Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

potion

  • 1 venēnum

        venēnum ī, n    a strong potion, juice, drug (old): qui venenum malum fecit: (avaritia) quasi venenis malis imbuta, etc., S.—A destructive potion, poison, venom: ipsius veneni quae ratio fingitur?: mulierem veneno interfecit: herbae nigri cum lacte veneni, V.: utrum, H.—A magical potion, charm: sibi venenis erepta memoria: pallet nostris Aurora venenis, O.: dira Medeae, H.: Thessala, H.—Charm, seduction: Occultum inspires ignem fallasque veneno (i. e. amoris), V.—A coloring material, color, dye, paint: Alba nec Assyrio fucatur lana veneno, V.: Tarentinum, H.—Fig., a mischief, evil, pest, bane: discordia ordinum est venenum urbis huius, L.: vitae, Ct.—Virulence, bitterness: Rupili, H.: lingua suffusa veneno, O.
    * * *
    poison; drug

    Latin-English dictionary > venēnum

  • 2 medicamentum

    mĕdĭcāmentum, i, n. [medicor], a drug, remedy, physic, medicine, medicament.
    I.
    Lit.:

    medicamentum alicui dare ad aquam intercutem,

    Cic. Off. 3, 24, 92:

    haurire,

    Plin. 24, 19, 113, § 174:

    sumere,

    to take, Curt. 3, 6, 3:

    componere,

    to compound, Plin. 32, 9, 34, § 106:

    somnificum,

    id. 37, 10, 57, § 158:

    medicamenta salubria,

    Liv. 8, 18:

    salutaria,

    Cic. N. D. 2, 53, 132.—Also of remedies applied externally:

    medicamentis delibutus,

    Cic. Brut. 60, 217.—
    B.
    Transf., like the Gr. pharmakon, a drug, a potion.
    1.
    A hurtful drug, poison: quaerit ibidem ab Hannibale, cur biberit medicamentum, Varr. ap. Non. 345, 23:

    coquere medicamenta,

    Liv. 8, 18:

    medicamentis partum abigere,

    Cic. Clu. 11, 32:

    medicamento sagittas tingere,

    Plin. 27, 11, 76, § 101:

    amatorium,

    a love-potion, philter, Suet. Calig. 50; of an enchanted potion, Plaut. Ps. 3, 2, 80.—
    2.
    A tincture for dyeing, a color, dye, mordant, Cic. Fragm. ap. Non. 521, 20:

    crassius,

    Sen. Q. N. 1, 3:

    rudia,

    Plin. 35, 6, 26, § 44.—
    3.
    A seasoning, condiment, Col. 12, 20.—
    4.
    A paint, wash, cosmetic, Sen. Ben. 7, 9, 2.—
    5.
    A plastering, Vop. Firm. 3.—
    II.
    Trop.
    A.
    A remedy, relief, antidote (rare but class.):

    multorum medicamentum laborum,

    Cic. Clu. 71, 201:

    doloris medicamenta illa Epicurea,

    id. Fin. 2, 7, 22:

    panchrestum medicamentum (sc. pecunia),

    id. Verr. 2, 3, 65, § 152.—
    B.
    (Acc. to I. B. 4.) An embellishment:

    medicamenta fucati candoris, et ruboris,

    Cic. Or. 23, 79.—
    C.
    An enchantment:

    ne quid mali medicamenti inferretur,

    Plin. 28, 9, 37, § 142.

    Lewis & Short latin dictionary > medicamentum

  • 3 venenum

    vĕnēnum, i, n., orig., like pharmakon, any thing, esp. any liquid substance, that powerfully affects or changes the condition of the body, a potion, juice, drug (cf. virus).
    I.
    In gen.: qui venenum dicit, adicere debet, utrum malum an bonum; nam et medicamenta venena sunt: quia eo nomine omne continetur, quod adhibitum naturam ejus, cui adhibitum esset, mutat. Cum id quod nos venenum appellamus, Graeci pharmakon dicunt, apud illos quoque tam medicamenta, quam quae nocent hoc nomine continentur, etc., Dig. 50, 16, 236; cf. ib. 48, 8, 3.—Obsolete, however, in this general signif.: qui venenum malum fecit fecerit, an old legal formula in Cic. Clu. 54, 148:

    avaritia pecuniae studium habet: ea quasi venenis malis imbuta corpus animum que virilem effeminat,

    Sall. C. 11, 3.—
    II.
    In partic.
    A.
    In a bad sense, like pharmakon (freq. and class.).
    1. a.
    Lit.:

    ipsius veneni quae ratio fingitur? ubi quaesitum est? quem ad modum paratum? cui, quo in loco traditum?

    Cic. Cael. 24, 58; 21, 51; id. Clu. 60, 165; 61, 169; id. Phil. 11, 6, 13; id. N. D. 3, 33, 81; id. Tusc. 1, 40, 96:

    nobis veratrum est acre venenum,

    Lucr. 4, 638; Verg. A. 4, 514; Hor. C. 1, 37, 28; id. Epod. 3, 5; 5, 22; id. S. 2, 3, 131:

    dare,

    Liv. 40, 24, 5.—
    b.
    Trop., mischief, evil, destruction (rare, and not in Cic.):

    discordia ordinum est venenum urbis hujus,

    Liv. 3, 67, 6: regis Rupili pus atque venenum, i e. [p. 1968] virulence, Hor. S. 1, 7, 1.—Of bad poems, Cat. 44, 12; 77, 5; cf.:

    humili veneno laedere aliquem,

    Stat. Th. 1, 171:

    venena linguarum, Treb. Poll. Trig. Tyr. 30: lingua est suffusa veneno,

    Ov. M. 2, 777.—
    2.
    Lit., a magical potion, charm:

    item ut Medea Peliam concoxit senem: Quem medicamento et suis venenis dicitur Fecisse rursus ex sene adulescentulum,

    Plaut. Ps. 3, 2, 81:

    dira Medeae,

    Hor. Epod. 5, 62:

    Colcha,

    id. C. 2, 13, 8:

    Colchica,

    id. Epod. 17, 35; Cic. Or. 37, 129; Hor. C. 1, 27, 22; id. Epod. 5, 22; 5, 87; id. S. 1, 8, 19; 2, 1, 48; Ov. M. 7, 209; 14, 55; 14, 403:

    qui quodam quasi veneno perficiat, ut veros heredes moveat,

    Cic. Off. 3, 19, 76:

    id quod amatorium appellatur, venenum est,

    Dig. 48, 8, 3.—
    b.
    Trop., charm, seduction: aetas et corpus tenerum et morigeratio, Haec sunt venena formosarum mulierum, Afran. ap. Non. 2, 7:

    intactos isto satius tentare veneno (i. e. amore),

    Prop. 2, 12 (3, 3), 19:

    blandum,

    Sil. 7, 453; 11, 309:

    occultum inspires ignem fallasque veneno (i. e. amoris),

    Verg. A. 1, 688.—
    B.
    In a good sense.
    1.
    A coloring material, a color, dye, paint ( poet.):

    alba nec Assyrio fucatur lana veneno,

    Verg. G. 2, 465; Hor. Ep. 2, 1, 207; Ov. R. Am. 351.—
    * 2.
    A drug used in embalming, Luc. 8, 691.

    Lewis & Short latin dictionary > venenum

  • 4 hippomanes

        hippomanes is, n, ἱππομανέσ, a humor from a mare, used as a drug to excite passion, V., Tb., Pr.—A membrane on the forehead of a foal, used in love-potions, V., Iu.
    * * *
    discharge of mares in heat; (used for love potion); plant to put mares in heat; small black membrane on forehead of foal; (for love potion/to arouse passion)

    Latin-English dictionary > hippomanes

  • 5 philtrum

        philtrum ī, n, φίλτρον, a love-potion, O., Iu.
    * * *

    Latin-English dictionary > philtrum

  • 6 pōtiō

        pōtiō ōnis, f    [PO-], a drinking: in mediā potione exclamavit.— A drink, draught, potion: contemptissimis escis et potionibus: cum potione sitis depulsa est.— A poisonous draught, potion, philter: potione mulierem sustulit: haec potio torquet, Iu.: Non usitatis potionibus, magic potions, H.
    * * *
    drinking, drink

    Latin-English dictionary > pōtiō

  • 7 sūcus

        sūcus (not succ-), ī, m    [SVG-], a juice, moisture, sap, liquor: stirpes e terrā sucum trahunt: ex intestinis secretus: garo (mixtum) de sucis piscis Hiberi, H.: pinguis olivi, oil, O.— A medicinal drink, draught, potion, dose: purgantes pectora suci, O.: spargit virus sucosque veneni, O.— Taste, flavor, savor: melior, H.: Picenis cedunt pomis Tiburtia suco, H.: Cantharus ingratus suco, O.—Fig., strength, vigor, energy, spirit: sucus ac sanguis (civitatis).—Of style, spirit, life, vigor: ornatur oratio suco suo.
    * * *
    juice, sap; moisture; drink/draught, potion, medicinal liquor; vitality/spirit

    Latin-English dictionary > sūcus

  • 8 potio

    1.
    pōtĭo, ōnis, f. [id.], a drinking, a drink, draught, abstr. and concr. (class.).
    I.
    In gen.
    (α).
    Abstr.:

    in mediā potione,

    Cic. Clu. 10, 30; cf.:

    contemptissimis escis et potionibus,

    id. Fin. 2, 28, 90.—
    (β).
    Concr.:

    cum cibo et potione fames sitisque depulsa est,

    Cic. Fin. 1, 11, 37:

    multo cibo et potione completi,

    id. Tusc. 5, 35, 100:

    cibus et potio,

    Varr. R. R. 1, 1, 5:

    A POTIONE,

    a cup-bearer, Inscr. Grut. 578, 1.—
    II.
    In partic.
    A.
    A poisonous draught:

    potione mulierem sustulit,

    Cic. Clu. 14, 40; cf.: potio mortis causa data. Quint. Decl. 350:

    haec potio torquet,

    Juv. 6, 624.—
    B.
    A draught or potion given by physicians:

    dare potionis aliquid,

    Plaut. Men. 5, 5, 21:

    potiones ad id efficaces,

    Cels. 4, 8.—
    C.
    A magic potion, philter ( poet.), Hor. Epod. 5, 73.—
    III.
    Trop.: nam mihi jam intus potione juncea onerabo gulam, load my throat with a draught of rushes, i. e. hang myself with a rope of rushes, Plaut. Stich. 4, 2, 56.
    2.
    pŏtĭo, īvi, īre, v. a. [potis], to put into the power of, to subject to any one:

    eum nunc potivit pater Servitutis,

    made a slave of him, reduced him to slavery, Plaut. Am. 1, 1, 23: potitu'st hostium, fallen into the [p. 1409] enemy's hands, id. Capt. 1, 1, 24; 1, 2, 41; 3, 5, 104; cf. id. Ep. 4, 1, 5; 4, 1, 35; Paul. ex Fest. p. 250 Müll.

    Lewis & Short latin dictionary > potio

  • 9 medicāmentum

        medicāmentum ī, n    [medico], a drug, remedy, antidote, physic, medicine, medicament: medicamentum alcui dare ad aquam intercutem: sumere, Cu.: medicamenta salubria, L.: medicamentis delibutus.— A drug, potion, poison: coquere medicamenta, L.: medicamentis partum abigere.— Fig., a remedy, relief, antidote: multorum medicamentum maerorum: doloris: panchrestum (i. e. pecunia).— An embellishment: medicamenta fucati candoris et ruboris.
    * * *
    drug, remedy, medicine

    Latin-English dictionary > medicāmentum

  • 10 pōculum

        pōculum ī, n    [PO-], a drinking-vessel, cup, goblet, bowl, beaker: haec argento circumcludunt atque pro poculis utuntur, Cs.: ducere, H.: poscunt maioribus poculis (sc. bibere), out of goblets: stantem extra pocula caprum, i. e. in relief, Iu.— A drink, draught, potion: uxori cum poculum dedisset, i. e. the poison: ad insidiosa vocatus pocula, O.: amoris, i. e. a philter, H.: pocula praegustare, Iu.— A drinking-bout, carouse: immania: sermo, qui adhibetur in poculo, while drinking: inter pocula laeti, V.
    * * *
    cup, bowl, drinking vessel; drink/draught; social drinking (pl.); drink

    Latin-English dictionary > pōculum

  • 11 sopor

        sopor ōris, m    [SOP-], a deep sleep, slumber: cum eum sopor oppressisset, L.: sopore discusso, Cu.: sopore placans artūs languidos: fessos sopor inrigat artūs, V.: perpetuus, i. e. death, H.: sopor et ignavia, laziness, Ta.—Person., Sleep, V.— A sleeping-draught, sleeping-potion: soporem dare, N.
    * * *

    Latin-English dictionary > sopor

  • 12 sorbitiō

        sorbitiō ōnis, f    [sorbeo], a dainty drink, broth: liquida, Ph.
    * * *
    broth, food prepared in liquid/semi-liquid form; drink/draught/potion (L+S)

    Latin-English dictionary > sorbitiō

  • 13 amatorium

    love potion/charm/philter; anything which stimulates sexual passion

    Latin-English dictionary > amatorium

  • 14 decoctum

    decoction, potion made by boiling; (usu. medicine); medicinal drink (L+S)

    Latin-English dictionary > decoctum

  • 15 potionatus

    potionata, potionatum ADJ
    dosed; that has had a potion given him to drink (L+S)

    Latin-English dictionary > potionatus

  • 16 succus

    juice, sap; moisture; drink/draught, potion, medicinal liquor; vitality/spirit

    Latin-English dictionary > succus

  • 17 venenum

    drug, poison, potion.

    Latin-English dictionary of medieval > venenum

  • 18 amatorium

    ămātōrĭus, a, um, adj. [amator], loving, amorous, relating to love (sensual), amatory:

    frui voluptate amatoriā,

    Cic. Tusc. 4, 34, 73:

    Anacreontis tota poësis amatoria est,

    id. ib. 4, 33, 71:

    virus,

    a love-potion, Plin. 8, 22, 34, § 83; cf. id. 9, 25, 41, § 79; so,

    medicamentum,

    Suet. Calig. 50, and absol.: ămā-tōrĭum, i, n., a means of exciting love, a philter, philtron, Plin. 13, 25, 52, § 142; 28, 8, 27, § 106:

    ego tibi monstrabo amatorium: si vis amari, ama,

    Sen. Ep. 9; Quint. 7, 8, 2 al.— Adv.: ămātōrĭē, amorously, * Plaut. Merc. 3, 3, 20; * Cic. Phil. 2, 31, 77.

    Lewis & Short latin dictionary > amatorium

  • 19 amatorius

    ămātōrĭus, a, um, adj. [amator], loving, amorous, relating to love (sensual), amatory:

    frui voluptate amatoriā,

    Cic. Tusc. 4, 34, 73:

    Anacreontis tota poësis amatoria est,

    id. ib. 4, 33, 71:

    virus,

    a love-potion, Plin. 8, 22, 34, § 83; cf. id. 9, 25, 41, § 79; so,

    medicamentum,

    Suet. Calig. 50, and absol.: ămā-tōrĭum, i, n., a means of exciting love, a philter, philtron, Plin. 13, 25, 52, § 142; 28, 8, 27, § 106:

    ego tibi monstrabo amatorium: si vis amari, ama,

    Sen. Ep. 9; Quint. 7, 8, 2 al.— Adv.: ămātōrĭē, amorously, * Plaut. Merc. 3, 3, 20; * Cic. Phil. 2, 31, 77.

    Lewis & Short latin dictionary > amatorius

  • 20 decoquo

    dē-cŏquo, xi, ctum, 3, v. a.
    I.
    To boil away, boil down, diminish by boiling.
    A.
    Lit.:

    usque quo ad tertiam partem decoxeris,

    Varr. R. R. 1, 2, 26;

    so acetum ad quartas, ad tertias,

    Col. 12, 34; Plin. 22, 25, 69, § 140:

    in dimidiam partem,

    Col. 12, 24, 1:

    aquam,

    id. 12, 26:

    pars quarta (argenti) decocta erat,

    had melted away, passed off into dross, Liv. 32, 2.—
    B.
    Trop.
    1.
    With acc., to diminish, repress, consume, waste:

    multum inde decoquent anni,

    Quint. 2, 4, 7; Plin. 21, 6, 17, § 31:

    accensam sed qui bene decoquat iram,

    Claud. in Eutrop. 2, 349.— Poet., with a personal object:

    hic campo indulget, hunc alea decoquit,

    Pers. 5, 57.—
    2.
    Absol.
    a.
    Of personal subjects, to run through the property of one's self or others; to become a bankrupt:

    tenesne memoria, praetextatum te decoxisse?

    Cic. Phil. 2, 18:

    qui primus hoc cognomen acceperit decoxit creditoribus suis,

    Plin. 33, 10, 47, § 133.—
    b.
    To waste away, become impaired, decline:

    res ipsa jam domino decoxit,

    Col. 11, 1, 28:

    quibus (annis) inertiā Caesarum (imperium) quasi decoxit,

    Flor. 1, Prooem. 8:

    templorum vectigalia cotidie decoquunt,

    Tert. adv. Gent. 42:

    spero non tibi decoquet ornithon,

    Varr. R. R. 3, 2, 16.
    II.
    To boil, cook.
    A.
    Lit.:

    axungiam fictili novo,

    Plin. 28, 9, 37, § 138:

    cyathum aceti in calice novo,

    id. 32, 7, 25, § 78:

    lentem in vino,

    id. 22, 25, 77, § 147:

    rapa aqua,

    id. 18, 13, 34, § 126: olus, * Hor. S. 2, 1, 74 et saep.—Hence,
    2.
    Part. perf. subst.
    a.
    dēcocta, ae, f. (sc. aqua), an icy-cold decoction, invented by Nero as a drink, Suet. Ner. 48; Juv. 5, 50; cf. Plin. 31, 3, 23, § 39. With aqua, Mart. 14, 116.—
    b.
    dē-coctum, i, n., a medicinal drink, potion, Plin. 22, 20, 23, § 49; 27, 12, 84, § 108 al.—
    B.
    Transf., pass. (acc. to coquo, no. I. b.), to ripen, dry, Plin. 17, 24, 37, § 226; Pall. 1, 34, 7.—
    2.
    To concoct, fabricate, invent: consilia nefarii facinoris, Decl. M. Posc. Latr.—
    3.
    Trop.: suavitatem habeat orator austeram et solidam, non dulcem et decoctam, a severe and solid, not a luscious and mellow sweetness (the fig. being taken from wine), Cic. de Or. 3, 26, 104.—Hence, dēcoctĭus, adj. comp. (cf. no. II. B. 2.), riper, of composition; more carefully elaborated:

    aspice et haec, si forte aliquid decoctius audis,

    Pers. 1, 125.

    Lewis & Short latin dictionary > decoquo

См. также в других словарях:

  • potion — [ posjɔ̃ ] n. f. • XVIe; « boisson » XIIe; lat. potio (→ poison) ♦ Vieilli Médicament liquide, le plus souvent préparé sur ordonnance, et destiné à être bu. « Une cuillerée à café de potion » (Bosco). Cette potion a un goût infect. Mod. Loc.… …   Encyclopédie Universelle

  • potion — POTION. s. f. Boisson, breuvage. Il ne se dit guere qu en termes de Medecine. Potion cordiale. potion medicinale …   Dictionnaire de l'Académie française

  • Potion — Po tion, n. [L. potio, from potare to drink: cf. F. potion. See {Poison}.] A draught; a dose; usually, a draught or dose of a liquid medicine. Shak. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • potion — c.1300, from O.Fr. pocion (12c.), from L. potionem (nom. potio) potion, a drinking, from potus drunken, irregular pp. of potare to drink, from PIE root *po /*pi drink (Cf. Skt. pati drinks; Gk. pinein to drink …   Etymology dictionary

  • Potion — Po tion, v. t. To drug. [Obs.] Speed. [1913 Webster] …   The Collaborative International Dictionary of English

  • potion — [n] concoction prepared for mental or physical effect aromatic, brew, cordial, cup, dose, draft, dram, draught, drink, elixir, libation, liquid, liquor, medicine, mixture, nip, philter, remedy, restorative, spirits, stimulant, tonic; concepts 307 …   New thesaurus

  • potion — Potion, ou bruvage, Potio …   Thresor de la langue françoyse

  • potion — ► NOUN ▪ a liquid with healing, magical, or poisonous properties. ORIGIN Latin, drink, poisonous draught , related to potare to drink …   English terms dictionary

  • potion — [pō′shən] n. [ME pocion < OFr < L potio < potare, to drink: see POTABLE] a drink or liquid dose, as of medicine, poison, or a substance thought to have magic power …   English World dictionary

  • Potion — Magic Potion redirects here. For The Black Keys album, see Magic Potion (album). The Love Potion by Evelyn de Morgan. A potion (from Greek poton that which one drinks ) is a consumable medicine or poison. In mythology and literature, a potion is… …   Wikipedia

  • Potion — Une potion est une préparation médicamenteuse liquide destinée à être bue. De nos jours, le terme est surtout utilisé en sorcellerie et dans les jeux de rôle. Dans ces derniers, une potion désigne un objet qui, lorsqu il est utilisé par le… …   Wikipédia en Français

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»