Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

mark!

  • 21 cicātrīx

        cicātrīx īcis, f    a scar, cicatrice: cicatricīs suas Ostentat, T.: plagam accepit, ut declarat cicatrix: adversae, wounds in front: ostentare cicatrices advorso pectore, S.: ubi primum ducta cicatrix, when the wound began to heal over, L. — In plants, a mark of incision, V.—In a shoe, the seam of a patch, Iu.—Fig.: refricare obductam iam rei p. cicatricem, to open the wound afresh.
    * * *
    scar/cicatrice; wound/bruise; emotional scar; prune mark on plant/tool on work

    Latin-English dictionary > cicātrīx

  • 22 dē-notō

        dē-notō āvī, ātus, āre,    to mark out, point out, specify, indicate, designate: civīs Romanos trucidandos: Icilios denotante senatu, L.—Fig., to take note of, mark, observe closely: denotandis hominum palloribus, Ta.: res, quas non habeat denotatas.

    Latin-English dictionary > dē-notō

  • 23 dē-sīgnō

        dē-sīgnō āvī, ātus, āre,    to mark out, point out, trace, designate, define (often confounded with dissigno): urbem aratro, V.: moenia fossā, V.: templo Iovis finīs, L.: circo designatus locus est, L.: Europen, depicts (in a web), O.—Fig., to point out, mark, denote, designate, describe, represent, brand: haec verbis designata: hac oratione Dumnorigem designari, Cs.: oculis ad caedem unumquemque nostrum: quem (mundum) deum.—To appoint, choose, elect (to office): consul es designatus: comitiis designatus aedilis: sperans si designatus foret, etc., S.—P. perf., elect, chosen (to an office): consul: tribuni plebis: xvir: praetor.— Of a child unborn: designatus civis; see dissigno.

    Latin-English dictionary > dē-sīgnō

  • 24 dēstinātum

        dēstinātum ī, n    [destinatus], a mark, target, L., Cu.—Fig., a plan, purpose: copias ad destinatum eduxit, L.: tuis destinatis adversari, Ta.: destinata dare, the dispositions (of a will), Ph.
    * * *
    mark/target/goal, object aimed at; purpose/intention/design

    Latin-English dictionary > dēstinātum

  • 25 impressiō

        impressiō ōnis, f    [1 in+PREM-], an onset, assault, attack, charge: in sinistrum cornu, L.: dant impressionem, L.—In rhythm, beats, C.—In speech, articulation: explanata vocum.—Fig., an impression, perception.
    * * *
    push, thrust, assault, onslaught; emphatic pronounciation; squashing/squeezing; impression, impressed mark; mark by pressure/stamping; edition of book (Cal)

    Latin-English dictionary > impressiō

  • 26 īnsīgne

        īnsīgne is, n    [insignis], a mark, indication, proof, sign, token, signal: quod erat insigne, eum facere, etc.: Minerva singulare est insigne eius gymnasi: clipei insigne decorum, i. e. conspicuous shield, V.: maeroris, mourning: morbi, H.—A badge, garb, decoration: regis, V.: quo (vestitu) insigni uti consuerat, Cs.: fortunae: nec vestis habitu nec alio ullo insigni differentes, etc., L.— Usu. plur, attire, uniform, costume, regalia: cum insignibus regiis: inperi, S.: imperatoris, Cs.: sacerdotes, suis insignibus velati, L.: tectis insignibus suorum, ornaments of the helmets, Cs.: vocis, costume of a singer, Iu.: paternum, coat of arms, V.— A standard: navem Bruti, quae ex insigni facile agnosci poterat, i. e. the flag (of the admiral's ship), Cs.— A signal: quod erat insigne, cum oporteret, etc., Cs.: nocturnum trium luminum, L. —Fig., an honor, distinction: insignia virtutis adsequi.—A gem, brilliant passage, fine saying: orationis: verborum et sententiarum; cf. dicam insigne, a glorious song, H.
    * * *
    mark, emblem, badge; ensign, honor, badge of honor

    Latin-English dictionary > īnsīgne

  • 27 īnsīgniō

        īnsīgniō (imperf. īnsīgnībat, V.), īvī, ītus, īre    [insignis], to mark, make conspicuous, distinguish: clipeum Auro, V.: tropaeis agros, V.: cum annus funeribus insigniretur, was remarkable for, Ta.
    * * *
    insignire, insignivi, insignitus V
    mark with a characteristic feature; distinguish

    Latin-English dictionary > īnsīgniō

  • 28 lapis

        lapis idis, m     a stone: undique lapides in murum iaci coepti sunt, Cs.: eminus lapidibus pugnare, S.: lapides omnīs flere ac lamentari coëgisses: Ossa lapis fiunt, O.: bibulus, pumicestone, V.: Parius, Parian marble, V.: lapides varios radere, mosaic, H.: lapide diem candidiore notare, to mark as a lucky day, Ct.—As a term of reproach: i, quid stas, lapis? Quin accipis? T. —A monument to mark distance, mile-stone (at intervals of 1000 paces): sextus ab urbe lapis, O.: intra vicensimum lapidem, L.—The auctioneer's stone at a slave sale, platform: praeter duos de lapide emptos tribunos.—A landmark, boundary-stone: sacer, L.—A grave-stone, tomb-stone: his scriptus notis, Tb.: ultimus, Pr.—A precious stone, gem, jewel, pearl: gemmas et lapides, H.: clari lapides, H.—A statue: Iovem lapidem iurare, the statue of Jupiter: albus, a marble table, H.
    * * *
    I
    stone; milestone; jewel
    II
    stone; milestone; jewel

    Latin-English dictionary > lapis

  • 29 līnea (līnia)

        līnea (līnia) ae, f    [lineus], a linen thread, string, line, plumb-line: perpendiculo et lineā uti: ferri suo deorsum pondere ad lineam, perpendicularly: saxa, quae rectis lineis suos ordines servant, in horizontal courses, Cs.: (ignis) rectis lineis subvolat, vertically.—A line, mark, bound, limit, goal: extremā lineā Amare haud nil est, i. e. to see the loved one at a distance, T.: cogit nos linea iungi, i. e. the boundary of the seats (in the theatre), O.—Fig.: est peccare tamquam transire lineas, to pass the mark: mors ultima linea rerum est, H.

    Latin-English dictionary > līnea (līnia)

  • 30 mētor

        mētor ātus, ārī, dep.    [meta], to measure, mete, measure off, mark out, lay out: caelum, O.: castra, i. e. pitch his camp, S., Cs.: agrum, L.: metarique sub ipso templo... iussit, to encamp, L.— P. pass.: metata castra, L.: agellus, H.
    * * *
    metari, metatus sum V DEP
    measure off, mark out

    Latin-English dictionary > mētor

  • 31 pungō

        pungō pupugī, punctus, ere    [PIC-], to prick, puncture: neminem.— To produce by pricking, make by a thrust: volnus acu punctum.—Fig., to prick, sting, vex, grieve, trouble, disturb, afflict, mortify, annoy: (scrupulus) se dies noctīsque pungit: si paupertas momordit, si ignominia pupugit: quos tamen pungit aliquid: pungit me, quod scribis, etc., I am annoyed by, etc.
    * * *
    I
    pungere, pepugi, punctus V TRANS
    prick, puncture; sting (insect); jab/poke; mark with points/pricks; vex/trouble
    II
    pungere, pupugi, punctus V TRANS
    prick, puncture; sting (insect); jab/poke; mark with points/pricks; vex/trouble

    Latin-English dictionary > pungō

  • 32 specimen

        specimen inis, n    [SPEC-], a means of knowing, mark, token, proof, example, indication, evidence, sign (only sing.): ingeni: animorum, L.: (tellus) Tale dabit specimen, V.: ad specimen virtutis ostendendum, L.— A pattern, model, example, ideal: temperantiae Scaevola: is ordo ceteris specimen esto.
    * * *
    mark, proof; idea; model

    Latin-English dictionary > specimen

  • 33 terminō

        terminō āvī, ātus, āre    [terminus], to set bounds, mark off by boundaries, bound, limit: praetores terminare iussi, quā, etc., i. e. to bound their jurisdiction, L.: finīs imperi caeli regionibus: fana, L.: stomachus palato extremo atque intimo terminatur, ends in: imperium Oceano, famam astris, V.—Fig., to limit, set limits, circumscribe, bound: isdem finibus gloriam, quibus vitam: ea (lingua) vocem terminat: campos oculis, i. e. reach the limits of, L.— To limit, define, determine: bona voluptate, mala dolore.— To set bounds, close, finish, end, terminate: clausulas longā syllabā: ut pariter extrema terminentur.
    * * *
    terminare, terminavi, terminatus V
    mark the boundaries of, form the boundaries of; restrict; conclude

    Latin-English dictionary > terminō

  • 34 tropaeum

        tropaeum ī, n, τρόπαιον, a memorial of victory, trophy (orig. a tree hung with spoils): tropaeum statuere: quercum Constituit... tibi, tropaeum, V.— A victory: nova tropaea Caesaris, H.: tulit e capto nota tropaea viro, O.: Marathonium, N.: nostra sunt tropaea, nostri triumphi.—A mark, token, sign, memorial, monument: necessitudinis atque hospiti.
    * * *
    trophy; monument (set up to mark victory/rout) (often captured armor); victory

    Latin-English dictionary > tropaeum

  • 35 demetor

    I
    demetari, demetatus sum V DEP
    measure, mark out
    II
    demetari, demetatus sum V DEP
    measure, mark out

    Latin-English dictionary > demetor

  • 36 designo

    designare, designavi, designatus V TRANS
    mark; point/mark/trace out, outline/describe; indicate/designate/denote; earmark/choose; appoint, elect (magistrate); order/plan; scheme. perpetrate

    Latin-English dictionary > designo

  • 37 dissigno

    dissignare, dissignavi, dissignatus V TRANS
    mark; point/mark/trace out, outline/describe; indicate/designate/denote; earmark/choose; appoint, elect (magistrate); order/plan; scheme. perpetrate

    Latin-English dictionary > dissigno

  • 38 inpressio

    push, thrust, assault, onslaught; emphatic pronounciation; squashing/squeezing; impression, impressed mark; mark by pressure/stamping; edition of book (Cal)

    Latin-English dictionary > inpressio

  • 39 adsigno

    assigno ( ads-, B. and K., Halm, Weissenb., Jahn, K. and H.), āvi, ātum, 1, v. a.
    I.
    In gen.
    A.
    Lit., to mark out or appoint to one, to assign; hence also, to distribute, allot, give by assigning, as t. t. of the division of public lands to the colonists (cf. assignatio;

    syn.: ascribo, attribuo): uti agrum eis militibus, legioni Martiae et legioni quartae ita darent, adsignarent, ut quibus militibus amplissime dati, adsignati essent,

    Cic. Phil. 5, 19 fin.; so id. ib. 2, 17, 43; id. Agr. 3, 3, 12:

    qui (triumviri) ad agrum venerant adsignandum,

    Liv. 21, 25; 26, 21; Sic. Fl. p. 18 Goes.—
    B.
    Transf., to assign something to some one, to confer upon:

    mihi ex agro tuo tantum adsignes, quantum corpore meo occupari potest,

    Cic. Att. 3, 19, 3: munus humanum adsignatum a deo, id. Rep. 6, 15 fin.:

    apparitores a praetore adsignati,

    id. Verr. 2, 3, 25:

    ordines,

    id. Pis. 36, 88:

    quem cuique ordinem adsignari e re publicā esset, eum adsignare,

    Liv. 42, 33:

    equum publicum,

    id. 39, 19; so id. 5, 7:

    equiti certus numerus aeris est adsignatus,

    id. ib.: aspera bella componunt, agros adsignant, oppida condunt, to assign dwellingplaces to those roaming about (with ref. to I. A.), * Hor. Ep. 2, 1, 8:

    natura avibus caelum adsignavit,

    appointed, allotted, Plin. 10, 50, 72, § 141:

    de adsignandis libertis,

    Dig. 38, 4. 1 sq.: adsignavit eam vivam, parestêsen, he presented her, Vulg. Act. 9, 41 al.—
    C.
    Trop., to ascribe, attribute, impute to one as a crime, or to reckon as a service (in the last sense not before the Aug. period; in Cic. only in the first signification).
    a.
    In mal. part.:

    nec vero id homini tum quisquam, sed tempori adsignandum putavit,

    Cic. Rab. Post. 10, 27:

    haec si minus apta videntur huic sermoni, Attico adsigna, qui etc.,

    id. Brut. 19, 74:

    ne hoc improbitati et sceleri meo potius quam imprudentiae miseriaeque adsignes,

    id. ad Q. Fr. 1, 4; so id. Fam. 6, 7, 3; id. Att. 6, 1, 11; 10, 4, 6; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 2:

    petit, ne unius amentiam civitati adsignarent,

    Liv. 35, 31 ' permixtum vehiculis agmen ac pleraque fortuita fraudi suae adsignantes, Tac. H. 2, 60; Nigid. ap. Gell. 4, 9, 2; and without dat.: me culpam fortunae adsignare, calamitatem crimini dare;

    me amissionem classis obicere, etc.,

    Cic. Verr. 2, 5, 50 Zumpt.—
    b.
    In bon. part.: nos omnia, quae prospera tibi evenere, tuo consilio adsignare;

    adversa casibus incertis belli et fortunae delegare,

    Liv. 28, 42, 7:

    Cypri devictae nulli adsignanda gloria est,

    Vell. 2, 38:

    sua fortia facta gloriae principis,

    Tac. G. 14:

    hoc sibi gloriae,

    Gell. 9, 9 fin.:

    si haec infinitas naturae omnium artifici possit adsignari,

    Plin. 2, 1, 1, § 3:

    inventionem ejus (molyos) Mercurio adsignat,

    id. 25, 4, 8, § 26 al. —
    II.
    Esp.
    A.
    With the access. idea of object, design, to commit, consign, give over a thing to one to keep or take care of (rare, mostly post - Aug.):

    quibus deportanda Romam Regina Juno adsignata erat,

    Liv. 5, 22 ' Eumenem adsignari custodibus praecepit, Just. 14, 4 fin.; Dig. 18, 1, 62; 4, 9, 1.— Trop.:

    bonos juvenes adsignare famae,

    Plin. Ep. 6, 23, 2; so Sen. Ep. 110.—
    B.
    To make a mark upon something, to seal it (post-Aug.):

    adsigna, Marce, tabellas,

    Pers. 5, 81:

    subscribente et adsignante domino,

    Dig. 45, 1, 126; 26, 8, 20: cum adsignavero iis fructum hunc, shall have sealed and sent, Vulg. Rom. 15, 28.— Trop.:

    verbum in clausulā positum adsignatur auditori et infigitur,

    is impressed upon, Quint. 9, 4, 29.

    Lewis & Short latin dictionary > adsigno

  • 40 assigno

    assigno ( ads-, B. and K., Halm, Weissenb., Jahn, K. and H.), āvi, ātum, 1, v. a.
    I.
    In gen.
    A.
    Lit., to mark out or appoint to one, to assign; hence also, to distribute, allot, give by assigning, as t. t. of the division of public lands to the colonists (cf. assignatio;

    syn.: ascribo, attribuo): uti agrum eis militibus, legioni Martiae et legioni quartae ita darent, adsignarent, ut quibus militibus amplissime dati, adsignati essent,

    Cic. Phil. 5, 19 fin.; so id. ib. 2, 17, 43; id. Agr. 3, 3, 12:

    qui (triumviri) ad agrum venerant adsignandum,

    Liv. 21, 25; 26, 21; Sic. Fl. p. 18 Goes.—
    B.
    Transf., to assign something to some one, to confer upon:

    mihi ex agro tuo tantum adsignes, quantum corpore meo occupari potest,

    Cic. Att. 3, 19, 3: munus humanum adsignatum a deo, id. Rep. 6, 15 fin.:

    apparitores a praetore adsignati,

    id. Verr. 2, 3, 25:

    ordines,

    id. Pis. 36, 88:

    quem cuique ordinem adsignari e re publicā esset, eum adsignare,

    Liv. 42, 33:

    equum publicum,

    id. 39, 19; so id. 5, 7:

    equiti certus numerus aeris est adsignatus,

    id. ib.: aspera bella componunt, agros adsignant, oppida condunt, to assign dwellingplaces to those roaming about (with ref. to I. A.), * Hor. Ep. 2, 1, 8:

    natura avibus caelum adsignavit,

    appointed, allotted, Plin. 10, 50, 72, § 141:

    de adsignandis libertis,

    Dig. 38, 4. 1 sq.: adsignavit eam vivam, parestêsen, he presented her, Vulg. Act. 9, 41 al.—
    C.
    Trop., to ascribe, attribute, impute to one as a crime, or to reckon as a service (in the last sense not before the Aug. period; in Cic. only in the first signification).
    a.
    In mal. part.:

    nec vero id homini tum quisquam, sed tempori adsignandum putavit,

    Cic. Rab. Post. 10, 27:

    haec si minus apta videntur huic sermoni, Attico adsigna, qui etc.,

    id. Brut. 19, 74:

    ne hoc improbitati et sceleri meo potius quam imprudentiae miseriaeque adsignes,

    id. ad Q. Fr. 1, 4; so id. Fam. 6, 7, 3; id. Att. 6, 1, 11; 10, 4, 6; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 2:

    petit, ne unius amentiam civitati adsignarent,

    Liv. 35, 31 ' permixtum vehiculis agmen ac pleraque fortuita fraudi suae adsignantes, Tac. H. 2, 60; Nigid. ap. Gell. 4, 9, 2; and without dat.: me culpam fortunae adsignare, calamitatem crimini dare;

    me amissionem classis obicere, etc.,

    Cic. Verr. 2, 5, 50 Zumpt.—
    b.
    In bon. part.: nos omnia, quae prospera tibi evenere, tuo consilio adsignare;

    adversa casibus incertis belli et fortunae delegare,

    Liv. 28, 42, 7:

    Cypri devictae nulli adsignanda gloria est,

    Vell. 2, 38:

    sua fortia facta gloriae principis,

    Tac. G. 14:

    hoc sibi gloriae,

    Gell. 9, 9 fin.:

    si haec infinitas naturae omnium artifici possit adsignari,

    Plin. 2, 1, 1, § 3:

    inventionem ejus (molyos) Mercurio adsignat,

    id. 25, 4, 8, § 26 al. —
    II.
    Esp.
    A.
    With the access. idea of object, design, to commit, consign, give over a thing to one to keep or take care of (rare, mostly post - Aug.):

    quibus deportanda Romam Regina Juno adsignata erat,

    Liv. 5, 22 ' Eumenem adsignari custodibus praecepit, Just. 14, 4 fin.; Dig. 18, 1, 62; 4, 9, 1.— Trop.:

    bonos juvenes adsignare famae,

    Plin. Ep. 6, 23, 2; so Sen. Ep. 110.—
    B.
    To make a mark upon something, to seal it (post-Aug.):

    adsigna, Marce, tabellas,

    Pers. 5, 81:

    subscribente et adsignante domino,

    Dig. 45, 1, 126; 26, 8, 20: cum adsignavero iis fructum hunc, shall have sealed and sent, Vulg. Rom. 15, 28.— Trop.:

    verbum in clausulā positum adsignatur auditori et infigitur,

    is impressed upon, Quint. 9, 4, 29.

    Lewis & Short latin dictionary > assigno

См. также в других словарях:

  • mark — mark …   Dictionnaire des rimes

  • mark v — mark up n …   English expressions

  • Mark V — female im Historischem Museum in Charkiw Der Mark V war ein britischer Panzer des Ersten Weltkrieges und eine Weiterentwicklung des Mark IV. Es existierten mindestens drei verschiedene Ausführungen, die jedoch nicht genau klassifiziert waren.… …   Deutsch Wikipedia

  • Mark — bezeichnet: Mark (Name), englische Form des Vornamens Markus Mark (Währung), diverse Währungen Mark (Gewicht), ein historisches Maß der Masse Mark (Einheit), ein dänisches Flächenmaß Mark (Botanik), eine weiche Substanz im Kernbereich… …   Deutsch Wikipedia

  • Mark IX — gepanzertes Mannschaftstransportfahrzeug Mark IX Allgemeine Eigenschaften Besatzung F …   Deutsch Wikipedia

  • mark — mark1 [märk] n. [ME < OE mearc, orig., boundary, hence boundary sign, hence sign, akin to Ger mark, boundary, boundary mark, marke, a token, mark < Gmc * marka < IE base * mereĝ , edge, boundary > L margo, MARGIN, OIr mruig,… …   English World dictionary

  • Mark II — or Mark 2 often refers to the second version of a product, frequently military hardware. Mark , meaning model or variant , can be abbreviated Mk. Mark II or Mark 2 can specifically refer to: Contents 1 In technology 1.1 In military and weapo …   Wikipedia

  • Mark A — Kavalleriepanzer Allgemeine Eigenschaften Besatzung …   Deutsch Wikipedia

  • mark — [ mark ] n. m. • 1872; mot all., frq. °marka → 1. marc ♦ Unité monétaire allemande qui vaut cent pfennigs. Quinze marks. ♢ Unité monétaire de la Finlande. ⊗ HOM. Marque. ● mark nom masculin (allemand Mark, du francique marka) Autrefois, unité… …   Encyclopédie Universelle

  • Mark I — often refers to the first version of a weapon or military vehicle, and is sometimes used in a similar fashion in civilian product development. In some instances, the Arabic numeral 1 is substituted for the Roman numeral I . Mark , meaning model… …   Wikipedia

  • Mark IV — or Mark 4 often refers to the fourth version of a product, frequently military hardware. Mark , meaning model or variant , can be abbreviated Mk. Mark IV or Mark 4 can specifically refer to: Contents 1 In technology 1.1 In military and weapon …   Wikipedia

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»