Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

sapless

  • 1 aridum

    ārĭdus (contr. ardus, like arfacio from arefacio, Plaut. Aul. 2, 4, 18; Lucil. ap. Non. p. 74, 20; Inscr. Grut. 207), a, um, adj. [areo], dry, withered, arid, parched.
    I.
    Lit.:

    ligna,

    Lucr. 2, 881:

    lignum,

    Hor. C. 3, 17, 13; so Vulg. Eccli. 6, 3; ib. Isa. 56, 3:

    cibus,

    Lucr. 1, 809; so id. 1, 864:

    ficis victitamus aridis,

    Plaut. Rud. 3, 4, 59:

    folia,

    Cic. Pis. 40, 97, and Plin. 12, 12, 26, § 46:

    ficus,

    Vulg. Marc. 11, 20:

    Libye,

    Ov. M. 2, 238:

    quale portentum Jubae tellus leonum Arida nutrix,

    Hor. C. 1, 22, 16:

    terra arida et sicca,

    Plin. 2, 65, 66, § 166; so,

    terra arida,

    Vulg. Sap. 19, 7:

    arida terra,

    ib. Heb. 11, 29; so absol.:

    arida (eccl. Lat.),

    ib. Gen. 1, 9; ib. Psa. 65, 6; ib. Matt. 23, 15: montes aridi sterilesque. Plin. 33, 4, 21, § 67.—Also, subst.: ārĭdum, [p. 161] i, n., a dry place, dry land:

    ex arido tela conicere,

    Caes. B. G. 4, 25:

    naves in aridum subducere,

    id. ib. 4, 29.— Meton., of thirst:

    sitis,

    Lucr. 3, 917, and 6, 1175; so,

    os,

    Verg. G. 3, 458:

    ora,

    id. A. 5, 200: guttur, Ov. [ad Liv. 422].—Of a fever:

    febris,

    i. e. causing thirst, Verg. G. 3, 458 (cf. Lucr. 4, 875); so,

    morbus,

    Veg. Vet. Art. 1, 4.—Of color:

    arbor folio convoluto, arido colore,

    like that of dried leaves, Plin. 12, 26, 59, § 129.—And of a cracking, snapping sound, as when dry wood is broken:

    sonus,

    Lucr. 6, 119:

    aridus altis Montibus (incipit) audiri fragor,

    a dry crackling noise begins to be heard in the high mountain forest, Verg. G. 1, 357.—
    II.
    Trop.
    A.
    Of things which are dried, shrunk up, shrivelled, meagre, lean:

    crura,

    Ov. A. A. 3, 272:

    nates,

    Hor. Epod. 8, 5:

    uvis aridior puella passis,

    Auct. Priap. 32, 1; so from disease, withered:

    manus,

    Vulg. Matt. 12, 10; ib. Marc. 3, 1; and absol. of persons:

    aridi,

    ib. Joan. 5, 3.— Hence, of food or manner of living, meagre, scanty:

    in victu arido in hac horridā incultāque vitā,

    poor, scanty diet, Cic. Rosc. Am. 27, 75:

    vita horrida atque arida,

    id. Quinct. 30.— Transf. to men, indigent, poor:

    cliens,

    Mart. 10, 87, 5.—
    B.
    Of style, dry, jejune, unadorned, spiritless:

    genus sermonis exile, aridum, concisum ac minutum,

    Cic. de Or. 2, 38, 159; so Auct. ad Her. 4, 11:

    narratio,

    Quint. 2, 4, 3:

    aridissimi libri,

    Tac. Or. 19.— Meton., of the orator himself:

    orator,

    Quint. 12, 10, 13:

    rhetores,

    Sen. Contr. 34:

    magister,

    Quint. 2, 4, 8.—

    Of scholars: sicci omnino atque aridi pueri,

    sapless and dry, Suet. Gram. 4; cf. Quint. 2, 8, 9.—
    C.
    In comic lang., avaricious, of a man from whom, as it were, nothing can be expressed (cf. Argentiexterebronides):

    pumex non aeque est aridus atque hic est senex,

    Plaut. Aul. 2, 4, 18:

    pater avidus, miser atque aridus,

    Ter. Heaut. 3, 2, 15.—
    * D.
    In Plaut. as a mere natural epithet of metal: arido argentost opus, dry coin, Rud. 3, 4, 21.— Adv. not used.

    Lewis & Short latin dictionary > aridum

  • 2 aridus

    ārĭdus (contr. ardus, like arfacio from arefacio, Plaut. Aul. 2, 4, 18; Lucil. ap. Non. p. 74, 20; Inscr. Grut. 207), a, um, adj. [areo], dry, withered, arid, parched.
    I.
    Lit.:

    ligna,

    Lucr. 2, 881:

    lignum,

    Hor. C. 3, 17, 13; so Vulg. Eccli. 6, 3; ib. Isa. 56, 3:

    cibus,

    Lucr. 1, 809; so id. 1, 864:

    ficis victitamus aridis,

    Plaut. Rud. 3, 4, 59:

    folia,

    Cic. Pis. 40, 97, and Plin. 12, 12, 26, § 46:

    ficus,

    Vulg. Marc. 11, 20:

    Libye,

    Ov. M. 2, 238:

    quale portentum Jubae tellus leonum Arida nutrix,

    Hor. C. 1, 22, 16:

    terra arida et sicca,

    Plin. 2, 65, 66, § 166; so,

    terra arida,

    Vulg. Sap. 19, 7:

    arida terra,

    ib. Heb. 11, 29; so absol.:

    arida (eccl. Lat.),

    ib. Gen. 1, 9; ib. Psa. 65, 6; ib. Matt. 23, 15: montes aridi sterilesque. Plin. 33, 4, 21, § 67.—Also, subst.: ārĭdum, [p. 161] i, n., a dry place, dry land:

    ex arido tela conicere,

    Caes. B. G. 4, 25:

    naves in aridum subducere,

    id. ib. 4, 29.— Meton., of thirst:

    sitis,

    Lucr. 3, 917, and 6, 1175; so,

    os,

    Verg. G. 3, 458:

    ora,

    id. A. 5, 200: guttur, Ov. [ad Liv. 422].—Of a fever:

    febris,

    i. e. causing thirst, Verg. G. 3, 458 (cf. Lucr. 4, 875); so,

    morbus,

    Veg. Vet. Art. 1, 4.—Of color:

    arbor folio convoluto, arido colore,

    like that of dried leaves, Plin. 12, 26, 59, § 129.—And of a cracking, snapping sound, as when dry wood is broken:

    sonus,

    Lucr. 6, 119:

    aridus altis Montibus (incipit) audiri fragor,

    a dry crackling noise begins to be heard in the high mountain forest, Verg. G. 1, 357.—
    II.
    Trop.
    A.
    Of things which are dried, shrunk up, shrivelled, meagre, lean:

    crura,

    Ov. A. A. 3, 272:

    nates,

    Hor. Epod. 8, 5:

    uvis aridior puella passis,

    Auct. Priap. 32, 1; so from disease, withered:

    manus,

    Vulg. Matt. 12, 10; ib. Marc. 3, 1; and absol. of persons:

    aridi,

    ib. Joan. 5, 3.— Hence, of food or manner of living, meagre, scanty:

    in victu arido in hac horridā incultāque vitā,

    poor, scanty diet, Cic. Rosc. Am. 27, 75:

    vita horrida atque arida,

    id. Quinct. 30.— Transf. to men, indigent, poor:

    cliens,

    Mart. 10, 87, 5.—
    B.
    Of style, dry, jejune, unadorned, spiritless:

    genus sermonis exile, aridum, concisum ac minutum,

    Cic. de Or. 2, 38, 159; so Auct. ad Her. 4, 11:

    narratio,

    Quint. 2, 4, 3:

    aridissimi libri,

    Tac. Or. 19.— Meton., of the orator himself:

    orator,

    Quint. 12, 10, 13:

    rhetores,

    Sen. Contr. 34:

    magister,

    Quint. 2, 4, 8.—

    Of scholars: sicci omnino atque aridi pueri,

    sapless and dry, Suet. Gram. 4; cf. Quint. 2, 8, 9.—
    C.
    In comic lang., avaricious, of a man from whom, as it were, nothing can be expressed (cf. Argentiexterebronides):

    pumex non aeque est aridus atque hic est senex,

    Plaut. Aul. 2, 4, 18:

    pater avidus, miser atque aridus,

    Ter. Heaut. 3, 2, 15.—
    * D.
    In Plaut. as a mere natural epithet of metal: arido argentost opus, dry coin, Rud. 3, 4, 21.— Adv. not used.

    Lewis & Short latin dictionary > aridus

  • 3 exsuccidus

    ex-sūcĭdus ( exūcid-, exsuccid-), without juice, sapless (post-class.):

    arida et exsucida,

    Tert. Anim. 32.

    Lewis & Short latin dictionary > exsuccidus

  • 4 exsuccus

    ex-sūcus ( exūcus, exsuccus), a, um, adj., without juice, sapless (postAug.).
    I.
    Lit.:

    corporis substantia exsucior,

    Tert. Anim. 51: juvenis membris exsucior, Auct. Itin. Alex. 6.—
    II.
    Trop.:

    (oratores) aridi et exsuci et exsangues,

    Quint. 12, 10, 15.

    Lewis & Short latin dictionary > exsuccus

  • 5 exsucidus

    ex-sūcĭdus ( exūcid-, exsuccid-), without juice, sapless (post-class.):

    arida et exsucida,

    Tert. Anim. 32.

    Lewis & Short latin dictionary > exsucidus

  • 6 exsucus

    ex-sūcus ( exūcus, exsuccus), a, um, adj., without juice, sapless (postAug.).
    I.
    Lit.:

    corporis substantia exsucior,

    Tert. Anim. 51: juvenis membris exsucior, Auct. Itin. Alex. 6.—
    II.
    Trop.:

    (oratores) aridi et exsuci et exsangues,

    Quint. 12, 10, 15.

    Lewis & Short latin dictionary > exsucus

  • 7 exucidus

    ex-sūcĭdus ( exūcid-, exsuccid-), without juice, sapless (post-class.):

    arida et exsucida,

    Tert. Anim. 32.

    Lewis & Short latin dictionary > exucidus

  • 8 exucus

    ex-sūcus ( exūcus, exsuccus), a, um, adj., without juice, sapless (postAug.).
    I.
    Lit.:

    corporis substantia exsucior,

    Tert. Anim. 51: juvenis membris exsucior, Auct. Itin. Alex. 6.—
    II.
    Trop.:

    (oratores) aridi et exsuci et exsangues,

    Quint. 12, 10, 15.

    Lewis & Short latin dictionary > exucus

См. также в других словарях:

  • Sapless — Sap less, a. 1. Destitute of sap; not juicy. [1913 Webster] 2. Fig.: Dry; old; husky; withered; spiritless. A somewhat sapless womanhood. Lowell. [1913 Webster] Now sapless on the verge of death he stands. Dryden. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • sapless — index languid, powerless Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 …   Law dictionary

  • sapless — adjective 1. lacking bodily or muscular strength or vitality a feeble old woman her body looked sapless • Syn: ↑decrepit, ↑debile, ↑feeble, ↑infirm, ↑rickety, ↑weak, ↑ …   Useful english dictionary

  • sapless — saplessness, n. /sap lis/, adj. 1. without sap; withered; dry: sapless plants. 2. lacking vitality or spirit; insipid. [1585 95; SAP1 + LESS] * * * …   Universalium

  • sapless — /ˈsæpləs/ (say sapluhs) adjective 1. destitute of sap; withered: sapless plants. 2. lacking vitality; insipid. {sap1 + less} …  

  • sapless — adjective see sap I …   New Collegiate Dictionary

  • sapless — adjective a) lacking in sap b) lacking vivacity …   Wiktionary

  • sapless — Synonyms and related words: Saharan, anemic, anhydrous, arid, asthenic, athirst, bland, bloodless, bone dry, chicken, cowardly, dead, debilitated, desert, dilute, diluted, driveling, drooping, droopy, droughty, dry, dry as dust, dull, dusty,… …   Moby Thesaurus

  • sapless — (Roget s IV) modif. 1. [Dry] Syn. shriveled, dehydrated, decayed; see dry 1 , withered . 2. [Insipid] Syn. spineless, ineffectual, lazy; see dull 4 , weak 3 …   English dictionary for students

  • sapless — sap·less || sæplɪs adj. juiceless, lacking sap; lifeless, lacking vigor or vitality …   English contemporary dictionary

  • sapless — a. 1. Without sap, destitute of sap. 2. Decayed, dry, old, withered …   New dictionary of synonyms

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»