wbrew

См. также в других словарях:

• wbrew — {{/stl 13}}{{stl 8}}przyim., łączy się z celownikiem {{/stl 8}}{{stl 7}} wskazuje na przeciwstawną okoliczność; pomimo, na przekór, bez względu na : {{/stl 7}}{{stl 10}}Postąpił wbrew przyjętym zasadom. Podjął tę decyzję wbrew sobie. Wbrew… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

• wbrew — «przyimek łączący się z rzeczownikami (lub innymi wyrazami w ich funkcji) w celowniku; tworzy wyrażenia oznaczające działanie sprzeczne z czymś lub okoliczności kontrastujące z czymś; na przekór czemuś, pomimo czegoś» Czynić coś wbrew czyjejś… …   Słownik języka polskiego

• na przekór — «wbrew czyjejś woli, czyjemuś życzeniu; na złość komuś» Zrobić coś na przekór komuś, czemuś …   Słownik języka polskiego

• nieetycznie — «wbrew nakazom etyki; niemoralnie, nieuczciwie» Postępować nieetycznie …   Słownik języka polskiego

• iść — ndk, idę, idziesz, idź, szedł, szła, szli 1. «przenosić się z miejsca na miejsce, posuwać się stawiając kroki; stąpać, kroczyć; w pochodzie: maszerować» Iść pieszo, piechotą, na piechotę. Iść na palcach. Iść ostrożnie, pewnie, śmiało. Iść na… …   Słownik języka polskiego

• Włochaty — Pays d’origine  Pologne Genre musical Anarcho punk Punk Hardcore Années d activité Depuis 1987 …   Wikipédia en Français

• głowa — 1. Alkohol, wino, piwo itp. szumi komuś w głowie «ktoś jest oszołomiony po wypiciu alkoholu, wina, piwa itp.»: Długo nie mogę zasnąć, w głowie szumi mi piwo, pocałunki puchną na wargach, a policzek pali ze wstydu. Z. Kruszyński, Na lądach. 2.… …   Słownik frazeologiczny

• głowa — ż IV, CMs. głowawie; lm D. głów 1. «część ciała zawierająca mózg i narządy zmysłów, u człowieka i niektórych małp wysunięta ku górze, u zwierząt ku przodowi» Mała, duża, kształtna głowa. Ludzka, rybia, psia głowa. Głowa ptaka, psa, ryby. Ból… …   Słownik języka polskiego

• mimo — 1. «przyimek łączący się z rzeczownikiem w dopełniaczu (dawniej też w bierniku), tworzący wyrażenia oznaczające rozbieżność między tym, co się dzieje, a tym, czego się należało spodziewać; nie zważając na coś, wbrew czemuś, pomimo» Mimo urody nie …   Słownik języka polskiego

• pomimo — 1. «przyimek łączący się z rzeczownikiem w dopełniaczu (dawniej też w bierniku), tworzący wyrażenia oznaczające rozbieżność między tym, co się dzieje, a tym, czego się należało spodziewać; nie zważając na coś, wbrew czemuś, mimo» Pomimo tuszy… …   Słownik języka polskiego

• przeforsować — dk IV, przeforsowaćsuję, przeforsowaćsujesz, przeforsowaćsuj, przeforsowaćował, przeforsowaćowany przeforsowywać ndk VIIIa, przeforsowaćowuję, przeforsowaćowujesz, przeforsowaćowuj, przeforsowaćywał, przeforsowaćywany 1. «przeprowadzić coś wbrew… …   Słownik języka polskiego