Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

puber

  • 1 puber

    pūber, ĕris, v. 1. pubes.

    Lewis & Short latin dictionary > puber

  • 2 puberes

    1.
    pūbes and pūber (cf. Prisc. p. 707 P.; also pūbis, ĕris, Caes. ib.), ĕris, adj. [root pu-, to beget; in Sanscr. putras, son; pumans, man; cf.: puer, pūpa, putus, etc.], that is grown up, of ripe age, adult, pubescent.
    I.
    Lit. (class.):

    pubes et puber qui generare potest: is incipit esse a quattuordecim annis: femina a duodecim viri potens, sive patiens, ut quidam putant,

    Fest. p. 250 Müll.; Crass. ap. Cic. de Or. 2, 55, 224:

    filii,

    Cic. Off. 1, 35, 129: priusquam pubes esset, Nep. Dion, 4, 4:

    ad puberem aetatem,

    Liv. 1, 3.—
    B.
    Subst.: pūbĕres, um, m., grown-up persons, adults, men (cf.:

    adulescens, ephebus): omnes puberes armati convenire consuerunt,

    Caes. B. G. 5, 56; id. B. C. 2, 13; 3, 9; Sall. J. 26, 3; 54, 6; Tac. A. 13, 39.— Sing. collect.:

    omnem Italiae pubem commiserat,

    Cic. Mil. 23, 61; Liv. 1, 9, 6; Suet. Ner. 43; Tac. H. 2, 47.— Rarely, of one person, a youth:

    ne praejudicium fiat impuberi per puberis personam,

    Dig. 37, 10, 3, § 8.—
    II.
    Transf., of plants, covered with soft down, downy, pubescent, ripe:

    folia,

    Verg. A. 12, 413:

    uvae,

    Front. Ep. ad M. Caes. 4, 4 Mai.
    2.
    pūbes (nom. pubis, Prud. Cath. 7, 162), is, f. [1. pubes], the signs of manhood, i. e. the hair which appears on the body at the age of puberty, Gr. hêbê.
    I.
    Lit.:

    si inguen jam pube contegitur,

    Cels. 7, 19:

    capillus et pubes,

    Plin. 34, 8, 19, § 58.—
    II.
    Transf.
    A.
    The hair in gen.:

    ciliorum,

    Mart. Cap. 2, § 132.—
    B.
    The private parts, Verg. A. 3, 427; Ov. Am. 3, 12, 22; Plin. 11, 37, 83, § 208; 28, 15, 60, § 215; App. M. 10, p. 254, 3.—
    C.
    Collect., grown-up males, youth, young men (class.):

    omnem Italiae pubem,

    Cic. Mil. 23, 61; Verg. A. 5, 573:

    robora pubis Lecta,

    id. ib. 8, 518:

    Romana,

    Liv. 1, 9; Tac. A. 6, 1; id. H. 2, 47; Sil. 1, 667.— Poet., transf., of bullocks, Verg. G. 3, 174.—
    2.
    In gen., men, people, population:

    pube praesenti,

    Plaut. Ps. 1, 1, 124; Cat. 64, 4; 268; 68, 101:

    Dardana,

    Verg. A. 7, 219:

    captiva,

    Hor. C. 3, 5, 18:

    Romana,

    id. ib. 4, 4, 46 al.—
    III.
    Trop., fulness, ripeness:

    pube agri variorum seminum laeti,

    Amm. 24, 5, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > puberes

  • 3 pubes

    1.
    pūbes and pūber (cf. Prisc. p. 707 P.; also pūbis, ĕris, Caes. ib.), ĕris, adj. [root pu-, to beget; in Sanscr. putras, son; pumans, man; cf.: puer, pūpa, putus, etc.], that is grown up, of ripe age, adult, pubescent.
    I.
    Lit. (class.):

    pubes et puber qui generare potest: is incipit esse a quattuordecim annis: femina a duodecim viri potens, sive patiens, ut quidam putant,

    Fest. p. 250 Müll.; Crass. ap. Cic. de Or. 2, 55, 224:

    filii,

    Cic. Off. 1, 35, 129: priusquam pubes esset, Nep. Dion, 4, 4:

    ad puberem aetatem,

    Liv. 1, 3.—
    B.
    Subst.: pūbĕres, um, m., grown-up persons, adults, men (cf.:

    adulescens, ephebus): omnes puberes armati convenire consuerunt,

    Caes. B. G. 5, 56; id. B. C. 2, 13; 3, 9; Sall. J. 26, 3; 54, 6; Tac. A. 13, 39.— Sing. collect.:

    omnem Italiae pubem commiserat,

    Cic. Mil. 23, 61; Liv. 1, 9, 6; Suet. Ner. 43; Tac. H. 2, 47.— Rarely, of one person, a youth:

    ne praejudicium fiat impuberi per puberis personam,

    Dig. 37, 10, 3, § 8.—
    II.
    Transf., of plants, covered with soft down, downy, pubescent, ripe:

    folia,

    Verg. A. 12, 413:

    uvae,

    Front. Ep. ad M. Caes. 4, 4 Mai.
    2.
    pūbes (nom. pubis, Prud. Cath. 7, 162), is, f. [1. pubes], the signs of manhood, i. e. the hair which appears on the body at the age of puberty, Gr. hêbê.
    I.
    Lit.:

    si inguen jam pube contegitur,

    Cels. 7, 19:

    capillus et pubes,

    Plin. 34, 8, 19, § 58.—
    II.
    Transf.
    A.
    The hair in gen.:

    ciliorum,

    Mart. Cap. 2, § 132.—
    B.
    The private parts, Verg. A. 3, 427; Ov. Am. 3, 12, 22; Plin. 11, 37, 83, § 208; 28, 15, 60, § 215; App. M. 10, p. 254, 3.—
    C.
    Collect., grown-up males, youth, young men (class.):

    omnem Italiae pubem,

    Cic. Mil. 23, 61; Verg. A. 5, 573:

    robora pubis Lecta,

    id. ib. 8, 518:

    Romana,

    Liv. 1, 9; Tac. A. 6, 1; id. H. 2, 47; Sil. 1, 667.— Poet., transf., of bullocks, Verg. G. 3, 174.—
    2.
    In gen., men, people, population:

    pube praesenti,

    Plaut. Ps. 1, 1, 124; Cat. 64, 4; 268; 68, 101:

    Dardana,

    Verg. A. 7, 219:

    captiva,

    Hor. C. 3, 5, 18:

    Romana,

    id. ib. 4, 4, 46 al.—
    III.
    Trop., fulness, ripeness:

    pube agri variorum seminum laeti,

    Amm. 24, 5, 1.

    Lewis & Short latin dictionary > pubes

  • 4 pubertas

    pūbertas, ātis, f. [puber], the age of manhood or maturity, puberty.
    I.
    Lit.:

    primis pubertatis annis,

    Just. 9, 6, 5:

    ab initio pubertatis,

    id. 23, 1, 8; 35, 2, 2; and:

    circa pubertatem,

    Plin. 25, 13, 95, § 154:

    pubertatis et primae adulescentiae tempus,

    Suet. Dom. 1; cf. Macr. S. 7, 7:

    differetur quaestio in tempus pubertatis,

    Dig. 37, 10, 1, § 11; 37, 10, 7, § 3.—
    II.
    Transf.
    A.
    The signs of puberty, the beard, etc., Cic. N. D. 2, 33, 86; Plin. 7, 16, 17, § 76; 21, 26, 97, § 170.—
    2.
    Of plants, soft down, pubescence, Plin. 23, praef. 4, § 7.—
    B.
    Manhood, virility:

    inexhausta pubertas,

    Tac. G. 20, 2.—
    C.
    Youth, young persons:

    pubertas canis suum honorem reddebat,

    Val. Max. 2, 1, 10:

    dux pubertatis,

    Vulg. Prov. 2, 17.

    Lewis & Short latin dictionary > pubertas

См. также в других словарях:

  • puber — PÚBER, Ă, puberi, e, adj., s.m. şi f. (Om) ajuns la vârsta pubertăţii. – Din lat. puber, fr. pubère. Trimis de oprocopiuc, 24.04.2004. Sursa: DEX 98  Puber ≠ impuber Trimis de siveco, 03.08.2004. Sursa: Antonime  PÚBER …   Dicționar Român

  • púber — (Del lat. puber). adj. Que ha llegado a la pubertad. U. t. c. s.) …   Diccionario de la lengua española

  • púber — sujeto que ha llegado a la pubertad Diccionario ilustrado de Términos Médicos.. Alvaro Galiano. 2010 …   Diccionario médico

  • púber — adjetivo,sustantivo masculino y femenino 1. (antepuesto / pospuesto) Uso/registro: elevado. Que ha llegado a la pubertad: las púberes doncellas. Muchachas y muchachos púberes asisten a las fiestas …   Diccionario Salamanca de la Lengua Española

  • púber — (Del lat. puber.) ► adjetivo/ sustantivo masculino femenino Que ha llegado a la pubertad: ■ tiene granitos porque está en edad púber. TAMBIÉN púbero SINÓNIMO adolescente * * * púber (del lat. «puber») adj. y n. Se aplica a los niños y niñas en… …   Enciclopedia Universal

  • púber — {{#}}{{LM P32131}}{{〓}} {{SynP32902}} {{[}}púber{{]}} ‹pú·ber› {{《}}▍ adj.inv./s.com.{{》}} Que ha llegado a la pubertad. {{★}}{{\}}ETIMOLOGÍA:{{/}} Del latín puber. {{#}}{{LM SynP32902}}{{〓}} {{CLAVE P32131}}{{\}}{{CLAVE}}{{/}}{{\}}SINÓNIMOS Y… …   Diccionario de uso del español actual con sinónimos y antónimos

  • púber — pú|ber Mot Pla Adjectiu invariable …   Diccionari Català-Català

  • púber — adjetivo y sustantivo adolescente. * * * Sinónimos: ■ adolescente, núbil, joven, mozo …   Diccionario de sinónimos y antónimos

  • puber — (L). A ripe age, adult; downy …   Dictionary of word roots and combining forms

  • puber — …   Useful english dictionary

  • Macropipus puber — Étrille Macropipus puber …   Wikipédia en Français

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»