Перевод: с латинского на все языки

со всех языков на латинский

ususfructus

  • 1 ususfructus

    ūsusfrūctus, ūs, m., s. ūsusno. I, B, 2, a.

    lateinisch-deutsches > ususfructus

  • 2 ususfructus

    ūsusfrūctus, ūs, m., s. usus no. I, B, 2, a.

    Ausführliches Lateinisch-deutsches Handwörterbuch > ususfructus

  • 3 ususfructus

    ūsusfructus, ūs, v. usus, I. B. 2. a.

    Lewis & Short latin dictionary > ususfructus

  • 4 ususfructus

    ūsus-frūctus, ūs m.
    пользование, извлечение доходов, эксплуатация (u. omnium bonorum C; u. est jus alienis rebus utendi fruendi salvā rerum substantiā Dig)

    Латинско-русский словарь > ususfructus

  • 5 ususfructus

    полное пользование, пользовладение есть личная служебность, полное право пользования и извлечения (получения) плодов из чужой вещи, без распоряжения ее материальным составом (tit. I. 2, 4. Gai. II. 7. 31-33. III. 82. IV. 133. D. 7, 1 - 6. C. 3, 33. 1. 1 D. 7, 1);

    usufructuarius, узуфруктуарий (1. 7 § 1 eod. 1. 3 D. 2, 9. Gai. II. 92. 93. III. 166).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > ususfructus

  • 6 fructus

    1.
    fructus, a, um, Part., from fruor.
    2.
    fructus, ūs (archaic gen. sing. fructuis, Varr. ap. Non. 492, 14; id. R. R. 1, 2, 19; cf. Gell. 4, 16:

    fructi,

    Cato, R. R. 4; Ter. Ad. 5, 4, 16; Turp. ap. Non. 491, 7), m. [fruor], an enjoying, enjoyment.
    I.
    In abstracto.
    A.
    Lit. (perh. only ante- and post-class.): Ol. Mea est haec. St. Scio; sed meus fructus est prior, i. e. use and enjoyment, for ususfructus (q. v. under usus), Plaut. Cas. 4, 4, 16; Dig. 7, 8, 14.—
    B.
    Trop. (class. but rare):

    hoc tam singulare vestrum beneficium ad animi mei fructum atque laetitiam duco esse permagnum,

    for my mental enjoyment, Cic. Agr. 2, 2, 5: qui propter odium fructum oculis (dat.) ex ejus casu capere vellent, to feast their eyes on, Nep. Eum. 11 (cf.:

    spectatumne huc, ut rem fruendam oculis, sociorum caedes venimus?

    Liv. 22, 14, 4).—Far more freq.,
    II.
    Transf., concr., the enjoyment that proceeds from a thing, proceeds, produce, product, fruit, profit, income (very freq. and class.; in sing. and plur.; cf.: fruges, fetus, frumentum).
    A.
    Lit.: quod earum rerum videa tur ei levis fructus, exiguus usus, incertus dominatus, etc., Cic. Rep. 1, 17; cf.:

    pecudes partim esse ad usum hominum, partim ad fructum, partim ad vescendum procreatas,

    id. Leg. 1, 8, 25; Varr. R. R. 1, 37, 4; cf.

    also ususfructus, under usus: frugum fructuumque reliquorum perceptio,

    Cic. Off. 2, 3, 12:

    fructum ex aliqua re percipere or capere,

    id. ib. 2, 4, 14:

    quoniam fructum arbitror esse fundi eum, qui ex eo satus nascitur utilis ad aliquam rem, etc.,

    Varr. R. R. 1, 23, 1:

    ruri si recte habitaveris, fructi plus capies,

    Cato, R. R. 4, 2; cf.:

    in quos sumptus abeunt fructus praediorum?

    Cic. Att. 11, 2, 2:

    praediorum,

    id. Cat. 2, 8, 18:

    arbusta vineaeque et consita omnia magis amoenis quam necessariis fructibus,

    fruits, Liv. 22, 15, 2:

    (vacca) a bima aut trima fructum ferre incipit,

    Varr. R. R. 2, 1, 13:

    gallinarum fructus erant ova et pulli,

    id. ib. 3, 3, 6:

    quae (oves) neque ali neque ullum fructum edere ex se sine cultu hominum possent,

    Cic. N. D. 2, 63, 158:

    non serendis, non percipiendis, non condendis fructibus,

    id. de Sen. 7, 24; cf.:

    ver ostendit futuros fructus: reliqua tempora demetendis fructibus et percipiendis accommodata sunt,

    id. ib. 19, 70:

    comportare et condere fructus,

    id. Agr. 2, 32 fin.:

    apibus fructum restituo suum,

    Phaedr. 3, 13, 15:

    in fructibus arborum,

    Quint. 8, 5, 26:

    fructum ferre,

    id. 8, 3, 10:

    graves fructu vites,

    id. 8, 3, 8: Heracleotae et Bragyletae, qui item debent, aut pecuniam solvant aut fructibus suis satisfaciant, satisfy him with their proceeds, Cic Fam. 13, 56, 2:

    Asia multos annos vobis fructum Mithridatico bello non tulit,

    id. Agr. 2, 30, 83; cf. id. ib. 2, 29, 81:

    M. Crassus negabat ullam satis magnam pecuniam esse ei... cujus fructibus exercitum alere non posset,

    i. e. revenue, income, id. Off. 1, 8, 25:

    aurum ex fructu metallorum coacervatum,

    Liv. 45, 40, 2:

    in tantas brevi creverant opes, seu maritimis seu terrestribus fructibus,

    id. 21, 7, 3; cf.:

    fuerat ei magno fructui mare,

    id. 34, 36, 3:

    qua re saepe totius anni fructus uno rumore periculi amittitur,

    Cic. de Imp. Pomp. 6, 15:

    an partus ancillae in fructu sit habendus,

    id. Fin. 1, 4, 12:

    putatisne vos illis rebus frui posse nisi eos, qui vobis fructui (al. fructuosi) sunt, conservaveritis,

    id. de Imp. Pomp. 6, 16.—
    B.
    Trop., fruit, consequence, effect, result, return, reward, success:

    ego fructus ex re publica non laetos et uberes, sed magna acerbitate permixtos tuli,

    Cic. Planc. 38, 92; cf.:

    fructum pietatis suae ex aliquo ferre,

    id. Sest. 31, 68:

    ex otio fructus capere,

    id. Rep. 1, 4; cf.:

    ex accusatione Aquilii diligentiae fructum ceperat,

    id. Brut. 62, 222:

    alicujus amoris et judicii,

    id. Pis. 14, 31:

    honeste acta superior aetas fructus auctoritatis capit ipsa extremos,

    id. de Sen. 18, 62:

    modestiae fructum aliquem percipere,

    id. Sull. 1, 1:

    gloria est fructus verae virtutis honestissimus,

    id. Pis. 24, 57:

    laboris,

    Quint. 6 praef. §

    2: studiorum,

    id. 8 praef. § 26; 10, 3, 2; 10, 7, 1; cf.

    also: ex re decerpere fructus (with plus mali haurire),

    Hor. S. 1, 2, 79:

    divitiarum fructus in copia est,

    the enjoyment derived from riches, Cic. Par. 6, 2, 47:

    vestrum beneficium, ad animi mei fructum atque laetitiam permagnum,

    id. Agr. 2, 5:

    Theophrastus talium sumptuum facultatem fructum divitiarum putat. Mihi autem ille fructus liberalitatis, multo et major videtur et certior,

    id. Off. 2, 16, 56:

    pecuniae fructus maximus,

    id. ib. 2, 18, 64:

    animi fructus, qui in te videndo est,

    id. Fam. 15, 14, 3:

    vitae fructus,

    id. Cat. 3, 12, 28; id. Mur. 23, 47; cf.:

    omnem fructum vitae superioris perdidissent,

    id. Div. 2, 9, 24:

    quin spe posteritatis fructuque ducatur,

    id. Rab. Perd. 10, 29:

    voluptatum,

    id. Lael. 23, 87:

    jucunditatis,

    id. Mur. 19, 40:

    graviore sono tibi Musa loquetur Nostra, dabunt cum maturos mihi tempora fructus,

    Verg. Cul. 9.

    Lewis & Short latin dictionary > fructus

  • 7 usus

    1.
    ūsus, a, um, Part. of utor.
    2.
    ūsus, ūs, m. [utor], the use or using of any thing, in the widest sense (cf.: consuetudo, mos).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.
    1.
    The use, employment, exercise of any thing; with gen. obj.:

    virtus in usu sui tota posita est: usus autem ejus est maximus civitatis gubernatio,

    Cic. Rep. 1, 2, 2:

    cetera, ad virtutis usum idonea,

    id. Ac. 1, 6, 22.— Absol.:

    Quaeque ipsi doceant in usu habere,

    Plin. Ep. 1, 10, 10:

    nec rhus Latinum nomen habet, cum in usum pluribus modis veniat,

    Plin. 24, 11, 54, § 91.—
    2.
    Wear, a wearing out or away ( poet.):

    ferreus adsiduo consumitur anulus usu,

    Ov. A. A. 1, 473:

    silices tenuantur ab usu,

    id. ib. 3, 91.—
    3.
    Use, enjoyment, [p. 1939] fruition:

    et usu rerum necessarium et dignitate spoliatum iri,

    Caes. B. G. 7, 66:

    tantumque nobis in nostrum privatum usum, quantum ipsi superesse posset, remitteret,

    Cic. Rep. 1, 8, 13:

    cave sis ne tu te usu perduis (i. e. ex usu tui),

    lose control of yourself, Plaut. Am. 2, 2, 225 Ussing ad loc.—
    4.
    Use, practice, exercise:

    tantum usu cottidiano et exercitatione efficiunt, uti, etc.,

    Caes. B. G. 4, 33:

    quod adsiduus usus uni rei deditus et ingenium et artem saepe vincit,

    Cic. Balb. 20, 45:

    cum rerum magnarum tractatio atque usus cum illarum artium studiis et cognitione conjungitur,

    id. Rep. 3, 3, 5:

    ad eam doctrinam, quam suo quisque studio adsecutus esset, adjungeretur usus frequens,

    id. de Or. 1, 4, 15:

    docuit nos longa vita ususque rerum maximarum,

    id. ib. 2, 50, 204:

    usu quidem in re publicā rerum maximarum facile omnis viceris,

    id. Rep. 1, 23, 37.—
    5.
    Use, experience, discipline, skill acquired by practice (cf. experientia): Da. O Geta, provinciam Cepisti duram. Ge. Mi usus venit, hoc scio, i. e. I have found it so by experience, Ter. Phorm. 1, 2, 23 (al. usu venit; v. infra, II. C. 2.):

    vir tali prudentiā, etiam usu atque exercitatione praeditus,

    Cic. Clu. 31, 84:

    res posita in usu militari,

    id. Imp. Pomp. 10, 28:

    usum in re publicā magnum habere,

    id. Phil. 10, 2, 6: magnum in re militari usum habere, Caes B G. 1, 39; id. B. C. 2, 34:

    non recusare se, quin nullius usus imperator existimaretur,

    id. ib. 3, 45:

    nullo usu rei militaris percepto,

    id. B. G. 6, 40; id. B. C. 3, 84:

    usu nauticarum rerum ceteros antecedunt,

    id. B. G. 3, 8:

    ne usu manuque reliquorum opinionem fallerent,

    id. B. C. 3, 86:

    et Marius aut belli usum aut studia volgi amissurus,

    Sall. J. 84, 3; cf. id. ib. 89, 6:

    dantur duo usu sapientiāque praestantes,

    Nep. Timoth. 3, 2:

    seris venit usus ab annis,

    Ov. M. 6, 29:

    tum foeda clades, Romanisque usu incognita,

    Flor. 2, 2, 23. —Personified:

    adiciam quod me docuit usus, magister egregius,

    experience, Plin. Ep. 1, 20, 12:

    usum et esse et haberi optimum dicendi magistrum,

    id. ib. 6, 29, 4.—
    6.
    Use, habit, usage, custom, practice:

    usum loquendi populo concessi: scientiam mihi reservavi,

    Cic. Or. 48, 160:

    dicendi omnis ratio in medio posita communi quodam in usu,

    id. de Or. 1, 3, 12:

    neque quem usum belli haberent, aut quibus institutis uterentur,

    Caes. B. G. 4, 20:

    (vitulos) ad studium atque usum formabis agrestem,

    Verg. G. 3, 163:

    est omnino Capitoni in usu claros viros colere,

    it is his custom, Plin. Ep. 1, 17, 3:

    populum auctoritate suā ad usum frugalitatis revocavit,

    Just. 20, 4, 5:

    ab his Galli usum vitae cultioris didicerunt,

    id. 43, 4, 1:

    at horum recitatio usu jam recepta est,

    Plin. Ep. 7, 17, 3:

    cadent vocabula, si volet usus,

    Hor. A. P. 71.—
    B.
    In partic.
    1.
    In jurid. lang.
    a.
    Usus et fructus, usus fructusque, and more frequently in one word, ūsusfructus, the use and enjoyment of property belonging to another, usufruct:

    usus enim ejus fundi et fructus testamento viri fuerat Caesenniae,

    Cic. Caecin. 7, 19:

    sibi horum usus fructusque contingat,

    Sen. Ep. 73, 9:

    rem nobis eripit casus, usum fructumque apud nos relinquit,

    id. ib. 98, 11:

    usumfructum omnium bonorum suorum Caesenniae legat, ut frueretur una cum filio,

    Cic. Caecin. 4, 11; cf.:

    ususfructus est jus alienis rebus utendi fruendi, salvā rerum substantiā,

    Dig. 7, 1, 1; v. the entire title, usufructu: dominus proprietatis alii usumfructum in jure cedere potest, Gai inst. 2, 30 sqq.; 2, 86; Ulp. Fragm. 15, 3.—
    b. (α).
    In the connection usus et auctoritas, or without the copula, usus auctoritas; v. auctoritas; and cf. Rein, Röm. Privatr. p. 144 sq.—
    (β).
    In the phrase usu capere, to acquire by prescription (often as one word; v. 1. usucapio); hence, com.: Mer. Quojus nunc es? Sos. Tuos:

    nam pugnis usu fecisti tuom,

    Plaut. Am. 1, 1, 218.—
    2.
    Intercourse, familiarity, association, intimacy, society (cf.:

    consuetudo, conversatio): domesticus usus et consuetudo,

    Cic. Rosc. Am. 6, 15:

    quocum mihi est magnus usus,

    id. Fam. 7, 32, 1; 9, 25, 2:

    conjunctus magno usu familiaritatis,

    id. ib. 13, 52:

    in tanto usu nostro tantāque amicitiā,

    id. Planc. 2, 5:

    inter nosmet ipsos vetus usus intercedit,

    id. Fam. 13, 23, 1: ut insinuaret se in quam maxime familiarem usum, Liv. 40, 21, 11:

    recens praestat nec longo cognitus usu,

    Ov. Tr. 3, 5, 9:

    natio nullo commercio colens mutuos usus,

    Curt. 7, 3, 5:

    neminem in usu habes nisi tibi dilectum,

    Plin. Pan. 88.—Hence,
    b.
    In mal. part., Tib. 1, 9, 55; Ov. R. Am. 357.—
    3.
    Use, practice, reality (opp. species):

    ut (liberi) in usum boni sint et in speciem populo,

    Plaut. Most. 1, 2, 42:

    illam alteram (partem Numidiae) specie quam usu potiorem Adherbal possedit,

    Sall. J. 16, 5:

    ut non in usum sic ad speciem imperii,

    Flor. 3, 13, 4.
    II.
    Transf.
    A.
    Use, usefulness, value, utility, benefit, profit, advantage:

    levis fructus, exiguus usus,

    Cic. Rep. 1, 17, 26:

    (arborum) consectio magnos usus affert ad navigia facienda,

    id. N. D. 2, 60, 152:

    propter lini inopiam atque ejus usus inscientiam,

    Caes. B. G. 3, 13:

    naves factae subito ex umidā materiā non eundem usum celeritatis habebant,

    capacity, fitness, id. B. C. 1, 58:

    natis in usum laetitiae scyphis Pugnare,

    service, Hor. C. 1, 27, 1:

    aurum cogere humanos in usus,

    id. ib. 3, 3, 51:

    pater, si das hujus mihi nominis usum,

    Ov. M. 2, 36:

    nescis, quo valeat numus? quem praebeat usum?

    Hor. S. 1, 1, 73:

    quidve ad amicitias, usus rectumne trahat nos,

    id. ib. 2, 6, 75:

    neque quisquam omnium libidini simul et usui paruit,

    Sall. C. 51, 2:

    plures quam quot satis in usum erant ignes,

    Liv. 36, 10, 12:

    servos quos domum quis ducet suo usu,

    Dig. 50, 16, 203:

    cicuta quoque venenum est... ad multa tamen usus non omittendi,

    Plin. 25, 13, 95, § 151.—In partic., usui or ex usu esse, to be of use, service, or benefit, to be useful, serviceable, advantageous, or profitable:

    esse usui civitati, ea, quae sunt usui ad armandas naves,

    Caes. B. G. 5, 1; id. B. C. 1, 19; Liv. 3, 33, 5; cf.:

    (Satrius) fuit et mihi et Quinto fratri magno usui in nostris petitionibus,

    Cic. Att. 1, 1, 3:

    magno usui rei publicae esse,

    id. Phil. 10, 11, 26; Caes. B. G. 3, 14:

    bono usui esse,

    Plaut. Curc. 4, 2, 15:

    peritos legum ad condenda nova jura usui fore credebant,

    Liv. 3, 33, 5:

    declararent, utrum proelium ex usu esset necne,

    Caes. B. G. 1, 50; so,

    ex usu esse,

    Cic. Tusc. 4, 7, 14; Plin. 25, 13, 110, § 175:

    ad omnia haec magis opportunus nec magis ex usu tuo Nemo'st,

    Ter. Eun. 5, 9 (8), 47. —
    B.
    Use, occasion, need, want, necessity:

    non te instruere domum tuam voluerunt in provinciā, sed illum usum provinciae supplere,

    Cic. Verr. 2, 4, 5, § 9:

    quae belli usus poscunt, suppeditare,

    Liv. 26, 43, 7:

    illuc euntium, quā quemque suorum usuum causae ferrent,

    id. 6, 25, 9.—
    2.
    Usus est, or usus venit, there is need, it is necessary, becomes requisite.
    a.
    Usus est (most freq. ante-class., esp. after the analogy of opus est with the abl.).
    (α).
    Absol.:

    egomet mihi fero, quod usu'st,

    Plaut. Merc. 5, 2, 13:

    ubicumque usus siet,

    id. Bacch. 4, 4, 9; and, with ellipsis of subst. verb:

    dico ut usus fieri,

    id. As. 2, 2, 109:

    si quando usus esset,

    Cic. Off. 1, 26, 92: Me. Mihi sic est usus: tibi ut opus facto'st, face. Ch. An cuiquam est usus homini, se ut cruciet? Me. Mihi, Ter. Heaut. 1, 1, 28 sq.; cf.:

    ut equites Pompeianorum impetum, cum adesset usus, sustinere non possent,

    Caes. B. C. 3, 84, 4.—
    (β).
    With abl.:

    viginti jam usu'st filio argenti minis,

    Plaut. As. 1, 1, 76; cf. id. Bacch. 4, 4, 55; 4, 9, 47:

    mulier quae se suamque aetatem spernit, speculo ei usus est,

    id. Most. 1, 3, 93:

    curatore usus est,

    Cic. Leg. 3, 4, 10:

    ad eam rem usus est tuā mihi operā,

    Plaut. Pers. 2, 5, 27:

    tacere nequeo misera, quod tacito usus est,

    id. Cist. 1, 2, 10:

    argento invento,

    id. Ps. 1, 1, 48:

    facto,

    id. Am. 1, 3, 7; id. Rud. 2, 3, 67; id. Stich. 1, 1, 56 al.:

    dicto,

    id. Trin. 2, 4, 102:

    navis, quibus usus non est, omnis praecidisse,

    Cic. Att. 9, 6, 3:

    quibus (navibus) consuli usus non esset,

    Liv. 30, 41, 8:

    nunc viribus usus, Nunc manibus rapidis, omni nunc arte magistrā,

    Verg. A. 8, 441:

    ad eam rem usu'st homine astuto, docto, scito et callido,

    Plaut. Ps. 1, 3, 151.—Pleonast.:

    non usus facto'st mihi nunc hunc intro sequi,

    Ter. Hec. 3, 1, 47.—
    (γ).
    With ut:

    nunc ad me ut veniat usu'st Acroteleutium,

    Plaut. Mil. 4, 3, 39; cf. Ter. Heaut. 1, 1, 28 supra.—
    (δ).
    With gen.:

    alii offerunt se, si quo usus operae sit,

    Liv. 26, 9, 9.—
    b.
    Usus venit (not in Cic.):

    si quis usus venerit, Meminisse ego hanc rem vos volo,

    Plaut. Cist. 1, 2, 28: quom ad praetorem usus veniet, id. Poen. 3, 4, 17; id. Bacch. 2, 3, 129:

    si usus vene rit,

    id. Merc. 3, 1, 20:

    non usus veniet, spero,

    Ter. Heaut. 3, 2, 42:

    ut, si usus veniat, suum quisque locum teneat,

    if occasion should arise, Caes. B. G. 7, 80.—
    (β).
    With abl.:

    ubi usus veniat contra consertā manu,

    Plaut. Mil. 1, 1, 3.—
    C.
    A fit occasion or opportunity to be used.
    1.
    Usus est or adest, an occasion or opportunity offers:

    de ceteris studiis alio loco dicemus, si usus fuerit,

    Cic. Tusc. 4, 3, 5.—
    2.
    Esp.: usu venit, it happens, occurs, befalls, chances:

    nam quid homini potest turpius, quid viro miserius aut acerbius usu venire?

    Cic. Quint. 15, 49; id. Verr. 2, 5, 39, § 101:

    si id culpa senectutis accideret, eadem mihi usu venirent,

    id. Sen. 3, 7:

    idem solet in demonstratione usu venire,

    id. Inv. 1, 10, 14; 1, 54, 104:

    quod item in poëmatis, in picturis usu venit,

    id. Off. 3, 3, 15:

    hoc illud eis usu venire solet, ut, etc.,

    id. Ac. 2, 11, 35:

    cum praesertim mihi usu venturum non arbitrarer, ut, etc.,

    id. Fam. 3, 8, 6: et, id quod usu venerat, Eumolpidas demigravit, actually occurred (however strange), Nep. Alcib. 4, 5:

    id quod numquam antea usu venerat,

    id. ib. 6, 3:

    praemeditatus, quid sibi esset usu venturum,

    Auct. Her. 2, 5, 8:

    Caesar biduum in iis locis moratus, quod haec de Vercingetorige usu ventura opinione perceperat,

    Caes. B. G. 7, 9:

    usu venire ut abhorreant, etc.,

    Cic. Fin. 1, 3, 8.—Separated or in a reversed order:

    non venit idem usu mihi quod tu tibi scribis,

    Cic. Att. 7, 26, 1:

    quod cuipiam Thraco venisse usu fabula est,

    Gell. 19, 12, 6:

    quid, quod usu memoria patrum venit, ut, etc.,

    Cic. de Or. 1, 40, 183.

    Lewis & Short latin dictionary > usus

  • 8 usus

    I ūsus, ūs (dat. uī и ū) m. [ utor ]
    1) пользование, употребление, применение (domesticus C; cotidianus Cs; u. pedum PJ; navium Cs)
    aliquid in usu habere Su — пользоваться чём-л.
    usui esse или usum habere — употребляться (ad или in aliquid Cs, L)
    2) обычай, обыкновение, привычка ( cultioris vitae Just)
    u. vivendi Cобраз жизни
    3) упражнение (u. atque exercitatio C); деятельность, практика
    habere aliquid in usu PJ — заниматься чём-л.
    usu venire alicui Pt — приключаться, случаться, происходить с кем-л.
    4)
    а) временное пользование, эксплуатация (fundi, bonorum C)
    u. (et) fructus или u. fructusque, ususfructus юр. C, Sen, Dig — извлечение доходов, пользование чужой собственностью
    б) право пользования (perpetuus nulli datur u. H)
    6) общение, сношения, близость, знакомство (u. atque commercium Su)
    u. alicujus и cum aliquo C etc. — знакомство с кем-л.
    u. amicitiae Cдружба
    vetus u. inter nos intercedit C — мы — старые знакомые
    7) интимная связь, половой акт (u. furtivus Tib)
    8) опыт, опытность, навык, практика (u. rei militaris или in re militari Cs; u. est magister optimus C)
    9) польза, выгода, ценность ( exiguus C)
    magnum usum afferre ad aliquid C — быть весьма полезным (пригодным) для чего-л.
    ex usu alicujus (или usui alicui C) esse Cs — быть полезным (приносить пользу) кому-л.
    usum habere ex aliquā re C — извлекать пользу из чего-л.
    10) потребность, нужда ( ūsūs vitae necessarii C)
    usui esse ad aliquid Cs и alicujus rei Nep — быть необходимым для чего-л.
    u. est (adest, venit) Pl, Ter, C, Cs etc. — возникает необходимость, необходимо
    si u. veniat (fuerit) Cs, Cесли окажется необходимым
    u. est alicui aliquā re Pl — кому-л. необходимо что-л
    II ūsus, a, um part. pf. к utor

    Латинско-русский словарь > usus

  • 9 communicare

    1) делать общим, разделять, участвовать в чем: communicari, давать кому участие в чем, societatis judicio cogi, rem communicare (1. 74 D. 17, 2), (1. 20 D. 32);

    comm. cum aliquo emtionem (1. 41 pr. eod.), administrationem (1. 19 D. 26, 7);

    communicatur periculum (1. 9 § 9 eod.);

    ususfructus (1. 6 § 2 D. 7, 2 1. 16 § 1 D. 1 0, 2);

    praedia inter eosdem communicata (1. 34 D. 8, 3).

    2) сравнить, rem ob compensationem mutui criminis inter utrosque comm. (1. 13 § 5 D. 48, 5). 3) пользоваться (1. 1 C. 2, 26).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > communicare

  • 10 decedere

    удаляться, а) doced. ad administratione, оставлять управление (1. 5. C. 9, 27);

    dec. (de) possessione, отказаться от владения (1. 31 D. 4, 3. 1. 1 § 2 D. 25, 5. 1. 6 § 1. 1. 6 § 1 D. 36, 4);

    b) вычесть (1. 25 § 15. 16 D. 5, 3. 1. 24 D. 19, 5 1. 72 D. 30); с) уходить, исчезать, ususfructus decessit a muliere (1. 78 pr. D. 23, 3);

    praediis, aedibus decedit aliquid противоп. accedit (1. 10 § 1 eod. 1. 31 D. 32); умереть (1. 20. 22 pr. D. 1, 7. 1. 26 D. 4, 8. 1. 1 § 13 D. 9, 1. 1. 31 § 11 D. 21, 1. 1. 32 pr. D. 26, 7); также vita decedere (1. 77 § 6. 27. D. 31. 1. 42 D. 39. 6).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > decedere

  • 11 dominium

    собственность, а) всего имущества, qui furere coepit - rei suae dominium retinet (1. 20 D. 1, 5);

    in universum dominium succedere (1. 70 § 1 D. 50, 16); (1. 195 § 2 eod.);

    b)прав на физические вещи: а) вещное право, напр. dom. ususfructus (1. 3 D. 7, 6);

    dom. proprietatis (1. 17 D. 7, 4);

    b) особ. собственность в тесном смысле слова (1. 11 seq. J. 2, 1. tit. D. 41,1);

    domin. ex iure Quiritium (Gai. I. 17-21b. 35. 54. 119. 167 etc.).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > dominium

  • 12 fructus

    1) в тесном смысле: плод a) естественное произведение вещи, вооб. предметы, образуемые действием природы, in pecudum fructu fetus est. sicut lac, et pilus et lana (1. 28 pr. D. 22, 1. cf. 1. 48 § 2 D. 41,1. 1. 49 § 6 D. 47, 2. 1. 43 D, 21, 1); к плодам не относится partus ancillae (1. 27 D. 5, 3. cf. 1. 28 § 1 D. 22, 1. 1. 22 § 3 D. 36, 1); о камнедроблении cp. 1. 7 § 13. 1. 8 D. 24, 3. cf. 1. 18 pr. D. 23, 5);

    ex saltu fructus percipere, ex praedio, ex agris fructus capere (1. 9 D. 33, 7. 1. 8 § 1 D. 42, 5. 1. 203 D. 50, 16);

    possessio (fundi) cum suis fructibus (1. 21 § 2 D. 4, 2. 1. 5 pr. 1. 25 § 1 D. 22, 1);

    fructibus stantibus fundum recipere (1. 7 § 15 D. 24, 3);

    fructus fideicommissorum (Gai. II. 280);

    fructus licitando (Gai. IV. 166);

    fructus pendentes pars fundi videntur (1. 44 D, 6, 1);

    fructus, qui terrae (fundo) cohaerent (1. 25 § 4 D. 42, 8. l. 13 D. 7, 4. cf. 1. 25 § 1 D. 22, 1. 1. 48 pr. D. 41, 1. 1. 36 § 4 D. 5, 3. cf. 1. 46 D. 22, 1. 1. 7 pr. § 16 D. 24, 3. 1. 8 pr. 1. 12 § 1 D. 33, 7);

    fructus duplione damnum decidito (L. XII. tab. XII. 4);

    b) в обширном смысле под словом fructus разумеются все приобретения и доходы, которые получаются от вещи или права (1. 4 § 2. 1. 6 § 6 D. 8, 5. cf. 1. 19 § 1 D. 22, 1. 1. 49 eod. 1. 26 eod. 1. 29 D. 5, 3. cf. 1. 62 pr. D. 6, 1. 1. 4 D. 7, 7. 1. 36 D. 22, 1);

    usurae vicem fructuum obtinent (1. 34 eod. cf. 1. 121 D. 50, 16: usura pecuniae, quam percipimus, in fructu non est (понятия fructus s. a нельзя распространить на проценты), quia non ex ipso corpore, sed ex alia causa est, i. е. nova obliga tione);

    fructus medii temporis, qui verbi gratia efficient quinque (1. 88 § 3 D. 35, 2), aunua tot ex fractibus bonorum accessura (1. 26 § 2 D. 36, 2);

    ex bonis fructum acquirerie (l. 5 pi. D. 37, 6);

    fructus habitalionis (1. 8 § 25 D. 2, 15);

    c) в пер. см.: результат, награда, munificentiae suae fructum саpere (1. 2 pr. D. 50, 10. 1. 2 C. 7, 72).

    2) право пользования чужою вещью, ususfructus (1. 14 § 1. 2 D. 7, 8), usus sirie fructu, fructus sine usu (1. 1 § 1 I. 14 § 3 eod. 1. 5 § 1. 2 D. 7, 9 1. 13 § 3 D. 46, 4), quae usui, non fructui sunt (1. 46 D. 6, 1). Fructuarius, a) (adi.) касающийся пользования чужою вещью, stipulatio fruct. (l. 4 § 2 D. 45, 1), касательно самого предмета пользования, servus fruct. (1. 25 § 1. 4. 1. 26 D. 7, 1. 1. 2 D. 15, 1. 1. 45 § 3 D. 29, 2. 1. 73 pr. D. 32. 1. 1 § 5. 1. 18 § 3. 1. 22. 27 D. 45, 3), fundus fruct. (1. 1 pr. D. 7, 6);

    b) (subst.) полный пользователь а) противоп. usuarius (1. 42 pr D. 7, 1) b) = usufructuarius (1. 7 pr. § 1 seq. 1. 13 § 2. 1. 21 seq. 1. 42 pr. 1. 55 D. 2, 14. 1. 1 § 3 D. 7, 6 1. 22. 328. pr. D. 45, 3);

    fructuaria (1. 58 pr. D. 7, 1).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > fructus

  • 13 pars

    1) часть, a) прот. totum, tota res (1. 11 § 2 D. 2, 1. 1. 1 D. 21, 2. 1. 41 § 1 D. 22, 1. 1. 5 § 15 D. 39, 1. 1. 25 D. 50, 16. 1. 160 § 1 D. 50, 17. 1. 7 § 19. 1. 8 D. 2, 14. 1. 3 pr. D. 3, 1. 1. 192 pr. D. 50, 17. 1. 2 § 1 D. 45, 1. 1. 43 D. 7, 1. 1. 1 pr. D. 29, 4. 1. 1 pr. § 1 D. 5, 4);

    ex parte (прот. ex asse) heres (1. 11 § 6 D. 11, 1. cf. 1. 1 § 3 D. 5, 4. 1. 39 pr. D. 10, 2. 1. 28 pr. D. 28, 2. 1. 25 D. 46, 3);

    pro parte (прот. in solidum) teneri (1. 5 § 15 D. 13, 6);

    pro p. liberari (1. 25 D. 46, 3. 1. 1 pr. D. 20, 4);

    in partem experiri, прот. in solidum agere (1. 40 § 2 D. 39, 2. 1. 27 D. 10, 2);

    per partes = particulatim, напр. p. p. erogare pecuniam (1. 9 § 2 D. 2, 13);

    impendere (1. 56 § 3 D. 23, 3);

    parere conditioni (1. 44 § 8 D. 35, 1. 1. 8 § 1 D. 8, 1. 1. 6 § 1 D. 8, 4);

    partem facere (alicui), сделать так, чтобы кто-лб. получил лишь известную часть, напр. наследства или отказа (1. 8 § 8 D. 5, 2. 1 17 eod. 1. 14 § 1 D. 29, 7. 1. 84 § 8 D. 30. 1. 67 § 3 D. 31. 1. 8 D. 34, 5. 1. 1 § 5 D. 37, 4. 1. 10 § 4 eod. 1. 1 § 24 D. 37, 6. 1. 3 § 9. 10 D. 38, 16. 1. 18 pr. D. 45, 3);

    b) главная часть чего, ususfructus in raultis casibus pars dominii est (1. 4 D. 7, 1. cf. 1. 25 pr. D. 50, 16. 1. 242 pr. eod. 1. 26 eod. 1. 10 § 2 D. 41, 3);

    c) доля, участие, pro parte dominii servitutem acquiri non posse (1. 11 D. 8, 1. § 5 I. 2, 23. 1. 29 pr. D. 17, 2. 1. 40. § 4 D. 39, 2. 1. 1 § 14 D. 27, 8);

    p. virilis (см. s. 2. Gai. II. 124. III. 42. 44. 47. 69. 70. 121. IV. 22);

    d) страна, местность (1. 3 C. Th. 7, 6).

    2) для обознач. известных лиц, сторона, parti mariti (= marito) credere se suamque dotem (1. 2 C. 5, 20);

    a parte alicuius, со стороны кого, напр. a p. uxoris defuncti praescribi coheredibus (1. 34 § 3 D. 31. 1. 97 D. 32. 1. 3 § 3 D. 2, 10. 1. 34 § 3 D. 18, 1); особ. одна из спорящих сторон: pars rei - actoris: p. fugiens (1. 25 D. 3, 3. 1. 212 D. 50, 16. 1. 13 § 2 C. 3, 1);

    p. adversa (см. 1); (1. 4 § 4 D. 3, 2);

    advocatio alterius partis (1. 17 D. 2, 1. 1. 40 C. 7, 16);

    partes, тяжущиеся (1. 2 pr. D. 2, 11. 1. 6 D. 2, 12. 1. 34 § 5 D. 12, 2. 1. 3 C. 8, 39): тк. о враждебных партиях (1. 21 § 1 D. 49, 15).

    3) partes = vices, officium, роль, функция, должность, omnium partes, qui Romae ius dicunt (1. 7 § 2 D. 1, 16);

    partes iudicis (1. 13 § 2 D. 4, 8. 1. 34 D. 24, 3. 1. 5 § 19 D. 25, 3. 1. 69 § 4 D. 30, 1. 15 D. 39, 1. 1. 15 § 6 D. 42, 1. 1. 41 § 1 D. 44, 7);

    Praetoris (1. 7 § 19 D. 2, 14. 1. 11 § 2. 1. 16 § 1 D. 4, 4. 1. 23 § 1 D. 28, 5. 1. 20 D. 40, 4);

    Praesidis (1. 2 D. 1, 6. 1. 9 D. 1, 18);

    partibus (suis) fungi (1. 7 § 1 D. 5, 3. 1. 30 D. 10, 2. 1. 40 D. 23, 3. 1. 7 § 1 D. 26, 7. § 1 I. 1. 24. 1. 2 C. 2, 27. 1. 7 C. 3, 36. 1. 8 C. 3, 32. 1. 8 § 3 D. 8, 5. 1. 2 § 3 D. 10, 2. 1. 6 § 6 D. 37, 10. 1. 15 D. 39, 1. 1. 7 § 5 D. 40, 12. 1. 12 D. 44, 1. cf. fungi s. 1.);

    defensoris partes sustinere (1. 45 § 2 D. 3, 3. 1. 5 § 19. 20 D. 39, 1. 1. 12 C. 6, 50).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > pars

  • 14 proprietas

    1) свойственность, свойство (1. 9 § 1 D. 38, 1);

    verborum scripturae (1. 2 § 1 D. 44, 7).

    2) собственность: a) вооб. = dominium, напр. прот. possessio (1. 38 § 10 D. 22, 1);

    propr. plena, solida (1. 2 pr. D. 7, 4. 1. 26 pr. D. 33, 2. 1. 33 D. 4, 3. 1. 9 § 6 D. 41, 1);

    b) особ. собственность без права пользования прот. ususfructus (1. 15 § 1 D. 2, 8. 1. 3 § 2. 1. 12 § 4. 1. 13 § 4 D. 7, 1. 1. 10 D. 7, 9. 1. 78 § 3 D. 23, 3. 1. 15 § 8 D. 43, 24. Gai. II. 30. 33);

    dominus proprietatis s. proprietarius, тот, кто имеет собственность без права пользования, прот. fructuarius (1. 8 § 4 D. 2, 8. 1. 12 § 4. 5. 1. 13 pr. 1. 15 § 7. 1. 22. 25 § 1 et seq 1. 72 D. 7, 1. 1. 12 D. 9, 2. 1. 20. 22 pr. D. 39, 2).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > proprietas

  • 15 proprius

    (adi.) собственный, свойственный (1. 6 pr. D. 1, 1. 1. 18 § 3 D. 33, 7. 1. 78 § 5 D. 32. 1. 75 § 1 D. 45, 1. 1. 7 § 1 D. 41, 4);

    pr. qualitas (1. 26 § 1 D, 41, l. l. 7 § 5 eod. 1. 19 pr. D. 19, 5. 1. 39 § 1 D. 9, 2. 1. 30 D. 13, 5); касающийся определенного лица, causa pr. прот. aliena (1. 1 § 11. 1. 2 D. 49, 4. 1. 38 § 1 D. 49, 14);

    pr. lis (1. 25 D. 3, 3), pr. negotium gerere (1. 58 § 2 D. 36, 1. 1. 10 D. 19, 1);

    iure proprio (прот. hereditario) habere aliquid (1. 14 pr D. 35, 2. 1. 84 § 1 D. 28, 5);

    pr. nomine onerari, defuncti precibus adstringi прот. ex persona heredis conveniri (1. 11 § 6 D. 35, 2. 1. 55 § 2 D. 36, 1);

    iurisdictio pr. прот. mandata (1. 4 pr. cf. 1. 1 § 1 D. 1, 21. 1. 13 D. 1, 16);

    ususfructus, qui tuus proprius est прот. communis (1. 10 D. 7, 9) свой, собственный (касающийся собственности), напр. servus pr. прот. alienus, communis (1. 21 D. 28, 7. 1. 1 § 7 D. 41, 2): bona pr. прот. hereditaria (1. 15 § 3 D. 35, 2. 1. 3 § 5. 10 D. 4, 4. 1. 2 § 4 D. 43, 8. 1. 32 D, 39, 2. 1. 65 § 1 D. 41, 1. 1. 85 D. 50, 17. 1. 7 C. 10, 19).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > proprius

  • 16 quantitas

    1) величина, количество, usque ad probabilem quantit. peti;

    licitam quantit. excedere (1. 1 § 12 D. 50, 13);

    legare (1. 27 D. 22, 3. 1. 94 D. 45, 1. 1. 72. 73 pr. D. 35, 2);

    legatorum (1. 18 § 4 D. 34, 1);

    dotis (1. 45 pr. D. 46, 3), pretii (1. 89 § 7 D. 31);

    usurarum (1. 24 D. 19, 5);

    hereditatis (Gai. III. 212).

    2) известное количество вещей, определяемых мерой, весом или числом, прот. species, corpus (1. 6. D. 12, 1. 1. 34 § 3 D. 30. 1. 94 § 1 D. 46, 3);

    quantitatis ususfructus (1. 15 § 4 D. 7, 1); в особ. о деньгах (1. 8 § 4. 25 D. 2, 15. 1. 2 § 5 D. 2, 8. 1. 43 D. 19, 1. 1. 47 § 1 D. 49, 14. 1. 3 § 3 D. 27, 4. cf. 1. 11 D. 16, 2. 1. 23 § 3 D. 4, 2); (cp. Gai. III. 224).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > quantitas

  • 17 quasi

    1) как, подобно тому как, pro eo esse, quasi etc. (1. 169 § 1. 1. 180 D. 50, 17. 1. 8 D. 2, 12. 1. 51 pr. D. 19, 1. 1. 10 D. 28, 5);

    sic haberi, quasi etc. (1. 2 D. 3, 4. 1. 37 D. 4, 3. 1. 2 § 1 D. 3, 2. 1. 3 § 9 D. 15, 3);

    sic loqui, quasi etc. (1. 10 pr. D. 2, 14. 1. 11 § 9 D. 11, 1. 1. 11 § 1. 2 D. 9, 2. 1. 26 § 8 D. 17, 1. 1. 62 D. 3, 3. 1. 3 § 1 D. 34, 3. 1. 21 D. 31. 1. 2 D. 5, 2).

    2) как будто, neс fideicommissa ab intestato data deberi, qu. a demente (1. 13 eod. cf. 1. 36 D. 32. pr. § 2. 5. 6 I. 3, 27. § 1. 3 I 4, 5. 1. 9 § 9. D. 12, 1);

    qu. indebitum repetere (1. 39 D. 12, 6);

    qu. pignus retinere aliq. (1. 13 § 8 D. 19, 1. 1. 10 D. 17, 2. 1. 9 D. 49, 17. 1. 21 § 6 D. 4, 2 1. 10 § I D. 40, 5. 1. 10 cf. 1. 11 D. 1, 7);

    qu. filium esse, haberi (1. 7 pr. § 1. D. 1, 9);

    qu. agnasci (см. s. 2);

    qu. maritus (1. 32 § 27 D. 24, 1);

    qu. dos (1. 39 pr. D. 23, 3. 1. 6 D. 24, 3);

    qu. dominus, обозн. узукфруктуария и суперфициария (1. 22 pr. D. 39, 3. 1. 3 § 7 D. 43, 17);

    qu. ususfructus, прот. proprius (1. 2 § 1. D. 7, 5);

    qu. possessio, qu. possessor (Gai. IV. 139); (см. possidere s. c.); (1. 13 § 8 D. 5, 3);

    peculium qu. castrense (м.);

    qu tutor = protutor (1. 1 pr. § 2. 5. 6 D. 27, 5. 1 91 § 5 D. 45, 1. 1. 1 § 13 D. 48, 10); особ. обозн. аналогический иск (§ 7 I. 4 6. 1. 13 § 1 D. 16, 1);

    qu. Publiciana actio (1. 70 D. 6, 1. 1. 13 D. 38, 5. 1. 52 D. 47, 2. 1. 10 § 5 D. 17, 1. 1. 6 pr. D. 14, 1);

    qu. ex emto actio (1. 8 § 1 D. 11, 7. 1. 52 pr. D. 15, 1).

    3) как бы, qu. liberto, i. e. inter libertos, legatum alicui (1. 33 § 2 D. 35, 1. 1. 191 D. 50, 17. 1. 32 § 27 D. 24, 1. 1. 59 § 1 D. 36, 1);

    qu. fideiussorem intercedere (1. 30 § 1 D. 2, 14. 1. 5 § 4 D. 34, 3. cf. 1. 5 § 6 D. 23, 3. 1. 78 pr. eod. 1. 11 § 2 D. 4, 4. 1. 18 pr. D. 12, 1. 1. 9 § 15 D. 48, 19).

    4) как (1. 16 D. 11, 7). 5) так как (1. 5 § 12 D. 9, 3. 1. 36 § 1 D. 13, 7. 1. 63 § 5 D. 17, 2. 1. 47 pr. D. 46, 1).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > quasi

  • 18 relegare

    1) удалять, ссылать на известное время, без потери прав гражданства прот. deportare;

    relegatio, мягкая форма ссылки прот. deportatio, exsilium, которое влекло за собой прекращение прав р. гражданства и конфискацию имущества осужденного (1. 8 § 2. 3 D. 28, 1. 1. 2 D. 48, 1. 1. 4. 28 pr. § 1 D. 48, 19. 1. 4 D. 48, 22. 1. 7 § 2-4 eod. 1. 7 pr. eod.);

    releg. in Oasin (§ 5 eod.);

    in provinciam (§ 6-9 eod.);

    releg. ab Italia, extra terram Italian (1. 1 § 13 D. 1, 12. 1. 3 § 3 D. 47, 14).

    2) обратно отказывать;

    relegatio, обратный отказ: releg. dotem, relegatio dotis (1. 8 D. 23, 5. 1. 41 § 1. 1. 48 pr. D. 31).

    3) опять отказывать: releg. in annos singilos, = repetere legatum ususfructus (1. 23 D. 33, 2. cf. 1. 3 D. 7, 4).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > relegare

  • 19 stagnare

    делать воду стоячей;

    stagnum, стоячая вода (1. 1 § 4 D. 43, 14);

    stagni ususfructus (1. 10 § 3 D. 7, 4).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > stagnare

  • 20 tradere

    1) поступать, подвергать (1. 41 § 1 D. 23, 2. 1. 10 pr. D. 48, 19);

    poenae (1. 11 § 2 D. 48, 8); выдавать: trad. latrones (1. 1 § 26 D. 48, 18); особ. передавать вещь в фактическое господство другого;

    fraditio, как способ приобретения собственности, есть передача владения вещью с намерением установить право собственности для другого лица (§ 40 seq. I. 2, 1. Gai. II. 19. 28. 41. 43. 47. 65. 1. 20 C. 2, 3: Traditionibus (через передачу вещи во владение) et usucapionibus dominia rerum, non nudis pactis (не простым соглашением сторон), trvnsferuntur"); (1. 43 § 1 D. 41, 1. 1. 16 D. 18, 6. 1. 14 § 1 eod.);

    per tradit. accipere, прот. stipulari (1. 33 § 2. 1. 37 § 5. 1. 39. 63 § 2 cod. 1. 12 § 3 D. 7, 1);

    trad, vacuam possessionem - беспрепятственное, исключительное владение;

    traditio (vacuae) possessionis;

    vacuum tradere fundum (1. 33 D. 19, 2. 1. 77 D. 6, 1);

    ususfructus traditus, прот. iure constitutus (1. 11 § 1 D. 6, 2).

    2) предавать памяти, рассказывать (1. 2 § 35. 47 D. 1, 2).

    Латинско-русский словарь к источникам римского права > tradere

См. также в других словарях:

  • Ususfructus — (Nießbrauch), das Recht von einer Sache alle Früchte u. Nutzungen (Fructus) zu ziehen u. alle Arten des Gebrauches (Usus) davon zu machen. Das Recht des U. steht zunächst jedem Eigenthümer zu, weil das Eigenthum das Recht der absoluten Herrschaft …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Ususfructus — (lat.), s. Nießbrauch …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • ususfructus — (izg. uzusfrùktus) DEFINICIJA v. uzusfruktus …   Hrvatski jezični portal

  • Nießbrauch — Nieß|brauch 〈m. 1u; unz.; Rechtsw.〉 Nutzungsrecht an fremdem Vermögen, fremden Rechten, bewegl. u. unbewegl. Sachen, wobei die Substanz nicht geschmälert werden darf; Sy Nießnutz [Lehnübersetzung von lat. ususfructus; Nieß... <mhd. niezen,… …   Universal-Lexikon

  • Liste der actiones des Römischen Privatrechts — D. 44,7,51 (Celsus libro tertio digestorum) Nihil aliud est actio quam ius quod sibi debeatur, iudicio persequendi. Die actio ist nichts anderes als das Recht, was einem geschuldet wird, gerichtlich durchzusetzen. Das Römische Recht… …   Deutsch Wikipedia

  • УЗУФРУКТ — (лат.). Пользование вещью с сохранением её хозяйств. назначения и целости. Словарь иностранных слов, вошедших в состав русского языка. Чудинов А.Н., 1910. УЗУФРУКТ в римском праве пользование вещью и извлечение из нее доходов с сохранением… …   Словарь иностранных слов русского языка

  • Roman law — the system of jurisprudence elaborated by the ancient Romans, a strong and varied influence on the legal systems of many countries. [1650 60] * * * Law of the Roman Republic and Empire. Roman law has influenced the development of law in most of… …   Universalium

  • Usufruct — U su*fruct (?; 277), n. [L. usufructus, ususfructus, usus et fructus; usus use + fructus fruit.] (Law) The right of using and enjoying the profits of an estate or other thing belonging to another, without impairing the substance. Burrill. [1913… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • usufruct — noun Etymology: Latin ususfructus, from usus et fructus use and enjoyment Date: circa 1630 1. the legal right of using and enjoying the fruits or profits of something belonging to another 2. the right to use or enjoy something …   New Collegiate Dictionary

  • Узуфрукт — (латинское ususfructus, от usus пользование и fructus плод, прирост, доход)         в Древнем Риме право пользования вещью, принадлежащей др. лицу, с получением от неё плодов или выгод, но с сохранением целостности вещи. У. относился к числу так… …   Большая советская энциклопедия

  • Accessio — is a concept from Ancient Roman property law that decided ownership of an object or work that is somehow related to another object or work; one thing is considered the principal, and the other is considered to be an accession or addition to it.… …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»