Перевод: с русского на персидский

с персидского на русский

confront

  • 1 стоять (II) (нсв)

    ............................................................
    (past: stood ; past participle: stood
    (vt. & vi. & n.) ایستادن، تحمل کردن، موضع، دکه، بساط، ایست کردن، توقف کردن، ماندن، راست شدن، قرار گرفتن، بودن، واقع بودن، واداشتن، عهده دار شدن، ایست، توقف، مکث، وضع، موقعیت، شهرت، مقام، پایه، میز کوچک، سه پایه، دکه دکان، ایستگاه، توقفگاه، جایگاه گواه در دادگاه، سکوب تماشاچیان مسابقات
    ............................................................
    ............................................................
    3. stop
    (vt. & vi. & n.) ایست، ایستادن، ایستاندن، توقف کردن، از کار افتادن، مانع شدن، نگاه داشتن، سد کردن، تعطیل کردن، خواباندن، بند آوردن، منع، توقف، منزلگاه بین راه، ایستگاه، نقطه
    ............................................................
    (adj.) واقع شده در، واقع در، جایگزین
    ............................................................
    5. lie
    (past: lay ; past participle: lain
    (vt. & vi. & n.) دروغ گفتن، سخن نادرست گفتن، دروغ، کذب
    (vt. & vi.) دراز کشیدن، استراحت کردن (با down)، خوابیدن، افتادن، ماندن، واقع شدن، قرار گرفتن، موقتا ماندن، وضع، موقعیت، چگونگی
    ............................................................
    (vi.) روبرو شدن با، مواجهه دادن
    ............................................................
    7. be
    (am, is, are ;past: was, were ; past participle: been
    (pl. & vi.) مصدر فعل بودن، امر فعل بودن، وجود داشتن، زیستن، شدن، ماندن، باش
    ............................................................
    برپا ماندن، روی پا ایستادن، ایستاده، با استقامت، (یقه) آهاردار و سفت
    ............................................................
    ............................................................

    Русско-персидский словарь > стоять (II) (нсв)

См. также в других словарях:

  • confront — con·front /kən frənt/ vt: to face or bring face to face for the purpose of challenging esp. through cross examination the accused shall enjoy the right...to be confront ed with the witnesses against him U.S. Constitution amend. VI… …   Law dictionary

  • Confront — Con*front , v. t. [imp. & p. p. {Confronted}; p. pr. & vb. n. {Confronting}.] [F. confronter; L. con + frons the forehead or front. See {Front}.] 1. To stand facing or in front of; to face; esp. to face hostilely; to oppose with firmness. [1913… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • confront — [kən frunt′] vt. [Fr confronter < ML confrontare < L com , together + frons, forehead: see FRONT1] 1. to face; stand or meet face to face 2. to face or oppose boldly, defiantly, or antagonistically 3. to bring face to face (with) [to… …   English World dictionary

  • Confront'e — Con fron t[ e] , a. [F., p. p. {confronter}.] (Her.) Same as {Affront[ e]}. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • confront — 1560s, to stand in front of, from M.Fr. confronter (15c.), from M.L. confrontare assign limits, adjoin, from L. com together (see COM (Cf. com )) + frontem (nom. frons) forehead (see FRONT (Cf. front) (n.)). Sense of to fa …   Etymology dictionary

  • confront — vb *meet, face, encounter Analogous words: defy, beard, challenge, brave, dare (see FACE): oppose, withstand, *resist Antonyms: recoil from …   New Dictionary of Synonyms

  • confront — [v] challenge accost, affront, beard, brave, call one’s bluff*, come up against*, dare, defy, encounter, face down*, face up to*, face with*, flout, front, go one on one*, go up against*, make my day*, meet, meet eyeballto eyeball*, oppose, repel …   New thesaurus

  • confront — ► VERB 1) meet face to face in hostility or defiance. 2) (of a problem) present itself to. 3) face up to and deal with (a problem). 4) compel to face or consider something. DERIVATIVES confrontation noun confrontational adjective …   English terms dictionary

  • confront — [[t]kənfrʌ̱nt[/t]] ♦♦♦ confronts, confronting, confronted 1) VERB If you are confronted with a problem, task, or difficulty, you have to deal with it. [be V ed with/by n] She was confronted with severe money problems... [V n] Ministers… …   English dictionary

  • confront — verb ADVERB ▪ directly, head on, squarely ▪ The new state confronted head on the question of national identity. ▪ He is willing to confront problems directly. ▪ aggressively …   Collocations dictionary

  • confront */*/ — UK [kənˈfrʌnt] / US verb [transitive] Word forms confront : present tense I/you/we/they confront he/she/it confronts present participle confronting past tense confronted past participle confronted 1) [often passive] to go close to someone in a… …   English dictionary


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»