Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

timorous

  • 1 pavidus

        pavidus adj.    [paveo], trembling, quaking, fearful, timid, timorous, shy: matres, V.: lepus, H.: aves, O.: ex somno mulier, startled out of her sleep, L.: oppidani pavidi, ne iam facta in urbem via esset, etc., in terror lest, etc., L.: offensionum, Ta.: ad omnes suspiciones, Ta.— Neut. As adv.: pavidum blandita, timorously, O.— Making timorous: metus, O.
    * * *
    pavida, pavidum ADJ
    fearful, terrified, panicstruck

    Latin-English dictionary > pavidus

  • 2 formīdulōsus or formīdolōsus

        formīdulōsus or formīdolōsus adj. with comp. and sup.    [2 formido], producing fear, dreadful, terrible, terrific: loca, S.: alqs illi: silvae, H.: bellum formidulosissimum.— Afraid, timid, timorous: exercitus formidolosior hostium, Ta.

    Latin-English dictionary > formīdulōsus or formīdolōsus

  • 3 in-audāx

        in-audāx ācis, adj.,    not daring, timorous: raptor, H.

    Latin-English dictionary > in-audāx

  • 4 formidilosus

    formidilosa -um, formidilosior -or -us, formidolisissimus -a -um ADJ
    terrible, scary; dangerous, alarming; formidable; fearful/timorous/frightened

    Latin-English dictionary > formidilosus

  • 5 formidolosus

    formidolosa -um, formidolosior -or -us, formidolosissimus -a -um ADJ
    terrible, scary; dangerous, alarming; formidable; fearful/timorous/frightened

    Latin-English dictionary > formidolosus

  • 6 formidulosus

    formidulosa -um, formidulosior -or -us, formidolusissimus -a -um ADJ
    terrible, scary; dangerous, alarming; formidable; fearful/timorous/frightened

    Latin-English dictionary > formidulosus

  • 7 formidolosus

    formīdŭlōsus ( formīdŏlōsus, v. Corss. Ausspr. 2, 145), a, um, adj. [2. formido], full of fear, fearful.
    I.
    Act., producing fear, dreadful, terrible, terrific (class.):

    nimis formidulosum facinus praedicas,

    Plaut. Am. 5, 1, 65:

    loca tetra, inculta, foeda, formidulosa,

    Sall. C. 55, 13:

    hunc locum consessumque vestrum, quem illi horribilem A. Cluentio ac formidulosum fore putaverunt,

    Cic. Clu. 3, 7:

    ferae,

    Hor. Epod. 5, 55:

    seu me Scorpius aspicit Formidolosus,

    id. C. 2, 17, 18:

    herbae formidolosae dictu, non esu modo,

    Plaut. Ps. 3, 2, 35:

    facinus,

    id. Am. 5, 1, 65:

    dubia et formidulosa tempora,

    Cic. Verr. 2, 5, 1, § 1:

    formidulosissimum bellum,

    id. Pis. 24, 58; id. de Imp. Pomp. 21, 62:

    in vulgus,

    Tac. A. 1, 76.—
    II.
    Pass., experiencing fear, afraid, timid, timorous (rare;

    not in Cic.): mancipia esse oportet neque formidolosa neque animosa,

    Varr. R. R. 1, 17, 3:

    num formidolosus, obsecro, es?

    Ter. Eun. 4, 6, 18 sq.:

    (boyes) ad ingredienda flumina aut pontes formidolosi,

    Col. 6, 2, 14:

    equus,

    Sen. Clem. 17.— Comp.:

    exercitum formidolosiorem hostium credere,

    Tac. A. 1, 62.—Hence, adv.: formīdŭlōse.
    * 1.
    Fearfully, dreadfully, terribly, Cic. Sest. 19, 42.—
    * 2.
    Fearfully, timidly, timorously: formidolosius, Cato ap. Charis. p. 196 P.

    Lewis & Short latin dictionary > formidolosus

  • 8 formidulose

    formīdŭlōsus ( formīdŏlōsus, v. Corss. Ausspr. 2, 145), a, um, adj. [2. formido], full of fear, fearful.
    I.
    Act., producing fear, dreadful, terrible, terrific (class.):

    nimis formidulosum facinus praedicas,

    Plaut. Am. 5, 1, 65:

    loca tetra, inculta, foeda, formidulosa,

    Sall. C. 55, 13:

    hunc locum consessumque vestrum, quem illi horribilem A. Cluentio ac formidulosum fore putaverunt,

    Cic. Clu. 3, 7:

    ferae,

    Hor. Epod. 5, 55:

    seu me Scorpius aspicit Formidolosus,

    id. C. 2, 17, 18:

    herbae formidolosae dictu, non esu modo,

    Plaut. Ps. 3, 2, 35:

    facinus,

    id. Am. 5, 1, 65:

    dubia et formidulosa tempora,

    Cic. Verr. 2, 5, 1, § 1:

    formidulosissimum bellum,

    id. Pis. 24, 58; id. de Imp. Pomp. 21, 62:

    in vulgus,

    Tac. A. 1, 76.—
    II.
    Pass., experiencing fear, afraid, timid, timorous (rare;

    not in Cic.): mancipia esse oportet neque formidolosa neque animosa,

    Varr. R. R. 1, 17, 3:

    num formidolosus, obsecro, es?

    Ter. Eun. 4, 6, 18 sq.:

    (boyes) ad ingredienda flumina aut pontes formidolosi,

    Col. 6, 2, 14:

    equus,

    Sen. Clem. 17.— Comp.:

    exercitum formidolosiorem hostium credere,

    Tac. A. 1, 62.—Hence, adv.: formīdŭlōse.
    * 1.
    Fearfully, dreadfully, terribly, Cic. Sest. 19, 42.—
    * 2.
    Fearfully, timidly, timorously: formidolosius, Cato ap. Charis. p. 196 P.

    Lewis & Short latin dictionary > formidulose

  • 9 formidulosus

    formīdŭlōsus ( formīdŏlōsus, v. Corss. Ausspr. 2, 145), a, um, adj. [2. formido], full of fear, fearful.
    I.
    Act., producing fear, dreadful, terrible, terrific (class.):

    nimis formidulosum facinus praedicas,

    Plaut. Am. 5, 1, 65:

    loca tetra, inculta, foeda, formidulosa,

    Sall. C. 55, 13:

    hunc locum consessumque vestrum, quem illi horribilem A. Cluentio ac formidulosum fore putaverunt,

    Cic. Clu. 3, 7:

    ferae,

    Hor. Epod. 5, 55:

    seu me Scorpius aspicit Formidolosus,

    id. C. 2, 17, 18:

    herbae formidolosae dictu, non esu modo,

    Plaut. Ps. 3, 2, 35:

    facinus,

    id. Am. 5, 1, 65:

    dubia et formidulosa tempora,

    Cic. Verr. 2, 5, 1, § 1:

    formidulosissimum bellum,

    id. Pis. 24, 58; id. de Imp. Pomp. 21, 62:

    in vulgus,

    Tac. A. 1, 76.—
    II.
    Pass., experiencing fear, afraid, timid, timorous (rare;

    not in Cic.): mancipia esse oportet neque formidolosa neque animosa,

    Varr. R. R. 1, 17, 3:

    num formidolosus, obsecro, es?

    Ter. Eun. 4, 6, 18 sq.:

    (boyes) ad ingredienda flumina aut pontes formidolosi,

    Col. 6, 2, 14:

    equus,

    Sen. Clem. 17.— Comp.:

    exercitum formidolosiorem hostium credere,

    Tac. A. 1, 62.—Hence, adv.: formīdŭlōse.
    * 1.
    Fearfully, dreadfully, terribly, Cic. Sest. 19, 42.—
    * 2.
    Fearfully, timidly, timorously: formidolosius, Cato ap. Charis. p. 196 P.

    Lewis & Short latin dictionary > formidulosus

  • 10 inaudax

    ĭn-audax, ācis, adj., not daring, timorous:

    raptor,

    Hor. C. 3, 20, 3.

    Lewis & Short latin dictionary > inaudax

  • 11 pavidus

    păvĭdus, a, um, adj. [paveo], trembling, quaking, fearful, terrified, alarmed, timid, timorous (perhaps not in Cic.).
    I.
    Lit.:

    timida atque pavida,

    Plaut. Curc. 5, 2, 49; Lucr. 5, 973:

    castris se pavidus tenebat,

    Liv. 3, 26:

    matres,

    Verg. A. 2, 489:

    miles,

    Tac. A. 2, 23:

    pavidus semper atque anxius,

    Suet. Dom. 4:

    lepus,

    Hor. Epod. 2, 35:

    aves,

    Ov. F. 1, 400:

    pavida ex somno mulier,

    startled out of her sleep, Liv. 1, 58, 3:

    ad omnes suspiciones pavidus,

    Tac. H. 2, 68:

    oppidani pavidi, ne jam facta in urbem via esset, fossam ducere instituunt,

    Liv. 37, 7, 7.— Comp.: quos pavidiores accepimus, Plin. 11, 37, 54, § 144.— Sup.:

    intra mens pavidissima,

    Sen. Ira, 1, 16, 27; Sil. 10, 65.—
    (β).
    With gen.:

    nandi pavidus,

    Tac. H. 4, 14:

    offensionum non pavidus,

    id. A. 4, 38:

    maris,

    Luc. 8, 811:

    lucis,

    Sen. Herc. Fur. 293:

    leti,

    id. ib. 1076.—
    (γ).
    With inf. ( poet.):

    Carthalo non pavidus fetas mulcere leaenas,

    Sil. 1, 406.—
    b.
    In neutr. adverbially:

    pavidum blandita,

    with fear, timorously, Ov. M. 9, 568.—
    II.
    Transf.
    A.
    Accompanied with fear or anxiety, anxious, disturbed:

    pavidum murmur,

    Luc. 5, 255:

    furtum,

    id. 2, 168:

    fuga,

    Sil. 13, 133:

    quies pavida imaginibus,

    Suet. Calig. 50. —
    B.
    That produces fear, fearful, terrible, dreadful:

    metus,

    Ov. F. 1, 16:

    lucus,

    Stat. Th. 5, 567.— Adv.: păvĭdē, with fear, fearfully, timorously (rare):

    timefactae religiones effugiunt animo pavide,

    Lucr. 2, 45:

    fugere,

    Liv. 5, 39:

    dicere,

    Quint. 11, 3, 49.

    Lewis & Short latin dictionary > pavidus

  • 12 trepidulus

    trĕpĭdŭlus, a, um, adj. dim. [id.] [p. 1896] trembling, anxious, timorous:

    pulli circumstrepere,

    Gell. 2, 29, 8.

    Lewis & Short latin dictionary > trepidulus

См. также в других словарях:

  • Timorous — Tim or*ous, a. [LL. timorosus, from L. timor fear; akin to timere to fear. See {Timid}.] 1. Fearful of danger; timid; deficient in courage. Shak. [1913 Webster] 2. Indicating, or caused by, fear; as, timorous doubts. The timorous apostasy of… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • timorous — index diffident, recreant Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • timorous — mid 15c., from O.Fr. temeros (14c.), from M.L. timorosus fearful, from L. timor fear, from timere to fear. Some early sense confused by mistaken identification with M.E. temerous rash (see TEMERITY (Cf. temerity)) …   Etymology dictionary

  • timorous — *timid Analogous words: *fearful, apprehensive, afraid: recoiling, shrinking, quailing, blenching (see RECOIL): trembling, quivering, shivering, shuddering (see SHAKE) Antonyms: assured …   New Dictionary of Synonyms

  • timorous — ► ADJECTIVE ▪ lacking in courage or confidence; nervous. DERIVATIVES timorously adverb timorousness noun. ORIGIN Latin timorosus, from timor fear …   English terms dictionary

  • timorous — [tim′ər es] adj. [ME tymerouse < MFr timoreus < ML timorosus < L timor, fear] 1. full of or subject to fear; timid 2. showing or caused by timidity SYN. AFRAID timorously adv. timorousness n …   English World dictionary

  • timorous — [[t]tɪ̱mərəs[/t]] 1) ADJ GRADED If you describe someone as timorous, you mean that they are frightened and nervous of other people and situations. [LITERARY] He is a reclusive, timorous creature. Syn: timid 2) ADJ GRADED (disapproval) If you… …   English dictionary

  • timorous — adjective Etymology: Middle English, from Medieval Latin timorosus, from Latin timor fear, from timēre to fear Date: 15th century 1. of a timid disposition ; fearful < reproached myself with being so timorous and cautious Daniel Defoe > 2.… …   New Collegiate Dictionary

  • timorous — timorously, adv. timorousness, n. /tim euhr euhs/, adj. 1. full of fear; fearful: The noise made them timorous. 2. subject to fear; timid. 3. characterized by or indicating fear: a timorous whisper. [1400 50; late ME < ML timorosus (L timor (s.… …   Universalium

  • timorous — tim|o|rous [ˈtımərəs] adj formal [Date: 1400 1500; : Old French; Origin: timoureux, from Medieval Latin timorosus, from Latin timor fear , from timere to be afraid ] lacking confidence and easily frightened = ↑fearful ▪ She was no helpless,… …   Dictionary of contemporary English

  • timorous — adjective formal lacking confidence and easily frightened: She was no helpless, timorous female. timorously adverb timorousness noun (U) …   Longman dictionary of contemporary English

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»