-
81 Studiosus
stŭdĭōsus, a, um, adj. [studium], eager, zealous, assiduous, anxious after any thing, fond or studious of any thing.I.In gen.(α).With gen. (most freq.):(β).venandi aut pilae studiosi,
Cic. Lael. 20, 74:nemorum caedisque ferinae,
Ov. M. 7, 675:placendi,
id. A. A. 3, 423:culinae aut Veneris,
Hor. S. 2, 5, 80:florum,
id. C. 3, 27, 29:dicendi,
Cic. de Or. 1, 59, 251; Quint. 2, 13, 1:eloquentiae,
id. 5, 10, 122:summe omnium doctrinarum,
Cic. Fam. 4, 3, 3:musices,
Quint. 1, 10, 12:sapientiae,
id. 3, prooem. § 2;12, 1, 19: sermonis,
id. 10, 1, 114:juris,
occupied with, studious of, the law, Suet. Ner. 32.— Comp.:ille restituendi mei quam retinendi studiosior,
Cic. Att. 8, 3, 3.— Sup.:munditiarum lautitiarumque studiosissimus,
Suet. Caes. 46:aleae,
Aur. Vict. Epit. 1.—With dat.:* (γ).nisi adulterio, studiosus rei nulli aliae,
Plaut. Mil. 3, 1, 206:armorum quam conviviorum apparatibus studiosior,
Just. 9, 8, 4.—With ad:(δ).studiosiores ad opus,
Varr. R. R. 1, 17, 7.—With in:(ε).in argento,
Petr. 52, 1.—Absol.:II.homo valde studiosus ac diligens,
Cic. Ac. 2, 31, 98:putavi mihi suscipiendum laborem utilem studiosis,
id. Opt. Gen. 5, 13:aliquid studioso animo inchoare,
Plin. Ep. 6, 16, 9.—In partic.A.Zealous for any one, i. e. partial, friendly, attached, devoted to him (class.; esp. freq. in Cic.): omnem omnibus studiosis ac fautoribus illius victoriae parrêsian eripui, Cic. Att. 1, 16, 8:B.mei studiosos habeo Dyrrhachinos,
id. ib. 3, 22, 4:sui,
id. Brut. 16, 64:nobilitatis,
id. Ac. 2, 40, 125:studiosa Pectora,
Ov. Tr. 4, 10, 91.— Comp.:studiosior alterius partis,
Suet. Tib. 11 med.:te studiosiorem in me colendo fore,
Cic. Fam. 5, 19, 1.— Sup.:hunc cum ejus studiosissimo Pammene,
Cic. Or. 30, 105:existimationis meae studiosissimus,
id. Verr. 2, 2, 47, § 117:studiosissimum Platonis auditorem fuisse,
Tac. Or. 32.—Devoted to study or learning, learned, studious (not anteAug.; in Cic. always with gen.: litterarum, doctrinarum, etc.; v. supra, I. a, and cf. studeo, II. B.):quid studiosa cohors operum struit?
Hor. Ep. 1, 3, 6:ipse est studiosus, litteratus, etiam disertus,
Plin. Ep. 6, 26, 1:juvenis studiosus alioquin,
Quint. 10, 3, 32.— Transf., of things:studiosa disputatio,
a learned disputation, Quint. 11, 1, 70:otium,
Plin. Ep. 1, 22, 11.— Plur. subst.: stŭdĭōsi, ōrum, m., studious men, the learned, students, Cic. Opt. Gen. 5, 13; Quint. 2, 10, 5; 10, 1, 45; Plin. Ep. 4, 13, 11; 4, 28, 2.—Also, sing.: Stŭdĭōsus, i, m., The Student, the title of a work of the elder Pliny, Plin. Ep. 3, 5, 5.—Hence, adv.: stŭ-dĭōsē, eagerly, zealously, anxiously, carefully, studiously (freq. and class.):texentem telam studiose offendimus,
Ter. Heaut. 2, 3, 44:cum studiose pila luderet,
Cic. de Or. 2, 62, 253:libenter studioseque audire,
id. Div. in Caecil. 12, 39; cf. Tac. Or. 2:aliquid studiose diligenterque curare,
Cic. Att. 16, 16, A, §7: studiose discunt, diligenter docentur,
id. Q. Fr. 3, 3, 1:aliquid investigare,
id. Rep. 1, 11, 17:studiose cavendum est,
id. Lael. 26, 99.— Comp.:ego cum antea studiose commendabam Marcilium, tum multo nunc studiosius, quod, etc.,
Cic. Fam. 13, 54; Quint. 3, 1, 15; 3, 6, 61; Ov. M. 5, 578; Nep. Ages. 3, 2; Col. 8, 11, 2; Just. 43, 3, 5 al.— Sup.:aliquid studiosissime quaerere,
Cic. Rep. 1, 10, 15; id. Off. 3, 28, 101; Plin. Ep. 4, 26, 1; Suet. Calig. 54; id. Aug. 45. -
82 studiosus
stŭdĭōsus, a, um, adj. [studium], eager, zealous, assiduous, anxious after any thing, fond or studious of any thing.I.In gen.(α).With gen. (most freq.):(β).venandi aut pilae studiosi,
Cic. Lael. 20, 74:nemorum caedisque ferinae,
Ov. M. 7, 675:placendi,
id. A. A. 3, 423:culinae aut Veneris,
Hor. S. 2, 5, 80:florum,
id. C. 3, 27, 29:dicendi,
Cic. de Or. 1, 59, 251; Quint. 2, 13, 1:eloquentiae,
id. 5, 10, 122:summe omnium doctrinarum,
Cic. Fam. 4, 3, 3:musices,
Quint. 1, 10, 12:sapientiae,
id. 3, prooem. § 2;12, 1, 19: sermonis,
id. 10, 1, 114:juris,
occupied with, studious of, the law, Suet. Ner. 32.— Comp.:ille restituendi mei quam retinendi studiosior,
Cic. Att. 8, 3, 3.— Sup.:munditiarum lautitiarumque studiosissimus,
Suet. Caes. 46:aleae,
Aur. Vict. Epit. 1.—With dat.:* (γ).nisi adulterio, studiosus rei nulli aliae,
Plaut. Mil. 3, 1, 206:armorum quam conviviorum apparatibus studiosior,
Just. 9, 8, 4.—With ad:(δ).studiosiores ad opus,
Varr. R. R. 1, 17, 7.—With in:(ε).in argento,
Petr. 52, 1.—Absol.:II.homo valde studiosus ac diligens,
Cic. Ac. 2, 31, 98:putavi mihi suscipiendum laborem utilem studiosis,
id. Opt. Gen. 5, 13:aliquid studioso animo inchoare,
Plin. Ep. 6, 16, 9.—In partic.A.Zealous for any one, i. e. partial, friendly, attached, devoted to him (class.; esp. freq. in Cic.): omnem omnibus studiosis ac fautoribus illius victoriae parrêsian eripui, Cic. Att. 1, 16, 8:B.mei studiosos habeo Dyrrhachinos,
id. ib. 3, 22, 4:sui,
id. Brut. 16, 64:nobilitatis,
id. Ac. 2, 40, 125:studiosa Pectora,
Ov. Tr. 4, 10, 91.— Comp.:studiosior alterius partis,
Suet. Tib. 11 med.:te studiosiorem in me colendo fore,
Cic. Fam. 5, 19, 1.— Sup.:hunc cum ejus studiosissimo Pammene,
Cic. Or. 30, 105:existimationis meae studiosissimus,
id. Verr. 2, 2, 47, § 117:studiosissimum Platonis auditorem fuisse,
Tac. Or. 32.—Devoted to study or learning, learned, studious (not anteAug.; in Cic. always with gen.: litterarum, doctrinarum, etc.; v. supra, I. a, and cf. studeo, II. B.):quid studiosa cohors operum struit?
Hor. Ep. 1, 3, 6:ipse est studiosus, litteratus, etiam disertus,
Plin. Ep. 6, 26, 1:juvenis studiosus alioquin,
Quint. 10, 3, 32.— Transf., of things:studiosa disputatio,
a learned disputation, Quint. 11, 1, 70:otium,
Plin. Ep. 1, 22, 11.— Plur. subst.: stŭdĭōsi, ōrum, m., studious men, the learned, students, Cic. Opt. Gen. 5, 13; Quint. 2, 10, 5; 10, 1, 45; Plin. Ep. 4, 13, 11; 4, 28, 2.—Also, sing.: Stŭdĭōsus, i, m., The Student, the title of a work of the elder Pliny, Plin. Ep. 3, 5, 5.—Hence, adv.: stŭ-dĭōsē, eagerly, zealously, anxiously, carefully, studiously (freq. and class.):texentem telam studiose offendimus,
Ter. Heaut. 2, 3, 44:cum studiose pila luderet,
Cic. de Or. 2, 62, 253:libenter studioseque audire,
id. Div. in Caecil. 12, 39; cf. Tac. Or. 2:aliquid studiose diligenterque curare,
Cic. Att. 16, 16, A, §7: studiose discunt, diligenter docentur,
id. Q. Fr. 3, 3, 1:aliquid investigare,
id. Rep. 1, 11, 17:studiose cavendum est,
id. Lael. 26, 99.— Comp.:ego cum antea studiose commendabam Marcilium, tum multo nunc studiosius, quod, etc.,
Cic. Fam. 13, 54; Quint. 3, 1, 15; 3, 6, 61; Ov. M. 5, 578; Nep. Ages. 3, 2; Col. 8, 11, 2; Just. 43, 3, 5 al.— Sup.:aliquid studiosissime quaerere,
Cic. Rep. 1, 10, 15; id. Off. 3, 28, 101; Plin. Ep. 4, 26, 1; Suet. Calig. 54; id. Aug. 45. -
83 thusculum
1. 2.Tuscŭlum, i, n., a very ancient town of Latium, on a hill near the modern Frascati, Liv. 2, 15 sq.; 6, 33 sq.; Cic. Font. 18, 41; id. Div. 1, 43, 98; 2, 45, 94; Hor. Epod. 1, 29 al.—Hence,A.Tuscŭlā-nus, a, um, adj., of or belonging to Tusculum, Tusculan:a.ager,
Varr. L. L. 7, § 318 Müll.:colles,
Liv. 3, 7, 3:aqua,
Cic. Balb. 20, 45:populus,
Liv. 8, 37:sacra,
Varr. L. L. 6, § 16 Müll. et saep.— Substt.Tuscŭ-lānum, i, n., the name of several estates at Tusculum; so Cicero's estate there, Cic. Att. 2, 1, 11; 7, 5, 3; id. Fam. 7, 23, 3.—Hence, Tusculanae Disputationes, the title of a work written there by Cicero. — An estate of Cœsar, Cic. de Or. 2, 3, 13.—Of L. Crassus, Cic. de Or. 1, 7, 24; 1, 21, 98.—Of M. Crassus, Cic. Att. 4, 16, 3.—Of Lucullus, Cic. Ac. 2, 48, 148; id. Fin. 3, 2, 7 al.—Hence, Tuscŭlānen-sis, e, adj., of or pertaining to Tusculum:b.dies,
passed at the Tusculan estate, Cic. Fam. 9, 6, 4.—Tuscŭlāni, ōrum, m., the inhabitants of Tusculum, Tusculans, Plin. 3, 5, 9, § 64; Varr. L. L. 6, 3, 55; Cic. Off. 1, 11, 35; id. Balb. 13, 31.—B.Tuscŭlus, a, um, adj., of or belonging to Tusculum, Tusculan ( poet. for Tusculanus):tellus,
Tib. 1, 7, 57; Mart. 9, 61, 2:colles,
id. 4, 64, 13:moenia,
Sil. 7, 692:umbra,
Stat. S. 4, 4, 16.— Plur. subst.: Tuscŭli, ōrum, m., the inhabitants of Tusculum, the Tusculans, Mart. 7, 31, 11. -
84 tranquillitas
I.Lit., calmness of wind or weather, a calm:II.tanta subito malacia ac tranquillitas exstitit, ut se ex loco movere non possent (naves),
Caes. B. G. 3, 15:si proficiscatur hac tranquillitate,
Cic. Ac. 2, 31, 100:maris tranquillitas intellegitur nullā ne minimā quidem aurā fluctus commovente,
id. Tusc. 5, 6, 16:mira serenitas cum tranquillitate oriebatur,
Liv. 26, 11, 3:summā tranquillitate consecutā,
Caes. B. G. 5, 23:insidiosa,
Plin. Pan. 66, 3; and in plur.:nos longis navibus tranquillitates aucupaturi eramus,
Cic. Att. 6, 8, 4; cf.:securitas quae est animi tamquam tranquillitas,
id. Fin. 5, 8, 23. —Trop., calmness, quiet, serenity, tranquillity of mind or affairs (a favorite trope of Cic.):B.locus quietis et tranquillitatis plenissimus,
Cic. de Or. 1, 1, 2:tranquillitas (animi), id est placida quietaque constantia,
id. Tusc. 4, 5, 10:summa tranquillitas pacis et otii,
id. Agr. 1, 8, 21; cf. Sen. Tranq. 2, 3 sq.:tranquillitas animi et securitas... tranquillitatem expetere,
Cic. Off. 1, 20, 69; cf.:otium ac tranquillitatem vitae sequi,
id. Mur. 27, 55:et jam ibi nequaquam eadem quies ac tranquillitas erat,
Liv. 24, 27, 7:non multum ad tranquillitatem locus confert,
Sen. Ep. 55, 8: illa tranquillitas vera est, in quam bona mens explicatur. id. ib. 56, 6:tranquillitatem et otium penitus auxit,
Tac. Agr. 40 fin.:ad carminis tranquillitatem tamquam ad portum confugerunt,
Petr. 118.—In partic.1.De Tranquillitate Animi, the title of a work of Seneca the philosopher. —2.Tranquillitas tua, Your Serenity, Your Serene Highness, a later title of the Roman emperors, Eutr. praef.:vestra,
id. 1, 11. -
85 Tusculani
1. 2.Tuscŭlum, i, n., a very ancient town of Latium, on a hill near the modern Frascati, Liv. 2, 15 sq.; 6, 33 sq.; Cic. Font. 18, 41; id. Div. 1, 43, 98; 2, 45, 94; Hor. Epod. 1, 29 al.—Hence,A.Tuscŭlā-nus, a, um, adj., of or belonging to Tusculum, Tusculan:a.ager,
Varr. L. L. 7, § 318 Müll.:colles,
Liv. 3, 7, 3:aqua,
Cic. Balb. 20, 45:populus,
Liv. 8, 37:sacra,
Varr. L. L. 6, § 16 Müll. et saep.— Substt.Tuscŭ-lānum, i, n., the name of several estates at Tusculum; so Cicero's estate there, Cic. Att. 2, 1, 11; 7, 5, 3; id. Fam. 7, 23, 3.—Hence, Tusculanae Disputationes, the title of a work written there by Cicero. — An estate of Cœsar, Cic. de Or. 2, 3, 13.—Of L. Crassus, Cic. de Or. 1, 7, 24; 1, 21, 98.—Of M. Crassus, Cic. Att. 4, 16, 3.—Of Lucullus, Cic. Ac. 2, 48, 148; id. Fin. 3, 2, 7 al.—Hence, Tuscŭlānen-sis, e, adj., of or pertaining to Tusculum:b.dies,
passed at the Tusculan estate, Cic. Fam. 9, 6, 4.—Tuscŭlāni, ōrum, m., the inhabitants of Tusculum, Tusculans, Plin. 3, 5, 9, § 64; Varr. L. L. 6, 3, 55; Cic. Off. 1, 11, 35; id. Balb. 13, 31.—B.Tuscŭlus, a, um, adj., of or belonging to Tusculum, Tusculan ( poet. for Tusculanus):tellus,
Tib. 1, 7, 57; Mart. 9, 61, 2:colles,
id. 4, 64, 13:moenia,
Sil. 7, 692:umbra,
Stat. S. 4, 4, 16.— Plur. subst.: Tuscŭli, ōrum, m., the inhabitants of Tusculum, the Tusculans, Mart. 7, 31, 11. -
86 Tusculi
1. 2.Tuscŭlum, i, n., a very ancient town of Latium, on a hill near the modern Frascati, Liv. 2, 15 sq.; 6, 33 sq.; Cic. Font. 18, 41; id. Div. 1, 43, 98; 2, 45, 94; Hor. Epod. 1, 29 al.—Hence,A.Tuscŭlā-nus, a, um, adj., of or belonging to Tusculum, Tusculan:a.ager,
Varr. L. L. 7, § 318 Müll.:colles,
Liv. 3, 7, 3:aqua,
Cic. Balb. 20, 45:populus,
Liv. 8, 37:sacra,
Varr. L. L. 6, § 16 Müll. et saep.— Substt.Tuscŭ-lānum, i, n., the name of several estates at Tusculum; so Cicero's estate there, Cic. Att. 2, 1, 11; 7, 5, 3; id. Fam. 7, 23, 3.—Hence, Tusculanae Disputationes, the title of a work written there by Cicero. — An estate of Cœsar, Cic. de Or. 2, 3, 13.—Of L. Crassus, Cic. de Or. 1, 7, 24; 1, 21, 98.—Of M. Crassus, Cic. Att. 4, 16, 3.—Of Lucullus, Cic. Ac. 2, 48, 148; id. Fin. 3, 2, 7 al.—Hence, Tuscŭlānen-sis, e, adj., of or pertaining to Tusculum:b.dies,
passed at the Tusculan estate, Cic. Fam. 9, 6, 4.—Tuscŭlāni, ōrum, m., the inhabitants of Tusculum, Tusculans, Plin. 3, 5, 9, § 64; Varr. L. L. 6, 3, 55; Cic. Off. 1, 11, 35; id. Balb. 13, 31.—B.Tuscŭlus, a, um, adj., of or belonging to Tusculum, Tusculan ( poet. for Tusculanus):tellus,
Tib. 1, 7, 57; Mart. 9, 61, 2:colles,
id. 4, 64, 13:moenia,
Sil. 7, 692:umbra,
Stat. S. 4, 4, 16.— Plur. subst.: Tuscŭli, ōrum, m., the inhabitants of Tusculum, the Tusculans, Mart. 7, 31, 11. -
87 Tusculum
1. 2.Tuscŭlum, i, n., a very ancient town of Latium, on a hill near the modern Frascati, Liv. 2, 15 sq.; 6, 33 sq.; Cic. Font. 18, 41; id. Div. 1, 43, 98; 2, 45, 94; Hor. Epod. 1, 29 al.—Hence,A.Tuscŭlā-nus, a, um, adj., of or belonging to Tusculum, Tusculan:a.ager,
Varr. L. L. 7, § 318 Müll.:colles,
Liv. 3, 7, 3:aqua,
Cic. Balb. 20, 45:populus,
Liv. 8, 37:sacra,
Varr. L. L. 6, § 16 Müll. et saep.— Substt.Tuscŭ-lānum, i, n., the name of several estates at Tusculum; so Cicero's estate there, Cic. Att. 2, 1, 11; 7, 5, 3; id. Fam. 7, 23, 3.—Hence, Tusculanae Disputationes, the title of a work written there by Cicero. — An estate of Cœsar, Cic. de Or. 2, 3, 13.—Of L. Crassus, Cic. de Or. 1, 7, 24; 1, 21, 98.—Of M. Crassus, Cic. Att. 4, 16, 3.—Of Lucullus, Cic. Ac. 2, 48, 148; id. Fin. 3, 2, 7 al.—Hence, Tuscŭlānen-sis, e, adj., of or pertaining to Tusculum:b.dies,
passed at the Tusculan estate, Cic. Fam. 9, 6, 4.—Tuscŭlāni, ōrum, m., the inhabitants of Tusculum, Tusculans, Plin. 3, 5, 9, § 64; Varr. L. L. 6, 3, 55; Cic. Off. 1, 11, 35; id. Balb. 13, 31.—B.Tuscŭlus, a, um, adj., of or belonging to Tusculum, Tusculan ( poet. for Tusculanus):tellus,
Tib. 1, 7, 57; Mart. 9, 61, 2:colles,
id. 4, 64, 13:moenia,
Sil. 7, 692:umbra,
Stat. S. 4, 4, 16.— Plur. subst.: Tuscŭli, ōrum, m., the inhabitants of Tusculum, the Tusculans, Mart. 7, 31, 11. -
88 tusculum
1. 2.Tuscŭlum, i, n., a very ancient town of Latium, on a hill near the modern Frascati, Liv. 2, 15 sq.; 6, 33 sq.; Cic. Font. 18, 41; id. Div. 1, 43, 98; 2, 45, 94; Hor. Epod. 1, 29 al.—Hence,A.Tuscŭlā-nus, a, um, adj., of or belonging to Tusculum, Tusculan:a.ager,
Varr. L. L. 7, § 318 Müll.:colles,
Liv. 3, 7, 3:aqua,
Cic. Balb. 20, 45:populus,
Liv. 8, 37:sacra,
Varr. L. L. 6, § 16 Müll. et saep.— Substt.Tuscŭ-lānum, i, n., the name of several estates at Tusculum; so Cicero's estate there, Cic. Att. 2, 1, 11; 7, 5, 3; id. Fam. 7, 23, 3.—Hence, Tusculanae Disputationes, the title of a work written there by Cicero. — An estate of Cœsar, Cic. de Or. 2, 3, 13.—Of L. Crassus, Cic. de Or. 1, 7, 24; 1, 21, 98.—Of M. Crassus, Cic. Att. 4, 16, 3.—Of Lucullus, Cic. Ac. 2, 48, 148; id. Fin. 3, 2, 7 al.—Hence, Tuscŭlānen-sis, e, adj., of or pertaining to Tusculum:b.dies,
passed at the Tusculan estate, Cic. Fam. 9, 6, 4.—Tuscŭlāni, ōrum, m., the inhabitants of Tusculum, Tusculans, Plin. 3, 5, 9, § 64; Varr. L. L. 6, 3, 55; Cic. Off. 1, 11, 35; id. Balb. 13, 31.—B.Tuscŭlus, a, um, adj., of or belonging to Tusculum, Tusculan ( poet. for Tusculanus):tellus,
Tib. 1, 7, 57; Mart. 9, 61, 2:colles,
id. 4, 64, 13:moenia,
Sil. 7, 692:umbra,
Stat. S. 4, 4, 16.— Plur. subst.: Tuscŭli, ōrum, m., the inhabitants of Tusculum, the Tusculans, Mart. 7, 31, 11. -
89 Tusculus
1. 2.Tuscŭlum, i, n., a very ancient town of Latium, on a hill near the modern Frascati, Liv. 2, 15 sq.; 6, 33 sq.; Cic. Font. 18, 41; id. Div. 1, 43, 98; 2, 45, 94; Hor. Epod. 1, 29 al.—Hence,A.Tuscŭlā-nus, a, um, adj., of or belonging to Tusculum, Tusculan:a.ager,
Varr. L. L. 7, § 318 Müll.:colles,
Liv. 3, 7, 3:aqua,
Cic. Balb. 20, 45:populus,
Liv. 8, 37:sacra,
Varr. L. L. 6, § 16 Müll. et saep.— Substt.Tuscŭ-lānum, i, n., the name of several estates at Tusculum; so Cicero's estate there, Cic. Att. 2, 1, 11; 7, 5, 3; id. Fam. 7, 23, 3.—Hence, Tusculanae Disputationes, the title of a work written there by Cicero. — An estate of Cœsar, Cic. de Or. 2, 3, 13.—Of L. Crassus, Cic. de Or. 1, 7, 24; 1, 21, 98.—Of M. Crassus, Cic. Att. 4, 16, 3.—Of Lucullus, Cic. Ac. 2, 48, 148; id. Fin. 3, 2, 7 al.—Hence, Tuscŭlānen-sis, e, adj., of or pertaining to Tusculum:b.dies,
passed at the Tusculan estate, Cic. Fam. 9, 6, 4.—Tuscŭlāni, ōrum, m., the inhabitants of Tusculum, Tusculans, Plin. 3, 5, 9, § 64; Varr. L. L. 6, 3, 55; Cic. Off. 1, 11, 35; id. Balb. 13, 31.—B.Tuscŭlus, a, um, adj., of or belonging to Tusculum, Tusculan ( poet. for Tusculanus):tellus,
Tib. 1, 7, 57; Mart. 9, 61, 2:colles,
id. 4, 64, 13:moenia,
Sil. 7, 692:umbra,
Stat. S. 4, 4, 16.— Plur. subst.: Tuscŭli, ōrum, m., the inhabitants of Tusculum, the Tusculans, Mart. 7, 31, 11. -
90 virgula
virgŭla, ae, f. dim. [id.], a little twig, a small rod, a wand, Nep. Thras. 4, 1; Cic. Phil. 8, 8, 23; Sen. Q. N. 1, 7, 1:divina,
a divining-rod, Cic. Off. 1, 44, 158; also, the title of a work by Varro, ap. Non. p. 550, 12: censoria, a critical mark, as a sign of spuriousness (i. q. obelus), Quint. 1, 4, 3.—Of an [p. 1996] accentual mark, Mart. Cap. 3, § 273.—Of a stripe on a garment, Schol. Juv. 8, 207.— Of a slight column of smoke, Vulg. Cant. 3, 6.
См. также в других словарях:
bunk off work — ˌbunk ˈoff | ˌbunk off ˈschool/ˈwork derived (BrE, informal) to stay away from school or work when you should be there; to leave school or work early Syn: ↑skive, Syn: ↑ … Useful english dictionary
knock off (work) — in. to quit work, for the day or for a break. □ What time do you knock off work? □ I knock off about five thirty … Dictionary of American slang and colloquial expressions
work — ► NOUN 1) activity involving mental or physical effort done in order to achieve a result. 2) such activity as a means of earning income. 3) a task or tasks to be undertaken. 4) a thing or things done or made; the result of an action. 5) (works)… … English terms dictionary
work — work1 W1S1 [wə:k US wə:rk] v ▬▬▬▬▬▬▬ 1¦(do a job for money)¦ 2¦(do your job)¦ 3¦(help)¦ 4¦(do an activity)¦ 5¦(try to achieve something)¦ 6¦(machine/equipment)¦ 7¦(be effective/successful)¦ 8¦(have an effect)¦ 9¦(art/style/literature)¦ … Dictionary of contemporary English
work — I (New American Roget s College Thesaurus) n. job, occupation, calling, trade, profession; task, stint, employment; drudgery, toil, moil, grind, routine; function; craftsmanship, workmanship; arts and crafts, craft, handicraft; opus, production,… … English dictionary for students
work — {{Roman}}I.{{/Roman}} noun 1 effort/product of effort ADJECTIVE ▪ hard ▪ It s hard work trying to get him to do a few things for himself. ▪ It doesn t require skill it s a matter of sheer hard work. ▪ arduous, back breakin … Collocations dictionary
off — off1 [ ɔf, af ] function word *** Off can be used in the following ways: as an adverb: He waved and drove off. She took her coat off and hung it up. My house is a long way off. as a preposition: She got off the bus at the next stop. Keep off the… … Usage of the words and phrases in modern English
off — I UK [ɒf] / US [ɔf] / US [ɑf] adjective, adverb, preposition *** Summary: Off can be used in the following ways: as an adverb: He waved and drove off. ♦ She took her coat off and hung it up. ♦ My house is a long way off. as a preposition: She got … English dictionary
work one's butt off — verb To work very hard or to excess. Syn: work ones ass off, work ones arse off, work ones cunt off, work ones tail off, work ones head off See Also: talk someones ear off … Wiktionary
off — ♦ (The preposition is pronounced [[t]ɒf, AM ɔːf[/t]]. The adverb is pronounced [[t]ɒ̱f, AM ɔ͟ːf[/t]]) 1) PREP If something is taken off something else or moves off it, it is no longer touching that thing. He took his feet off the desk... I took… … English dictionary
work */*/*/ — I UK [wɜː(r)k] / US [wɜrk] verb Word forms work : present tense I/you/we/they work he/she/it works present participle working past tense worked past participle worked 1) [intransitive] to spend time trying to achieve something, especially when… … English dictionary