus, Vitr. 9, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > ingeniculo

  • 12 ingeniculus

    in-gĕnĭcŭlus, a, um, adj. [in-geniculum], kneeling: Ingeniculus, sc. Hercules, a constellation: in extremis partibus oritur Ingeniculus, qui a Graeeis en gonasin dicitur, Firm. Math. 8, 17:

    ingenicla (by sync. for ingenicula) imago,

    Manil. 5, 645; v. ‡ engonasi.

    Lewis & Short latin dictionary > ingeniculus

  • 13 progeniculo

    prŏgĕnĭcŭlo, āre [pro-geniculum], to fall on the knees, to beg on one's knees: progeniculo, gounoumai, Gloss. Lat. Gr.: progeniculat, gonupetei, ib.

    Lewis & Short latin dictionary > progeniculo

См. также в других словарях:

  • Genicŭlum — (lat.), 1) Diminutivum von Genu, das Knie; daher Geniculation, Kniebeugung, Fußfall; 2) (Bot.), das Gelenk, die Verbindungsstelle zweier Glieder eines gegliederten Pflanzentheiles, die bald durch eine Einschnürung, bald durch eine Anschwellung… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Geniculum — A geniculum is a small genu, or angular kneelike structure. It is often used in anatomical nomenclature to designate a sharp kneelike bend in a small structure or organ. References *http://medical dictionary.thefreedictionary.com/geniculum… …   Wikipedia

  • Geniculum — Geni̱culum [aus lat. geniculum, Gen.: geniculi = kleines Knie; auch = knotige Verdickung (an Halmen)] s; s, ...la: knieartige Biegung, Knick [und knotenförmige Anschwellung] von Gefäßen oder Nervenkanälen (Anat.). Geni̱culum cana̱lis facia̱|lis:… …   Das Wörterbuch medizinischer Fachausdrücke

  • geniculum canalis facialis — geniculum canalis nervi facialis [TA] geniculum of facial canal the bend in the facial canal lodging the geniculum nervi facialis; called also genu of facial canal …   Medical dictionary

  • geniculum of facial nerve — geniculum nervi facialis [TA] the part of the facial nerve at the lateral end of the internal acoustic meatus, where the fibers turn sharply posteroinferiorly, and where the geniculate ganglion is found; called also external genu of facial nerve …   Medical dictionary

  • Geniculum nervi facialis — veidinio nervo alkūnėlė statusas T sritis periferinė nervų sistema atitikmenys: lot. Geniculum nervi facialis ryšiai: platesnis terminas – veidinis nervas …   Paukščių anatomijos terminai

  • Geniculum canalis facialis — veidinio kanalo alkūnėlė statusas T sritis gyvūnų anatomija, gyvūnų morfologija atitikmenys: lot. Geniculum canalis facialis ryšiai: platesnis terminas – veidinis kanalas …   Veterinarinės anatomijos, histologijos ir embriologijos terminai

  • Geniculum nervi facialis — veidinio nervo alkūnėlė statusas T sritis gyvūnų anatomija, gyvūnų morfologija atitikmenys: lot. Geniculum nervi facialis ryšiai: platesnis terminas – veidinis nervas …   Veterinarinės anatomijos, histologijos ir embriologijos terminai

  • geniculum — 1. [TA] A small genu or angular kneelike structure. 2. A knotlike structure. [L. dim. of genu, knee] g. canalis facialis [TA] SYN: g. of facial canal. g. of facial canal [TA] the bend i …   Medical dictionary

  • geniculum — ge·nic·u·lum …   English syllables

  • geniculum — n. a sharp bend in an anatomical structure, such as the bend in the facial nerve in the medial wall of the middle ear …   The new mediacal dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»