Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

consternation

  • 1 cōnsternātiō

        cōnsternātiō ōnis, f    [2 consterno], dismay, consternation, alarm, disturbance: subita, L.: muliebris, L.—Mutiny, sedition: volgi, Ta.: sua, Cu.
    * * *
    confusion/dismay/shock/alarm; excitement; disturbance/disorder; mutiny/sedition

    Latin-English dictionary > cōnsternātiō

  • 2 conturbātiō

        conturbātiō ōnis, f    [conturbo], confusion, disquiet, consternation: mentis: est metus excutiens cogitata.
    * * *
    disorder (physical/mental/emotional); perturbation, dismay, confusion, panic

    Latin-English dictionary > conturbātiō

  • 3 hau

        hau    see haud.
    * * *
    I
    not, not at all, by no means; not (as a particle)
    II
    oh! ow! oh dear! goodness gracious! (used by women to express consternation)

    Latin-English dictionary > hau

  • 4 percellō

        percellō culī, culsus, ere    [1 CEL-], to beat down, throw down, overturn, upset: perculeris iam tu me, T.: eos Martis vis perculit.— To strike, smite, hit: femur, L.: deam, O.—Fig., to cast down, overthrow, ruin, destroy: adulescentiam.— To strike with consternation, deject, daunt, dispirit, discourage, dishearten: metu perculsi, S.: haec te vox non perculit?: Mentes perculsae stupent, H.: quos pavor perculerat in silvas, drove in dismay, L.
    * * *
    percellere, perculi, perculsus V
    strike down; strike; overpower; dismay, demoralize, upset

    Latin-English dictionary > percellō

  • 5 trepidātiō

        trepidātiō ōnis, f    [trepido], confused hurry, alarm, agitation, confusion, consternation, trepidation: numquae trepidatio?: nec opinata res plus trepidationis fecit, quod, etc., L.: pilis inter primam trepidationem abiectis, L.: hostium, L.: cum augeret stragem trepidatio, Ta.
    * * *
    fear/alarm; neverousness/trepidation; physical trembling/twitching; oscillation

    Latin-English dictionary > trepidātiō

  • 6 au

    oh! ow! oh dear! goodness gracious! (used by women to express consternation)

    Latin-English dictionary > au

  • 7 cataplectatio

    consternation; terror (Vulgate Sirach 21:4)

    Latin-English dictionary > cataplectatio

  • 8 consternatus

    consternata, consternatum ADJ
    dismayed, confused, confounded, in consternation

    Latin-English dictionary > consternatus

  • 9 consternatio

    consternātĭo, ōnis, f. [2. consterno] (not ante-Aug.; mostly in histt.), confusion, dismay, consternation, alarm, disquietude, disturbance.
    I.
    In gen.:

    pavor et consternatio mentis,

    Tac. A. 13, 16:

    quae causa irae consternationisque subitae foret,

    Liv. 28, 25, 5 Weissenb. ad loc.:

    muliebris,

    id. 34, 2, 6:

    creditorum,

    Val. Max. 9, 7, 4:

    populi,

    id. 9, 15, 4; Suet. Calig. 51; id. Claud. 12.—
    * B.
    Transf., of the fright of horses (with pavor), Liv. 37, 42, 1.—
    II.
    In partic., mutiny, tumult, disorder, sedition, Liv. 34, 2, 6; Tac. A. 1, 39:

    neque plures consternatione proximā insanisse crediderim,

    id. H. 1, 83 fin.; 2, 49; 4, 50:

    excusare apud regem consternationem suam,

    Curt. 5, 10, 8:

    interfectis consternationis auctoribus,

    id. 7, 10, 13; 8, 1, 24.

    Lewis & Short latin dictionary > consternatio

  • 10 percello

    per-cello, cŭli, culsum, 3 (perculsi for perculi, Amm. 17, 8, 4; 25, 8, 13), v. a. [cf.: procella, celer], to beat down, throw down; to overturn, upset (class.; syn.: percutio, deicio).
    I.
    Lit.: ventus Cercius plaustrum oneratum percellit, Cato ap. Gell. 2, 22, 29; cf.: vento perculsam ratem, Afran. ap. Fest. p. 273 Müll. (Com. Rel. p. 154 fin. Rib.): magnas quercus, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 194 Vahl.): abietem, Varr. ap. Non. 152, 11: alii adnutat... alii percellit pedem, Naev. ap. Isid. Orig. 1, 25 (Com. Rel. p. 17 Rib.):

    perii! perculit me prope,

    Plaut. Pers. 5, 2, 28; Ter. Eun. 2, 3, 87:

    radicibus arborum,

    Plin. 18, 34, 77, § 334:

    Mars communis saepe spoliantem jam et exsultantem evertit et perculit ab abjecto,

    Cic. Mil. 21, 56:

    eos Martis vis perculit,

    id. Marc. 6, 17.—Prov.: Perii, plaustrum perculi! I've upset my cart, i. e. I've done for myself, Plaut. Ep. 4, 2, 22.—
    B.
    Transf., to strike, smite, hit:

    fetiali Postumius genu femur perculit,

    Liv. 9, 10 fin.; cf. id. 9, 11, 11:

    aliquem cuspide,

    Ov. Am. 2, 9, 7; 1, 7, 32.— Poet.:

    vox repens perculit urbem,

    struck, reached, Val. Fl. 2, 91.—
    II.
    Trop.
    A.
    To cast down, overthrow, ruin, destroy:

    adulescentiam perculisse atque afflixisse,

    Cic. Cael. 32, 80; id. Cat. 2, 1, 2; id. Leg. 3, 8, 24:

    rem publicam,

    Tac. A. 2, 39:

    aliquem,

    Suet. Tib. 55.—
    B.
    To strike with consternation, to deject, daunt, dispirit, discourage, dishearten:

    haec te vox non perculit? non perturbavit?

    Cic. Verr. 2, 3, 57, § 132:

    timore perculsi membra,

    Lucr. 5, 1223:

    civitates atrocibus edictis,

    Tac. H. 1, 53; Flor. 1, 10, 2:

    animos (timor),

    Val. Fl. 4, 651.—
    C.
    To urge on, excite, impel:

    volucres perculsae corda tuā vi,

    Lucr. 1, 13:

    aliquem ad turpitudinem,

    App. Mag. p. 281.— Perf.:

    perculit, in a neutr. signif., for perculsus est,

    Flor. 3, 10, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > percello

  • 11 trepidatio

    trĕpĭdātĭo, ōnis, f [trepido], a state of confused hurry or alarm, agitation, confusion, consternation, trepidation (not freq. till the Aug. per.): numquae trepidatio? numqui tumultus? * Cic. Deiot. 7, 20:

    quae senatūs trepidatio, quae populi confusio, quis urbis metus,

    Vell. 2, 124: cujus rei subita trepidatio magnum terrorem attulit nostris, Auct. B. Alex. 75, 2; cf.:

    nec opinata res plus trepidationis fecit, quod, etc.,

    Liv. 3, 3, 2:

    ut jam ex trepidatione concurrentium turba constitit,

    id. 3, 50, 4:

    pilis inter primam trepidationem abjectis,

    id. 2, 46, 3:

    trepidationem inicere,

    id. 2, 53, 1:

    trepidatio fugaque hostium,

    id. 37, 24, 7:

    vitia non naturae sed trepidationis,

    Quint. 11, 3, 121:

    trepidatione mendacium prodere,

    Petr. 82:

    ferrum pectori per trepidationem admovens,

    Tac. A. 11, 38:

    vulgi,

    id. ib. 12, 43;

    in quā trepidatione multae captae naves,

    Just. 2, 12, 27:

    cum magnā trepidatione vigilavit,

    Suet. Ner. 34:

    nervorum,

    a trembling, Sen. Ira, 3, 10, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > trepidatio

См. также в других словарях:

  • consternation — [ kɔ̃stɛrnasjɔ̃ ] n. f. • 1512; lat. consternatio ♦ Le fait de consterner; état de qui est consterné. ⇒ abattement, accablement, 2. chagrin, désolation, douleur, mélancolie, tristesse, stupeur. Nouvelle qui jette la consternation dans un groupe.… …   Encyclopédie Universelle

  • consternation — CONSTERNATION. sub. f. Étonnement accompagné d abattement de courage. Grande, extrême, générale consternation. Cela causa une telle consternation dans les esprits, dans la Ville... Cette perte fut suivie d une consternation universelle. Tout le… …   Dictionnaire de l'Académie Française 1798

  • consternation — Consternation. s. f. v. Estonnement & abbattement de courage. Grande, extreme, generale consternation. cela causa une telle consternation dans les esprits, dans la ville, &c. cette perte fut suivie d une consternation universelle. tout le monde… …   Dictionnaire de l'Académie française

  • Consternation — Con ster*na tion, n. [L. consternatio, fr. consternare to overome, perplex, an accessory form of consternere to throw down, prostrate; con + sternere to spread out, throw down: cf. F. consternation. See {Stratum}.] Amazement or horror that… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • consternation — 1610s, from Fr. consternation dismay, confusion, from L. consternationem (nom. consternatio) confusion, dismay, from consternat , pp. stem of consternare overcome, confuse, dismay, perplex, terrify, alarm, probably related to consternere throw… …   Etymology dictionary

  • Consternation — Consternation, lat., Bestürzung; consterniren, bestürzt machen; consternirt, bestürzt …   Herders Conversations-Lexikon

  • consternation — I noun affright, agitation, alarm, anxiety, anxious concern, anxiousness, apprehension, apprehensiveness, aversion, boding, despair, dismay, disquiet, disquietude, disturbance, dread, fear, tearfulness, fright, horror, inquietude, payor,… …   Law dictionary

  • consternation — panic, terror, alarm, fright, *fear, dread, dismay, horror, trepidation Analogous words: confusion, muddlement or muddle (see corresponding verbs at CONFUSE): bewilderment, distraction, perplexity (see corresponding verbs at PUZZLE): agitation,… …   New Dictionary of Synonyms

  • consternation — [n] dismay, distress alarm, amazement, anxiety, awe, bewilderment, confusion, distraction, dread, fear, fright, horror, muddle, muddlement, panic, perplexity, shock, stupefaction, terror, trepidation, trepidity, wonder; concept 230 Ant. calm,… …   New thesaurus

  • consternation — ► NOUN ▪ anxiety or dismay. ORIGIN Latin, from consternare terrify, prostrate …   English terms dictionary

  • consternation — [kän΄stər nā′shən] n. [L consternatio < consternare, to terrify < com , intens. + base akin to L sternax, headstrong, restive < IE base * ster , rigid, stiff > STARE, STRENUOUS] great fear or shock that makes one feel helpless or… …   English World dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»