Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

rust

  • 21 Columella

    1.
    cŏlŭmella (in MSS. often cŏlum-nella), ae, f. dim. [columna, columen], a small column, a pillar, Cato, R. R. 20, 1; 22, 2; Cic. Leg. 2, 26, 66; id. Tusc. 5, 23, 65; Caes. B. C. 2, 10.—
    B.
    The foot or pedestal of a catapult, Vitr. 10, 15.—
    II.
    Trop., a pillar, support, prop (cf. columen), Lucil. ap. Don. Ter. Phorm. 2, 1, 57.
    2.
    Cŏlŭmella, ae, m., a Roman cognomen in the gens Junia; so,
    I.
    M. Junius Moderatus Columella, of Hispania Bœtica, uncle of the following.
    II.
    L. Junius Moderatus Columella, a well-known writer on husbandry, in the first century of the Christian era. He was of Gades, and a companion of Seneca and Celsus; his writings, De Re Rustica and De Arboribus, are yet extant; v. Schneid. Scriptt. Rei Rust. II. 2 praef.; Col. 7, 2, 4; 7, 10, 185; Plin. 8, 41, 63, § 153; 17, 9, 6, §§ 51 and 52; Pall. 1, 19, 3.

    Lewis & Short latin dictionary > Columella

  • 22 columella

    1.
    cŏlŭmella (in MSS. often cŏlum-nella), ae, f. dim. [columna, columen], a small column, a pillar, Cato, R. R. 20, 1; 22, 2; Cic. Leg. 2, 26, 66; id. Tusc. 5, 23, 65; Caes. B. C. 2, 10.—
    B.
    The foot or pedestal of a catapult, Vitr. 10, 15.—
    II.
    Trop., a pillar, support, prop (cf. columen), Lucil. ap. Don. Ter. Phorm. 2, 1, 57.
    2.
    Cŏlŭmella, ae, m., a Roman cognomen in the gens Junia; so,
    I.
    M. Junius Moderatus Columella, of Hispania Bœtica, uncle of the following.
    II.
    L. Junius Moderatus Columella, a well-known writer on husbandry, in the first century of the Christian era. He was of Gades, and a companion of Seneca and Celsus; his writings, De Re Rustica and De Arboribus, are yet extant; v. Schneid. Scriptt. Rei Rust. II. 2 praef.; Col. 7, 2, 4; 7, 10, 185; Plin. 8, 41, 63, § 153; 17, 9, 6, §§ 51 and 52; Pall. 1, 19, 3.

    Lewis & Short latin dictionary > columella

  • 23 ferrugineus

    ferrūgĭnĕus ( ferrūgĭnus, Lucr. 4, 76), a, um, adj. [id.].
    I.
    Of color, of the color of iron-rust, dark-red, dusky, ferruginous:

    palliolum habeas ferrugineum, nam is colos thalassicust,

    Plaut. Mil. 4, 4, 43:

    vela lutea, russa, ferrugina,

    Lucr. 4, 76:

    cymba,

    Verg. A. 6, 303 (= kuaneê, for which:

    caerulea puppis,

    id. ib. 6, 410):

    hyacinthi,

    id. G. 4, 183:

    frons anguis,

    Stat. Th. 1, 600:

    nemus (inferorum),

    id. ib. 2, 13; cf.:

    amictus Plutonis,

    Claud. Rapt. Pros. 2, 275.—
    II.
    Of taste, like iron, ferruginous:

    sapor fontis,

    Plin. 31, 2, 8, § 12.

    Lewis & Short latin dictionary > ferrugineus

  • 24 ferrumen

    ferrūmen ( fērū-), ĭnis, n. [ferrum].
    I.
    Cement, solder, glue (post-Aug.):

    quod furto calcis sine ferumine suo caementa componuntur,

    Plin. 36, 23, 55, § 176; Petr. 102; Dig. 41, 1, 27.— Transf.: esse videtur Homeri (versus) simplicior et sincerior, Vergilii autem Weôterikôteros et quodam quasi ferumine immisso fucatior, etc., i. e. connection, connecting word, Gell. 13, 26, 3. —
    * II.
    Iron-rust:

    (crystalla) infestantur plurimis vitiis, scabro ferumine, maculosa nube, etc.,

    Plin. 37, 2, 10, § 28.

    Lewis & Short latin dictionary > ferrumen

  • 25 linguositas

    linguōsĭtas, ātis, f. [lingua], loquacity, (late Lat.), Rust. c. Aceph. init.

    Lewis & Short latin dictionary > linguositas

  • 26 scolex

    scōlex, lēcis, m., = skôlêx, a kind of copper rust with the appearance of being worm-eaten, Plin. 34, 12, 28, § 116.

    Lewis & Short latin dictionary > scolex

  • 27 situs

    1.
    sĭtus, a, um, Part. and P. a. of sino.
    2.
    sĭtus, ūs, m. [sino].
    I.
    (Sino, 1. situs, A.; prop. a being laid or placed, a lying; hence, by meton.)
    A.
    The manner of lying, the situation, local position, site of a thing (class. in sing. and plur.; mostly of localities; syn. positus).
    (α).
    Sing.:

    terrae,

    Cic. Tusc. 1, 20, 45:

    urbem Syracusas elegerat, cujus hic situs esse dicitur,

    id. Verr. 2, 5, 10, § 26:

    loci,

    id. Ac. 2, 19, 61:

    urbis,

    id. Rep. 2, 11, 22; Caes. B. G. 7, 68; 7, 36; Liv. 9, 24, 2:

    locorum,

    Curt. 3, 4, 11; 7, 6, 12:

    Messana, quae situ moenibus portuque ornata est,

    Cic. Verr. 2, 4, 2, § 3; cf.:

    urbes naturali situ inexpugnabiles,

    Liv. 5, 6; Curt. 3, 4, 2:

    agri (with forma),

    Hor. Ep. 1, 16, 4:

    Africae,

    Sall. J. 17, 1:

    castrorum,

    Caes. B. G. 5, 57; id. B. C. 3, 66:

    montis,

    Curt. 8, 10, 3:

    loca naturae situ invia,

    id. 7, 4, 4;

    opp. opus: turrem et situ et opere multum editum,

    id. 3, 1, 7; 8, 10, 23; cf. Front. Strat. 3, 2, 1:

    figura situsque membrorum,

    Cic. N. D. 2, 61, 153; cf.:

    passeres a rhombis situ tantum corporum differunt,

    Plin. 9, 20, 36, § 72:

    Aquilonis,

    towards the north, id. 16, 12, 23, § 59.— Poet.: exegi monumentum aere perennius Regalique situ pyramidum altius, i. e. the structure (prop. the manner of construction), Hor. C. 3, 30, 2 (cf. the Part. situs, in Tac., = conditus, built; v. sino, P. a. A. 2. c.).—
    (β).
    Plur.:

    opportunissimi situs urbibus,

    Cic. Rep. 2, 3, 5; so,

    oppidorum,

    Caes. B. G. 3, 12:

    terrarum,

    Cic. Div. 2, 46, 97; cf. Hor. Ep. 2, 1, 252:

    locorum,

    Cic. Q. Fr. 2, 16, 4:

    castrorum,

    Caes. B. G. 7, 83: situs partium corporis, Cic. Ac. 2, 39, 122:

    revocare situs (foliorum),

    position, arrangement, Verg. A. 3, 451. —
    B.
    Transf. (= regio), a quarter of the world, region (Plinian):

    a meridiano situ ad septentriones,

    Plin. 2, 108, 112, § 245; 2, 47, 48, § 127; 3, 12, 17, § 108; cf. Sill. ad Plin. 16, § 2.— Plur.:

    (pantherae) repleturae illos situs,

    Plin. 27, 2, 2, § 7.—
    2.
    Soil (late Lat.):

    quae loca pingui situ et cultu,

    Amm. 24, 5, 3.—
    3.
    Description (late Lat.):

    cujus originem in Africae situ digessimus plene,

    Amm. 29, 5, 18.—
    II.
    Lit.
    1.
    Rust, mould, mustiness, dust, dirt, etc., that a thing acquires from lying too long in one place (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic. or Cæs.;

    syn.: squalor, sordes): corrumpor situ,

    Plaut. Truc. 5, 23; cf.:

    quae in usu sunt et manum cottidie tactumque patiuntur, numquam periculum situs adeunt,

    Sen. Ben. 3, 2, 2:

    tristia duri Militis in tenebris occupat arma situs,

    Tib. 1, 10, 50:

    arma squalere situ ac rubigine,

    Quint. 10, 1, 30:

    immundo pallida mitra situ,

    Prop. 4 (5), 5, 70:

    ne aut supellex vestisve condita situ dilabatur,

    Col. 12, 3, 5:

    per loca senta situ,

    Verg. A. 6, 462:

    araneosus situs,

    Cat. 23, 3:

    immundus,

    Ov. Am. 1, 12, 30; cf. id. ib. 1, 8, 52; id. Tr. 3, 10, 70:

    detergere situm ferro,

    Sil. 7, 534:

    deterso situ,

    Plin. Pan. 50:

    prata situ vetustatis obducta,

    Col. 2, 18, 2. —
    2.
    Filthiness of the body: genas situ liventes, Poët. ap. Cic. Tusc. 3, 12, 26 (Com. Rel. p. 225 Rib.:

    situm inter oris et barba, etc.): en ego victa situ,

    Verg. A. 7, 452; Ov. M. 7, 290; 7, 303; 8, 802; Luc. 6, 516; Plin. 21, 6, 17, § 33.—
    B.
    Trop.
    1.
    Neglect, idleness, absence of use:

    indigna est pigro forma perire situ,

    Ov. Am. 2, 3, 14:

    et segnem patiere situ durescere campum,

    Verg. G. 1, 72; Col. 2, 2, 6:

    gladius usu splendescit, situ rubiginat,

    App. Flor. 3, p. 351, 32. —
    2.
    Of the mind, a rusting, moulding, a wasting away, dulness, inactivity:

    senectus victa situ,

    Verg. A. 7, 440:

    marcescere otio situque civitatem,

    Liv. 33, 45 fin.:

    situ obsitae justitia, aequitas,

    Vell. 2, 126, 2:

    quae (mens) in hujusmodi secretis languescit et quendam velut in opaco situm ducit,

    Quint. 1, 2, 18; cf. id. 12, 5, 2:

    ne pereant turpi pectora nostra situ,

    Ov. Tr. 5, 12, 2:

    depellere situm curis,

    Stat. S. 5, 3, 34:

    flebis in aeterno surda jacere situ (carmina),

    i. e. oblivion, Prop. 1, 7, 18:

    (verba) priscis memorata Catonibus Nunc situs informis premit et deserta vetustas,

    Hor. Ep. 2, 2, 118; cf.:

    verborum situs,

    Sen. Ep. 58, 3:

    nec umquam passure situm,

    Stat. Th. 3, 100:

    passus est leges istas situ atque senio emori,

    Gell. 20, 1, 10.

    Lewis & Short latin dictionary > situs

  • 28 spiramen

    spīrāmen, ĭnis, n. [spiro].
    I.
    A breathing - hole, passage for the breath, air-hole, thrill, vent ( poet. and very rare): spiramina Naris, Enn. ap. Prisc. p. 691 P. (Ann. v. 265 Vahl.); Luc. 2, 183:

    sunt qui spiramina terris Esse putant,

    id. 10, 247; cf.:

    spiramina laxanda,

    Plin. 32, 10, 42, § 123.—
    II.
    Abstr., a breathing, blowing ( poet. and in post-class. prose), Luc. 6, 90:

    ventorum spiramina,

    Amm. 17, 7, 11:

    reficit spiramina fessi ignis,

    Stat. Th. 12, 268:

    lacessitus longo spiraminis actu,

    Claud. Magn. 36:

    interclusis spiraminibus interire,

    Arn. 2, 133.— Of the Holy Ghost, Rust. Help. Carm. 77.

    Lewis & Short latin dictionary > spiramen

  • 29 Telephos

    Tēlĕphus ( - os), i, m., = Têlephos.
    I.
    A king of Mysia, son of Hercules and the nymph Auge. He was wounded before Troy by the spear of Achilles, but was afterwards oured by its rust, Ov. M. 12, 112; 13, 171; id. Tr. 5, 2, 15; Hor. A. P. 96; 140; id. Epod. 17, 8; Hyg. Fab. 101; Plin. 34, 15, 45, § 152; 25, 5, 19, § 42.—
    II.
    A contemporary and friend of Horace, Hor. C. 3, 19, 26; 1, 13, 1; 4, 11, 21.

    Lewis & Short latin dictionary > Telephos

  • 30 Telephus

    Tēlĕphus ( - os), i, m., = Têlephos.
    I.
    A king of Mysia, son of Hercules and the nymph Auge. He was wounded before Troy by the spear of Achilles, but was afterwards oured by its rust, Ov. M. 12, 112; 13, 171; id. Tr. 5, 2, 15; Hor. A. P. 96; 140; id. Epod. 17, 8; Hyg. Fab. 101; Plin. 34, 15, 45, § 152; 25, 5, 19, § 42.—
    II.
    A contemporary and friend of Horace, Hor. C. 3, 19, 26; 1, 13, 1; 4, 11, 21.

    Lewis & Short latin dictionary > Telephus

  • 31 Thlypopsis ruficeps

    ENG Rust-and-yellow tanager

    Animal Names Latin to English > Thlypopsis ruficeps

См. также в других словарях:

  • rust — sb., en …   Dansk ordbog

  • Rust — ist der Name folgender Orte: Rust (Burgenland), eine Freistadt (Stadt mit eigenem Statut) im Burgenland, Österreich Rust (Baden), eine Gemeinde im Ortenaukreis, Baden Württemberg, Deutschland Rust im Tullnerfeld, eine Katastralgemeinde der… …   Deutsch Wikipedia

  • rust — /rust/, n. 1. Also called iron rust. the red or orange coating that forms on the surface of iron when exposed to air and moisture, consisting chiefly of ferric hydroxide and ferric oxide formed by oxidation. 2. any film or coating on metal caused …   Universalium

  • Rust — Rust, n. [AS. rust; akin to D. roest, G. & Sw. rost, Icel. ry[eth]; named from its color, and akin to E. red. [root]113. See {Red}.] 1. (Chem.) The reddish yellow coating formed on iron when exposed to moist air, consisting of ferric oxide or… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • rust — [rust] n. [ME < OE, akin to Ger rost < IE base * reudh ,RED] 1. the reddish brown or reddish yellow coating formed on iron or steel by oxidation, as during exposure to air and moisture: it consists mainly of ferric oxide, Fe2O3, and ferric… …   English World dictionary

  • Rust — Rust, v. i. [imp. & p. p. {Rusted}; p. pr. & vb. n. {Rusting}.] [AS. rustian.] 1. To contract rust; to be or become oxidized. [1913 Webster] If gold ruste, what shall iron do? Chaucer. [1913 Webster] Our armors now may rust. Dryden. [1913… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Rust — Rust, v. t. 1. To cause to contract rust; to corrode with rust; to affect with rust of any kind. [1913 Webster] Keep up your bright swords, for the dew will rust them. Shak. [1913 Webster] 2. Fig.: To impair by time and inactivity. Johnson. [1913 …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Rust — Saltar a navegación, búsqueda Rust Ciudad de Austria Ubicación    • Latitud 47° 48 N …   Wikipedia Español

  • rust — rust; rust·i·ly; rust·i·ness; rust·proof·er; …   English syllables

  • rust — [n] corrosion blight, corruption, decay, decomposition, dilapidation, mold, oxidation, rot, wear; concepts 309,720 rust [v] corrode decay, decline, degenerate, deteriorate, oxidize, stale, tarnish, wither; concept 469 …   New thesaurus

  • rust — ► NOUN 1) a reddish or yellowish brown flaky coating of iron oxide that is formed on iron or steel by oxidation, especially in the presence of moisture. 2) a fungal disease of plants which results in reddish or brownish patches. 3) a reddish… …   English terms dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»