modnie

См. также в других словарях:

• modnie — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł. {{/stl 8}}{{stl 7}} w sposób zgodny z obowiązującą modą : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ubierać się, czesać się modnie. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

• modnie — modnieej «zgodnie z panującą modą, zwłaszcza w zakresie stroju, wyglądu zewnętrznego» Ubierać się, nosić się modnie. Uszyć coś modnie. Modnie uczesana pani. Modnie urządzone mieszkanie …   Słownik języka polskiego

• Glamourina — Имя при рождении: Наталья Грицук …   Википедия

• trup — 1. pot. Choćbym, żebym miał paść trupem, (to)...; prędzej trupem padnę, nim... «powiedzenie używane w sytuacji, kiedy ktoś w żadnym wypadku nie chce się na coś zgodzić, pozwolić na coś, czy czegoś zrobić»: Choćbym miał paść trupem, nie pozwolę,… …   Słownik frazeologiczny

• elegant — m IV, DB. eleganta, Ms. elegantncie; lm M. elegantnci «mężczyzna ubierający się wytwornie, modnie, z przesadną elegancją» ◊ iron. Elegant z morskiej pianki «o kimś przesadnie eleganckim» ‹fr. z łac.› …   Słownik języka polskiego

• elegantować się — ndk IV, elegantować siętuję się, elegantować siętujesz się, elegantować siętuj się, elegantować sięował się pot. żart. «ubierać się z przesadną elegancją, modnie, wytwornie; stroić się» …   Słownik języka polskiego

• kociak — m III, DB. a, N. kociakkiem; lm M. i 1. reg. «młody kot domowy; kotek» Mały, szary kociak. 2. pot. «młoda, ładna dziewczyna o kokieteryjnym wyglądzie i zachowaniu» Modnie ubrany kociak. 3. → kocię w zn. 2 …   Słownik języka polskiego

• ostrzyc — dk XI, ostrzygę, ostrzyżesz, ostrzygł, ostrzyż, ostrzyżony, ostrzygłszy «strzygąc nożyczkami, nożycami lub maszynką obciąć, skrócić, przyciąć coś, np. włosy, sierść, gałęzie drzew, krzewów» Ostrzyc żywopłot. Ostrzyc kogoś do samej skóry. Ostrzyc… …   Słownik języka polskiego

• umalować — dk IV, umalowaćluję, umalowaćlujesz, umalowaćluj, umalowaćował, umalowaćowany «pokryć coś farbą, dziś zwykle: powlec twarz, usta szminką, oczy tuszem itp.» Umalować jaskrawo usta. Umalować policzki różem. umalować się «powlec sobie twarz… …   Słownik języka polskiego

• wyelegantować — dk IV, wyelegantowaćtuję, wyelegantowaćtujesz, wyelegantowaćtuj, wyelegantowaćował, wyelegantowaćowany zwykle w imiesł. biernym, pot. «ubrać elegancko, modnie, starannie» Wyelegantowana dama. wyelegantować się «ubrać się z przesadną elegancją,… …   Słownik języka polskiego

• zaakcentować — dk IV, zaakcentowaćtuję, zaakcentowaćtujesz, zaakcentowaćtuj, zaakcentowaćował, zaakcentowaćowany 1. «wyróżnić sylabę w wyrazie, wyraz w zdaniu za pomocą siły artykulacyjnej, wysokości tonu lub iloczasu; położyć akcent» Prawidłowo, błędnie,… …   Słownik języka polskiego