-
1 bucca
bucca ae, f [BV-], the cheek (internal): fluentes buccae: ambas Iratus buccas inflet, H.: buccā foculum excitat, i. e. by blowing, Iu.: quidquid in buccam venit, i. e. what comes uppermost. —A mouther, declaimer: Curtius et Matho buccae, Iu.— A trumpeter: notaeque per oppida buccae, Iu.* * *jaw, mouth; mouthful; cheek (with blowing a trumpet); cavity (knee joint) (L+S) -
2 foculus
-
3 bucca
I.The cheek (puffed or filled out in speaking, eating, etc.; diff. from genae, the side of the face, the cheeks, and from mala, the upper part of the cheek under the eyes; v. Plin. 11, 37, 57, § 156 sqq.; mostly in plur.; class.): buccam implere, Cato ap. Gell. 2, 22, 29:b.sufflare buccas,
Plaut. Stich. 5, 4, 42:inflare,
id. ib. 5, 6, 7:rumpere buccas,
to write bombast, Pers. 5, 13:sufflare buccis,
Mart. 3, 17, 4.—In violent anger (cf. in Gr. phusan tas gnathous, deina phusan, etc.): quin illis Juppiter ambas Iratus buccas inflet, etc., * Hor. S. 1, 1, 21:pictus Gallus... distortus, ejectā linguā, buccis fluentibus,
Cic. de Or. 2, 66, 266; id. Red. in Sen. 6, 13:fluentes pulsataeque buccae,
id. Pis. 11, 25 B. and K.: purpurissatae ( rouged), Plaut. Truc. 2, 2, 35.—In blowing the fire:buccā foculum excitat,
Juv. 3, 262 al. —Hence,Dicere (scribere) quod or quidquid in buccam venit, a colloq. phrase, to speak ( write) whatever comes uppermost, Cic. Att. 1, 12, 4; 7, 10 fin.; 14, 7, 2; Mart. 12, 24, 5.—B.Also ellipt.: garrimus quidquid in buccam,
Cic. Att. 12, 1, 2.—Meton.1.One who fills his cheeks in speaking, a declaimer, bawler:2.Curtius et Matho buccae,
Juv. 11, 34 (jactanticuli, qui tantum buccas inflant et nihil dicunt, Schol.); cf.:bucca loquax vetuli cinoedi,
Mart. 1, 42, 13:homo durae buccae,
Petr. 43, 3; so of a trumpeter:notaeque per oppida buccae,
Juv. 3, 35.—One who stuffs out his cheeks in eating, a parasite, Petr. 64, 12.—3.A mouthful:II.bucca panis,
Petr. 44, 2; Mart. 7, 20, 8; 10, 5, 5.—Transf.A.From men to animals;B.of croaking frogs,
Plin. 11, 37, 65, § 173.—In gen., a cavity; of the knee-joint, Plin. 11, 45, 103, § 250. -
4 buccha
I.The cheek (puffed or filled out in speaking, eating, etc.; diff. from genae, the side of the face, the cheeks, and from mala, the upper part of the cheek under the eyes; v. Plin. 11, 37, 57, § 156 sqq.; mostly in plur.; class.): buccam implere, Cato ap. Gell. 2, 22, 29:b.sufflare buccas,
Plaut. Stich. 5, 4, 42:inflare,
id. ib. 5, 6, 7:rumpere buccas,
to write bombast, Pers. 5, 13:sufflare buccis,
Mart. 3, 17, 4.—In violent anger (cf. in Gr. phusan tas gnathous, deina phusan, etc.): quin illis Juppiter ambas Iratus buccas inflet, etc., * Hor. S. 1, 1, 21:pictus Gallus... distortus, ejectā linguā, buccis fluentibus,
Cic. de Or. 2, 66, 266; id. Red. in Sen. 6, 13:fluentes pulsataeque buccae,
id. Pis. 11, 25 B. and K.: purpurissatae ( rouged), Plaut. Truc. 2, 2, 35.—In blowing the fire:buccā foculum excitat,
Juv. 3, 262 al. —Hence,Dicere (scribere) quod or quidquid in buccam venit, a colloq. phrase, to speak ( write) whatever comes uppermost, Cic. Att. 1, 12, 4; 7, 10 fin.; 14, 7, 2; Mart. 12, 24, 5.—B.Also ellipt.: garrimus quidquid in buccam,
Cic. Att. 12, 1, 2.—Meton.1.One who fills his cheeks in speaking, a declaimer, bawler:2.Curtius et Matho buccae,
Juv. 11, 34 (jactanticuli, qui tantum buccas inflant et nihil dicunt, Schol.); cf.:bucca loquax vetuli cinoedi,
Mart. 1, 42, 13:homo durae buccae,
Petr. 43, 3; so of a trumpeter:notaeque per oppida buccae,
Juv. 3, 35.—One who stuffs out his cheeks in eating, a parasite, Petr. 64, 12.—3.A mouthful:II.bucca panis,
Petr. 44, 2; Mart. 7, 20, 8; 10, 5, 5.—Transf.A.From men to animals;B.of croaking frogs,
Plin. 11, 37, 65, § 173.—In gen., a cavity; of the knee-joint, Plin. 11, 45, 103, § 250. -
5 excito
excĭto, āvi, ātum, 1, v. freq. a. [excio], to call out or forth, to bring or send out, to wake or rouse up (freq. and class.; cf.: provoco, evoco; irrito, lacesso, invito).I.Lit.: unde (Acherunte) animae excitantur obscura umbra, Poëta ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37:B.aliquem a portu,
Plaut. Am. 1, 1, 10:aliquem huc foras,
id. Rud. 1, 5, 2:si excitatus fuerit de spectaculis,
turned out, expelled, Quint. 3, 6, 19:dormientes spectatores e somno,
to wake up, Plaut. Merc. 1, 2, 48; cf.:quaeso, ne me e somno excitetis,
Cic. Rep. 6, 12:velut dormitantes eos excitari,
Quint. 4, 1, 73:patre excitato (opp. dormiente),
id. 4, 2, 72:scuto offenso excitatus vigil,
Liv. 7, 36, 2:aliquem ab inferis,
to summon up, Cic. Font. 12, 26; id. Cat. 2, 10, 20; id. Verr. 2, 5, 49, 129:aliquem a mortuis,
id. de Or. 1, 57, 245:non dubitavit excitare reum consularem,
to call upon to stand up, to call up, id. ib. 2, 28, 124:reos,
id. ib. 2, 47, 195; Quint. 11, 3, 174; cf. Liv. 9, 8, 3:testes,
Cic. Rab. Post. 17, 47: judicem, Cels. ap. Quint. 9, 2, 104 et saep.: feras, to rouse or scare up, Cic. Off. 3, 17, 68:cervum nemorosis latibulis,
Phaedr. 2, 8, 1.—Prov.:aliis leporem,
Petr. 1, 31, 7.—Transf., of inanim. and abstr. things, to raise, erect:2.vapores, qui a sole ex aquis excitantur,
Cic. N. D. 2, 46, 118:caput altius,
Cels. 8, 4 med. —In partic., with the accessory notion of making, forming, to raise, erect, build, construct:II.exstrui vetat (Plato) sepulcrum altius, quam, etc.... nec e lapide excitari amplius,
Cic. Leg. 2, 27, 68:turres,
Caes. B. G. 5, 40, 2; id. B. C. 1, 25 fin.:tumulum alicui,
Suet. Claud. 1:aedificium,
Sen. Ep. 52:urbem,
Flor. 1, 1:nova sarmenta cultura excitantur,
are produced, Cic. de Or. 2, 21, 88:pascua in novalibus,
Pall. Nov. 13, 3:ignem,
to kindle up, excite, Caes. B. G. 7, 24, 4; Lucr. 6, 308:incendium,
Cic. Phil. 7, 1, 3:invalidas flammas admoto fomite,
Luc. 8, 776.— Poet. transf.:aras,
Verg. G. 4, 549:foculum bucca,
Juv. 3, 262:siser stomachum,
Plin. 20, 5, 17, § 34:uvae os, stomachum,
id. 23, 1, 7, § 12.Trop.A.In gen., to raise up, comfort; to arouse, awaken, excite, incite, stimulate, enliven:B.qui ab excitata fortuna ad inclinatam et prope jacentem desciscerem,
erected, established, Cic. Fam. 2, 16, 1; cf.:amici jacentem animum excitare,
id. Lael. 16, 59; and with this cf. id. Att. 1, 16, 8; and:animos excitare atque inflammare ad persequendi studium,
id. de Imp. Pomp. 2, 5:animos omnium ad laetitiam,
Caes. B. G. 7, 79, 3:aliquem ad laborem et ad laudem,
Cic. Planc. 24, 59; cf. id. Top. 2, 5:languentem labentemque populum ad decus,
id. de Or. 1, 46, 202:aliquem ad bellum,
Caes. B. G. 3, 10, 3:aliquem ad virtutem,
id. ib. 6, 14, 5:aliquem ad audiendum,
Quint. 4, 1, 34:gallos alacritate ad canendum,
Cic. Div. 2, 26, 56 et saep.:alicujus memoriam alicui excitans,
reviving, renewing, Cic. Or. 10, 35:hominum studia ad utilitates nostras allicere atque excitare,
id. Off. 2, 6, 20:hominum studia,
Caes. B. C. 3, 21, 1:salsum excitat et a taedio defendit orationem,
enlivens, Quint. 6, 3, 19:fictiones personarum mire orationem excitant,
id. 9, 2, 29; cf. id. 6, 1, 2:hi soni cum augenda intentione excitandi (opp. temperandi),
to sharpen, pronounce strongly, id. 11, 3, 42:syllabam acutam,
id. 12, 10, 33. —In partic.1.To appeal to, call upon, cite:2.ut nos ex annalium monimentis testis excitamus eos, etc.,
Cic. Fin. 2, 21, 67:multos testis liberalitatis tuae,
id. Rab. Post. 17, 47.—With the accessory idea of producing (acc. to I. B. 2.), to found, cause, occasion, excite, kindle:priusquam docuero, quibus initiis ac fundamentis hae tantae summis in rebus laudes excitatae sint,
Cic. Sest. 2, 5; cf. id. Fin. 4, 7, 18:in animis hominum motum dicendo vel excitare vel sedare,
id. de Or. 1, 46, 202:risus,
id. Phil. 3, 9, 21:plausum,
id. Sest. 58, 124:fletum etiam inimicis,
id. ib. 57, 121:amores,
id. Off. 1, 5, 14:iras,
Verg. A. 2, 594:suspicionem alicui,
Cic. Sest. 18, 41: varios sermones, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 10, 2:quantas tragoedias,
Cic. Mil. 7, 18:vim ac dolorem bonorum omnium,
id. Planc. 18, 45 et saep. —Hence, excĭtātus, a, um, P. a. (lit. excited, kindled; hence), animated, lively, vigorous, vehement, strong, loud (rare but class.):acutus et excitatus sonus,
Cic. Rep. 6, 18.— Comp.:clamor,
Liv. 4, 37, 9:haec lumina,
Quint. 12, 10, 49:schema,
id. 9, 3, 10.— Sup.:odor,
Plin. 20, 17, 71, § 182. — Adv.: excĭtāte, vigorously, briskly, brightly, vehemently. —In the comp.:fulgent gemmae,
Plin. 37, 7, 31, § 106:clamitantes,
Amm. 18, 8. -
6 foculus
fŏcŭlus, i, m. (in plur. also heterocl. focula, ōrum, n., Plaut. Pers. 1, 3, 24) dim. [focus], a little hearth, a fire-pan, chafing-dish, brazier.I.Lit.:* II.arrepto carbone exstincto e foculo imaginem in pariete delineavit,
Plin. 35, 10, 36, § 14; Cato, R. R. 10, 3; 11, 5:epulas foveri foculis ferventibus,
Plaut. Capt. 4, 2, 67:dextram accenso ad sacrificium foculo inicit,
Liv. 2, 12, 13; cf. Fronto Ep. ad Ver. 6 ed. Mai.—Comically:jam intus ventris fumant foculo, Calefieri jussi reliquias,
Plaut. Pers. 1, 3, 24.—Transf., fire:bucca foculum excitat,
Juv. 3, 262.
См. также в других словарях:
FOCULUS diminut — a Focus, de quo infra. In Sacris Gentilium idem quod Arula, seu ἐχάρα περιφορητὴ, ut discimus ex Scholiaste Aristoph. ad Acharnanas. Et quidem Latinis nomen hoc, licet in se generale, proprie huic rei assignatum est. Hinc, quod Foculum accensum… … Hofmann J. Lexicon universale
Tritium Autrigonum — En la enumeración de las civitates hispánicas anteriores a la llegada de los romanos, Plinio menciona Tritium entre las diez que formaban el territorio de los Autrigones. También es mencionada dos veces en el Itinerario de Antonino, localizada en … Wikipedia Español
ALIPTA — I. ALIPTA cognomen Andreae Cretensis Archiepiscopi a Graecis ci tributum, quod composuisset magnum illum canonem, quô peccatores ad paenitentiam cohortatus est, et ad superandos spitituales conflictus excitavit. Quam ob causam Feriâ 5. post… … Hofmann J. Lexicon universale
CUNABULA Graecorum — Postquam materfamilias partu viri familiam fundavit, ut loquitur Apuleius, Metam. l. 10. i. e. postquam masculum enixa est, quales δόμων κίονας, domuum columnas, vocant Lycophron et Pindarus, nec immerito, Στύλοι γὰρ οἴκων εἱσὶ παῖδες ἄρσενες.… … Hofmann J. Lexicon universale
STRIGILIS — inter Aliptae olim instrumenta, quae erant Strigilis, Lintea, Guttus etc. Seneca Ep. 95. Vetemus lintea et Strigiles Iovi ferre, et speculum tenere Iunoni. Non quaerit ministros Deus. Quidni? ipse humano gereri ministrat. Iuvenalis Sat. 3. v. 263 … Hofmann J. Lexicon universale
Tag — Sm std. (8. Jh.), mhd. tac, tag, ahd. tag, as. dag Stammwort. Aus g. * daga m. Tag , auch in gt. dags, anord. dagr, ae. dæg, afr. dei; in der alten Zeit ist damit nur die Zeit zwischen Sonnenaufgang und Sonnenuntergang gemeint, erst später der… … Etymologisches Wörterbuch der deutschen sprache
dhegʷh- — dhegʷh English meaning: to burn, *day Deutsche Übersetzung: “brennen” Material: O.Ind. dáhati, Av. dažaiti “burns” (= Lith. degù, O.C.S. žegǫ , Alb. djek), participle O.Ind. dagdhá ḥ (= Lith. dègtas), Kaus. düha yati; düha ḥ … Proto-Indo-European etymological dictionary