Перевод: с польского на русский

с русского на польский

dopisywać

  • 1 dopisywać

    глаг.
    • дописывать
    • приписывать
    • приписываться
    * * *
    dopisywa|ć
    \dopisywaćny несов. 1. дописывать;
    2. не подводить, оправдывать надежды; ср. dopisać
    * * *
    dopisywany несов.
    1) допи́сывать
    2) не подводи́ть, опра́вдывать наде́жды; ср. dopisać

    Słownik polsko-rosyjski > dopisywać

См. также в других словарях:

  • dopisywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, dopisywaćsuję, dopisywaćsuje, dopisywaćany {{/stl 8}}– dopisać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIa, dopisywaćpiszę, dopisywaćpisze, dopisywaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} kończyć… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dopisywać — → dopisać …   Słownik języka polskiego

  • dopisywać się – dopisać się — {{/stl 13}}{{stl 7}} dodawać coś od siebie do tekstu napisanego przez inną osobę : {{/stl 7}}{{stl 10}}Pracownicy dopisali się do protestu dyrekcji. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dopisać — dk IX, dopisaćpiszę, dopisaćpiszesz, dopisaćpisz, dopisaćał, dopisaćany dopisywać ndk VIIIa, dopisaćsuję, dopisaćsujesz, dopisaćsuj, dopisaćywał, dopisaćywany 1. «skończyć pisanie, napisać do pewnego miejsca, punktu» Dopisać rozdział do końca.… …   Słownik języka polskiego

  • Grammatical aspect — In linguistics, the grammatical aspect of a verb defines the temporal flow (or lack thereof) in the described event or state. For example, in English the difference between I swim and I am swimming is a difference of aspect.Aspect, as discussed… …   Wikipedia

  • adnotować — ndk IV, adnotowaćtuję, adnotowaćtujesz, adnotowaćtuj, adnotowaćował, adnotowaćowany rzad. «pisać adnotacje, notatki, uwagi, przypisy; notować, dopisywać» Adnotować coś na marginesie …   Słownik języka polskiego

  • niedomagać — ndk I, niedomagaćam, niedomagaćasz, niedomagaćają, niedomagaćaj, niedomagaćał «być niezupełnie zdrowym, często chorować, zapadać na zdrowiu» Zaczęła niedomagać. Od dawna niedomaga na serce. przen. «nie dopisywać, szwankować, mieć braki, usterki»… …   Słownik języka polskiego

  • opuścić — dk VIa, opuszczę, opuścićcisz, opuść, opuścićcił, opuszczony opuszczać ndk I, opuścićam, opuścićasz, opuścićają, opuścićaj, opuścićał, opuścićany 1. «zmienić położenie czegoś przez skierowanie ku dołowi; zniżyć, zwiesić, spuścić» Opuścić rękę.… …   Słownik języka polskiego

  • służyć — ndk VIb, służyćżę, służyćżysz, służ, służyćył 1. «pracować u kogoś, zajmując się sprzątaniem, pomaganiem w czynnościach gospodarskich, porządkowych itp., otrzymując za to wynagrodzenie; pełnić posługi osobiste przy kimś» Służyć u kogoś za… …   Słownik języka polskiego

  • sprzyjać — ndk I, sprzyjaćam, sprzyjaćasz, sprzyjaćają, sprzyjaćaj, sprzyjaćał 1. «być usposobionym przychylnie, przyjaźnie do kogoś lub czegoś, być przychylnym, życzliwym komuś lub czemuś» Sprzyjać czyimś projektom. Dziewczyna sprzyjała starającemu się o… …   Słownik języka polskiego

  • szwankować — ndk IV, szwankowaćkuję, szwankowaćkujesz, szwankowaćkuj, szwankowaćował «być w złym stanie, mieć wady, braki; nie dopisywać, zawodzić» Dyscyplina w zespole szwankuje. Zdrowie jego szwankowało. ◊ przestarz. Szwankować na zdrowiu, na umyśle «nie… …   Słownik języka polskiego


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»