-
1 clepsydra
clepsydra ae, f, κλεψύδρα, an instrument for measuring time by water, water-glass, waterclock, clepsydra ; used to measure the time of a speaker; hence, cras ergo ad clepsydram, by the clock (of exercises in declamation): ad clepsydram latrare docere, to rant.* * *water-clock; (used for timing speakers); time of one clock (20 minutes) -
2 lātrō
lātrō āvī, ātus, āre, to bark: si canes latrent: ne latret canis, H.: latrasse Dymantida, i. e. has been changed to a dog, O.: canino rictu, Iu.: Scit cui latretur cur solus obambulet ipse, O. —To bark at, bay: Senem, H.—To rant, roar, bluster: latrant quidam oratores, non loquuntur: Rumperis et latras, H.: multis latrantibus undis, V.: Latrantem stomachum lenire, raging, H.—To bark at: Obprobriis dignum, H.* * *Ilatrare, latravi, latratus Vbark, bark atIIrobber, brigand, bandit; plunderer -
3 locō
locō āvī (locāssint, for locāverint, C.), ātus, āre [locus], to place, put, lay, set, dispose, arrange: cohortes in fronte, S.: cadavera in arcā, N.: crates adversas locari iubet, Cs.: cum sol ita locatus fuisset, ut, etc.: Fundamenta (urbis), V.: litore Moenia, V.: vicos, Ta.: stipendium, S.—Fig., to place, put, set, lay, fix, establish, constitute: inter recte factum atque peccatum media locabat quaedam: eo loco locati sumus, ut, etc.: prudentia est locata in delectu bonorum et malorum, consists in.—To place in marriage, give away, give in marriage, marry: filiam suam, T.: nuptum virginem adulescenti, T.— To let, lease, hire, farm out: vectigalia: agrum frumento, L.: fundum: vocem, i. e. rant for pay (on the stage), Iu.: disciplina (histrionis) locabat se non minus HS CCCI[C ][C ][C ], yielded.—To give out on contract, contract for making, have done by contract: statuam faciendam: anseribus cibaria publice locantur (sc. praebenda): Iunoni templum (sc. exstruendum), L.: secanda marmora, H. — To put out, place profitably: beneficia apud gratos, L.: Bene facta male locata male facta arbitror, Enn. ap. C.* * *Ifor, in the place of, instead ofIIlocare, additional forms Vplace, put, station; arrange; contract (for); farm out (taxes) on contractIIIlocare, locavi, locatus Vplace, put, station; arrange; contract (for); farm out (taxes) on contract -
4 vāticinor
vāticinor ātus, ārī, dep. [vaticinus], to foretell, predict, prophesy, forebode: vera: Consulem velut vaticinantem audiebat, L.: Haec duce deo, O.: saevam laesi fore numinis iram Vaticinatus erat, O.: Parcite, vaticinor, etc., I warn you as a prophet, O.—To sing by inspiration, celebrate in verse: carminibus Graecis vaticinatus, quae, etc. —To rave, rant, talk idly: eos vaticinari atque insanire dicebat: sed ego fortasse vaticinor.* * *vaticinari, vaticinatus sum V DEPprophesy; utter inspired predictions/warnings; rave, talk wildly -
5 latro
I.(-are) to bark, bay / rant / runble, roarII.(-onis) hired servant / mercenary soldier / robber, bandit, brigandIII.(-onis) hunter -
6 bacchantes
I.Lit., to celebrate the festival of Bacchus:B.Baccha bacchans,
Plaut. Am. 2, 2, 71:saxea ut effigies bacchantis prospicit Evoe,
i. e. which cries Evoe in the orgies, Cat. 64, 61; 64, 255:cum aliquo,
Plin. 3, 1, 3, § 8.—Hence, P. a. as subst.: bacchan-tes, um, f., Bacchae, the Bacchantes: passis Medea capillis Bacchantum ritu, Ov.M. 7, 258; 3, 703; Curt. 8, 10, 15; gen. Bacchantium, id. 9, 10, 24.—Pass. (as in later Gr. bakcheuesthai, bakcheuthênai) of the place in which the orgies of Bacchus were celebrated:II.virginibus bacchata Lacaenis Taygeta,
Verg. G. 2, 487 Heyn.:bacchata jugis Naxos,
id. A. 3, 125:Dindyma sanguineis famulum bacchata lacertis,
Val. Fl. 3, 20: ita obsoletum sono furenter ab omni parti bacchatur nemus, Santra ap. Non. p. 78, 28:ululatibus Ide bacchatur,
Claud. Rapt. Pros. 1, 206.—Transf., in gen., to revel, rave, rant, like the Bacchœ (of every species of mental excitement, love, hatred, joy, etc.; mostly poet. and in more elevated prose):B. 1.quibus gaudiis exsultabis? quantā in voluptate bacchabere?
Cic. Cat. 1, 10, 26:furor in vestrā caede bacchantis,
id. ib. 4, 6, 11; id. Har. Resp. 18, 39:non ego sanius Bacchabor Edonis,
Hor. C. 2, 7, 26; Col. poët. 10, 198; * Suet. Calig. 56; Claud. Laud. Stil. 2, 213; id. VI. Cons. Hon. 192.—Of murderous fury:tantā in illos caede bacchati sunt,
Vulg. Judic. 20, 25.—So of poet. inspiration, Stat. S. 1, 2, 258;and with carmen as object: grande Sophocleo carmen bacchamur hiatu,
Juv. 6, 636; cf.:furebant Euhoe bacchantes,
raving to the cry of Euhoe, Cat. 64, 255; 64, 61.—Also, to go or run about in a wanton, wild, raving, or furious manner: animans Omne, quod in magnis bacchatur montibu' passim, * Lucr. 5, 822:saevit inops animi, totamque incensa per urbem Bacchatur,
Verg. A. 4, 301 ( = discursitat, Heyne):immanis in antro Bacchatur vates,
raves, is inspired, id. ib. 6, 78;7, 385: infelix virgo totā bacchatur in urbe,
id. Cir. 166.—Hence,So of a vessel of wine that is filled very often:2.ubi bacchabatur aula, casabant cadi,
Plaut. Mil. 3, 2, 41 Lorenz ad loc.—Of winds:3.Thracio bacchante magis sub interlunia vento,
Hor. C. 1, 25, 11; Ov. Tr. 1, 2, 29.—Of violent rain, Val. Fl. 6, 632.—Of a rumor: concussam bacchatur fama per urbem, spreads rapidly, Verg A. 4, 666.—4.Of enthusiastic, raging discourse:quod eos, quorum altior oratio actioque esset ardentior furere et bacchari arbitraretur,
Cic. Brut. 80, 276:vitiosum dicendi genus, quod inanibus locis bacchatur, etc.,
Quint. 12, 10, 73. -
7 bacchor
I.Lit., to celebrate the festival of Bacchus:B.Baccha bacchans,
Plaut. Am. 2, 2, 71:saxea ut effigies bacchantis prospicit Evoe,
i. e. which cries Evoe in the orgies, Cat. 64, 61; 64, 255:cum aliquo,
Plin. 3, 1, 3, § 8.—Hence, P. a. as subst.: bacchan-tes, um, f., Bacchae, the Bacchantes: passis Medea capillis Bacchantum ritu, Ov.M. 7, 258; 3, 703; Curt. 8, 10, 15; gen. Bacchantium, id. 9, 10, 24.—Pass. (as in later Gr. bakcheuesthai, bakcheuthênai) of the place in which the orgies of Bacchus were celebrated:II.virginibus bacchata Lacaenis Taygeta,
Verg. G. 2, 487 Heyn.:bacchata jugis Naxos,
id. A. 3, 125:Dindyma sanguineis famulum bacchata lacertis,
Val. Fl. 3, 20: ita obsoletum sono furenter ab omni parti bacchatur nemus, Santra ap. Non. p. 78, 28:ululatibus Ide bacchatur,
Claud. Rapt. Pros. 1, 206.—Transf., in gen., to revel, rave, rant, like the Bacchœ (of every species of mental excitement, love, hatred, joy, etc.; mostly poet. and in more elevated prose):B. 1.quibus gaudiis exsultabis? quantā in voluptate bacchabere?
Cic. Cat. 1, 10, 26:furor in vestrā caede bacchantis,
id. ib. 4, 6, 11; id. Har. Resp. 18, 39:non ego sanius Bacchabor Edonis,
Hor. C. 2, 7, 26; Col. poët. 10, 198; * Suet. Calig. 56; Claud. Laud. Stil. 2, 213; id. VI. Cons. Hon. 192.—Of murderous fury:tantā in illos caede bacchati sunt,
Vulg. Judic. 20, 25.—So of poet. inspiration, Stat. S. 1, 2, 258;and with carmen as object: grande Sophocleo carmen bacchamur hiatu,
Juv. 6, 636; cf.:furebant Euhoe bacchantes,
raving to the cry of Euhoe, Cat. 64, 255; 64, 61.—Also, to go or run about in a wanton, wild, raving, or furious manner: animans Omne, quod in magnis bacchatur montibu' passim, * Lucr. 5, 822:saevit inops animi, totamque incensa per urbem Bacchatur,
Verg. A. 4, 301 ( = discursitat, Heyne):immanis in antro Bacchatur vates,
raves, is inspired, id. ib. 6, 78;7, 385: infelix virgo totā bacchatur in urbe,
id. Cir. 166.—Hence,So of a vessel of wine that is filled very often:2.ubi bacchabatur aula, casabant cadi,
Plaut. Mil. 3, 2, 41 Lorenz ad loc.—Of winds:3.Thracio bacchante magis sub interlunia vento,
Hor. C. 1, 25, 11; Ov. Tr. 1, 2, 29.—Of violent rain, Val. Fl. 6, 632.—Of a rumor: concussam bacchatur fama per urbem, spreads rapidly, Verg A. 4, 666.—4.Of enthusiastic, raging discourse:quod eos, quorum altior oratio actioque esset ardentior furere et bacchari arbitraretur,
Cic. Brut. 80, 276:vitiosum dicendi genus, quod inanibus locis bacchatur, etc.,
Quint. 12, 10, 73. -
8 latrans
1.lātro, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [cf. Gr. loidoreô and latrazein = barbarizein, Hesych.], to bark (cf. baubor).I.Lit.:(β).si canes latrent,
Cic. Rosc. Am. 20, 56; Lucr. 5, 1066:ne latret canis,
Hor. S. 1, 2, 128: quasi feta canes sine dentibus latrat, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 32 Müll. (Ann. v. 518 Vahl.):canis timidus vehementius latrat quam mordet,
Curt. 7, 4, 13:canino rictu,
Juv. 10, 272.— Impers. pass.:scit cui latretur cum solus obambulet ipse,
Ov. Tr. 2, 459.—Act. for allatrare, to bark at, bay:(γ).senem adulterum Latrent Suburanae canes,
Hor. Epod. 5, 57:cervinam pellem,
id. Ep. 1, 2, 66:nubila,
Stat. Th. 1, 551.—Also in pass.:latrari a canibus,
Plin. 25, 10, 78, § 126.—Part. pres. as subst.: lātrans, antis, m., a barker, i. e. a dog ( poet.):B.inmeriti fatum latrantis,
Ov. M. 8, 412; plur., id. ib. 8, 344.—Transf.1.To resound, roar, of water ( poet.):2.latrantes undae,
Sil. 5, 396:(amnis) Alpibus ortus fertur latrantibus undis,
id. 3, 470; Stat. Ach. 1, 451.—In speaking, to rant, roar, bluster:(β).latrant jam quidam oratores, non loquuntur,
Cic. Brut. 15, 58:rumperis et latras,
Hor. S. 1, 3, 136.—Act., to bark at:II.si quis Obprobriis dignum latraverit,
Hor. S. 2, 1, 85.—Trop., to bark at, rage, etc.A.In gen.:(β).multa ab animalium vocibus tralata in homines, partim quae sunt aperta, partim obscura. Perspicua, ut Ennii: Animus cum pectore latrat,
Varr. L. L. 7, § 103 Müll. (cf. Ann. v. 570 Vahl.):admoto latrant praecordia tactu,
rage, Stat. S. 2, 1, 13:curae latrantes,
Petr. 119.—Act.:B.magnas latrantia pectora curas,
Stat. Th. 2, 338.—In partic.1.To demand vehemently: latrare Ennius pro poscere posuit, Paul. ex Fest. 121 Müll.; cf.2.Enn. l. l.: cum sale panis Latrantem stomachum bene leniet,
Hor. S. 2, 2, 17:nil aliud sibi naturam latrare, nisi ut, etc.,
Lucr. 2, 17.—Opening the mouth wide, pronounced with a wide mouth:2.hanc scripsit Latine Plautus cum latranti nomine,
Plaut. Cas. prol. 34.lā̆tro, ōnis, m. [Gr. latris, root la-, laW-, in laô, leia; cf. lucrum], a hired servant, hireling, mercenary, satellite, bodyguard, etc. (only ante-class.): haec effatus ibi, latrones dicta facessunt, Enn. ap. Non. 306, 23 (Ann. v. 60 Vahl.).—Of mercenary soldiers:II.latrones, quos conduxi,
Plaut. Mil. 4, 1, 3:nam hic latro in Sparta fuit,
id. Poen. 3, 3, 50:latronem suam qui auro vitam venditat,
id. Bacch. 1, 1, 20 Fleck.; cf.: fortunas suas coepere latrones Inter se memorare, Enn. ap. Non. 134, 29 (Ann. v. 528 Vahl.); cf. Varr. L. L. 7, p. 141 Müll., and the passage from Paul. ex Fest. infra.—Transf.A.A freebooter, highwayman, robber, bandit, irregular soldier, brigand (opp. justi hostes). Liv. 40, 27, 10: latrones eos antiqui dicebant, qui conducti militabant. apo tês latreias. At nunc viarum obsessores dicuntur, Paul. ex Fest. p. 118 Müll.:B.hostes hi sunt, qui nobis, aut quibus nos publice bellum decrevimus: ceteri latrones aut praedones sunt,
Dig. 50, 16, 118:vos latrones et mendicos homines magni penditis?
Plaut. Stich. 1, 2, 75:collecti ex praedonibus latronibusque Syriae,
Caes. B. C. 3, 110; 3, 109 fin.; id. B. G. 3, 17:erat ei vivendum latronum ritu, ut tantum haberet, quantum rapere potuisset,
Cic. Phil. 2, 25, 62:non semper viator a latrone, non numquam etiam latro a viatore occiditur,
Cic. Mil. 21, 55; cf.:cantabit vacuus coram latrone viator,
Juv. 10, 22; 13, 145:ne quis fur esset, neu latro,
Hor. S. 1, 3, 106:quin etiam leges latronum esse dicuntur, etc.,
Cic. Off. 2, 11, 40:quaestio latronum,
Paul. Sent. 5, 16, 13:qui latronem caedem sibi inferentem, occiderit,
id. ib. 5, 23, 8.—Of an assassin, Val. Max. 5, 9, 4.— Poet. of a hunter, Verg. A. 12, 7.—Of a wolf, Phaedr. 1, 1, 4.—For latrunculus, a chessman, a piece in the game of draughts or chess which represents a soldier; a man, pawn ( poet.):3.latronum proelia,
Ov. A. A. 3, 357:ludere bella latronum,
Mart. 14, 20, 1; cf.vitreo latrone,
id. 7, 72, 8.Lā̆tro, ōnis, m., a Roman surname. So M. Porcius Latro, a famous orator from Spain, a friend of the elder Seneca, Sen. Contr. 1 praef.; Quint. 10, 5, 18; 9, 2, 91; Plin. 20, 14, 57, § 160.—Hence,II.Lătrō-nĭānus, a, um, adj., of or belonging to Latro, Latronian:color,
Sen. Contr. 1, 7, 16; 1 praef. § 13. -
9 Latro
1.lātro, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [cf. Gr. loidoreô and latrazein = barbarizein, Hesych.], to bark (cf. baubor).I.Lit.:(β).si canes latrent,
Cic. Rosc. Am. 20, 56; Lucr. 5, 1066:ne latret canis,
Hor. S. 1, 2, 128: quasi feta canes sine dentibus latrat, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 32 Müll. (Ann. v. 518 Vahl.):canis timidus vehementius latrat quam mordet,
Curt. 7, 4, 13:canino rictu,
Juv. 10, 272.— Impers. pass.:scit cui latretur cum solus obambulet ipse,
Ov. Tr. 2, 459.—Act. for allatrare, to bark at, bay:(γ).senem adulterum Latrent Suburanae canes,
Hor. Epod. 5, 57:cervinam pellem,
id. Ep. 1, 2, 66:nubila,
Stat. Th. 1, 551.—Also in pass.:latrari a canibus,
Plin. 25, 10, 78, § 126.—Part. pres. as subst.: lātrans, antis, m., a barker, i. e. a dog ( poet.):B.inmeriti fatum latrantis,
Ov. M. 8, 412; plur., id. ib. 8, 344.—Transf.1.To resound, roar, of water ( poet.):2.latrantes undae,
Sil. 5, 396:(amnis) Alpibus ortus fertur latrantibus undis,
id. 3, 470; Stat. Ach. 1, 451.—In speaking, to rant, roar, bluster:(β).latrant jam quidam oratores, non loquuntur,
Cic. Brut. 15, 58:rumperis et latras,
Hor. S. 1, 3, 136.—Act., to bark at:II.si quis Obprobriis dignum latraverit,
Hor. S. 2, 1, 85.—Trop., to bark at, rage, etc.A.In gen.:(β).multa ab animalium vocibus tralata in homines, partim quae sunt aperta, partim obscura. Perspicua, ut Ennii: Animus cum pectore latrat,
Varr. L. L. 7, § 103 Müll. (cf. Ann. v. 570 Vahl.):admoto latrant praecordia tactu,
rage, Stat. S. 2, 1, 13:curae latrantes,
Petr. 119.—Act.:B.magnas latrantia pectora curas,
Stat. Th. 2, 338.—In partic.1.To demand vehemently: latrare Ennius pro poscere posuit, Paul. ex Fest. 121 Müll.; cf.2.Enn. l. l.: cum sale panis Latrantem stomachum bene leniet,
Hor. S. 2, 2, 17:nil aliud sibi naturam latrare, nisi ut, etc.,
Lucr. 2, 17.—Opening the mouth wide, pronounced with a wide mouth:2.hanc scripsit Latine Plautus cum latranti nomine,
Plaut. Cas. prol. 34.lā̆tro, ōnis, m. [Gr. latris, root la-, laW-, in laô, leia; cf. lucrum], a hired servant, hireling, mercenary, satellite, bodyguard, etc. (only ante-class.): haec effatus ibi, latrones dicta facessunt, Enn. ap. Non. 306, 23 (Ann. v. 60 Vahl.).—Of mercenary soldiers:II.latrones, quos conduxi,
Plaut. Mil. 4, 1, 3:nam hic latro in Sparta fuit,
id. Poen. 3, 3, 50:latronem suam qui auro vitam venditat,
id. Bacch. 1, 1, 20 Fleck.; cf.: fortunas suas coepere latrones Inter se memorare, Enn. ap. Non. 134, 29 (Ann. v. 528 Vahl.); cf. Varr. L. L. 7, p. 141 Müll., and the passage from Paul. ex Fest. infra.—Transf.A.A freebooter, highwayman, robber, bandit, irregular soldier, brigand (opp. justi hostes). Liv. 40, 27, 10: latrones eos antiqui dicebant, qui conducti militabant. apo tês latreias. At nunc viarum obsessores dicuntur, Paul. ex Fest. p. 118 Müll.:B.hostes hi sunt, qui nobis, aut quibus nos publice bellum decrevimus: ceteri latrones aut praedones sunt,
Dig. 50, 16, 118:vos latrones et mendicos homines magni penditis?
Plaut. Stich. 1, 2, 75:collecti ex praedonibus latronibusque Syriae,
Caes. B. C. 3, 110; 3, 109 fin.; id. B. G. 3, 17:erat ei vivendum latronum ritu, ut tantum haberet, quantum rapere potuisset,
Cic. Phil. 2, 25, 62:non semper viator a latrone, non numquam etiam latro a viatore occiditur,
Cic. Mil. 21, 55; cf.:cantabit vacuus coram latrone viator,
Juv. 10, 22; 13, 145:ne quis fur esset, neu latro,
Hor. S. 1, 3, 106:quin etiam leges latronum esse dicuntur, etc.,
Cic. Off. 2, 11, 40:quaestio latronum,
Paul. Sent. 5, 16, 13:qui latronem caedem sibi inferentem, occiderit,
id. ib. 5, 23, 8.—Of an assassin, Val. Max. 5, 9, 4.— Poet. of a hunter, Verg. A. 12, 7.—Of a wolf, Phaedr. 1, 1, 4.—For latrunculus, a chessman, a piece in the game of draughts or chess which represents a soldier; a man, pawn ( poet.):3.latronum proelia,
Ov. A. A. 3, 357:ludere bella latronum,
Mart. 14, 20, 1; cf.vitreo latrone,
id. 7, 72, 8.Lā̆tro, ōnis, m., a Roman surname. So M. Porcius Latro, a famous orator from Spain, a friend of the elder Seneca, Sen. Contr. 1 praef.; Quint. 10, 5, 18; 9, 2, 91; Plin. 20, 14, 57, § 160.—Hence,II.Lătrō-nĭānus, a, um, adj., of or belonging to Latro, Latronian:color,
Sen. Contr. 1, 7, 16; 1 praef. § 13. -
10 latro
1.lātro, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [cf. Gr. loidoreô and latrazein = barbarizein, Hesych.], to bark (cf. baubor).I.Lit.:(β).si canes latrent,
Cic. Rosc. Am. 20, 56; Lucr. 5, 1066:ne latret canis,
Hor. S. 1, 2, 128: quasi feta canes sine dentibus latrat, Enn. ap. Varr. L. L. 7, § 32 Müll. (Ann. v. 518 Vahl.):canis timidus vehementius latrat quam mordet,
Curt. 7, 4, 13:canino rictu,
Juv. 10, 272.— Impers. pass.:scit cui latretur cum solus obambulet ipse,
Ov. Tr. 2, 459.—Act. for allatrare, to bark at, bay:(γ).senem adulterum Latrent Suburanae canes,
Hor. Epod. 5, 57:cervinam pellem,
id. Ep. 1, 2, 66:nubila,
Stat. Th. 1, 551.—Also in pass.:latrari a canibus,
Plin. 25, 10, 78, § 126.—Part. pres. as subst.: lātrans, antis, m., a barker, i. e. a dog ( poet.):B.inmeriti fatum latrantis,
Ov. M. 8, 412; plur., id. ib. 8, 344.—Transf.1.To resound, roar, of water ( poet.):2.latrantes undae,
Sil. 5, 396:(amnis) Alpibus ortus fertur latrantibus undis,
id. 3, 470; Stat. Ach. 1, 451.—In speaking, to rant, roar, bluster:(β).latrant jam quidam oratores, non loquuntur,
Cic. Brut. 15, 58:rumperis et latras,
Hor. S. 1, 3, 136.—Act., to bark at:II.si quis Obprobriis dignum latraverit,
Hor. S. 2, 1, 85.—Trop., to bark at, rage, etc.A.In gen.:(β).multa ab animalium vocibus tralata in homines, partim quae sunt aperta, partim obscura. Perspicua, ut Ennii: Animus cum pectore latrat,
Varr. L. L. 7, § 103 Müll. (cf. Ann. v. 570 Vahl.):admoto latrant praecordia tactu,
rage, Stat. S. 2, 1, 13:curae latrantes,
Petr. 119.—Act.:B.magnas latrantia pectora curas,
Stat. Th. 2, 338.—In partic.1.To demand vehemently: latrare Ennius pro poscere posuit, Paul. ex Fest. 121 Müll.; cf.2.Enn. l. l.: cum sale panis Latrantem stomachum bene leniet,
Hor. S. 2, 2, 17:nil aliud sibi naturam latrare, nisi ut, etc.,
Lucr. 2, 17.—Opening the mouth wide, pronounced with a wide mouth:2.hanc scripsit Latine Plautus cum latranti nomine,
Plaut. Cas. prol. 34.lā̆tro, ōnis, m. [Gr. latris, root la-, laW-, in laô, leia; cf. lucrum], a hired servant, hireling, mercenary, satellite, bodyguard, etc. (only ante-class.): haec effatus ibi, latrones dicta facessunt, Enn. ap. Non. 306, 23 (Ann. v. 60 Vahl.).—Of mercenary soldiers:II.latrones, quos conduxi,
Plaut. Mil. 4, 1, 3:nam hic latro in Sparta fuit,
id. Poen. 3, 3, 50:latronem suam qui auro vitam venditat,
id. Bacch. 1, 1, 20 Fleck.; cf.: fortunas suas coepere latrones Inter se memorare, Enn. ap. Non. 134, 29 (Ann. v. 528 Vahl.); cf. Varr. L. L. 7, p. 141 Müll., and the passage from Paul. ex Fest. infra.—Transf.A.A freebooter, highwayman, robber, bandit, irregular soldier, brigand (opp. justi hostes). Liv. 40, 27, 10: latrones eos antiqui dicebant, qui conducti militabant. apo tês latreias. At nunc viarum obsessores dicuntur, Paul. ex Fest. p. 118 Müll.:B.hostes hi sunt, qui nobis, aut quibus nos publice bellum decrevimus: ceteri latrones aut praedones sunt,
Dig. 50, 16, 118:vos latrones et mendicos homines magni penditis?
Plaut. Stich. 1, 2, 75:collecti ex praedonibus latronibusque Syriae,
Caes. B. C. 3, 110; 3, 109 fin.; id. B. G. 3, 17:erat ei vivendum latronum ritu, ut tantum haberet, quantum rapere potuisset,
Cic. Phil. 2, 25, 62:non semper viator a latrone, non numquam etiam latro a viatore occiditur,
Cic. Mil. 21, 55; cf.:cantabit vacuus coram latrone viator,
Juv. 10, 22; 13, 145:ne quis fur esset, neu latro,
Hor. S. 1, 3, 106:quin etiam leges latronum esse dicuntur, etc.,
Cic. Off. 2, 11, 40:quaestio latronum,
Paul. Sent. 5, 16, 13:qui latronem caedem sibi inferentem, occiderit,
id. ib. 5, 23, 8.—Of an assassin, Val. Max. 5, 9, 4.— Poet. of a hunter, Verg. A. 12, 7.—Of a wolf, Phaedr. 1, 1, 4.—For latrunculus, a chessman, a piece in the game of draughts or chess which represents a soldier; a man, pawn ( poet.):3.latronum proelia,
Ov. A. A. 3, 357:ludere bella latronum,
Mart. 14, 20, 1; cf.vitreo latrone,
id. 7, 72, 8.Lā̆tro, ōnis, m., a Roman surname. So M. Porcius Latro, a famous orator from Spain, a friend of the elder Seneca, Sen. Contr. 1 praef.; Quint. 10, 5, 18; 9, 2, 91; Plin. 20, 14, 57, § 160.—Hence,II.Lătrō-nĭānus, a, um, adj., of or belonging to Latro, Latronian:color,
Sen. Contr. 1, 7, 16; 1 praef. § 13. -
11 tumultuor
tŭmultŭor, ātus, 1, v. dep. n. [tumultus], to make a bustle or disturbance, to be in great agitation or confusion, be in an uproar, raise a tumult:II.in otio tumultuaris, in tumultu es otiosus,
Auct. Her. 4, 15, 21:non decet tumultuari,
Plaut. Poen. 3, 1, 22:saepe et sine causā,
Cic. Agr. 2, 37, 101:quid tumultuaris, soror? quid insanis?
id. Cael. 15, 36:fortis et constantis est, non perturbari in rebus asperis nec tumultuantem de gradu deici,
confused, agitated, id. Off. 1, 23, 80; Petr. 79:tumultuari Gallias comperit,
to be in an uproar, Suet. Galb. 9; Aur. Vict. Caes. 24, 3.—Esp. of oratory, to storm, rant, talk at random, etc.:► 1.mihi ne dicere quidem videtur, nisi qui disposite, ornate, copiose dicit, sed tumultuari,
Quint. 10, 7, 12:oratio carens hac virtute (i. e. ordine) tumultuetur necesse est,
id. Inst. 7, prooem. § 3; so id. ib. 2, 12, 11.Act. collat. form tŭmultŭo, āre:2.quid sit mi expedi, quor tumultues,
Plaut. Rud. 3, 2, 15; 3, 2, 24.—Impers. pass.: hostibus nuntiatur, in castris Romanorum praeter consuetudinem tumultuari, that there is a tumult or disturbance in the camp, Caes. B. G. 7, 61; Liv. 36, 44, 4:cum tumultuatum in castris sciret,
id. 25, 21, 2:cum Gallis tumultuatum verius quam belligeratum,
id. 21, 16, 4; Flor. 4, 12, 30. -
12 vaticinor
vātĭcĭnor, ātus, 1, v. dep. n. and a. [vates], to foretell, predict, prophesy, forebode, vaticinate (syn.: ominor, divino).I.Lit.:II.furor vera vaticinatur,
Cic. Div. 1, 31, 67:quod et somniantibus saepe contingit et vaticinantibus per furorem,
id. ib. 1, 18, 34:haec duce praedico vaticinorque deo,
Ov. P. 3, 4, 94; cf. Liv. 2, 41, 5; 5, 15, 4; Quint. 4, 2, 3; Ov. H. 16, 278; id. Ib. 268 al.—With object-clause:saevam laesi fore numinis iram Vaticinatus erat,
Ov. M. 4, 9; 8, 773.— Poet.:parcite, vaticinor, cognatas caede nefandā Exturbare animas,
i.e. I warn you as a prophet, Ov. M. 15, 174; cf.:venturi praescia Manto Per medias fuerat... Vaticinata vias,
id. ib. 6, 159:vaticinor moneoque,
id. P. 1, 1, 47.—Transf.A.To sing or celebrate as a poet:B.Agrigentinum quidem doctum quendam virum carminibus Graecis vaticinatum ferunt, quae in rerum naturā totoque mundo constarent quaeque moverentur, ea contrahere amicitiam, dissipare discordiam,
Cic. Lael. 7, 24: Ps. Parricida... Sacrilege... Perjure. Ba. Vetera vaticinamini, you're singing the old song, Plaut. Ps. 1, 3, 129.—To rave, rant, talk foolish stuff:vaticinari atque insanire,
Cic. Sest. 10, 23:sed ego fortasse vaticinor, et haec omnia meliores habebunt exitus,
id. Fam. 2, 16, 6.
См. также в других словарях:
Rant — Saltar a navegación, búsqueda Rant. La vida de un asesino Autor Chuck Palahniuk Género literario Novela Subgénero Satírico Edición original en inglés (2007) … Wikipedia Español
Rant — Rant, n. High sounding language, without importance or dignity of thought; boisterous, empty declamation; bombast; as, the rant of fanatics. [1913 Webster] This is a stoical rant, without any foundation in the nature of man or reason of things.… … The Collaborative International Dictionary of English
rant — [rænt] v [I and T] [Date: 1500 1600; Origin: Early Dutch ranten] to talk or complain in a loud excited and rather confused way because you feel strongly about something rant about ▪ She was still ranting about the unfairness of it all. ▪ Why don… … Dictionary of contemporary English
ranţ — s. v. creţ, cută, dungă, încreţitură, rid, rumegătură, rumeguş, zbârcitură. Trimis de siveco, 13.09.2007. Sursa: Sinonime ranţ, ránţuri, s.n. (reg.) 1. cută, zbârcitură. 2. franj; urioc. 3. femeie morală. 4. ferăstrău. 5. roată dinţată. Trimis… … Dicționar Român
Rant — (r[a^]nt), v. i. [imp. & p. p. {Ranted}; p. pr. & vb. n. {Ranting}.] [OD. ranten, randen, to dote, to be enraged.] To rave in violent, high sounding, or extravagant language, without dignity of thought; to be noisy, boisterous, and bombastic in… … The Collaborative International Dictionary of English
rant — [n] yelling, raving bluster, bombast, diatribe, fustian, harangue, oration, philippic, rhapsody, rhetoric, rodomontade, tirade, vociferation; concepts 44,49,52 Ant. calm, quiet rant [v] yell, rave bellow, bloviate, blow one’s top*, bluster, carry … New thesaurus
rant — [rant] vi., vt. [< obs. Du ranten, to rave, akin to Ger ranzen, to be noisy, anranzen, to affront] to talk or say in a loud, wild, extravagant way; declaim violently; rave n. 1. ranting speech 2. [Scot. or North Eng.] a boisterous merrymaking… … English World dictionary
rant|y — «RAN tee», adjective. British Dialect. 1. raving or wild, as with passion, anger, or pain. 2. lively, boisterous, or riotous. ╂[< rant + y1] … Useful english dictionary
rant — index bombast, declaim, fustian, outpour, reprimand, rodomontade Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
rant at — index reproach Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton. 2006 … Law dictionary
rant — n *bombast, fustian, rodomontade, rhapsody Analogous words: inflatedness or inflation, turgidity, tumidity, flatu lence (see corresponding adjectives at INFLATED) … New Dictionary of Synonyms