-
1 throne
[θrəun]1. n գահ, աթոռ. թա գա վո րական իշխանություն. come to the throne գահ բարձրանալ.2. v գահ բարձրացնել. բազ մել -
2 accession
[ək΄seʃn] n մուտք, միացում. (պաշտոնի/դիրքի) ստանձնում. accession to the throne գահ բարձրանալը. accession to the estate կալված քի տեր դառնալ. (ավելացում, աճ) accessions to the library գրադարանի համալրում (նոր նյութերով). the accession of the new members նոր անդամների ավելացումը -
3 ascend
[ə΄send] v բարձրանալ, ելնել. ascend a mountain սարը բարձրանալ The path ascends here Արահետն այստեղից է սկսվում. ascend the throne գահ բարձրանալ -
4 power
[΄pauə] n ուժ, էներգիա, հզորություն. extraordinary/exceptional power արտա կարգ/արտա սովոր ուժ. electric/nuclear power էլեկտրական/միջուկային էներգիա. horse power ձիու ուժ. the power of an engine շարժիչի ուժը. the power of a blow հարվածի ուժը. the power of an explosion պայթյունի ուժը. power of imagination երևա կայության ուժը. holding power զսպող ուժ. power station էլեկտրակայան. power point վարդակ. (ունակություն) mental power մտավոր կարողու թյուն/ունա կություն. power of speech խոսելու ունակ ություն. It is not in my power Ես անկարող եմ. That’s beyond my power Դա իմ ուժերից վեր է. (լիազորություն) power of attorney լիազորագիր. emergency powers արտակարգ լիազորություն. sovereign/ supreme power գերագույն իշխանություն. (պետություն, տերություն, իշխանություն) the great powers մեծ պետությունները. come to power իշխանության գլուխ գալ. the powers of the president պրեզիդենտի լիազորությունները. the power behind the throne գահի իշխանությունը. the power of veto վետոյի իրավունքը. power cabel էլեկտ րական կաբել. power cut էլեկտրական հոսանքի ան ջատում. 64 is the 6th power of 2 64-ը 2-ի 6-րդ աստիճանն է -
5 succeed
[sək΄si:d] v հաջորդել, փոխարինել. ժա ռանգել. հետևել. Year succeeded year Տարիները հաջորդում էին միմյանց. succeed to ժառան գել. right to succeed ժառանգելու իրավունք. He succeeded his father on the throne Նա ժառանգեց հոր գահը. (հաջողության հասնել) succeed in business/ in one’s carreer բիզնեսում/կա րի ե րա յում հաջողության հասնել. (արդյունքի հասնել, հաջողվել) The attempt succeeded Փորձը հաջողվեց. He succeeded in finishing his thesis Նա հաջողությամբ ավարտեց իր թեզը
См. также в других словарях:
THRONE — (Heb. כִּסֵּא ,כִּסֵּה ,כֵּס; Dan. כָּרְסֵא; cf. Akk. kussû), an elevated chair symbolizing the importance and supreme authority of the person seated on it. Thrones were usually elaborate, made from the most expensive materials, and adorned with… … Encyclopedia of Judaism
throne — THRONE. s. m. Siege eslevé de plusieurs marches, où les Roys sont assis dans les fonctions solemnelles de la Royauté. Throne pompeux. throne magnifique. throne superbe. throne esclatant de pierreries. le throne de Salomon. le throne d Assuerus.… … Dictionnaire de l'Académie française
Throne — • The seat the bishop uses when not engaged at the altar Catholic Encyclopedia. Kevin Knight. 2006. Throne Throne † … Catholic encyclopedia
Throne — Throne, n. [OE. trone, F. tr[^o]ne, L. thronus, Gr. ?; cf. ? a bench, ? a footstool, ? to set one s self, to sit, Skr. dhara[.n]a supporting, dh[.r] to hold fast, carry, and E. firm, a.] 1. A chair of state, commonly a royal seat, but sometimes… … The Collaborative International Dictionary of English
throne — [ θroun ] noun * 1. ) count a special chair that a king or queen sits on 2. ) the throne the position of being a king or queen: an heir to the throne be on the throne: Queen Victoria was still on the throne then. 3. ) the throne HUMOROUS the… … Usage of the words and phrases in modern English
Throne — Throne, v. i. To be in, or sit upon, a throne; to be placed as if upon a throne. Shak. [1913 Webster] [1913 Webster] … The Collaborative International Dictionary of English
throne — [θrəun US θroun] n [Date: 1100 1200; : Old French; Origin: trone, from Latin thronus, from Greek thronos] 1.) a special chair used by a king or queen at important ceremonies 2.) the throne the position and power of being a king or queen ▪ He is… … Dictionary of contemporary English
throne — ► NOUN 1) a ceremonial chair for a sovereign, bishop, or similar figure. 2) (the throne) the power or rank of a sovereign. ► VERB literary ▪ place on a throne. ORIGIN Greek thronos elevated seat … English terms dictionary
Throne — Throne, v. t. [imp. & p. p. {Throned}; p. pr. & vb. n. {Throning}.] 1. To place on a royal seat; to enthrone. Shak. [1913 Webster] 2. To place in an elevated position; to give sovereignty or dominion to; to exalt. [1913 Webster] True image of the … The Collaborative International Dictionary of English
throne — mid 13c., from O.Fr. trone (12c.), from L. thronus, from Gk. thronos elevated seat, chair, throne, from PIE root *dher (2) to hold firmly, support (Cf. L. firmus firm, steadfast, strong, stable, Skt. dharma statute, law; see FIRM (Cf. firm)… … Etymology dictionary
throne — [thrōn] n. [ME trone < OFr or L: OFr trone < L thronus < Gr thronos, a seat < IE base * dher , to hold, support > FIRM1] 1. the chair on which a king, cardinal, etc. sits on formal or ceremonial occasions: it usually is on a dais,… … English World dictionary
