Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

721

  • 21 bigae

    bīgae, ārum (in plur. through the whole ante-Aug. per.; cf. Varr. L. L. 9, 39, 142; 10, 2, 165; 10, 3, 177; Serv. ad Verg. A. 2, 272; Charis. p. 20 P.; post-Aug. also in sing. bīga, ae; so Stat. S. 1, 2, 45; 3, 4, 46; id. Th. 1, 338; Sen. Herc. Oet. 1520; Plin. 34, 8, 19, § 89; 35, 11, 40, § 141; Tac. H. 1, 86; Suet. Tib. 26; Val. Max. 1, 8; Inscr. Orell. 2545; Vulg. Isa. 21, 9; v. Neue, Formenl. 1, 462; v. also trigae and quadrigae), f. [for bijugae from bis-jugum], a pair of horses or (rarely) of other animals; also, a two-horsed car or chariot:

    bigas primas junxit Phrygum natio: quadrigas Erichthonius,

    Plin. 7, 56, 57, § 202:

    Rhesi niveae citaeque bigae,

    Cat. 55, 26:

    Hector raptatus bigis,

    Verg. A. 2, 272:

    et nox atra polum bigis subvecta tenebat,

    id. ib. 5, 721; Val. Fl. 3, 211:

    roseae Aurorae,

    Verg. A. 7, 26 al.: cornutae, a team for ploughing, Varr. ap. Non. p. 164, 23; Isid. Orig. 18, 36, 1 and 2.—Stamped on a coin, Plin. 33, 3, 13, § 46; v. bigatus.— Adj.:

    equis bigis meare,

    Manil. 5, 3.

    Lewis & Short latin dictionary > bigae

  • 22 Buthrotii

    Būthrōtum, i, n. ( Būthrōtŏs, i, f., Ov. M. 13, 721), = Bouthrôton and Bouthrôtos, a town on the coast of Epirus, now Butrinto, Caes. B. C. 3, 16; Verg. A. 3, 293 sq.; Mel. 2, 3, 10; Plin. 4, 1, 1, § 4.—Hence, Būthrōtĭus, a, um, adj., of Buthrotum:

    ager, causa,

    Cic. Att. 16, 16, A, 4:

    Plancus,

    id. ib. 15, 29, 3; and subst.: Būthrōtĭi, ōrum, m., the inhabitants of Buthrotum, id. ib. 14, 11, 2; 15, 2, 2; 16, 16, A, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > Buthrotii

  • 23 Buthrotius

    Būthrōtum, i, n. ( Būthrōtŏs, i, f., Ov. M. 13, 721), = Bouthrôton and Bouthrôtos, a town on the coast of Epirus, now Butrinto, Caes. B. C. 3, 16; Verg. A. 3, 293 sq.; Mel. 2, 3, 10; Plin. 4, 1, 1, § 4.—Hence, Būthrōtĭus, a, um, adj., of Buthrotum:

    ager, causa,

    Cic. Att. 16, 16, A, 4:

    Plancus,

    id. ib. 15, 29, 3; and subst.: Būthrōtĭi, ōrum, m., the inhabitants of Buthrotum, id. ib. 14, 11, 2; 15, 2, 2; 16, 16, A, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > Buthrotius

  • 24 Buthrotos

    Būthrōtum, i, n. ( Būthrōtŏs, i, f., Ov. M. 13, 721), = Bouthrôton and Bouthrôtos, a town on the coast of Epirus, now Butrinto, Caes. B. C. 3, 16; Verg. A. 3, 293 sq.; Mel. 2, 3, 10; Plin. 4, 1, 1, § 4.—Hence, Būthrōtĭus, a, um, adj., of Buthrotum:

    ager, causa,

    Cic. Att. 16, 16, A, 4:

    Plancus,

    id. ib. 15, 29, 3; and subst.: Būthrōtĭi, ōrum, m., the inhabitants of Buthrotum, id. ib. 14, 11, 2; 15, 2, 2; 16, 16, A, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > Buthrotos

  • 25 Buthrotum

    Būthrōtum, i, n. ( Būthrōtŏs, i, f., Ov. M. 13, 721), = Bouthrôton and Bouthrôtos, a town on the coast of Epirus, now Butrinto, Caes. B. C. 3, 16; Verg. A. 3, 293 sq.; Mel. 2, 3, 10; Plin. 4, 1, 1, § 4.—Hence, Būthrōtĭus, a, um, adj., of Buthrotum:

    ager, causa,

    Cic. Att. 16, 16, A, 4:

    Plancus,

    id. ib. 15, 29, 3; and subst.: Būthrōtĭi, ōrum, m., the inhabitants of Buthrotum, id. ib. 14, 11, 2; 15, 2, 2; 16, 16, A, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > Buthrotum

  • 26 carcer

    carcer, ĕris, m. [Sicilian karkaron; cf. O. Müll. Etrusk. 1, p. 13; etym. dub.; cf. scrinium], an enclosed place; hence,
    I.
    A prison, jail (syn.:

    custodia, vincula): si tresviri me in carcerem conpegerint,

    Plaut. Am. 1, 1, 3; id. Poen. 3, 3, 79; Lucr. 3, 1016; Cic. Verr. 2, 5, 9, § 22 sq.; Liv. 6, 36, 112 al.:

    carcer, quem vindicem scelerum majores nostri esse voluerunt,

    Cic. Cat. 2, 12, 27.
    A.
    Poet., of the custody of the winds, Verg. A. 1, 54; Ov. M. 4, 663; 14, 224; id. F. 2, 456;

    and of the lower world: carcer inferorum,

    Sen. Herc. Fur. 1222:

    Ditis,

    Luc. 6, 797.— Trop., of the chains of the body:

    qui ex corporum vinculis tamquam e carcere evolaverunt,

    Cic. Rep. 6, 14, 14; so id. Tusc. 1, 30, 74; Luc. 6, 721.—
    B.
    Esp., the Roman State-prison, close to the Forum, at the foot of the Capitoline Hill, on the right of the Sacra Via, built by Ancus Marcius, Liv. 1, 33, 8; extended under ground by Servius Tullius; hence this part of the prison is called Tullianum. Varr. L. L. 5, § 151, p. 42 Bip.; Cic. Sull. 25, 70; Sall. C. 55, 3; Liv. 1, 33, 8; Tac. A. 3, 51 al.; cf.:

    in inferiorem demissus carcerem,

    Liv. 34, 44, 8:

    in carcerem conditi,

    id. 29, 22, 7; cf. also Fest. p. 356 Müll., and Becker. Antiq. 1, 262 sq.; v. also Tullianum and robur, II. A.—
    C.
    Meton.
    a.
    The imprisoned criminals: in me carcerem effudistis, [p. 291] Cic. Pis. 7, 16.—
    b.
    As a term of reproach ( = carcerarius), jail-bird, scapegallows: carcer vix carcere dignus, Lucil. ap. Don. Ter. Phorm. 2, 3, 26; Ter. Phorm. l. l.—
    II.
    The barrier or starting-place in the race-course (opp. meta or calx; v. h. vv.); usu. in plur., carceres, Varr. L. L. 5, § 153 Müll.; Lucr. 2, 264; 4, 990; Cic. Brut. 47, 173; Verg. G. 1, 512; * Hor. S. 1, 1, 114 al. —In sing. (mostly poet.), Enn. Ann. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (v. 88 Vahl.); Tib. 1, 4, 32 (imitated by Ov. H. 18, 166); Auct. Her. 4, 3, 4; Verg. G. 3, 104; id. A. 5, 145 Serv.; Ov. M. 10, 652; id. Tr. 5, 9, 29; 5, 12, 26; Suet. Caes. 21; Stat. Th. 6, 522.—
    B.
    Trop., the commencement, beginning, of a course of action or of a condition:

    a quibus carceribus decurrat ad metas,

    Varr. R. R. 1, 3; so id. ib. 2, 7, 1:

    ad carceres a calce revocari,

    i.e. to begin life anew, Cic. Sen. 23, 83; cf.:

    cum aequalibus, quibus cum tamquam e carceribus emissus sis,

    id. Lael. 27, 101.

    Lewis & Short latin dictionary > carcer

  • 27 circino

    circĭno, āvi, ātum, 1, v. a. [circinus], to make round, to round (perh. not anteAug.):

    arbores, quae in orbem ramos circinant,

    Plin. 17, 12, 17, § 88; 16, 38, 73, § 185:

    circinatum tympanum,

    id. 18, 34, 77, § 332:

    folia circinatae rotunditatis,

    id. 16, 23, 35, § 86 — Poet.: (Cyllenius) inclinat cursus, et easdem circinat auras, flies through in a circular course, * Ov. M. 2, 721:

    utque suos arcus per nubila circinat Iris,

    vaults, arches, Manil. 1, 710.

    Lewis & Short latin dictionary > circino

  • 28 conruptivus

    corruptīvus ( conr-), a, um, adj. [id.], corruptible, perishable (eccl. Lat.), Tert. Res Carn. 50.— corruptīvē, adv., Boëth Arist. Top. 7, 2, p. 721.

    Lewis & Short latin dictionary > conruptivus

  • 29 corruptive

    corruptīvus ( conr-), a, um, adj. [id.], corruptible, perishable (eccl. Lat.), Tert. Res Carn. 50.— corruptīvē, adv., Boëth Arist. Top. 7, 2, p. 721.

    Lewis & Short latin dictionary > corruptive

  • 30 corruptivus

    corruptīvus ( conr-), a, um, adj. [id.], corruptible, perishable (eccl. Lat.), Tert. Res Carn. 50.— corruptīvē, adv., Boëth Arist. Top. 7, 2, p. 721.

    Lewis & Short latin dictionary > corruptivus

  • 31 exanima

    ex-ănĭmis, e, and ex-ănĭmus, a, um (cf. Wagner ad Verg. A. 4, 8; the latter form common in the plur., of which the former has only exanimes, nom. and acc.), adj. [anima], lifeless, dead (mostly postAug.; not in Cic. and Caes.; cf.: inanimis, exanimatus, mortuus).
    I.
    Lit.
    (α).
    Form exanimis:

    (columba) Decidit exanimis,

    Verg. A. 5, 517; cf. id. ib. 5, 481:

    ut exanimem labentem ex equo Scipionem vidit,

    Liv. 25, 34 fin.:

    aliquamdiu jacuit,

    Suet. Caes. 82 et saep.:

    corpus,

    Ov. M. 14, 728; 10, 721; 13, 438; Plin. Ep. 3, 14, 2; Curt. 8, 11, 16; 9, 5, 8; Plin. 9, 21, 38, § 74:

    caro,

    id. 11, 33, 39, § 114; Quint. 4, 2, 13; cf.

    artus,

    Ov. M. 2, 336.— Poet.:

    gelidae exanimesque favillae,

    i. e. dead, extinguished, Stat. Th. 12, 418:

    hiems,

    i. e. calm, without wind, id. ib. 7, 88.—
    (β).
    Form exanimus:

    pueri,

    Lucr. 6, 1256:

    nos juvenem exanimum... vano maesti comitamur honore,

    Verg. A. 11, 51:

    pacem me exanimis et Martis sorte peremptis Oratis?

    id. ib. 11, 110:

    partim exanimos ante vallum aut in amnem Rhenum proiciunt,

    Tac. A. 1, 32:

    corpus exanimum,

    Lucr. 6, 705; so,

    corpus (corpora),

    id. 6, 1273; Col. 12, 45, 4; Curt. 10, 10, 12; Verg. A. 1, 484; 6, 149; 9, 444; Liv. 25, 26; Plin. 10, 3, 3, § 8.—As subst.: exănĭma, ōrum, n., lifeless things, Lact. 2, 2, 17; id. Epit. 25, 15.—
    II.
    Transf., half dead with fear, terrified, dismayed (very rare;

    only in form exanimis): audiit exanimis,

    Verg. A. 4, 672; cf. Hor. S. 1, 1, 76; 2, 6, 114; Liv. 1, 25, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > exanima

  • 32 exanimis

    ex-ănĭmis, e, and ex-ănĭmus, a, um (cf. Wagner ad Verg. A. 4, 8; the latter form common in the plur., of which the former has only exanimes, nom. and acc.), adj. [anima], lifeless, dead (mostly postAug.; not in Cic. and Caes.; cf.: inanimis, exanimatus, mortuus).
    I.
    Lit.
    (α).
    Form exanimis:

    (columba) Decidit exanimis,

    Verg. A. 5, 517; cf. id. ib. 5, 481:

    ut exanimem labentem ex equo Scipionem vidit,

    Liv. 25, 34 fin.:

    aliquamdiu jacuit,

    Suet. Caes. 82 et saep.:

    corpus,

    Ov. M. 14, 728; 10, 721; 13, 438; Plin. Ep. 3, 14, 2; Curt. 8, 11, 16; 9, 5, 8; Plin. 9, 21, 38, § 74:

    caro,

    id. 11, 33, 39, § 114; Quint. 4, 2, 13; cf.

    artus,

    Ov. M. 2, 336.— Poet.:

    gelidae exanimesque favillae,

    i. e. dead, extinguished, Stat. Th. 12, 418:

    hiems,

    i. e. calm, without wind, id. ib. 7, 88.—
    (β).
    Form exanimus:

    pueri,

    Lucr. 6, 1256:

    nos juvenem exanimum... vano maesti comitamur honore,

    Verg. A. 11, 51:

    pacem me exanimis et Martis sorte peremptis Oratis?

    id. ib. 11, 110:

    partim exanimos ante vallum aut in amnem Rhenum proiciunt,

    Tac. A. 1, 32:

    corpus exanimum,

    Lucr. 6, 705; so,

    corpus (corpora),

    id. 6, 1273; Col. 12, 45, 4; Curt. 10, 10, 12; Verg. A. 1, 484; 6, 149; 9, 444; Liv. 25, 26; Plin. 10, 3, 3, § 8.—As subst.: exănĭma, ōrum, n., lifeless things, Lact. 2, 2, 17; id. Epit. 25, 15.—
    II.
    Transf., half dead with fear, terrified, dismayed (very rare;

    only in form exanimis): audiit exanimis,

    Verg. A. 4, 672; cf. Hor. S. 1, 1, 76; 2, 6, 114; Liv. 1, 25, 6.

    Lewis & Short latin dictionary > exanimis

  • 33 exos

    ex-ŏs, ossis, adj., without bones, boneless, Lucr. 3, 721.

    Lewis & Short latin dictionary > exos

  • 34 exsanguis

    I.
    Lit.:

    unde animantum copia tanta Exos et exsanguis,

    Lucr. 3, 721:

    jacens et concisus plurimis vulneribus, extremo spiritu exsanguis et confectus,

    Cic. Sest. 37, 79; cf.:

    exsanguis et mortuus concidisti,

    id. Pis. 36, 88:

    hostes enervati atque exsangues,

    id. Sest. 10, 24:

    exsanguia corpora mortuorum,

    id. Verr. 2, 5, 49, § 130:

    umbrae,

    Verg. A. 6, 401.—
    B.
    Transf., pale, wan: genae, Poët. ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26:

    exsanguis metu,

    Ov. M. 9, 224; cf.:

    diffugimus visu exsangues,

    Verg. A. 2, 212:

    herbae,

    Ov. M. 4, 267.— Act.:

    cuminum,

    making pale, Hor. Ep. 1, 19, 18 (cf.:

    cuminum omne pallorem bibentibus gignit,

    Plin. 20, 14, 57, § 159):

    horror,

    Claud. in Ruf. 2, 130.—
    II.
    Trop., powerless, feeble, weak:

    aridum et exsangue orationis genus,

    Auct. Her. 4, 11, 16; cf.:

    exsanguis et attritus,

    Tac. Or. 18:

    vox nimis exilis et exsanguis,

    Gell. 13, 20, 5:

    exsangues crudescunt luctibus anni (senectutis),

    Stat. Th. 11, 323:

    imperium,

    id. ib. 5, 325.

    Lewis & Short latin dictionary > exsanguis

  • 35 Falernum

    Fălernus ăger, the Falernian territory, famed for its wines, in Campania, at the foot of Mount Massicus, Plin. 14. 6, 8, § 62; Cic. Agr. 2, 25, 66.— Subst.:

    in Faler no,

    in Falernus, Varr. R. R. 1, 8, 2.—
    II.
    Derivv.: Fălernus, a, um, adj., of or from the Falernian territory, Falernian:

    vinum,

    Varr. R. R. 1, 2, 6; cf.

    vitis,

    Hor. C. 3, 1, 43; 1, 20, 10:

    uvae,

    id. ib. 2, 6, 19:

    mustum,

    id. S. 2, 4, 19:

    praela,

    Prop. 4 (5), 6, 73:

    cellae,

    Verg. G. 2, 96:

    faex,

    Hor. S. 2, 4, 55 et saep.:

    mons, i. e. Massicus,

    Flor. 1, [p. 721] 16; cf.

    saltus,

    id. 2, 6:

    pira,

    Plin. 15, 15, 16, § 53: tribus, a tribus rustica in Campania, Liv. 9, 20, 6 (al. Falerina).—
    2.
    Subst.: Fălernum, i, n.
    a.
    (Sc. vinum.) Falernian wine, Falernian, Hor. C. 1, 27, 10; 2, 11, 19: id. S. 2, 3, 115; id. Ep. 1, 14, 34 al.; also as masc. (sc. cadi):

    fumosi Falerni,

    Tib. 2, 1, 27.—
    b.
    (Sc. praedium.) The name of a country seat of Pompey, Cic. Phil. 13, 5, 11; id. Clu. 62, 175.

    Lewis & Short latin dictionary > Falernum

  • 36 Falernus

    Fălernus ăger, the Falernian territory, famed for its wines, in Campania, at the foot of Mount Massicus, Plin. 14. 6, 8, § 62; Cic. Agr. 2, 25, 66.— Subst.:

    in Faler no,

    in Falernus, Varr. R. R. 1, 8, 2.—
    II.
    Derivv.: Fălernus, a, um, adj., of or from the Falernian territory, Falernian:

    vinum,

    Varr. R. R. 1, 2, 6; cf.

    vitis,

    Hor. C. 3, 1, 43; 1, 20, 10:

    uvae,

    id. ib. 2, 6, 19:

    mustum,

    id. S. 2, 4, 19:

    praela,

    Prop. 4 (5), 6, 73:

    cellae,

    Verg. G. 2, 96:

    faex,

    Hor. S. 2, 4, 55 et saep.:

    mons, i. e. Massicus,

    Flor. 1, [p. 721] 16; cf.

    saltus,

    id. 2, 6:

    pira,

    Plin. 15, 15, 16, § 53: tribus, a tribus rustica in Campania, Liv. 9, 20, 6 (al. Falerina).—
    2.
    Subst.: Fălernum, i, n.
    a.
    (Sc. vinum.) Falernian wine, Falernian, Hor. C. 1, 27, 10; 2, 11, 19: id. S. 2, 3, 115; id. Ep. 1, 14, 34 al.; also as masc. (sc. cadi):

    fumosi Falerni,

    Tib. 2, 1, 27.—
    b.
    (Sc. praedium.) The name of a country seat of Pompey, Cic. Phil. 13, 5, 11; id. Clu. 62, 175.

    Lewis & Short latin dictionary > Falernus

  • 37 Falernus ager

    Fălernus ăger, the Falernian territory, famed for its wines, in Campania, at the foot of Mount Massicus, Plin. 14. 6, 8, § 62; Cic. Agr. 2, 25, 66.— Subst.:

    in Faler no,

    in Falernus, Varr. R. R. 1, 8, 2.—
    II.
    Derivv.: Fălernus, a, um, adj., of or from the Falernian territory, Falernian:

    vinum,

    Varr. R. R. 1, 2, 6; cf.

    vitis,

    Hor. C. 3, 1, 43; 1, 20, 10:

    uvae,

    id. ib. 2, 6, 19:

    mustum,

    id. S. 2, 4, 19:

    praela,

    Prop. 4 (5), 6, 73:

    cellae,

    Verg. G. 2, 96:

    faex,

    Hor. S. 2, 4, 55 et saep.:

    mons, i. e. Massicus,

    Flor. 1, [p. 721] 16; cf.

    saltus,

    id. 2, 6:

    pira,

    Plin. 15, 15, 16, § 53: tribus, a tribus rustica in Campania, Liv. 9, 20, 6 (al. Falerina).—
    2.
    Subst.: Fălernum, i, n.
    a.
    (Sc. vinum.) Falernian wine, Falernian, Hor. C. 1, 27, 10; 2, 11, 19: id. S. 2, 3, 115; id. Ep. 1, 14, 34 al.; also as masc. (sc. cadi):

    fumosi Falerni,

    Tib. 2, 1, 27.—
    b.
    (Sc. praedium.) The name of a country seat of Pompey, Cic. Phil. 13, 5, 11; id. Clu. 62, 175.

    Lewis & Short latin dictionary > Falernus ager

  • 38 fulgor

    fulgor, ōris, m. [fulgeo], lightning, a flash of lightning (mostly poet. for fulgur):

    fulgorem quoque cernimus ante Quam tonitrum accipimus,

    Lucr. 6, 170 Lachm. N. cr.; so ib. 217; Verg. A. 8, 524; Ov. M. 7, 619.—In plur.: prospera Juppiter his dextris fulgoribus edit, Cic. poët. Div. 2, 39, 82; cf. id. Rep. 6, 17:

    (anhelitus terrae) cum se in nubem induerint, tum et fulgores et tonitrua exsistere,

    id. Div. 2, 19, 44.—
    II.
    Transf., flash, glitter, gleam, brightness, splendor (mostly poet. and in post-Aug. prose).
    A.
    Lit.:

    cujus (candelabri) fulgore collucere atque illustrari Jovis templum oportebat,

    Cic. Verr. 2, 4, 32, § 71; cf. Auct. Her. 4, 33, 44:

    armorum,

    Hor. C. 2, 1, 19; cf. Quint. 10, 1, 30:

    vestis,

    Ov. M. 11, 617; cf.:

    purpureae abollae,

    Suet. Calig. 35:

    speculorum,

    Plin. 7, 15, 13, § 64; cf. Quint. 11, 3, 68:

    solis,

    Plin. 11, 37, 54, § 142; Suet. Aug. 79:

    carbunculi,

    Plin. 37, 7, 25, § 93:

    oculos tremulo fulgore micantes,

    Ov. A. A. 2, 721:

    fulgor ab auro,

    Lucr. 2, 51:

    non fumum ex fulgore, sed ex fumo dare lucem Cogitat,

    Hor. A. P. 143:

    stellae solis fulgore obumbrantur,

    Sen. Q. N. 1, 1, 11.—In plur.:

    cum stupet insanis acies fulgoribus,

    i. e. glittering utensils, plate, Hor. S. 2, 2, 5.—
    * 2.
    Concr., a shining star:

    deinde est hominum generi prosperus et salutaris ille fulgor, qui dicitur Jovis,

    Cic. Rep. 6, 17.—
    B.
    Trop., brightness, splendor, glory, renown:

    nominis et famae quondam fulgore trahebar,

    Ov. Tr. 5, 12, 39:

    gloriae,

    Val. Max. 8, 1, 11; cf.:

    omnibus fulgore quodam suae claritatis tenebras obduxit,

    Quint. 10, 1, 72:

    urit fulgore suo qui praegravat artes,

    Hor. Ep. 2, 1, 13:

    avitus,

    Vell. 2, 4 fin.:

    rerum,

    Plin. 7, 26, 27, § 95.

    Lewis & Short latin dictionary > fulgor

  • 39 Hermus

    Hermus, i, m., = Hermos, an auriferous river in Æolis, now Sarabat, Mel. 1, 17, 3; Plin. 5, 29, 31, § 119; Verg. G. 2, 137; id. A. 7, 721.

    Lewis & Short latin dictionary > Hermus

  • 40 inclino

    in-clīno, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [clino, clinatus].
    I.
    Act., to cause to lean, bend, incline, turn a thing in any direction; to bend down, bow a thing.
    A.
    Lit.
    1.
    In gen. (mostly poet. and in post-Aug. prose):

    vela contrahit malosque inclinat,

    Liv. 36, 44, 2:

    genua arenis,

    Ov. M. 11, 356:

    (rector maris) omnes Inclinavit aquas ad avarae litora Trojae,

    id. ib. 11, 209:

    inclinato in dextrum capite,

    Quint. 11, 3, 119; id. ib. 69:

    inclinata utrolibet cervix,

    id. 1, 11, 9:

    pollice intus inclinato,

    id. 11, 3, 99:

    arbor Inclinat varias pondere nigra comas,

    Mart. 1, 77, 8:

    sic super Actaeas agilis Cyllenius arces Inclinat cursus,

    Ov. M. 2, 721:

    at mihi non oculos quisquam inclinavit euntes,

    i. e. closed my sinking eyes, Prop. 4 (5), 7, 23 (Müll. inclamavit euntis):

    prius sol meridie se inclinavit, quam, etc.,

    i. e. declined, Liv. 9, 32, 6; cf.:

    inclinato jam in postmeridianum tempus die,

    Cic. Tusc. 3, 3, 7.—

    Mid.: inclinari ad judicem (opp. reclinari ad suos,

    Quint. 11, 3, 132):

    (terra) inclinatur retroque recellit,

    bends down, Lucr. 6, 573:

    saxa inclinatis per humum quaesita lacertis,

    Juv. 15, 63.—
    2.
    In partic.
    a.
    In milit. lang., to cause to fall back or give way:

    ut Hostus cecidit, confestim Romana inclinatur acies,

    i. e. loses ground, retreats, Liv. 1, 12, 3:

    tum inclinari rem in fugam apparuit,

    id. 7, 33, 7:

    quasdam acies inclinatas jam et labantes,

    Tac. G. 8; cf. under II. —
    b.
    In gen., to turn back, cause to move backward:

    septemtrio inclinatum stagnum eodem quo aestus ferebat,

    Liv. 26, 45, 8:

    cum primum aestu fretum inclinatum est,

    id. 29, 7, 2.—
    c.
    In mal. part., to lie down, stretch out:

    jam inclinabo me cum liberta tua,

    Plaut. Pers. 4, 8, 7:

    quot discipulos inclinet Hamillus,

    Juv. 10, 224:

    ipsos maritos,

    id. 9, 26.—
    3.
    Transf., of color, to incline to:

    colore ad aurum inclinato,

    Plin. 15, 11, 10, § 37:

    coloris in luteum inclinati,

    id. 24, 15, 86, § 136.—
    4.
    Of a disease, to abate, diminish:

    morbus inclinatus,

    Cels. 3, 2:

    febris se inclinat,

    id. ib. al.—
    B.
    Trop.
    1.
    In gen., to turn or incline a person or thing in any direction:

    se ad Stoicos,

    Cic. Fin. 3, 3, 10:

    culpam in aliquem,

    to lay the blame upon, Liv. 5, 8, 12:

    quo se fortuna, eodem etiam favor hominum inclinat,

    Just. 5, 1 fin.:

    judicem inclinat miseratio,

    moves, Quint. 4, 1, 14:

    haec animum inclinant, ut credam, etc.,

    Liv. 29, 33, 10.—Mid.:

    quamquam inclinari opes ad Sabinos, rege inde sumpto videbantur,

    Liv. 1, 18, 5.—
    2.
    In partic.
    a.
    To change, alter, and esp. for the worse, to bring down, abase, cause to decline:

    se fortuna inclinaverat,

    Caes. B. C. 1, 52, 3:

    omnia simul inclinante fortuna,

    Liv. 33, 18, 1:

    ut me paululum inclinari timore viderunt, sic impulerunt,

    to give way, yield, Cic. Att. 3, 13, 2:

    eloquentiam,

    Quint. 10, 1, 80.—
    b.
    To throw upon, remove, transfer:

    haec omnia in dites a pauperibus inclinata onera,

    Liv. 1, 43, 9:

    omnia onera, quae communia quondam fuerint, inclinasse in primores civitatis,

    id. 1, 47, 12.—In gram., to form or inflect a word by a change of termination (postclass.):

    (vinosus aut vitiosus) a vocabulis, non a verbo inclinata sunt,

    Gell. 3, 12, 3; 4, 9, 12; 18, 5, 9:

    partim hoc in loco adverbium est, neque in casus inclinatur,

    id. 10, 13, 1.—
    II.
    Neutr., to bend, turn, incline, decline, sink.
    A.
    Lit. (rare, and not in Cic.):

    paulum inclinare necesse est corpora,

    Lucr. 2, 243:

    sol inclinat,

    Juv. 3, 316:

    inclinare meridiem sentis,

    Hor. C. 3, 28, 5 (for which:

    sol se inclinavit,

    Liv. 9, 32, 6;

    v. above I. A. 1.): in vesperam inclinabat dies,

    Curt. 6, 11, 9.—
    2.
    In partic., in milit. lang., to yield, give way:

    ita conflixerunt, ut aliquamdin in neutram partem inclinarent acies,

    Liv. 7, 33, 7:

    in fugam,

    id. 34, 28 fin.:

    inclinantes jam legiones,

    Tac. A. 1, 64; id. H. 3, 83.—
    3.
    To change for the worse, turn, fail:

    si fortuna belli inclinet,

    Liv. 3, 61, 5:

    inde initia magistratuum nostrum meliora ferme, et finis inclinat,

    Tac. A. 15, 21. —
    B.
    Trop., to incline to, be favorably disposed towards any thing (also in Cic.):

    si se dant et sua sponte quo impellimus, inclinant et propendent, etc.,

    Cic. de Or. 2, 44, 187:

    ecquid inclinent ad meum consilium adjuvandum,

    id. Att. 12, 29, 2:

    ad voluptatem audientium,

    Quint. 2, 10, 10:

    in stirpem regiam studiis,

    Curt. 10, 7, 12:

    amicus dulcis, Cum mea compenset vitiis bona, pluribus hisce... inclinet,

    Hor. S. 1, 3, 71:

    cum sententia senatus inclinaret ad pacem cum Pyrrho foedusque faciendum,

    Cic. de Sen. 6, 16:

    color ad crocum inclinans,

    Plin. 27, 12, 105, § 128: omnia repente ad Romanos inclinaverunt. turned in favor of, Liv. 26, 40, 14. — With ut:

    ut belli causa dictatorem creatum arbitrer, inclinat animus,

    Liv. 7, 9, 5:

    multorum eo inclinabant sententiae, ut tempus pugnae differretur,

    id. 27, 46, 7:

    hos ut sequar inclinat animus,

    id. 1, 24, 2. — With inf.:

    inclinavit sententia, suum in Thessaliam agmen demittere,

    Liv. 32, 13, 5:

    inclinavit sententia universos ire,

    id. 28, 25, 15; cf. id. 22, 57, 11.— Pass.:

    consules ad patrum causam inclinati,

    Liv. 3, 65, 2; cf.:

    inclinatis ad suspicionem mentibus,

    Tac. H. 1, 81:

    inclinatis ad credendum animis,

    Liv. 1, 51, 7; Tac. H. 2, 1:

    ad paenitentiam,

    id. ib. 2, 45. —
    2.
    In partic., to change, alter from its former condition (very rare):

    inclinant jam fata ducum,

    change, Luc. 3, 752. — Hence, in-clīnātus, a, um, P. a.
    A.
    Bent down, sunken:

    senectus,

    Calp. 5, 13; of the voice, low, deep:

    vox,

    Cic. Or. 17, 56; cf.:

    inclinata ululantique voce more Asiatico canere,

    id. ib. 8, 27. —
    B.
    Inclined, disposed, prone to any thing:

    plebs ante inclinatior ad Poenos fuerat,

    Liv. 23, 46, 3:

    plebs ad regem Macedonasque,

    id. 42, 30, 1:

    ipsius imperatoris animus ad pacem inclinatior erat,

    id. 34, 33, 9; Tac. H. 1, 81.—
    C.
    Sunken, fallen, deteriorated:

    ab excitata fortuna ad inclinatam et prope jacentem desciscere,

    Cic. Fam. 2, 16, 1:

    copiae,

    Nep. Pelop. 5, 4.—In neutr. plur. subst.:

    rerum inclinata ferre,

    i. e. troubles, misfortunes, Sil. 6, 119.

    Lewis & Short latin dictionary > inclino

См. также в других словарях:

  • 721 — Années : 718 719 720  721  722 723 724 Décennies : 690 700 710  720  730 740 750 Siècles : VIIe siècle  VIIIe sièc …   Wikipédia en Français

  • 721 — Portal Geschichte | Portal Biografien | Aktuelle Ereignisse | Jahreskalender ◄ | 7. Jahrhundert | 8. Jahrhundert | 9. Jahrhundert | ► ◄ | 690er | 700er | 710er | 720er | 730er | 740er | 750er | ► ◄◄ | ◄ | 717 | 718 | 719 | …   Deutsch Wikipedia

  • 721 — ГОСТ 721{ 77} Системы электроснабжения, сети, источники, преобразователи и приемники электрической энергии. Номинальные напряжения свыше 1000 В. ОКС: 29.020 КГС: Е02 Нормы расчета и проектирования Взамен: ГОСТ 721 74 в части напряжений свыше 1000 …   Справочник ГОСТов

  • -721 — Années : 724 723 722   721  720 719 718 Décennies : 750 740 730   720  710 700 690 Siècles : IXe siècle av. J.‑C.  …   Wikipédia en Français

  • 721 — РСТ РСФСР 721{ 84} СПКП. Приборы и оборудование для контроля дорожных одежд, земляного полотна, материалов и грунтов. Номенклатура показателей. ОКС: 03.220.20, 43.020 КГС: Т51 Система документации, определяющая показатели качества, надежности и… …   Справочник ГОСТов

  • 721 — NOTOC EventsBy PlaceByzantine Empire* Former Byzantine emperor Anastasius II leads a revolt against emperor Leo III.Europe* Theuderic IV succeeds Chilperic II as king of the Franks. * Battle of Toulouse: Al Samh ibn Malik al Khawlani, the… …   Wikipedia

  • 721-50-6 — Prilocaïne Prilocaïne Général Nom IUPAC (RS) N (2 méthylphényl) 2 propylamino propanamide …   Wikipédia en Français

  • 721 — Años: 718 719 720 – 721 – 722 723 724 Décadas: Años 690 Años 700 Años 710 – Años 720 – Años 730 Años 740 Años 750 Siglos: Siglo VII – …   Wikipedia Español

  • 721 Tabora — is a planetoid orbiting the Sun.External links* [http://cfa www.harvard.edu/iau/lists/NumberedMPs.txt Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets] …   Wikipedia

  • (721) Tabora — Descubrimiento Descubridor Franz Kaiser Fecha 18 de octubre de 1911 Nombre Provisional 1911 MZ …   Wikipedia Español

  • 721 год — Годы 717 · 718 · 719 · 720 721 722 · 723 · 724 · 725 Десятилетия 700 е · 710 е 720 е 730 е · 740 е …   Википедия

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»