-
1 aanvaring
♦voorbeelden: -
2 botsing
♦voorbeelden:de botsing van twee treinen • le tamponnement de deux trains2 de stakers kwamen in botsing met de politie • il y a eu affrontement entre les grévistes et la policebelangen die in botsing komen • conflit d'intérêts -
3 een frontale botsing
een frontale botsing -
4 frontaal
♦voorbeelden:frontaal botsen • se heurter de front -
5 botsen
ww1) heurter (qc), se heurter (contre), percuter3) entrer en conflit (avec), s'opposer -
6 botsing
-
7 aanrijding
-
8 aanvliegen
1 [aanvallen] se jeter sur2 [luchtvaart] transporter par avion3 [luchtvaart] s'approcher de♦voorbeelden:1 [in een richting vliegen] se précipiter (vers)2 [snel ontbranden] s'enflammer tout à coup♦voorbeelden:woedend vloog hij op mij aan • il me sauta dessus, furieuxtegen iets aanvliegen • entrer en collision avec qc. -
9 botsen
1 [met een schok aankomen tegen] heurter (qc.)2 [figuurlijk] entrer en conflit (avec)♦voorbeelden:twee auto's botsten tegen elkaar • deux voitures sont entrées en collisiontegen een lantaarnpaal botsen • heurter un réverbèrekarakters die met elkaar botsen • caractères qui s'opposent -
10 in aanvaring komen met
in aanvaring komen met -
11 in botsing komen met
in botsing komen met -
12 op elkaar rijden
-
13 rijden
1 [zich voortbewegen] rouler3 [schaatsen] patiner4 [op en neer gaan] se balancer♦voorbeelden:auto's die te dicht op elkaar rijden • voitures qui se suivent de trop prèshet rijden van de treinen • la marche des trainsveel rijden • faire de la routeop elkaar rijden • entrer en collisionachteruit rijden • faire marche arrière〈 sport en spel〉 iemand eraf rijden • lâcher qn.rijden in een formule I • courir en formule Ihet rijden in de stad • la conduite en villehet rijden op de grote weg • la conduite sur routeII 〈 overgankelijk werkwoord〉1 [vervoeren] transporter♦voorbeelden:1 [(op) een rijdier voortbewegen] monter3 [over iets rijden] renverser (qn., qc.)♦voorbeelden:het is twee uur rijden • c'est à deux heures de routeverboden in te rijden • sens interdituiterst rechts rijden • serrer à droitestapvoets rijden • rouler au pasin een auto rijden • conduire une voiturehij rijdt als een gek • il roule comme un fou3 iemand ondersteboven rijden • renverser qn. -
14 tegen iets aanvliegen
tegen iets aanvliegenentrer en collision avec qc. -
15 twee auto's botsten tegen elkaar
twee auto's botsten tegen elkaarDeens-Russisch woordenboek > twee auto's botsten tegen elkaar
-
16 aanrijding
choc, collision -
17 aanvaring
choc, collision -
18 botsing
choc, collision
См. также в других словарях:
collision — [ kɔlizjɔ̃ ] n. f. • 1480; lat. collisio 1 ♦ Choc de deux corps qui se rencontrent. ⇒ impact. Collision entre deux voitures, deux trains. ⇒ accident, accrochage, télescopage. Entrer en collision avec (qqch.) :heurter (qqch.). Assurance tierce… … Encyclopédie Universelle
collision — col‧li‧sion [kəˈlɪʒn] noun [countable, uncountable] 1. INSURANCE when a vehicle hits another vehicle or object, causing damage: • His car was in collision with another vehicle. • All aircraft are now fitted with collision avoidance equipment. 2 … Financial and business terms
collision — I (accident) noun concussion, contact, convergence, crash, encounter, impact, impingement, jar, jolt, meeting, percussion, pileup, shock, striking together, sudden contact, violent contact associated concepts: avoidable collision, collision auto… … Law dictionary
Collision — (v. lat. Collisio), 1) das Zusammentreffen zweier harter Körper im Stoß; 2) Zusammentreffen entgegengesetzter Dinge od. Interessen in einem Punkte; 3) in der Jurisprudenz u. Moral das gleichzeitige Vorhandensein verschiedener Bestimmungen für… … Pierer's Universal-Lexikon
Collision — Col*li sion, n. [L. collisio, fr. collidere. See {Collide}.] 1. The act of striking together; a striking together, as of two hard bodies; a violent meeting, as of railroad trains; a clashing. [1913 Webster] 2. A state of opposition; antagonism;… … The Collaborative International Dictionary of English
collision — COLLISION. s. f. Terme didactique. Le choe de deux corps. Les Philosophes expliquent plusieurs effets par la collision des corps … Dictionnaire de l'Académie Française 1798
collision — early 15c., from M.Fr. collision (15c.), from L. collisionem (nom. collisio) a dashing together, noun of action from collidere (see COLLIDE (Cf. collide)) … Etymology dictionary
collision — COLLISION. s. f. Le choc de deux corps. Les Philosophes expliquent plusieurs effets par la collision des corps. Il n est bon que dans le dogmatique … Dictionnaire de l'Académie française
Collision — [engl.], Kollision … Universal-Lexikon
collision — *impact, impingement, clash, shock, concussion, percussion, jar, jolt Analogous words: striking, hitting (see STRIKE vb): wrecking or wreck, ruining or ruin, dilapidation (see corresponding verbs at RUIN): demolishment, destruction (see… … New Dictionary of Synonyms
collision — [n] accident blow, bump, butt, concussion, contact, crash, demolishment, destruction, dilapidation, encounter, fender bender*, headon*, hit, impact, jar, jolt, knock, percussion, pileup*, rap, ruin, shock, sideswipe, slam, smash, strike, thud,… … New thesaurus
