-
21 bigae
bīgae, ārum (in plur. through the whole ante-Aug. per.; cf. Varr. L. L. 9, 39, 142; 10, 2, 165; 10, 3, 177; Serv. ad Verg. A. 2, 272; Charis. p. 20 P.; post-Aug. also in sing. bīga, ae; so Stat. S. 1, 2, 45; 3, 4, 46; id. Th. 1, 338; Sen. Herc. Oet. 1520; Plin. 34, 8, 19, § 89; 35, 11, 40, § 141; Tac. H. 1, 86; Suet. Tib. 26; Val. Max. 1, 8; Inscr. Orell. 2545; Vulg. Isa. 21, 9; v. Neue, Formenl. 1, 462; v. also trigae and quadrigae), f. [for bijugae from bis-jugum], a pair of horses or (rarely) of other animals; also, a two-horsed car or chariot:bigas primas junxit Phrygum natio: quadrigas Erichthonius,
Plin. 7, 56, 57, § 202:Rhesi niveae citaeque bigae,
Cat. 55, 26:Hector raptatus bigis,
Verg. A. 2, 272:et nox atra polum bigis subvecta tenebat,
id. ib. 5, 721; Val. Fl. 3, 211:roseae Aurorae,
Verg. A. 7, 26 al.: cornutae, a team for ploughing, Varr. ap. Non. p. 164, 23; Isid. Orig. 18, 36, 1 and 2.—Stamped on a coin, Plin. 33, 3, 13, § 46; v. bigatus.— Adj.:equis bigis meare,
Manil. 5, 3. -
22 Buthrotii
Būthrōtum, i, n. ( Būthrōtŏs, i, f., Ov. M. 13, 721), = Bouthrôton and Bouthrôtos, a town on the coast of Epirus, now Butrinto, Caes. B. C. 3, 16; Verg. A. 3, 293 sq.; Mel. 2, 3, 10; Plin. 4, 1, 1, § 4.—Hence, Būthrōtĭus, a, um, adj., of Buthrotum:ager, causa,
Cic. Att. 16, 16, A, 4:Plancus,
id. ib. 15, 29, 3; and subst.: Būthrōtĭi, ōrum, m., the inhabitants of Buthrotum, id. ib. 14, 11, 2; 15, 2, 2; 16, 16, A, 4. -
23 Buthrotius
Būthrōtum, i, n. ( Būthrōtŏs, i, f., Ov. M. 13, 721), = Bouthrôton and Bouthrôtos, a town on the coast of Epirus, now Butrinto, Caes. B. C. 3, 16; Verg. A. 3, 293 sq.; Mel. 2, 3, 10; Plin. 4, 1, 1, § 4.—Hence, Būthrōtĭus, a, um, adj., of Buthrotum:ager, causa,
Cic. Att. 16, 16, A, 4:Plancus,
id. ib. 15, 29, 3; and subst.: Būthrōtĭi, ōrum, m., the inhabitants of Buthrotum, id. ib. 14, 11, 2; 15, 2, 2; 16, 16, A, 4. -
24 Buthrotos
Būthrōtum, i, n. ( Būthrōtŏs, i, f., Ov. M. 13, 721), = Bouthrôton and Bouthrôtos, a town on the coast of Epirus, now Butrinto, Caes. B. C. 3, 16; Verg. A. 3, 293 sq.; Mel. 2, 3, 10; Plin. 4, 1, 1, § 4.—Hence, Būthrōtĭus, a, um, adj., of Buthrotum:ager, causa,
Cic. Att. 16, 16, A, 4:Plancus,
id. ib. 15, 29, 3; and subst.: Būthrōtĭi, ōrum, m., the inhabitants of Buthrotum, id. ib. 14, 11, 2; 15, 2, 2; 16, 16, A, 4. -
25 Buthrotum
Būthrōtum, i, n. ( Būthrōtŏs, i, f., Ov. M. 13, 721), = Bouthrôton and Bouthrôtos, a town on the coast of Epirus, now Butrinto, Caes. B. C. 3, 16; Verg. A. 3, 293 sq.; Mel. 2, 3, 10; Plin. 4, 1, 1, § 4.—Hence, Būthrōtĭus, a, um, adj., of Buthrotum:ager, causa,
Cic. Att. 16, 16, A, 4:Plancus,
id. ib. 15, 29, 3; and subst.: Būthrōtĭi, ōrum, m., the inhabitants of Buthrotum, id. ib. 14, 11, 2; 15, 2, 2; 16, 16, A, 4. -
26 carcer
carcer, ĕris, m. [Sicilian karkaron; cf. O. Müll. Etrusk. 1, p. 13; etym. dub.; cf. scrinium], an enclosed place; hence,I.A prison, jail (syn.:A.custodia, vincula): si tresviri me in carcerem conpegerint,
Plaut. Am. 1, 1, 3; id. Poen. 3, 3, 79; Lucr. 3, 1016; Cic. Verr. 2, 5, 9, § 22 sq.; Liv. 6, 36, 112 al.:carcer, quem vindicem scelerum majores nostri esse voluerunt,
Cic. Cat. 2, 12, 27.Poet., of the custody of the winds, Verg. A. 1, 54; Ov. M. 4, 663; 14, 224; id. F. 2, 456;B.and of the lower world: carcer inferorum,
Sen. Herc. Fur. 1222:Ditis,
Luc. 6, 797.— Trop., of the chains of the body:qui ex corporum vinculis tamquam e carcere evolaverunt,
Cic. Rep. 6, 14, 14; so id. Tusc. 1, 30, 74; Luc. 6, 721.—Esp., the Roman State-prison, close to the Forum, at the foot of the Capitoline Hill, on the right of the Sacra Via, built by Ancus Marcius, Liv. 1, 33, 8; extended under ground by Servius Tullius; hence this part of the prison is called Tullianum. Varr. L. L. 5, § 151, p. 42 Bip.; Cic. Sull. 25, 70; Sall. C. 55, 3; Liv. 1, 33, 8; Tac. A. 3, 51 al.; cf.:C.in inferiorem demissus carcerem,
Liv. 34, 44, 8:in carcerem conditi,
id. 29, 22, 7; cf. also Fest. p. 356 Müll., and Becker. Antiq. 1, 262 sq.; v. also Tullianum and robur, II. A.—Meton.a.The imprisoned criminals: in me carcerem effudistis, [p. 291] Cic. Pis. 7, 16.—b.As a term of reproach ( = carcerarius), jail-bird, scapegallows: carcer vix carcere dignus, Lucil. ap. Don. Ter. Phorm. 2, 3, 26; Ter. Phorm. l. l.—II.The barrier or starting-place in the race-course (opp. meta or calx; v. h. vv.); usu. in plur., carceres, Varr. L. L. 5, § 153 Müll.; Lucr. 2, 264; 4, 990; Cic. Brut. 47, 173; Verg. G. 1, 512; * Hor. S. 1, 1, 114 al. —In sing. (mostly poet.), Enn. Ann. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (v. 88 Vahl.); Tib. 1, 4, 32 (imitated by Ov. H. 18, 166); Auct. Her. 4, 3, 4; Verg. G. 3, 104; id. A. 5, 145 Serv.; Ov. M. 10, 652; id. Tr. 5, 9, 29; 5, 12, 26; Suet. Caes. 21; Stat. Th. 6, 522.—B.Trop., the commencement, beginning, of a course of action or of a condition:a quibus carceribus decurrat ad metas,
Varr. R. R. 1, 3; so id. ib. 2, 7, 1:ad carceres a calce revocari,
i.e. to begin life anew, Cic. Sen. 23, 83; cf.:cum aequalibus, quibus cum tamquam e carceribus emissus sis,
id. Lael. 27, 101. -
27 circino
circĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [circinus], to make round, to round (perh. not anteAug.):arbores, quae in orbem ramos circinant,
Plin. 17, 12, 17, § 88; 16, 38, 73, § 185:circinatum tympanum,
id. 18, 34, 77, § 332:folia circinatae rotunditatis,
id. 16, 23, 35, § 86 — Poet.: (Cyllenius) inclinat cursus, et easdem circinat auras, flies through in a circular course, * Ov. M. 2, 721:utque suos arcus per nubila circinat Iris,
vaults, arches, Manil. 1, 710. -
28 conruptivus
corruptīvus ( conr-), a, um, adj. [id.], corruptible, perishable (eccl. Lat.), Tert. Res Carn. 50.— corruptīvē, adv., Boëth Arist. Top. 7, 2, p. 721. -
29 corruptive
corruptīvus ( conr-), a, um, adj. [id.], corruptible, perishable (eccl. Lat.), Tert. Res Carn. 50.— corruptīvē, adv., Boëth Arist. Top. 7, 2, p. 721. -
30 corruptivus
corruptīvus ( conr-), a, um, adj. [id.], corruptible, perishable (eccl. Lat.), Tert. Res Carn. 50.— corruptīvē, adv., Boëth Arist. Top. 7, 2, p. 721. -
31 exanima
ex-ănĭmis, e, and ex-ănĭmus, a, um (cf. Wagner ad Verg. A. 4, 8; the latter form common in the plur., of which the former has only exanimes, nom. and acc.), adj. [anima], lifeless, dead (mostly postAug.; not in Cic. and Caes.; cf.: inanimis, exanimatus, mortuus).I.Lit.(α).Form exanimis:(β).(columba) Decidit exanimis,
Verg. A. 5, 517; cf. id. ib. 5, 481:ut exanimem labentem ex equo Scipionem vidit,
Liv. 25, 34 fin.:aliquamdiu jacuit,
Suet. Caes. 82 et saep.:corpus,
Ov. M. 14, 728; 10, 721; 13, 438; Plin. Ep. 3, 14, 2; Curt. 8, 11, 16; 9, 5, 8; Plin. 9, 21, 38, § 74:caro,
id. 11, 33, 39, § 114; Quint. 4, 2, 13; cf.artus,
Ov. M. 2, 336.— Poet.:gelidae exanimesque favillae,
i. e. dead, extinguished, Stat. Th. 12, 418:hiems,
i. e. calm, without wind, id. ib. 7, 88.—Form exanimus:II.pueri,
Lucr. 6, 1256:nos juvenem exanimum... vano maesti comitamur honore,
Verg. A. 11, 51:pacem me exanimis et Martis sorte peremptis Oratis?
id. ib. 11, 110:partim exanimos ante vallum aut in amnem Rhenum proiciunt,
Tac. A. 1, 32:corpus exanimum,
Lucr. 6, 705; so,corpus (corpora),
id. 6, 1273; Col. 12, 45, 4; Curt. 10, 10, 12; Verg. A. 1, 484; 6, 149; 9, 444; Liv. 25, 26; Plin. 10, 3, 3, § 8.—As subst.: exănĭma, ōrum, n., lifeless things, Lact. 2, 2, 17; id. Epit. 25, 15.—Transf., half dead with fear, terrified, dismayed (very rare;only in form exanimis): audiit exanimis,
Verg. A. 4, 672; cf. Hor. S. 1, 1, 76; 2, 6, 114; Liv. 1, 25, 6. -
32 exanimis
ex-ănĭmis, e, and ex-ănĭmus, a, um (cf. Wagner ad Verg. A. 4, 8; the latter form common in the plur., of which the former has only exanimes, nom. and acc.), adj. [anima], lifeless, dead (mostly postAug.; not in Cic. and Caes.; cf.: inanimis, exanimatus, mortuus).I.Lit.(α).Form exanimis:(β).(columba) Decidit exanimis,
Verg. A. 5, 517; cf. id. ib. 5, 481:ut exanimem labentem ex equo Scipionem vidit,
Liv. 25, 34 fin.:aliquamdiu jacuit,
Suet. Caes. 82 et saep.:corpus,
Ov. M. 14, 728; 10, 721; 13, 438; Plin. Ep. 3, 14, 2; Curt. 8, 11, 16; 9, 5, 8; Plin. 9, 21, 38, § 74:caro,
id. 11, 33, 39, § 114; Quint. 4, 2, 13; cf.artus,
Ov. M. 2, 336.— Poet.:gelidae exanimesque favillae,
i. e. dead, extinguished, Stat. Th. 12, 418:hiems,
i. e. calm, without wind, id. ib. 7, 88.—Form exanimus:II.pueri,
Lucr. 6, 1256:nos juvenem exanimum... vano maesti comitamur honore,
Verg. A. 11, 51:pacem me exanimis et Martis sorte peremptis Oratis?
id. ib. 11, 110:partim exanimos ante vallum aut in amnem Rhenum proiciunt,
Tac. A. 1, 32:corpus exanimum,
Lucr. 6, 705; so,corpus (corpora),
id. 6, 1273; Col. 12, 45, 4; Curt. 10, 10, 12; Verg. A. 1, 484; 6, 149; 9, 444; Liv. 25, 26; Plin. 10, 3, 3, § 8.—As subst.: exănĭma, ōrum, n., lifeless things, Lact. 2, 2, 17; id. Epit. 25, 15.—Transf., half dead with fear, terrified, dismayed (very rare;only in form exanimis): audiit exanimis,
Verg. A. 4, 672; cf. Hor. S. 1, 1, 76; 2, 6, 114; Liv. 1, 25, 6. -
33 exos
ex-ŏs, ossis, adj., without bones, boneless, Lucr. 3, 721. -
34 exsanguis
I.Lit.:B.unde animantum copia tanta Exos et exsanguis,
Lucr. 3, 721:jacens et concisus plurimis vulneribus, extremo spiritu exsanguis et confectus,
Cic. Sest. 37, 79; cf.:exsanguis et mortuus concidisti,
id. Pis. 36, 88:hostes enervati atque exsangues,
id. Sest. 10, 24:exsanguia corpora mortuorum,
id. Verr. 2, 5, 49, § 130:umbrae,
Verg. A. 6, 401.—Transf., pale, wan: genae, Poët. ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26:II.exsanguis metu,
Ov. M. 9, 224; cf.:diffugimus visu exsangues,
Verg. A. 2, 212:herbae,
Ov. M. 4, 267.— Act.:cuminum,
making pale, Hor. Ep. 1, 19, 18 (cf.:cuminum omne pallorem bibentibus gignit,
Plin. 20, 14, 57, § 159):horror,
Claud. in Ruf. 2, 130.— -
35 Falernum
Fălernus ăger, the Falernian territory, famed for its wines, in Campania, at the foot of Mount Massicus, Plin. 14. 6, 8, § 62; Cic. Agr. 2, 25, 66.— Subst.:II.in Faler no,
in Falernus, Varr. R. R. 1, 8, 2.—Derivv.: Fălernus, a, um, adj., of or from the Falernian territory, Falernian:2.vinum,
Varr. R. R. 1, 2, 6; cf.vitis,
Hor. C. 3, 1, 43; 1, 20, 10:uvae,
id. ib. 2, 6, 19:mustum,
id. S. 2, 4, 19:praela,
Prop. 4 (5), 6, 73:cellae,
Verg. G. 2, 96:faex,
Hor. S. 2, 4, 55 et saep.:mons, i. e. Massicus,
Flor. 1, [p. 721] 16; cf.saltus,
id. 2, 6:pira,
Plin. 15, 15, 16, § 53: tribus, a tribus rustica in Campania, Liv. 9, 20, 6 (al. Falerina).—Subst.: Fălernum, i, n.a.(Sc. vinum.) Falernian wine, Falernian, Hor. C. 1, 27, 10; 2, 11, 19: id. S. 2, 3, 115; id. Ep. 1, 14, 34 al.; also as masc. (sc. cadi):b.fumosi Falerni,
Tib. 2, 1, 27.—(Sc. praedium.) The name of a country seat of Pompey, Cic. Phil. 13, 5, 11; id. Clu. 62, 175. -
36 Falernus
Fălernus ăger, the Falernian territory, famed for its wines, in Campania, at the foot of Mount Massicus, Plin. 14. 6, 8, § 62; Cic. Agr. 2, 25, 66.— Subst.:II.in Faler no,
in Falernus, Varr. R. R. 1, 8, 2.—Derivv.: Fălernus, a, um, adj., of or from the Falernian territory, Falernian:2.vinum,
Varr. R. R. 1, 2, 6; cf.vitis,
Hor. C. 3, 1, 43; 1, 20, 10:uvae,
id. ib. 2, 6, 19:mustum,
id. S. 2, 4, 19:praela,
Prop. 4 (5), 6, 73:cellae,
Verg. G. 2, 96:faex,
Hor. S. 2, 4, 55 et saep.:mons, i. e. Massicus,
Flor. 1, [p. 721] 16; cf.saltus,
id. 2, 6:pira,
Plin. 15, 15, 16, § 53: tribus, a tribus rustica in Campania, Liv. 9, 20, 6 (al. Falerina).—Subst.: Fălernum, i, n.a.(Sc. vinum.) Falernian wine, Falernian, Hor. C. 1, 27, 10; 2, 11, 19: id. S. 2, 3, 115; id. Ep. 1, 14, 34 al.; also as masc. (sc. cadi):b.fumosi Falerni,
Tib. 2, 1, 27.—(Sc. praedium.) The name of a country seat of Pompey, Cic. Phil. 13, 5, 11; id. Clu. 62, 175. -
37 Falernus ager
Fălernus ăger, the Falernian territory, famed for its wines, in Campania, at the foot of Mount Massicus, Plin. 14. 6, 8, § 62; Cic. Agr. 2, 25, 66.— Subst.:II.in Faler no,
in Falernus, Varr. R. R. 1, 8, 2.—Derivv.: Fălernus, a, um, adj., of or from the Falernian territory, Falernian:2.vinum,
Varr. R. R. 1, 2, 6; cf.vitis,
Hor. C. 3, 1, 43; 1, 20, 10:uvae,
id. ib. 2, 6, 19:mustum,
id. S. 2, 4, 19:praela,
Prop. 4 (5), 6, 73:cellae,
Verg. G. 2, 96:faex,
Hor. S. 2, 4, 55 et saep.:mons, i. e. Massicus,
Flor. 1, [p. 721] 16; cf.saltus,
id. 2, 6:pira,
Plin. 15, 15, 16, § 53: tribus, a tribus rustica in Campania, Liv. 9, 20, 6 (al. Falerina).—Subst.: Fălernum, i, n.a.(Sc. vinum.) Falernian wine, Falernian, Hor. C. 1, 27, 10; 2, 11, 19: id. S. 2, 3, 115; id. Ep. 1, 14, 34 al.; also as masc. (sc. cadi):b.fumosi Falerni,
Tib. 2, 1, 27.—(Sc. praedium.) The name of a country seat of Pompey, Cic. Phil. 13, 5, 11; id. Clu. 62, 175. -
38 fulgor
fulgor, ōris, m. [fulgeo], lightning, a flash of lightning (mostly poet. for fulgur):II. A.fulgorem quoque cernimus ante Quam tonitrum accipimus,
Lucr. 6, 170 Lachm. N. cr.; so ib. 217; Verg. A. 8, 524; Ov. M. 7, 619.—In plur.: prospera Juppiter his dextris fulgoribus edit, Cic. poët. Div. 2, 39, 82; cf. id. Rep. 6, 17:(anhelitus terrae) cum se in nubem induerint, tum et fulgores et tonitrua exsistere,
id. Div. 2, 19, 44.—Lit.:* 2.cujus (candelabri) fulgore collucere atque illustrari Jovis templum oportebat,
Cic. Verr. 2, 4, 32, § 71; cf. Auct. Her. 4, 33, 44:armorum,
Hor. C. 2, 1, 19; cf. Quint. 10, 1, 30:vestis,
Ov. M. 11, 617; cf.:purpureae abollae,
Suet. Calig. 35:speculorum,
Plin. 7, 15, 13, § 64; cf. Quint. 11, 3, 68:solis,
Plin. 11, 37, 54, § 142; Suet. Aug. 79:carbunculi,
Plin. 37, 7, 25, § 93:oculos tremulo fulgore micantes,
Ov. A. A. 2, 721:fulgor ab auro,
Lucr. 2, 51:non fumum ex fulgore, sed ex fumo dare lucem Cogitat,
Hor. A. P. 143:stellae solis fulgore obumbrantur,
Sen. Q. N. 1, 1, 11.—In plur.:cum stupet insanis acies fulgoribus,
i. e. glittering utensils, plate, Hor. S. 2, 2, 5.—Concr., a shining star:B.deinde est hominum generi prosperus et salutaris ille fulgor, qui dicitur Jovis,
Cic. Rep. 6, 17.—Trop., brightness, splendor, glory, renown:nominis et famae quondam fulgore trahebar,
Ov. Tr. 5, 12, 39:gloriae,
Val. Max. 8, 1, 11; cf.:omnibus fulgore quodam suae claritatis tenebras obduxit,
Quint. 10, 1, 72:urit fulgore suo qui praegravat artes,
Hor. Ep. 2, 1, 13:avitus,
Vell. 2, 4 fin.:rerum,
Plin. 7, 26, 27, § 95. -
39 Hermus
Hermus, i, m., = Hermos, an auriferous river in Æolis, now Sarabat, Mel. 1, 17, 3; Plin. 5, 29, 31, § 119; Verg. G. 2, 137; id. A. 7, 721. -
40 inclino
in-clīno, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [clino, clinatus].I. A.Lit.1.In gen. (mostly poet. and in post-Aug. prose):2.vela contrahit malosque inclinat,
Liv. 36, 44, 2:genua arenis,
Ov. M. 11, 356:(rector maris) omnes Inclinavit aquas ad avarae litora Trojae,
id. ib. 11, 209:inclinato in dextrum capite,
Quint. 11, 3, 119; id. ib. 69:inclinata utrolibet cervix,
id. 1, 11, 9:pollice intus inclinato,
id. 11, 3, 99:arbor Inclinat varias pondere nigra comas,
Mart. 1, 77, 8:sic super Actaeas agilis Cyllenius arces Inclinat cursus,
Ov. M. 2, 721:at mihi non oculos quisquam inclinavit euntes,
i. e. closed my sinking eyes, Prop. 4 (5), 7, 23 (Müll. inclamavit euntis):prius sol meridie se inclinavit, quam, etc.,
i. e. declined, Liv. 9, 32, 6; cf.:inclinato jam in postmeridianum tempus die,
Cic. Tusc. 3, 3, 7.—Mid.: inclinari ad judicem (opp. reclinari ad suos,
Quint. 11, 3, 132):(terra) inclinatur retroque recellit,
bends down, Lucr. 6, 573:saxa inclinatis per humum quaesita lacertis,
Juv. 15, 63.—In partic.a.In milit. lang., to cause to fall back or give way:b.ut Hostus cecidit, confestim Romana inclinatur acies,
i. e. loses ground, retreats, Liv. 1, 12, 3:tum inclinari rem in fugam apparuit,
id. 7, 33, 7:quasdam acies inclinatas jam et labantes,
Tac. G. 8; cf. under II. —In gen., to turn back, cause to move backward:c.septemtrio inclinatum stagnum eodem quo aestus ferebat,
Liv. 26, 45, 8:cum primum aestu fretum inclinatum est,
id. 29, 7, 2.—In mal. part., to lie down, stretch out:3.jam inclinabo me cum liberta tua,
Plaut. Pers. 4, 8, 7:quot discipulos inclinet Hamillus,
Juv. 10, 224:ipsos maritos,
id. 9, 26.—Transf., of color, to incline to:4. B.colore ad aurum inclinato,
Plin. 15, 11, 10, § 37:coloris in luteum inclinati,
id. 24, 15, 86, § 136.—Trop.1.In gen., to turn or incline a person or thing in any direction:2.se ad Stoicos,
Cic. Fin. 3, 3, 10:culpam in aliquem,
to lay the blame upon, Liv. 5, 8, 12:quo se fortuna, eodem etiam favor hominum inclinat,
Just. 5, 1 fin.:judicem inclinat miseratio,
moves, Quint. 4, 1, 14:haec animum inclinant, ut credam, etc.,
Liv. 29, 33, 10.—Mid.:quamquam inclinari opes ad Sabinos, rege inde sumpto videbantur,
Liv. 1, 18, 5.—In partic.a.To change, alter, and esp. for the worse, to bring down, abase, cause to decline:b.se fortuna inclinaverat,
Caes. B. C. 1, 52, 3:omnia simul inclinante fortuna,
Liv. 33, 18, 1:ut me paululum inclinari timore viderunt, sic impulerunt,
to give way, yield, Cic. Att. 3, 13, 2:eloquentiam,
Quint. 10, 1, 80.—To throw upon, remove, transfer:II. A.haec omnia in dites a pauperibus inclinata onera,
Liv. 1, 43, 9:omnia onera, quae communia quondam fuerint, inclinasse in primores civitatis,
id. 1, 47, 12.—In gram., to form or inflect a word by a change of termination (postclass.):(vinosus aut vitiosus) a vocabulis, non a verbo inclinata sunt,
Gell. 3, 12, 3; 4, 9, 12; 18, 5, 9:partim hoc in loco adverbium est, neque in casus inclinatur,
id. 10, 13, 1.—Lit. (rare, and not in Cic.):2.paulum inclinare necesse est corpora,
Lucr. 2, 243:sol inclinat,
Juv. 3, 316:inclinare meridiem sentis,
Hor. C. 3, 28, 5 (for which:sol se inclinavit,
Liv. 9, 32, 6;v. above I. A. 1.): in vesperam inclinabat dies,
Curt. 6, 11, 9.—In partic., in milit. lang., to yield, give way:3.ita conflixerunt, ut aliquamdin in neutram partem inclinarent acies,
Liv. 7, 33, 7:in fugam,
id. 34, 28 fin.:inclinantes jam legiones,
Tac. A. 1, 64; id. H. 3, 83.—To change for the worse, turn, fail:B.si fortuna belli inclinet,
Liv. 3, 61, 5:inde initia magistratuum nostrum meliora ferme, et finis inclinat,
Tac. A. 15, 21. —Trop., to incline to, be favorably disposed towards any thing (also in Cic.):2.si se dant et sua sponte quo impellimus, inclinant et propendent, etc.,
Cic. de Or. 2, 44, 187:ecquid inclinent ad meum consilium adjuvandum,
id. Att. 12, 29, 2:ad voluptatem audientium,
Quint. 2, 10, 10:in stirpem regiam studiis,
Curt. 10, 7, 12:amicus dulcis, Cum mea compenset vitiis bona, pluribus hisce... inclinet,
Hor. S. 1, 3, 71:cum sententia senatus inclinaret ad pacem cum Pyrrho foedusque faciendum,
Cic. de Sen. 6, 16:color ad crocum inclinans,
Plin. 27, 12, 105, § 128: omnia repente ad Romanos inclinaverunt. turned in favor of, Liv. 26, 40, 14. — With ut:ut belli causa dictatorem creatum arbitrer, inclinat animus,
Liv. 7, 9, 5:multorum eo inclinabant sententiae, ut tempus pugnae differretur,
id. 27, 46, 7:hos ut sequar inclinat animus,
id. 1, 24, 2. — With inf.:inclinavit sententia, suum in Thessaliam agmen demittere,
Liv. 32, 13, 5:inclinavit sententia universos ire,
id. 28, 25, 15; cf. id. 22, 57, 11.— Pass.:consules ad patrum causam inclinati,
Liv. 3, 65, 2; cf.:inclinatis ad suspicionem mentibus,
Tac. H. 1, 81:inclinatis ad credendum animis,
Liv. 1, 51, 7; Tac. H. 2, 1:ad paenitentiam,
id. ib. 2, 45. —In partic., to change, alter from its former condition (very rare):A.inclinant jam fata ducum,
change, Luc. 3, 752. — Hence, in-clīnātus, a, um, P. a.Bent down, sunken:B.senectus,
Calp. 5, 13; of the voice, low, deep:vox,
Cic. Or. 17, 56; cf.:inclinata ululantique voce more Asiatico canere,
id. ib. 8, 27. —Inclined, disposed, prone to any thing:C.plebs ante inclinatior ad Poenos fuerat,
Liv. 23, 46, 3:plebs ad regem Macedonasque,
id. 42, 30, 1:ipsius imperatoris animus ad pacem inclinatior erat,
id. 34, 33, 9; Tac. H. 1, 81.—Sunken, fallen, deteriorated:ab excitata fortuna ad inclinatam et prope jacentem desciscere,
Cic. Fam. 2, 16, 1:copiae,
Nep. Pelop. 5, 4.—In neutr. plur. subst.:rerum inclinata ferre,
i. e. troubles, misfortunes, Sil. 6, 119.
См. также в других словарях:
721 — Années : 718 719 720 721 722 723 724 Décennies : 690 700 710 720 730 740 750 Siècles : VIIe siècle VIIIe sièc … Wikipédia en Français
721 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 7. Jahrhundert | 8. Jahrhundert | 9. Jahrhundert | ► ◄ | 690er | 700er | 710er | 720er | 730er | 740er | 750er | ► ◄◄ | ◄ | 717 | 718 | 719 | … Deutsch Wikipedia
721 — ГОСТ 721{ 77} Системы электроснабжения, сети, источники, преобразователи и приемники электрической энергии. Номинальные напряжения свыше 1000 В. ОКС: 29.020 КГС: Е02 Нормы расчета и проектирования Взамен: ГОСТ 721 74 в части напряжений свыше 1000 … Справочник ГОСТов
-721 — Années : 724 723 722 721 720 719 718 Décennies : 750 740 730 720 710 700 690 Siècles : IXe siècle av. J.‑C. … Wikipédia en Français
721 — РСТ РСФСР 721{ 84} СПКП. Приборы и оборудование для контроля дорожных одежд, земляного полотна, материалов и грунтов. Номенклатура показателей. ОКС: 03.220.20, 43.020 КГС: Т51 Система документации, определяющая показатели качества, надежности и… … Справочник ГОСТов
721 — NOTOC EventsBy PlaceByzantine Empire* Former Byzantine emperor Anastasius II leads a revolt against emperor Leo III.Europe* Theuderic IV succeeds Chilperic II as king of the Franks. * Battle of Toulouse: Al Samh ibn Malik al Khawlani, the… … Wikipedia
721-50-6 — Prilocaïne Prilocaïne Général Nom IUPAC (RS) N (2 méthylphényl) 2 propylamino propanamide … Wikipédia en Français
721 — Años: 718 719 720 – 721 – 722 723 724 Décadas: Años 690 Años 700 Años 710 – Años 720 – Años 730 Años 740 Años 750 Siglos: Siglo VII – … Wikipedia Español
721 Tabora — is a planetoid orbiting the Sun.External links* [http://cfa www.harvard.edu/iau/lists/NumberedMPs.txt Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets] … Wikipedia
(721) Tabora — Descubrimiento Descubridor Franz Kaiser Fecha 18 de octubre de 1911 Nombre Provisional 1911 MZ … Wikipedia Español
721 год — Годы 717 · 718 · 719 · 720 721 722 · 723 · 724 · 725 Десятилетия 700 е · 710 е 720 е 730 е · 740 е … Википедия