wagonu

См. также в других словарях:

• pudło — I n III, Ms. pudłodle; lm D. pudłodeł 1. «bardzo duże pudełko» Pudło tekturowe, blaszane, z dykty. Pudło na kapelusze, na tort. Rozpakować pudło. ∆ muz. Pudło rezonansowe «drewniana część składowa wielu instrumentów, wzmacniająca dźwięk;… …   Słownik języka polskiego

• wagon — m IV, D. u, Ms. wagonnie; lm M. y «pojazd szynowy (także: linowy) o napędzie własnym albo doczepiany do różnego rodzaju pojazdów ciągnących (np. do lokomotywy), służący do przewozu osób lub ładunków» Wagon kolejowy, tramwajowy. Wagon kolejki… …   Słownik języka polskiego

• wagonowy — «dotyczący wagonu, związany z wagonem; mieszczący się w wagonie» Bufory, osie wagonowe. Bar wagonowy. Dostawy wagonowe. ∆ Waga wagonowa «waga służąca do ważenia zawartości wagonu wraz z wagonem» ∆ Wczasy wagonowe «wczasy dla pracowników kolei i… …   Słownik języka polskiego

• wisieć — ndk VIIa, wiszę, wisisz, wiś, wisiał, wisieli 1. «być zawieszonym, uczepionym gdzieś, na czymś» Bielizna wisi na sznurze. Ręczniki, ścierki wisiały na gwoździu. W oknie wiszą firanki. Ubranie wisiało w szafie. Lustro, obraz, zegar wisi na ścianie …   Słownik języka polskiego

• Wojciech Siemion — Wojciech Juliusz Siemion, né le 28 juillet 1928 à Krzczonów , près de Lublin, et mort le 24 avril 2010 à Varsovie, est un acteur polonais. Il était aussi membre du Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego (PRON) (Front patriotique pour la… …   Wikipédia en Français

• wieść — I. Głucha wieść zob. głuchy 1. Hiobowa wieść zob. hiobowy. Wieść głosi, niesie zob. głosić. Wieść gruchnęła zob. gruchnąć. Wieść o kimś, o czymś zaginęła zob. zaginąć. II. Wieść, wodzić prym, rej «górować, celować w czymś, mieć …   Słownik frazeologiczny

• atmosfera — ż IV, CMs. atmosferaerze; lm D. atmosferaer 1. astr. «powłoka gazowa otaczająca Ziemię, a także niektóre inne planety i gwiazdy; w użyciu potocznym: powłoka powietrza otaczająca kulę ziemską» Atmosfera ziemska. 2. blm pot. «powietrze wypełniające …   Słownik języka polskiego

• brek — m III, D. u, N. brekkiem; lm M. i 1. «odkryty, czterokołowy pojazd konny na resorach, z bocznymi ławkami na sześć do dziesięciu osób» 2. «rodzaj budki przy krótszej ścianie wagonu towarowego, przeznaczonej dla hamującego pociąg» ‹ang.› …   Słownik języka polskiego

• dach — m III, D. u; lm M. y «konstrukcja osłaniająca od góry budowlę lub teren przed opadami atmosferycznymi, górna część jakiegoś pojazdu, wierzchnia część osłoniętego wnętrza» Dach jednospadowy, dwuspadowy, czterospadowy, łamany, płaski, stromy. Dach… …   Słownik języka polskiego

• franko — ndm hand. «termin handlowy oznaczający, że określona część kosztów transportu lub załadunku towaru obciąża dostawcę i nie jest pokrywana przez odbiorcę; termin pocztowy oznaczający opłacenie przesyłki z góry» Wysłać towar franko. ∆ Cena franko… …   Słownik języka polskiego

• girostat — m IV, D. u, Ms. girostatacie; lm M. y techn. «przyrząd giroskopowy utrzymujący w równowadze ciała, w których jest umieszczony, np. ustawiony na statku spełnia rolę stabilizatora przeciwdziałającego kołysaniu, umieszczony wewnątrz wagonu kolei… …   Słownik języka polskiego